Tag Archives: ΣΚΥΤΑΛΟΔΡΟΜΙΕΣ

Ο σταυρός του Χορν, η καρφίτσα της Μελίνας

  • Τα κοσμήματα-φετίχ των θρυλικών ηθοποιών συνδέθηκαν με τα θεατρικά βραβεία της νέας γενιάς

  • ΤΗΣ ΜΥΡΤΩΣ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 7 Μαρτίου 2010

Ο χρυσός σταυρός του Δημήτρη Χορν, ένας σταυρός που θα μπορούσε να είναι ο βαφτιστικός του, και η καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη, μια καρφίτσα που την αγαπούσε πολύ και τη φόραγε συχνά, θα συνεχίσουν αύριο Δευτέρα τη θεατρική τους σκυταλοδρομία που έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό.

Ο σταυρός, τον οποίο ο ηθοποιός είχε κρεμασμένο στον λαιμό του περισσότερα από είκοσι χρόνια, περασμένο σε μια αλυσίδα μαζί με άλλα «γούρια», έγινε το σήμα κατατεθέν του θεατρικού βραβείου που πήρε το όνομα του Δημήτρη Χορνόταν θεσπίστηκε το 2001 και προορίζεται κάθε χρόνο για έναν νέο συνάδελφό του. Πάνω σε μια ιδέα του Σταμάτη Φασουλή το βραβείο συνδέθηκε με το θέατρο της οδού Αμερικής, όταν από «Διονύσια» μετονομάστηκε σε «Δημήτρης Χορν» και χρηματοδοτήθηκε τότε από τον αδελφό του Γιάννη Χορν – και τώρα, μετά τον θάνατο του τελευταίου, από τη σύζυγό του Στεφανί Χορν (3.000 ευρώ).

Εξι χρόνια αργότερα, στο όνομα της Μελίνας Μερκούρη, η χρυσή καρφίτσα που της είχε χαρίσει η μητέρα της έγινε το αντίστοιχο βραβείο για νεαρές ηθοποιούς και από το 2007 περνάει από τη μία στην άλλη- καρφιτσωμένη στο πέτο τους. Αγαπημένο αξεσουάρ της Μελίνας η συγκεκριμένη καρφίτσα τη συνόδευσε σε πολλές καλλιτεχνικές και άλλες επαγγελματικές της εκδηλώσεις, γι΄ αυτό και επελέγη από τηΜανουέλα Παυλίδου- το βραβείο χρηματοδοτείται από το Ιδρυμα Μελίνα Μερκούρη (3.000 ευρώ).

Ολοι (σχεδόν) και οι δώδεκα, ως σήμερα, ηθοποιοί που κέρδισαν τα βραβεία και κράτησαν για έναν χρόνο τον σταυρό ή την καρφίτσα στο σπίτι τους απέφυγαν να τα φορέσουν. Από τον φόβο μη χαθούν, από την αγωνία μη παραπέσουν, οι περισσότεροι, όπως ομολογούν, προτίμησαν να τα κλειδώσουν σε θυρίδα, να τα κρύψουν σε ένα συρτάρι ή να τα εμπιστευθούν στους γονείς τους, για ασφάλεια- με εξαίρεση το πρώτο βράδυ, που προτίμησαν να κοιμηθούν με τον σταυρό ή με την καρφίτσα στο πλάι τους. Μόνο ο Θανάσης Αλευράς, ο οποίος κοιμήθηκε μαζί του το πρώτο βράδυ, τον φορούσε πού και πού, όπως ομολογεί τώρα, γιατί«τον ήθελα,δεν ήθελα να τον κρύψω…». Στην περίπτωση όμως του Αργύρη Ξάφη (2002) η τύχη έπαιξε ένα περίεργο παιχνίδι, καθώς παραμονές της παράδοσης του σταυρού στον επόμενο έχασε το κλειδί της θυρίδας. Χρειάστηκε λοιπόν να υποστεί όλη την τυπική διαδικασία ώσπου να κρατήσει ξανά τον σταυρό στα χέρια του και να τον εμπιστευθεί στον επόμενο.

Αύριο το βράδυ, δύο από τους επτά νέους ηθοποιούς (τέσσερα αγόρια και τρία κορίτσια) θα πληροφορηθούν τον νικητή και τη νικήτρια και θα βρεθούν με τον σταυρό και την καρφίτσα. Δύο νέα ονόματα θα προστεθούν στη λίστα των δώδεκα ήδη βραβευθέντων, επιβεβαιώνοντας ότι η αξία ενός βραβείου είναι οι ίδιοι οι βραβευθέντεςοι οποίοι με κάποιον τρόπο συνδέθηκαν ή συνδέονται μεταξύ τους.

Ο Δημήτρης Ημελλος (πρώτο βραβείο, 2001) θυμάται πάντα«με μια γλυκιά και έντονη ανάμνηση εκείνη τη βραδιά» που του προσέφερε μια σύνδεση με τον χώρο και τη θεατρική οικογένεια. «Το είδος του βραβείου και το όνομα του Χορν πιστεύω ότι έχουν κάνει τη διαφορά». «Χωρίς να ξέρω ακριβώς,πιστεύω ότι το βραβείο έπαιξε έναν ρόλο στην πορεία μου»λέει ο Αργύρης Ξάφης (2002)· και συνεχίζει: «Οταν είσαι “κολλημένος” με το θέατροδεν υπάρχει άλλο “μπράβο”. Είναι τόσο ωραίο που το όνομα του βραβείου είναι “Δημήτρης Χορν”, γιατί ήταν τόσο μοντέρνος υποκριτικά…». Στη συνέχεια η σκυτάλη πέρασε στον Χρήστο Λούλη (2003) και το 2004 ο Κώστας Βασαρδάνης τον κρέμασε στον λαιμό του και μαζί «ένιωσα ότι ανήκω κι εγώ κάπου. Ολα σε σχέση με αυτό το βραβείο είναι τόσο θεατρικά» προσθέτει. «Κι αν δεν μου άλλαξε τη ζωή, πιστεύω ότι αναγνωρίστηκα λίγο στο σινάφι μου» λέει σήμερα ο Νίκος Καρδώνης(2005), ο οποίος το κέρδισε την τρίτη (και τελευταία) φορά που ήταν υποψήφιος. Υστερα ήρθε η σειρά του Κώστα Γάκη (2006), του Γιάννου Περλέγκα (2007) και του Θανάση Αλευρά (2008), ο οποίος απήλαυσε και το βραβείο και το γεγονός ότι είναι επαμειβόμενο. «Ηταν για μένα μεγάλη η έκπληξη. Νομίζω ότι μετά ακούστηκε το όνομά μου στους ανθρώπους του χώρου και αυτό μου έκανε πολύ καλό». Ως αύριο ο σταυρός θα βρίσκεται στα χέρια του Μάκη Παπαδημητρίου (2009), ο οποίος και θα τον παραδώσει στον επόμενο: «Δεν ξέρω αν είναι καλλιτεχνικό το όφελος, είναι όμως μια μεγάλη τιμή. Επιλέγοντάς σε, επενδύουν στο μέλλον σου» λέει, και έχει δίκιο.

Για την Εύη Σαουλίδου, που έλαβε το πρώτο, το 2007, βραβείο «Μελίνα Μερκούρη», συνδέεται πρώτα απ΄ όλα με την ίδια την προσωπικότητα της Μελίνας,«τη γυναικεία,τη δυναμική, την πολιτική και τη λεβέντικη»και «ήρθε σαν αναγνώριση. Μου έδωσε ένα επιπλέον πάτημα για να συνεχίσω. Οσο για τα 3.000 ευρώ, τα ταξίδεψα στην Ευρώπη και είδα θέατρο…». ΗΣτεφανία Γουλιώτη(2008) που ακολούθησε έδωσε τη σκυτάλη στην περυσινή νικήτριαΕλενα Μαυρίδου (2009):«Χαρά, ικανοποίηση, δουλειά και επιπλέον κίνητρο, αυτό είναι το βραβείο, που πάνω απ΄ όλα επηρέασε την ψυχολογία μου».

Μέσα λοιπόν στην τελευταία δεκαετία, τόσο οι δώδεκα ηθοποιοί που βραβεύθηκαν όσο και οι υπόλοιποι υποψήφιοι κάθε χρονιάς διαμόρφωσαν και διαμορφώνουν το παζλ της σύγχρονης θεατρικής σκηνής: παρόντες στο σανίδι, με έργα, ρόλους, συνεργασίες και πολλή δουλειά, επιβεβαιώνουν ότι το θέατρο βρίσκεται σε καλά χέρια.

  • ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥ Δευτέρα 8 Μαρτίου στις 20.00,
  • Θέατρο Δημήτρης Χορν (Αμερικής 10).
  • Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

  • Βραβεία 2010

Υποψήφιοι για το βραβείο «Δημήτρης Χορν» είναι: ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος για τον ρόλο του Μόριτς Στίφελ στο «Ξύπνημα της άνοιξης» του Φρανκ Βέντεκιντ, σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη (Εθνικό Θέατρο- Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας), ο Δημήτρης Λάλος για τον ρόλο του Ροτβάιλερ στο «Rottweiler» του Γκιγέρμο Ερας, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη (Θέατρο Επί Κολωνώ),ο Αντώνης Μυριαγκός για το «Μάουζερ» του Χάινερ Μύλερ, σε σκηνοθεσία Θόδωρου Τερζόπουλου (Αττις),και ο Μιχάλης Οικονόμου για τον ρόλο του Νταούντ στο «Σφαγείο» του Ιλάν Χατσόρ, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου (Θέατρο του Νέου Κόσμου).

Για το βραβείο «Μελίνα Μερκούρη» υποψήφιες είναι: η Μαρίνα Ασλάνογλου για τον ρόλο της Κάθριν Χόλι στο «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι» του Τενεσί Γουίλιαμς, σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου (Αμφι-Θέατρο), η Αλκηστις Πουλοπούλου για τον ρόλο της Ιλζε στο «Ξύπνημα της άνοιξης» του Φρανκ Βέντεκιντ, σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη (Εθνικό Θέατρο- Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας), και η Γαλήνη Χατζηπασχάλη για τον ρόλο της Πετρονέλλας στον «Φορτουνάτο» του Μάρκου Αντώνιου Φόσκολου, σε σκηνοθεσία Μάρθας Φριντζήλα (Εθνικό Θέατρο- Νέα Σκηνή).

Την επιτροπή αποτελούν: Κώστας Γεωργουσόπουλος (πρόεδρος), Σταμάτης Φασουλής, Ξένια Καλογεροπούλου, Λυδία Κονιόρδου, Αντιγόνη Καράλη (δημοσιογράφος). Την οργάνωση της βραδιάς έχουν επιμεληθεί ο Σταμάτης Φασουλής, ο Θεοδόσης Ισαακίδης και η Μανουέλα Παυλίδου.