Tag Archives: Πρεμιέρα

Ο Μάγος της «Φρεναπάτης» θα μας σώσει

Αρεσε πολύ η πρώτη εφετινή πρεμιέρα του Εθνικού, με το κλασικό έργο του Κορνέιγ, παρουσία του Πρωθυπουργού και υπουργών

ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010

«Εμένα χρειάζεστε. Εναν σαν κι εμένα έχετε ανάγκη» έλεγε και ξανάλεγε στον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου ο Γιάννης Βογιατζής μετά την προχθεσινή πρεμιέρα της «Φρεναπάτης» στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Γιατί; Μα επειδή ο ρόλος του παλαίμαχου ηθοποιού δεν είναι άλλος από εκείνος του μάγου στο έργο του Πιερ Κορνέιγ που διασκεύασε, μετέφρασε και σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Μαυρίκιος. «Ενα μαγικό ραβδάκι χρειάζεστε για να λυθούν τα προβλήματα». Με όλο τον θίασο παρατεταγμένο στη σκηνή, αφού η αυλαία είχε πέσει και το κοινό είχε αποχωρήσει από την αίθουσα, ο Πρωθυπουργός μαζί με τη σύζυγό του Αντα συνεχάρησαν τους ηθοποιούς. Αλλωστε ήταν ηχηρό το «παρών» της κυβέρνησης σε αυτή την πρεμιέρα: Δρούτσας, Μπεγλίτης, Σαχινίδης, Βούγιας, Αποστολάκη και η Πέμυ Ζούνη. Ιδιαιτέρως ευτυχής ήταν και ο καλλιτεχνικός διευθυντής Γιάννης Χουβαρδάς, αφού η «Φρεναπάτη» άρεσε σε όλους πολύ.

Σαν άλλος μάγος ο Δημήτρης Μαυρίκιος κατάφερε να παρασύρει τους θεατές σε ένα θέαμα που συνδυάζει την ποίηση με τον ρεαλισμό, προσφέροντας χιούμορ, γέλιο αλλά και συγκίνηση. Με μετάφραση- διασκευή του ίδιου του σκηνοθέτη, η «Φρεναπάτη» ευτύχησε να «ακουστεί» σε ομοιοκατάληκτο στίχο, εξαιρετικά σημερινό και γήινο, δίχως όμως να χάνει τίποτε από τη λογοτεχνική του διάσταση. Το ζεστό και παρατεταμένο χειροκρότημα μαζί με τα πολλά μπράβο που ακούστηκαν στο τέλος έδωσαν στην πρώτη πρεμιέρα του Εθνικού για τη σεζόν 2010-2011 αέρα του νικητή.

Εργο του 17ου αιώνα, η «Ιllusion Comique» συνδυάζει θεματικά «το θέατρο μέσα στο θέατρο» και το χάσμα γενεών, ιδωμένο μέσα από τη διάσταση που χωρίζει τα «πρέπει» των γονιών από τα «θέλω» των παιδιών. Σοφή η ελευθερία που παίρνει από τον συγγραφέα ο Μαυρίκιος και στη θέση του δεσποτικού πατέρα εμφανίζει μια αυταρχική μητέρα. Στο τέλος, όταν όλος ο θίασος υποκλίνεται στο κοινό του θεάτρου εν θεάτρω- πλάτη στους θεατές του Εθνικού- και αποκαλύπτεται η άλλη διάσταση της «Φρεναπάτης», όλοι μας νιώσαμε ανακούφιση: Το θέατρο είχε νικήσει τον θάνατο!

Με τη μουσική του Στάθη Σκουρόπουλου να δίνει το στίγμα της παράστασης, τα βίντεο-σήματα κατατεθέν του Μαυρίκιου (από τον Χρήστο Δήμα) και το μικρό αγόρι επί σκηνής και οθόνης να συνδέουν το χθες με το σήμερα, η «Φρεναπάτη» κατάφερε κάτι ακόμη: Να αναδείξει, για πρώτη φορά μετά το «Για πάντα» του Δημήτρη Παπαϊωάννου, τις δυνατότητες της πλήρως ανανεωμένης Κεντρικής Σκηνής (σκηνικά Δημήτρης Πολυχρονιάδης, κοστούμια Ελένη Μανωλοπούλου). Τέλος, η διάρκεια του έργου είναι ιδανική: 95 λεπτά, χωρίς διάλειμμα.

ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ

  • Εθνικό Θέατρο, Κεντρική Σκηνή, Αγ. Κωνσταντίνου 22-24, τηλ. 210 5288.170.
  • Παραστάσεις: Τετάρτη ως Παρασκευή στις 21.00, Σάββατο στις 18.00 και 21.00, Κυριακή στις 19.00.
  • Ως τις 30.1.2011.
  • Οι ερμηνείες

Τις εντυπώσεις έκλεψε η Λίζα – ρόλος-«κλειδί» στην εξέλιξη του έργου- της Ευγενίας Αποστόλου, ξεδιπλώνοντας όλες τις πτυχές της κωμίκας που διαθέτει, ενώ ο Γιώργος Γάλλος επιβεβαίωσε την ανοδική πορεία του ως Ματαμόρος. Ο Χρήστος Λούλης και η Εμιλυ Κολιανδρή, ως Κλίνδωρ και Ισαβέλλα (το κεντρικό ζευγάρι), κατάφεραν να υπηρετήσουν τις πτυχές των ρόλων τους με όλα τα σκαμπανεβάσματά τους. Συγκινητικός ο Γιάννης Βογιατζής (στη σκηνή αλλά και στα γκρο πλαν της οθόνης) και εξαιρετική μέσα στη λιτότητά της η Εύα Κοταμανίδου.

«Είσαι ξεχωριστός»: Ξεκινούν οι παραστάσεις στο ΚΘΒΕ

Με παραστάσεις στις παιδιατρικές κλινικές των νοσοκομείων ΑΧΕΠΑ και Κεντρικό, ξεκινούν οι παραστάσεις του προγράμματος, «Είσαι ξεχωριστός» του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος από σήμερα, 17 Δεκεμβρίου.

Πιο αναλυτικά, οι πρώτες παραστάσεις θα δοθούν στις 17/12 στην παιδιατρική κλινική του ΑΧΕΠΑ στις 11 π.μ., στις 18/12 στην παιδιατρική κλινική του Κεντρικού νοσοκομείου στις 11:30 π.μ. και στις 19/12 στην παιδιατρική κλινική του Ιπποκράτειου στις 11 π.μ. και στην Χ.Ο.Π. του ίδιου νοσοκομείου στις 12 μ.μ.

Το Κ.Θ.Β.Ε. συνεχίζοντας την εκπαιδευτική του πολιτική παρουσιάζει τη θεατρική παράσταση «Είσαι ξεχωριστός» της Περσεφόνης Σέξτου. Πρόκειται για μία Κινούμενη Θεατρική Μονάδα που θα επισκέπτεται τις παιδιατρικές πτέρυγες νοσοκομείων και θα παρουσιάζεται σε νοσηλευόμενα παιδιά. Η κοινωνική αυτή προσφορά του Κ.Θ.Β.Ε. υποστηρίζεται από τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς.

Στόχος της παράστασης είναι να προσφέρει διασκέδαση, χαρά και γέλιο στα νοσηλευόμενα παιδιά τα οποία διακατέχονται συχνά από αισθήματα άγχους, συναισθηματική αστάθεια και περιορισμένη συνεργασία και επικοινωνία στις θεραπείες και στις διαπροσωπικές σχέσεις. Έρευνες στην Αμερική έχουν αποδείξει ότι τα παιδιά- ασθενείς που παρακολουθούσαν συστηματικά θέατρο στα νοσοκομεία αντιμετώπισαν καλύτερα το άγχος τους και τον ιδρυματισμό, βελτίωσαν τη ψυχολογία τους, συνεργάστηκαν πιο θετικά με γιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό και γονείς και δέχτηκαν καλύτερα τη θεραπεία τους.

Η θεατρική παράσταση «Είσαι ξεχωριστός» απευθύνεται σε παιδιά από 5 έως 12 ετών και διαρκεί περίπου 45 λεπτά. Το έργο βοηθά τους μικρούς θεατές να κατανοήσουν το πόσο σημαντικός είναι ο καθένας παρά την ιδιαιτερότητα του, (το πρόβλημα της υγείας του) και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Φέτος παρουσιάζεται το δεύτερο μέρος του προγράμματος ,που βασίζεται σε λαϊκούς μύθους .Τα λαϊκά μας παραμύθια με τον ιδιαίτερο τρόπο που αποδίδονται κάνουν το παιδί να νιώσει ξεχωριστό και περνούν μηνύματα γενναιότητας, θάρρους, αισιοδοξίας, ελπίδας, δύναμης, αυτοπεποίθησης και όρεξης για ζωή.

Η παράσταση θα δίνεται από εξειδικευμένους και ευαίσθητους σε κοινωνικά θέματα ηθοποιούς, σε καθημερινή βάση από Δευτέρα έως Παρασκευή, σε νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης, σε κλινικές παιδιατρικής, παιδοχειρουργικής, αιματολογικού, κ.λπ., σε συνεννόηση με τη διοίκηση των νοσοκομείων, τους διευθυντές των κλινικών και με βάση τα ωράρια που εξυπηρετούν την λειτουργία τους. Υπεύθυνη για τη σύλληψη, το θεατρικό σενάριο και τη σκηνοθεσία είναι η Περσεφόνη Σέξτου (Δρ. Θεάτρου στην Εκπαίδευση, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου).

Επιμέλεια εκπαιδευτικού προγράμματος: Περσεφόνη Σέξτου. Μουσική: Δημήτρης Μαραμής. Παίζουν: Βασιλική Κανάκη, Ισμήνη Χατζή. Οργάνωση παραγωγής: Ιωάννα Λιάκου [ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ]

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ: Ανοίγει η… πρώτη πύλη

Μεγάλη πρεμιέρα σήμερα για το Εθνικό Θέατρο. Το ριζικά ανακαινισμένο κτίριο Τσίλερ επί της Αγίου Κωνσταντίνου ανοίγει τις πόρτες του. Αν και το σύνολο του έργου θα τελειώσει με καθυστέρηση στις αρχές του 2009, αφού ο αρχικός χρόνος παράδοσης ήταν ο περασμένος Μάρτιος.

Ανοίγει η... πρώτη πύλη

Η «Νέα Σκηνή-Νίκος Κούρκουλος» είναι έτοιμη για να υποδεχθεί απόψε το κοινό με το έργο του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, «Ρομπέρτο Τσούκο», σε σκηνοθεσία Εφης Θεοδώρου.

Πρεμι�ρα απόψε με το �ργο του Μπερνάρ-Μαρί Κολτ�ς, «Ρομπ�ρτο Τσούκο», σε σκηνοθεσία Εφης Θεοδώρου

Η Κεντρική Σκηνή αναμένεται να λειτουργήσει τον Φεβρουάριο του 2009 -η παράδοση του έργου γίνεται τμηματικά. Το τετράγωνο που ορίζεται από τις οδούς Μενάνδρου – Αγίου Κωνσταντίνου – Κουμουνδούρου και Σατωβριάνδου εδώ και δύο χρόνια, από το 2006, ήταν ένα τεράστιο εργοτάξιο, με διακόσιους ανθρώπους να δουλεύουν σε έντονους ρυθμούς, μηχανικούς, εργάτες, ζωγράφους, συντηρητές.

Το κτιριακό συγκρότημα του Εθνικού Θεάτρου κατέρρεε (600 τόνοι σίδερο χρησιμοποιήθηκαν σήμερα για την αποκατάστασή του), αλλά η αποφασιστικότητα και το πάθος του Νίκου Κούρκουλου υπερκέρασαν τα εμπόδια και την άρση μιας εκκρεμότητας που χρονολογούνταν σχεδόν από… 30ετίας.

Ηταν το 1998 όταν ο Νίκος Κούρκουλος έστειλε επιστολή στην τότε ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού για να επισημάνει ότι «το κτίριο καταρρέει». Οκτώ χρόνια μετά, τον Μάρτιο του 2006, υπογράφεται η σύμβαση «Αποκατάστασης και εξοπλισμού της κτιριακής υποδομής του Εθνικού Θεάτρου».

Σύμφωνα με τον νέο σχεδιασμό, η είσοδος του Εθνικού Θεάτρου θα είναι από την οδό Μενάνδρου και όχι από την Αγίου Κωνσταντίνου. Το υπόγειο γκαράζ παραμένει με την είσοδο από την οδό Κουμουνδούρου, ενώ η αυλή (προς την οδό Σατωβριάνδου) θα φτιαχτεί τελευταία: μέσα εκεί θα στηθεί ένα μικρό υπαίθριο θεατράκι.

Η Κεντρική Σκηνή, χωρητικότητας 640 θέσεων, θα αποκτήσει σκηνή διπλάσια σε βάθος και ύψος, ενώ η Νέα Σκηνή, των 260 θέσεων, ένα «μαύρο κουτί», έχει τη δυνατότητα να αλλάζει μορφή.

Τα καμαρίνια βρίσκονται στο καινούργιο κτίριο (μοιρασμένα σε τρεις ορόφους) και τα γραφεία του θεάτρου εκεί που ήταν τα (παλιά) καμαρίνια. Δημιουργούνται φουαγιέ, αποθηκευτικοί χώροι, πωλητήριο, βιβλιοθήκη.

Τέλος, ως προς τα οικονομικά, το κόστος του έργου θα ξεπεράσει κατά 10-12% τον αρχικό προϋπολογισμό και θα φθάσει τα τριάντα εκατομμύρια ευρώ (συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ).

6+1 ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

1891
Η ανέγερση της Κεντρικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου -τότε Βασιλικού- άρχισε το 1891 με βάση τα σχέδια του Ερνέστου Τσίλλερ.

1901
Το κτίριο του θεάτρου ολοκληρώθηκε το φθινόπωρο του 1901 και τα επίσημα εγκαίνια έγιναν στις 24 Νοεμβρίου του 1901. Πρωτολειτούργησε ως Βασιλικό Θέατρο.

1908
Το 1908 έκλεισε «επ’ αόριστον». Από το 1908 μέχρι το 1932 κλείνει, λόγω κακής διαχείρισης και οικονομικών προβλημάτων.

1922
Το 1922, όπως και πολλά άλλα δημόσια κτίρια, χρησιμοποιείται για την προσωρινή στέγαση προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής.

1930
Ιδρύθηκε με την επωνυμία Εθνικό Θέατρο το 1930 από τον υπουργό Παιδείας, Γεώργιο Παπανδρέου. Για πολλά χρόνια λειτούργησε ως ΝΠΔΔ.

1994
Με τον Νόμο 2273/1994 ιδρύθηκε το ΝΠΙΔ με την επωνυμία «Εθνικό Θέατρο», οργανισμός μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Ο σκοπός
Σκοπός του είναι η μέσω της θεατρικής τέχνης προαγωγή της πνευματικής καλλιέργειας του λαού και η διαφύλαξη της εθνικής πολιτιστικής ταυτότητας.

Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 12/12/2008

Ποδαρικό για τη Νέα Σκηνή του Εθνικού

Από αριστερά, η Μαρία Πρωτόπαππα, η Ερατώ Πίσση και ο Γιάννος Περλέγκας στις πρόβες του «Ρομπέρτο Τσούκο», του θεατρικού έργου του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές με το οποίο ανοίγει απόψε η Νέα Σκηνή του Εθνικού

Κατά συρροήν δολοφόνος ο Τσούκο, ο ήρωας του έργου με το οποίο ανοίγει η σεζόν στο κτίριο Τσίλερ

ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008

Με το έργο «Ρομπέρτο Τσούκο» του Μπερνάρ Μαρί Κολτές ανοίγει απόψε η Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου στο κτίριο Τσίλερ. Η σκηνή, που ακούει πλέον στο όνομα «Νίκος Κούρκουλος», είναι η πρώτη που ανοίγει, καθώς συνολικά το πλήρως ανακαινισμένο θέατρο θα εγκαινιασθεί μέσα στο 2009. Σε ένα ολοκαίνουργιο κτίριο, φτιαγμένο από τεχνητό λίθο, υλικό που χρησιμοποιείται για πρώτη φορά, και σε έντονο χρώμα τούβλου (κεραμιδί), η νέα Νέα Σκηνή βρίσκεται στον δεύτερο όροφο, μαζί με τα καμαρίνια και «βλέπει» προς την οδό Μενάνδρου, από όπου και η (καινούργια) είσοδος. Με τη σκηνή σε σχήμα Π και με καθίσματα που δεν ξεπερνούν τα 110, ο «Ρομπέρτο Τσούκο» θα είναι το πρώτο έργο που θα ανεβεί εκεί. Στις 21 Δεκεμβρίου αναμένεται να δοθεί και η δεύτερη πρεμιέρα της Νέας Σκηνής με το έργο του Σουηδού Γιοακίμ Πρίνιεν «Αγία Οικογένεια», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη – σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο.

Τελευταίο έργο του πρόωρα χαμένου γάλλου συγγραφέα Μπερνάρ-Μαρί Κολτές (1948-1989), ο «Ρομπέρτο Τσούκο» ανέβηκε για πρώτη φορά από τον Πέτερ Στάιν στη Σαουμπύνε (1990) και έναν χρόνο αργότερα στη Γαλλία, προκαλώντας αρχικά αντιδράσεις. Ηρωάς του είναι ένα πραγματικό πρόσωπο, ένας κατά συρροήν δολοφόνος, ένας επαναστάτης, φαινομενικά χωρίς αιτία.

«Είμαι ο δολοφόνος του πατέρα μου, της μητέρας μου, ενός επιθεωρητή της αστυνομίας και ενός παιδιού. Είμαι ένας φονιάς» λέει ο ίδιος διά στόματος του Κολτές. Μέσα σε δέκα πέντε σκηνές διαποτισμένες από την ιδέα του θανάτου και με τη βία σε πρώτο πλάνο ξεδιπλώνεται μια ανθρώπινη ιστορία, ενώ το ερώτημα «πόσο εν δυνάμει δολοφόνοι είμαστε όλοι μας;» υποβόσκει. Επίκαιρο όσο ποτέ, το έργο του Κολτές σοκάρει με την αλήθεια και τον σαρκασμό του, την ευαισθησία και την αγριότητά του. Ο Γιάννος Περλέγκας υποδύεται του Ρομπέρτο Τσούκο ο οποίος σαν σύγχρονη Μήδεια κερδίζει τελικά την ελευθερία για την οποία τόσο πολύ πάλεψε.

Το έργο ανεβαίνει σε μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη, σκηνοθεσία Εφης Θεοδώρου, σκηνογραφία Εύας Μανεδάκη με τους Μαρία Πρωτόπαππα, Ερατώ Πίσση, Σοφία Σεϊρλή, Ηλέκτρα Νικολούζου, Έλενα Τοπαλίδου, Μάκη Παπαδημητρίου, Γιάννη Βογιατζή, Παναγιώτη Λάρκου κ.ά.

Νέα Σκηνή – «Νίκος Κούρκουλος»: Έναρξη με «Ρομπέρτο Τσούκο»

«Ρομπέρτο Τσούκο»

Εγκαινιάζεται  στις 12/12 (9 μ.μ.) η Νέα Σκηνή – «Νίκος Κούρκουλος» του (υπό ανακαίνιση ακόμα) μνημειακού νεοκλασικού κτιρίου του Εθνικού Θεάτρου. Η έναρξη της λειτουργίας της θα γίνει με το έργο του «καταραμένου», πρόωρα χαμένου, σπουδαίου Γάλλου συγγραφέα Μπερνάρ – Μαρί Κολτές «Ρομπέρτο Τσούκο». Το έργο είναι εμπνευσμένο από ένα υπαρκτό τραγικό θύμα – θύτη. Το κεντρικό πρόσωπο είναι ένας νεαρός «άγγελος – εξολοθρευτής», σε μια ξέφρενη πορεία μέσα στο σκοτεινό τούνελ της σύγχρονης κοινωνίας. Γεννά τον τρόμο, αλλά εκπέμπει και γοητεία, μέχρι θανάτου, μέχρι την έξοδό του στο φως και στο δικό του τέλος. Με αφορμή την πραγματική ιστορία τού κατά συρροή Ιταλού δολοφόνου Ρομπέρτο Ζούκο, ο Κολτές, συνέθεσε το αρτιότερο, ίσως, έργο του. Μια όλο και πιο επίκαιρη παραβολή για τη βία, γραμμένη σε δεκαπέντε σκηνές γεμάτες στοχαστικό σαρκασμό, τρυφερότητα, απελπισία.Μετάφραση: Δημήτρη Δημητριάδη, σκηνοθεσία: Εφης Θεοδώρου, σκηνικά – κοστούμια: Εύας Μανιδάκη, μουσική: Νίκου Πλάτανου, φωτισμοί: Σάκη Μπιρμπίλη, σκηνική πάλη: Θάνου Δερμάτη. Παίζουν (αλφαβητικά): Γιάννης Αναστασάκης, Μιχάλης Αφολαγιάν, Γιάννης Βογιατζής, Ευθύμης Θέου, Γιώργος Κοζομπόλης, Παναγιώτης Λάρκου, Πάρις Λύκος, Ηλέκτρα Νικολούζου, Δημήτρης Ντάσκας, Αγορίτσα Οικονόμου, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιάννος Περλέγκας, Ερατώ Πίσση, Μαρία Πρωτόπαππα, Σοφία Σεϊρλή, Μιχάλης Τιτόπουλος, Ελενα Τοπαλίδου.

Σημειώνουμε τέλος ότι το Εθνικό Θέατρο ανακοίνωσε μια νέα πρωτοβουλία του. Συγκεκριμένα, επιχειρώντας ένα άνοιγμα στο θεατρόφιλο κοινό της περιφέρειας, θα αναλάβει την οργανωμένη μεταφορά κοινού από κοντινές πόλεις για την παρακολούθηση των παραστάσεών του, το χειμώνα στην Αθήνα, αλλά και στις καλοκαιρινές περιοδείες του ανά την Ελλάδα. Η οργανωμένη μεταφορά του κοινού θα γίνεται σε συνεργασία με δήμους ή τοπικούς συλλόγους, με ειδικές τιμές.

ΚΘΒΕ: «Eρρίκος ο Δ΄» του Λουίτζι Πιραντέλο στο Βασιλικό Θέατρο την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου

©Κώστας Αμοιρίδης

©Κώστας Αμοιρίδης

©Κώστας Αμοιρίδης

©Κώστας Αμοιρίδης

©Κώστας Αμοιρίδης

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει τον «Ερρίκο τον Δ΄» του Λουίτζι Πιραντέλο σε σκηνοθεσία του Αντρέα Βουτσινά και πρωταγωνιστή τον Κώστα Καρρά. Το έργο κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου στο Βασιλικό Θέατρο (Πλατεία Λευκού Πύργου).

Ο «Ερρίκος ο Δ΄» είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα του μεγάλου, Ιταλού δραματουργού, που με την ιδιότυπη γραφή του ακροβατεί ανάμεσα στη λογική και την τρέλα, την αλήθεια και το ψέμα, το θέατρο και τη ζωή. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε το 1922 στο θέατρο Manzoni του Μιλάνο, με πρωταγωνιστή τον Ρουτζέρο Ρουτζέρι, ενώ το 1925 γυρίζεται για πρώτη φορά σε κινηματογραφική ταινία από τον Αμλέτο Παλέρμι.

Ο «Ερρίκος ο Δ΄»ανέβηκε για πρώτη φορά στο Κ.Θ.Β.Ε. το 1966 σε σκηνοθεσία του Σωκράτη Καραντινού και τον Ηλία Σταματίου στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Οι παραστάσεις του «Ερρίκου του Δ΄» θα συνεχιστούν μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου 2009.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ AΝΔΡΕΑ ΒΟΥΤΣΙΝΑ

Κατά τη διάρκεια μιας γιορτής μεταμφιεσμένων, ένας άρχοντας έπεσε από το άλογό του, χτύπησε και έκτοτε έμεινε εγκλωβισμένος στο ιστορικό πρόσωπο το οποίο υποδυόταν κατά τη διάρκεια της γιορτής, τον Ερρίκο Δ΄, βασιλιά της Γερμανίας. Είκοσι χρόνια μετά, οι συγγενείς του επιχειρούν να τον θεραπεύσουν, δίνοντάς του με ένα βίαιο τέχνασμα την αίσθηση του χρόνου: μεταμφιέζονται συνειδητά αναπαριστώντας το τραγικό γεγονός που καθόρισε τη μοίρα του «τρελού» και που τον ανάγκασε να φορά το προσωπείο του τραγικού αυτοκράτορα.

Ένα τραγικό παιχνίδι μεταμφιέσεων και διαρκών ανατροπών αναγκάζει τους ήρωες να ακροβατούν ανάμεσα στη λογική και την τρέλα, την αλήθεια και το ψέμα, το θέατρο και τη ζωή. Ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα της δραματουργίας του Πιραντέλο για το δράμα της προσωπικότητας και τη σχέση του «είναι» και του «φαίνεσθαι».

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Μαρλένα Γεωργιάδη, Σκηνοθεσία: Ανδρέας Βουτσινάς, Σκηνικά-Κοστούμια: Νίκος Σαριδάκης, Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος, Βοηθός Σκηνοθέτη: Βίκη Αλεξάκη, Βοηθός Σκηνογράφου: Δανάη Πανά, Οργάνωση Παραγωγής: Ρόδη Στεφανίδου.

Διανομή (με σειρά εμφάνισης): Τάκης Στάγκος (Βαλές Α΄), Γιώργος Κώτσος (Βαλές Β΄), Κώστας Χαλκιάς [Λαντόλφο (Λόλο)], Νίκος Κολοβός [Αριάλντο (Φράνκο)], Νίκος Μαγδαληνός [Ορντούλφο (Μόμο)], Κωνσταντίνος Καϊκης [Μπερτόλντο (Φίνο)], Δημήτρης Κολοβός (Τζιοβάνι), Χριστίνα Θεοδωροπούλου (Μαρκησία Ματίλντα Ντε Σπίνα), Κωνσταντίνα Καστέλλου (Φρίντα), Δημήτρης Σδρόλιας (Μαρκήσιος Κάρλο Ντι Νόλλι), Κίμων Ρηγόπουλος (Βαρόνος Τίτο Μπελκρέντι), Γιάννης Σιαμσιάρης (Γιατρός Ντιονίτζιο Τζενόνι), Κώστας Καρράς (Ερρίκος Δ΄).

Παραστάσεις: Τετάρτη & Σάββατο 6 μ.μ. & 9 μ.μ., Πέμπτη & Παρασκευή 9 μ.μ., Κυριακή 7 μ.μ.

Τιμές Εισιτηρίων: Πλατεία-Θεωρεία-22€, Εξώστης-15€, Φοιτητικό (πλατεία)-15€, Φοιτητικό(εξώστης)12€

Τηλέφωνα ταμείων: 2310 288000

Κατερίνας Μάτσα «Η περίπτωση Ευρυδίκη»

«Η περίπτωση Ευρυδίκη» στο θέατρο «Μεταξουργείο»

Το θέατρο «Μεταξουργείο», με καλλιτεχνική διεύθυνση του Στάθη Λιβαθινού, μετά το έργο του John Millington Synge «Ενας ήρωας, το καμάρι της Δύσης» (παίζεται από Τετάρτη έως Κυριακή), κάθε Δευτέρα και Τρίτη παρουσιάζει το έργο της Κατερίνας Μάτσα «Η περίπτωση Ευρυδίκη». Σκηνοθεσία – κοστούμια – σκηνικός χώρος: Ολια Λαζαρίδου. Φωτισμοί: Μαρία Αθανασοπούλου. Παίζουν: Σοφία Γεωργοβασίλη, Μαρία Λιβαδάρου, Μάγια Μοσχανδρέου, Γιούλη Τασίου.

Το έργο είναι ένα πραγματικό ντοκουμέντο για ένα κορίτσι που περιπλανήθηκε στον κόσμο των ναρκωτικών για 10 χρόνια, βίωσε την οδύνη, αλλά κατάφερε μέσα από τη θεραπεία της να ξεκινήσει μια καινούρια ζωή. Η ζωή της κι ο αγώνας της παρουσιάζονται μέσα από δικά της κείμενα που απευθύνει στην θεραπεύτρια της στο «18 Ανω», Κατερίνα Μάτσα, με τα οποία εκφράζει την τρομακτική ένταση που υπάρχει μέσα της και ταυτόχρονα την προσπάθειά της να δημιουργήσει μια γέφυρα επικοινωνίας με τον εξωτερικό κόσμο.

Παράσταση-ντοκουμέντο στο Θέατρο Μεταξουργείο

Μία σειρά από συγκλονιστικές ιστορίες και ντοκουμέντα ανθρώπων που βίωσαν το περιθώριο ως τοξικομανείς, αλκοολικοί και φυλακισμένοι

Του Γιώργου Βαϊλάκη, Ημερησία, 21/11/2008

Έπειτα από την πρεμιέρα του έργου του John Millington Synge «Ενας ήρωας, το καμάρι της Δύσης» που πραγματοποιήθηκε στις 12 Νοεμβρίου στο Θέατρο Μεταξουργείο, με τη καλλιτεχνική διεύθυνση του Στάθη Λιβαθινού, ακολουθεί η επόμενη προγραμματισμένη πρεμιέρα στις 24 Νοεμβρίου με το έργο της Κατερίνας Μάτσα «Η περίπτωση Ευρυδίκη» σε σκηνοθεσία Ολιας Λαζαρίδου.

Η ιδέα πίσω από την επιλογή του έργου εντάσσεται σε έναν ευρύτερο κύκλο παραστάσεων του Θεάτρου με το τίτλο «Αγιογραφίες». Πρόκειται για μία σειρά από συγκλονιστικές ιστορίες και ντοκουμέντα ανθρώπων που βίωσαν το περιθώριο ως τοξικομανείς, αλκοολικοί και φυλακισμένοι και μέσα από τον προσωπικό τους οδυνηρό δρόμο επανεντάχτηκαν στην κοινωνία.

Έτσι, η «Περίπτωση Ευρυδίκη» αποτελεί μία παράσταση-ντοκουμέντο: Είναι η αληθινή ιστορία ενός κοριτσιού που περιπλανήθηκε στον κόσμο των ναρκωτικών για δέκα χρόνια, βίωσε την οδύνη σε όλες τις εκφάνσεις της και κατάφερε μέσα από τη θεραπεία της να βγει σώα και να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή.

Η ζωή

Η ζωή της και ο αγώνας της παρουσιάζονται μέσα από τα δικά της κείμενα που απευθύνει στη θεραπεύτρια της στο 18 άνω, Κατερίνα Μάτσα, τα οποία τα γράφει επιδιώκοντας να αποτυπώσει όλη τη τρομακτική ένταση που υπάρχει μέσα της, να κατανοήσει τη λειτουργία της και ταυτόχρονα να δημιουργήσει μια γέφυρα επικοινωνίας με τον εξωτερικό κόσμο. Μέσα από τα γράμματα της βλέπουμε την απουσία, το κενό, την απελπισία, αλλά και την προσδοκία της παρουσίας και της λύτρωσης. Ενα συναρπαστικό ταξίδι στα έγκατα μιας ψυχής που διαλέγει τελικά τη ρήξη, διαλέγει τη ζωή και την ελευθερία απέναντι στην υποταγή του εκάστοτε εθισμού και αντίθετα με τον αρχαίο μύθο της Ευρυδίκης βγαίνει τελικά στο φως.

Τα κοστούμια και τη διαμόρφωση σκηνικού χώρου υπογράφει η Ολια Λαζαρίδου και τους φωτισμούς της παράστασης επιμελείται η Μαρία Αθανασοπούλου. Παίζουν οι Σοφία Γεωργοβασίλη, Μαρία Λιβαδάρου, Μάγια Μοσχανδρέου και Γιούλη Τασίου.

Τρεις… πόρτες έχει η ζωή

Επιτέλους στη θεατρική Αθήνα μια σύγχρονη ιταλική φωνή (πήξαμε από αμερικάνικα, εγγλέζικα και γερμανικά έργα). Ο Λουίτζι Λουνάρι, δραματουργός στο Πίκολο Τεάτρο, χρόνια συνεργάτης του Τζόρτζιο Στρέλερ, μεταφραστής και κυρίως θεατρικός συγγραφέας. Η κωμωδία του «Τρεις πάνω στην κούνια» (1990) παρουσιάζεται στη Θεατρική Σκηνή (πλατεία Κολιάτσου).

Ενας μικροβιομήχανος, ένας συνταξιούχος στρατιωτικός κι ένας καθηγητής-συγγραφέας αστυνομικών ιστοριών συναντιούνται στον προθάλαμο ενός δωματίου στον έβδομο όροφο μιας πολυκατοικίας. Μπαίνοντας από τρεις διαφορετικές πόρτες είναι σίγουροι ότι εκεί υπάρχει: πανσιόν για τον πρώτο, επιχειρηματικός όμιλος για τον δεύτερο, εκδοτικός οίκος για τον τρίτο. Λόγω ασκήσεως συναγερμού για μόλυνση στην πόλη, θα συνυπάρξουν εγκλωβισμένοι για ένα διάστημα έχοντας «κόντρες» μεταξύ τους. Παράλληλα, διάφορα ανεξήγητα και παράξενα θα συμβούν εκεί μέσα.

Κωμωδία με πιραντελικές αποχρώσεις, που ισορροπεί ανάμεσα στο φαίνεσθαι και το είναι, στη λογική και το μυστήριο, στις πιθανότητες και τις συμπτώσεις, στην πίστη και την αμφιβολία, στο σωστό και το λάθος. Μ’ ανάλαφρο τρόπο ο Λουνάρι θίγει θέματα διαχρονικά, όπως η δυσκολία επικοινωνίας, η τύχη και η ατυχία, ο φόβος του θανάτου, η ύπαρξη του Θεού.

Μια καλοφτιαγμένη παράσταση χιουμοριστικού μυστηρίου σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντωνίου, που ερμηνεύει πειστικά τον μονοκόμματο και προσγειωμένο στρατιωτικό. Αντάξιοι δίπλα του ο Μιχάλης Γιαννάτος ως μπερμπάντης, εκνευρισμένος και φοβισμένος μικροβιομήχανος και ο Δημήτρης Κανέλλος ως ορθολογιστής και φιλοσοφών καθηγητής. Σε ρόλο έκπληξη προς το τέλος η Γεωργία Ζώη ως καθαρίστρια… θεά που τους αποδιοργανώνει «τσιγκλώντας» τις συνειδήσεις τους.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 21/11/2008