Tag Archives: Συγγραφείς

Ο «Μανδραγόρας» του Μακιαβέλι

getimage.jpg

Στο «Θέατρο Νέου Κόσμου» παρουσιάζεται ο «Μανδραγόρας», του Νικολό Μακιαβέλι, σε μετάφραση της Τζένης Μαστοράκη, σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη (με τη συνεργασία της Σταυρούλας Σιάμου). Στο «Μανδραγόρα», το γνωστότερο θεατρικό έργο του Νικολό Μακιαβέλι, του συγγραφέα του «Ηγεμόνα», που έμεινε στην ιστορία του σύγχρονου πνεύματος ως ο θεμελιωτής της πολιτικής επιστήμης, παίζουν: Κατερίνα Λυπηρίδου, Γιώργος Γάλλος, Ευθύμιος Παπαδημητρίου, Παναγιώτης Λάρκου, Παντελής Δεντάκης.

Henrik Johan Ibsen

405px-ibsen_photography.jpg

Henrik Johan Ibsen (20 Μαρτίου 1828 –23 Μαΐου 1906). Μια μεγάλη μορφή όχι μόνο του νορβηγικού αλλά και του παγκόσμιου θεάτρου. και κατά ένα μεγάλο μέρος συνέβαλε στην εξέλιξη του σύγχρονου ρεαλιστικού δράματος. Αναφέρεται συχνά ως ο «πατέρας σύγχρονου δράματος».

DVD – Henrik Ibsen – Father of Modern Drama

DVD - Henrik Ibsen - Father of Modern Drama, Norway.com ProductsProduct # ndcdvd001
USD 20.00
EUR 13,97
GBP 8,3

Steinar Hybertsen, Shybert Productions and the Norwegian American Foundation have produced a documentary based on Henrik Ibsen and his contribution to modern theatre.  The film is a journey through his life, starting with his beginnings in Skien, Norway, and following him through his time in Denmark, Germany, Italy and back again.
Due to his self-imposed exile for 27 years, Ibsen wrote most of his plays abroad.  The documentary thus follows him through stays in Dresden, Munich, Gossensass, Rome, Sorrento, Amalfie and Ischia.  His personal correspondence from these locations provides viewers with insight into the experiences and impulses important to him, and helps to answer important questions about his constant travel.  In fact, he did not have a permanent home until his 1891 return to Olso, and he never saw his family after he left Skien at age 19.

The documentary also focuses on the incredible changes in Europe from 1828 to 1906—transformations that were reflected in most of Ibsen’s work.  The political arena during this time underwent constant modifications, and Ibsen himself lived in the middle of many revolutions while in Italy and Spain and witnessed firsthand the formation of modern political and social structure.  This gave him and his work insight into the challenges and problems which would soon emerge after such monumental changes.

In addition, the documentary briefly analyzes the 28 different plays from Ibsen’s productive life, specifically focusing on Peer Gynt, Et Dukkehjem and Hedda Gabler and how these plays were received on the world stage.  Furthermore, the film will discuss those first stage performances which earned Ibsen money.  He was most successful in Germany where he lived for 17 years—Brand was the most played piece at the time.

The documentary also features information about the pieces of Ibsen’s work which were forbidden in certain families and thereby caused him to receive several negative reviews in the press.  Regardless, success came to him after 40 years of writing and Ibsen was and is considered the father of modern drama.  The first films produced in the United States based on Ibsen’s plays gained attention in 1915, and many more were introduced before the advent of movies with sound.

Toril Moi, Professor at Duke University, will play a part in presenting the story of Henrik Ibsen in this documentary, along with Juni Dahr, Vigdis Ystad, Merete Morken Andersen, Joan Templeto, a historian from Germany and a historian from Italy.

The film’s running time is 75 minutes.

 

Edward Franklin Albee

edward_albee_2.jpg

Στις 12 Μαρτίου 1928 γεννήθηκε ο αμερικανός θεατρικός συγγραφέας Edward Franklin Albee, γνωστότερος για το έργο του Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; [ Who’s Afraid of Virginia Woolf?, αλλά και τα έργα The Zoo Story, The Sandbox και The American Dream. Τα πρώτα έργα του απεικονίζουν μια αμερικανοποίηση του θεάτρου του παράλογου [Theatre of the Absurd] που αποτυπώθηκε κυρίως στα έργα των Ευρωπαίων θεατρικών συγγραφέων, όπως οι Jean Genet, Samuel Beckett, και Eugène Ionesco. Τιμήθηκε με το Βραβείο Πούλιτζερ.

Έργα: The Zoo Story (1958), The Death of Bessie Smith (1959), The Sandbox (1959), Fam and Yam (1959), The American Dream (1960), Who’s Afraid of Virginia Woolf? (1961-62, Tony Award, Grammy Award το 1964 στο Best Documentary, Spoken Word or Drama Recording (Other Than Comedy), The Ballad of the Sad Cafe (1963) (διασκευή από τη νουβέλα του Carson McCullers), Tiny Alice (1964), Malcolm (1965) (διασκευή από τη νουβέλα του James Purdy), A Delicate Balance (1966) Pulitzer Prize, Breakfast at Tiffany’s (1966) (μιούζικαλ, διασκευή από τη νουβέλα του Truman Capote), Everything in the Garden (1967) (διασκευή από το έργο του Βρετανού συγγραφέα Giles Cooper), Box και Quotations From Chairman Mao Tse-Tung (1968), All Over (1971), Seascape (1974) Pulitzer Prize, Listening (1975), Counting the Ways (1976), The Lady From Dubuque (1977-79), Lolita (διασκευή από την ομώνυμη νουβέλα του Vladimir Nabokov) (1981), The Man Who Had Three Arms (1981), Finding the Sun (1982), Marriage Play (1986-87), Three Tall Women (1990-91) Pulitzer Prize, The Lorca Play (1992), Fragments (1993), The Play About the Baby (1996), The Goat or Who is Sylvia? (2000, Tony Award), Occupant (2001), Knock! Knock! Who’s There!? (2003), Peter & Jerry (Α΄πράξη: Homelife. Β΄πράξη: The Zoo Story) (2004), Me Myself & I ( (2007).

Lorraine Hansberry: Ένα σταφύλι στον ήλιο

Lorraine Hansberry, 1959.

Lorraine Hansberry, 1959.

Στις 11 Μαρτίου 1959 παίχτηκε στο Μπροντγουέι ένα θεατρικό έργο της αφρο-αμερικανίδας Λορέν Χάνσμπερι [Lorraine Hansberry, 1930-1965] που ήταν και θεατρική συγγραφέας και ζωγράφος. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν και στο Μεξικό. Είδε μια παράσταση σχολική μ’ ένα έργο του Ιρλανδού θεατρικού συγγραφέα Sean O’Casey, κι έτσι αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει συγγραφέας. Το 1959 έγινε η πρώτη μαύρη γυναίκα της οποίας έργο παίχτηκε στο Μπροντγουέι, όταν το έργο της Ένα σταφύλι στον ήλιο [A Raisin in the Sun] έγινε ευνοϊκά δεκτό από την κριτική. Το έργο ασχολείται με τα σοβαρά και κωμικά προβλήματα μιας οικογένειας μαύρων στη σύγχρονη Αμερική.

Μετά την επιτυχία με το έργο A Raisin in the Sun, η Hansberry έγινε η κύρια εκπρόσωπος του αφρο-αμερικανικού δράματος [African-American] και πολλοί που ακολούθησαν ένιωσαν ένα μεγάλο χρέος απέναντί της. Στο Σαν Φραντσίσκο, το Lorraine Hansberry Theatre, που έχει «ειδικευθεί» στην παρουσίαση έργων του αφρο-αμερικανικού θεάτρου, έχει το όνομά της. Το επόμενο έργο της, The Sign in Sidney Brustein’s Window [=1964] είχε λιγότερη επιτυχία. Η Χάνσμπερι πέθανε στα 35 της χρόνια. Μια συλλογή από γραπτά της, με τίτλο To Be Young, Gifted, and Black [=] δημοσιεύτηκε το 1969. Βραβεία και διακρίσεις: Βραβείο των Θεατρικών Κριτικών της Νέας Υόρκης (1959, A Raisin in the Sun, ως το καλύτερο έργο της χρονιάς).