Category Archives: Theseum Ensemble

Άλαλα τα χείλη των Αγίων

Κι αυτά…

«Βίοι Αγίων». Μην τρομάζετε. Ουδεμία σχέση με το «γράμμα» και την αυστηρότητα των Γραφών. Σε εποχές που η πίστη και η αγιοσύνη έχουν χάσει οριστικά κι αμετάκλητα τη βαρύτιμη… αξιοπιστία τους, ο Μιχαήλ Μαρμαρινός με «αν-ορθόδοξο» τρόπο τις επαναφέρει στη σκηνή του «Theseum Ensemble». Κάθε Δευτέρα στις 10 μ.μ. (μέχρι τις 9 Φεβρουαρίου), ο θεατής, μάλλον ξαφνιασμένος, θα παρακολουθεί το εικαστικά ενδιαφέρον… ψιθυριστό, διάρκειας 29 λεπτών πρώτο μέρος των «Βίων», με τίτλο «Βίοι Αγίων-Φως»: το «προοίμιο», με άλλα λόγια, της ολοκληρωμένης δουλειάς, που θα κάνει πρεμιέρα με τίτλο «Βίοι (Ζωές) Αγίων» στις 10 Φεβρουαρίου.

Αν αναρωτιέστε ποιοι Αγιοι συμπεριλαμβάνονται στη νέα ιδέα-σύλληψη και σκηνοθεσία του Μαρμαρινού, αν επιπλέον κόπτεστε μήπως προσβάλλονται κι εμπαίζονται τα ιερά και τα όσιά σας, μην περιμένετε να βγάλετε άκρη παρακολουθώντας τη «μικρού μήκους» παράσταση. Ο Μαρμαρινός ξέρει τι κάνει.

Οι έξι ηθοποιοί, η Θεοδώρα Τζήμου, η Αλεξάνδρα Παυλίδου, η Μελίνα Αποστολίδου, η Σμαρώ Γαϊτανίδου, ο Γιώργος Κριθάρας και ο Θοδωρής Πολυζώνης -ο τελευταίος μοιράζεται μάλιστα τη σκηνή μαζί με την κόρη του Αλκυόνη- μιλούν ψιθυριστά. Οσο κι αν τεντωθείς, δεν πρόκειται να «κλέψεις» ούτε ένα «και»! Οι ερμηνευτές κινούνται ή κάθονται στιλιζαρισμένα γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι μουρμουρίζοντας χαμηλόφωνα. Στον ψίθυρό τους επιβάλλονται οι ατμοσφαιρικοί, γαλήνιοι ήχοι των νέων συνθέσεων του Δημήτρη Καμαρωτού (η ολοκληρωμένη βερσιόν θα έχει και μουσικές της PJ Harvey).

Στη μία άκρη της σκηνής έχει στηθεί ένα κλασικό καφενείο της παλιάς Αθήνας (σκηνικά: Kenny MacLellan). Πίσω από το «αρχαίο» ψυγείο του κάθεται ο ιδιοκτήτης του (Θ. Πολυζώνης). Ποιον περιμένει; Ουδείς καταλαβαίνει. Ολα, έτσι κι αλλιώς, μένουν μετέωρα στο άρτιο εικαστικά και φωτισμένο με μεγάλη δεξιοτεχνία (από τον Γιάννη Δρακουλαράκο) σύμπαν του «Φωτός». Οπως και ο λόγος που η Τζήμου και η Παυλίδου, παρότι ντυμένες με αέρινες φλοράλ φούστες (τα κοστούμια της Ντόρας Λελούδα), φορούν μπότες για χιόνια.

Το κοινό ώς το τελευταίο λεπτό, τότε που η παράσταση χωρίς να το αντιληφθεί έχει τελείωσει, αναρωτιέται για τα πάντα. Ούτως ή άλλως, σε χοροθέατρο παρά σε μια θεατρική παράσταση παραπέμπει το απρόσμενο σκηνικό γεγονός. Για να μην παρεξηγηθούμε, ο Μαρμαρινός τις Δευτέρες αποκαλύπτει μέσα από την «κλειδαρότρυπα» (εξού και ο ψίθυρος) ένα κομμάτι από την πρόβα του. Σαν work in progress πρέπει επομένως να αντιμετωπιστούν τα 29 λεπτά. Θα κρατηθεί αυτούσιο το υλικό αυτό στην ολοκληρωμένη παράσταση των «Βίων»; Αγνωστο. Αυτός είναι και ένας λόγος παραπάνω για να σπεύσετε να δείτε το «Φως». Και μια τελευταία, σημαντική στους χαλεπούς καιρούς μας, επισήμανση: το δευτεριάτικο work in progress έχει ελεύθερη είσοδο.

Τη δραματουργική επεξεργασία του εγχειρήματος συνυπογράφει ο Μαρμαρινός με τη Μυρτώ Περβολαράκη, σε συνεργασία με τον ποιητή Νίκο Παναγιωτόπουλο.

ΙΩΑΝΝΑ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 12/01/2009