Category Archives: Teatro del Drago

«Ο Fagiolino είναι σαν τον Καραγκιόζη!»

https://i1.wp.com/www.teatrodeldrago.it/images/animated-drago.gif

Ο φημισμένος θίασος, με τις ξύλινες μαριονέτες, «Teatro del Drago» από τη Ραβένα παρουσιάζει την «Απαγωγή του Καρόλου»

Ενας παλιός ρωμανικός μύθος γραμμένος το 1200 από έναν σταυροφόρο που τραυματίστηκε και δεν έφτασε ποτέ στην Κωνσταντινούπολη. Φανταστείτε τον να ζωντανεύει από κούκλες που τραγουδούν, μιλούν και χορεύουν… Απόψε και αύριο (3, 4/10) το βράδυ στο Θέατρο Παλιάς Ηλεκτρικής στον Βόλο (στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ μουσικής και παραστατικών τεχνών της πόλης) σε ατμόσφαιρα που πολύ θα θυμίζει την εποχή της Κομέντια ντελ Αρτε, ένας από τους γνωστότερους θιάσους μαριονέτας στον κόσμο οι «Teatro del Drago» από την Ραβένα παρουσιάζουν την «Απαγωγή του Καρόλου». Μόνο μία απ’ τις πολλές εμπνευσμένες παραστάσεις τους μεταξύ των οποίων ο «Λάνσελοτ της Λίμνης», «Το όνειρο του Νοσφεράτου», «Το γυάλινο βουνό», βασισμένο σε παραμύθια των Γκριμ, ο «Πινόκιο» ένα μιούζικαλ για ηθοποιούς, κούκλες και σκιές, «Τα σύννεφα πού πάνε;» από το «Γαλάζιο Πουλί» του Μέτερλινκ, η «Ιστορία για την αγάπη και τα δέντρα».

Τον θίασο «Teatro del Drago» απαρτίζουν δύο αδέλφια, ο Μάουρο και ο Αντρέα, απόγονοι της θρυλικής οικογένειας Monticelli που έδινε παραστάσεις με ξύλινες μαριονέτες-burattini από το 1820. Τα τελευταία τριάντα χρόνια, τα δύο αδέλφια ανανέωσαν το είδος αυτό του κουκλοθεάτρου, φέρνοντας σε ισορροπία τα παραδοσιακά με τα σύγχρονα στοιχεία βασιζόμενοι στη μακρά θεατρική παράδοση της οικογένειάς τους. Ταξίδεψαν σε ολόκληρη την Ευρώπη, το Ισραήλ, τη Λιβύη, την Τυνησία, την Ταϊβάν και την Ιαπωνία. Με αφορμή την εμφάνισή τους στον Βόλο, αποκάλυψαν στην «Κ» μερικά από τα μυστικά της παράδοσής τους.

Σαν παραμύθι. «Η οικογένεια μας των Μοντιτσέλι συνδέεται ανεξίτηλα με την περιοχή της Ρομάνια και ιδιαίτερα με την πόλη της Ραβένας στην οποία έπαιξε για πρώτη φορά στις αρχές του 1900. Σήμερα είμαστε μία από τις παλαιότερες κομπανίες που εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη και λειτουργεί συνεχώς επί πέντε γενιές, ξεκινώντας από τα μέσα του 18ου αιώνα με τον «πατριάρχη» Ariodante και στη συνέχεια με το γιο του Cesare Vittorio Aspromonte και με τους γιους του Οθέλλο και Vasco. Επειτα με τους William, Mirca και Loredana και τώρα με εμάς. Πολλοί θα θυμούνται στα τέλη της δεκαετίας του πενήντα και εκείνα του εξήντα την όμορφη πλατεία της Borgo San Rocco της Ραβένας που «έκλεινε» κυριολεκτικά από ένα περίπτερο–σκηνή με διακόσιες καρέκλες για το κοινό, ένα γραφείο εισιτηρίων και τη σκηνική γέφυρα του θέατρου. Το ίδιο πράγμα συνέβαινε και στην πλατεία Baraca όπου πραγματοποιούνταν παραστάσεις «ιστορικές», «ιερές» όπερες και οπερέτες πολλές φορές σε επεισόδια, τα οποία διαρκούσαν μερικές φορές και δέκα μέρες στη σειρά. Δεν έλειπε από το περίπτερο μίνι μπαρ για αναψυκτικά, λαχνοί και μια συλλογή χειροποίητων αντικειμένων προς πώληση. Ηδη από τότε εναλλάσσονταν κουκλοθέατρο για ενήλικες με κωμωδίες για παιδιά. Αυτές συνήθως το απόγευμα όπου δεν υπήρχε ποτέ το «φτάνει πια» με το μαλλί της γριάς…».

Τι είναι οι burattini; «Είναι κούκλες με ξύλινο σκαλισμένο σώμα που ζωντανεύουν με το χέρι του καλλιτέχνη μέσα από το ρούχο τους. Ο όρος burattino προέρχεται μάλλον από την λέξη buratto, το χοντρόπανο που χρησιμοποιείται για το κοσκίνισμα του αλευριού. Πιθανότατα η φορεσιά της κούκλας ήταν από χοντρό ανθεκτικό ύφασμα παρόμοιας υφής. Το κεφάλι είναι από ξύλο οξιάς η κουκουναριάς και τα μάτια είναι σκαλισμένα κατ’ ευθείαν πάνω στο πρόσωπο. Εκεί βρίσκεται όλος ο ρόλος και ο χαρακτήρας του, γι’ αυτό και η κούκλα πρέπει να είναι ιδιαίτερα ανθεκτική, γιατί εκεί πάνω δέχεται όλες τις ξυλιές όπως συμβαίνει παραδοσιακά σε κάθε λαϊκή παράσταση. Ο Fagiolino (Τρελοφασολάκης) είναι το πιο σημαντικό πρόσωπο του θεάτρου των burattini, φτωχός στα χρήματα αλλά πλούσιος στην όρεξη. Ξέρει να είναι γενναιόδωρος με τους αδύνατους και αυστηρός με τους κακούς. Ασκεί τη δικαιοσύνη με το ραβδί του που δεν αποχωρίζεται ποτέ και είναι φυσικά ο βασικός πρωταγωνιστής της «Απαγωγής του Καρόλου» που παρουσιάζουμε στον Βόλο. Κάτι σαν τον δικό σας Καραγκιόζη!».

Σήμερα οι κούκλες. Το επάγγελμα του μαριονετίστα και του καλλιτέχνη του κουκλοθεάτρου δεν ήταν ποτέ μια εύκολη δραστηριότητα, πόσω μάλλον σήμερα. Στις μέρες μας, ίσως γιατί ζούμε στην εποχή της υπερτεχνολογίας, να θεωρείται ότι είναι ένα είδος τέχνης παλαιό και ξεπερασμένο. Βέβαια και τότε υπήρξαν δύσκολοι καιροί, μεγάλη φτώχεια, χρόνια πείνας όπως όταν ο μαριονετίστας Οτέλλο ο οποίος δραστηριοποιήθηκε μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων, ζούσε μια νομαδική ζωή, στη γύρα, παίζοντας μόνος του. Εμείς ως νέα γενιά του κουκλοθεάτρου είχαμε την τύχη να αναλάβουμε επαγγελματικά τις μαριονέτες σε μια εποχή που ήταν ακόμα εν ζωή σχεδόν όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες του είδους. Το όνειρό μας είναι να δούμε το θέατρο της μαριονέτας να συνεχίζει να εξελίσσεται».

Οι εκδηλώσεις στο Διεθνές Φεστιβάλ Βόλου

Αμέσως μετά τις παραστάσεις του κουκλοθεάτρου «Teatro del Drago», το Διεθνές Φεστιβάλ Βόλου συνεχίζει με αρκετές ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις. Η ζωγράφος Αγγελική Κούρκουλου και ο συνθέτης Παναγιώτης Μπερλής, ιδρυτές της μουσικο-εικαστικής ομάδας «PanAngel8Arts», θα παρουσιάσουν ένα θέαμα που συνδυάζει ζωγραφική και μουσική ζωντανά επί σκηνής στο Θέατρο της Παλιάς Ηλεκτρικής (5/1). Στον ίδιο χώρο στις 9 και 10/10 η δραστήρια ομάδα «Θεατρική Σκηνή Δικηγόρων Βόλου & Συνεργαζομένων – ΑΘΕΜΙΤΟΣ» ανεβάζει μια διασκευή του θεατρικού έργου του Ρομπέρ Τομά «Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται» σε κλίμα «φιλμ νουάρ» δίνοντας το στίγμα του φετινού Φεστιβάλ που στόχο έχει να προβάλει την τοπική δημιουργία. Λαμπερό φινάλε την Τρίτη 12 Ιανουαρίου με την «Αττις» του J.B. Lully (όπερα μπαρόκ εμπνευσμένη από την αρχαία Ελλάδα) που παρουσιάζει η ελληνογαλλική ομάδα «Μικρή Οπερα του Κόσμου» («Petite Opera du Monde») σε σκηνοθεσία του Βασίλη Αναστασίου. Η παράσταση θα παρουσιαστεί τον Φεβρουάριο του 2010 στο Παρίσι.

  • Πληροφορίες: www. volosfestival.gr
  • Της Σαντρας Βουλγαρη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Kυριακή, 3 Iανoυαρίου 2010