Category Archives: Riesenbutzabach

Μανία κατανάλωσης και φοβισμένοι αστοί. «Riesenbutzabach» στο Φεστιβάλ Αθηνών

Το «Riesenbutzabach» (Ρίζενμπουτζαμπαχ) του Κριστόφ Μαρτάλερ είναι μιά λέξη  εφεύρημα, κάτι ανάλογο με το σκοτεινό μυστηριώδες rosebud (ροδανθός) του Όρσον  Ουέλς στον «Πολίτη Κέιν»-σύμβολο ενός κόσμου φοβικού στην προσπάθειά του να  προστατεύσει τα καταναλωτικά αγαθά του

Το «Riesenbutzabach» (Ρίζενμπουτζαμπαχ) του Κριστόφ Μαρτάλερ είναι μιά λέξη εφεύρημα, κάτι ανάλογο με το σκοτεινό μυστηριώδες rosebud (ροδανθός) του Όρσον Ουέλς στον «Πολίτη Κέιν»-σύμβολο ενός κόσμου φοβικού στην προσπάθειά του να προστατεύσει τα καταναλωτικά αγαθά του

Στο ύφος του δραματικού μουσικού θεάτρου κινείται η παραγωγή του ρηξικέλευθου, γερμανόφωνου σκηνοθέτη και μουσικού Κριστόφ Μαρτάλερ «Riesenbutzabach», που θα παρουσιαστεί για τρεις ημέρες στο Φεστιβάλ Αθηνών. Το ακατανόητο και δύσκολο να προφερθεί όνομα «Riesenbutzabach» (Ρίζενμπουτζαμπαχ) είναι ένας τόπος άγνωστος, αλλά οι καταστάσεις που βιώνουν οι κάτοικοί του είναι οικείοι. Εδώ κάθε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι μια εφιαλτική προβολή στο μέλλον. Όπου αστοί, οικονομικά ασφαλείς, ψυχολογικά ανασφαλείς και φοβικοί ζουν τον εφιάλτη των στόχων τους: τις τελευταίες ημέρες του καταναλωτισμού. Κι όλη αυτή η δυσαρμονία, κάτω από την αρμονία της κλασικής μουσικής.

Στη σκηνή της «Πειραιώς 260» θα «χτιστεί» ένα περίκλειστο δωμάτιο με μεγάλο ύψος. Το εσωτερικό του, ψυχρό, ψυχωτικά τακτοποιημένο κάτω από ένα ταβάνι και μέσα στους τρεις τοίχους που δεν έχουν ανοίγματα, ακόμα και ένα μπαλκόνι κοιτάει προς τα μέσα- ο τέταρτος τοίχος στην μπούκα της σκηνής, είναι ανοιχτός προς την πλευρά των θεατών. Εδώ, αργόσυρτα, «ήσυχα» και υποβλητικά θα βυθιστεί το κατά Μαρτάλερ Σύμπαν.

«Είναι ένας μουσικός θεατρικός στοχασμός», λέει, «για τις τελευταίες ημέρες της κατανάλωσης.

Θα ακολουθήσει ο διεφθαρμένος, κλειστοφοβικός τρόπος ζωής των εταιρικών και οικογενειακών ιεραρχιών, που θα χάσουν το παιχνίδι, προσπαθώντας να διατηρήσουν τα υλικά που κατέκτησαν».

Το «Riesenbutzabach» είναι ένας συμβολικός τόπος, ειρωνικός, μικρομεσαίας πολυτέλειας. Στη σκηνή αυτός ο τόπος είναι ένας χώρος που πυκνώνει από τόπο- πόλη- σπίτι, σε κλειστοφοβικό δωμάτιο, όπου μια κοινωνία (ένας δεκαπενταμελής θίασος) κινείται «ευδαιμονικά». Αργά, σταθερά ο τρόπος ζωής τους κυριαρχείται από την αγωνία να προστατεύουν τα περιουσιακά στοιχεία και προνόμιά τους. Η ανησυχία μετασχηματίζεται σε τρόμο, σε καταδυναστευτική φοβία.

Αυτόν τον συμβολισμό, εύληπτο στον σύγχρονο Δυτικοευρωπαίο θεατή, έκανε θεατρική πράξη ο Κριστόφ Μαρτάλερ, γεννημένος στο Άρλενμπαχ της Ζυρίχης, 58 ετών σήμερα, που ζει στο Παρίσι.

Πριν από δύο χρόνια είχαμε δει στο Φεστιβάλ Αθηνών τη «Φρουτόμυγά» του, μια παράσταση εγκεφαλική, εξωτερικά ψυχρή, σε έναν τόπο-σκηνικό που παραπέμπει σε ερευνητικό εργαστήριο, με πρόσωπα εγκλωβισμένα σαν μύγες- πειραματόζωα. Το «Riesenbutzabach» είναι συμπαραγωγή του Θεατρικού Φεστιβάλ Νάπολι της Ιταλίας, του Τheater Chur του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου Βρότσλαβ, του Φεστιβάλ Αβινιόν και του Φεστιβάλ Αθηνών.

ΙΝFΟ «Riesenbutzabach» στο «Θέατρο» του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού (Πειραιώς 254) στις 3, 4 και 5 Ιουλίου, στα γερμανικά με ελληνικούς υπέρτιτλους (τηλ. 210-3272.000, http: //www. greekfestival.gr). Εισιτήρια: 30, 20, φοιτητικά 15 ευρώ.

  • Της Έλενας Δ. Χατζηιωάννου, ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 3 Ιουλίου 2009