Category Archives: Ostermeier Thomas

Schaubuehne, ένα θέατρο της πρωτοπορίας

Thomas Ostermeier, ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Schaubuehne

Thomas Ostermeier, ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Schaubuehne

ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΑΣ ΝΤΑΒΑΡΙΝΟΥ, Η ΑΥΓΗ, 17/04/2009

    • Αν και ιδρύθηκε μόλις το 1962, η βερολινέζικη Schaubuehne κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια (κυρίως από το 1999 και μετά, όταν την καλλιτεχνική διεύθυνση αναλαμβάνει ο Thomas Ostermeier, μαζί  με τους Jens Hillje, Sasha Waltz και Jochen Sandi) να εξελιχθεί σε ένα από τα πιο σημαντικά θέατρα της ευρωπαϊκής πρωτοπορίας. Φέτος την άνοιξη στη Schaubuehne συνεχίζονται οι παραστάσεις δυο έργων του Ίψεν (Τζον Γαβριήλ Μπόργκμαν Έντα Γκάμπλερ), σε σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού διευθυντή της, Thomas Ostermeier, ενώ το εναλλασσόμενο ρεπερτόριο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τις Τρεις αδερφές του Τσέχωφ, το Έρωτας και ραδιουργία του Σίλλερ, σε σκηνοθεσία Falk Richter, τον Άμλετ, σε σκηνοθεσία Ostermeier (παρουσιάστηκε σε παγκόσμια πρώτη στο ελληνικό κοινό το περασμένο καλοκαίρι, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών), καθώς και προτάσεις σύγχρονων δημιουργών. και
    • Στις πρόσφατες πρεμιέρες συγκαταλέγεται το ανέβασμα του έργου Dei Tauben («Οι κουφοί»), του Γερμανού θεατρικού συγγραφέα David Gieselmann. Τη σκηνοθεσία έχει επωμιστεί ο πολύ γνωστός και στην Ελλάδα Γερμανός θεατρικός συγγραφέας Marius von Mayenburg (Φωτιά στο πρόσωπο, Ο άσχημος, Ο σκύλος, η νύχτα και το μαχαίρι και Eldorado, τα δυο τελευταία έργα, μάλιστα, παίζονται φέτος στην Ελλάδα). Ο Mayenburg εμπλέκεται, ως συγγραφέας αυτή τη φορά, σε μια ακόμη πρεμιέρα, καθώς το έργο του Der Stein («Η πέτρα») ανέβηκε στη Schaubuehne στις 22 Μαρτίου, σε σκηνοθεσία Ingo Berk. Η πέτρα έχει σαν βασικό θεματικό άξονα την πορεία της γερμανικής οικογένειας, μέσα από τα συγκλονιστικά ιστορικά γεγονότα του 20ού αιώνα.
    • Η σύνθετη πλοκή συνυφαίνει τέσσερις χρονικές περιόδους: 1935 (Τρίτο Ράιχ), 1945 (τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου), 1953, όταν τα εναπομείναντα μέλη της εγκαταλείπουν την Ανατολική Γερμανία, και, τέλος, το 1993, όταν η νέα γενιά επιστρέφει στο πατρικό της οικογένειας στη Δρέσδη, όπου θα έρθει αντιμέτωπη, για μια ακόμη φορά, με το παρελθόν, τη «στοιχειωμένη» κληρονομιά των προγόνων. Στα τέλη Μαρτίου παρουσιάστηκε, επίσης, το νέο έργο του Mark Ravenhill Separation and Unification: Over There, μια συμπαραγωγή της Schaubuehne με το Royal Court Theatre του Λονδίνου. Το έργο του σημαντικού Βρετανού συγγραφέα (Shopping and fucking, Τολμηρές πολαρόιντ, Ο Φάουστ είναι νεκρός) ήταν μια παραγγελία της Schaubuehne, με θέμα την «κατάρρευση των ιδεολογιών».
    • Ο Ravenhill στράφηκε στην πρόσφατη ιστορία της Γερμανίας (η βρετανική ιστορία της αντίστοιχης περιόδου δεν τον ενέπνευσε), καθώς εντυπωσιάστηκε από τον αντίκτυπο που είχε η πτώση του τείχους στη ζωή των ανθρώπων που ζούσαν είτε στη μία είτε στην άλλη πλευρά. Το έργο αφηγείται την ιστορία δύο δίδυμων αδερφών που χωρίζονται, όταν η μητέρα τους δραπετεύει από την Ανατολική Γερμανία στη Δυτική, παίρνοντας μαζί της το ένα από τα δύο αδέρφια. Είκοσι πέντε χρόνια μετά, και αφού έχει μεσολαβήσει η πτώση του τείχους του Βερολίνου, τα χαμένα αδέρφια καταβάλλουν προσπάθειες για να συναντηθούν ξανά. Τη σκηνοθεσία υπογράφουν από κοινού ο Ramin Gray και ο συγγραφέας, ενώ τους ρόλους των δυο πρωταγωνιστών ερμηνεύουν οι αδερφοί Harry και Luke Treadaway, οι οποίοι, εκτός από ηθοποιοί, είναι και στην πραγματικότητα μονογενείς δίδυμοι. Η παράσταση παρουσιάστηκε πρώτα στο Λονδίνο. Στο Βερολίνο μεταφέρεται η ίδια παραγωγή με γερμανικούς υπέρτιτλους.
    • Τέλος, το πρόγραμμα των προσφερόμενων θεαμάτων εμπλουτίζεται με μια ακόμη συμπαραγωγή της Schaubuehne με το Εθνικό Θέατρο του Ισραήλ (Habimah) και το Theater der Welt, με τίτλο Dritte Generation («Η τρίτη γενιά»). Επικεφαλής του εγχειρήματος, που ξεκίνησε στο Ισραήλ και τη Γερμανία τον Ιούνιο του 2008 έχοντας τη μορφή εργαστηρίου, είναι ο Yael Ronen (υπεύθυνος για τα κείμενα και τη σκηνοθεσία), ενώ συμμετέχουν Ισραηλινοί, Παλαιστίνιοι και Γερμανοί ηθοποιοί. Το έργο αναφέρεται στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και πιο συγκεκριμένα στον τρόπο που οι βιωματικές αφηγήσεις των μελών των τριών διαφορετικών εθνοτήτων αντανακλώνται στη γενιά των απογόνων τους, στη λεγόμενη τρίτη γενιά.