Category Archives: Miller Arthur

Στον καιρό των «μαγισσών»

  • Αρθουρ Μίλερ, ο συγγραφέας, ο ακτιβιστής, ο σύζυγος της Μονρόε
  • Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΙΩΝΗ, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2010

Γράφοντας το περασμένο Σάββατο για τον Χάρολντ Πίντερ, καθώς κοίταζα τα χαρτιά μου, τον συνάντησα να επισκέπτεται το 1985, μαζί με τον Αμερικανό ομότεχνό του Αρθουρ Μίλερ την Τουρκία, σε μια αποστολή για λογαριασμό της Πεν Κλαμπ (της Διεθνούς Οργάνωσης Συγγραφέων), της οποίας ο Μίλερ ήταν πρόεδρος.

Είχαν τις πληροφορίες τους, αλλά εκεί διαπίστωσαν ότι συγγραφείς όχι μόνο είχαν φυλακιστεί, αλλά και βασανιστεί από το στρατιωτικό καθεστώς του Κενάν Εβρέν. Το αναφέρει ο ίδιος ο Μίλερ στην αυτοβιογραφία του «Στη δίνη του χρόνου» (στα ελληνικά σε μτφ. Φώντα Κονδύλη, εκδ. Καστανιώτη, 1988):

«Ηταν λίγο-πολύ αριστεροί -όπως οι περισσότεροι μορφωμένοι στον Τρίτο Κόσμο- και χλεύαζαν τους αμερικανικούς ισχυρισμούς περί δημοκρατικών αρχών, όταν το μόνο που ήξεραν για εμάς ήταν η υποστήριξη σε δεξιές δικτατορίες, ανάμεσα στις οποίες και η τουρκική στρατιωτική κυβέρνηση που τους είχε κλείσει στα σίδερα».

Μακαρθισμός

Ο,τι ήταν ο Πίντερ για την Αγγλία ήταν, θα μπορούσε να ειπωθεί, για την Αμερική ο Μίλερ, καθώς και ο ένας και ο άλλος, εκτός από σπουδαίοι συγγραφείς, υπεράσπιζαν τους διωκόμενους όπου γης. Με τον Μίλερ όμως να υφίσταται και ο ίδιος το 1956 διώξεις από την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ερευνών του διαβόητου γερουσιαστή Μακάρθι.

Να σταθούμε λοιπόν και σ’ αυτόν τον συγγραφέα, καθώς φέτος συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια από τον θάνατό του (10 Φεβρουαρίου 2005) και ενενήντα πέντε από τη γέννησή του (17 Οκτωβρίου 1915).

Ο Μίλερ, όπως και ο Πίντερ, έχει αγαπηθεί από το ελληνικό κοινό για τα έργα του, που έχουν πολυπαιχθεί στις ελληνικές σκηνές, με πρώτη, όπως και στην περίπτωση του Πίντερ, το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν, που ανέβασε το «Ηταν όλοι τους παιδιά μου» το 1947, την ίδια χρονιά που ανέβηκε στη Νέα Υόρκη. Ακολούθησε, από τον ίδιο, το βραβευμένο με Πούλιτζερ «Ο θάνατος του εμποράκου», το 1949, και το «Ψηλά απ’ τη γέφυρα», το 1967. Κι από κοντά άλλοι, με τα ίδια ή άλλα έργα. Συνεπής ωστόσο στις αρχές του, ο Μίλερ, αντιτιθέμενος στο δικτατορικό καθεστώς, απαγόρευσε το 1969 το ανέβασμα έργων του στην Ελλάδα.

Ηταν λοιπόν τον Ιούνιο του 1956, όταν κλήθηκε από την επιτροπή του Μακάρθι να «απολογηθεί» για τις κομμουνιστικές του, όπως είχε εκτιμηθεί, ιδέες και να δώσει ονόματα «συνενόχων». Αρνήθηκε, με συνέπεια να στιγματιστεί από το Κογκρέσο. Οχι με φυλάκιση, αλλά με προσκόμματα στο ανέβασμα των έργων του.

Στην πραγματικότητα η «ανατρεπτική» του δράση περιοριζόταν σε συναντήσεις με μερικούς κομμουνιστές συγγραφείς, στη συμπάθειά με ό,τι θετικό εκτιμούσε ότι γινόταν στις υπό κομμουνισμό χώρες («πραγματικά είχα πιστέψει κατά καιρούς με παθιασμένη ηθική βεβαιότητα ότι στο Μαρξισμό βρισκόταν η ελπίδα της ανθρωπότητας», γράφει στην αυτοβιογραφία του) και στην αντίθεσή του σε όποια ιδεολογική δίωξη. Ενδεικτικό της στάσης του είναι το έργο «Οι μάγισσες του Σάλεμ» – του Σάλεμ του 17ου αιώνα, με τις θρησκευτικές δίκες και θανατικές καταδίκες για συνέργεια με τον Σατανά.

  • Με τη Μονρόε

Σε αντίθεση με τον Μίλερ, αυτός που προθυμοποιήθηκε, ως γνωστόν, να δώσει ονόματα ήταν ο φίλος του σκηνοθέτης, Ελία Καζάν, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο ανέβασμα έργων του. «Εστω κι αν εξακολουθούσα να νιώθω κάποια αηδία για το ότι ο Καζάν είχε απαρνηθεί το παρελθόν του μ’ εκβιασμό, δεν ήμουν σίγουρος πως θα έπρεπε ν’ αποκλειστεί από μια θέση για την οποία ήταν εξαιρετικά κατάλληλος με το ταλέντο και την ανεκτίμητη πείρα του», σημειώνει με σχετική κατανόηση.

Ηταν λοιπόν ο επιτυχημένος και βραβευμένος, παρά τα προσκόμματα, συγγραφέας, όχι μόνο στην Αμερική, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο, ο ακτιβιστής, αλλά και ο άνθρωπος με μια ενδιαφέρουσα προσωπική ζωή.

Αίσθηση ανά τον κόσμο έκανε το 1956 ο γάμος του με το σύμβολο του σεξ Μέριλιν Μονρόε. Είχε προηγηθεί ένας γάμος και δύο παιδιά και, μετά τη Μονρόε, ένας τρίτος κι ακόμη ένα παιδί. Με τη Μονρόε συνέζησε πέντε χρόνια, ώς το 1961. Λίγους μήνες αργότερα η Μέριλιν πέθανε από χρήση ναρκωτικών στα 36 της. «Με γέμιζαν απελπισία αυτά που είχα πιστέψει, η ηλιθιότητα να νομίζω πως εγώ θα μπορούσα να προλάβω το κακό», γράφει. Πρόλαβε ωστόσο να κάνει τους «Απροσάρμοστους», μια ταινία σε δικό του σενάριο, σκηνοθεσία Τζον Χιούστον, με πρωταγωνιστές τη Μονρόε, τον Κλαρκ Γκέιμπλ και τον Μοντγκόμερι Κλιφτ.

Ο ίδιος απήλαυσε, στο υπόλοιπο της ζωής του, την αναγνώριση κι έναν ανέφελο οικογενειακό βίο. Κι εμείς έχουμε ν’ απολαμβάνουμε τα έργα του και να εκτιμούμε τον υποδειγματικό τρόπο ζωής του. *

Βαλτινός σε κόντρα ρόλο

Το δράμα του Αρθουρ Μίλερ ζωντανεύει στο θέατρο «Βρετάνια», με αίσθημα, μέτρο και ουσιαστικές ερμηνείες. Από τα κλασικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, το «Ψηλά από τη γέφυρα» του Μίλερ είναι ένα διάσημο σύγχρονο δράμα, που εξελίσσεται σε μια φτωχογειτονιά του Μπρούκλιν, τη δεκαετία του ‘50, με αφορμή μια πραγματική ιστορία.

Ο Γρηγόρης Βαλτινός σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί στο «Ψηλά απ’ τη γέφυρα» του Α. Μίλερ, που παρουσιάζεται στο θέατρο «Βρετάνια». Μαζί του οι: Πέτρος Φυσσούν, Μαρίνα Ψάλτη, Βασίλης Ρίσβας, Μαριάννα Πο

Ο Γρηγόρης Βαλτινός σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί στο «Ψηλά απ’ τη γέφυρα» του Α. Μίλερ, που παρουσιάζεται στο θέατρο «Βρετάνια». Μαζί του οι: Πέτρος Φυσσούν, Μαρίνα Ψάλτη, Βασίλης Ρίσβας, Μαριάννα Πολυχρονίδη και Νίκος Πουρσανίδης

Ο Γρηγόρης Βαλτινός επέλεξε να το παρουσιάσει στο θέατρο «Βρετάνια», σε μια καλοστημένη και καλοδουλεμένη παράσταση με ατμόσφαιρα, αίσθημα και μέτρο που πατάει στις συναισθηματικές συγκρούσεις των ηρώων, στην καίρια και ακριβή μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ. Κεντρικό θέμα του έργου είναι το ανομολόγητο ερωτικό πάθος του Εντι Καρμπόνε για τη νεαρή ανιψιά της γυναίκας του, πάθος που πυροδοτεί την εσωτερική σύγκρουση που συγκλονίζει τον ήρωα και τελικά τον οδηγεί στην αυτοκαταστροφή του.

Ο Εντι Καρμπόνε, Ιταλός μετανάστης στην Αμερική του ‘50, εργάζεται σκληρά στο λιμάνι του Μπρούκλιν για να συντηρήσει την οικογένειά του. Ο πρωταγωνιστής ήλθε αντιμέτωπος με έναν ρόλο διαφορετικής «διάθεσης» και ψυχοσύνθεσης συγκριτικά με αυτούς που μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Η ερμηνεία του διέθετε το βάθος και το «βάρος» του ήρωα.

Ο τρόπος που έχτισε τον ρόλο με οδηγό τον κρυφό (ερωτικό) καημό του για την ανιψιά του, οι μεταπτώσεις του, το πώς περνάει από τον θυμό στη ζήλια, από την «αγνή» προστασία στο ερωτικό πάθος, στην απόγνωση και τελικά στο δραματικό φινάλε, ακόμη και το πώς η τοποθέτηση του σώματός του τον ακολουθεί σε αυτή την «πτώση» είναι εξαιρετικά μελετημένα.

Στο πλευρό του, στον ρόλο της Μπέατρις, της συζύγου του ήρωα, που έχει αναλάβει την ανατροφή της ορφανής ανιψιάς της, Κάθριν, που μεγαλώνει μαζί τους σαν να ήταν πραγματικό τους παιδί, η Μαρίνα Ψάλτη, σε μια απολύτως ουσιαστική και άμεση ερμηνεία, ως μια γυναίκα προδομένη, που βλέπει την «καταστροφή» να έρχεται, που προσπαθεί να την εμποδίσει δίχως τελικά να τα καταφέρει. Η ξαφνική άφιξη των Ιταλών συγγενών της Μπέατρις, που μπήκαν παράνομα στη χώρα για αναζήτηση εργασίας και φιλοξενούνται στο σπίτι του Εντι, ανατρέπει την ισορροπία της οικογένειας.

Η Κάθριν (όμορφη παρουσία με συναισθηματικό εκτόπισμα η Μαριάννα Πολυχρονίδη) ερωτεύεται τον Ροντόλφο (ενθουσιασμός και αθωότητα χαρακτηρίζουν τον χαρακτήρα όπως τον έπλασε ο Νίκος Πουρσανίδης), τον νεαρό και όμορφο ξάδελφο της Μπέατρις, ξυπνώντας μέσα στην ψυχή του Εντι μια καταστροφική ζήλια, που τον ωθεί σε ακραίες συμπεριφορές, με κορυφαία την προδοσία των ίδιων των συγγενών του, πράξη η οποία και τον οδηγεί στο τραγικό τέλος του. «Καρφώνει» τους μετανάστες και πέφτει νεκρός από το χέρι του Μάρκο (καθοριστική η παρουσία του Βασίλη Ρίσβα στον ρόλο), του μεγάλου αδελφού του Ροντόλφο. Σωστοί οι Μιχάλης Σακκούλης και Νικόλας Μιχάκος στους υπόλοιπους ρόλους, λειτουργικό και καλαίσθητο το σκηνικό του Γιώργου Πάτσα.

Ο Μίλερ έγραψε ένα έργο με πολλά στοιχεία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όσον αφορά τη δομή του. Μας παρουσιάζει έναν πρωταγωνιστή δέσμιο της τραγικής του μοίρας και τον Χορό, ο οποίος όμως αποτελείται από ένα μόνο πρόσωπο, τον δικηγόρο Αλφιέρι (ο Πέτρος Φυσσούν έδωσε στον ρόλο το απαιτούμενο κύρος), που αφηγείται, επεξηγεί και παρατηρεί την έκβαση της ιστορίας, χωρίς στην ουσία να μπορεί να την επηρεάσει, όπως ακριβώς και ο Χορός στην αρχαία τραγωδία.

Το «Ψηλά από τη Γέφυρα» (A view from the bridge) παίχτηκε για πρώτη φορά το 1955 στη Νέα Υόρκη με τη μορφή μονόπρακτου έργου σε μια συγγραφική απόπειρα του Μίλερ να παρουσιάσει ένα σύγχρονο δράμα στα πρότυπα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όπου ο ήρωας οδηγείται μοιραία σε ένα πεπρωμένο από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει. Αργότερα, ο Μίλερ επεξεργάστηκε εκ νέου το υλικό του, άλλαξε τη δομή του και το ανέπτυξε σε πλήρες έργο δύο πράξεων, το οποίο έκανε πρεμιέρα την επόμενη χρονιά στο Λονδίνο, σε σκηνοθεσία Πίτερ Μπρουκ, αποσπώντας ενθουσιώδεις κριτικές. Η φήμη του εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, φτάνοντας και στην Ελλάδα το 1957, όπου παρουσιάστηκε από το «Θέατρο Τέχνης» σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν.

  • Ο ΜΙΛΕΡ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΡΩΑ ΤΟΥ

«Ο Εντι Καρμπόνε δεν είναι ο άντρας που θα λυπηθούμε… Είναι περισσότερο ο άνθρωπος με τον οποίον θα συνδεθούμε μέσα από τις πράξεις μας κι έτσι θα καταλάβουμε τους εαυτούς μας λίγο καλύτερα, όχι μόνο σαν μεμονωμένες υπάρξεις, αλλά μέσα στη συμπόρευσή μας με τους άλλους ανθρώπους και το κοινό συλλογικό παρελθόν μας», γράφει ο ίδιος ο Αρθουρ Μίλερ.

  • ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 18/01/2010

Ενα αυτοκαταστροφικό πάθος

Ενα από τα πιο γνωστά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, το έργο του Αρθουρ Μίλερ «Ψηλά απ’ τη γέφυρα», παρουσιάζεται ήδη από προχθές στο θέατρο «Βρετάνια» της οδού Πανεπιστημίου, που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο Γρηγόρης Βαλτινός.

Το «Ψηλά από τη γέφυρα» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη το 1955 με τη μορφή μονόπρακτου. Αργότερα ο Μίλερ επεξεργάστηκε ξανά το υλικό του, άλλαξε τη δομή του και το ανέπτυξε σε δύο πράξεις, παράσταση που έκανε πρεμιέρα την επόμενη χρονιά στο Λονδίνο σε σκηνοθεσία Πίτερ Μπρουκ και απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές. Η φήμη του έργου και της παράστασης γρήγορα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε δύο χρόνια αργότερα, το 1957, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν, στο Θέατρο Τέχνης. Από τότε παρουσιάζεται πολύ συχνά στα θεατρικά ρεπερτόρια όλων των θεατρικών σκηνών του κόσμου. Θέμα του έργου είναι το ανομολόγητο ερωτικό πάθος του Εντι Καρμπόνε για τη νεαρή ανιψιά της γυναίκας του, πάθος που πυροδοτεί την εσωτερική του σύγκρουση, που οδηγεί τον ήρωα στην αυτοκαταστροφή. «Ο Εντι Καρμπόνε δεν είναι ο άντρας που θα λυπηθούμε… Είναι περισσότερο ο άνθρωπος με τον οποίο θα συνδεθούμε μέσα από τις πράξεις μας κι έτσι θα καταλάβουμε τους εαυτούς μας λίγο καλύτερα, όχι μόνο σαν μεμονωμένες υπάρξεις, αλλά μέσα στη συμπόρευσή μας με τους άλλους ανθρώπους και το κοινό συλλογικό παρελθόν μας», έγραφε ο Μίλερ στην εισαγωγή του έργου.

Στην παράσταση του «Βρετάνια» παίζουν οι Πέτρος Φυσσούν, Μαρίνα Ψάλτη, Βασίλης Ρίσβας, Μαριάννα Πολυχρονίδη, Νίκος Πουρσανίδης. Η μετάφραση είναι του Ερρίκου Μπελιέ, τα σκηνικά – κοστούμια του Γιώργου Πάτσα, η μουσική επιμέλεια του Δημήτρη Ιατρόπουλου και οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα.

  • Θέατρο Βρετάνια (Πανεπιστημίου 7, τηλ. 210-32.21.579)
  • Ολγα Σελλα, Η Καθημερινή, 10/10/2009

Η ζωή του δίπλα στη Μέριλιν. Νέα βιογραφία για τον Αρθουρ Μίλερ από το Harvard University Press

ΕΚΔΟΣΗ. Οταν το Μεγάλο Αμερικανικό Μυαλό συνάντησε το Μεγάλο Αμερικανικό Κορμί. Κάπως έτσι σχολίασε το ειδύλλιο ανάμεσα στον Αρθουρ Μίλερ και τη Μέριλιν Μονρόε ο Νόρμαν Μέιλερ. Ενα ειδύλλιο που ξεκίνησε το 1956 γεμάτο πάθος και όνειρα κι έληξε άδοξα το 1961, ένα χρόνο πριν από τον πρόωρο θάνατο της Μέριλιν. Ακριβώς με εκείνη τη χρονιά, το 1962, τελειώνει την αφήγηση του βιογραφικού του πονήματος «Αrthur Miller, 1915 – 1962» (Harvard University Press, σελ. 740) ο Βρετανός «μιλεριστής» Κρίστοφερ Μπίγκσμπι (Christopher Bigsby). Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρόσφατα σε Αμερική και Αγγλία και μολονότι επικεντρώνεται στο βίο, την προσωπικότητα και το έργο του Μίλερ, στον πυρήνα του βρίσκεται η σχέση του συγγραφέα του «Θάνατου του εμποράκου» με την ξανθιά σταρ του Χόλιγουντ των ’50s. Ο Μπίγκσμπι εξέδωσε ένα πραγματικό «τούβλο» που υπερβαίνει τις επτακόσιες σελίδες και το οποίο αποτελεί αποτέλεσμα ενδελεχούς έρευνας του συγγραφέα σε υλικό ελάχιστα γνωστό και χρησιμοποιημένο, υλικό στο οποίο απέκτησε πρόσβαση λίγο πριν από το θάνατο του Μίλερ, το 2005, σε ηλικία 90 ετών. Οπως γράφει ο δημοσιογράφος Dwight Garner στους New York Times, ο Μίλερ είδε για πρώτη φορά τη Μέριλιν από κοντά το 1951.

  • Η καυτή Μέριλιν

Εκείνος ήταν 35 χρόνων και στο αποκορύφωμα της καριέρας του. Είχε μόλις εκδώσει το «Ηταν όλα τους παιδιά μου» και το «Θάνατο του εμποράκου», θεατρικά έργα που είχαν ανεβεί με τεράστια επιτυχία και είχαν αποσπάσει τα κορυφαία λογοτεχνικά και θεατρικά βραβεία της Αμερικής. Εκείνη ήταν μόλις 24 ετών και άγνωστη ακόμα. Επίσης, εκείνος ήταν ήδη παντρεμένος, με την αγαπημένη του απ’ το σχολείο, και είχε δύο παιδιά. Ωστόσο, η επιτυχία του ήταν τέτοια που οι γυναίκες του προσέφεραν το κορμί τους με τέτοια διάθεση προσφοράς που και ο ίδιος έμενε άναυδος. Ο Μπίγκσμπι φαίνεται πως δίνει μια πολύ λεπτομερή περιγραφή για την εντύπωση που προκάλεσε το 1951 η καυτή Μέριλιν στον Μίλερ, ο οποίος, καταπώς φαίνεται, δεν περνούσε και την καλύτερη φάση του με τη γυναίκα του. Πέντε χρόνια μετά, το 1956, θα ξανασυναντηθούν – η Μέριλιν θα είναι πλέον διάσημη και περιζήτητη κι εκείνος θα σέρνεται στις επιτροπές των λεγόμενων αντιαμερικανικών δραστηριοτήτων. Επίσης, τα προβλήματα με τη γυναίκα του θα είναι ακόμα οξύτερα. Ο Μίλερ «ήθελε απεγνωσμένα να ξεσκάσει σεξουαλικά», σύμφωνα με τα λόγια του Ελία Καζάν. Το ειδύλλιο ξεκίνησε λοιπόν, αλλά οι δύο σύντροφοι δεν άντεξαν. Ο Μίλερ προσπάθησε να προσδώσει κάτι από την «πνευματικότητά» του στην εκρηκτική Μέριλιν αλλά φαίνεται πώς δεν είχαν την καλύτερη χημεία του κόσμου. Η ωραία αλλά εύθραυστη Μέριλιν, βουτηγμένη στα χάπια και στην κατάθλιψη, έφυγε πρόωρα το 1962.

  • Του Ηλια Mαγκλινη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 04-06-09

Ολέθρια σχέση. Το βιβλίο «The Genious and the Godess» φωτίζει γνωστές και άγνωστες στιγμές του μοιραίου ζευγαριού

Ολέθρια σχέση


  • Τον Ιανουάριο του 1961 ο συγγραφέας Αρθουρ Μίλερ κινούσε τις διαδικασίες για το διαζύγιό του από τη Μέριλιν Μονρό. «Αν δεν το έκανα αυτό, θα πέθαινα», έλεγε. Το χρονικό μιας σχέσης που στάθηκε μοιραία και για τους δύο πρωταγωνιστές περιγράφεται στο καινούργιο βιβλίο του Τζέφρι Μάγιερς «The Genious and the Godess» («Ο ιδιοφυής κι η θεά») των εκδόσεων Hutchinson.
  • Κι όμως η σχέση τους ξεκίνησε πολύ διαφορετικά σχεδόν δέκα χρόνια νωρίτερα. Το «αταίριαστο» ζευγάρι, εκείνος ήταν ο σοφιστικέ θεατρικός συγγραφέας κι εκείνη η πανέμορφη ηθοποιός που οι άνδρες σφάζονταν για μια θέση δίπλα της, γνωρίστηκε το 1950 στα γυρίσματα της κωμωδίας «As Young As You Feel». «Ηταν σαν να έπεσα πάνω σε ένα δέντρο. Σαν να ήπια ένα δροσιστικό ποτό μέσα στον πυρετό μου. Μου χάιδευε το πόδι και απλά κοιταζόμασταν για ολόκληρο το απόγευμα», εκμυστηρευόταν η 24χρονη ανερχόμενη, τότε, ηθοποιός στην καθηγήτρια υποκριτικής Νατάσα Λάιτες, όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα «Daily Express».
  • Η Μέριλιν είχε ήδη προλάβει να γνωρίσει τη σκοτεινή πλευρά της σοουμπίζ. Ο συνδυασμός της αφέλειας, της φιλοδοξίας και της σεξουαλικότητάς της δεν άφηνε αδιάφορο κανέναν ισχυρό άνδρα του θεάματος. Από το ένα στούντιο στο άλλο, η Μέριλιν έμαθε τον πρώτο κανόνα: το σώμα της ήταν το όπλο που μπορούσε να την πάει μπροστά. Από τη μεριά του, ο Αρθουρ Μίλερ δεν μπορούσε να μην πέσει κι αυτός θύμα της. «Το μόνο που σκεφτόταν ήταν το σεξ», έλεγε για εκείνον ο Ηλίας Καζάν.
  • Ομως οι ηθικοί του κώδικες δεν τον άφηναν να παραδοθεί στις υποσχέσεις της νεαρής στάρλετ πριν πάρει διαζύγιο από τη σύζυγό του. Μέχρι τότε οι δυο τους αντάλλασσαν επιστολές και τηλεφωνήματα όπως ανάσαιναν. Παντρεύτηκαν κρυφά το καλοκαίρι του 1955 αλλά ο γάμος τους δεν κράτησε περισσότερο από πέντε χρόνια. Η σχέση τους έγινε φυσικά τροφή για τα ΜΜΕ. Γεγονός πρωτόγνωρο για το συγγραφέα, που δεν ήταν έτοιμος να σηκώσει το βάρος της σχέσης του με την πιο επιθυμητή γυναίκα του Χόλιγουντ. Αντίθετα η Μέριλιν ονειρευόταν όλη αυτή την προσοχή από τα μίντια όλη της τη ζωή. Το αντίτιμο βέβαια και για τους δυο τους ήταν πολύ ακριβό. Εκείνη βρήκε καταφύγιο στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά, ενώ εκείνος έγινε ακόμη πιο εσωστρεφής. Αλλωστε ο Τρούμαν Καπότε είχε πει μόνο μια φράση όταν έμαθε για το γάμο τους: «Ο θάνατος του συγγραφέα».

«Υπηρέτης»

  • Στα δύσκολα γυρίσματα της ταινίας «Ο πρίγκιπας και η χορεύτρια» ο Αρθουρ Μίλερ τα είχε παρατήσει όλα για να γίνει «ο υπηρέτης της ντίβας». Στους «Αταίριαστους» η νοσηρή κατάσταση έφτασε στο αποκορύφωμά της. Παρόλο που ο ίδιος είχε γράψει το σενάριο ως δώρο προς εκείνη, η Μέριλιν κάθε άλλο παρά το εκτίμησε. «Αν αυτή είναι η εικόνα που έχει για μένα, τότε καλύτερα να χωρίσουμε», έλεγε η παραπαίουσα ηθοποιός. Τον Ιανουάριο του 1961 ο Αρθουρ Μίλερ υπέγραφε την αίτηση διαζυγίου και δεκαοκτώ μήνες αργότερα εκείνη βρέθηκε νεκρή στο υπνοδωμάτιό της από υπερβολική δόση ηρεμιστικών.
  • ΖΑΛΙΓΚΑΣ ΚΩΣΤΑΣ, Ελεύθερος Τύπος, Τρίτη, 28.04.09

Arthur Miller «All My Sons» στη Νέα Υόρκη…

Νέα Υόρκη. Gerald Schoenfeld Theatre

«All My Sons». Ο Βρετανός σκηνοθέτης Σάιμον Μακ Μπάρνεϊ παρουσιάζει το γνωστό δράμα του Αρθουρ Μίλερ «Ηταν όλοι τους παιδιά μου» σε μια νέα παραγωγή με πολλά αστέρια στη διανομή. Ο Τζον Λίθγκοου ερμηνεύει τον ασυνείδητο εργοστασιάρχη Τζο Κέλερ, που κατασκευάζοντας ελαττωματικά πολεμικά αεροπλάνα γίνεται αιτία να σκοτωθεί ο ίδιος ο γιος του. Η Νταϊάν Γουίστ ερμηνεύει τη γυναίκα του και ο Πάτρικ Ουίλσον τον Κρις Κέλερ, τον μικρότερο γιο, ο οποίος έχει ερωτευθεί τη μνηστή του νεκρού αδελφού του, την Αν Ντίβερ, ρόλο με τον οποίο κάνει με επιτυχία το ντεμπούτο της στο Μπροντγουέι η Κέιτι Χολμς. [Mατιές στον κόσμο. Eπιμέλεια: Αγγελική Στουπάκη, Η Καθημερινή, 25/01/2009]

τηλ. 001-212-29-62000