Category Archives: La Chunga

Μια άλλη Καραμπέτη

  • Τσαλακώνει την εξωτερική της εικόνα και, μακριά από τη μανιέρα της και την εκφορά λόγου που έχουμε συνηθίσει, υποδύεται την ηρωίδα με αμεσότητα
Ο θίασος της παράστασης «Λα Τσούνγκα», που παρουσιάζεται στο  θέατρο «Επί Κολωνώ» σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη και με την Καρυοφυλλιά  Καραμπέτη στον ομώνυμο ρόλο
Ο θίασος της παράστασης «Λα Τσούνγκα», που παρουσιάζεται στο θέατρο «Επί Κολωνώ» σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη και με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στον ομώνυμο ρόλο

Αντρογυναίκα. Λικνίζεται στην κουνιστή πολυθρόνα και καπνίζει το ένα τσιγάρο πίσω από το άλλο, με σφιγμένα χείλη και μαλλιά μαζεμένα. Ατημέλητη, αμακιγιάριστη, με τριμμένη ρόμπα, λερωμένη ποδιά και κάτι παλιοπαντόφλες, η Τσούνγκα της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη καθόλου δεν θυμίζει τη μοιραία γυναίκα, ρόλους που συνόδευαν την πρωταγωνίστρια έως τώρα.

Η τελευταία τολμάει να τσαλακώσει την εικόνα της, «μεταμορφώνεται» σε μια σκληρόπετση, ψυχρή, στεγνή, μαγκιόρα πενηντάρα, που από το στόμα της οι βρισιές βγαίνουν με άνεση και οι άρρενες θαμώνες του μπαρ της, κάτι τύποι περιθωριακοί και τυχοδιώκτες, δεν τολμούν να της «κουνηθούν». Εκτός όμως από την εξωτερική της μεταμόρφωση, η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στο «Λα Τσούνγκα» του Μάριο Βάργκας Λιόσα, που παρουσιάζεται στο θέατρο «Επί Κολωνώ», φαίνεται ότι δούλεψε πολύ με τη φωνή και τα εκφραστικά της μέσα.

Μακριά από τη μανιέρα της και την εκφορά λόγου που την είχαμε συνηθίσει, υποδύθηκε την ηρωίδα με αμεσότητα, ειλικρίνεια και καθαρότητα. Σε αυτό θεωρούμε ότι συνετέλεσε η σκηνοθέτιδα της παράστασης, Ελένη Σκότη, η οποία ξέρει να διδάσκει ηθοποιούς.

Το έργο ταλαντεύεται ανάμεσα στον κόσμο του υπαρκτού και του φανταστικού. Η Ελένη Σκότη με την ομάδα «Νάμα», με όχημα τους κώδικες του ψυχολογικού ρεαλισμού, προσπάθησε (με επιτυχία) να προσφέρει στο κοινό την εμπειρία αυτών των εναλλασσόμενων πραγματικοτήτων.

Δύο ρευστές πραγματικότητες, πλημμυρισμένες από τους πόθους και τους φόβους που κυριεύουν τους ανθρώπους, είτε μιας απομονωμένης πόλης του Περού του 1945 είτε μιας μεγαλούπολης του 21ου αιώνα, σε μια παράσταση που τη ρουφάει ο θεατής.

Σε ένα περιθωριακό καφενείο μιας παραγκούπολης της Πιούρα το 1945. Ηρωες η ιδιοκτήτρια, η Τσούνγκα, μια προσωπικότητα αινιγματική, καθώς και τέσσερις θαμώνες, μια παρέα περιθωριακών ανδρών, οι οποίοι κάτω από το παγερό και φαινομενικά απαθές βλέμμα της Τσούνγκα, πίνουν και παίζουν ζάρια.

Ο ένας τους, ο Χοσεφίνο (ο σημαντικότατος ηθοποιός Δημήτρης Λάλος), φέρνει μαζί του ένα ελκυστικό κορίτσι, τη Μέτσε (εντυπωσιακή αλλά «άγουρη» ακόμη η Ηλιάνα Μαυρομάτη στην πρώτη της θεατρική εμφάνιση), που γίνεται το αντικείμενο του πόθου όλων και βγάζει την παρέα των ανδρών από την ανιαρή και μονότονη καθημερινότητά τους.

Η Μέτσε επηρεάζει τους πάντες μέσα στο μπαρ (ακόμα και την Τσούνγκα). Μόλις τα ζάρια τον φέρουν σε δύσκολη θέση, δεν θα διστάσει, εκπλήσσοντας την παρέα του, να τη «δανείσει» στην Τσούνγκα έναντι ενός ποσού που θα του επιτρέψει να συνεχίσει τον τζόγο. Η Τσούνγκα θα την πάρει μαζί της και η κοπέλα θα εξαφανιστεί.

Το έργο αρχίζει πολύ μετά από αυτό το γεγονός. Στη δεύτερη πράξη οι άνδρες, ο κρυφοευαίσθητος Λιτούμα (Στάθης Σταμουλακάτος), ο κολλημένος με τα ζάρια Πίθηκος (Γιάννης Λεάκος) και ο ματάκιας Χοσέ (Δημήτρης Καπετανάκος), έναν χρόνο μετά, θυμούνται το γεγονός και προσπαθούν ο καθένας να δώσει τη δική του εκδοχή, κινούμενη μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, για την τύχη της Μέτσε και τον ρόλο της Τσούνγκα.

Στο ίδιο τραπέζι του μπαρ (εξαιρετικό το σκηνικό του Γιώργου Χατζηνικολάου), παίζοντας πάντα ζάρια, προσπαθούν μάταια να αποσπάσουν από την Τσούνγκα το μυστικό, να μάθουν τι έγινε (στην υποδειγματική μετάφραση της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ). Οι εικόνες που φαντάζεται ο καθένας ζωντανεύουν στη σκηνή και είναι ίσως η αλήθεια που δεν ξέρουμε. Προπάντων, όμως, είναι οι μυστικές αλήθειες που κρύβονται μέσα στον καθένα. Στο σπίτι της Τσούνγκα, η αλήθεια και το ψέμα, το παρελθόν και το παρόν, συνυπάρχουν, όπως ακριβώς και στην ανθρώπινη ψυχή.

Στην παράσταση υπάρχει ένας ακόμη ρόλος, αυτός του μουσικού-αφηγητή Ισίδωρου Πάτερου, ο οποίος ενώνει τα κομμάτια της αφήγησης με λόγο και ζωντανή μουσική.

Ο έρωτας, ο πόθος, τα ταμπού, η σχέση ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα, τα ήθη και οι συνήθειες ενός συγκεκριμένου περιβάλλοντος, η θέση της γυναίκας σε μια κοινωνία πρωτόγονη και ανδροκρατούμενη και ο τρόπος με τον οποίο τα στοιχεία αυτά αντανακλώνται στο επίπεδο της φαντασίας είναι τα θέματα που θίγονται μέσα από το κείμενο, καθώς και η πεποίθηση ότι η πραγματική ζωή δεν επηρεάζει ούτε υποτάσσει την επιθυμία.

  • Το 1985
    Το «La Chunga», γραμμένο το 1985, είναι το τέταρτο από τα οκτώ θεατρικά έργα του Περουβιανού συγγραφέα Μάριο Βάργκας Λιόσα. Οι ήρωές του προϋπάρχουν σε κάποια από τα γνωστά μυθιστορήματά του.

Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 26/04/2010

Μια δύσκολη γυναίκα…

Μια διαφορετική Κ. Καραμπέτη στον ρόλο της «La Chunga» του Λιόσα

Τον Μάριο Βάργκας Λιόσα (Γιόσα, για τους ισπανομαθείς) τον γνωρίζουμε ως πεζογράφο, τον σημαντικότερο ίσως εν ζωή Λατινοαμερικανό συγγραφέα, μαζί με τον Μάρκες. Τον γνωρίζουμε ακόμη και ως υποψήφιο πρόεδρο της πατρίδας του, του Περού, πριν από αρκετά χρόνια. Όμως, ανάμεσα στα γραπτά του Λιόσα συγκαταλέγονται και οκτώ θεατρικά έργα. Αυτήν την «παραγνωρισμένη» στη χώρα μας πλευρά του μεγάλου Περουβιανού συγγραφέα έρχεται να μας κάνει γνωστή η Ομάδα Νάμα και η Ελένη Σκότη, που σκηνοθετεί την La Chunga, έργο του 1985, με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στον ομώνυμο ρόλο.

Το έργο, που ο τίτλος του σημαίνει «δύσκολη γυναίκα», διαδραματίζεται σε ένα φτωχικό καφενείο της Λίμα το 1945. Θαμώνες του τέσσερις φτωχοδιάβολοι που πίνουν και παίζουν ζάρια και η Τσούνγκα, η αινιγματική ιδιοκτήτρια. Ένας από τους θαμώνες φέρνει μαζί του ένα ελκυστικό κορίτσι, το οποίο δεν θα διστάσει να «πουλήσει» στην ιδιοκτήτρια, προκειμένου να ρεφάρει στον τζόγο. Ένα χρόνο αργότερα, οι τέσσερις άνδρες θυμούνται το γεγονός και ο καθένας δίνει τη δική του ερμηνεία, κάτι μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, για την τύχη της κοπέλας και τον ρόλο της Τσούνγκα.

Αυτή η διαρκής ταλάντευση του κειμένου ανάμεσα στον κόσμο του υπαρκτού και του φανταστικού αποτέλεσε και τη μεγαλύτερη πρόκληση για τη σκηνοθέτιδα και την ομάδα Νάμα: «Εκπλαγήκαμε θετικά όταν συνειδητοποιήσαμε ότι ο κόσμος της φαντασίας δεν αποτελεί παρά μια ακόμα μορφή πραγματικότητας», σημειώνει η Ε. Σκότη μιλώντας για τους άνδρες αυτούς που «καταλήγουν ο καθένας χωριστά να παλεύει με τους δαίμονες και τους αγγέλους του. Κι όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοιου είδους κλειστές κοινότητες, εκείνο που για τους άντρες αποτελεί όνειρο, είναι για τις γυναίκες εφιάλτης».

Στην παράσταση, που κάνει πρεμιέρα αύριο στην Κεντρική σκηνή του Θεάτρου Επί Κολωνώ, εκτός της Κ. Καραμπέτη, παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί Δημήτρης Λάλος, Στάθης Σταμουλακάτος, Δημήτρης Καπετανάκος, Γιάννης Λεάκος, Ηλιάνα Μαυρομάτη και Ισίδωρος Πάτερος. [Η ΑΥΓΗ: 10/02/2010]