Category Archives: Branagh Kenneth

Θριαμβευτική επιστροφή του Κένεθ Μπράνα

https://i0.wp.com/i35.photobucket.com/albums/d154/jamesosey/kenneth20branagh2022020x24.jpgΟ Βρετανός ηθοποιός και σκηνοθέτης αποδεικνύει και πάλι το ταλέντο του στη σκηνή του θεάτρου με τον τσεχοφικό «Ιβάνοφ»

The Observer

«Ο Κένεθ Μπράνα αγγίζει την ψυχή του ρόλου με τρόπο που ποτέ άλλοτε δεν έχω ξαναδεί», έγραψε ο Μάικλ Μπίλινγκτον στον «Γκάρντιαν». «Η ερμηνεία της χρονιάς; Αναμφίβολα», αποφάνθηκε ο Κουέντιν Λετς στην «Ντέιλι Μέιλ». «Προετοιμάζοντας αυτή την παράσταση, ο Μπράνα φαίνεται ότι άφησε το πνεύμα του να πλανηθεί ήρεμα σε κάθε γωνιά αυτού του ρόλου προτού αποφασίσει πού να κορυφώσει την ένταση», έγραψε ο Πολ Τέιλορ στον «Ιντιπέντεντ», προσθέτοντας: «Πρόκειται για μεγάλη ερμηνεία, χωρίς αμφιβολία».

Το δέκα με τόνο που πήρε ο Μπράνα ερμηνεύοντας τον Ιβάνοφ στο ομώνυμο έργο του Τσέχοφ, διασκευασμένο από τον Τομ Στόπαρντ, έγινε αφορμή να εκφραστεί στο πολιτιστικό μαγκαζίνο του BBC η αισιόδοξη άποψη ότι η Βρετανία εισέρχεται σε μια νέα εποχή θεατρικής ακμής. Ο «Ιβάνοφ» είναι το πρώτο μιας σειράς έργων που έχει ετοιμάσει το Donmar Warehouse για τη φετινή σεζόν στη σκηνή του θεάτρου Γουίνταμς, με αστέρια όπως η Τζούντι Ντεντς, ο Ντέρεκ Τζάκομπι και ο Τζουντ Λο, ο οποίος θα παίξει Αμλετ σε σκηνοθεσία του Κένεθ Μπράνα. Η Ζυλιέτ Μπινός και ο Ρέιφ Φάινς πρωταγωνιστούν σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, ο Μάικλ Γκάμπον και ο Ντέιβιντ Ουίλιαμς παίζουν στη «Νεκρή Ζώνη» του Χάρολντ Πίντερ, ενώ η Royal Sheakespeare Company ανεβάζει τον Αμλετ με πρωταγωνιστή τον Ντέιβιντ Τέναντ στο Στράτφορντ-Απόν-Εϊβον – με τα εισιτήρια των παραστάσεων, που θα διαρκέσουν ώς τα τέλη Νοεμβρίου, να έχουν ήδη εξαντληθεί. Με τόσα αστέρια στο προσκήνιο, η επάνοδος του Μπράνα στο Γουέστ Εντ έπειτα από 19 χρόνια δεν προκάλεσε αρχικά μεγάλο ενδιαφέρον. Ομως η εκπληκτική ερμηνεία του, που άφησε εκστατικούς τους κριτικούς, θύμισε στους θεατρόφιλους τι έχαναν τόσα χρόνια και έβαλε ψηλά τον πήχυ για όλες τις πρωτοκλασάτες ερμηνείες αυτής της σεζόν.

Στη μικρή και μεγάλη οθόνη

Αν και μπαίνει κανείς στον πειρασμό να αναγγείλει την «επάνοδο» του Μπράνα, η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν είχε πραγματικά φύγει – σε λίγες μέρες το βρετανικό κοινό θα τον δει να πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική διασκευή του έργου «Wallander», του Σουηδού συγγραφέα Χένινγκ Μάντελ, που θα προβληθεί από το BBC1. Σύντομα επίσης θα τον δούμε στη μεγάλη οθόνη, στο φιλμ «The Boat That Rocked», μια κινηματογραφική κωμωδία για το πειρατικό ραδιόφωνο γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον Ρίτσαρντ Κέρτις. Πιο ακριβές θα ήταν να πούμε ότι ο «Ιβάνοφ» σηματοδοτεί τη στιγμή που το κριτικό κατεστημένο της Βρετανίας έμαθε και πάλι ν’ αγαπά τον Κένεθ Μπράνα.

«Είμαι ενθουσιασμένος Ππου βρίσκεται στο κέντρο ενός τόσο σημαντικού θεατρικού γεγονότος», είπε ο Μάικλ Γκραντέιτζ, ο σκηνοθέτης της παράστασης. «Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο Κένεθ Μπράνα επιστρέφει με έναν κλασικό θεατρικό ρόλο, στην καρδιά του Γουέστ Εντ. Ολοι οι πλανήτες συντονίστηκαν και είμαι ευτυχής που η καλλιτεχνική του αξία αναγνωρίζεται. Η εβδομάδα αυτή απέδειξε ότι ποτέ δεν ήταν ξεγραμμένος».

Από την ημέρα που δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του στα 29 του χρόνια, και αποκλήθηκε «ο νέος Ολίβιε» όταν ερμήνευσε τον Ερρίκο τον 5ο, ο Μπράνα έγινε στόχος αρνητικών σχολίων – κάποιος που έφτασε πρόωρα στην κορυφή και έπρεπε να τον προσγειώσουν. Εδωσε στους κριτικούς πολλά πυρομαχικά με φιλμ όπως τα «Peter’s Friends» και «Frankenstein», που επικρίθηκαν ως ναρκισιστικά και επιπόλαια. Οι φίλοι του πιστεύουν ότι η υπερδραστηριότητά του ως ηθοποιού, σκηνοθέτη, συγγραφέα και θιασάρχη -όλα αυτά προτού κλείσει τα 30 χρόνια του- τον έκαναν αντιπαθή σε ένα έθνος που ακόμα είναι ερωτευμένο με τους χαμηλούς τόνους και την αυτοϋποτίμηση. Το ξεκίνημα της καριέρας του ήταν από εκείνα που προκαλούν φθόνο και υποψίες. Γεννημένος στο Μπέλφαστ και μεγαλωμένος στο Ρίντινγκ της Αγγλίας, είχε μόλις αποφοιτήσει από τη δραματική σχολή όταν έκανε το θεατρικό ντεμπούτο του στο έργο «Another Country» του Τζούλιαν Μίτσελ κερδίζοντας το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού το 1982. Μπήκε στον Βασιλικό Σαιξπηρικό Θίασο και προχώρησε ιδρύοντας τον δικό του θίασο (Rainaissance Theatre Company), ενώ κέρδισε υποψηφιότητες για όσκαρ καλύτερου ηθοποιού και καλύτερου σκηνοθέτη για τον «Ερρίκο το 5ο» το 1990.

Φαινόταν να μην μπορεί κανείς να τον σταματήσει. Πρόσφατα είπε στους Τάιμς: «Επειδή αυτά που έκανα είχαν μια απήχηση και επειδή φαινόμουν πανταχού παρών, πιθανώς κάποιοι να πίστεψαν ότι βάδιζα βάσει σχεδίου. Ομως το μόνο που υπήρχε ήταν μια τεράστια ποσότητα ενέργειας. Εκείνο που συνδέει το τότε με το σήμερα είναι το πάθος και η κινητοποίηση για τα πράγματα που αγαπώ».

Η ιδιωτική του ζωή έδωσε και αυτή αφορμές για ανεπιθύμητα σχόλια. Εκείνος και η γυναίκα του, η ηθοποιός Εμα Τόμσον, θεωρούνταν από πολλούς ότι είναι ανυπόφορα σνομπ και ότι κρατούν μια θέση στη δημόσια αρένα κάπου ανάμεσα στα ζευγάρια Τέιλορ-Μπάρτον και Μπέκαμ-Βικτόρια. Το διαζύγιό τους στα μέσα της δεκαετίας του ’90 έγινε κι αυτό αντικείμενο κουτσομπολιού, όπως και η επόμενη σχέση του Μπράνα με την Ελενα Μπόναμ Κάρτερ (σήμερα είναι παντρεμένος με τη σκηνογράφο Λίντσεϊ Μπράνοκ).

Ορισμένοι από εκείνους που τον επέκριναν τώρα δηλώνουν ανοιχτά την μετάνοιά τους. Ο Μαρκ Κέρμοντ, κριτικός κινηματογράφου στον Ομπσέρβερ, λέει: «Υπήρξαν πάρα πολλοί κριτικοί που τα έβαλαν μαζί του, ενοχλημένοι από την πρώιμη πολυπραγμοσύνη του και το θράσος του. Ημουν ένας από αυτούς. Παραδέχομαι ότι έκανα λάθος. Τώρα είμαι ένας μεγάλος θαυμαστής του». Και προσθέτει: «Ο Μπράνα είχε μια σχέση αγάπης-μίσους με τον Τύπο σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Νομίζω ότι ο λόγος είναι ότι δεν φοβάται να φανεί παράτολμος και να αποτύχει θεαματικά – αυτό είναι το κλειδί για τον Μπράνα».

Καριέρα με σκαμπανεβάσματα

Είναι αλήθεια ότι το βιογραφικό του δεν επιτρέπει την κατηγοριοποίηση. Οι αποτυχίες έχουν ακολουθήσει τις επιτυχίες και αντίστροφα, σε ένα ζιγκ-ζαγκ που προκαλεί ίλιγγο. Δεν τα κατάφερε να γίνει πρωταγωνιστής στο Χόλιγουντ, κέρδισε όμως ένα βραβείο Emmy για την εξαιρετική ερμηνεία του στον ρόλο ενός ναζί αξιωματούχου στο «Conspiracy». Πήρε επίσης πολύ καλές κριτικές για ρόλους όπως του καθηγητή Λόκχαρντ στον Χάρι Πότερ του 2002 («Η κάμαρα των μυστικών») και του Ερνεστ Σάκλετον στην τηλεοπτική βιογραφία του εξερευνητή που πρόβαλε το Channel 1. Η σκηνοθετική δουλειά του σε φιλμ όπως το «Σλουθ» και το σαιξπηρικό «Αγάπης αγώνας άγονος» δεν έγινε το ίδιο ευνοϊκά δεκτή, αλλά η θεατρική σκηνοθεσία του στο έργο «The Play What I Wrote» στο Γουέστ Εντ είχε εμπορική όσο και κιριτική επιτυχία. Αν υπάρχει ένα ερωτηματικό πάνω από την καριέρα του, αυτό είναι αν ο Μπράνα-σκηνοθέτης μπορεί ποτέ να συναγωνιστεί τα εξαιρετικά επιτεύγματα που έχει συσσωρεύσει ο Μπράνα-ηθοποιός. Ο «Αμλετ» του στο Θέατρο Γουίνταμς, για τον οποίο προετοιμάζεται εδώ κι ένα χρόνο μαζί με τον Τζουντ Λο, μπορεί να δώσει μια απάντηση. Ο «Αμλετ» είναι το έργο που τον έχει καθορίσει περισσότερο από κάθε άλλο: Το 1996 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε σε μια δική του κινηματογραφική εκδοχή τεσσάρων ωρών, με εξαιρετικούς ηθοποιούς στη διανομή, ταινία που πιθανότατα θα κριθεί κάποτε ως το αριστούργημά του. Σε καμιά δεκαετία από τώρα είναι σίγουρο ότι θα ακολουθήσει τον δρόμο του Λόρενς Ολίβιε και θα στρέψει την προσοχή του στον Βασιλιά Ληρ. Τα καλύτερα για τον Μπράνα ίσως να μην έχουν έρθει ακόμα.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Kυριακή, 23 Nοεμβρίου 2008

Advertisements