Category Archives: Ψηλά απ΄ τη γέφυρα

Παιχνίδια θεών και ανθρώπων

Το «Ψηλά απ’ τη γέφυρα» είναι μια ιστορία για το πως το πάθος μεταμορφώνει τους ανθρώπους

«Σε εποχές εκπτώσεων, φτήνιας και κρίσης ο κόσμος πάντα κατέφευγε στο θέατρο. Η ανθρώπινη κυτταρική μνήμη ξέρει ότι μπορεί να σωθεί μόνο καταφεύγοντας στις αξίες -όπως αυτές που αποκαλύπτει ο Μίλερ στο έργο του- και όχι στη σάχλα. Και για την κρίση που βιώνουμε ο καθένας μας είναι υπεύθυνος στο βαθμό που του αναλογεί -άλλος όσο το κουταλάκι του εσπρέσο και άλλος όσο η κουτάλα από τα καζάνια του στρατού ή όσο του εκσκαφέα». Την άποψη αυτήν εξέφρασε ο Γρηγόρης Βαλτινός, ο οποίος πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί το «Ψηλά απ’ τη γέφυρα» του Αρθουρ Μίλερ, που ανεβαίνει από σήμερα, στις 21.15, στο θέατρο «Αριστοτέλειον» (Εθν. Αμύνης 2, τηλ.: 2310/262.051).

Ο Γ. Βαλτινός υποδύεται έναν Ιταλό μετανάστη στην Αμερική του ’50, εργαζόμενο, τον οποίο βασανίζει ένα ανομολόγητο ερωτικό πάθος για τη νεαρή ανιψιά της γυναίκας του, που τον ωθεί σε ακραίες συμπεριφορές, με κορυφαία την προδοσία των ίδιων των συγγενών του. Δίχως κόλπα και τεχνάσματα στη σκηνοθεσία, όπως αποκαλύπτει, επιχειρεί να προσεγγίσει «ένα από τα καλύτερα έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, ένα πρότυπο θεατρικής γραφής»: «Ο μόνος σωστός δρόμος ήταν να ακολουθώ το συγγραφέα. Δε σηκώνει πονηριές και εξυπνάδες. Αυτό που έκανα ήταν να βγάλω τα πολλαπλά επίπεδα. Το ένα είναι το πάθος, το παιχνίδι των θεών απέναντι στον άνθρωπο, που έρχεται ως αρρώστια και μεταμορφώνει τον άνθρωπο. Το δεύτερο ο κοινωνικός περίγυρος που επηρεάζει τις συμπεριφορές. Οσον αφορά το επίκαιρο θέμα των μεταναστών, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι άνθρωποι και να μην τους αντιμετωπίζουμε ούτε ως ζώα ούτε ως ψήφους».

  • Παρελθόν και παρόν

Ο Πέτρος Φυσσούν -που τέσσερα χρόνια μετά επανέρχεται στη συγκεκριμένη θεατρική ιστορία, αυτήν τη φορά από το ρόλο του δικηγόρου- εξηγεί: «Ο ρόλος μου είναι ένα έξυπνο θεατρικό τέχνασμα, ο συνδεκτικός κρίκος του παρελθόντος με το παρόν. Είμαι παρών και συζητώ με το κοινό στο τώρα για όλα αυτά που έγιναν πριν και τα οποία ξετυλίγονται πάνω στη σκηνή. Λειτουργώ ως ένας αφηγητής που συνδέει τα γεγονότα με τρόπο σχεδόν κινηματογραφικό».

Για την Κερασία Σαμαρά το έργο «μιλάει για πράγματα που σε βασανίζουν, αλλά και που μπορούν να σε στείλουν στα ουράνια. Πράγματα ακραία, όπως μπορεί να αποβούν ο έρωτας και η αγάπη», ενώ για τον Νίκο Πουρσανίδη «αποκαλύπτει πως οι ήρωες καθοδηγούνται από το πάθος. Είναι μια ευκαιρία να δούμε τι μας συγκινεί -που δεν είναι ο φόβος- και παράλληλα μια ευκαιρία να θυμηθούμε ποιοι πραγματικά είμαστε». Παίζουν ακόμη οι Βίκυ Παπαδοπούλου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Νικόλας Μιχάκος και Μιχάλης Σάκκουλης. Η μετάφραση είναι του Ερρίκου Μπελιέ, τα σκηνικά – κοστούμια του Γιώργου Πάτσα, οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα και η σύνθεση ήχων του Δημήτρη Ιατρόπουλου.

  • ΓΙΩΤΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ
Advertisements

«Ψηλά απ’ τη Γέφυρα» για δεύτερο χρόνο στο Θέατρο «Βρετάνια»

Κερδίστε προσκλήσεις για το  Ψηλά απ' τη Γέφυρα

Ύστερα από μία επιτυχημένη θεατρική σεζόν το έργο «Ψηλά απ΄τη Γέφυρα» του Άρθουρ Μίλλερ ανεβαίνει για δεύτερο χρόνο στο Θέατρο «Βρετάνια» με τον Γρηγόρη Βαλτινό στον κεντρικό ρόλο του έργου, αυτόν του Έντι Καρμπόνε, με τον Πέτρο Φυσσούν, στο ρόλο του δικηγόρου Αλφιέρι κι ένα μεγάλο θίασο σπουδαίων ηθοποιών.


Το «Ψηλά από τη Γέφυρα» (A view from the Bridge) παίχτηκε για πρώτη φορά το 1955 στη Νέα Υόρκη με τη μορφή μονόπρακτου έργου σε μια συγγραφική απόπειρα του Μίλλερ να παρουσιάσει ένα σύγχρονο δράμα στα πρότυπα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όπου ο ήρωας οδηγείται μοιραία σε ένα πεπρωμένο από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει.

Αργότερα, ο Μίλλερ επεξεργάστηκε εκ νέου το υλικό του, άλλαξε τη δομή του και το ανέπτυξε σε πλήρες έργο δύο πράξεων, το οποίο έκανε πρεμιέρα την επόμενη χρονιά στο Λονδίνο, σε σκηνοθεσία Πήτερ Μπρουκ, αποσπώντας ενθουσιώδεις κριτικές.

Η φήμη του εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, φτάνοντας και στην Ελλάδα το 1957, όπου παρουσιάστηκε από το «Θέατρο Τέχνης» σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν. Από τότε, συγκαταλέγεται ανάμεσα στα κορυφαία έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, γνωρίζει μεγάλη επιτυχία όπου ανεβαίνει και αποτελεί σημαντικό αντικείμενο μελέτης των σπουδαστών του Θεάτρου. Τον περασμένο χειμώνα ανέβηκε στο Λονδίνο, στο θέατρο «Duke of York’s» με μεγάλη επιτυχία, με πρωταγωνιστή τον Κεν Στοτ.

Κεντρικό θέμα του έργου, το ανομολόγητο ερωτικό πάθος του Εντι Καρμπόνε για την νεαρή ανιψιά της γυναίκας του, πάθος που πυροδοτεί την εσωτερική σύγκρουση που συγκλονίζει τον ήρωα και τελικά τον οδηγεί στην αυτοκαταστροφή του. Το πάθος σαν υπέρβαση και σαν αδιέξοδο, σαν δημιουργική και καταστροφική δύναμη, σαν προδοσία και σαν θάνατος, ορίζει την ανθρώπινη μοίρα από την αρχαιότητα και τον Αισχύλο, μέχρι σήμερα.

Η παράσταση θα ανέβει στο θέατρο «Βρετάνια» μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Οκτώβρη.

Σκηνοθετεί ο Γρηγόρης Βαλτινός.
Ο Γρηγόρης Βαλτινό, ο Πέτρος Φυσσούν, η Κερασία Σαμαρά, ο Νίκος Πουρσανίδης, η Βίκυ Παπαδοπούλου, και ο Θανάσης Κουρλαμπάς θα υποδυθούν τους βασικούς ρόλους του έργου.
Παίζουν επίσης οι Μιχάλης Σάκκουλης και Νικόλας Μιχάκος.
Η μετάφραση είναι του Ερρίκου Μπελιέ.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει ο Γιώργος Πάτσας.
Σύνθεση ήχων και μουσική επιμέλεια Δημήτρης Ιατρόπουλος
Φωτισμοί Μελίνα Μάσχα.
Βοηθός σκηνοθέτη Χαρά Μπαλτά.
Η παραγωγή είναι του Κάρολου Παυλάκη.

ΘΕΑΤΡΟ «ΒΡΕΤΑΝΙΑ», Πανεπιστημίου 7
Τηλέφωνο 210-3227079

Ψηλά από το Broadway

  • Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας σταρ του Χόλιγουντ πηδάει πάνω στο σανίδι για να αποδείξει ότι έχει αντίστοιχα θεατρικά προσόντα.

Κι αν αντιμετωπίζει σχεδόν πάντα τον σκεπτικισμό των θεατρόφιλων, φέρνει στους επιχειρηματίες τεράστιες εισπράξεις. Ας περιοριστούμε στα πρόσφατα παραδείγματα: από την Κίρα Νάιτλι, που έπαιξε στο Λονδίνο στον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου, και τον Τζουντ Λο, που έλαμψε ως Αμλετ σε Γουέστ Εντ και Μπρόντγουεϊ, μέχρι την Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς, που πρωταγωνίστησε στη νεοϋορκέζικη αναβίωση του μιούζικαλ των Σοντχάιμ – Γουίλερ «Α little night music», και το δίδυμο των Ντάνιελ Κρεγκ – Χιου Τζάκμαν, που συνυπήρξε στη Νέα Υόρκη στο «Α steady rain» του Κιθ Χαφ.

Η μικρούλα, όμως, Σκάρλετ Γιόχανσον είναι, τελικά, αυτή που μετέτρεψε σε θρίαμβο το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ. Παίζει στο Cort Theatre τη 17χρονη, γενναία αλλά αθώα Κάθριν στο έργο του Αρθουρ Μίλερ «Ψηλά από τη γέφυρα», που σκηνοθέτησε ο Γκρέγκορι Μόσερ με ένα καστ υψηλών προδιαγραφών (Εντι Καρμπόνε ο βραβευμένος με Τόνι Λιβ Σράιμπερ, Μπέατρις η Τζέσικα Χεκτ). Αν δεν πήγατε (να πάτε) στην παράσταση του Γρηγόρη Βαλτινού στο «Βρετανία», να σας θυμήσουμε ότι ο αδρός λιμενεργάτης Εντι, Ιταλός μετανάστης που κυνηγά το αμερικανικό όνειρο, ερωτεύεται την ανιψιά του Κάθριν, που την έχει μεγαλώσει σαν παιδί του.

Η Γιόχανσον, με καστανή περούκα και εντελώς πειστική προφορά του Μπρούκλιν, έπεισε και τους πιο δύσκολους κριτικούς. Ο Μπεν Μπράντλεϊ των «Νιου Γιορκ Τάιμς», αφού ομολόγησε την αρνητική του προδιάθεση («οι τόσο διάσημες ηθοποιοί σαν τη Γιόχανσον τείνουν να δημιουργήσουν στη σκηνή μια ζώνη ανησυχίας, αποτέλεσμα των ανάμικτων συναιθημάτων από θαυμαστές και σκεπτικιστές»), παραδέχεται ότι η μούσα του Γούντι Αλεν «λιώνει τόσο τέλεια στον ρόλο της, που το φωτοστέφανο της διασημότητας εξαφανίζεται. Η Κάθριν της είναι ένα κορίτσι που ετοιμάζεται να γίνει γυναίκα ψάχνοντας τον δρόμο της σε οικεία μονοπάτια, που ξαφνικά τυλίχτηκαν σε άγνωστες σκιές».

Η «Ουάσινγκτον Ποστ» γράφει ότι «το αναπάντεχο επίτευγμα της παράστασης ανήκει στη Σκάρλετ Γιόχανσον, που αποδεικνύεται παραπάνω από ισότιμη με ένα καστ που θα μπορούσε να την κοιτά με σηκωμένα φρύδια».

Το έγκυρο οικονομικό site Bloomberg, αφού χαρακτηρίζει το θεατρικό ντεμπούτο της «σίγουρο και εντελώς πειστικό», συνεχίζει: «πολύ λιγότερο καλωπισμένη από τη μεγάλη οθόνη, ανταποκρίνεται με ειλικρίνεια και πειθώ στις απαιτήσεις του ρόλου ενός συνηθισμένου, αλλά σπαραχτικά νέου κοριτσιού».

Πάντως, για να μην πέφτουμε από τα σύννεφα, η 26χρονη Γιόχανσον έχει αποδείξει πολλές φορές στη μεγάλη οθόνη ότι το ταλέντο της είναι για σπουδαιότερα πράγματα. Γενικά είναι ανήσυχη καλλιτέχνιδα. Εχει ήδη κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ, στο πρώτο («Anywhere Ι lay»), μάλιστα, τραγουδούσε Τόμ Γουέιτς.

  • Υπεύθυνος: ΕΠΙΜ. Β.ΓΕΩΡΓ., Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Γοήτευσε «Ψηλά από τη γέφυρα» η Σκάρλετ Γιόχανσον

Γοήτευσε «Ψηλά από τη γέφυρα»

Γοήτευσε κοινό και κριτικούς η Σκάρλετ Γιόχανσον με την ερμηνεία της στο δράμα του Aρθουρ Μίλερ «Ψηλά απ’ τη γέφυρα» που έκανε πρεμιέρα την Κυριακή, στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ, στη Νέα Υόρκη.

Μαζί με την 25χρονη ηθοποιό εμφανίζεται επί σκηνής ο Λιβ Σράιμπερ. Ανάμεσα σε εκείνους που τους χειροκρότησαν ήταν και ο σύζυγος της Σκάρλετ, Ράιαν Ρέινολντς, ο Χιου Τζάκμαν με τη γυναίκα του Ντέμπορα, η Ελεν Μπάρκιν και η Ναόμι Γουότς.

Βαλτινός σε κόντρα ρόλο

Το δράμα του Αρθουρ Μίλερ ζωντανεύει στο θέατρο «Βρετάνια», με αίσθημα, μέτρο και ουσιαστικές ερμηνείες. Από τα κλασικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, το «Ψηλά από τη γέφυρα» του Μίλερ είναι ένα διάσημο σύγχρονο δράμα, που εξελίσσεται σε μια φτωχογειτονιά του Μπρούκλιν, τη δεκαετία του ‘50, με αφορμή μια πραγματική ιστορία.

Ο Γρηγόρης Βαλτινός σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί στο «Ψηλά απ’ τη γέφυρα» του Α. Μίλερ, που παρουσιάζεται στο θέατρο «Βρετάνια». Μαζί του οι: Πέτρος Φυσσούν, Μαρίνα Ψάλτη, Βασίλης Ρίσβας, Μαριάννα Πο

Ο Γρηγόρης Βαλτινός σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί στο «Ψηλά απ’ τη γέφυρα» του Α. Μίλερ, που παρουσιάζεται στο θέατρο «Βρετάνια». Μαζί του οι: Πέτρος Φυσσούν, Μαρίνα Ψάλτη, Βασίλης Ρίσβας, Μαριάννα Πολυχρονίδη και Νίκος Πουρσανίδης

Ο Γρηγόρης Βαλτινός επέλεξε να το παρουσιάσει στο θέατρο «Βρετάνια», σε μια καλοστημένη και καλοδουλεμένη παράσταση με ατμόσφαιρα, αίσθημα και μέτρο που πατάει στις συναισθηματικές συγκρούσεις των ηρώων, στην καίρια και ακριβή μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ. Κεντρικό θέμα του έργου είναι το ανομολόγητο ερωτικό πάθος του Εντι Καρμπόνε για τη νεαρή ανιψιά της γυναίκας του, πάθος που πυροδοτεί την εσωτερική σύγκρουση που συγκλονίζει τον ήρωα και τελικά τον οδηγεί στην αυτοκαταστροφή του.

Ο Εντι Καρμπόνε, Ιταλός μετανάστης στην Αμερική του ‘50, εργάζεται σκληρά στο λιμάνι του Μπρούκλιν για να συντηρήσει την οικογένειά του. Ο πρωταγωνιστής ήλθε αντιμέτωπος με έναν ρόλο διαφορετικής «διάθεσης» και ψυχοσύνθεσης συγκριτικά με αυτούς που μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Η ερμηνεία του διέθετε το βάθος και το «βάρος» του ήρωα.

Ο τρόπος που έχτισε τον ρόλο με οδηγό τον κρυφό (ερωτικό) καημό του για την ανιψιά του, οι μεταπτώσεις του, το πώς περνάει από τον θυμό στη ζήλια, από την «αγνή» προστασία στο ερωτικό πάθος, στην απόγνωση και τελικά στο δραματικό φινάλε, ακόμη και το πώς η τοποθέτηση του σώματός του τον ακολουθεί σε αυτή την «πτώση» είναι εξαιρετικά μελετημένα.

Στο πλευρό του, στον ρόλο της Μπέατρις, της συζύγου του ήρωα, που έχει αναλάβει την ανατροφή της ορφανής ανιψιάς της, Κάθριν, που μεγαλώνει μαζί τους σαν να ήταν πραγματικό τους παιδί, η Μαρίνα Ψάλτη, σε μια απολύτως ουσιαστική και άμεση ερμηνεία, ως μια γυναίκα προδομένη, που βλέπει την «καταστροφή» να έρχεται, που προσπαθεί να την εμποδίσει δίχως τελικά να τα καταφέρει. Η ξαφνική άφιξη των Ιταλών συγγενών της Μπέατρις, που μπήκαν παράνομα στη χώρα για αναζήτηση εργασίας και φιλοξενούνται στο σπίτι του Εντι, ανατρέπει την ισορροπία της οικογένειας.

Η Κάθριν (όμορφη παρουσία με συναισθηματικό εκτόπισμα η Μαριάννα Πολυχρονίδη) ερωτεύεται τον Ροντόλφο (ενθουσιασμός και αθωότητα χαρακτηρίζουν τον χαρακτήρα όπως τον έπλασε ο Νίκος Πουρσανίδης), τον νεαρό και όμορφο ξάδελφο της Μπέατρις, ξυπνώντας μέσα στην ψυχή του Εντι μια καταστροφική ζήλια, που τον ωθεί σε ακραίες συμπεριφορές, με κορυφαία την προδοσία των ίδιων των συγγενών του, πράξη η οποία και τον οδηγεί στο τραγικό τέλος του. «Καρφώνει» τους μετανάστες και πέφτει νεκρός από το χέρι του Μάρκο (καθοριστική η παρουσία του Βασίλη Ρίσβα στον ρόλο), του μεγάλου αδελφού του Ροντόλφο. Σωστοί οι Μιχάλης Σακκούλης και Νικόλας Μιχάκος στους υπόλοιπους ρόλους, λειτουργικό και καλαίσθητο το σκηνικό του Γιώργου Πάτσα.

Ο Μίλερ έγραψε ένα έργο με πολλά στοιχεία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όσον αφορά τη δομή του. Μας παρουσιάζει έναν πρωταγωνιστή δέσμιο της τραγικής του μοίρας και τον Χορό, ο οποίος όμως αποτελείται από ένα μόνο πρόσωπο, τον δικηγόρο Αλφιέρι (ο Πέτρος Φυσσούν έδωσε στον ρόλο το απαιτούμενο κύρος), που αφηγείται, επεξηγεί και παρατηρεί την έκβαση της ιστορίας, χωρίς στην ουσία να μπορεί να την επηρεάσει, όπως ακριβώς και ο Χορός στην αρχαία τραγωδία.

Το «Ψηλά από τη Γέφυρα» (A view from the bridge) παίχτηκε για πρώτη φορά το 1955 στη Νέα Υόρκη με τη μορφή μονόπρακτου έργου σε μια συγγραφική απόπειρα του Μίλερ να παρουσιάσει ένα σύγχρονο δράμα στα πρότυπα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όπου ο ήρωας οδηγείται μοιραία σε ένα πεπρωμένο από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει. Αργότερα, ο Μίλερ επεξεργάστηκε εκ νέου το υλικό του, άλλαξε τη δομή του και το ανέπτυξε σε πλήρες έργο δύο πράξεων, το οποίο έκανε πρεμιέρα την επόμενη χρονιά στο Λονδίνο, σε σκηνοθεσία Πίτερ Μπρουκ, αποσπώντας ενθουσιώδεις κριτικές. Η φήμη του εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, φτάνοντας και στην Ελλάδα το 1957, όπου παρουσιάστηκε από το «Θέατρο Τέχνης» σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν.

  • Ο ΜΙΛΕΡ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΡΩΑ ΤΟΥ

«Ο Εντι Καρμπόνε δεν είναι ο άντρας που θα λυπηθούμε… Είναι περισσότερο ο άνθρωπος με τον οποίον θα συνδεθούμε μέσα από τις πράξεις μας κι έτσι θα καταλάβουμε τους εαυτούς μας λίγο καλύτερα, όχι μόνο σαν μεμονωμένες υπάρξεις, αλλά μέσα στη συμπόρευσή μας με τους άλλους ανθρώπους και το κοινό συλλογικό παρελθόν μας», γράφει ο ίδιος ο Αρθουρ Μίλερ.

  • ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 18/01/2010

Κυριακίδης σώζει!

Κακό μάτι, φαίνεται, έπεσε, την Τρίτη, στην επίσημη πρεμιέρα του «Ψηλά από τη γέφυρα» του Άρθουρ Μίλερ που παρουσιάζει ο Γρηγόρης Βαλτινός στο θέατρο «Βρετάνια» σε σκηνοθεσία του και κρατώντας τον βασικό ρόλο του Έντι. Ο Πέτρος Φυσσούν που ερμηνεύει με κύρος πρωταγωνιστικό τον δικηγόρο Αλφιέρι- τον αφηγητή του έργου-, μετά το πλούσιο χειροκρότημα που πήρε στο τέλος της παράστασης, παραπάτησε στα σκαλιά που οδηγούν από τη σκηνή στα καμαρίνια, έπεσε και έσπασε το ισχίο του- χτες μάλιστα εγχειρήθηκε με επιτυχία. Ο Γρηγόρης Βαλτινός έδρασε αστραπιαία. Και ο Στέφανος Κυριακίδης στον οποίο πρότεινε την αντικατάσταση- έμπειρος και με καλή μνήμη- δέχτηκε την πρόκληση. Έκανε όλη μέρα πρόβα και το βράδυ της Τετάρτης εμφανίστηκε στη σκηνή ως Αλφιέρι σώζοντας την κατάσταση- ούτε μία παράσταση δεν χάθηκε. Και όλα πήγαν καλά. Ενώ κανένας από τους θεατές δεν επέστρεψε το εισιτήριό του αν και ενημερώθηκαν εκ των προτέρων για την αντικατάσταση. Περαστικά στον Πέτρο Φυσσούν! [Γ.Δ.Κ.Σ., TA NEA, 06/11/2009]

Ενα αυτοκαταστροφικό πάθος

Ενα από τα πιο γνωστά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, το έργο του Αρθουρ Μίλερ «Ψηλά απ’ τη γέφυρα», παρουσιάζεται ήδη από προχθές στο θέατρο «Βρετάνια» της οδού Πανεπιστημίου, που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο Γρηγόρης Βαλτινός.

Το «Ψηλά από τη γέφυρα» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη το 1955 με τη μορφή μονόπρακτου. Αργότερα ο Μίλερ επεξεργάστηκε ξανά το υλικό του, άλλαξε τη δομή του και το ανέπτυξε σε δύο πράξεις, παράσταση που έκανε πρεμιέρα την επόμενη χρονιά στο Λονδίνο σε σκηνοθεσία Πίτερ Μπρουκ και απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές. Η φήμη του έργου και της παράστασης γρήγορα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε δύο χρόνια αργότερα, το 1957, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν, στο Θέατρο Τέχνης. Από τότε παρουσιάζεται πολύ συχνά στα θεατρικά ρεπερτόρια όλων των θεατρικών σκηνών του κόσμου. Θέμα του έργου είναι το ανομολόγητο ερωτικό πάθος του Εντι Καρμπόνε για τη νεαρή ανιψιά της γυναίκας του, πάθος που πυροδοτεί την εσωτερική του σύγκρουση, που οδηγεί τον ήρωα στην αυτοκαταστροφή. «Ο Εντι Καρμπόνε δεν είναι ο άντρας που θα λυπηθούμε… Είναι περισσότερο ο άνθρωπος με τον οποίο θα συνδεθούμε μέσα από τις πράξεις μας κι έτσι θα καταλάβουμε τους εαυτούς μας λίγο καλύτερα, όχι μόνο σαν μεμονωμένες υπάρξεις, αλλά μέσα στη συμπόρευσή μας με τους άλλους ανθρώπους και το κοινό συλλογικό παρελθόν μας», έγραφε ο Μίλερ στην εισαγωγή του έργου.

Στην παράσταση του «Βρετάνια» παίζουν οι Πέτρος Φυσσούν, Μαρίνα Ψάλτη, Βασίλης Ρίσβας, Μαριάννα Πολυχρονίδη, Νίκος Πουρσανίδης. Η μετάφραση είναι του Ερρίκου Μπελιέ, τα σκηνικά – κοστούμια του Γιώργου Πάτσα, η μουσική επιμέλεια του Δημήτρη Ιατρόπουλου και οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα.

  • Θέατρο Βρετάνια (Πανεπιστημίου 7, τηλ. 210-32.21.579)
  • Ολγα Σελλα, Η Καθημερινή, 10/10/2009

Η καταστροφική δύναμη του ερωτικού πάθους

Η καταστροφική δύναμη του ερωτικού πάθους

Ένα σπουδαίο έργο του σύγχρονου παγκόσμιου ρεπερτορίου, το αριστούργημα του Αρθουρ Μίλερ «Ψηλά απ’ τη Γέφυρα» θα ανεβάσει μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Οκτώβρη ο Γρηγόρης Βαλτινός στο θέατρο «Βρετάνια» με τον Πέτρο Φυσσούν, στο ρόλο του δικηγόρου Αλφιέρι κι ένα μεγάλο θίασο σπουδαίων ηθοποιών. Τη σκηνοθεσία της παράστασης θα κάνει ο Γρηγόρης Βαλτινός, ο οποίος θα υποδυθεί και τον κεντρικό ρόλο του έργου, αυτόν του Έντι Καρμπόνε.

  • Tο 1955 στη Νέα Υόρκη

Το «Ψηλά από τη Γέφυρα» (A view from the Bridge) παίχτηκε για πρώτη φορά το 1955 στη Νέα Υόρκη με τη μορφή μονόπρακτου έργου σε μια συγγραφική απόπειρα του Μίλερ να παρουσιάσει ένα σύγχρονο δράμα στα πρότυπα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όπου ο ήρωας οδηγείται μοιραία σε ένα πεπρωμένο από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει. Αργότερα, ο Μίλερ επεξεργάστηκε εκ νέου το υλικό του, άλλαξε τη δομή του και το ανέπτυξε σε πλήρες έργο δύο πράξεων, το οποίο έκανε πρεμιέρα την επόμενη χρονιά στο Λονδίνο, σε σκηνοθεσία Πίτερ Μπρουκ, αποσπώντας ενθουσιώδεις κριτικές. Η φήμη του εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, φτάνοντας και στην Ελλάδα το 1957, όπου παρουσιάστηκε από το «Θέατρο Τέχνης» σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν. Από τότε, συγκαταλέγεται ανάμεσα στα κορυφαία έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, γνωρίζει μεγάλη επιτυχία όπου ανεβαίνει και αποτελεί σημαντικό αντικείμενο μελέτης των σπουδαστών του Θεάτρου. Τον περασμένο χειμώνα ανέβηκε στο Λονδίνο, στο θέατρο «Duke of York’s» με μεγάλη επιτυχία, με πρωταγωνιστή τον Κεν Στοτ.

  • H αυτοκαταστροφή του

Κεντρικό θέμα του έργου το ανομολόγητο ερωτικό πάθος του Εντι Καρμπόνε για τη νεαρή ανιψιά της γυναίκας του, πάθος που πυροδοτεί την εσωτερική σύγκρουση που συγκλονίζει τον ήρωα και τελικά τον οδηγεί στην αυτοκαταστροφή του. Το πάθος σαν υπέρβαση και σαν αδιέξοδο, σαν δημιουργική και καταστροφική δύναμη, σαν προδοσία και σαν θάνατος, ορίζει την ανθρώπινη μοίρα από την αρχαιότητα και τον Αισχύλο, μέχρι σήμερα. Στην εισαγωγή που κάνει στο έργο του, ο ίδιος ο Μίλερ γράφει: «Ο Εντι Καρμπόνε δεν είναι ο άντρας που θα λυπηθούμε… Είναι περισσότερο ο άνθρωπος με τον οποίον θα συνδεθούμε μέσα από τις πράξεις μας κι έτσι θα καταλάβουμε τους εαυτούς μας λίγο καλύτερα, όχι μόνο σα μεμονωμένες υπάρξεις, αλλά μέσα στη συμπόρευσή μας με τους άλλους ανθρώπους και το κοινό συλλογικό παρελθόν μας».

  • Ιταλός μετανάστης

Ο Έντι Καρμπόνε, Ιταλός μετανάστης στην Αμερική του ΄50, εργάζεται σκληρά στο λιμάνι του Μπρούκλιν για να συντηρήσει την οικογένειά του. Μαζί με τη σύζυγό του, Μπέατρις, έχει αναλάβει την ανατροφή της ορφανής ανιψιάς της, Κάθριν, που μεγαλώνει μαζί τους σαν να ήταν πραγματικό τους παιδί. Η ξαφνική άφιξη των Ιταλών συγγενών της Μπέατρις, που μπήκαν παράνομα στη χώρα για αναζήτηση εργασίας και φιλοξενούνται στο σπίτι του Έντι, ανατρέπει την ισορροπία της οικογένειας. Η Κάθριν ερωτεύεται τον Ροντόλφο, το νεαρό κι όμορφο ξάδελφο της Μπέατρις, ξυπνώντας μέσα στην ψυχή του Έντι μια καταστροφική ζήλια, που τον ωθεί σε ακραίες συμπεριφορές, με κορυφαία την προδοσία των ίδιων των συγγενών του, πράξη η οποία και τον οδηγεί στο τραγικό τέλος του.

  • Aρχαία ελληνική τραγωδία

«Ο Μίλλερ με το ‘‘Ψηλά από τη Γέφυρα’’ πέτυχε το στόχο του να γράψει ένα έργο με πολλά στοιχεία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όσον αφορά στη δομή του. Μας παρουσιάζει έναν πρωταγωνιστή δέσμιο της τραγικής του μοίρας και τον Χορό, ο οποίος όμως αποτελείται από ένα μόνο πρόσωπο, τον δικηγόρο Αλφιέρι, που αφηγείται, επεξηγεί και παρατηρεί την έκβαση της ιστορίας χωρίς στην ουσία να μπορεί να την επηρεάσει, όπως ακριβώς και ο Χορός στην αρχαία τραγωδία. Η ειρωνεία είναι επίσης ένα στοιχείο του έργου, το οποίο, παρά το τραγικό του φόντο, διαθέτει ένα χιούμορ ιδιαίτερο, ένα ενδιαφέρον στοιχείο που τονίζει διακριτικά τον ρεαλιστικό και οικείο χαρακτήρα του έργου», εξηγεί ο Γρηγόρης Βαλτινός.

Παίζουν ακόμα οι: Μαρίνα Ψάλτη, Βασίλης Ρίσβας, Μαριάννα Πολυχρονίδη, Νίκος Πουρσανίδης. Η μετάφραση είναι του Ερρίκου Μπελιέ, τα σκηνικά και τα κοστούμια του Γιώργου Πάτσα, η σύνθεση των ήχων και η μουσική επιμέλεια του Δημήτρη Ιατρόπουλου και οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα.

  • του ΣΤΑΥΡΟΥ ΞΗΝΤΑΡΑ, ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ, 12/09/2009

Άρθουρ Μίλερ «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα» από τον Γρηγόρη Βαλτινό

  • Το τέταρτο κουδούνι
  • Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη
  • ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009
  • Sold out! Ξεπούλησε «Το Τέταρτο Κουδούνι». Και για τις είκοσι δημοσιεύσεις που ανάγγειλε την περασμένη Πέμπτη. Ουρές στα ταμεία! Κατόπιν αυτού παρατείνεται για είκοσι ακόμη δημοσιεύσεις. (Ευχαριστώ θερμά, πάντως, τους φίλους και αναγνώστες που ενδιαφέρθηκαν παίρνοντας τοις μετρητοίς αυτά που έγραψα. Με συγκίνησαν. Όσο για τους «άλλους» που το χιούμορ το ΄χουν μόνο δι΄ ιδίαν χρήσιν, χαιρετίσματα…). Το δράμα του Άρθουρ Μίλερ «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα», που ΄χει θεωρηθεί κοντά στην αρχαία ελληνική τραγωδία, θ΄ ανεβάσει τον επόμενο χειμώνα στο θέατρο «Βρετάνια», σε παραγωγή του Κάρολου Παυλάκη και στη μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ, ο Γρηγόρης Βαλτινός (στη φωτογραφία)- διαπρέπει φέτος ως σούπερ τεατράλε θεατρίνος Γκάρι Εσέντιν στο «Μη γελάτε, είναι σοβαρό» του Νόελ Κάουαρντ στο ίδιο θέατρο- κρατώντας και τον κεντρικό ρόλο του Έντι Καρμπόνε.
  • Το «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα» διαδραματίζεται στις αποβάθρες του λιμανιού της Νέας Υόρκης και στους κύκλους των Ιταλών μεταναστών. Βασικός του ήρωας ένας έντιμος λιμενεργάτης, ο Έντι. Ο ανομολόγητος- και στον εαυτό του- έρωτάς του για την Κάθριν, τη δεκαεπτάχρονη ορφανή ανιψιά της γυναίκας του που ζει μαζί τους, τον οδηγεί να καταδώσει στο Γραφείο Μετανάστευσης τον νεαρό συγγενή της γυναίκας του, παράνομο Ιταλό μετανάστη, τον οποίο η Κάθριν ερωτεύεται κι αποφασίζουν να παντρευτούν. Θα βρει κακό τέλος έχοντας χάσει, ως προδότης, το σεβασμό των ανθρώπων του. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στην Νέα Υόρκη το 1955 μαζί με το επίσης μονόπρακτο του Μίλερ «Από Δευτέρα σε Δευτέρα». Αλλά ο συγγραφέας το ξαναδούλεψε δίνοντάς του δίπρακτη μορφή για τον Πίτερ Μπρουκ που ανέβασε το έργο στο Λονδίνο το 1956, χρονιά σημαδιακή για τον Μίλερ – χώρισε απ΄ την πρώτη του γυναίκα, παντρεύτηκε την Μέριλιν Μονρό, έδωσε ακρόαση στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων που τον κάλεσε αλλά όπου αρνήθηκε, σε αντίθεση με άλλους…, να «δώσει» ονόματα γνωστών του με υποτιθέμενη φιλοκομμουνιστική δράση και δεν ξανάγραψε για το θέατρο παρά το 1964.
  • Το «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα» έγινε ταινία – γαλλική παραγωγή- το 1962 απ΄ τον Σίντνεϊ Λουμέτ με Έντι τον Ραφ Βαλόνε ενώ στοιχεία απ΄ το έργο αντλεί κι ο Λουκίνο Βισκόντι- που το ΄χε ανεβάσει στην Ιταλίαστην ταινία του «Ο Ρόκο και τα αδέλφια του». Το 1997 έγινε έως και όπερα απ΄ τον Γουίλιαμ Μπόλκομ σε λιμπρέτο του ίδιου του Μίλερ. Στην Ελλάδα το έργο, στη μονόπρακτη μορφή του, πρωτοπαρουσιάστηκε τη σεζόν 1957- ΄58 μαζί με το επίσης μονόπρακτο του Μίλερ «Από Δευτέρα σε Δευτέρα» απ΄ τον Κάρολο Κουν και το «Θέατρο Τέχνης» με τον Γιώργο Λαζάνη στο ρόλο του Έντι και στη δίπρακτη μόλις το 1985- ΄86 απ΄ τον Νίκο Κούρκουλο- Έντι με σκηνοθέτη τον Διαγόρα Χρονόπουλο στο «Κάππα». Το πιο πρόσφατο ελληνικό ανέβασμά του είναι του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης όπου το σκηνοθέτησε το 2005- ΄06 ο Αντώνης Βουγιούκας με Έντι τον Πέτρο Φυσσούν. Στην Αθήνα έχει να παιχτεί απ΄ το 1995- ΄96 όταν το ανέβασε στο «Πόρτα», για το θίασο του Νικήτα Τσακίρογλου που ερμήνευσε τον κεντρικό ρόλο, η Νικαίτη Κοντούρη.

«Λεόντιος και Λένα»: Την κωμωδία (1836) του Γκέοργκ Μπίχνερ θα παρουσιάσει τον επόμενο χειμώνα το Εθνικό Θέατρο μ΄ άλλον ένα- τρεις μετράω έως τώρα με τον Λιθουανό Τσέζαρις Γκραουζίνις και τον Νορβηγό Έιρικ Στούμπε για τη σεζόν 2009- 2010- μετακαλούμενο σκηνοθέτη: τον 36χρονο Γάλλο αλλά δραστηριοποιημένο στην Γερμανία Λοράν Σετουάν. Ο Λοράν Σετουάν (φωτογραφία) έχει ήδη ανεβάσει Μπίχνερ στο Σάουσπιλχάους του Αμβούργου: «Βόιτσεκ» και- τη νουβέλα του- «Λεντς». Στην Ελλάδα έχει ήδη έρθει το 2006 για να διδάξει Σίλερ στην 7η Θερινή Ακαδημία- φέτος ο θεσμός του Εθνικού με καλλιτεχνική υπεύθυνη την Ελένη Βαροπούλου συμπληρώνει δεκαετία- ενώ το 2007, με σπουδαστές της δραματικής σχολής του Εθνικού και ηθοποιούς που είχαν συμμετάσχει στα μαθήματά του, ανέβασε στην Θεσσαλονίκη, σε κελιά του Γεντί Κουλέ, στο πλαίσιο της Α΄ Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης και σε συνεργασία με το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, ένα δρώμενο πάνω στο κείμενο «Ο άνδρας στον ανελκυστήρα» του Χάινερ Μίλερ. Το «Λεόντιος και Λένα» έχει παρουσιαστεί άπαξ στο Εθνικό: τη σεζόν 2000-2001 απ΄ την Πειραματική Σκηνή του στο τότε «Γκαράζ» σε σκηνοθεσία Στέλιου Παυλίδη. Το πιο πρόσφατο ελληνικό ανέβασμά του χρονολογείται το χειμώνα 2005- 2006, όταν το έργο παρουσίασε στον Μύλο Σαραντόπουλου η Εταιρεία Θεατρικής Έκφρασης «Ρlay» σε σκηνοθεσία Αγγελικής Κουνενιδάκη.

  • Μα κι αυτός ο Κραουνάκης… Μα κι αυτός ο Σταμάτης ο Κραουνάκης! Πρωί πρωί, απ΄ τις εφτάμισι, να ξυπνάει, λέει- συνέντευξη στο δικό μας ΝΤV-, να σηκώνεται και να θυμιατίζει όλο το σπίτι; (Ναι, σαν τρελός θα ΄θελα να το δω αυτό!). Και το μεσημέρι να πηγαίνει και να ψηφίζει ΚουΚουΕ; Να δω ποιος θα τον αφορίσει πρώτος…
  • Ήμαρτον, αλλά όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Αμφισβητούμενης ποιότητας τα τηλεοπτικής προελεύσεως «προϊόντα» που κατακλύζουν το ελληνικό θέατρο: ο κανόνας. Η Πηγή Δημητρακοπούλου ανήκει στις εντελώς λιγοστές εξαιρέσεις. Βεβαίως και ήξερα ΤΙ έχει κάνει στην τηλεόραση. Με αποκορύφωμα το περσινό «10» της- πάνω στον Καραγάτση. Βεβαίως και ήξερα πώς και πόσο καλά ξέρει να οδηγεί τους ηθοποιούς της. Αλλά άλλο πράγμα η τηλεόραση και το σινεμά, άλλο το θέατρο… Η Πηγή Δημητρακοπούλου στο «Αγγέλων Βήμα» αποδεικνύει ότι ξέρει να κάνει θέατρο εξίσου καλά με τηλεόραση. «Ο επαγγελματίας», το έξοχο κείμενο του Ντούσαν Κοβάτσεβιτς που ΄χει ανεβάσει, είναι, όπως το ΄χει κάνει, σαν ένα παράθυρο στο σήμερα- ακριβώς όπως η μπαλκονόπορτα του σκηνικού. Οι τρεις ηθοποιοί της- Γιάννης Τσορτέκης, Γιώργος Μπινιάρης (βασική φωτογραφία), Δέσποινα Σιδηροπούλου- έξοχοι. Και η παράστασή της μια απ΄ τις καλύτερες της χρονιάς. Αξίζει να μην τη χάσετε. Να το πω το «κάθε εμπόδιο για καλό»; Για την- τεράστια….καθυστέρηση της αρμόδιας κατασκευαστικής εταιρείας- καλά, δεν πληρώνουν ρήτρες; Ε, ρε τράβηγμα του αυτιού που τους χρειάζεται…- να παραδώσει την Κεντρική Σκηνή του Εθνικού. Διότι, αν την είχε παραδώσει τον Μάρτιο- η τελευταία απ΄ τις πολλές versions που μας είπαν κι ήθελε ο άλλος, ο τέως του πολιτισμού, να την εγκαινιάσει τη μέρα των γενεθλίων του θείου του… -, το άνοιγμα θα γινόταν με τον «Τιτανικό» του Κωνσταντίνου Ρήγου (φωτογραφία). Και να ξεκινήσεις παρθενικό ταξίδι σε μια εποχή που οι πάγοι τήκονται, με τόσα παγόβουνα να κυκλοφορούν ελεύθερα, πολύ πρόκληση της μοίρας το εύρισκα…

Οπότε, πάει, ο «Τιτανικός», με το καλό, «Πειραιώς 260» από Παρασκευή 20- κι όχι 13…- Μαρτίου και τα εγκαίνια την επόμενη σεζόν- το ελπίζω δηλαδή… Δε λέω και με το «Ω, οι ευτυχισμένες μέρες!» αλλά με κάτι πιο cool, που λέμε και στα ελληνικά, βρε παιδί μου.