Category Archives: Χριστοδουλίδου Βαλέρια

Οι τέσσερις γυναίκες του Λοτρέκ

  • Τέσσερις διαφορετικές γυναίκες υποδύεται η Βαλέρια Χριστοδουλίδου, τέσσερις διαφορετικές προσωπικότητες τις οποίες ενώνει ένα κοινό στοιχείο, η σχέση τους με τον Τουλούζ Λωτρέκ.

Οι τέσσερις γυναίκες του Λοτρέκ

Αλλωστε, αυτός είναι ο άξονας του έργου του Χριστόφορου Χριστοφή, «Τουλούζ Λωτρέκ – η φαντασία της αμαρτίας» που παρουσιάζει η Εταιρεία Θεάτρου «Μηχανή» έως την Κυριακή στο «104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης». Το έργο είναι βασισμένο στη ζωή του μεγάλου ζωγράφου της Μπελ Επόκ, Τουλούζ Λωτρέκ, στο Παρίσι του 1900 και επικεντρώνεται στον τελευταίο χρόνο της ζωής του, όταν ο δημιουργός, άρρωστος, βρέθηκε αντιμέτωπος με τη διπροσωπία της κοινωνίας μέσα στην οποία έζησε κι απαθανάτισε ζωγραφίζοντας τα φημισμένα καφέ, τα καμπαρέ και τον κόσμο της νύχτας. Τον ρόλο του Τουλούζ Λωτρέκ κρατά ο Πέρης Μιχαηλίδης.

Το κείμενο έχει γραφτεί από τον συγγραφέα (και σκηνοθέτη της παράστασης) ειδικά για τους συγκεκριμένους ηθοποιούς. Είναι «ποιητικό», δεν «υπάρχει ρεαλισμός» και στη σκηνική απόδοσή του δεν αναφέρεται «χώρος, χρόνος και συγκεκριμένη εποχή». Πρόκειται για μία «μοντέρνα παράσταση», η οποία παρουσιάζει τον «ψυχισμό του Λωτρέκ», εξηγεί η πρωταγωνίστρια και προσθέτει ότι θα μπορούσαν οι πρωταγωνιστές του «κάλλιστα να είναι ένα ζευγάρι το οποίο βρίσκεται εκεί και παίζει κάποιο παιχνίδι απαγγέλλοντας τα συγκεκριμένα λόγια».

Η γοητεία και η πρόκληση αυτού του εγχειρήματος; «Μία γυναίκα σε τέσσερις μεταμορφώσεις. Υποδύομαι τη μητέρα του Λωτρέκ, την ερωμένη του, την Γκουλού, που ήταν ένα από τα αγαπημένα του μοντέλα, την οικονόμο του και μία πόρνη στα Ηλύσια Πεδία που συναντάει μετά τον θάνατό του στο έργο. Ανάμεσα στους ήρωες υπάρχει αλληλεξάρτηση», απαντάει. Η δυσκολία ήταν να «αποκτήσει η κάθε γυναίκα τη δική της μορφή. Ο θεατής καταφέρνει να μπαίνει κάθε φορά στον κόσμο της καθεμιάς και να νιώθει τις καταστάσεις που περνάνε οι δύο χαρακτήρες». Η διαδρομή σε αυτές τις τέσσερις γυναίκες «ήταν ένα ωραίο εσωτερικό ταξίδι», καταλήγει.

Ως ένα «σύγχρονο μελόδραμα» χαρακτηρίζει το έργο ο Πέρης Μιχαηλίδης. «Ο ήρωας έχει πολλά στοιχεία από τους παράφορους ήρωες του ρομαντικού θεάτρου. Εχει τις εξάρσεις της παραφοράς, του παραληρήματος, του ασύντακτου παραμιλητού με τον κόσμο. Απαντάει σε διάφορα ονόματα κι εκφέρεται με έναν έντονο παραληρηματικό τρόπο». Το άγχος του ηθοποιού ήταν να «δημιουργηθεί, όχι απόσταση, αλλά ταύτιση» και να «αποδώσει σωστά το ποιητικό κείμενο που είναι ένας εξαιρετικός λόγος». Γιατί «το θέατρο είναι κυρίως λόγος και μετέπειτα εικόνα. Μέσα από τον ήρωα προσπαθώ να εκφράσω και να εξομολογηθώ προσωπικές μου αδυναμίες και να καταθέσω κάποια δικά μου πράγματα».

  • Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Χριστόφορος Χριστοφής και τα σκηνικά-κοστούμια φιλοτέχνησε η Αννα Μαχαιριανάκη. Παίζουν: Βαλέρια Χριστοδουλίδου, Πέρης Μιχαηλίδης.
  • Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 17/12/2009