Category Archives: Χίτλερ

Ενας Χίτλερ χωρίς ενοχές. Οι Βερολινέζοι συρρέουν στην παράσταση του μιούζικαλ «Οι παραγωγοί»

  • Πόσο ξεκαρδιστικός είναι ο Χίτλερ; Η πρεμιέρα του θρυλικού μιούζικαλ «Οι παραγωγοί», στη γερμανική γλώσσα και επί γερμανικού εδάφους, ανασύρει το αιώνιο ερώτημα: είναι οι Γερμανοί σε θέση να αστειευτούν με ένα τόσο μελανό κεφάλαιο της Ιστορίας τους; Βασισμένη στην ομώνυμη ταινία του Μελ Μπρουκς, η παράσταση θα φιλοξενηθεί στο θέατρο Αdmiralspalast του Βερολίνου για δύο ολόκληρους μήνες, με τον αυτοσαρκασμό να σερβίρεται στο πιάτο: πρέτσελ σε σχήμα σβάστικας προσφέρονται στους θεατές, δοκιμάζοντας τα όρια του χιούμορ και του εθνικού αυτοσαρκασμού τους. Στο θέατρο αυτό άλλωστε σύχναζε και ο ίδιος ο Χίτλερ. Οταν δεν ήταν πολύ απασχολημένος με το να εισβάλλει στην Πολωνία και στη Γαλλία, έκανε διάλειμμα παρακολουθώντας παραστάσεις βαριετέ.
  • Μέχρι στιγμής η αποδοχή του κοινού αποδεικνύει ότι οι νεότερες γενιές μοιάζουν πιο απενεχοποιημένες και αναζητούν χιουμοριστικές διεξόδους, προκειμένου να ξορκίσουν τα φαντάσματα του παρελθόντος. Στη σκηνή πάντως όπου στρατιώτες των Ες-Ες υψώνουν τα χέρια σχηματίζοντας τον χαιρετισμό του Χίτλερ και φωνάζουν ναζιστικά συνθήματα, το κοινό σχεδόν πάντα παγώνει. Εξήντα τέσσερα ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και το Βερολίνο θεωρείται πλέον η μητρόπολη του «κουλ». Είναι ένα σημείο της Ευρώπης στο οποίο συρρέουν άνθρωποι από κάθε σημείο του πλανήτη, προκειμένου να νιώσουν ελεύθεροι, να παρακολουθήσουν εναλλακτικά θεάματα και να νιώσουν ότι μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα. Και ίσως η σημερινή τόσο φιλελεύθερη εικόνα του Βερολίνου να μην ήταν η ίδια αν δεν προϋπήρχαν οι μαύρες σελίδες του ναζισμού.
  • Ο Ολίβερ Πολκ, ο μοναδικός εβραίος ηθοποιός stand-up comedy στη Γερμανία, παρέστη στην πρεμιέρα της περασμένης Κυριακής. Στα νούμερά του, όπως δήλωσε ο 33χρονος καλλιτέχνης, διακωμωδεί συνεχώς τόσο τους Γερμανούς όσο και τους εβραίους. «Το Ολοκαύτωμα είναι κομμάτι της ζωής μου, οπότε είναι κομμάτι και της κωμωδίας μου» εξηγεί. «Οταν, για παράδειγμα, ζητώ νερό σε ένα εστιατόριο και ο σερβιτόρος με ρωτάει “με ή χωρίς αέρια (ανθρακικό)”, εγώ απαντώ “φυσικά χωρίς”. Ο θάλαμος αερίων ήταν και είναι ένα δύσκολο όσο και εύφορο τοπίο για χλευασμό» καταλήγει. Η Ιστορία είναι έτοιμη να γυρίσει σελίδα όταν ένας λαός αρχίζει να γελά, έστω και δειλά, με τα δεινά του.  [ΤΟ ΒΗΜΑ, Πέμπτη 21 Μαΐου 2009]

Advertisements