Category Archives: Χάντερ Κάθριν [Κατερίνα Χατζηπατέρα]

Ο τρελός του Λιρ είναι Ελληνίδα

  • Την υποκριτική δεινότητα του Βρετανού ηθοποιού Γκρεγκ Χικς την έχουμε θαυμάσει και στην Ελλάδα σε επιδαυρικές παραστάσεις.

Για να θυμηθούμε δύο: το 1996 ερμήνευσε τον Τειρεσία στον διπλό «Οιδίποδα» του Πίτερ Χολ και το 2002 είχε τριπλή σκηνική παρουσία ερμηνεύοντας τους Διόνυσο, Τειρεσία και Αγγελιοφόρο στις «Βάκχες» του ίδιου σκηνοθέτη. Το σπουδαίο ταλέντο της ελληνικής καταγωγής ηθοποιού Κάθριν Χάντερ (Αικατερίνη Χατζηπατέρα) το γνωρίσαμε από κοντά μόλις πέρυσι, στο θέατρο «Δημήτρης Χόρν», σε μια εξαιρετική ερμηνεία στον «Πίθηκο του Κάφκα» σε σκηνοθεσία του Πίτερ Μπρουκ.

Στους δύο κορυφαίους ηθοποιούς είναι στραμμένα, αυτές τις μέρες, τα βλέμματα των θεατρόφιλων στο Λονδίνο. Μοιράζονται τη σκηνή στον σεξπιρικό «Βασιλιά Λιρ» της Royal Shakespeare Company στο θέατρο «Κόρτιγιαρντ» σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Φαρ. Ο Χικς ερμηνεύει τον Λιρ και η Χάντερ τον τρελό, γελωτοποιό του βασιλιά. Εχει υποδυθεί στο παρελθόν και η ίδια τον ρόλο του βασιλιά Λιρ σε σκηνοθεσία της Χέλενα Κοτ Χόουσον. Ηταν μάλιστα η πρώτη γυναίκα ηθοποιός που ερμήνευσε το 1997 τον σπουδαίο αντρικό ρόλο της παγκόσμιας δραματουργίας.

Η κριτική έχει ήδη υποδεχτεί τους Χικς και Χάντερ με διθυράμβους, ακόμα κι αν εκφράζει κάποιες επιφυλάξεις για τη σκηνοθεσία. «Το εγχείρημα του Ντέιβιντ Φαρ θα μπορούσε να δικαιωθεί μόνον από την επιλογή να δώσει στον Γκρεγκ Χικς, τον πιο συγκρατημένο και πολυμήχανο των ηθοποιών μας, την ευκαιρία να καταδυθεί στον κόσμο και τα δεινά του Βασιλιά Λιρ», γράφει ο Μάικλ Μπίλινγκτον στον «Γκάρντιαν».

«Εχω συνεργαστεί και στο παρελθόν με τον Γκρεγκ Χικς στον «Κοριολανό», στο «Χειμωνιάτικο Παραμύθι» αλλά και στον «Ταμερλάνο». Υπάρχει μια ιδιαίτερη σχέση και μια σπάνια κατανόηση ανάμεσά μας. Είναι ένας ηθοποιός με τεράστια γενναιότητα και δεξιοτεχνία», δηλώνει ο σκηνοθέτης της παράστασης. Προφανώς δεν δυσκολεύτηκε να επιλέξει τον Χικς γι’ αυτόν τον οριακό και μεγαλειώδη ρόλο του αυταρχικού και συνάμα τραγικού βασιλιά, που έρχεται αντιμέτωπος με τις πιο σκληρές αλήθειες της ανθρώπινης φύσης. Ανάλογη άποψη εκφράζει και για την Κάθριν Χάντερ, την οποία χαρακτηρίζει μοναδική περφόρμερ. «Μπορεί να προσδώσει συναισθηματική και σωματική υπόσταση στα πάντα, από μαϊμούδες μέχρι βασιλιάδες. Εχει μια παράξενη αγνότητα, την οποία αναζητούσα για τον ρόλο του τρελού».

Την άποψη του σκηνοθέτη για τη Χάντερ συμμερίζεται και ο κριτικός Μάικλ Μπίλινγκτον που εκθειάζει την εξαιρετική ερμηνεία της, κάνοντας λόγο για την ενέργεια μιας αγορίστικης φιγούρας, που λέει πικρές αλήθειες στον βασιλιά με συγκινητική ευθύτητα: «Από την παράσταση θα κρατήσω σαν πολύτιμο θησαυρό αυτό το θλιμμένο βλέμμα της με την άγρυπνη ανησυχία του προς τον βασιλιά».

  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΟΥΖΑΚΗΣ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 9 Μαρτίου 2010

Καλώς ήρθατε Κυρία Χάντερ

Επιτέλους! Κάποιος έφερε στην πατρίδα της την Κάθριν Χάντερ. Για να μάθουμε περισσότεροι τι ακριβώς μεγέθους, αντιστρόφως ανάλογου με το μικροκαμωμένο κορμί της, ηθοποιός είναι η γεννημένη Αικατερίνη Χατζηπατέρα που εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια διαπρέπει στις μεγάλες βρετανικές σκηνές ως ηθοποιός και ως σκηνοθέτις. Από το 2006 που της έκανα μία συνέντευξη όταν ήρθε στην Ελλάδα καλεσμένη από τη Μαρία Σάββα για ένα σεμινάριο με τον εξίσου σπουδαίο σύντροφό της Μαρτσέλο Μάνι έγραφα πως κάποιος πρέπει να ενδιαφερθεί για να τη δούμε στην Ελλάδα. Πρόσφατα, τον Δεκέμβριο, το έγραφα και πάλι στη στήλη «Το Τέταρτο Κουδούνι» με αφορμή έναν «Οθέλλο» που σκηνοθέτησε στην Αγγλία. Τελικά η Αττική Πολιτιστική Εταιρεία τα κατάφερε. Και την έφερε στο «Χορν». Με τον μονόλογο «Ο πίθηκος του Κάφκα», διασκευή από τον Κόλιν Τίβαν του διηγήματος του Κάφκα «Αναφορά στην Ακαδημία» σε σκηνοθεσία Βάλτερ Μαϊεργιόχαν: ο χιμπαντζής Κόκκινος Πίτερ που μεταλλάχθηκε σε άνθρωπο και έκανε καριέρα στο βαριετέ καλείται να δώσει διάλεξη στην Ακαδημία. Η έξοχη παραβολή βρήκε στο πρόσωπο και στο σώμα της Κάθριν Χάντερ τον ιδεώδη ερμηνευτή. Με το σώμα στρεβλωμένο ως ανάμνηση πιθήκου- ένα σώμα το οποίο ελέγχει απόλυτα και με το οποίο κάνει ό,τι θέλει, από σπαγκάτι μέχρι ακροβατικά- η 53χρονη ηθοποιός, με το φράκο της, το τσαπλινικό μελόν καπέλο στο κεφάλι και ένα μπαστουνάκι στα χέρια πέρασε από το χιούμορ και το γέλιο στην υπαρξιακή αγωνία, από τον χαριτωμένο χορό στη σκληρότητα. Κατέβηκε στην πλατεία, ταρακούνησε έναν κύριο που του ζήτησε χειραψία, «ξεψείρισε» έναν άλλο, πρόσφερε μπανάνα σε μια κυρία, ανέβασε μία άλλη στη σκηνή για να της δώσει ένα μπουκάλι ρούμι που χρειαζόταν, μίλησε ελληνικά… Κι όλα αυτά με μια αμεσότητα αφοπλιστική, με έναν γενναιόδωρο ψυχισμό, με ένα ύφος καθόλου από καθέδρας: ένα παιδάκι πάνω στη σκηνή, ένα σκανδαλιάρικο καλικαντζαράκι. [Γ.Δ.Κ.Σ., ΤΑ ΝΕΑ, 18/5/2009]

Με τα μάτια ενός χιμπαντζή

  • «Μεταμορφώνεται» σε πίθηκο για το έργο του Κάφκα που θέτει ερωτήματα για το τι σημαίνει άνθρωπος
  • «Το να υποκριθώ ένα πλάσμα που δεν είναι ούτε άνθρωπος ούτε χιμπαντζής είναι φοβερά περίπλοκο. Αυτό αποτελεί οπωσδήποτε πρόκληση τόσο σωματικά, φωνητικά όσο και διανοητικά: είναι άσκηση για τη φαντασία».
  • Η Κάθριν Χάντερ «μεταμορφώνεται» στον «πίθηκο» του Κάφκα σε ένα ρεσιτάλ ερμηνείας στο έργο «Κafkas monkey» (Ο πίθηκος του Κάφκα), σε σκηνοθεσία Walter Meierjohann. Την ιστορία διηγείται σε πρώτο πρόσωπο ένας χιμπαντζής ονόματι Κόκκινος Πίτερ, ο οποίος εξιστορεί τη ζωή του από τη στιγμή που αιχμαλωτίστηκε στην Αφρική μέχρι και την ανάδειξή του σε διασημότητα του θεάτρου βαριετέ

Την ιστορία διηγείται σε πρώτο πρόσωπο ένας χιμπαντζής ονόματι Κόκκινος Πίτερ, ο οποίος εξιστορεί τη ζωή του από τη στιγμή που αιχμαλωτίστηκε στην Αφρική μέχρι και την ανάδειξή του σε διασημότητα του

  • Η παράσταση, παραγωγή του Young Vic που έκανε πρεμιέρα τον Μάρτιο στο Λονδίνο, παρουσιάζεται για τρεις βραδιές (την Παρασκευή, το Σάββατο και την Κυριακή) στο θέατρο «Δημήτρης Χορν», στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Θέατρο πέρα από τα όρια». Φυλακισμένος σε ένα κλουβί, αναζητώντας απεγνωσμένα την ελευθερία του, ο πίθηκος του Κάφκα αποκαλύπτει πώς εξελίχθηκε σε έναν θεατρίνο που περπατά, μιλά, φτύνει, καπνίζει και πίνει.

  • Ο Κάφκα έγραψε το διήγημα «Α Report to an Αcademy» το 1917. Την ιστορία διηγείται σε πρώτο πρόσωπο ένας χιμπαντζής ονόματι Κόκκινος Πίτερ, ο οποίος εξιστορεί τη ζωή του από τη στιγμή που αιχμαλωτίστηκε στην Αφρική, το πώς πήρε σιγά σιγά ανθρώπινα γνωρίσματα μέχρι και την ανάδειξή του σε διασημότητα του θεάτρου βαριετέ. Το «Κafkas Μonkey» παραμένει, σε μεγάλο βαθμό, πιστό στο πρωτότυπο κείμενο του Κάφκα παρότι διασκευάστηκε για την παράσταση από τον θεατρικό συγγραφέα Κόλιν Τίβαν.

  • Σε ένα αστραφτερό λευκό πάτωμα, κυριαρχεί μια τεράστια εικόνα ενός πιθήκου, έτσι ώστε το κοινό να αντιλαμβάνεται αμέσως ότι η Ακαδημία θέλει να τον βλέπει ως πίθηκο. Εκείνο το οποίο πασχίζει είναι να τους δείξει ότι στην πραγματικότητα είναι άνθρωπος και μάλιστα ανώτερος από αυτούς. Η πρωτοτυπία της ιστορίας ήταν αυτό που κέντρισε, αρχικά, το ενδιαφέρον της Κάθριν Χάντερ. «Η ιστορία ξεδιπλώνεται από την οπτική γωνία του χιμπαντζή και τα ερωτήματα που αυτός θέτει σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος». Οι δυσκολίες που είχε μπροστά της ήταν πολλές. Κυρίως είχαν να κάνουν με το πώς έπρεπε να δουλέψει τη φωνή και το σώμα της για τον ρόλο.

Η πρόκληση

  • Ωστόσο… «το να παραστήσω τον χιμπαντζή ήταν μεγάλη πρόκληση. Δούλεψα, έτσι, πάνω στα διαφορετικά χαρακτηριστικά του ζώου μελετώντας διεξοδικά τη φυσιολογία του. Αυτό που με κέντρισε ήταν ο συνδυασμός δύναμης και ευλυγισίας, ηρεμίας και βιαιότητας που έχουν οι χιμπαντζήδες…». Η «συναισθηματική πλευρά του έργου» ενδιαφέρει ιδιαίτερα τον σκηνοθέτη Walter Meierjohann, γιατί αυτό που ζει ο «πίθηκος είναι μια βαθιά τραυματική εμπειρία. Πώς ξεπερνά κανείς ένα τέτοιο τραύμα; Είναι μια οδυνηρή ιστορία. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, η ιστορία της ανθρωπότητας – η έκπτωση από τον παράδεισο κι από κει κι έπειτα η ιστορία της ανθρωπότητας είναι μια ιστορία της βίας».

  • Υπάρχει, ακόμη, η φιλοσοφική ιδέα του να «ζεις κλεισμένος σε ένα κλουβί. Και ο Κάφκα έγραφε για τον εαυτό του ότι ζει μέσα σε ένα κλουβί και έλεγε ότι το πιο τρομερό είναι ότι το κλουβί αυτό δεν έχει κάγκελα, θα μπορούσα να βγω αλλά δεν το κάνω».

Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 12/5/2009

Ενας πίθηκος στην Ακαδημία

  • Στη σκηνή δεν υπάρχουν πολλλά. Μόνο μια γυναίκα που θα παλέψει με τη φύση της, θα αναμετρηθεί με τον Κάφκα, θα φωνάξει, θα γελάσει, θα υποδυθεί έναν αρσενικό χιμπατζή.

  • Τι να τα κάνεις, λοιπόν, τα πλούσια σκηνικά όταν έχεις μια ερμηνεία «συγκλονιστικής ευλυγισίας στην οποία η φύση του ανθρώπου και εκείνη του πιθήκου μοιάζουν να βρίσκονται σε διαρκή ανταγωνισμό» -όπως έγραψε η «Γκάρντιαν»; Αυτή, λοιπόν, την ερμηνεία της Κάθριν Χάντερ στο έργο «Ο Πίθηκος του Κάφκα» θα παρακολουθήσουμε την Παρασκευή και το Σάββατοκυριακο στο θέατρο «Δημήτρης Χορν» -στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Θέατρο πέρα από τα όρια» που διοργανώνει η «Αττική Πολιτιστική Εταιρεία». Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γουόλτερ Μεϊεργιόχαν, τη διασκευή ο θεατρικός συγγραφέας Κόλιν Τίβαν, ενώ η παραγωγή είναι του λονδρέζικου θιάσου «Young Vic».
  • «Ο ρόλος ήταν μεγάλη πρόκληση. Προσπαθήσαμε να αποφύγουμε υποκριτικά στερεότυπα. Δουλέψαμε πάνω στα διαφορετικά χαρακτηριστικά του ζώου μελετώντας διεξοδικά τη φυσιολογία του», λέει η ελληνικής καταγωγής ηθοποιός. «Με κέντρισε ο συνδυασμός δύναμης και ευλυγισίας, ηρεμίας και βιαιότητας που έχουν οι χιμπατζήδες. Οσον αφορά τη φωνή, προσπάθησα να βγάλω ένα ηχόχρωμα που να παραπέμπει σε αρσενική φιγούρα, αποφεύγοντας, ωστόσο, ένα ψεύτικο αποτέλεσμα».
  • Η ιστορία που θα διηγηθεί η Χάντερ στο αθηναϊκό κοινό είναι βασισμένη στο διήγημα του Φραντς Κάφκα «Αναφορά στην Ακαδημία»: ένα ίδρυμα έχει προσκαλέσει τον «Κόκκινο Πίτερ», ένα χιμπατζή που μεταλλάχθηκε σε άνθρωπο, προκειμένου να περιγράψει την προηγούμενη ζωή του. Εκείνος, όμως, τους εξηγεί πως δεν θυμάται τίποτα από τα νιάτα του διότι το τίμημα της προσαρμογής του στον ανθρώπινο κόσμο ήταν η απώλεια της μνήμης του. Αντ’ αυτού, μοιράζεται με την Ακαδημία την πενταετία κατά τη διάρκεια της οποίας μετατράπηκε σιγά σιγά σε άνθρωπο.
  • Ο Κάφκα έγραψε το διήγημα το 1917. «Με ενδιέφερε η συναισθηματική πλευρά του έργου και η βαθιά τραυματική εμπειρία που ζει ο πίθηκος», λέει ο σκηνοθέτης Γουόλτερ Μεϊεργιόχαν. «Πρόκειται, κατά κάποιο τρόπο, για την ιστορία της ανθρωπότητας. Αλλωστε, και ο ίδιος ο Κάφκα έλεγε για τον εαυτό του ότι ζει μέσα σ’ ένα κλουβί χωρίς κάγκελα, από το οποίο θα μπορούσε να βγει, αλλά δεν το έκανε ποτέ».
  • Οσο για την Κάθριν Χάντερ, ή αλλιώς Αικατερίνη Χατζηπατέρα (της γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας), γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και μεγάλωσε στην Αγγλία. Οι δουλειές της στο θέατρο -ειδικά στο σωματικό- είναι ευρέως αναγνωρίσιμες στην Αγγλία. Μάλιστα, το 1990 κέρδισε το Βραβείο Ολίβιε για τον ρόλο της εκατομμυριούχου στο έργο του Φ. Ντίρενματ «The Visit».
  • Εχει διακριθεί σε πολλούς ανδρικούς ρόλους κι έχει περάσει και από τον κινηματογράφο -σε ταινίες του Γκρίναγουεϊ, του Λι, αλλά και στο «Χάρι Πότερ- Το τάγμα του Φοίνικα».

ΚΑΘΡΙΝ ΧΑΝΤΕΡ Υπόθεση «μαϊμού»

  • ΠΡΟΣΩΠΟ

  • Η ελληνικής καταγωγής βρετανίδα ηθοποιός έρχεται στην Αθήνα για τον μονόλογο «Ο πίθηκος του Κάφκα»

Με το έργο «Ο πίθηκος του Κάφκα», τον μονόλογο μιας μαϊμούς που εξελίσσεται σε άνθρωπο, έρχεται στην Ελλάδα η βρετανίδα, ελληνικής καταγωγής, ηθοποιός Κάθριν Χάντερ που το επέλεξε, γοητευμένη από την ιδέα, τη γραφή και το κείμενο του Φραντς Κάφκα. «Εχει ενδιαφέρον», λέει η ηθοποιός, η οποία προτού έρθει στην Αθήνα παρουσίασε τη δουλειά της στην Αυστραλία, ενώ έχουν προηγηθεί η Αγγλία και η Γερμανία. «Ο Κάφκα βάζει τον πίθηκο να πίνει και να καπνίζει, καθώς πιστεύει ότι και αυτά είναι χαρακτηριστικά του ανθρώπου. Τι ειρωνεία, αλήθεια. Για μένα», λέει, «το ερώτημα που παραμένει είναι: ποιος είναι πιο πολιτισμένος, ο άνθρωπος ή το ζώο;».

Μια ιστορία διαφορετική από τις άλλες, ένα κείμενο που προκαλεί τη φαντασία ηθοποιού και κοινού, μια πρόκληση: «Δεν επιλέγω έργα για να προκαλέσω. Διαλέγω έργα που με ενδιαφέρουν, πρωτότυπα. Και εδώ τίθενται ερωτήματα για τον άνθρωπο, την ελευθερία του,τη φύση και τα ζώα, τις σχέσεις, τον μιμητισμό… Άλλωστε δεν είναι απλό να το ερμηνεύσεις, ούτε να πας να το παρακολουθήσεις. Μήπως τελικά,όπως λέει ο ίδιος ο Κάφκα, μήπως τελικά δεν έχει ενδιαφέρον να γίνει άνθρωπος η μαϊμού;». Η ίδια πάντως αντιμετώπισε τον ρόλο όπως κάθε άλλον. «Κάνω κάποια πράγματα για να μοιάζω με μαϊμού χωρίς ωστόσο να φοράω κοστούμι. Άλλωστε η ιστορία του έργου είναι για μια μαϊμού που προσπαθεί να γίνει άνθρωπος: Μιλάει, περπατάει στα δύο πόδια- εκπαιδεύεται. Η ερμηνεία του ρόλου απαιτεί ποικιλία, σαν να είμαι περφόρμερ. Ο ρόλος μοιάζει με κάποιους μετανάστες που θέλουν να αλλάξουν το όνομά τους για να μη θυμίζουν την πατρίδα τους, που προσπαθούν να εξελληνιστούν, για παράδειγμα, προσπαθώντας να μιλούν χωρίς την προφορά του ξένου. Σαν να πρέπει να ξεχάσουμε τι είμαστε. Αλλά αναρωτιέμαι αν η εξέλιξη είναι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο και απάντηση δεν έχω» καταλήγει.

Γεννημένη στη Νέα Υόρκη από έλληνες γονείς, η Κατερίνα Χατζηπατέρα- όπως είναι το όνομά της, επέλεξε από νωρίς το θέατρο. Σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου, έκανε τζαζ και χορό ενώ μαζί με τον ιταλό σύζυγό της, Μαρτσέλο Μάνι, ίδρυσαν το Τheatre de la Complicit. Η ίδια έχει συνεργασθεί με τη Royal Shakespeare Company και έχει τιμηθεί με τα βραβεία «Ολίβιε» και «Σαίξπηρ» ενώ στη μεγάλη οθόνη έχει συμμετάσχει στην ταινία «Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα», όπου έπαιξε τη γειτόνισσα του Χάρι Πότερ Αναμπέλα Φιγκ ενώ το 2002 ξεχώρισε στο «Όλα ή τίποτα» του Μάικλ Λι. Η σχέση της με τον κινηματογράφο είναι σταθερή και η δουλειά της με την ομάδα της έχει αφήσει «συγκλονιστικές αναμνήσεις – μαζί με την εμπειρία.

Εμπειρία επίσης ήταν και παραμένει η επιλογή της να ερμηνεύσει ανδρικούς ρόλους- τον «Βασιλιά Ληρ», τον «Ριχάρδο Γ΄»: «Κάποιες φορές οι ρόλοι των ανδρών είναι πιο ενδιαφέροντες» λέει. «Άλλωστε οι ρόλοι δεν χωρίζονται με κριτήριο την ηλικία ή το φύλο. Εγώ έμαθα από νωρίς να παίζω και να νιώθω ελευθερία μέσα από αυτό. Ειδικότερα ο “Ληρ” είναι ένα έργο πολιτικό που διαπραγματεύεται το γήρας, την υπευθυνότητα, την περιπέτεια της ψυχής. Δεν είναι ένας κλασικός τύπος, ένας κλασικός ρόλος. Κάνει τα πάντα για να βρει τον εαυτό του και την αλήθεια. Όπως στην αρχαία ελληνική τραγωδία, που χάνεις πολλά για να μάθεις κάτι». Όσο για τον «Ριχάρδο Γ΄» επισημαίνει ότι «όταν μου το πρότεινε ο σκηνοθέτης δέχθηκα, γιατί πιστεύω ότι είναι ο τύπος του πολύ άνδρα και έχει ενδιαφέρον να βρεις τρόπο να εκφράσεις την ενέργεια ενός άνδρα». Κυρίως όταν είσαι γυναίκα… «Έχω παίξει όμως και γυναικείους ρόλους» προσθέτει, όπως είναι η Κλαίρη Ζαχανασιάν στην «Επίσκεψη της Γηραιάς Κυρίας» του Ντίρενματ, η Γέρμα του Λόρκα, η Μάνα Κουράγιο του Μπρεχτ. Όσο για τον επόμενο ρόλο της, η 53χρονη σήμερα ηθοποιός έχει ήδη διαλέξει την Κλεοπάτρα.

Στην Ελλάδα θα παίξει για πρώτη φορά. «Ομολογώ ότι όταν έρχομαι στην Ελλάδα νιώθω Ελληνίδα, όχι λόγω της σχέσης μου με τους ανθρώπους αλλά λόγω της σχέσης που νιώθω με τον ίδιο τον τόπο, τη γη του. Στην Αγγλία πάλι, νιώθω Αγγλίδα…». Πολίτις του κόσμου; «Υπό μιαν έννοια, ναι. Κυρίως όμως πολίτις στην κοινωνία του θεάτρου, λόγω της επικοινωνίας με τον κόσμο» καταλήγει.

Το έργο «Ο πίθηκος του Κάφκα» παρουσιάζεται στο θέατρο Δημήτρης Χορν στο πλαίσιο του «Θεάτρου πέρα από τα όρια» της Αττικής Πολιτιστικής Εταιρείας. Στις 15, 16 και 17 Μαΐου. Πληροφορίες στο τηλέφωνο: 210 7225.469.

  • της ΜΥΡΤΩΣ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 10 Μαΐου 2009