Category Archives: Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2010

Σημαντικές παρουσίες στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου

Μπομπ Γουίλσον και Κλάους Πάιμαν με δύο παραστάσεις του Μπερλίνερ Ανσάμπλ, Στρίντμπεργκ από το Βασιλικό Δραματικό Θέατρο Στοκχόλμης, Ερρίκος Ε’ από τον ‘Εντουαρντ Χωλ, Αμφιτρύων του Μολιέρου από τον Λευτέρη Βογιατζή, η ελληνογερμανική συμπαραγωγή «Yasou Aida» -διασκευή της διάσημης όπερας – με την Βένις Μπαρόκ ‘Ορκεστρα, τα ρωσικά μπαλέτα της Περμ, η ΚΟΑ με σολίστ τον Λεωνίδα Καβάκο, δίνουν μια γεύση από τις παραστάσεις του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, που ξεκινά στις 9 Ιουνίου και θα διαρκέσει έως τις 18 Ιουλίου.

Στην Επίδαυρο οι παραστάσεις αρχίζουν στις 13 Ιουλίου και τερματίζουν στα μέσα Αυγούστου.

Ο Γιώργος Λούκος ανακοίνωσε σήμερα το πρόγραμμα του Ελληνικού Φεστιβάλ χωρίς συγκεκριμένες ημερομηνίες των παραστάσεων γιατί κάποιες δεν έχουν ακόμα οριστικοποιηθεί ενώ για άλλες, αναζητείται ο καταλληλότερος χώρος μεταξύ των, Ηρώδειο, Πειραιώς και αρχαίο θέατρο Επιδαύρου.

Ο διευθυντής του Φεστιβάλ κατάφερε να βρει χορηγούς για κάποιες ακριβές ξένες παραγωγές (του Μπερλίνερ Ανσάμπλ, για παράδειγμα), ενίσχυσε το πρόγραμμα με ιδιαίτερα οικονομικές παραγωγές νέων Ελλήνων καλλιτεχνών,-«όσο υπάρχουν νέοι δημιουργοί σ΄ αυτόν τον τόπο ελπίζω ότι θα τα καταφέρουμε είπε ο Γ. Λούκος- ενώ για την Επίδαυρο οι ελληνικές παραστάσεις, «έχουν σχεδόν μηδαμινό κόστος για το Φεστιβάλ».

Πρόκειται για την παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου οι «Νεφέλες» σε σκηνοθεσία του Νίκου Μαστοράκη, του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης «Όρνιθες» σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, του Θεάτρου Νέου Κόσμου με τις «Εκκλησιάζουσες» σε σκηνοθεσία Βαγγ. Θεοδωρόπουλου, του Κ.Θ.Β.Ε οι «Ιππείς» σε σκηνοθεσία Στ. Φασουλή, του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, οι «Ηλέκτρες» σε σκηνοθεσία Χανάν Σνιρ, και ο «Οιδίπους Τύραννος» με τον Αιμίλιο Χειλάκη, σε σκηνοθεσία του Λιθουανού, Τσέζαρις Γκραουζίνις.

Τα εισιτήρια θα είναι φθηνότερα από πέρυσι όπως και το «άνοιγμα» του Φεστιβάλ στους ανέργους.

Είναι αναμφισβήτητα η δυσκολότερη διοργάνωση από τότε που ανέλαβε, εδώ και επτά χρόνια το Φεστιβάλ, ο Γιώργος Λούκος, όπως εξήγησε ο ίδιος στην σημερινή συνέντευξη Τύπου: «Εκτός από το ότι ακόμα διαπραγματευόμαστε με ξένους θιάσους, από τους οποίους κάποιοι ζητούν προκαταβολή υπάρχει και η δυσκολία της μετάκλησης των ξένων σχημάτων που πρέπει να προγραμματίζεις τουλάχιστον ένα χρόνο πριν. Πρώτη φορά αντιμετωπίζω μια τόσο μπερδεμένη κατάσταση. Όσο σημαντική είναι η κρίση άλλο τόσο σημαντική είναι και η κακή διαχείριση της κρίσης. Και εννοώ ότι μέχρι τώρα, τέλη Μαρτίου έχουμε λάβει μόνο το ήμισυ της επιχορήγησης, που υπολογίζεται ότι φέτος θα είναι 3,5 εκατ. ευρώ».

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ – ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ: Κλασικές και σύγχρονες προσεγγίσεις στο θέατρο και το χορό

«Δαίμονες»

Το έργο «Αγγελοι στην Αμερική» του Tόνι Κούσνερ παρουσιάζεται (1-7/6), στην Πειραιώς 260 (Δ), σε μετάφραση Γιώργου Δεπάστα, δραματουργική επεξεργασία – σκηνοθεσία – μουσική επιμέλεια Νίκου Μαστοράκη, σκηνικά – κοστούμια Μανόλη Παντελιδάκη, φωτισμοί Σάκη Μπιρμπίλη. Παίζουν: Ζέτα Δούκα, Θανάσης Ευθυμιάδης, Δημήτρης Λιγνάδης, Χρήστος Λούλης, Μάγια Λυμπεροπούλου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Σοφία Σεϊρλή, Νίκος Χατζόπουλος.Θέατρο σε Τροχόσπιτο: ΒΑΡΙΕΤΕ «Μια νύχτα χάρισμά σου» (7-8/6), στην Κορεάτικη Αγορά (απέναντι από την είσοδο του Αρχαιολογικού Χώρου Κεραμεικού). Συμμετέχουν: Κωνσταντίνος Βήτα, Κάτια Γέρου, Στεφανία Γουλιώτη, Γιώργος Γλάστρας, Θανάσης Ευθυμιάδης, Αλκίνοος Ιωαννίδης Σίμος Κακάλας, Νίκος Καραθάνος, Kikadot, Ελένη Κοκκίδου, Δήμητρα Κούζα, Δέσποινα Κούρτη, Ολια Λαζαρίδου, Χρήστος Λούλης, Ελενα Μαυρίδου, Μάνια Παπαδημητρίου, Νίκος Πλάτανος, Παναγιώτης Παναγόπουλος, Μαρία Πρωτόπαππα, Μαρία Σκουλά, Βικτωρία Ταγκούλη, Μελίνα Τανάγρη, Λυδία Φωτοπούλου.

Το θέατρο Νο, που διαμορφώθηκε στην Ιαπωνία στα τέλη του 14ου αιώνα, διατηρείται πάντα ζωντανό. Ο Ροκούρο Ουμεγουάκα, που αντιπροσωπεύει τη 17η γενιά ηθοποιών-διευθυντών του θιάσου, παρουσιάζει στο Ηρώδειο (16/6) ένα μικρό δείγμα της σύνθετης τέχνης του. Ο Ουμεγουάκα έρχεται με ιδιαίτερη συγκίνηση στο Ηρώδειο, ένα χώρο στον οποίο πριν από 45 χρόνια είχε εμφανιστεί ο πατέρας του, 55ος συνεχιστής της οικογενειακής παράδοσης.

Χοροθέατρο Βούπερταλ

Δέκα χρόνια από το θάνατο του Γιώργου Χειμωνά το Φεστιβάλ Αθηνών εντάσσει στο πρόγραμμά του μια παράσταση αφιερωμένη στη μνήμη του. Μια ομάδα νέων ηθοποιών, με δάσκαλο τον Τάκη Τζαμαργιά, διεκδικεί να αρθρώσει σε μορφή θεατρικού αναλογίου το λόγο του Γιώργου Χειμωνά, αναζητώντας «…αέναη κίνηση στην ακινησία των νοημάτων». Πειραιώς 260 Β (15-16/6). Δραματουργική επεξεργασία Ηλίας Πολλάτος, μουσική Πλάτων Ανδριτσάκης, κινησιολογική επιμέλεια Ζωή Χατζηαντωνίου.Η Ξένια Καλογεροπούλου, στην πρώτη της εμφάνιση μπροστά σε λιλιπούτειους θεατές, ερμηνεύει ένα δικό της μονόλογο χωρίς λόγια στο Μικρό Θεατράκι του Θεάτρου «Πόρτα», με τίτλο «Ελα, έλα» (19-27/6). Σκηνοθεσία Ξένια Καλογεροπούλου – Μάρθα Κλουκίνα, σκηνικά Κυριακή Τσίτσα, βίντεο Νάνσυ Μπινιαδάκη – Κώστας Χαϊδαλής, μουσική Κορνήλιος Σελαμσής.

Αναζητώντας νέους τρόπους προσέγγισης της τραγωδίας, ο Βίκος Ναχμίας και η ομάδα «Φιλιατρό» πειραματίζεται μεγεθύνοντας μια εξαιρετική στιγμή του αρχαίου δράματος: Τη σκηνή της Κασσάνδρας στον Αγαμέμνονα της αισχυλικής Ορέστειας. Κασσάνδρα η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου. Το Χορό σαν ένα πρόσωπο υποδύεται ο Βασίλης Καραμπούλας. Μετάφραση Ανθής Λεούση. Πειραιώς 260 Η (19-21/6).

Σε μία σπονδυλωτή παράσταση-εγκατάσταση, «Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες», που παρουσιάζεται στην Πειραιώς 260 Κήπος Δ (21-22/6), ο Γιάννης Καλαβριανός αναδεικνύει το ζοφερό κόσμο των αφηγηματικών τραγουδιών και το παράλογο της ύπαρξης που σχολιάζονται με εικόνες, λέξεις και διασκευασμένους στίχους του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη. Σκηνικά – κοστούμια Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα – Ράνια Υφαντίδου, σχεδιασμός φωτισμών Κέλλυ Εφραιμίδου – Μαρία Λαζαρίδου (από την ομάδα BeforeLight), βίντεο Κατερίνα Αποστολίδου, τραγούδι Γιώργος Γλάστρας, επιμέλεια κίνησης Λία Τσολάκη. Παίζουν: Κίκα Γεωργίου, Αννα Ελεφάντη, Αναστασία Μποζοπούλου, Βασιλική Σαραντοπούλου, Χριστίνα Μαξούρη.

«Active Member»

Η ομάδα micravia παρουσιάζει την παράσταση «Στιγμογραφία: από ένα τίποτα γίνεται ο παράδεισος» (22- 23/6) Πειραιως 260 (Β). Αφορμή στάθηκε το διήγημα Κόρα και Κα της Αμερικανίδας ποιήτριας Χίλντας Ντούλιτλ. Σύλληψη – σκηνοθεσία Κωνσταντίνα Σταθουλοπούλου, δραματουργική ομάδα Γιάννα Ροϊλού, Κωνσταντίνα Σταθουλοπούλου, Μαρία Αθηναίου, Αντώνης Γαλέος, σκηνοθεσία οπτικού υλικού Ελένη Τριανταφυλλοπούλου, δραματουργία οπτικού υλικού Κωνσταντίνα Σταθουλοπούλου, κοστούμια Βέρικο Μγκελάντζε, σχεδιασμός φωτισμού Κατερίνα Μαραγκουδάκη, πρωτότυπη μουσική – στίχοι Δανάη Παναγιωτοπούλου, επιμέλεια κίνησης Βάσω Πολυμένη. Παίζουν: Μαρία Αθηναίου, Τάσος Αντωνίου.Το έργο του Ιψεν «Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν» παρουσιάζεται (24-27/6), στην Πειραιως 260 (Δ). Εργο που συνοψίζει τα πάθη μιας γενιάς, γραμμένο από τον Ιψεν το 1896, παραμένει και σήμερα συγκλονιστικά επίκαιρο. Ο Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν ανεβαίνει μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του Τόμας Οστερμάιερ, με ηθοποιούς της γερμανικής σκηνής.

  • Θεατρικός Ιούλιος

Τις γυμνές αλήθειες της βαθύτερης ανθρώπινης φύσης που αναδύονται στο κορυφαίο μυθιστόρημα-τραγωδία «Οι δαίμονες» του Ρώσου «προλετάριου διανοούμενου» Ντοστογιέφσκι μεταφέρει στη σκηνή ο Πέτερ Στάιν (3-4/7), Πειραιώς 260 Δ, σε μια παράσταση-ποταμό που αναμένεται να διαρκέσει μαζί με τα διαλείμματα 12 ώρες (από τις 11 το πρωί ως τις 10.30 το βράδυ). Με ένα θίασο 30 Ιταλών ηθοποιών, ανάμεσα στους οποίους και η Μανταλένα Κρίπα, ο καταξιωμένος Γερμανός σκηνοθέτης επιχειρεί να αναδείξει, μέσα από τα πάθη των ηρώων και τη διαφθορά μιας εποχής, διαχρονικά ερωτήματα για την πολιτική, τη θρησκεία, το ρόλο της διανόησης, την έννοια του ηθικού χρέους.

Θέατρο Νο

Το Θέατρο «Εποχή» παρουσιάζει την παράσταση «Ο τυχοδιώκτης, του τυχοδιώκτου… Ω Ελλάς»! βασισμένο στο έργο του Μιχαήλ Χουρμούζη (11-15/7), στην Πειραιώς 260 (Η). Γραμμένος στο πρότυπο της κωμωδίας χαρακτήρων ο Τυχοδιώκτης είναι μία πεντάπρακτη κωμωδία (εν Αθήναις 1935), αφιερωμένη στον Χάιντεκ, επίσημο εκπρόσωπο των Βαυαρών στην Ελλάδα. Τα πρόσωπα που εκπροσωπούν τους θεσμούς γίνονται αντικείμενο οξύτατης πολιτικής σάτιρας και γελοιοποιούνται. Σκηνοθεσία Βασίλης Παπαβασιλείου, δραματουργική συνεργασία Πέτρος Μάρκαρης, σκηνικά – κοστούμια Μαρί-Νοέλ Σεμέ, μουσική Δημήτρης Καμαρωτός, φωτισμοί Ελευθερία Ντεκώ.Ο Προμηθέας, μυθική μορφή – απαρχή της ευρωπαϊκής κουλτούρας, προσεγγίζεται μέσα από την καλλιτεχνική συνεργασία τριών θεάτρων από την Ελλάδα, τη Γερμανία και την Τουρκία, το Θέατρο Αττις, τους Rimini Protokoll και το Studio Oyuncular και τον Γιάννη Κουνέλλη. Οι παραστάσεις πραγματοποιούνται στην Αθήνα, στο Εσσεν και στην Κωνσταντινούπολη. Στις 9-10/7, στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας. Ενώ στις 7/7 στην Πειραιώς 260, η Σαχίκα Τεκάντ, ιδρύτρια του «Studio Oyunculari» (1990), διάσημη ηθοποιός και περφόρμερ, ανεβάζει την παράσταση How to forget in 10 steps «Αντι-Προμηθέας». Ενώ στις 14/7, στο Ηρώδειο, η ομάδα «Rimini Protokoll» παρουσιάζει μια παράσταση που έχει ως αφετηρία έμπνευσης την αρχαία τραγωδία και τις επιρροές της στη ζωή του σήμερα. Οι Rimini θα καλέσουν επί σκηνής 100 Αθηναίους – διαφορετικών φύλων, ηλικιών, πολιτικών πεποιθήσεων, κοινωνικών κατηγοριών κλπ. – για να καταθέσουν τις συγγένειες ή τις αποκλίσεις τους από τους ήρωες των τραγωδιών.

Το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη «Τόκος» παρουσιάζεται 12-15/7, Πειραιώς 260, Δ. Σκηνοθεσία Λευτέρης Βογιατζής. Μουσική: Δημήτρης Καμαρωτός. Σκηνικά – Κοστούμια Χλόη Ομπολένσκι. Φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος. Παίζουν: Γιώργος Γάλλος, Παντελής Δεντάκης, Δημήτρης Ημελλος, Αλεξία Καλτσίκη, Λουκία Μιχαλοπούλου, Γιάννης Νταλιάνης, Αγγελική Παπαθεμελή, Ρένη Πιττακή.

Ο «Κοινός τόπος», στις 29-30/6, στην Περαιώς 260 Δ, είναι μια παράσταση όπου συνδυάζεται ο ζωντανός θεατρικός λόγος με τη δύναμη της αίσθησης που δημιουργεί μια συναυλία. Με βασικό ιστό τους «Active Member», τα λόγια και τη μουσική τους, καθώς και λόγια ανθρώπων της πόλης μας, που έχουν συγκεντρωθεί με διάφορους τρόπους (ερωτηματολόγια, συνεντεύξεις κλπ.), θα στηθεί ένα χορικό σύγχρονου δράματος. Σκηνοθετική επιμέλεια Γιώργος Παλούμπης, εκτός από τους «Active Member» και την Ολια Λαζαρίδου, που λειτουργούν ως κορυφαίοι αυτού του χορικού, συμμετέχουν και μέλη της ομάδας «18 Μποφώρ».

  • Επιδαύρια

Η Θεατρική διαδρομή σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου παρουσιάζει τους «Ιππής» του Αριστοφάνη (2-3/7). Μετάφραση Κ. Χ. Μύρης, σκηνοθεσία Βασίλης Νικολαΐδης, σκηνικά – κοστούμια Γιάννης Μετζικώφ, μουσική Αντιγόνη Τσολάκη, χορογραφία Χρήστος Παπαδόπουλος, φωτισμοί Νίκος Βλασόπουλος – Κώστας Χλίβας. Παίζουν: Αλλαντοπώλης (Αγοράκριτος) Παύλος Χαϊκάλης, Παφλαγόνας (Κλέων) Γιώργος Αρμένης, Δήμος Γιάννης Κοτσαρίνης, Α΄ δούλος Σαμψών Φύτρος και 14μελής Χορός.

Το «Αμφι-Θέατρο» Σπύρου Α. Ευαγγελάτου παρουσιάζει τον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή (9-10/7). Μετάφραση Κ. Χ. Μύρης, σκηνοθεσία Σπύρος Α. Ευαγγελάτος, σκηνικά – κοστούμια Γιώργος Πάτσας, μουσική Γιάννης Αναστασόπουλος. Παίζουν: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Νίκος Αρβανίτης, Μάνος Βακούσης, Θανάσης Κουρλαμπάς κ.ά.

Το Εθνικό Θέατρο συμμετέχει στα Επιδαύρια με τη «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη (16-17/7). Μετάφραση Κ. Χ. Μύρης, σκηνοθεσία Γιάννης Κακλέας, σκηνικά Μανώλης Παντελιδάκης, κοστούμια Ελένη Μανωλοπούλου, κίνηση Κυριάκος Κοσμίδης, μουσική Σταύρος Γασπαράτος, φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης, βίντεο Πίνδαρος Ανδριόπουλος. Παίζουν: Λυσιστράτη Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Πρόβουλος Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Μυρρίνη Ελένη Κοκκίδου, Κλεονίκη Γιώργος Χρυσοστόμου, Κινησίας / Μυρρίνη Μάκης Παπαδημητρίου, Αθηναίος πρύτανης Θέμης Πάνου, Λαμπιτώ Λαέρτης Μαλκότσης, κήρυκας Λακεδαιμονίων Σταύρος Μαυρίδης κ.ά.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει τους «Αχαρνής» του Αριστοφάνη (23-24/7). Μετάφραση Κ. Χ. Μύρης, σκηνοθεσία Σωτήρης Χατζάκης, μουσική Σταμάτης Κραουνάκης, σκηνικά Γιώργος Πάτσας, κοστούμια Ερση Δρίνη. Παίζουν: Δικαιόπολις Σταμάτης Κραουνάκης, Λάμαχος Γρηγόρης Βαλτινός, Μεγαρίτης Κώστας Βουτσάς.

Η δεύτερη συμμετοχή του Εθνικού Θεάτρου στην Επίδαυρο είναι στις 30-31/7, με τον «Ορέστη» του Ευριπίδη. Μετάφραση Στρατής Πασχάλης, σκηνοθεσία Γιάννης Χουβαρδάς, σκηνικά – κοστούμια Γιοχάνες Σουτς, φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος. Παίζουν: Ορέστης Νίκος Κουρής, Ηλέκτρα Στεφανία Γουλιώτη, Μενέλαος Ακύλλας Καραζήσης, Φρύγας Νίκος Καραθάνος, Ελένη Τάνια Τρύπη, Τυνδάρεως Χρήστος Στέργιογλου,

Μετά το «Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας» και τον «Αμλετ», ο Τόμας Οστερμάγιερ, σημαντικός Ευρωπαίος σκηνοθέτης και διευθυντής της περίφημης βερολινέζικης Σαουμπίνε, επιμένει στον Σαίξπηρ και ανεβάζει στο αργολικό θέατρο στις 6-7/8, σε παγκόσμια πρώτη τον «Οθέλλο» του Σαίξπηρ.

Τέλος το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» και το ΔΗΠΕΘΕ Βόλου παρουσιάζουν τον «Πλούτο» (13-14/8). Μετάφραση Γιάννης Βαρβέρης, σκηνοθεσία Διαγόρας Χρονόπουλος, μουσική Χρήστος Λεοντής, σκηνικά-κοστούμια Πάρις Μέξης, χορογραφία Σοφία Σπυράτου, φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος. Παίζουν: Κάτια Γέρου, Δημήτρης Λιγνάδης, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Μάνια Παπαδημητρίου, Κωστής Καπελώνης, κ.ά.

  • Μικρή Επίδαυρος

Tο «Absolute Ensemble» της Νέας Υόρκης, υπό τη διεύθυνση του Κρίστιαν Γέρβι, έρχεται στην Ελλάδα για να συναντήσει δυο σημαντικούς Ελληνες μουσικούς: Τον βιολιστή Μιλτιάδη Παπαστάμου, από τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος, και τον τραγουδοποιό Αλκίνοο Ιωαννίδη, στη Μικρή Επίδαυρο, στις 16-17/7.

Φόρο τιμής στον κόσμο των φάδος αποτίει η Κριστίνα Μπράνκο, φαδίστα της νεότερης γενιάς, παρουσιάζοντας στο μικρό θεατράκι της Επιδαύρου (23-24/7) μερικά από τα γνωστότερα τραγούδια της Αμάλια Ροντρίγκες. Την ίδια βραδιά εμφανίζεται και το άλλο αστέρι της πορτογαλέζικης σκηνής, η Μαρία Ζοάο, περίφημη για τους τζαζ φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς της. Την πλαισιώνουν οι «Chocolate», το κουιντέτο που δημιούργησαν με τον επί 25 συναπτά έτη συνοδοιπόρο της, τον πιανίστα Mάριο Λαγκίνια.

Στις 30/7, επιμένοντας στον πειραματισμό με τις παραδοσιακές φόρμες, ο Σίμος Κακάλας και η Ομάδα Χώρος επαναπροσεγγίζουν την ομοιοκατάληκτη αριστουργηματική ερωτική, αλλά και αντιτυραννική τραγωδία, «Ερωφίλη» – Ασκηση 2. Στις 31/7, από την Ερωφίλη, στον Ερωτόκριτο του Βιτσέντζου Κορνάρου. Μετά το τέλος της Ερωφίλης η Ομάδα Χώρος προτείνει ένα γλέντι με δεκαπεντασύλλαβους, χορό, τσικουδιά και φαγητό, για να ακουστεί το περίφημο ποίημα της Κρητικής Αναγέννησης. Πρωτότυπη μουσική Γιάννης Αγγελάκας – Νίκος Βελιώτης. Παίζουν: Σίμος Κακάλας, Δήμητρα Κούζα, Ελενα Μαυρίδου, κούκλες Στάθης Μαρκόπουλος. Μουσική εκτέλεση Γιάννης Αγγελάκας, Νίκος Βελιώτης, Κωστής Κυριτσάκης.

  • Στον αστερισμό του χορού

Το Φεστιβάλ Αθηνών τιμά τη μνήμη της Πίνας Μπάους (1940-2009), της ακαταπόνητης εξερευνήτριας της κίνησης και της συγκίνησης, που από το 1973 και μετά, ως ιδρύτρια και επικεφαλής του Χοροθεάτρου του Βούπερταλ, έφερε αληθινή επανάσταση στην ιστορία των παραστατικών τεχνών με την επινόηση μιας νέας μορφής θεάματος – ένα μείγμα θεάτρου και χορού γνωστό έκτοτε ως χοροθέατρο. Η διάσημη και πολυταξιδεμένη ομάδα της μας επισκέπτεται τον Ιούλιο με δυο έργα: «Αgua» (7-9/7), στο Μέγαρο Μουσικής, με το οποίο μεταφερόμαστε στη Βραζιλία του Ρίο, του Σάο Πάολο αλλά και της Μπαΐα, όπου το νερό και η αέναη κίνηση βασιλεύουν παντού και μετασχηματίζουν το σκηνικό χώρο σε καθρέφτη των φαντασιώσεών μας. Ακολουθεί το «Nefis», (13-15/7) έργο που εμπνεύστηκε η Πίνα Μπάους από την Κωνσταντινούπολη την εποχή του πολέμου με το Ιράκ. Ο τίτλος σημαίνει «ανάσα» στα τουρκικά.

Μαθητές του Αλβιν Νικολάις, η Μάρσια Μπαρσελός, χορογράφος και ο Καρλ Μπισκουί, σκηνογράφος και μουσικός, παρουσιάζουν τη δουλειά τους, στην Πειραιώς 260 Δ (16-18/6). Για την τελευταία τους δημιουργία «Stand Alone Zone», διασταυρώνονται χορός, ήχος, ψηφιακές τεχνολογίες, κοστούμια, μάσκες και αξεσουάρ, σε μια οπτική ψευδαίσθηση που θυμίζει αλλόκοτο ταξίδι στη χώρα των θαυμάτων.

Mια ομάδα χορευτών του Μπαλέτου της Νέας Υόρκης υπό τον Μπενζαμέν Μιλπιέ – πρώτο χορευτή και ιδρυτή-χορογράφο της ομάδας Danses Concertantes (2002) – έρχεται για μια βραδιά, στις 2/7, στο Ηρώδειο, με έργα ρεπερτορίου που διαμόρφωσαν το ύφος του αμερικανικού κλασικισμού.

Γύρω από ένα λευκό κύβο οι δύο χορευτές – ο Μπόκαερ μαζί με την Τζούντιθ Σάντσεζ Ρουίζ – εξερευνούν ζητήματα κίνησης, μνήμης και αμνησίας, απευθυνόμενοι στις προσλαμβάνουσες του θεατή (7-9/7), στην Πειραιώς 260 Β. Συνεργάζονται με τον εικαστικό Daniel Arsham (Ντάνιελ Αρσαμ) και αποπειράται ένα διάλογο ανάμεσα στο χορό, τα εικαστικά και το βίντεο.

Catherine Diverres Blowin’ (10-12/7): Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης Εργο για 8 χορευτές και 2 μουσικούς.

Η Κατρίν Ντιβερές συναντά τον Μπερνάρντο Μόντε, στην Πειραιώς 260 Δ (10-11/7), επιλέγοντας να διερευνήσουν την ελεύθερη άμεση σχέση του χορού με τη μουσική και, αντί να χρησιμοποιήσει χορογραφία και σύνθεση, δίνει προτεραιότητα στη στιγμή και στους ερμηνευτές, ευνοώντας τον αυτοσχεδιασμό.

  • Η ελληνική χορευτική σκηνή

Στις 3-4/7, στην Πειραιώς 260 (Β), ο Γιάννης Μανταφούνης, ο Φαμπρίς Μαζλιά, και η Μέι Ζάρι συνυπογράφουν το «Zero».

Η Κατερίνα Παπαγεωργίου, που από το 2007 ζει και εργάζεται στο Βερολίνο, καταθέτει την καινούρια δουλειά της «Oh! Deepsea-corpus I» που εμπνέεται από την Οδύσσεια. 12-13/7, Πειραιώς 260 (Β).

Η Μαριάννα Καβαλλιεράτου, με μακρόχρονη θητεία πλάι στον Μπομπ Ουίλσον, προχωρεί στην πρώτη χορογραφική της απόπειρα, «Moment», 31/6-1/7, Πειραιώς 260 (Αποθήκη), ενώ στις 11-12/6, στην Πειραιώς 260 (Β), η Μαρία Κολιοπούλου υπογράφει το έργο «πράξη 8» Singularity για την ομάδα σύγχρονου χορού «Πρόσχημα».

  • Σοφία ΑΔΑΜΙΔΟΥ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Κυριακή 30 Μάη 2010

Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2010. Το πρόγραμμα

ΘΕΑΤΡΟ

Νίκος Μαστοράκης
Άγγελοι στην Αμερική του Tόνι Κούσνερ
2-8 Ιουνίου
, Πειραιως 260 (Δ)
In a murderous time
the heart breaks and breaks
and lives by breaking

Στάνλεϊ Κιούνιτς, “The Testing – Tree”
«Γραμμένο το 1991 το Angels in America είναι ίσως το πλέον βραβευμένο έργο της σύγχρονης δραματουργίας. Μεταξύ άλλων, έχει βραβευτεί με το National Arts Club Award το 1991, με το βραβείο της Ένωσης Κριτικών Θεάτρου του Λονδίνου το 1992, με το βραβείο της Ένωσης Κριτικών Θεάτρου της Νέας Υόρκης το 1993, καθώς και με τα Pulitzer Prize και Tony Award το 1993. Θεολογικές και πολιτικές πεποιθήσεις συγκρούονται με τη σεξουαλικότητα και την αναζήτηση νοήματος στην ύπαρξη του σύγχρονου ανθρώπου. Ένα έργο προφητικό, γραμμένο στο κατώφλι μιας Νέας Εποχής, που προδιαγράφει τον εφιάλτη του κόσμου που ζούμε». Νίκος Μαστοράκης

Συντελεστές: Μετάφραση Γιώργος Δεπάστας, δραματουργική επεξεργασία – σκηνοθεσία – μουσική επιμέλεια Νίκος Μαστοράκης, σκηνικά – κοστούμια Μανόλης Παντελιδάκης, φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης, βοηθός σκηνοθέτη Αργύρης Καβίδας, βοηθός σκηνογράφου Πάνος Κουντουράς, ενδυματολογική επιμέλεια Σεμίραμις Μοσχοβάκη.
Ερμηνεύουν: Ζέτα Δούκα, Θανάσης Ευθυμιάδης, Δημήτρης Λιγνάδης, Χρήστος Λούλης, Μάγια Λυμπεροπούλου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Σοφία Σεϊρλή, Νίκος Χατζόπουλος

Θέατρο Νο
Σανμπάσο | Ντάι-Χάνγια (νο)
Η Σούτρα της Μεγάλης Σοφίας
16 Iουνίου,
Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Το θέατρο Νο διαμορφώθηκε στην Ιαπωνία στα τέλη του 14ου αιώνα και διατηρείται ζωντανό από τότε – ο Ροκούρο Ουμεγουάκα αντιπροσωπεύει τη 17η γενιά ηθοποιών–διευθυντών του θιάσου και παρουσιάζει στο Ηρώδειο ένα μικρό δείγμα της σύνθετης τέχνης του. Πρόκειται για λυρικό, συμβολικό, ιδεαλιστικό δράμα που συνδυάζει χορό, τραγούδι και λόγο και έχει τις ρίζες του σε παλιούς θρησκευτικούς χορούς της Άπω Ανατολής. Το ασιατικό θέατρο αυτής της μορφής παρουσιάζει, σύμφωνα με την παγκόσμια ιστορία θέατρου, αναλογίες με την αρχαία ελληνική τραγωδία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ροκούρο Ουμεγουάκα έρχεται με ιδιαίτερη συγκίνηση στο Ηρώδειο, ένα χώρο στον οποίο πριν από 45 χρόνια είχε εμφανιστεί ο πατέρας του, 55ος συνεχιστής της οικογενειακής παράδοσης.

Θεατρικό αναλόγιο
Ανείπωτο – για τον Γιώργο Χειμωνά
16 & 17 Iουνίου, Πειραιώς 260 (Β)

Δέκα χρόνια από το θάνατο του Γιώργου Χειμωνά το Φεστιβάλ Αθηνών εντάσσει στο πρόγραμμά του μια παράσταση αφιερωμένη στη μνήμη του. Μια ομάδα νέων ηθοποιών, με δάσκαλο τον Τάκη Τζαμαργιά, διεκδικεί να αρθρώσει σε μορφή θεατρικού αναλογίου το ανείπωτο και ανέκφραστο στο λόγο του Γιώργου Χειμωνά, αναζητώντας «…αέναη κίνηση στην ακινησία των νοημάτων».

Συντελεστές: Σκηνοθεσία και δραματουργική σύνθεση Τάκης Τζαμαργιάς, δραματουργική επεξεργασία Ηλίας Πολλάτος, μουσική Πλάτων Ανδριτσάκης, κινησιολογική επιμέλεια Ζωή Χατζηαντωνίου.

Ξένια Καλογεροπούλου
Έλα έλα
19-27 Ιουνίου
, Θέατρο Πόρτα

Το Φεστιβάλ Αθηνών υποδέχεται με ιδιαίτερη χαρά την Ξένια Καλογεροπούλου στην πρώτη της εμφάνιση μπροστά σε λιλιπούτειους θεατές. Ερμηνεύει ένα δικό της μονόλογο χωρίς λόγια στο Μικρό Θεατράκι του Θεάτρου Πόρτα. Γιατί νιώθουμε τόσο συχνά ότι «κάτι» θέλουμε; Ότι «κάτι» μας λείπει; «Κάτι» που μπορεί να μην ξέρουμε τι ακριβώς είναι… Κάποιες στιγμές νιώθουμε ότι «ναι, υπάρχει και το βρήκαμε» και κάποιες ότι «αυτό ξεγλιστράει και το χάνουμε… Να είναι άραγε το φεγγάρι;» Μια παράσταση για βρέφη και παιδιά προσχολικής ηλικίας αλλά και για ενήλικες!

Συντελεστές: Σκηνοθεσία Ξένια Καλογεροπούλου – Μάρθα Κλουκίνα, σκηνικά Κυριακή Τσίτσα, βίντεο Νάνσυ Μπινιαδάκη – Κώστας Χαϊδαλής, μουσική Κορνήλιος Σελαμσής, φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος, βοηθός σκηνοθέτη Αλεξάνδρα Παραμερίτη.

Ομάδα Φιλιατρό
Κασσάνδρα εντός
19, 20 & 21 Ιουνίου
, Πειραιώς 260 (Αποθήκη Η)

Αναζητώντας νέους τρόπους προσέγγισης της τραγωδίας, ο Βίκος Ναχμίας πειραματίζεται μεγεθύνοντας μια εξαιρετική στιγμή του αρχαίου δράματος: τη σκηνή της Κασσάνδρας στον Αγαμέμνονα της αισχυλικής Ορέστειας. Λάφυρο του Αγαμέμνονα η κόρη του Πριάμου (που ο Απόλλωνας της δώρισε τη μαντική αλλά της αφαίρεσε τη δύναμη της πειθούς) προφητεύει το θάνατό του και τον δικό της, συνοψίζοντας τα δεινά του οίκου των Ατρειδών, ενώ ο χορός εκφράζει τη συμπάθειά του.
Στο εγχείρημα αφομοιώνονται μαρτυρίες, ποιήματα και τραγούδια από αντίστοιχες μοιραίες στιγμές.

Η σκηνοθετική ιδέα και η διδασκαλία είναι του Βίκου Ναχμία, με Κασσάνδρα τη Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου. Το Χορό σαν ένα πρόσωπο υποδύεται ο Βασίλης Καραμπούλας. Η μετάφραση είναι της Ανθής Λεούση.

Ομάδα Sforaris
Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες
21 & 22 Ιουνiου
, Πειραιώς 260 (Κήπος Δ)

Στις παραλογές του δημοτικού τραγουδιού και στη σύγχρονη ποίηση στρέφεται με νεανικό ενθουσιασμό η ομάδα Sforaris.
Σε μία σπονδυλωτή παράσταση–εγκατάσταση, site-specific περφόρμανς, ο Γιάννης Καλαβριανός αναδεικνύει ιστορίες με κοινό θέμα ένα «επικίνδυνο» για τον ηθικό κοινωνικό κώδικα γεγονός, που συνεπάγεται συγκρούσεις με κατάληξη ένα φόνο. Ο ζοφερός κόσμος των αφηγηματικών τραγουδιών και το παράλογο της ύπαρξης σχολιάζονται με εικόνες, λέξεις και διασκευασμένους στίχους του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη.

Συντελεστές: Δραματουργική επεξεργασία – σκηνοθεσία Γιάννης Καλαβριανός, σκηνικά – κοστούμια Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα – Ράνια Υφαντίδου, σχεδιασμός φωτισμών Κέλλυ Εφραιμίδου – Μαρία Λαζαρίδου (από την ομάδα Before Light), βίντεο Κατερίνα Αποστολίδου, τραγούδι Γιώργος Γλάστρας, επιμέλεια κίνησης Λία Τσολάκη Ερμηνευουν Κίκα Γεωργίου, Άννα Ελεφάντη, Αναστασία Μποζοπούλου, Βασιλική Σαραντοπούλου, Χριστίνα Μαξούρη.

Ομάδα micra via Στιγμογραφία: από ένα τίποτα γίνεται ο παράδεισος
22 & 23 Ιουνίου
, Πειραιως 260 (Β)

Ένας Άνδρας και μια Γυναίκα συναντιούνται ξανά. Βρίσκονται και οι δυο σε ένα συνεχές μεταίχμιο. Τη στιγμή που τους συναντάμε η γυναίκα μετακομίζει. Κούτες και πακέτα παντού. Καρτ ποστάλ παντού. Ο άνδρας αναρρώνει από υπερκόπωση. Τα μάτια του είναι ευαίσθητα στο φως. Κυρίαρχο μοτίβο της παράστασης είναι η σχέση αυτών των δύο ανθρώπων μεταξύ τους αλλά πρώτα απ’ όλα η σχέση τους με τον βαθύτερο εαυτό τους. Μια πειραματική παράσταση από μια νεανική γυναικεία ομάδα, τη micra via, που ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2009. Αφορμή στάθηκε το διήγημα Κόρα και Κα της Αμερικανίδας ποιήτριας Χίλντας Ντούλιτλ.

Συντελεστές: Σύλληψη – σκηνοθεσία Κωνσταντίνα Σταθουλοπούλου, δραματουργική ομάδα Γιάννα Ροϊλού, Κωνσταντίνα Σταθουλοπούλου, Μαρία Αθηναίου, Αντώνης Γαλέος, σκηνοθεσία οπτικού υλικού Ελένη Τριανταφυλλοπούλου, δραματουργία οπτικού υλικού Κωνσταντίνα Σταθουλοπούλου, κοστούμια Βέρικο Μγκελάντζε, σχεδιασμός φωτισμού Κατερίνα Μαραγκουδάκη, πρωτότυπη μουσική – στίχοι Δανάη Παναγιωτοπούλου, επιμέλεια κίνησης Βάσω Πολυμένη.
Ερμηνεύουν: Μαρία Αθηναίου, Τάσος Αντωνίου

Schaubόhne – Thomas Ostermeier
Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν
του Henrik Ibsen
24, 25, 26 & 27 Ιουνίου, Πειραιώς 260 (Δ)

Έργο που συνοψίζει τα πάθη μιας γενιάς, γραμμένο από τον Ίψεν το 1896, παραμένει και σήμερα συγκλονιστικά επίκαιρο. Γιος ενός ανθρακωρύχου, ο Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν έγινε τραπεζίτης. Για να ανέλθει στην κοινωνική ιεραρχία, εγκατέλειψε μια γυναίκα και παντρεύτηκε για τα λεφτά τη δίδυμη αδελφή της. Καταχράστηκε τα εκατομμύρια που του είχαν εμπιστευθεί, και μετά την αποφυλάκισή του κλειδώνεται στο δωμάτιό του για οκτώ χρόνια, ως την τελευταία νύχτα της ζωής του. Σ’ αυτήν διαδραματίζεται το έργο. Ο Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν ανεβάζεται τώρα μέσα από την τολμηρή σκηνοθετική ματιά του Τόμας Οστερμάιερ, με ηθοποιούς-ιερά τέρατα της γερμανικής σκηνής στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Φτάνει άλλωστε με εξαιρετικές κριτικές από τη Γαλλία και τη Γερμανία, όπου έχει ήδη παρουσιαστεί, και αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τους θεατές της Πειραιώς 260.

Συντελεστές: Σκηνοθεσία Thomas Ostermeier, σκηνικά Jan Pappelbaum, κοστούμια Nina Wetzel, μουσική Nils Ostendorf, δραματουργία Marius von Mayenburg, φωτισμοί Erich Schneider.
Ερμηνεύουν: Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν Josef Bierbichler, Γκούνχιλντ, η σύζυγός του Kirsten Dene, Έρχαρτ, ο γιος τους Sebastian Schwarz, Έλλα Angela Winkler, Φάνι Cathlen Gawlich, Βίλελμ Φόλνταλ Felix Römer, Φρίντα, κόρη του Elzemarieke de Vos.

Krzysztof Warlikowski
Ένα λεωφορείο
βασισμένο στο Λεωφορείο ο Πόθος του Tennessee Williams
2, 3, 4 & 5 Ιουλίου, Πειραιώς 260 (Η)

Το περίφημο Λεωφορείο ο Πόθος σταθμεύει αυτό το καλοκαίρι στο Φεστιβάλ Αθηνών, σε μια παράσταση που έκανε πρεμιέρα πρόσφατα στο Παρίσι και η φήμη της έχει ήδη διαδοθεί.
Έργο που καθιέρωσε τον Τενεσί Ουίλιαμς όταν παρουσιάστηκε στη Νέα Υόρκη το 1947 σε σκηνοθεσία Ελία Καζάν, στοιχειώθηκε στη συνέχεια από την κινηματογραφική μεταφορά του και από μυθικές ερμηνείες. Ρομαντική ύπαρξη σ’ έναν αντιρομαντικό κόσμο, βυθισμένη σ’ ένα καταφύγιο ψευδαισθήσεων, η Μπλανς Ντυμπουά καταρρέει από τη σύγκρουση με τον σύζυγο της αδερφής της Στάνλεϋ Κοβάλσκι και την κτηνώδη συμπεριφορά του. Μέσα από αυτό το νοσηρό τρίγωνο, ο ποιητικός ρεαλισμός του Ουίλλιαμς σκιαγραφεί έναν πολιτισμό σε βαθιά κρίση, στον αντίποδα του αμερικανικού ονείρου.

Τη γαλλική παράσταση υπογράφει ο Πολωνός Κριστόφ Βαρλικόφσκι, ένας από τους ραγδαία ανερχόμενους σκηνοθέτες της Ευρώπης, που την τέχνη του έχει ήδη γνωρίσει το κοινό του Φεστιβάλ Αθηνών. Το ρόλο-θρύλο της Μπλανς Ντιμπουά υποδύεται η σπουδαία Isabelle Hyppert (Ιζαμπέλ Υπέρ), που έχει μείνει αλησμόνητη από την ερμηνεία της στο Κουαρτέτο του Χάινερ Μίλερ σε σκηνοθεσία Μπόμπ Ουίλσον.

Τieffe Teatro (Μιλάνο) & Wallenstein (Βερολίνο)
Οι δαίμονες
βασισμένο στο μυθιστόρημα του Φιόντορ Ντοστογιέφκσι
3 & 4 Ιουλίου, Πειραιώς 260 (Δ)

Τις γυμνές αλήθειες της βαθύτερης ανθρώπινης φύσης που αναδύονται στο κορυφαίο μυθιστόρημα-τραγωδία του Ρώσου «προλετάριου διανοούμενου» Ντοστογιέφσκι μεταφέρει τώρα στη σκηνή ο Πέτερ Στάιν, σε μια παράσταση-ποταμό που αναμένεται να διαρκέσει μαζί με τα διαλείμματα 12 ώρες (από τις 11 το πρωί ως τις 22:30 το βράδυ). Με ένα θίασο 30 Ιταλών ηθοποιών, ανάμεσα στους οποίους και η Maddalena Crippa (Μανταλένα Κρίππα), ο καταξιωμένος Γερμανός σκηνοθέτης, επιχειρεί να αναδείξει μέσα από τα πάθη των ηρώων και τη διαφθορά μιας εποχής, διαχρονικά ερωτήματα για την πολιτική, τη θρησκεία, το ρόλο της διανόησης, την έννοια του ηθικού χρέους.

Συντελεστές: Προσαρμογή – σκηνοθεσία Peter Stein, μουσική Arturo Annecchino, σκηνικά Ferdinand Woegerbauer, κοστούμια Anna Maria Heinreich, φωτισμοί Joachim Barth.
Ερμηνευουν: Andrea Nicolini, Elia Schilton, Maddalena Crippa, Maria Grazia Mandruzzato, Ivan Alovisio, Alessandro Averone, Rosario Lisma, Fausto Russo Alesi, Irene Vecchio, Franca Penone, Pia Lanciotti, Franco Ravera, Paolo Mazzarelli, Paola Benocci, Graziano Piazza, Giovanni Visentin, Carlo Bellamio, Fulvio Pepe, Luca Iervolino, Riccardo Ripani, Armando de Ceccon, Matteo Romoli, Peter Stein, Nanni Tormen, Federica Stefanelli, Antonia Renzella.
Πιάνο: Giovanni Vitaletti.

Deborah Warner
Μάνα Κουράγιο του Bertolt Brecht
9 & 10 Ιουλίου, Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Σε δύσκολους καιρούς η παρουσία του Μπέρτολτ Μπρεχτ είναι ιδιαίτερα πολύτιμη… Θέτοντας ως στόχο του την ενεργοποίηση του κοινού, ο Μπρεχτ πίστεψε ότι το θεατρικό έργο και η παράσταση οφείλουν να διαμορφώσουν έναν καινούργιο θεατή που ο ρόλος του θα αρχίζει με το τέλος του θεάματος και θα τελειώνει έξω στη ζωή.
Ένα από τα σημαντικότερα έργα του 20ού αιώνα, η επική Μάνα Κουράγιο (γράφτηκε το 1939), θα παρουσιαστεί στο Ηρώδειο από το Εθνικό Θέατρο Μεγάλης Βρετανίας, σε σκηνοθεσία της Ντέμπορα Γουόρνερ που έχει αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές.
Γυναίκα του λαού η Μάνα Κουράγιο, έχει δέσει τη μοίρα της με τον πόλεμο, περνώντας «μέσα από το κανονίδι» με τον αραμπά της για να προλάβει να πουλήσει «πενήντα καρβέλια ψωμί» που «έχουν αρχίσει κιόλας να μουχλιάζουν». Ως γνήσια μπρεχτική ηρωίδα χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις: δεν θέλει τον πόλεμο, αλλά ο πόλεμος «χορταίνει καλά τους ανθρώπους», θέλει να είναι μάνα και ταυτόχρονα εμπόρισσα.

Τον εξαιρετικά απαιτητικό ρόλο της Μάνας Κουράγιο ερμηνεύει η εξαιρετική Fiona Shaw (Φιόνα Σο), η συνταρακτική Γουίνι στις Ευτυχισμένες μέρες του Σάμιουελ Μπέκετ, στα Επιδαύρια 2007 και 2008.

Θέατρο Εποχή
Ο τυχοδιώκτης, του τυχοδιώκτου…
Ω Ελλάς!
βασισμένο στο έργο του Μιχαήλ Χουρμούζη
11, 12, 13, 14 & 15 Ιουλiου, Πειραιώς 260 (Η)

Δύσκολα θα μπορούσε βέβαια να βρεθεί ιδανικότερος σκηνοθέτης και ηθοποιός για να μεταφέρει στη σημερινή σκηνή τον Τυχοδιώκτη και να ερμηνεύσει τον επώνυμο ρόλο.
Ο Κωνσταντινοπολίτης Μιχαήλ Χουρμούζης (1804-1882) είναι μια ξεχωριστή περίπτωση του νεοελληνικού θεάτρου: αγωνιστής του ’21, πολιτικός και συγγραφέας, πιστός πάντα στα ιδανικά του Αγώνα, συνέδεσε άρρηκτα τη ζωή και το έργο του (που αγνοήθηκε στην εποχή του), με τα πολιτικά γεγονότα του καιρού του. Στη Βουλή αντιπολιτεύθηκε τις οθωνικές κυβερνήσεις και τις καταχρήσεις ντόπιων και ξένων, στις κωμωδίες του στηλιτεύει τη βαβαροκρατία, τη γραφειοκρατία και τις αυθαιρεσίες. Γραμμένος στο πρότυπο της κωμωδίας χαρακτήρων ο Τυχοδιώκτης είναι μία πεντάπρακτη κωμωδία (εν Αθήναις 1935), αφιερωμένη στον Χάιντεκ, επίσημο εκπρόσωπο των Βαβαρών στην Ελλάδα. Τα πρόσωπα που εκπροσωπούν τους θεσμούς γίνονται αντικείμενο οξύτατης πολιτικής σάτιρας και γελοιοποιούνται.

Συντελεστές: Σκηνοθεσία Βασίλης Παπαβασιλείου, δραματουργική συνεργασία Πέτρος Μάρκαρης, σκηνικά – κοστούμια Μαρί-Νοέλ Σεμέ, μουσική Δημήτρης Καμαρωτός, φωτισμοί Ελευθερία Ντεκώ.

Νέα Σκηνή – Λευτέρης Βογιατζής
Τόκος
του Δημήτρη Δημητριάδη
12, 13, 14 & 15 Ιουλiου, Πειραιώς 260 (Δ)

Ο Λευτέρης Βογιατζής σκηνοθετεί το καινούριο έργο του Δημήτρη Δημητριάδη.

Κύκλος «Προμηθέας»
Ο Προμηθέας, μυθική μορφή-απαρχή της ευρωπαϊκής κουλτούρας, προσεγγίζεται μέσα από την καλλιτεχνική συνεργασία τριών θεάτρων από την Ελλάδα, τη Γερμανία και την Τουρκία, το Θέατρο Άττις, τους Rimini Protokoll και το Studio Oyuncular? και τον Γιάννη Κουνέλλη. Οι παραστάσεις πραγματοποιούνται στην Αθήνα, στο Έσσεν και στην Κωνσταντινούπολη.

Θέατρο Άττις – Γιάννης Κουνέλλης
Προμηθέας Δεσμώτης
του Αισχύλου
9 & 10 Ιουλίου, Εγκατάσταση στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας

Ο Θόδωρος Τερζόπουλος, που ειδικεύεται συστηματικά στην τραγωδία και έχει αναπτύξει μια προσωπική μέθοδο διδασκαλίας συνδυάζοντας την εκφραστική δύναμη του σώματος με την απόλυτη στυλιστική παρουσία του ηθοποιού ανεβάζει τον Προμηθέα Δεσμώτη.
Ο Γιάννης Κουνέλλης, ο καταξιωμένος και διεθνής Έλληνας του εξωτερικού, εμβληματική μορφή της arte povera που ενσωμάτωσε στην τέχνη του ευτελή υλικά όπως χώμα και κάρβουνο ή χρηστικά αντικείμενα της καθημερινότητας δίνοντάς τους άλλη υπόσταση, δίνει το δικό του «παρών» με μια εγκατάσταση-σκηνικό του Προμηθέα στην Ελευσίνα.

Şahika Tekand – Studio Oyunculari
How to forget in 10 steps [Anti-Prometheus]
7 Ιουλίου, Πειραιώς 260

Η Σαχίκα Τεκάντ, ιδρύτρια του Studio Oyunculari (1990), διάσημη ηθοποιός και περφόρμερ, που θεωρεί τη συνεργασία της με τον Θεόδωρο Τερζόπουλο κινητήρια δύναμη, ανεβάζει την παράσταση How to forget in 10 steps [Anti-Prometheus]. Πρόκειται για την τραγωδία ενός σύγχρονου ανθρώπου που εγκλωβίζεται στο μικρόκοσμό του, χάνοντας την ικανότητά του να συμμετέχει ενεργά στη ζωή. Εγκαταλείπει τις μεγάλες ιδέες και τα μακροπρόθεσμα σχέδιά του για να επιτύχει τους μικρούς, ασήμαντους στόχους της καθημερινότητας και τις ψεύτικες ανάγκες που του έχει δημιουργήσει το κοινωνικό σύστημα.

Rimini Protokoll
O Προμηθέας στην Αθήνα
14 Ιουλίου, Ωδείο Ηρώδου Αττικού

H θεατρική ομάδα Rimini Protokoll, που πέρυσι είχαμε τη χαρά να την απολαύσουμε στην Πειραιώς 260 με την παράσταση Radio Muezzin, κάνει ένα ιδιότυπο είδος θεάτρου καταργώντας τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη μυθοπλασία. Με στόχο να ερευνήσει τις σύγχρονες κοινωνικές και πολιτικές καταστάσεις, χρησιμοποιεί συχνά μη επαγγελματίες ηθοποιούς αλλά ήρωες της καθημερινότητας που εμπλέκονται μέσα σ’ αυτές. Φέτος θα παρακολουθήσουμε μια παράσταση που έχει ως αφετηρία έμπνευσης την αρχαία τραγωδία και τις επιρροές της στη ζωή τού σήμερα.
Χαρακτηριστικά αναφέρουν: «Οι αρχαίες τραγωδίες έχουν επιβίωσει μέσω των μεταφράσεών του εδώ και χιλιάδες χρόνια. Εδώ και αιώνες τις ακούμε ξανά και ξανά. Πώς επιδρούν αυτά τα κείμενα σε μας; Τι αισθανόμαστε όταν τα ακούμε ή παρακολουθούμε μια παράσταση; Ποιος ταυτίζεται με τον Προμηθέα και ποιος με την Αντιγόνη; Ποιος με τον Κρέοντα και ποιος με τον Ωκεανό;». Οι Rimini θα καλέσουν επί σκηνής 100 Αθηναίους –διαφορετικών φύλων, ηλικιών, πολιτικών πεποιθήσεων, κοινωνικών κατηγοριών κ.λπ.– για να καταθέσουν τις συγγένειες ή τις αποκλίσεις τους από τους ήρωες των τραγωδιών. Ο Προμηθέας είναι μόνο η αρχή. Απ’ αυτόν θα ξεπηδήσουν πρόσωπα του αρχαίου δράματος που έχουν συγκατοικήσει μαζί μας στην καθημερινή ζωή.

ΜΟΥΣΙΚΗ

Από τον ουρανό της Κρήτης, ο Ψαραντώνης στο Ηρώδειο
Φιλική συμμετοχή: Γιάννης Αγγελάκας
2 Ιουνίου,
Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Συναυλία με τη Μαρία Φαραντούρη και τον Charles Lloyd
3 Ιουνίου,
Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Η κορυφαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια Μαρία Φαραντούρη συναντάει τον σαξοφωνίστα Τσαρλς Λόιντ, πατέρα της λεγόμενης «World Music Scene». Μαζί τους θα εμφανιστούν και τρεις εκπληκτικοί μουσικοί που αποτελούν το περίφημο Κουαρτέτο του Τσαρλς Λόιντ, ο πιανίστας Jason Moran (Τζέισον Μόραν), o μπασίστας Reuben R. Rogers (Ρούμπεν Ρ. Ρότζερς) και ο ντράμερ Eric Harland (Έρικ Χάρλαντ).
To πρόγραμμα της συναυλίας αποτελείται από συνθέσεις του Τσαρλς Λόιντ –από το θρυλικό Forest Flower μέχρι νεότερες δημιουργίες του συνθέτη– καθώς και μια σουίτα εμπνευσμένη από ελληνικά μουσικά θέματα για τη φωνή της Μαρίας Φαραντούρη, τα οποία διασκεύασε και ενορχήστρωσε ο πιανίστας και συνθέτης Τάκης Φαραζής. Παραδοσιακά έγχορδα όργανα θα παίξει ο Σωκράτης Σινόπουλος.

Καμεράτα, Oρχήστρα των Φίλων της Μουσικής
L’isola disabitata (σε μορφή κοντσερτάντε) του Joseph Haydn
15 Ιουνίου, Πειραιώς 260 (Η)

Μουσική διεύθυνση Γιώργος Πέτρου
Από τον Χαίντελ στον Χάιντν: Μετά τη θριαμβευτική επιτυχία που σημείωσαν πρόσφατα ερμηνεύοντας τη Θεοδώρα του Χέντελ, η Καμεράτα και ο ταλαντούχος νέος αρχιμουσικός Γιώργος Πέτρου έρχονται στο Φεστιβάλ Αθηνών για να ερμηνεύσουν Χάιντν σε όργανα εποχής. Μια ακόμα πρόκληση για τον μαέστρο και τους Έλληνες μουσικούς που έχουν αναγνωριστεί διεθνώς διαπρέποντας σ’ αυτό το απαιτητικό ρεπερτόριο. Να θυμίσουμε ότι το 2008 το κορυφαίο μουσικό περιοδικό Gramophone ανέδειξε σε cd της χρονιάς την ηχογράφηση –υπό τη μουσική διεύθυνση του Πέτρου– της μπαρόκ όπερας Ταμερλάνος, παραγωγής που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.
Αποκλειστικός χορηγός της ορχήστρας Όμιλος EUROBANK – EFG

Ορχήστρα Νέων «Σιμόν Μπολιβάρ» της Βενεζουέλας
23 Ιουνίου, Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Μουσική διεύθυνση Gustavo Dudamel
Είναι η καλύτερη ορχήστρα του κόσμου; Μάλλον όχι, αν και είναι η ορχήστρα που όλες οι χώρες θα ήθελαν να καλέσουν. Όπου εμφανίζεται δημιουργεί ιστορία, όχι μόνο για τον δυναμικό μαέστρο της, ούτε μόνο για τους ταλαντούχους νεαρούς μουσικούς που τη στελεχώνουν αλλά και γιατί αποτελεί απόρροια ενός εκπαιδευτικού συστήματος το οποίο όλες οι χώρες θα ήθελαν να εφαρμόσουν.
Η «Μαγική Ορχήστρα» με τους 200 νεαρούς μουσικούς της, ηλικίας από 16 ως 26 χρονών, έρχεται επιτέλους στην Ελλάδα για να ξεσηκώσει με τις μουσικές της, να γοητεύσει με τη δεξιοτεχνία της και να συγκινήσει με την αφοσίωσή της στη σημαντική πρωτοβουλία στην οποία συμμετέχει. Και βέβαια η ορχήστρα ίσως να μην είχε τη φήμη που έχει ανά τον κόσμο αν δεν ήταν επικεφαλής της ο εκρηκτικός –τριαντάχρονος σήμερα– Γκουστάβο Ντουνταμέλ, «ο πιο εκπληκτικά χαρισματικός μαέστρος που έχω συναντήσει» όπως δηλώνει ο «συνάδελφός» του σερ Σάιμον (Ρατλ).
Για να μυήσουν στο «σύστημά» τους, El sistema, που έχει εντυπωσιάσει τόσο τους ειδικούς της μουσικής όσο και τους απλούς ακροατές σ’ ολόκληρο τον κόσμο, οι υπεύθυνοι για την εφαρμογή του θα συμμετάσχουν στην Αθήνα σε σειρά μικρών εργαστηρίων (workshops). Παρόντες και οι νεαροί μουσικοί, ζωντανά παραδείγματα οι ίδιοι μιας μεθόδου που εκπαίδευσε χιλιάδες παιδιά με τόση επιτυχία.
21 & 22 Ιουνίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Διάφορες Αίθουσες)

Συναυλία με τον Ντέμη Ρούσσο
25 Ιουνίου, Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Η νέα παγκόσμια περιοδεία του Ντέμη Ρούσσου ξεκινάει με πρώτο σταθμό το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Μετά από δεκαετίες επιτυχίας, έχοντας ήδη αφήσει το σημάδι του στη ροκ σκηνή μέσα από το γκρουπ Αphrodite’s Child, και ύστερα από μια υψηλού επιπέδου καριέρα στη διάρκεια της οποίας ερμήνευσε πολλά και διαφορετικά είδη τραγουδιών σε περισσότερες από πέντε γλώσσες, ο Ντέμης Ρούσσος ανεβαίνει στη σκηνή του Ηρωδείου για να παρουσιάσει τραγούδια από το νέο του άλμπουμ και να κάνει μια πλούσια αναδρομή στο μουσικό ρεπερτόριο τής σόλο καριέρας του και της περιόδου του με τους Afrodite’s Child. Παράλληλα μας υπόσχεται και μια μεγάλη έκπληξη…

Les Arts Florissants
Πυγμαλίων
του Ζαν-Φιλίπ Ραμό
25 & 27 Ιουνίου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη)

Μουσική διεύθυνση William Christie
Σκηνοθεσία – Χορογραφία Trisha Brown
Τη λαμπρή συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών με το Φεστιβάλ της Αιξ-αν-Προβάνς και το Φεστιβάλ Ολλανδίας, θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Γιορτάζοντας 30 χρόνια προσφοράς στη μουσική ζωή όχι μόνο της Γαλλίας στην οποία κυρίως εμφανίζονται αλλά και στον παγκόσμιο χάρτη, ο Ουίλλιαμ Κρίστι και το δημιούργημά του, οι περίφημοι Arts Florissants, συμπράττουν με την καινοτόμο Αμερικανίδα χορογράφο Τρίσα Μπράουν για μία παράσταση που όλοι οι συντελεστές της φιλοδοξούν να αποτελέσει σταθμό στην παρουσίαση έργων της μπαρόκ μουσικής.

Active Member
Kοινός τόπος
29 & 30 Ιουνίου,
Πειραιώς 260 (Δ)

Ο Κοινός τόπος είναι μια παράσταση όπου συνδυάζεται ο ζωντανός θεατρικός λόγος με τη δύναμη της αίσθησης που δημιουργεί μια συναυλία. Κοινός τόπος είναι ο τόπος της σκηνής, όπου για όσο διαρκεί η παράσταση πρόσωπα μοιράζονται ισότιμα τις σκέψεις τους, τα αισθήματά τους, την ελπίδα, την οργή και την απελπισία τους. Με βασικό ιστό τους Active Member, τα λόγια και τη μουσική τους, καθώς και λόγια ανθρώπων της πόλης μας που έχουν συγκεντρωθεί με διάφορους τρόπους (ερωτηματολόγια, συνεντεύξεις κ.λπ.) θα στηθεί ένα χορικό σύγχρονου δράματος.
Στη μουσικοθεατρική αυτή παράσταση, τη σκηνοθετική επιμέλεια της οποίας έχει ο Γιώργος Παλούμπης, εκτός από τους Active Member και την Όλια Λαζαρίδου, που λειτουργούν ως κορυφαίοι αυτού του χορικού, συμμετέχουν και μέλη της ομάδας 18 μποφώρ (η ομάδα αποτελείται από άτομα που έχουν τελειώσει το πρόγραμμα της μονάδας απεξάρτησης του «18 άνω»).

Bασιλική Ορχήστρα Concertgebouw του Άμστερνταμ
30 Ιουνίου, Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Μουσική διεύθυνση Daniele Gatti
Κορυφαία συμφωνική ορχήστρα του κόσμου για τους πολλούς θαυμαστές του μοναδικού της ήχου, η Βασιλική Ορχήστρα Κονσέρτχεμπάου του Άμστερνταμ έρχεται στην Αθήνα για να εμφανιστεί στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού. Οι 120 βιρτουόζοι μουσικοί της θα ερμηνεύσουν έργα Βάγκνερ και Μάλερ, υπό τη μουσική διεύθυνση του διεθνούς φήμης Ιταλού Ντανιέλε Γκάττι, από τους αγαπημένους αρχιμουσικούς της ορχήστρας αλλά και των απανταχού γης φίλων της μουσικής.

Συναυλία με τον Caetano Veloso
Zii e Zie
12 Ιουλίου,
Ωδείο Ηρώδου Αττικού

H ιστορική μορφή της «τροπικάλια», της μουσικής που ξεπήδησε τη δεκαετία του 1960 στη Βραζιλία, ο Καετάνο Βελόζο έρχεται στην Αθήνα για μία μοναδική συναυλία στο Ηρώδειο. Ο Βραζιλιάνος «Ντίλαν» όπως συνηθίζουν να τον αποκαλούν, ένας από τους μύθους της Λατινικής Αμερικής, κατάφερε στα 30 χρόνια διεθνούς καριέρας του να κάνει γνωστή τη μουσική της πατρίδας του σ’ όλα τα μέρη του κόσμου. Τολμηρός στους μουσικούς συνδυασμούς, αναμειγνύει την ποπ και τη ροκ με την παραδοσιακή σάμπα και μπόσα νόβα, τα φάδος και τα μπλουζ με τους ψυχεδελικούς και πειραματικούς ήχους.

Συναυλία με τους Absolute Ensemble
Bach Absolutely Reinvented

13 Ιουλίου, Μουσείο Μπενάκη (κτήριο οδού Πειραιώς)

Μουσική διεύθυνση Κristjan Jarvi
Με υποψηφιότητα στα Grammy και το βραβείο των Γερμανών κριτικών δίσκου ανάμεσα στα εύσημά του, το σύνολο Absolute Ensemble μπορεί να καυχιέται σήμερα, 7 χρόνια μετά την ίδρυσή του, ότι έχει ταράξει τα νερά της δισκογραφίας και της «σοβαρής» μουσικής. «Μουσικό παμφάγο» ονομάζει ο δημιουργός του Κρίστιαν Γέρβι το κλασικής καταγωγής συγκρότημα, που δεν διστάζει να καλέσει σπουδαίους μουσικούς –η πιανίστρια Hιlθne Grimaud (Ελέν Γκριμώ) μεταξύ άλλων– ανεξαρτήτως προέλευσης να συμπράξουν και να αυτοσχεδιάσουν μαζί του. Οι Absolute έχουν καταργήσει κάθε είδους κατηγοριοποίηση και έχουν ενσωματώσει στις εμφανίσεις τους ανά την υφήλιο όλα τα είδη της μουσικής: από το ροκ στο μπαρόκ, περνώντας μέσα από παραδοσιακές τσιγγάνικες και χιπ-χοπ μελωδίες.

Ορχήστρα Δωματίου Mάλερ
14 Ιουλίου,
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης)
Μουσική διεύθυνση Κωνσταντίνος Καρύδης
Σολίστ Fazil Say (πιάνο)

Το ταχέως ανερχόμενο αστέρι της μουσικής διεύθυνσης, ο Κωνσταντίνος Καρύδης, επιστρέφει φέτος το καλοκαίρι στη γενέτειρά του και στο Φεστιβάλ Αθηνών για μια εντυπωσιακή εμφάνιση με την πολυπολιτισμική Ορχήστρα Δωματίου Μάλερ. Πλαισιωμένος από την ορχήστρα-πρότυπο του μελλοντικού ορχηστρικού τοπίου της Ευρώπης, θα σταθεί ως σολίστ και ο ταλαντούχος Τούρκος μουσικός και συνθέτης Φαζίλ Σάι, παλιός γνώριμος του Φεστιβάλ.

Γιώργος Κουμεντάκης & DissonArt Ensemble
Unknown Dialects: 8 μουσικές διαλέξεις
15 & 16 Ιουλίου,
Πειραιώς 260 (Δ)

Από τους πιο αναγνωρισμένους Έλληνες συνθέτες ο Γιώργος Κουμεντάκης χαρακτηρίζεται από την ποικίλων μουσικών ιδιωμάτων γραφή του και την προσήλωσή του στη συνεχή αναζήτηση νέων κατευθύνσεων. Με συναυλίες στα μεγαλύτερα μουσικά φεστιβάλ και με έργα ερμηνευμένα από σπουδαίες ορχήστρες, σύνολα και καλλιτέχνες, ο Κουμεντάκης έχει κυκλοφορήσει 9 δίσκους ακτίνας. Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών παρουσιάζει το έργο του, Unknown dialects: 8 μουσικές διαλέξεις όπου μαζί με τον σκηνοθέτη Αλέξανδρο Ευκλείδη και τον εικαστικό Πέτρο Τουλούδη στήνουν μια παράσταση μουσικού θεάτρου με δεκαεπτά μουσικούς, ανάμεσά τους και τα μέλη του διακεκριμένου συνόλου σύγχρονης μουσικής DissonArt. Οι διάφορες μουσικές διάλεκτοι της ελληνικής μουσικής παράδοσης συνομιλούν στα οκτώ έργα που διαμορφώνουν τη ραχοκοκαλιά της παράστασης και που εμπεριέχουν διαφορετικές φόρμες και ιδιώματα, ενώ οι μουσικοί αναλαμβάνουν εκτός από τη μουσική και τη σκηνική ερμηνεία.

Κρατική Ορχήστρα Αθηνών
Αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη
Συμφωνία αρ. 4 «των Χορικών»
16 Ιουλiου, Ωδεiο Ηρώδου Αττικού

Μουσική διεύθυνση Bύρων Φιδετζής
H Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, το κορυφαίο ορχηστρικό συγκρότημα της χώρας, συμμετέχει φέτος στο Φεστιβάλ Αθηνών με ένα αφιέρωμα στα 85 χρόνια του Μίκη Θεοδωράκη (1925–2010). Η Κ.Ο.Α. και ο Βύρων Φιδετζής, μουσικός και καλλιτεχνικός διευθυντής της ορχήστρας από το 2004, ακούραστος υπέρμαχος της προβολής της ελληνικής μουσικής δημιουργίας, τιμούν τον μεγάλο Έλληνα δημιουργό ερμηνεύοντας τη Συμφωνία αρ. 4.
Έργο του 1987 που σπάνια παρουσιάζεται, συνδυάζει τη σύζευξη των δύο ειδών τα οποία έχει μελετήσει, καλλιεργήσει και αγαπήσει ο συνθέτης: τη συμφωνία και τη σκηνική μουσική για το αρχαίο δράμα.

Ορχήστρα των Χρωμάτων
Έργα Ligeti, Berg, Henze, Lutosławski

Μουσική διεύθυνση Μίλτος Λογιάδης
Eίναι το σχήμα που εκφράζει με συνέπεια και αφοσίωση επί 20 συνεχή χρόνια τη μοντερνικότητα στη μουσική. Η Ορχήστρα των Χρωμάτων δεν παρεκκλίνει παρά τις σημερινές αντίξοες συνθήκες από τη συνεπή πορεία της που στόχο έχει να αποκαλύψει στο ελληνικό κοινό την κρυφή γοητεία των σύγχρονων δημιουργών. Με την εμφάνισή της στο Φεστιβάλ Αθηνών επιδιώκει να ιχνηλατήσει μέσα από 4 έργα–ορόσημα μερικές από τις κυρίαρχες τάσεις της μουσικής πρωτοπορίας του 20ού αιώνα.

ΧΟΡΟΣ

Πίνα Μπάους
Χοροθέατρο του Βούπερταλ

Το Φεστιβάλ Αθηνών τιμά τη μνήμη της Πίνας Μπάους (1940-2009), της ακαταπόνητης εξερευνήτριας της κίνησης και της συγκίνησης, που από το 1973 και μετά, ως ιδρύτρια και επικεφαλής του Χοροθεάτρου του Βούπερταλ, έφερε αληθινή επανάσταση στην ιστορία των παραστατικών τεχνών με την επινόηση μιας νέας μορφής θεάματος – ένα μείγμα θεάτρου και χορού γνωστό έκτοτε ως χοροθέατρο.
Παρ’ ότι έδρα και ορμητήριο της δράσης της παρέμεινε η μικρή γερμανική πόλη Βούπερταλ, η Πίνα Μπάους από το 1989 και μετά κινήθηκε εκτός των τειχών (να ήταν τυχαία η χρονική σύμπτωση με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου;) και επιδόθηκε σε χορογραφίες-πορτρέτα πόλεων. Πρόκειται για σειρά έργων που υπήρξαν καρπός της παραμονής της σε μεγάλες μητροπόλεις, από τη Μαδρίτη, τη Λισαβόνα, τη Ρώμη και τη Βουδαπέστη ως την Κωνσταντινούπολη, το Χονγκ Κονγκ, το Λος Άντζελες και το Μπουένος Άιρες, μεταξύ άλλων. Ένα ημερολόγιο ταξιδιών, όπου το ταξίδι προσφέρεται ως μια ακόμα αφορμή για ενδοσκόπηση υπερβαίνοντας τα τουριστικά στερεότυπα.
Η διάσημη και πολυταξιδεμένη ομάδα της μάς επισκέπτεται τον Ιούλιο με δυο έργα που ανήκουν σε αυτήν ακριβώς τη δημιουργική περίοδο του κοσμοπολιτισμού και της περιπλάνησης της Μπάους.

Πίνα Μπάους Χοροθέατρο του Βούππερταλ
Αgua
7, 8 & 9 Ιουλίου,
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη)
Με το Αgua μεταφερόμαστε στη Βραζιλία του Ρίο, του Σάο Πάολο αλλά και της Μπαΐα, όπου το νερό και η αέναη κίνηση βασιλεύουν παντού και μετασχηματίζουν τον σκηνικό χώρο σε καθρέφτη των φαντασιώσεών μας, για να προσφέρουν αληθινό καθαρτήριο υμνώντας την ομορφιά και τη χαρά.

Nefes
13, 14 & 15 Ιουλίου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη)
Ακολουθεί το Nefιs, έργο που εμπνεύστηκε η Πίνα Μπάους από την Κωνσταντινούπολη την εποχή του πολέμου με το Ιράκ. Ο τίτλος σημαίνει «ανάσα» στα τουρκικά και πρόκειται για ένα σκίτσο της Πόλης σκοτεινό, που δεν παύει ωστόσο να τραγουδά τη ζωή. Οι αντιθέσεις τιθασεύονται όπως πάντα μοναδικά από την Μπάους, όταν τη στοχαστική θλίψη διαδέχεται το χιούμορ και ο αισθησιασμός, ενώ στο μουσικό χαλί συμπλέκονται τουρκική παραδοσιακή μουσική με ήχους ροκ και Τομ Γουέιτς.

Η Τρίσα Μπράουν και η όπερα
Με αφορμή την όπερα Πυγμαλίων –
40 χρόνια Trisha Brown Dance Company
25 & 27 Ιουνίου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη)

Δεύτερη σημαντική άφιξη στο Φεστιβάλ Αθηνών 2010, με την Trisha Brown Dance Company στην όπερα Πυγμαλίων να γιορτάζει συγχρόνως τα 40 χρόνια της ομάδας της. Η Τρίσα Μπράουν παραμένει αναμφίβολα η σημαντικότερη από τους χορογράφους του αμερικανικού μεταμοντέρνου χορού για πολλούς λόγους: Από το 1970, έτος ίδρυσης της ομάδας της, μέχρι σήμερα έχει εξερευνήσει τα πλέον διαφορετικά χορογραφικά πεδία, από τους εναλλακτικούς χώρους, τις ταράτσες και τους τοίχους σπιτιών στο Σόχο ως την ύστερη έλξη που της άσκησε η κλασική μουσική από το 1986 και μετά. Το έργο της Man Walking Down the Side of the Building (1970) δεν ήταν άλλο από προπομπός του πρωτοποριακού τρόπου με τον οποίο χρησιμοποίησε το πέταγμα στην παραγωγή Ορφέας του Μοντεβέρντι (1998), όπου κατάφερε εμπνευσμένα να ενοποιήσει πλήρως τη μουσική, το λόγο και την κίνηση, δημιουργώντας αυτό που ένας κριτικός της Daily Telegraph του Λονδίνου χαρακτήρισε ως «ό,τι πιο κοντινό στην τέλεια χορευτική όπερα έχω δει ποτέ».
Αν στο Canto/Pianto (1997), που είδαμε το 2008 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, πηγή έμπνευσης ήταν ο Ορφέας του Μοντεβέρντι, τη θέση του παίρνει τώρα ο Ραμώ και το γαλλικό μπαρόκ. Αυτή τη φορά η Τρίσα Μπράουν συμπράττει με τον Ουίλιαμ Κρίστι και τους Les Arts Florissants για να μάς αποκαλύψει εκ νέου το μοναδικό εύρος της «χορογραφικής της ευφράδειας».

Benjamin Millepied – Danses Concertantes
Αστέρια και σολίστ του Μπαλέτου της Νέας Υόρκης
2 Ιουλίου, Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Mια εκλεκτή ομάδα χορευτών του Μπαλέτου της Νέας Υόρκης υπό τον Μπενζαμέν Μιλπιέ –πρώτο χορευτή και ιδρυτή-χορογράφο της ομάδας Danses Concertantes (2002)– έρχεται για μια βραδιά με έργα ρεπερτορίου που διαμόρφωσαν το ύφος του αμερικανικού κλασικισμού, αληθινά αριστουργήματα της τέχνης του μπαλέτου στον 20ό αιώνα. Ο 31χρονος Μιλπιέ γεφυρώνει αυτή την παράδοση ως πολλά υποσχόμενος χορογράφος. Οι εξαιρετικοί σολίστ του μεγαλύτερου υπερατλαντικού σχήματος μπορεί να ενσαρκώνουν την τεχνική τελειότητα, θα βρεθούν ωστόσο αντιμέτωποι με το στοίχημα της ποιότητας της ερμηνείας έργων όπως ο Απόλλων μουσηγέτης (1927), εμβληματικό έργο του πρώιμου Ζωρζ Μπαλανσίν σε μουσική Ιγκόρ Στραβίνσκι, ή το Suite of Dances του έτερου μείζονος Αμερικανού χορογράφου Τζερόμ Ρόμπινς σε μουσική Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.

Εμφανίζονται: Benjamin Millepied, Joaquim De Luz, Sébastien Marcovici, Tyler Angle, Amar Ramasar, Tiler Peck, Janie Taylor, Jennie Somogyi, Jenifer Ringer, Maria Kowroski

Ομάδα Systeme Castafiore
Stand Alone Zone

16, 17 & 18 Ιουνίου, Πειραιώς 260 (Δ)

Μαθητές του Άλβιν Νικολάις, η Marcia Barcellos (Μάρσια Μπαρσελλός, χορογράφος) και ο Karl Biscuit (Καρλ Μπισκουί, σκηνογράφος και μουσικός) συμμετέχουν στο κίνημα του νέου γαλλικού χορού αρχικά μέσα από την κολεκτίβα Lolita, ενώ το 1989 ιδρύουν τη δική τους ομάδα. Με πηγαία αίσθηση χιούμορ, ταλέντο, φαντασία και σπάνια εφευρετικότητα, είναι ανοιχτοί στους πειραματισμούς χωρίς σοβαροφανή διάθεση. Για την τελευταία τους δημιουργία Stand Alone Zone, διασταυρώνονται χορός, ήχος, ψηφιακές τεχνολογίες, κοστούμια, μάσκες και αξεσουάρ, σε μια οπτική ψευδαίσθηση που θυμίζει αλλόκοτο ταξίδι στη χώρα των θαυμάτων.

Jonah Bokaer
Replica
7, 8, 9 Ιουλίου,
Πειραιώς 260 (Β)

Ο Τζόνα Μπόκαερ ανήκει στη νέα γενιά Aμερικανών χορογράφων με καινοτόμο διάθεση. Πρώην χορευτής του Μερς Κάννινγκχαμ, ακολουθεί τα ίχνη του και ανοίγεται σ’ ένα πεδίο αναζητήσεων γύρω από την κίνηση χρησιμοποιώντας τις νέες τεχνολογίες ως καλλιτέχνης μέσων (media artist). Στη νέα του δουλειά (Replica) συνεργάζεται με τον εικαστικό Daniel Arsham (Ντάνιελ Άρσαμ) και αποπειράται ένα διάλογο ανάμεσα στο χορό, τα εικαστικά και το βίντεο. Γύρω από έναν λευκό κύβο οι δύο χορευτές –ο Μπόκαερ μαζί με την Judith Sanchez Ruiz (Τζούντιθ Σάντσεζ Ρουίζ)– εξερευνούν ζητήματα κίνησης, μνήμης και αμνησίας απευθυνόμενοι στις προσλαμβάνουσες του θεατή.

Catherine Diverres
Blowin
10, 11 & 12 Ιoυλίου, Πειραιώς 260 (Δ)

Στην πολυμορφία του γαλλικού χορού η Κατρίν Ντιβερρές αντιπροσωπεύει την ποιητική της ανησυχίας αφοσιωμένη σε ζητήματα όπως η αναζήτηση του προσωπικού λεξιλογίου, η σχέση με τους ερμηνευτές και με το χώρο, ο στοχασμός πάνω στη θέση του καλλιτέχνη στη σύγχρονη κοινωνία. Με σπουδές στη σχολή Mudra του Μπεζάρ, συναντά τον Bernardo Montet (Μπερνάρντο Μόντε) με τον οποίο αποτελούν χορογραφικό δίδυμο ως το 1998. Μεταξύ 1994 και 2008 υπήρξε διευθύντρια του Εθνικού Χορογραφικού Κέντρου της Ρεν και της Βρετάνης, ενώ καθοριστικό ρόλο έπαιξε στο λεξιλόγιό της η μαθητεία πλάι στον Καζούο Όνο στην Ιαπωνία. Στο Blowin’ επιλέγει να διερευνήσει την ελεύθερη άμεση σχέση του χορού με τη μουσική και, αντί να χρησιμοποιήσει χορογραφία και σύνθεση, δίνει προτεραιότητα στη στιγμή και στους ερμηνευτές, ευνοώντας τον αυτοσχεδιασμό.

Η ελληνική χορευτική σκηνή και η πρόκληση της δημιουργίας
Το Φεστιβάλ Αθηνών σε πείσμα των καιρών επενδύει και επιμένει στη νέα δημιουργία. Μακριά από εφησυχασμούς και με κοινό παρονομαστή το ταλέντο και το πάθος τους για το χορό, νέοι καλλιτέχνες από διαφορετικές γενιές συνοψίζουν το credo ότι τα σύνορα υπάρχουν για να διασχίζονται.

3 & 4 Ιουλίου, Πειραιώς 260 (Β)
Ο Γιάννης Μανταφούνης, ο Fabrice Mazliah (Φαμπρίς Μαζλιά) και η May Zarhy (Μέι Ζάρι) πρωτοσυναντήθηκαν στην ομάδα του Ουίλιαμ Φορσάιθ. Κατάγονται από διαφορετικές χώρες και συνυπογράφουν το Zero.

12 & 13 Ιουλίου, Πειραιώς 260 (Β)
Η Κατερίνα Παπαγεωργίου (adLibdances), που από το 2007 ζει και εργάζεται στο Βερολίνο, καταθέτει την ολοκαίνουργια δουλειά της Oh! Deep sea-corpus I που εμπνέεται από την Οδύσσεια.

30 Iουνίου & 1 Ιουλίου, Πειραιώς 260 (Aποθήκη)
Η Μαριάννα Καβαλλιεράτου, με μακρόχρονη θητεία πλάι στον Μπομπ Ουίλσον, προχωρεί στην πρώτη χορογραφική της απόπειρα, Moment, ένα ντουέτο που παίζει με τον αμφίφυλο εαυτό μας.

12 & 13 Ιουνίου, Πειραιώς 260 (Β)
Τέλος, η Μαρία Κολιοπούλου υπογράφει το έργο [πράξη 8] Singularity για την ομάδα σύγχρονου χορού Πρόσχημα

Δρώμενα

Zimmermann & de Perrot
Οper Οpis

10, 11 & 12 Ιουνίου, Πειραιώς 260 (Η)

Ο χορογράφος-ακροβάτης Μάρτιν Τσίμερμαν και ο dj-μουσικοσυνθέτης Ντιμίτρι ντε Περό είναι κάτι παραπάνω από αυτό που υποδηλώνει η ταυτότητά τους. Το ανατρεπτικό δίδυμο από την Ελβετία συστήνεται στο ελληνικό κοινό με μια παράσταση που συνδυάζει με μαεστρία τη μουσική, την τέχνη του τσίρκου, το χορό και τις εικαστικές τέχνες. Μέσα από αυτό το απρόσμενο μείγμα διαφορετικών υλικών συνθέτουν με χιούμορ και ποιητική διάθεση εικόνες μιας παράλογης καθημερινότητας. Ως αλλοτινοί πρωταγωνιστές του βωβού κινηματογράφου, οι ακροβάτες-χορευτές καταρρίπτουν τα όρια του συμβατικού θεάματος και ρίχνονται στην κεκλιμένη σκηνή με τόλμη και ρίσκο. Η παράσταση παραπέμπει με τη φρεσκάδα της στην παιδική ανεμελιά και ζωντάνια, ενώ ταυτόχρονα αποκαλύπτει πόσο εύθραυστες είναι οι ανθρώπινες σχέσεις.
Ο Μάρτιν Τσίμερμαν σπούδασε αρχικά σκηνογραφία και συνέχισε με τη μιμική και τα ακροβατικά στο Εθνικό Κέντρο Τεχνών του Τσίρκου (C.N.A.C.) στη Γαλλία. Συμμετείχε ως ερμηνευτής στην παράσταση Cri du Camelιon του Ζοζέφ Νατζ, ενώ από το 1998 άρχισε να ασχολείται και ο ίδιος με τη χορογραφία.
Ο Ντιμίτρι ντε Περό από τα μαθητικά του κιόλας χρόνια διακρίθηκε ως dj, ενώ συνέχισε με αφοσίωση την ενασχόλησή του με τη μουσική και τη σύνθεση. Το 2005 ανακυρήχτηκε Μουσικός της Χρονιάς από την πόλη της Ζυρίχης.

James Thierrιe
Ραούλ
14, 15, 16 & 18, 19 Ιουνίου,
θέατρο Rex

Ο Τζέιμς Τιερέ, γιος του Ζαν-Μπατίστ Τιερέ και της Βικτόριας Τσάπλιν, ιδρυτών του Αόρατου τσίρκου που απολαύσαμε πέρυσι στο Φεστιβάλ Αθηνών, φέρει τα γονίδια ενός γνήσιου και πολύπλευρου καλλιτέχνη. Ακροβάτης, κλόουν, ποιητής και μάγος, πλάθει κόσμους από εικόνες που αιχμαλωτίζουν, συγκινούν και εμπνέουν το κοινό κάθε ηλικίας. Στην τελευταία του δουλειά «αφηγείται», με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο, την ιστορία του Ραούλ, ενός ναυαγού που επιστρέφει στην καλύβα του –το τελευταίο ίσως καταφύγιο– για να ανακαλύψει ότι κάποιος άλλος έχει καταλάβει τη θέση του. Ποιος είναι αυτός ο άγνωστος και γιατί άραγε επιθυμεί να καταστρέψει την ευτυχία που τόσο φιλήσυχα απολαμβάνει στη ζωή του ο Ραούλ; Ο Τιερέ συνθέτει ένα σκοτεινό αλλά και διασκεδαστικό συνάμα παραμύθι στο οποίο παρελαύνουν επί σκηνής αλλόκοτα πλάσματα (ένα γιγάντιο σκελετωμένο πουλί, ένας μεταλλικός σκορπιός, ένα επίπεδο ψάρι) και μας παρασύρουν σ’ ένα τοπίο όπου η μαγεία του τσίρκου μάς επιτρέπει να ονειρευτούμε πάλι σαν παιδιά για όσο διαρκεί η παράσταση.
Ο Τζέιμς Τιερρέ πρωτοεμφανίστηκε ως ερμηνευτής στις παραστάσεις των γονιών του (Ζαν-Μπατίστ Τιερρέ και Βικτόρια Τσάπλιν) και αργότερα σπούδασε υποκριτική στο Piccolo Teatro di Milano καθώς και στο Χάρβαρντ. Συμμετείχε επίσης σε παραστάσεις του Ρόμπερτ Ουίλσον, ενώ το 1998 ίδρυσε τη δική του ομάδα με την οποία έκτοτε παρουσιάζει έργα του.

The Τrackworkers
Whaletracking unlimited, M.D.

28 & 29 Iουνίου, Πειραιώς 260 (Β)

Οι συμβατικοί όροι «θέατρο» ή «μουσικό θέατρο» δεν είναι κατάλληλοι για να περιγράψουν το πρωτοποριακό αυτό είδος θεάματος που μας έρχεται από τη Γερμανία και είναι εμπνευσμένο από το Μόμπυ Ντικ. Πρόκειται για μια «ζωντανή εγκατάσταση» πάνω στην οποία προβάλλονται βίντεο και πραγματοποιούνται μικρά δρώμενα, ενώ ηχητικά δεσπόζει ο πειραματικός ηλεκτρονικός ήχος που συνέθεσε ειδικά για την παράσταση ο Timo Kreuser (Τίμο Κρόυζερ). Ολη αυτή η ιδιότυπη σύνθεση συντελείται μέσα στη κοιλιά μιας φάλαινας μεταφέροντας τον θεατή για 90 λεπτά σ’ ένα φανταστικό υποθαλάσσιο κόσμο γεμάτο περίεργα όντα, ήχους, χρώματα και συμβάντα.

Εικαστικά

William Kentridge
I am not me, the horse is not mine
1-15 Ιουνίου,
Πειραιώς 260 (Αποθήκη)

Το Φεστιβάλ Αθηνών παρουσιάζει τη βίντεο-εγκατάσταση του διάσημου Νοτιοαφρικανού εικαστικού καλλιτέχνη Ουίλιαμ Κέντριτζ (γενν. 1955) που συνδυάζει αφήγηση, βίντεο-προβολές, φωνητικό και οργανικό σάουντρακ.
Το I am not me, the horse is not mine (2008) βασίζεται στο σατιρικό διήγημα Η μύτη (1837) του Ρώσου συγγραφέα Νικολάι Γκόγκολ, ο οποίος ακολουθεί τις ωδίνες ενός ξιπασμένου Ρώσου γραφειοκράτη που ξυπνά μια μέρα και συνειδητοποιεί ότι η μύτη του έχει δραπετεύσει από το πρόσωπό του έχοντας αποκτήσει μεγαλύτερο ανάστημα από τον ίδιο. Η βίντεο-εγκατάσταση αποτελείται από ένα σύνολο 8 παράλληλων βίντεο-προβολών με ηχητικό σάουντρακ. Αντανακλά το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για την ακμή και την πτώση του ρώσικου μοντερνισμού και αποτέλεσε πρόπλασμα για την παραγωγή της ομώνυμης όπερας του Σοστακόβιτς (Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης – Μάρτιος 2010).

Ο Ουίλιαμ Κέντριτζ είναι Νοτιοαφρικανός καλλιτέχνης που εκφράζεται μέσα από σχέδια, ταινίες μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων, γλυπτική και χαρακτικά. Επίσης σκηνοθετεί και σκηνογραφεί για το θέατρο και την όπερα. Από τη συμμετοχή του στην Ντοκουμέντα του Κάσσελ το 1997 σόλο περφόρμανς της δουλειάς του παρουσιάζονται σε μουσεία σε όλο τον κόσμο. Έχει αποσπάσει το Carnegie Medal (1999/2000), το Goslar Kaisserring (2003) και το βραβείο Όσκαρ Κοκόσκα (2008). Τον Απρίλιο του 2005 σκηνοθέτησε την όπερα Μαγικός αυλός για το θέατρο De la Monnaie των Βρυξελλών. Το Ίδρυμα Guggenheim παρήγγειλε το Black box/Chambre noire, μια θεατρική μινιατούρα για μηχανικές κούκλες, προβολή και πρωτότυπη μουσική του Φίλιπ Μίλλερ (2005). Πρόσφατα πρότζεκτ περιλαμβάνουν μια παραγωγή της όπερας του Σοστακόβιτς Η μύτη για τη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης (Μάρτιος 2010). Η επόμενη εμφάνιση του Ουίλλιαμ Κέντριτζ στην Ελλάδα έχει προγραμματιστεί με μια μεγάλη ατομική έκθεση στην γκαλερί «Bernier/Eliades» σε συνεργασία με την γκαλερί του καλλιτέχνη «Goodman Gallery» στο Γιοχάνεσμπουργκ.

ΑΝΩΤάΤΗ ΣΧοΛΗ ΚΑΛώΝ ΤεΧΝΩΝ
Το Φεστιβάλ Αθηνών συνεργάζεται για δεύτερη συνεχή χρονιά με την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.
Και φέτος για δεύτερη χρονιά το Φεστιβάλ Αθηνών τολμά να αναθέσει την επικοινωνιακή εικόνα του στο Εργαστήριο Γραφικών Τεχνών – Τυπογραφίας και Τέχνης του Βιβλίου της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της καθηγήτριας Λεώνης Βιδάλη.
Οι φοιτητές του υποδειγματικού αυτού εργαστηρίου έχουν εμπειρία από σημαντικές δράσεις σε δημόσιους χώρους όπως: «Ποίηση εν κινήσει» στα ΜΜΜ της Αθήνας – αφιέρωμα στον Νίκο Εγγονόπουλο (2007) και αφιέρωμα στην πολιτική ποίηση (2009), καμπάνια για το AIDS (2008), καμπάνια για την οδική ασφάλεια στο μετρό (2009). Όλοι ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό. Με επίπονη και συστηματική δουλειά από τον Νοέμβριο του 2009 εκπονήθηκαν πολλές δεκάδες σχέδια διαφορετικών προσεγγίσεων. Με την πολύτιμη συμβολή της Πατρίτσιας-Ευγενίας Δεληγιάννη, διδάσκουσας με τον ν. 407, του Κώστα Μπάκα, μέλους ΕΤΕΠ – Υπεύθυνου Τεχνολογίας και Η/Υ, και της Ελευθερίας Αλεξανδρή ολοκληρώθηκε τελικά η ευρηματική πρόταση της φοιτήτριας Ηλιάννας Σκουλάκη.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

Θεατρική διαδρομή σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου
Ιππής του Αριστοφάνη
2 & 3 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Ο κορυφαίος των αρχαίων Ελλήνων κωμωδιογράφος με το ανυπέρβλητο σατιρικό ταλέντο διεκδικεί τη μερίδα του λέοντος στα Επιδαύρια αυτό το καλοκαίρι του δύσκολου 2010. Τον αριστοφανικό χορό ανοίγουν οι Ιππής (424 π.Χ.), πολιτική κωμωδία που μέσα από σαφείς αναφορές σε πρόσωπα και καταστάσεις του Πελοποννησιακού Πολέμου θέτει διαχρονικά ζήτηματα για τη φαυλότητα της εξουσίας, τη χειραγώγηση των πολιτών αλλά και τη συνενοχή τους. Οπως επισημαίνουν οι συντελεστές της παράστασης, «ο Παφλαγόνας συμβολίζει τον απόλυτο εκπρόσωπο όλων των φαύλων εκμεταλλευτών της εξουσίας. Αγύρτης και ψεύτης που κυριαρχεί στον “Δήμο” μέχρι τη στιγμή που θα βρεθεί ένας αχρειότερος αγύρτης και ψεύτης να τον ανατρέψει». Ο Βασίλης Νικολαΐδης και δημοφιλείς –βετεράνοι της κωμωδίας– ηθοποιοί αναλαμβάνουν να στρέψουν τα βέλη του ποιητή στα καθ’ ημάς.

Συντελεστες Μετάφραση Κ. Χ. Μύρης, σκηνοθεσία Βασίλης Νικολαΐδης, σκηνικά – κοστούμια Γιάννης Μετζικώφ, μουσική Αντιγόνη Τσολάκη, χορογραφία Χρήστος Παπαδόπουλος, φωτισμοί Νίκος Βλασόπουλος – Κώστας Χλίβας, βοηθός σκηνοθέτη Σ. Καραγιάννη Ερμηνευουν Αλλαντοπώλης (Αγοράκριτος) Παύλος Χαϊκάλης, Παφλαγόνας (Κλέων) Γιώργος Αρμένης, Δήμος Γιάννης Κοτσαρίνης, Α΄ δούλος Σαμψών Φύτρος και 14μελής Χορός

Αμφι-Θέατρο Σπύρου Α. Ευαγγελάτου
Συνιδρύτρια: Λήδα Τασοπούλου

Οιδίπους Τύραννος του Σοφοκλή
9 & 10 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Την κορυφαία σοφόκλεια τραγωδία (420 π.Χ.) παρουσιάζει το Αμφι-Θέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου με αξιόλογους ηθοποιούς. Αναζητώντας τον δολοφόνο του Λαΐου, που σύμφωνα με τον δελφικό χρησμό μιαίνει τη Θήβα προκαλώντας τον καταστροφικό λοιμό, ο βασιλιάς Οιδίπους ανακαλύπτει το νήμα που συνδέει τη ζωή του με την κατάρα των Λαβδακιδών. «Ίσως πρόκειται για το συνταρακτικότερο θεατρικό κείμενο της αρχαιότητας, από όσα μας έχουν διασωθεί», σημειώνει ο Σπύρος Ευαγγελάτος. «Ο άνθρωπος στέκεται αντιμέτωπος με τη Μοίρα, αναμετριέται και συντρίβεται. Όμως η συντριβή του προβάλλει ένα αξεπέραστο μεγαλείο. Αμφισβητείται η αγαθότης του Θείου και δεσπόζει η αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να δώσει απάντηση στα αιώνια μεταφυσικά Ερωτήματα. Επιπλέον είναι ένα κείμενο με συναρπαστική πλοκή και αγωνιώδεις περιπέτειες».

Συντελεστές Μετάφραση Κ. Χ. Μύρης, σκηνοθεσία Σπύρος Α. Ευαγγελάτος σκηνικά-κοστούμια Γιώργος Πάτσας, μουσική Γιάννης Αναστασόπουλος Ερμηνευουν Οιδίπους Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Ιοκάστη Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

Εθνικό Θέατρο
Λυσιστράτη
του Αριστοφάνη
16 & 17 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Η Αθηναία Λυσιστράτη αναλαμβάνει τη «λύση του στρατού» ξεσηκώνοντας τις Ελληνίδες. Αυτές, που στέλνουν παιδιά στο σφαγείο και αποχωρίζονται συντρόφους, θα δώσουν όρκο αποχής από τα ερωτικά καθήκοντα υποχρεώνοντας τους άνδρες να σταματήσουν τον πόλεμο. Γραμμένη με αστραφτερό χιούμορ, μέσα στα δεινά του Πελοποννησιακού Πολέμου, η Λυσιστράτη (411 π.Χ.) αποτελεί έναν διαχρονικό ύμνο στην ειρήνη, στον έρωτα και στη γυναίκα. Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει την τολμηρότερη αριστοφανική κωμωδία, σε σκηνοθεσία του ανατρεπτικού Γιάννη Κακλέα και λαμπρούς ηθοποιούς.

Συντελεστες Μετάφραση Κ. Χ. Μύρης, σκηνοθεσία Γιάννης Κακλέας, σκηνικά Μανώλης Παντελιδάκης, κοστούμια Ελένη Μανωλοπούλου, κίνηση Κυριάκος Κοσμίδης, μουσική Σταύρος Γασπαράτος, φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης, βίντεο Πίνδαρος Ανδριόπουλος, μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου, βοηθός σκηνοθέτη Νουρμάλα Ηστυ Ερμηνευουν Λυσιστράτη Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Πρόβουλος Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Μυρρίνη Ελένη Κοκκίδου, Κλεονίκη Γιώργος Χρυσοστόμου, Κινησίας / Μυρρίνη Μάκης Παπαδημητρίου, Αθηναίος πρύτανης Θέμης Πάνου, Λαμπιτώ Λαέρτης Μαλκότσης, κήρυκας Λακεδαιμονίων Σταύρος Μαυρίδης και οι: Άννα Αθανασιάδη, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Ιφιγένεια Αστεριάδη, Μιχάλης Θεοφάνους, Νίκος Καρδώνης, Φαίη Κοκκινοπούλου, Νίκη Λάμη, Κατερίνα Λυπηρίδου, Χρήστος Μαλάκης, Κωνσταντίνος Μαραβέλλιας, Σοφία Μιχαήλ, Αγορίτσα Οικονόμου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Δημήτρης Πασσάς, Γρηγόρης Ποιμενίδης, Αλάιν Ριβέρο, Μαριάνθη Σοντάκη, Ιωάννα Τριανταφυλλίδου, Αγγελική Τρομπούκη, Κωνσταντίνος Τσερκάκης, Μαρία Τσιμά, Βαγγέλης Χατζηνικολάου

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
Αχαρνής
του Αριστοφάνη
23 & 24 Ιουλίου, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Eνώ μαίνεται για έκτη συνεχή χρονιά ο Πελοποννησιακός Πόλεμος και η Αθήνα ερημώνεται, ο Δικαιόπολις στρατεύεται υπέρ της ειρήνης. «Οι Αχαρνής, έργο της νεανικής περιόδου του δημιουργού του, είναι ένα κείμενο που φωτίζει με έναν έξοχο τρόπο τη δυνατότητα του ανθρώπου να επιβιώνει στα κρίσιμα όρια της υπάρξεώς του», λέει ο Σωτήρης Χατζάκης, σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, εξηγώντας την επιλογή του έργου. «Η προσωπική ειρήνη του Δικαιόπολη, προσπερνώντας τις κατηγορίες περί προδοσίας, ανακηρύσσει ως πρωταρχικές τις αξίες της γης και της ευγονίας και δεν είναι τυχαίο που ένας γεωργός τις προτάσσει ενάντια στον πόλεμο και την καταστροφή. Το έργο είναι δραματικά επίκαιρο σε συνθήκες ηθικής πτώσης και πολιτισμικής παρακμής που συνοδεύουν πάντοτε την οικονομική κρίση… ειδικότερα όταν η τελευταία οργανώνεται από τα ίδια συμφέροντα που επωφελούνται από τη βαρβαρότητα και τον πόλεμο και οδηγούν στην ανθρώπινη εξαθλίωση και δυστυχία».

Συντελεστες Μετάφραση Κ. Χ. Μύρης, σκηνοθεσία Σωτήρης Χατζάκης, μουσική Σταμάτης Κραουνάκης, σκηνικά Γιώργος Πάτσας, κοστούμια Έρση Δρίνη. Ερμηνευουν Δικαιόπολις Σταμάτης Κραουνάκης, Λάμαχος Γρηγόρης Βαλτινός, Μεγαρίτης Κώστας Βουτσάς

Εθνικό Θέατρο
Ορέστης
του Ευριπίδη
30 & 31 Ιουλiου, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Κυνηγημένος από τα φαντάσματα των τύψεων, ο Ορέστης κατηγορεί τον Απόλλωνα που τον έσπρωξε στον ανόσιο φόνο της μητέρας του Κλυταιμνήστρας. Απομυθοποιώντας τους θεούς και χλευάζοντας τους δημαγωγούς, ο «τραγικότερος των τραγικών» Ευριπίδης προσεγγίζει τη μητροκτονία στον Ορέστη (408 π.Χ. – πενήντα χρόνια μετά την Ορέστεια του Αισχύλου), με όρους ψυχολογικού δράματος και έμφαση στην πλοκή και στην περιπέτεια. Η σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Γιάννη Χουβαρδά, μαζί με ένα εκλεκτό θίασο, εγγυάται μια σύγχρονη αντισυμβατική ερμηνεία του κλασικού κειμένου.

Συντελεστες Μετάφραση Στρατής Πασχάλης, Σκηνοθεσία Γιάννης Χουβαρδάς, σκηνικά – κοστούμια Γιοχάννες Σουτς, φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος Ερμηνευουν Ορέστης Νίκος Κουρής, Ηλέκτρα Στεφανία Γουλιώτη, Μενέλαος Ακύλλας Καραζήσης, Φρύγας Νίκος Καραθάνος, Ελένη Τάνια Τρύπη, Τυνδάρεως Χρήστος Στέργιογλου, Αγγελιαφόρος Μανώλης Μαυροματάκης, Πυλάδης Κώστας Βασαρδάνης, Απόλλων Γιώργος Γλάστρας ΧΟΡΟΣ Λαμπρινή Αγγελίδου, Πολυξένη Ακλίδη, Ελένη Βεργέτη, Άννα Καλαϊτζίδου, Κόρα Καρβούνη, Γιάννης Κλίνης, Ρηνιώ Κυριαζή, Ζωή Κυριακίδου, Παναγιώτης Λάρκου, Ηρώ Μπέζου, Λένα Παπαληγούρα, Βιργινία Ταμπαροπούλου, Γιώργος Τζαβάρας, Θάνος Τοκάκης, Ηρώ Χιώτη

Schaubόhne Oθέλλος του William Shakespeare
6 & 7 Αυγούστου, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
Παγκόσμια πρεμιέρα

Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου μπορεί να θεωρηθεί ο ιδανικός χώρος για τον Οθέλλο που, όπως έχει ειπωθεί, είναι η τραγωδία του ανθρώπου κάτω από τον άδειο ουρανό. Μετά το Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας και τον Αμλετ, ο Τόμας Οστερμάγιερ, σημαντικός Ευρωπαίος σκηνοθέτης και διευθυντής της περίφημης βερολινέζικης Σαουμπύνε, επιμένει στον Σαίξπηρ και ανεβάζει στο αργολικό θέατρο τον Οθέλλο (1604). Ο Οθέλλος, ο μαύρος αξιωματικός από τη Βενετία, παντρεύεται την όμορφη Δυσδαιμόνα και πέφτει θύμα του διαβολικού στρατιώτη Ιάγου, που σαν μακιαβελικός σκηνοθέτης καταφέρνει να δηλητηριάσει τη σχέση τους και να τους οδηγήσει στην καταστροφή. Όπως τονίζουν οι συντελεστές της παράστασης, πρόκειται για μια τραγωδία που εμβαθύνει στα θέματα της ανθρώπινης συμπεριφοράς δίνοντας έμφαση στην αντρική ανταγωνιστικότητα και φιλοδοξία, τη ζήλεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την παράνοια του έρωτα και της σεξουαλικότητας.

Συντελεστες: Σκηνοθεσία Thomas Ostermeier, σκηνικά Jan Pappelbaum, κοστούμια Nina Wetzel, μουσική Nils Ostendorf, βίντεο Sebastien Dupouey, φωτισμοί Erich Schneider

Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» – ΔΗΠΕΘΕ Βόλου
Πλούτος – Πενίας θρίαμβος
13 & 14 Αυγούστου, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

«Θεοσεβής και δίκαιος» αλλά «πένης», ο αγρότης Χρεμύλος περιστοιχίζεται από αετονύχηδες, πολιτικούς, ιερόσυλους και συκοφάντες, που πλουτίζουν στην εξαθλιωμένη από τους πολέμους Αττική. Με αφορμή τη μεγάλη διεθνή οικονομική κρίση, το Θέατρο Τέχνης θα παρουσιάσει στην Επίδαυρο το τελευταίο έργο του Αριστοφάνη Πλούτος, με τίτλο Πλούτος – Πενίας Θρίαμβος, σε συμπαραγωγή με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου. «Θέλοντας να τονίσουμε την άκρως επίκαιρη συνθήκη της κρίσης, σκοπεύουμε, σεβόμενοι απολύτως το αριστοφανικό κείμενο, να δώσουμε μεγαλύτερη βαρύτητα στο ρόλο της Πενίας, η οποία με τη συνεχή παρουσία της θα τονίζει την παντοτινή ύπαρξή της σε όλες της “πολιτισμένες” κοινωνίες μέσα στον ιστορικό χρόνο», τονίζει ο σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Τέχνης Διαγόρας Χρονόπουλος.

Συντελεστες: Μετάφραση Γιάννης Βαρβέρης, σκηνοθεσία Διαγόρας Χρονόπουλος, μουσική Χρήστος Λεοντής, σκηνικά-κοστούμια Πάρις Μέξης, χορογραφία Σοφία Σπυράτου, φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος Ερμηνευουν Πενία Κάτια Γέρου, Πλούτος Δημήτρης Λιγνάδης, Χρεμύλος Αλέξανδρος Μυλωνάς, Καρίων Μάνια Παπαδημητρίου, Δίκαιος Κωστής Καπελώνης, και οι: Κώστας Βελέντζας, Θοδωρής Αντωνιάδης, Αλέξανδρος Πέρρος, Αναστασία Γεωργοπούλου και 14μελής Χορός.

ΜΙΚΡΗ ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ

Λένα Πλάτωνος
9 & 10 Ιουλίου, Μικρό Θέατρο Αρχαiας Επιδαύρου
H Λένα Πλάτωνος θα παρουσιάσει σε πανελλήνια πρώτη το καινούργιο ηλεκτρονικό έργο της βασισμένο σε ποίηση του Κωνσταντίνου Καβάφη με ερμηνευτές τη Σαββίνα Γιαννάτου και τον Γιάννη Παλαμίδα.

Αλκίνοος Ιωαννίδης & Absolute Ensemble
Absolutely Greek to Me
16 & 17 Ιουλiου, Μικρό Θέατρο Αρχαiας Επιδαύρου

Μουσική διεύθυνση Κristjan Jδrvi Tο Absolute Ensemble της Νέας Υόρκης, υπό τη διεύθυνση του Κρίστιαν Γέρβι, έρχεται στην Ελλάδα για να συναντήσει δυο σπουδαίους Έλληνες μουσικούς: το βιολιστή Μιλτιάδη Παπαστάμου, από τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος, και τον τραγουδοποιό Αλκίνοο Ιωαννίδη. Μέσα από τη χαρά της συνύπαρξης διαφορετικών κόσμων, θα παρουσιάσουν ένα ιδιαίτερο πρόγραμμα που, μακριά από κάθε σοβαροφάνεια, συνδυάζει την «κλασική» μουσική του 21ου αιώνα, το μεσαιωνικό κυπριακό και το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι, την ethnic jazz, τον αυτοσχεδιασμό και τους νέους τρόπους γραφής.

Christina Branco & Chocolate Quintet
Η Πορτογαλία των fados και των αυτοσχεδιασμών
23 & 24 Ιουλίου, Μικρό Θέατρο Αρχαiας Επιδαύρου

Φόρο τιμής στον κόσμο των φάδος αποτίει η Κριστίνα Μπράνκο, φαδίστα της νεότερης γενιάς, παρουσιάζοντας στο μικρό θεατράκι της Επιδαύρου μερικά από τα γνωστότερα τραγούδια της Amΰlia Rodrigues (Αμάλια Ροντρίγκες). Σέβεται απόλυτα την παράδοση του είδους προσθέτει όμως και τις δικές της τζαζ πινελιές.
Την ίδια βραδιά εμφανίζεται και το άλλο αστέρι της πορτογαλέζικης σκηνής, η Μαρία Ζοάο (Maria Joγo), περίφημη για τους τζαζ φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς της. Την πλαισιώνουν οι Chocolate, δηλ. το κουιντέτο που δημιούργησαν με τον επί 25 συναπτά έτη συνοδοιπόρο της, τον πιανίστα Mario Laginha (Mάριο Λαγκίνια), και το ονόμασαν έτσι γιατί απλά … εκτός από την αγάπη τους για τη μουσική τούς ενώνει και η λατρεία τους για τις σοκολάτες.

Εταιρεία Θεάτρου Χώρος
Ερωφίλη
Άσκηση 2
30 Ιουλίου,
Μικρό Θέατρο Αρχαiας Επιδαύρου

Επιμένοντας στον πειραματισμό με τις παραδοσιακές φόρμες, ο Σίμος Κακάλας και η Ομάδα Χώρος επαναπροσεγγίζουν την ομοιοκατάληκτη αριστουργηματική ερωτική αλλά και αντιτυραννική τραγωδία, γραμμένη στο Ρέθυμνο περί τα 1595, με ιταλικές επιδράσεις Η Ερωφίλη – Άσκηση 1 είχε παρουσιαστεί στην Κρήτη το καλοκαίρι του 2009 σε μια προσπάθεια να ερμηνευτεί το κείμενο ρυθμικά και χορευτικά μέσα από το πρίσμα της κρητικής παράδοσης. Οι ηθοποιοί κρατώντας δυσδιάστατες φιγούρες των χαρακτήρων του έργου σε φυσικό μέγεθος εφάρμοζαν συγκεκριμένη κινησιολογία εμπνευσμένη από ποικίλους κρητικούς χορούς.
Στην παράσταση Ερωφίλη – Άσκηση 2 το κείμενο αποδομείται περισσότερο, ανοίγοντας έτσι το δρόμο σε μια πιο τολμηρή σκηνοθεσία και σκηνογραφία. Θα ενταχθεί ο χορός που παραλείφθηκε στην Ασκηση 1, ενώ θα υπάρχει μεγαλύτερη ευελιξία στις θεατρικές τεχνικές απεικόνισης και αφήγησης.

Εταιρεία Θεάτρου Χώρος
Ερωφίλη – Άσκηση 2,
Ερωτόκριτος
31 Ιουλίου,
Μικρή Επίδαυρος

Από την Ερωφίλη, του «λογιωτάτου και ευγενεστάτου κυρίου Γεωργίου Χορτάτση του Κρητικού», στον Ερωτόκριτο τού συμπατριώτη του Βιτσέντζου Κορνάρου, που τη μιμήθηκε δημιουργικά. Μετά το τέλος της Ερωφίλης η ομάδα Χώρος προτείνει ένα γλέντι με δεκαπεντασύλλαβους, χορό, τσικουδιά και φαγητό, για να ακουστεί το περίφημο ποίημα της Κρητικής Αναγέννησης. Προσκεκλημένος όποιος θέλει να συμμετάσχει: τραγουδιστής, αφηγητής ή οργανοπαίχτης

Συντελεστές: Σκηνοθεσία Σίμος Κακάλας, δραματουργία Μαργαρίτα Κρανά, ειδική σύμβουλος – φιλόλογος Ναταλία Δεληγιαννάκη, σκηνικά – κοστούμια Μάρθα Φωκά, πρωτότυπη μουσική Γιάννης Αγγελάκας – Νίκος Βελιώτης, κούκλες Στάθης Μαρκόπουλος, φωτισμοί Περικλής Μαθιέλλης Ερμηνευουν Σίμος Κακάλας, Δήμητρα Κούζα, Έλενα Μαυρίδου, κούκλες Στάθης Μαρκόπουλος, μουσική εκτέλεση Γιάννης Αγγελάκας, Νίκος Βελιώτης, Κωστής Κυριτσάκης