Category Archives: Τσούγκου Αγγελίτα

Ο «Γυάλινος Κώδων» επιστρέφει

Η Αγγελίτα Τσούγκου ανεβάζει φέτος τον πήχυ ακόμα ψηλότερα

Ο «Γυάλινος Κώδων» επιστρ�φει

Η Αγγελίτα Τσούγκου ανεβάζει φέτος τον πήχυ ακόμα ψηλότερα. Η επιτυχία που γνώρισε ο «Γυάλινος Κώδων» της Σίλβια Πλαθ, που παρουσίασε τον προηγούμενο Μάιο σε λιγοστές παραστάσεις στο Μεταξουργείο, έκανε απαραίτητη τη συνέχισή της και τη μεταφορά της σε άλλο χώρο. Ετσι, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στην οδό Θεμιστοκλέους 104, στο Κέντρο Λόγου και Τέχνης των εκδόσεων Καστανιώτη, η Αγγελίτα Τσούγκου αναμετράται για άλλη μία φορά με το γεμάτο λεπτές αποχρώσεις και ευαισθησίες έργο της μεγάλης Αμερικανίδας ποιήτριας. Μάλιστα, πέρα από τα Δευτερότριτα, για δύο Σαββατοκύριακα, στις 6, 7 (3.00 και 5.00 μ.μ. αντίστοιχα) και 13, 14 Δεκεμβρίου (τις ίδιες ώρες), θα παρουσιάσει την παράσταση και στα αγγλικά.

Η φλόγα που καίει μέσα της γίνεται αντιληπτή όταν μιλάει για τη δουλειά της. Με τσαγανό και γνώση του χώρου και των εκφραστικών της μέσων, η Αγγελίτα Τσούγκου τελείωσε το Θέατρο Τέχνης, το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ) και έκανε μεταπτυχιακό στην υποκριτική στη Σχολή Arts Educational Schools London.

  • Επέλεξες να ανεβάσεις ένα έργο της Σίλβια Πλαθ, μιας αντισυμβατικής προσωπικότητας. Τι ήταν εκείνο που σε κινητοποίησε ως ηθοποιό και καλλιτέχνιδα;

Με γοήτευαν τα ποιήματα και τα διηγήματα της Σίλβια Πλαθ και ξεχώριζα σε αυτά μία θεατρική ένταση. Είχα διαβάσει το «Γυάλινο Κώδωνα» στα φοιτητικά μου χρόνια και θυμόμουν την ιστορία, όχι όμως τη συγγραφική δεξιοτεχνία με την οποία αυτή ξεδιπλωνόταν. Οταν ξαναδιάβασα το μυθιστόρημα, ανακάλυψα μια δυνατή ιστορία η οποία ξετυλιγόταν με ένα μοναδικό τρόπο.
Εκεί ακριβώς αποτυπώνεται η σπουδαιότητα της Σίλβια Πλαθ και ως μυθιστοριογράφου. Μπαίνοντας στα κατάβαθα μιας έξυπνης και ανήσυχης ηρωίδας -που μοιάζει εκπληκτικά με τον εαυτό της, μιας και πρόκειται για ένα εμμέσως αυτοβιογραφικό έργο-, συνθέτει μια ιστορία στην οποία η προσωπική θέαση των γεγονότων παίζει σπουδαιότερο ρόλο από τα ίδια τα γεγονότα. Το χιούμορ που προκύπτει δε από τις ευφυείς και πρωτότυπες αναλύσεις της πρωταγωνίστριας Εστερ είναι διάχυτο, ακόμα και στα πιο σκοτεινά σημεία του έργου.

Ετσι λοιπόν, με τη δεύτερη ανάγνωση του «Γυάλινου Κώδωνα», αποφάσισα ότι το μυθιστόρημα αυτό δεν μπορούσε παρά να έχει… τη δική του παράσταση.

  • Ενας μονόλογος είναι για τον ηθοποιό άσκηση υποκριτικής, πρόκληση, στοίχημα; Πόσο σε απασχολεί να βάζεις δύσκολα στον εαυτό σου;

Είναι μεγάλη η πρόκληση. Ομως, δεν το είδα έτσι αρχικά. Ισως αν είχα συνειδητοποιήσει πόσο μεγάλη πρόκληση ήταν, να είχα φοβηθεί κι αυτό θα φαινόταν. Ο λόγος που δεν το συνειδητοποίησα είναι διότι δεν είχα προ-αποφασίσει ότι θα είναι μονόλογος. Μάλιστα, η αρχική διασκευή ήταν για τρεις χαρακτήρες: την κεντρική ηρωίδα που αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο τις περιπέτειές της και έναν άντρα και μια γυναίκα που θα ενσάρκωναν όλες τις αντρικές και γυναικείες παρουσίες που έπαιξαν ρόλο τη συγκεκριμένη περίοδο στη ζωή της. Οταν, όμως, με τη Θεοδώρα Κατσιφή συμφωνήσαμε ότι μια τέτοια ματιά θα αλλοίωνε το δυνατό χαρτί του έργου, που ήταν ο διάλογος της ηρωίδας με τον εαυτό της και όχι τόσο με τους άλλους, προχώρησα στην παρούσα διασκευή.

  • Τόσο φέτος όσο και στην προηγούμενη παράστασή σου «Η κρυφή ερωτική ζωή της Οφηλίας», εκτός από το βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο είχες επίσης και τη σκηνοθεσία, όπως και σ’ αυτή την παράσταση, σε συνεργασία με τη Θεοδώρα Κατσιφή. Ποιες δυσκολίες συναντάς σκηνοθετώντας τον εαυτό σου;

Είναι δύσκολο, αλλά και απελευθερωτικό να αυτο-σκηνοθετείται ένας ηθοποιός. Απλώς -σε κάποιο σημείο της δουλειάς- χρειάζομαι την εξωτερική ματιά, μια συμβουλή από έναν άνθρωπο που εμπιστεύομαι και μοιραζόμαστε κοινές αντιλήψεις για το αν κινούμαι στο σωστό δρόμο. Ειδικά φέτος, η Θεοδώρα Κατσιφή ανέλαβε εξ ολοκλήρου την υποκριτική διδασκαλία και επειδή οι απόψεις μας συγκλίνουν, η συνεργασία μαζί της οδήγησε σε ένα δυνατό και αρμονικό αποτέλεσμα.

  • Στο «Γυάλινο Κώδωνα» ανέλαβες πολλές και διαφορετικές αρμοδιότητες. Οχι μόνο σκηνοθέτησες και παίζεις, αλλά επέλεξες η ίδια το έργο και συμμετέχεις και στην παραγωγή. Η ανάληψη τόσων καθηκόντων γίνεται για να εξασφαλιστεί το αποτέλεσμα και για να διατηρήσεις στο ακέραιο την καλλιτεχνική σου ελευθερία; Ποιο είναι το τίμημα;

Εάν επιθυμώ να ανεβάσω ένα έργο, θα το κάνω. Είναι μεγάλο το ρίσκο και σίγουρα δεν είναι ο εύκολος δρόμος και αυτό το ξέρουν όλοι οι άνθρωποι που χωρίς καμία οικονομική στήριξη αποφασίζουν να κάνουν κάτι αντίστοιχο, είτε στο σινεμά είτε στο θέατρο. Βέβαια, φέτος το έργο γίνεται σε συμπαραγωγή με το θέατρο 104 και γι’ αυτό είμαι εξαιρετικά ευγνώμων.
Γενικά, μου αρέσει ο ρόλος μου στο χώρο του θεάτρου να μεταβάλλεται και να προσαρμόζεται ανάλογα με τις ανάγκες και τις καταστάσεις. Αλλοτε κάνω την παραγωγή, άλλοτε συμμετέχω σε μια συμπαραγωγή και άλλοτε είμαι απλώς ηθοποιός ή σκηνοθέτις, που πληρώνεται για να κάνει μια δουλειά.

  • Αναλαμβάνεις, ωστόσο, ένα επιπλέον δύσκολο εγχείρημα, αφού θα παίξεις το «Γυάλινο Κώδωνα» στα αγγλικά…

Η Σίλβια Πλαθ είναι σημείο αναφοράς στην αμερικανική και παγκόσμια λογοτεχνία και υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον για την παράστασή μας από αγγλόφωνους -κυρίως Αμερικανούς- που ζουν στην Ελλάδα. Το θέατρο 104 στηρίζει με θέρμη αυτό το τόλμημα. Κι εγώ νιώθω ενθουσιασμένη, επειδή έχω ιδιαίτερη επαφή με την αγγλική γλώσσα. Πρωτοπήγα σχολείο στην Αμερική και έκανα τις μεταπτυχιακές θεατρικές σπουδές μου στο Λονδίνο.

  • Ο κινηματογράφος και η τηλεόραση και η αναγνωρισιμότητα που η δεύτερη συνεπάγεται σε ενδιαφέρουν;

Με ενδιαφέρει να παίξω στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Η αναγνωρισιμότητα, κυρίως από την τηλεόραση, μπορεί να διευκολύνει οικονομικά και σε επίπεδο ευκαιριών τη ζωή ενός ηθοποιού. Η εμπειρία μου από την τηλεόραση έως τώρα είναι πολύ ευχάριστη. Εδώ κι ένα χρόνο γράφω τηλεοπτικά σενάρια μαζί με τη Θεοδώρα Κατσιφή και συνεχίζουμε.

  • Πιστεύεις ότι στη γενιά σου υπάρχουν αξιόλογοι ηθοποιοί; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτής της γενιάς;

Υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι ηθοποιοί, οι οποίοι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα ξεχωρίσουν. Υπάρχουν εύκολοι δρόμοι και δρόμοι όχι τόσο εύκολοι. Και στις δύο περιπτώσεις, με αποφασιστικότητα, σκληρή δουλειά και σωστές επιλογές, θα φανεί ο αξιόλογος ηθοποιός. Το πρόβλημα με τη γενιά μου δεν είναι η ποιότητά της αλλά η επιφυλακτικότητα με την οποία αντιμετωπίζεται από τις προηγούμενες.

  • Τι λείπει περισσότερο σήμερα στο σύγχρονο θέατρο;

Πιστεύω ότι ζούμε την εποχή του βερμπαλισμού. Θεωρώ ότι για κάποιο λόγο έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη μας στο θέατρο και προσπαθούμε να κάνουμε παραστάσεις που να «καπελώνουν» το ίδιο το είδος της Τέχνης που έχουμε επιλέξει να υπηρετούμε. Ομως αυτό είναι αντιφατικό, ματαιόδοξο, όσο και μάταιο.

  • Ως σήμερα στη ζωή σου έχεις βρεθεί αντιμέτωπη με το γυάλινο κώδωνα;

Ναι. Και ποιος δεν έχει βρεθεί, άλλωστε; Γι’ αυτό και το έργο της Σίλβια Πλαθ είναι διαχρονικό. Είναι βασανιστικό να έχεις ακριβή επίγνωση μιας κατάστασης αλλά ο γυάλινος κώδων να μη σε αφήνει να κάνεις αυτό που ξέρεις ότι είναι καλύτερο για τον εαυτό σου. Η Εστερ, η ηρωίδα του «Γυάλινου Κώδωνος», έχει τέτοια οξεία κρίση για αυτό που της συμβαίνει, που θα έλεγε κανείς ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Κι όμως, ο γυάλινος κώδων «με τις ασφυκτικές του παραμορφώσεις» την «ακινητοποιεί σαν νεκρό μωρό».

  • Οι δυσκολίες που πιθανόν να συνάντησες σε βοήθησαν να ανέβεις σκαλοπάτια μέσα σου και να ψηλώσεις ως άνθρωπος;

Κανείς δεν προχωράει χωρίς τις δυσκολίες. Τώρα -στα τριάντα ακριβώς- το βλέπω καθαρά αυτό. Κι έχω την πεποίθηση ότι όλοι σε κάποια χρονική στιγμή, που διαφέρει για τον καθένα, βλέπουν ξεκάθαρα την αιτιολόγηση των δικών τους δυσκολιών και η πορεία τους δικαιώνεται μπροστά στα μάτια τους. Ολοι οι άνθρωποι χαράζουν το δικό τους, μοναδικό δρόμο και οι δυσκολίες τους διαφέρουν από των υπολοίπων και χρονικά και ποσοτικά και ποιοτικά, γι’ αυτό είναι εξαιρετικά χρονοβόρο και ανούσιο να συγκρίνει ένας καλλιτέχνης την πορεία του με την πορεία ενός άλλου καλλιτέχνη. Το μυστικό με τις δυσκολίες είναι ένα: Να τις αντιμετωπίζεις σαν φίλες που σε συμβουλεύουν κι όχι σαν εχθρούς που θέλεις να κλειδώσεις στο υπόγειο. Δεν το καταφέρνω, αλλά προσπαθώ.

«Ο ΓυΑλινος Κώδων» της Σίλβια Πλαθ
με την Αγγελίτα Τσούγκου. Θέατρο 104,
Κέντρο Λόγου και Τέχνης: Θεμιστοκλέους 104 και Καλλιδρομίου. Τηλέφωνο: 210-3826185.
Σκηνοθεσία Αγγελίτα Τσούγκου, Θεοδώρα Κατσιφή.
Η παράσταση θα παρουσιαστεί στα αγγλικά
στις 6/12 (3.00 μ.μ.), 7/12 (5.00 μ.μ.) ,
13/12 (3.00 μ.μ.) και 14/12 ( 5.00 μ.μ.)

ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, AGENDA, Σάββατο, 22.11.08

Advertisements