Category Archives: Σουζούκι Ταντάσι

Από το Rockwave Festival στην Πίνα Μπάους…

  • Το τέταρτο κουδούνι

  • Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη, TA NEA: Πέμπτη 9 Ιουλίου 2009 Ο κ. Τρύφων Σαμαράς, ο Απόλυτος Έλλην Κομμωτής (με την αοιδό Κατερίνα  Στανίση). Για το φανταστικό λεύκωμα της Σύγχρονης Ελληνικής Λεβεντιάς- δροσερή καλοκαιρινή προσφορά της στήλης στους αναγνώστες της μια κι οι εκπτώσεις έχουν φέτος αρχίσει νωρίς. Όλος ο κόσμος, μια σκηνή...

  • Τι την ήθελαν την αφίσα αυτή; Στο φετινό Rockwave Festival; Με το τρελιάρικο το κεφάλι που φόραγε μάσκα θαλάσσης; Και με το σλόγκαν «Τhe wave is back» (το κύμα επανέρχεται)»; Πλακώνει, που λέτε, στην Μαλακάσα, όπου και ο τόπος του- ανοργάνωτου…- εγκλήματος, ένα wave κακοκαιρίας, μα τι κακοκαιρίας! Και τα κάνει όλα μούσκεμα- παπάρα δηλαδή. Κύματι θαλάσσης… Κι ήρθε κι έμπασε απ΄ την υγρασία το φεστιβάλ στις δυο μέρες- απ΄ τις προγραμματισμένες τέσσερις. Κι έμπασαν απ΄ την ταλαιπωρία κι οι θεατές/ ακροατές. Είδαν με τα μάτια τους το βυθό- έπιασαν πάτο εν ολίγοις. Και χωρίς μάσκα θαλάσσης.
  • Προφητική αφίσα. Σαν κάτι θρίλερ φαντασίας που μια φωτογραφία γίνεται πραγματικότητα κι ύστερα… ο χαμός.
  • Όλος ο κόσμος, μια (ροκ) σκηνή…
  • Η χαλκέντερη Αντιγόνη Βαλάκου – αποκαταστάθηκε το κάταγμα στο χέρι που την ανάγκασε να διακόψει απ΄ τον λορκικό «Ματωμένο γάμο» που ΄κανε στο ΚΘΒΕ ο Γιάννης Ιορδανίδης όπου ερμήνευε την Μάνα και κλείνει φέτος τα εξήντα χρόνια της (απ΄ το ΄49!) στο θέατρο- κι η Αναστασία Πανταζοπούλου- παλιό, καλό κρασί κι οι δυο τους- θα πρωταγωνιστήσουν στο έργο του Γάλλου Ερίκ Βεστφάλ «Εσύ και τα σύννεφά σου»- το πρώτο του (1971) που θ΄ ανεβάσει το χειμώνα- η πρεμιέρα στις 11 Δεκεμβρίου- ο Κοραής Δαμάτης στο «Αγγέλων Βήμα».

  • Συμπρωταγωνιστεί – κι εδώ είναι η πολύ ευχάριστη έκπληξη, μια κι είχε να παίξει δώδεκα χρόνια, αφ΄ ότου έκανε τον Τζέιμς Ταϊρόν στο «Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα» με την Ζωή Λάσκαρη και τον Γιώργο Χριστοδούλου σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη στο θέατρο «Αθηνά» τη σεζόν 1997- ΄98- ο Αντώνης Θεοδωρακόπουλος (στη φωτογραφία). Μαζί τους κι ο Δημήτρης Μπικηρόπουλος.

  • Το έργο, που θ΄ ανεβεί σε μετάφραση Χαράς Μπακονικόλα, με σκηνικά του σκηνοθέτη και μουσική Χρίστου Θεοδώρου, έχει πρωτοπαρουσιαστεί στην Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη, απ΄ το ΚΘΒΕ, στην τότε Νέα Σκηνή του, στο θέατρο «Αυλαία», το 1972-΄73 σε σκηνοθεσία Νίκου Ραφτόπουλου, με Αλέκα Κατσέλη και Λίνα Τριανταφύλλου. Αργότερα το ανέβασαν ο Πέτρος Ζηβανός, και πάλι στη Θεσσαλονίκη, για την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», στο «Αμαλία» το 1993-΄94 και την ίδια χρονιά η Μαργαρίτα Λαμπρινού στο τότε «Όρβο» για το θίασο Άλκηστης Γάσπαρη- Όλγας Πολίτου ενώ μόλις τον περασμένο Απρίλιο το παρουσίασε στο «Αργώ Studio» η ομάδα «Μove Υour Αrt» σε σκηνοθεσία Μαρίας Βαρδάκα.

  • Ανύπαρκτη πια η παρθενογένεση στην τέχνη. (Και δεν ομιλώ για Έλληνες συγγραφείς κωμωδιών που εφορμούν στα βιντεάδικα και ποιος είδε τον Κύριο και δεν Τον φοβήθηκε- Η Μεγάλη Λεηλασία… Διότι εδώ περί παρθενορραφής πρόκειται. Για δημιουργούς ομιλώ).

  • Μας έφερε τις προάλλες ο Θεόδωρος Τερζόπουλος και πάλι, έπειτα από αρκετά χρόνια, στο «Άττις» του αυτή τη φορά, τον σημαντικό Ιάπωνα της πρωτοπορίας Ταντάσι Σουζούκι (φωτογραφία) και το SCOΤ τουτον Θίασο Σουζούκι της Τόνγκα- με την «Ηλέκτρα» του- βασισμένη στην «Ηλέκτρα» του Χόφμανσταλ και ολίγον στην ευριπίδεια «Ηλέκτρα».

  • Δεν μπόρεσα να δω την παράσταση αλλά διάβασα πως ο Σουζούκι είχε τοποθετήσει την «Ηλέκτρα» του σε φρενοκομείο. Οπότε, αυτομάτως, θυμήθηκα μιαν άλλη «Ηλέκτρα» σε φρενοκομείο- τη σοφόκλεια. Η σκηνοθεσία ήταν του εγκατεστημένου στην Γερμανία Ιταλού Ρομπέρτο Τσιούλι: παράσταση του 1983, που την έφερε στην Αθήνα το ΄85, στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού, και στο πλαίσιο της ΑθήναςΠολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπηςη πρώτη τού, με πρωτοβουλία της Μελίνας, θεσμού-, όταν ουσιαστικά πρωτοπήραμε μια μυρουδιά σύγχρονου θεάτρου στην ευρωπαϊκή επαρχία μας, το «Θέατρο επί του Ρουρ». Του οποίου ο Τσιούλι υπήρξε συνιδρυτής το 1981.

  • Κοινή, προφανώς, ρίζα των δυο παραστάσεων, η ψυχαναλυτική προσέγγιση του Χόφμανσταλ. Η εξαιρετικά τολμηρή για τα ελληνικά δεδομένα της εποχής παράσταση θυμάμαι πως είχε ενοχλήσει πολύ και σαν να την ψιλοέκραξαν στο τέλος. Εκείνο που θυμάμαι πολύ καλά είναι τον Ζιλ Ντασέν: να την υπερασπίζεται, αντίθετα, θερμά και με ενθουσιασμό, φωνάζοντας όρθιος «μπράβο Τσιούλι!».

«Κυριολεκτικά έχουν σπάσει τα τηλέφωνα στο 1142» έλεγε στο ρεπορτάζ για την απαγόρευση του καπνίσματος η ρεπόρτερ της – «δημόσιας»- ΝΕΤ.  Αν, μετά, της σπάσω κυριολεκτικά το τηλέφωνο στο κεφάλι εγώ θα φταίω;

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… «Τι είναι Πίνα Μπάους;» ρωτούσε πρόσφατα ο παρουσιαστής κ. Γιώργος Λιάγκας στο τηλεπαιχνίδι του «Η εκδίκηση της ξανθιάς», στο Μega, τον παίκτη. «Α. Χορογράφος; Β. Πινακοθήκη; Γ. Σοκολάτα;». «Το Β» είχε απαντήσει ο παίκτης- ή μήπως ήταν παίκτρια; Ήτοι, Πινακοθήκη. Η Πίνα Μπάους. Λάθος είχαν απαντήσει κι οι έξι απ΄ τις επτά ξανθιές του «Χορού» που διαθέτει η εκπομπή. Ε, δεν έκανε και πολλά η ελληνική τηλεόραση με αφορμή το θάνατο, έστω, της Πίνα Μπάους (φωτογραφία) για να ενημερώσει το κοινό που- προφανώς…- επιθυμεί να ΄χει. Μόνο στην ΝΕΤ, μετά το τυπικό ρεπορτάζ, άκουσα τον Προκόπη Δούκα που παρουσίαζε το δελτίο να λέει από μόνος του για το «Ορφέας και Ευρυδίκη» της Πίνα Μπάους που ΄χε παιχτεί πέρσι στην Επίδαυρο και που, όπως είπε, «ήταν από τα ωραιότερα πράγματα που έχω δει στη ζωή μου».

  • Το γνωρίζω πως γνωρίζει ο καλός συνάδελφος και πως είναι απ΄ τους μετρημένους στα δάχτυλα στα ΜΜΕ που γνωρίζουν. Αλλά όταν ακούω τις κουβέντες αυτές στην ελληνική τηλεόραση που ο μέσος όρος κουλτούρας της το πολύ μέχρι Βροχοπούλου να φτάνει κι όταν ξέρω πως αν γνωρίζεις κάτι πέραν και επιπλέον του Κακά χαρακτηρίζεσαι «κουλτουριάρης» μ΄ όλα τα υπονοούμενα που μπορεί να φέρει ο νεολογισμός…, ε, δεν παύω να εκπλήττομαι: «Το άκουσαν καλά αυτό τα αυτιά μου σε δελτίο ειδήσεων στην τηλεόραση;!!!». Και ψιλοπαρηγοριέμαι.

«Εγώ δεν μπορώ να καταδικάσω σοβαρά τον κ. Καρατζαφέρη γιατί έχει πλάκα, έχει μεγάλη πλάκα, είναι κουτοπόνηρος, είναι και όλη του η εμφάνιση έτσι, είναι λίγο μπούλης». Ποιος το ΄πε στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ;  Μα ο κ. Θόδωρος Πάγκαλος. Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, ποια είναι η ομορφότερη; Όλος ο κόσμος, μια σκηνή…

«Ηλέκτρα» από τον Tadashi Suzuki

  • Για μία και μόνη παράσταση θα «σταθμεύσουν» στην Αθήνα ο διάσημος Ιάπωνας σκηνοθέτης Tadashi Suzuki και η ομάδα του Suzuki Company of Toga, στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας που πραγματοποιούν αυτό το καλοκαίρι. Ο θίασος θα παρουσιάσει στο Θέατρο Άττις, αυτήν την Κυριακή, την Ηλέκτρα, βασισμένη σε κείμενα των Ευριπίδη και Χόφμανσταλ. Τον ομώνυμο ρόλο ερμηνεύει η Κορεάτισσα ηθοποιός Yoo Jeong Byun, ενώ τη μουσική έχει συνθέσει η διάσημη μουσικός Midori Takada, η οποία στην παράσταση παίζει επί σκηνής κρουστά. Ο δωδεκαμελής θίασος αποτελείται από Ιάπωνες και Κορεάτες ηθοποιούς.
  • Από τους σπουδαιότερους ερευνητές του σύγχρονου θεάτρου, ο σκηνοθέτης Τ. Suzuki επιδιώκει μέσα από το έργο του να αναδείξει την οικουμενική διάσταση των θεμάτων με τα οποία καταπιάνεται, μέσα από την υπέρβαση των πολιτισμικών και εθνικών τους ορίων. Στη δική του προσέγγιση του μύθου της Ηλέκτρας, όπου η αρχαία τραγωδία παντρεύεται με την παράδοση του θεάτρου Νο, τοποθετεί τους ήρωές του σε ένα νοσοκομείο. Εκεί ζει σιωπηλή και απομονωμένη η Ηλέκτρα, με μόνη φιλοδοξία να εκδικηθεί τη μητέρα της που την εγκατέλειψε, την αιτία των δεινών της, μια σκοτεινή φαντασίωση, όλο και πιο παθιασμένη, καθώς η εκδίκηση είναι ακατόρθωτη. Κανένα πλάσμα, σε οποιαδήποτε εποχή και πολιτισμό, δεν είναι απρόσβλητο από τον κίνδυνο να βιώσει μια παρόμοια φρικτή εμπειρία, μοιάζει να προειδοποιεί τον θεατή ο Τ. Suzuki… [Η ΑΥΓΗ: 12/06/2009]

Ταντάσι Σουζούκι: «Είμαστε όλοι άρρωστοι»

  • Ο διάσημος ιάπωνας σκηνοθέτης παρουσιάζει την Κυριακή μια διαφορετική «Ηλέκτρα» στο θέατρο Αττις

Η Γιου Γέονγκ Μπιν, η κορεάτισσα ηθοποιός που ερμηνεύει την Ηλέκτρα, σε σκηνή από την ομώνυμη παράσταση του Ταντάσι Σουζούκι. Στην ένθετη φωτογραφία ο ιάπωνας σκηνοθέτης με τον ομότεχνο φίλο και συνεργάτη του Θόδωρο Τερζόπουλο

  • Διαφορετική στη δομή της από την πρώτη εκδοχή στους Δελφούς το 1985, με θίασο αριθμητικώς διπλάσιο (συμμετέχουν δώδεκα ηθοποιοί από την Ιαπωνία και την Κορέα) και πλήρως ανανεωμένη όψη (σκηνικό και κοστούμι), η «Ηλέκτρα» του Ταντάσι Σουζούκι κινείται και ερμηνευτικώς σε νέους δρόμους. Με πρωταγωνίστρια την Κορεάτισσα Γιου Γέονγκ Μπιν και βασισμένη σε κείμενα του Ευριπίδη και του Χόφμανσταλ , θα παρουσιαστεί την Κυριακή, σε μετάφραση Μαρίας Βογιατζή, στη σκηνή του θεάτρου Αττις- είναι άλλωστε γνωστή η στενή φιλική και επαγγελματική σχέση που συνδέει τον Σουζούκι με τον Θόδωρο Τερζόπουλο. Στόχος τού σκηνοθέτη είναι να παντρέψει την αρχαία τραγωδία με την παράδοση του θεάτρου Νο.

  • «Με ενδιαφέρει ο διαπολιτισμικός διάλογος,με ενδιαφέρει να φέρουμε τα μεγάλα θέματα κοντά στον σύγχρονο κόσμο» είπε χθες το μεσημέρι ο διάσημος σκηνοθέτης, ο οποίος παραμένει πιστός στην άποψη ότι «είμαστε όλοι άρρωστοι,καθώς δεν επικοινωνούμε μεταξύ μας. Με τον ίδιο τρόπο που δεν επικοινωνούνμεταξύ τους και οι ψυχοπαθείς» . Ως εκ τούτου η «Ηλέκτρα» τοποθετείται σε ένα ψυχιατρείο, ανάμεσα σε ασθενείς, γιατρούς και νοσοκόμες «οι οποίοι μπορεί να είναι επίσης άρρωστοι. Ολοι χρειαζόμαστε βοήθεια» επισημαίνει.
  • «Είναι μια κραυγή σωτηρίας αυτή η παράσταση. Η θέση του καλλιτέχνη είναι να αφυπνίζει τον κόσμο. Στη σημερινή εποχή τον ρόλο του γιατρού έχει αναλάβει ο πολιτικός. Μόνο που, αντί να λύνει, δημιουργεί περισσότερα προβλήματα. Γιατί οι πολιτικοί και οι ισχυροί αυτού του κόσμου προσπαθούν να κρύψουν το πρόβλημα. Από την άλλη, χαρακτήρες όπως η Ηλέκτρα, ο Ορέστης, η Κλυταιμνήστρα εξακολουθούν να έχουν ενδιαφέρον» εξηγεί.
  • Με γνώριμο και χαρακτηριστικό στοιχείο των παραστάσεών του την αντίληψη ότι ο κόσμος είναι ένα μεγάλο νοσοκομείο, και με επίσης δεδομένη τη διάθεση να ενώσει την Ανατολή με τη Δύση, ο Ταντάσι Σουζούκι συνεχίσει τη διοργάνωση θεατρικών Ολυμπιάδων. Το 2010 προγραμματίζεται να γίνει στη Σεούλ. Αν και θα είχε ενδιαφέρον να παρουσιάσει στη χώρα μας ένα έργο της ιαπωνικής δραματουργίας, ο ίδιος δηλώνει ότι «δεν υπάρχουν πολλά αξιόλογα, εκτός από κάποια κλασικά» – με ένα από τα οποία δεν αποκλείεται να μας επισκεφθεί στο μέλλον.

Τέσσερις δεκαετίες πρωτοπορίας

  • Ο Ταντάσι Σουζούκι ίδρυσε τον θίασο SCΟΤ (Suzuki Company of Τoga) το 1966- τότε με την ονομασία Waseda Sho-gekijo- καθώς και το δικό του θέατρο. Μέσα από μια σειρά παραστάσεων, ανάμεσα στις οποίες και το έργο «Πάνω στο δραματικό πάθος», ο συγκεκριμένος χώρος αναδείχθηκε κέντρο των θεατρικών κινημάτων του ΄60 και του ΄70. Το 1976 ο θίασος μεταφέρθηκε σε ένα ορεινό χωριό στη μέση της Ιαπωνίας, την Τόγκα, μετατρέποντας μια παραδοσιακή φάρμα στο θέατρο Τόγκα. Εκτοτε αποτελεί σημείο συνάντησης διεθνών καλλιτεχνών, ενώ το 1984 πήρε την οριστική μορφή και ονομασία του. Οραματιστής ενός παγκόσμιου θεάτρου, ο Σουζούκι κατόρθωσε να πραγματοποιήσει το όνειρό του με τη δημιουργία πολυπολιτισμικών παραγωγών. Διοργανωτής του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου στην Ιαπωνία, έχει δουλέψει στις ΗΠΑ και στη Μόσχα, ενώ έχει γράψει πολλά βιβλία για το θέατρο.

  • ΤΟ ΒΗΜΑ, Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009

Η «Ηλέκτρα» του Σουζούκι και η δυσκολία της επικοινωνίας

  • Ηρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1985, και παρουσίασε στους Δελφούς τους «Τρωάδες». Από τότε έχει έρθει αρκετές φορές ο Ταντάσι Σουζούκι, εκπλήσσοντάς μας κάθε φορά με την προσέγγισή του στο αρχαίο δράμα. Αυτή τη φορά ο Ταντάσι Σουζούκι μας καλεί να δούμε την «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη, σε μια και μοναδική παράσταση, την Κυριακή 14 Ιουνίου, στο θέατρο «Αττις».
  • Χθες το μεσημέρι, στο θέατρο «Αττις», ο Ταντάσι Σουζούκι μας μίλησε για την οπτική του. «Είναι μια σημαντική παράσταση», είπε ο Σουζούκι, «γιατί μέσω αυτής εκφράζουμε θέματα της σύγχρονης εποχής. Ενα από τα μηνύματά της είναι ότι στην εποχή της υψηλής τεχνολογίας και της παγκοσμιοποίησης, η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Πιστεύω ότι ενώ θέλουμε να φέρουμε τον άνθρωπο κοντά, μέσα από την ιλλιγιώδη εξέλιξη της τεχνολογίας, τελικά τον απομακρύνουμε. Πρόκειται για ένα έργο, που αν και γράφτηκε πριν από 2.000 χρόνια, μιλάει ακριβώς γι’ αυτό το ζήτημα. Χαρακτήρες όπως η Ηλέκτρα και ο Ορέστης, υπάρχουν σήμερα γύρω μας, κι αυτό ήταν το κίνητρο γι’ αυτή την παράσταση», είπε ο Ιάπωνας σκηνοθέτης.
  • Ο Ταντάσι Σουζούκι και η ομάδα του SCOT κάνει αυτή την περίοδο μια παγκόσμια περιοδεία. Ενας από τους σταθμούς του είναι η παράσταση της Κυριακής, όχι μόνο γιατί κάθε φορά επιστρέφει στην Ελλάδα με νοσταλγία, αλλά και γιατί εδώ έχει πολλούς φίλους. Η «Ηλέκτρα» του, με νέα φόρμα, είναι βασισμένη σε κείμενα του Ευριπίδη και του Χόφμανσταλ. Και στην παράστασή του, το έργο διαδραματίζεται σ’ ένα ψυχιατρείο -μια αναπαράσταση της κοινωνίας- όπου οι άρρωστοι δεν μπορούν να επικοινωνήσουν και ζητούν τη βοήθεια των γιατρών. «Ολοι οι χαρακτήρες παρουσιάζονται ως τρελοί, γιατί θέλω να πω ότι χρειάζονται ένα φάρμακο γι’ αυτή την αρρώστια. Ομως οι γιατροί είναι σαν τους πολιτικούς. Αντί να θεραπεύουν, εντείνουν το πρόβλημα. Ο σκοπός του θεάτρου είναι αφύπνιση», είπε ο Σουζούκι, που στις παραστάσεις του προσπαθεί να συνδυάσει το λόγο του αρχαίου ελληνικού δράματος και την παράδοση της σωματικότητας του ιαπωνικού θεάτρου. «Στην “Ηλέκτρα” προσπαθώ να ενώσω τις δύο αυτές φιλοσοφίες».
  • Της Ολγας Σελλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12/6/2009

Ρίτσου «Ελένη» και ιαπωνική «Ηλέκτρα»

«Ελένη»
  • Στο θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη», στο πλαίσιο του 23ου Φεστιβάλ Δήμου Υμηττού, αύριο και μεθαύριο (9.30 μ.μ.) ο ηθοποιός – σκηνοθέτης Βασίλης Παπαβασιλείου παρουσιάζει ξανά την εξαιρετική σκηνοθετικά και ερμηνευτικά – από τον ίδιο – παράσταση της «Ελένης» του Γιάννη Ρίτσου. Η παράσταση του Β. Παπαβασιλείου έχει τις ρίζες της στη μοναδική θεατρική βραδιά, με χαρακτήρα «θεατρικού αναλογίου», που πραγματοποίησε το καλοκαίρι του 1999 στην Πνύκα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, με τίτλο «Ο κύριος Γιάννης Ρίτσος». Ηταν μία προσπάθεια, ανθολογώντας το έργο του ποιητή, να συντεθεί ένα είδος σκηνικής αυτοβιο-εργογραφίας του Ρίτσου. Στη σύνθεση αυτή συμπεριλήφθηκε κι ένα μεγάλο απόσπασμα από το ποιητικό έργο «Ελένη» («Τέταρτη διάσταση»). Το 2001 το έργο παρουσιάστηκε, για πρώτη φορά, σε μορφή παράστασης (συμπαραγωγή Πανεπιστημίου Αθηνών, ΕΤ1, και των ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου και Λάρισας).
  • Οπως σημειώνει ο σκηνοθέτης: «Σήμερα και με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του ποιητή, αναπτύσσουμε πιο συστηματικά τη δοκιμή μας εκείνη, με την ελπίδα ότι συμβάλλουμε έτσι στην αναψηλάφηση του θεατρικού τουλάχιστον Ρίτσου, που παραμένει για μας μια υπόθεση ερεθιστικά ανοιχτή. Οπως το ίδιο ισχύει βεβαίως για το σύνολο του έργου του».
  • Η παράσταση, που απέσπασε το Βραβείο καλύτερης ανδρικής ερμηνείας «Κάρολος Κουν» (από την Ενωση Ελλήνων Θεατρικών – Μουσικών Κριτικών, το 2001), παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Β. Παπαβασιλείου, σκηνικό – κοστούμια Μαρί Νοέλ Σεμέ, φωτισμούς Ελευθερίας Ντεκώ και μουσική επιμέλεια Γιάννη Μεταλλινού.
  • Το θέατρο «Αττις» του Θόδωρου Τερζόπουλου φιλοξενεί στις 14/6 (9 μ.μ.) την παράσταση «Ηλέκτρα» του φημισμένου Ιάπωνα σκηνοθέτη Tadashi Suzuki (Ταντάσι Σουζούκι) και της ομάδας του «SCOT», που φέτος το καλοκαίρι περιοδεύει στην Ευρώπη. Στην «Ηλέκτρα» του Σουζούκι, που βασίζεται στα ομώνυμα έργα των Ευριπίδη και Χόφμανσταλ, συμμετέχουν 12 Ιάπωνες και Κορεάτες ηθοποιοί, ενώ την Ηλέκτρα υποδύεται η Κορεάτισσα ηθοποιός Yoo Jeong Byun. Τη μουσική συνέθεσε η διάσημη μουσικός Midori Takada, η οποία παίζει (κρουστά) στην παράσταση.

Σπουδαίος σκηνοθέτης – ερευνητής του θεάτρου, ο Σουζούκι, με τις σκηνοθεσίες του προσπαθεί να αναδείξει την οικουμενική διάσταση του θεάτρου, με υπέρβαση των πολιτισμικών και εθνικών στοιχείων. Στην ακραία σκηνοθετικά προσέγγιση της «Ηλέκτρας», η αρχαία τραγωδία παντρεύεται με την παράδοση του ιαπωνικού θεάτρου «Νο» και τα πρόσωπα παρουσιάζονται ως ασθενείς σε νοσοκομείο. Η Ηλέκτρα, αποκομμένη από όλους τους οικογενειακούς δεσμούς, ζει απομονωμένη, σιωπηλή, σε ένα νοσοκομείο. Μόνη της φιλοδοξία είναι να εκδικηθεί τη μητέρα της, που την εγκατέλειψε. Η φιλοδοξία της γίνεται σκοτεινή, μανιώδης φαντασίωση, ακριβώς επειδή η εκδίκηση είναι ακατόρθωτη. Η σκηνοθετική γραμμή του Σουζούκι απορρέει από την πεποίθησή του ότι κανείς, σε οποιαδήποτε εποχή και πολιτισμό, δεν είναι απρόσβλητος από τον κίνδυνο να βιώσει μια παρόμοια φρικτή εμπειρία. [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 11/6/2009]

Ιαπωνοκορεατική «Ηλέκτρα» στο θέατρο Αττις

  • O διάσημος ιάπωνας σκηνοθέτης Ταντάσι Σουζούκι και η ομάδα του θα δώσουν στις 14 Ιουνίου στην Αθήνα μια παράσταση με την «Ηλέκτρα» βασισμένη σε κείμενα του Ευριπίδη και του Χόφμανσταλ. Στον θίασο συμμετέχουν δώδεκα ιάπωνες και κορεάτες ηθοποιοί, ενώ τον ρόλο της Ηλέκτρας ερμηνεύει η Κορεάτισσα Γιου Γεόνγκ Μπιν. Στην παράσταση του Σουζούκι οι ήρωες παρουσιάζονται ως ασθενείς σε ένα νοσοκομείο και στόχος του είναι να παντρέψει την αρχαία τραγωδία με την παράδοση του θεάτρου Νο. Η Ηλέκτρα, αποκομμένη απ΄ όλους τους οικογενειακούς δεσμούς, ζει απομονωμένη, σιωπηλή, σε ένα νοσοκομείο. Μοναδική φιλοδοξία της να εκδικηθεί τη μητέρα της που την εγκατέλειψε. Ο σκηνοθέτης ακολουθεί την άποψη ότι κανένα πλάσμα σε οποιαδήποτε εποχή και πολιτισμό δεν είναι απρόσβλητο από τον κίνδυνο να βιώσει μια παρόμοια φρικτή εμπειρία. Την Τρίτη 14 Ιουνίου, στις 21.00, στο θέατρο Αττις. ΘΕΑΤΡΟ ΑΤΤΙΣ, Λεωνίδου 7, 104 37 Αθήνα. Τηλ. 210 5226.260, fax: 210 5224.422, e-mail attis@otenet.gr.

«Ηλέκτρα» σε νοσοκομείο

  • Είναι αναμφισβήτητα η ψυχή του ιαπωνικού θεάτρου και μία από τις μεγαλύτερες μορφές του παγκόσμιου. Η ξαφνική είδηση πως ο Ταντάσι Σουζούκι στις 14 Ιουνίου θα βρίσκεται και πάλι την Ελλάδα, και συγκεκριμένα στο θέατρο «Αττις» του στενού φίλου και συνεργάτη του Θόδωρου Τερζόπουλου, με την «Ηλέκτρα» του αποτελεί μια ιδιαίτερα ευχάριστη έκπληξη.

Σε αναπηρικά καροτσάκια εμφανίζεται ο χορός της «Ηλέκτρας». Κάτω, ο Ταντάσι Σουζούκι

Σε αναπηρικά καροτσάκια εμφανίζεται ο χορός της «Ηλέκτρας».

Ο διάσημος Ιάπωνας σκηνοθέτης και η ομάδα του SCOT (Suzuki Company of Toga) φέτος το καλοκαίρι πραγματοποιούν μια περιοδεία με πολλούς ευρωπαϊκούς σταθμούς. Η «Ηλέκτρα» που παρουσιάζουν είναι βασισμένη σε κείμενα των Ευριπίδη και Χοφμάνσταλ. Δεν είναι πρώτη φορά που καταπιάνεται με την τραγική ηρωίδα. Το καλοκαίρι του 1995 παρουσίασε στην Ελλάδα δύο παραστάσεις του: στους Δελφούς μια εκδοχή της «Ηλέκτρας» – βασισμένη τότε στον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη. Και στο Ηρώδειο τον «Διόνυσο», βασισμένο στις «Βάκχες» του Ευριπίδη.

Το ελληνικό κοινό πρωτογνώρισε τον Σουζούκι το 1985 στους Δελφούς χάρη στις «Τρωάδες» του. Ο Θόδωρος Τερζόπουλος, υπεύθυνος τότε των συναντήσεων αρχαίου δράματος, τον ξανάφερε το 1986 με την «Κλυταιμνήστρα». Η συνεργασία των δύο ανδρών, που γέννησε και τη Θεατρική Ολυμπιάδα, κορυφώθηκε το 2002 στην Επίδαυρο, όπου ο Σουζούκι παρουσίασε τον «Οιδίποδα Τύραννο» και ο Τερζόπουλος τις «Βάκχες» στο πλαίσιο του «Θηβαϊκού Κύκλου».

Είναι γνωστή η λατρεία του Ταντάσι Σουζούκι στην αρχαία ελληνική τραγωδία. «Αλλαξε τη ζωή μου, από το 1960 που τη γνώρισα», έχει δηλώσει. «Αγαπώ την αρχαία ελληνική τραγωδία επειδή η περιπέτεια του ανθρώπου βρίσκεται στην καθημερινή ζωή. Και όχι στις καταστάσεις που μπορεί να ελέγξει, αλλά στις ανεξέλεγκτες, αυτές που δεν έχουν σχέση με τη θέλησή του».

Σε συνέντευξή του στην «Ε» (στην Ελένη Πετάση), δήλωνε επίσης: «Η αρχαία τραγωδία πραγματεύεται κοινωνικά προβλήματα, που αφορούν την πολιτική εξουσία, τη θρησκεία, την οικογένεια, το σεξ ή τον πόλεμο, στα οποία αναπόφευκτα έρχονται σε σύγκρουση οι άνθρωποι. Επιπλέον περιγράφει τη διαδικασία με την οποία ένα άτομο εμπλέκεται σ’ αυτά τα προβλήματα και πώς γίνεται δυστυχής. Με αυτή την έννοια το αρχαίο δράμα είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο αναφοράς όταν δίνουμε ιστορική προοπτική στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη ζωή στην εποχή μας».

Κυρίαρχο στοιχείο της σκηνοθετικής του γλώσσας αποτελεί η σωματικότητα. «Το μόνο πράγμα που έχουμε και δεν έχει αλλάξει από την αρχαιότητα είναι το σώμα. Το σώμα είναι ο συνδετικός κρίκος με το παρελθόν μας, είναι το κλειδί για να ανοίξουμε αυτά τα κείμενα και τελικά το σταθερό στοιχείο με το μέλλον», δήλωνε πάλι στην «Ε» σε συνέντευξή του στον Γιώργο Βιδάλη.

Ο Σουζούκι διεκδικεί πάντα στις σκηνοθεσίες του την ανάδειξη της οικουμενικής διάστασης μέσα από την υπέρβαση των πολιτισμικών και εθνικών φραγμών. Σ’ αυτή την ακραία προσέγγιση της «Ηλέκτρας», που θα δούμε στην Αθήνα, η αρχαία τραγωδία παντρεύεται με την παράδοση του θεάτρου Νο.

Η Ηλέκτρα, αποκομμένη από όλους τους οικογενειακούς δεσμούς, ζει απομονωμένη, σιωπηλή, σε ένα νοσοκομείο. Μοναδική της φιλοδοξία, να εκδικηθεί εκείνη που είναι η αιτία των δεινών της, τη μητέρα της, που την εγκατέλειψε. Η φιλοδοξία της έχει μετατραπεί σε μια σκοτεινή φαντασίωση, όλο και πιο παθιασμένη, ακριβώς επειδή η εκδίκηση είναι ακατόρθωτη. Η σκηνοθετική γραμμή του Σουζούκι απορρέει από την πρόθεσή του να προβάλλει το γεγονός ότι κανένα πλάσμα, σε οποιαδήποτε εποχή και πολιτισμό, δεν είναι απρόσβλητο από τον κίνδυνο να βιώσει μια παρόμοια φρικτή εμπειρία.

Στον θίασο συμμετέχουν 12 Ιάπωνες και Κορεάτες ηθοποιοί, ενώ τον ρόλο της Ηλέκτρας ερμηνεύει η Κορεάτισσα ηθοποιός Υοο Jeong Byun. Τη μουσική έχει συνθέσει η διάσημη μουσικός Μιντόρι Τακάντα, η οποία και παίζει κρουστά στην παράσταση.

* Την Κυριακή 14 Ιουνίου στις 9.30 μ.μ. Γενική είσοδος 20 ευρώ , θέατρο «Αττις» (Λεωνίδου 7, τηλ.: 210-5226260).

  • Της ΕΛΕΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009