Category Archives: Σερέφας Σάκης

«Θέατρο της Δευτέρας στο EXCELSIOR»

Το «Θέατρο της Δευτέρας στο EXCELSIOR»

Για κάθε Δευτέρα μέχρι και τέλος Φεβρουαρίου 2011, ο συγγραφέας κ. Σάκης Σερέφας έχει ετοιμάσει 11 μονόπρακτα διάρκειας 15-25 λεπτών τα οποία περιστρέφονται γύρω από το θέμα της τροφής και της μνήμης.  Παράλληλα το έδεσμα το οποίο θα αποτελεί το θέμα κάθε μονόπρακτου θα προσφέρεται ως menu ημέρας από τον Σεφ του «Bistro». Σκηνοθέτης είναι η κ. Ελένη Δημοπούλου και ο χώρος είναι το «Bistro» του ξενοδοχείου Excelsior. Τα μονόπρακτα που έχουν προγραμματιστεί για το μήνα Φεβρουάριο 2011 είναι τα ακόλουθα:

—-07/02/11 (22:00) «Το παγωτό του Κίτσου»

Παγωτό Ιντιέν.

—-21/02/11 (22:00) «Ο Ληστής των αστακών με τσιμπιδάκι φρυδιών»

Αστακός με κριθαράκι.

—-28/02/11 (22:00) «Αντρέας ο αστροναύτης του ήχου»

Καλαμαράκια γεμιστά.

Για πληροφορίες και κρατήσεις, παρακαλούμε επικοινωνήστε στα τηλέφωνα 2310 021020 & 2310 021010.

Site: www.excelsiorhotel.gr

*Στις 14/02/11, λόγω της ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου, δεν θα παρουσιαστεί το μονόπρακτο, αλλά μεταφέρεται για την επόμενη Δευτέρα (21/02/11).

Advertisements

Τέσσερα έργα μιλούν για τον Βορρά

  • Πέντε συγγραφείς με βόρεια καταγωγή, οι Θόδωρος Γρηγοριάδης, Αντώνης και Κωνσταντίνος Κούφαλης, Σάκης Σερέφας και Μισέλ Φάις συνυπάρχουν με ξεχωριστά κείμενα, γραμμένα ειδικά για τον κύκλο «Βορράς», που θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Φιλίππων-Καβάλας 2010.

Αντώνης και Κωνσταντίνος Κούφαλης έγραψαν το «Μικρό λεξικό  ανωμάλων»

Αντώνης και Κωνσταντίνος Κούφαλης έγραψαν το «Μικρό λεξικό ανωμάλων»

Πρόκειται για τον προσωπικό εσωτερικό βορρά του καθενός, αλλά και για τις εμμονές και τους προβληματισμούς που θα μπορούσε να προκαλέσει ένας τέτοιος γεωγραφικός προσανατολισμός. Οι παραστάσεις χωρίζονται σε δύο ενότητες, Βορράς Α («Πέστροφα Δουνάβεως» και «Μικρό Λεξικό Ανωμάλων») και Βορράς Β («Βλαβερές αναγνώσεις»και «Τι λες κι εσύ, Μπάμπη;»), οι οποίες θα παρουσιαστούν από τη Δευτέρα έως την Παρασκευή και από 19 έως 23/7, αντίστοιχα, στο «Απεντομωτήριο».

«Η νύχτα ως αφορμή για καταβύθιση στην καταγωγή, στη σάρκα, στη σιωπή. Στο νυχθημερόν παραμιλητό ενός συγγραφέα -όπου συνείδηση και γλώσσα κανιβαλίζονται- η τυραννία της αυτοπαρατήρησης, η φαντασμαγορία της ωμότητας, η φάρσα της μοναχικής πολυφωνίας αναδεικνύονται σε καθημερινές εμμονές», σημειώνει ο Μισέλ Φάις για την «Πέστροφα Δουνάβεως», που σκηνοθετεί η Λίλυ Μελεμέ και ερμηνεύει ο Κ. Αβαρικιώτης.

Το «Μικρό Λεξικό Ανωμάλων» είναι μια «αλληγορία πάνω στις σαρωτικές αλλαγές που συμβαίνουν στο περιβάλλον και τον άνθρωπο τα τελευταία χρόνια», σύμφωνα με τους συγγραφείς Αντώνη και Κωνσταντίνο Κούφαλη. Δύο νέα παιδιά ύστερα από μία οικολογική καταστροφή μεταναστεύουν σ’ έναν άγνωστο «Βορρά» για να αποφύγουν τις επιπτώσεις και να διασώσουν τη γλώσσα τους… Σκηνοθεσία Κοσμάς Φοντούκης, με τους Αν. Παπαδοπούλου, Ι. Παππά, Ομ. Πουλάκη.

Μερικά προσωπικά κείμενα πρέπει άραγε να διαβάζονται στην ώρα τους ή μήπως καλύτερα να περιμένουν στα μυστικά συρτάρια της μνήμης; είναι ένα από τα ερωτήματα που θέτει ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης στις «Βλαβερές αναγνώσεις». Ενα βιβλίο από το παρελθόν ανασύρεται σε μία συνάντηση ανάμεσα σε έναν ώριμο άντρα που ζει στον Εβρο και έναν εικοσάχρονο στρατιώτη που έχει φέρει τα χειρόγραφα – κάποτε φυλαγμένα από τον φιλόλογο πατέρα του. Από τις σελίδες του αυτοβιογραφικού κειμένου ξεπηδάει μια αποσιωπημένη σχέση… Σκηνοθεσία: Γιάννης Παρασκευόπουλος, με τους Δ. Σαμάλη, Γ. Παρασκευόπουλο, Μ. Μπεκρή.

Ενα πούλμαν διασχίζει τη φρεσκοχαραγμένη Εγνατία οδό, εκτελώντας το δρομολόγιο Γρεβενά – Θεσσαλονίκη. Σωτήρη λένε τον οδηγό. Μπάμπη τον συνοδηγό. Σαμάνθα μια μύγα. Ο δρόμος αυτός είναι ολοκαίνουργιος. Ο Σωτήρης αφηγείται μια πονεμένη ιστορία που έζησε στον παλιό τον δρόμο, στο «Τι λες κι εσύ, Μπάμπη;» του Σάκη Σερέφα. Σκηνοθεσία Βίκυ Γεωργιάδου, με τους Θ. Δόβρη, Θ. Χαλκιά, Β. Βηλαρά.

Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 12/07/2010

Συγγραφική πυξίδα στραμμένη στο Βορρά

  • Ποια εσωτερικά τοπία δείχνει η πυξίδα και ποιους προβληματισμούς “γεννά” ο Βορράς ως γεωγραφικός προσανατολισμός σε πέντε συγγραφείς με βόρεια καταγωγή; Ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης, ο Αντώνης και ο Κωνσταντίνος Κούφαλης, ο Σάκης Σερέφας και ο Μισέλ Φάις αποκαλύπτουν τον δικό τους “Βορρά”, στην ομώνυμη θεατρική παράσταση, που αποτελεί παραγωγή-παραγγελία του Φεστιβάλ Φιλίππων-Καβάλας.

  • Της Δέσποινας Ντάρτζαλη, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: 10/07/2010

Οι πέντε συγγραφείς συνυπάρχουν με ξεχωριστά κείμενα, γραμμένα ειδικά για την παράσταση, που θα παρουσιαστεί σε δύο μέρη, στον “Βορρά Α” και τον “Βορρά Β”, στο “Απεντομωτήριο” της Καβάλας. Η “Πέστροφα Δουνάβεως” του Μισέλ Φάις και το “Μικρό Λεξικό Ανωμάλων” (φωτογραφία) του Αντώνη και του Κωνσταντίνου Κούφαλη συνθέτουν τον “Βορρά Α”, που κάνει πρεμιέρα στις 12 Ιουλίου (έως τις 16 Ιουλίου). Πώς ορίζουν οι συγγραφείς τους τον μέσα τους Βορρά; Πώς βιώνουν τον ελληνικό Βορρά αλλά και πώς κρίνουν τη στάση του ισχυρού ευρωπαϊκού Βορρά απέναντι στον ασθενέστερο Νότο;

  • Μισέλ Φάις: Καιρός να σπάσουμε την πυξίδα του παρελθόντος

Για τον Μισέλ Φάις “ο γεωγραφικός Βορράς γίνεται ψυχικός και πνευματικός ορίζοντας. Γεννημένος στην ακριτική Κομοτηνή -άλλοτε πολυπολιτισμικότερη- ζυμώθηκα με ανθρώπους των συνόρων, των παραμεθορίων, εκεί όπου γλώσσες, οι ψυχές και οι ζωές ανακατεύονται χωρίς να σβήνουν οι διαφορές”. Ο σκηνικός Βορράς αποτυπώνεται στην “Πέστροφα Δουνάβεως”, “ένα κείμενο που αντιμετωπίζει τη μνήμη και την καταγωγή με όρους σωματικής και γλωσσικής βίας”, όπως εξηγεί ο συγγραφέας. “Το έργο είναι αφιερωμένο στον θείο μου Μισέλ Φάις, τον γελαστό υφασματέμπορα εκ Δράμας, τον οποίο Βουλγαρογερμανοί, μια παγωμένη ανοιξιάτικη νύχτα του ’43, πέταξαν στα σκοτεινά νερά του κεντροευρωπαίου Δούναβη”, προσθέτει. “Μαζί με την Λίλλυ Μελεμέ (σκηνοθεσία) και τον Κωσταντίνο Αβαρικιώτη (ερμηνεία) θα συναντηθούμε στο ‘Απεντομωντήριο’ της Καβάλας. Εκεί μαζί με του θεατρόφιλους που θα μας τιμήσουν (αλλά και τους 1.800 «φτερουγισμένους» Εβραίους της πρώην κόκκινης καπνούπολης) θα δούμε πώς ένας συγγραφέας σε πυρετώδη ακινησία κολυμπάει αντίθετα στο ρεύμα (σαν άλλη πέστροφα) της Ιστορίας, της νοσταλγίας, της ενδοσκόπησης, της πλοκής”.
Όσο για τον ελληνικό Βορρά, ο Μισέλ Φάις επισημαίνει: “Έχουμε νομίζω το μοναδικό ευρωπαϊκό ‘προνόμιο’ ο Βορράς μας να έχει σύνδρομα καταδίωξης αναφορικά με τον Νότο μας. Κάπου είναι υπαρκτό το πρόβλημα, κάπου καλύπτει χαμένες ιστορικά ευκαιρίες αλλά και υπάρχουν ψυχολογικά ερείσματα. Το κρίσιμο πάντως είναι μην έχουμε σαν δεκανίκι μια πυξίδα περασμένων δεκαετιών για να μιλήσουμε για τον δυτικό, ανατολικό, βόρειο ή νότιο εαυτό μας.  Ήρθε ο καιρός να σπάσουμε την πυξίδα του παρελθόντος και να γίνουμε μια ενότητα”.
Και πώς κρίνει τη στάση του ισχυρού ευρωπαϊκού Βορρά έναντι του ασθενέστερου Νότου, στον οποίο ανήκει και η Ελλάδα; “Το ζήτημα είναι τι κάνουμε εμείς κι όχι οι άλλοι.  Άσπρισαν τα μαλλιά μου, βαρέθηκα να ακούω τι κάνουν οι άλλοι υπέρ μας ή εναντίον μας. Ας μιλήσουμε κάποτε για το τι κάνουμε εμείς για τον εαυτό μας. Ας γίνουμε, επιτέλους, γονείς του ανήλικου εαυτού μας. Οι ισχυροί θα είναι ισχυροί, το καίριο είναι πώς μεταφράζουμε εμείς αυτή τη δύναμη. Ως κτηνωδία; Και φερόμαστε σαν κακομαθημένοι; Ως υποτέλεια; Και τους γλείφουμε;  Ή ως ρεαλιστές και στρέφουμε το δύσκολο διεθνές πεδίο προς το συμφέρον του τόπου; Πρέπει να απαλλαγούμε από αγκυλώσεις του παρελθόντος και προβληματικές επιβιώσεις τους στο παρόν”.

  • Αδελφοί Κούφαλη: Ο τόπος μας μεταβάλλεται σ’ ένα ιδιώνυμο εξορίας

“Βορράς εντός μας είναι ένας τόπος εξορίας, ένα γκουλάγκ οικειοθελούς εκτοπισμού και προαποφασισμένης αλλά ίσως ουσιαστικής ενδοσκόπησης.  Ένας τόπος χωρίς ήχους, φωτισμένος άπλετα -κλινικά θα λέγαμε-, άσηπτος εξωτερικών επιρροών, άοσμος, αόρατος και διαφανής”. Σ’ αυτόν τον τόπο οδηγεί η εσωτερική πυξίδα τον Αντώνη και τον Κωνσταντίνο Κούφαλη, τους δύο καβαλιώτες συγγραφείς που καταθέτουν στον “Βορρά” το “Μικρό Λεξικό Ανωμάλων”. Μια αλληγορία πάνω στις σαρωτικές αλλαγές που συμβαίνουν στο περιβάλλον και τον άνθρωπο τα τελευταία χρόνια, το έργο παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Κοσμά Φοντούκη με τους Αννέζα Παπαδοπούλου, Ιωάννα Παππά και  Όμηρο Πουλάκη να ερμηνεύουν τους ρόλους. Τέκνα του Βορρά οι αδελφοί Κούφαλη, εντοπίζουν τα πλεονεκτήματα αλλά και τις αδυναμίες του. “Οι χιλιομετρικές αποστάσεις είναι συχνά το άλλοθι της υποβάθμισής του. Με την Θεσσαλονίκη να καμώνεται την πρωτεύουσα του Βορρά και την Καβάλα να εστιάζει την ύπαρξή της σε πλεονεκτήματα κάλλους που φθίνουν συνεχώς, ο τόπος μας μεταβάλλεται σ’ ένα ιδιώνυμο εξορίας”, διαπιστώνουν. “Επιλέγοντας να ζήσουμε εδώ και να αντιμετωπίσουμε τα αρνητικά του παρελκόμενα, ασκούμαστε σε μεθόδους αδιάκοπης άμυνας. Στερούμενοι, ακονίζουμε δόντια και νύχια.  Ίσως σε αυτό να πλεονεκτούμε των ανθρώπων του Νότου”, προσθέτουν. Σε μεγαλύτερη κλίμακα θεωρούν ότι “αυτό που ορίζει την υπεροχή του ευρωπαϊκού Βορρά σε βάρος του αδύναμου Νότου, όπου και ανήκουμε, είναι οι δημοκρατικές δομές της κοινωνίας του και η εφαρμογή τους σε όλες τις καθημερινές δράσεις στην ιδιωτική και τη δημόσια ζωή. Φθονούμε τα προνόμια που απολαμβάνουν οι βόρειοι ευρωπαίοι πολίτες σαν φυσική προέκταση της ιθαγένειάς τους. Επιλεγμένα ή κατ’ ανάγκη βιώνουμε στο έπακρο ένα Νότο που πυρπολείται από μια γενικευμένη έκπτωση αξιών και αισθημάτων. Δεν υπάρχει ελπίδα, φοβόμαστε”.

  • “Βορράς Α”: 12-16 Ιουλίου, “Απεντομωτήριο”.
  • Ώρα έναρξης: 9.30 μ.μ. Τιμές εισιτηρίων: 20 ευρώ, 15 ευρώ (φοιτητικό).

ΣΑΚΗΣ ΣΕΡΕΦΑΣ: «Η δουλειά του συγγραφέα δίνει ένα καλό χαρτζιλίκι»

  • Ιστορίες μοναξιάς στο νέο σπονδυλωτό θεατρικό έργο του «Θα σε πάρει ο δρόμος» που ανεβαίνει στο Θέατρο Τέχνης

Ενα κοινό νήμα ενώνει τις ιστορίες μοναχικών ανθρώπων που θέλουν να τις μοιραστούν με κάποιον έτσι ώστε να μπορέσουν να τις ξεπεράσουν: «Είναι στραπατσαρισμένοι από τη ζωή και ανεβαίνουν στη σκηνή για να βγάλουν από μέσα τους αυτό που τους συνέβη» λέει ο Σάκης Σερέφας μιλώντας για τα πρόσωπα του έργου του «Θα σε πάρει ο δρόμος» το οποίο από την προσεχή Τρίτη θα παίζεται στο Θέατρο Τέχνης της οδού Φρυνίχου. «Το σημαντικό είναι ότι κανένας τους δεν το βάζει κάτω.Γι΄ αυτό και ο ένας είναι σαν να δίνει τη σκυτάλη στον επόμενο» προσθέτει.

Ενας δρόμος, ένα σουπερμάρκετ, ένας σιδηροδρομικός σταθμός, το σπίτι μιας ηλικιωμένης γυναίκας, το ιατρείο ενός ψυχιάτρου… Τόποι απλοί, συνηθισμένοι, καθημερινοί, για εξίσου συνηθισμένους ανθρώπους που κάτι τους συνέβη ξαφνικά. «Μα όλα μέσα σε μια στιγμή δεν γίνονται;» αναρωτιέται ο συγγραφέας από τη Θεσσαλονίκη τον οποίο το θεατρικό κοινό έχει γνωρίσει, μεταξύ άλλων, από τα έργα του «Μαμ» και «Λιωμένο βούτυρο». «Ολοι τους όμως είναι αισιόδοξοι. Γιατί, παρά το ζόρι που τράβηξαν, δεν το έβαλαν κάτω. Αντιθέτως, κρατήθηκαν στην επιφάνεια και ζορίστηκαν πολύ».

Με όχημα τη «λυτρωτική δύναμη της αφήγησης που μας γλιτώνει από τη μοναξιά» και αφετηρία μικρά και καθημερινά περιστατικά, ο Σάκης Σερέφας έγραψε ιστορίες για ανθρώπους που τους ήρθε κάτι «ξαφνικά και κατακούτελα». Αλλωστε και εκείνος, όπως όλοι μας, έχει αντιμετωπίσει ανάλογες καταστάσεις.

«Πρόκειται για ανάθεση από την Πειραματική Σκηνή της “Τέχνης” της Θεσσαλονίκης, γι΄ αυτό και το έργο ανέβηκε εκεί τον περασμένο χειμώνα» εξηγεί ο συγγραφέας, ενώ υπογραμμίζει πόσο θετικό ρόλο στο ανέβασμα της παράστασης έπαιξε το σκηνοθετικό εύρημα της Ερσης Βασιλικιώτη να γίνει χρήση βίντεο (από τη Λίλα Σωτηρίου ). Γιατί όμως σήμερα δεν υπάρχει μια γενιά θεατρικών συγγραφέων αντίστοιχη με εκείνη των πεζογράφων; «Πραγματικά απορώ και εγώ» απαντά. «Ισως ένας τρόπος αντιμετώπισης θα ήταν η ανάθεση έργου από θέατρα. Να υπάρχει ζήτηση. Είναι δύσκολο να γράφεις θέατρο και μετά να πρέπει να βρεις σκηνοθέτη και θίασο να σου το ανεβάσει. Είναι επίσης σημαντικό να ξέρεις για ποιον γράφεις» λέει και υπενθυμίζει ότι στον μονόλογο «Σεμινάριο βλακείας» που ερμήνευσε ο Δημήτρης Πιατάς, η εικόνα του ηθοποιού καθόρισε εν πολλοίς το κείμενο. «Η επιτυχία που είχε το “Λιωμένο βούτυρο” λειτούργησε ως ευεργετικό αυτοντοπάρισμα… Είναι σημαντικό να νιώθεις ότι αυτό που κάνεις έχει ανταπόκριση γιατί σε ανατροφοδοτεί» καταλήγει . Ξέρει όμως ότι δεν θα μπορούσε να ζήσει από αυτή τη δουλειά: «Επί της ουσίας είναι πολύ καλό χαρτζιλίκι!».

ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ

  • Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, Φρυνίχου 14, Πλάκα, τηλ. 210 3222.464.
  • Παραστάσεις από 13 ως 15 Απριλίου, στις 21.15.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Ο Σάκης Σερέφας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1960. Εχει εκδώσει 35 βιβλία με ποίηση, πεζογραφία, θέατρο, μελέτες για πόλεις, για τόπους και ποιητές, έχει κάνει μεταφράσεις και ανθολογίες. Το έργο του «Μαμ», που ανέβηκε το 2006 στο θέατρο Αμόρε, κέρδισε το βραβείο «Κάρολος Κουν» (2007) της Ενωσης Ελλήνων Θεατρικών Κριτικών ενώ το «Λιωμένο βούτυρο» που σκηνοθέτησε οΣίμος Κακάλαςγνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου- στη συνέχεια ανέβηκε στο θέατρο Χώρα. Αλλα έργα του: «Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο», «Σεμινάριο βλακείας», ενώ έχει γράψει το σενάριο για την ταινία μεγάλου μήκους «Ρουλεμάν» τουΠάνου Καρκανεβάτου.

«Αποστολή στον Πλανήτη Γη», του Σάκη Σερέφα στην Πειραματική Σκηνή του Κ.Θ.Β.Ε.

Φωτογραφίες από τη συνέντευξη τύπου    ©Νώντας Στυλιανίδης

Φωτογραφίες δοκιμών  ©Γιώργος Χρυσοχοΐδης

Το έργο του Σάκη Σερέφα, «Αποστολή στον Πλανήτη Γη», που τιμήθηκε με το βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού το 2007- σε σκηνοθεσία Ανέστη Αζά, παρουσιάζει η Πειραματική Σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Το έργο κάνει πρεμιέρα στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών την Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010, στις 9 μμ.

  • Απόσπασμα από το Σημείωμα Συγγραφέα

Δύο όντα, Εκείνος και Εκείνη, έρχονται στον κόσμο των γήινων ανθρώπων από κάπου αλλού. Κάνουν βόλτες με αμάξι, παρατηρούν τα πατημένα σκυλιά στους δρόμους, ψωνίζουν ένα φαγκρί, πηγαίνουν στο θέατρο, επισκέπτονται μια παιδική χαρά κι ένα νεκροταφείο, κάνουν βόλτα σε πόλη, μιλούν με έναν ζητιάνο, προσπαθούν να πάθουν μια ανάμνηση κι ένα ερωτικό ραντεβού, και παραθέτουν ένα σαρκοβόρο αποχαιρετιστήριο δείπνο. Κι όλα αυτά, γιατί έχουν μια πολύ σοβαρή αποστολή. Αποστολή στον πλανήτη Γη. Όπου όλοι και όλα είναι φαγώσιμα. Μια σαρκαστική ματιά πάνω στην ανελέητη πραγματικότητα των γήινων.

Σάκης Σερέφας

  • Σημείωμα σκηνοθέτη

Φος και Κας: Ένα παραμύθι

Δύο εξωγήινοι, ένας άντρας και μια γυναίκα, έρχονται στον πλανήτη μας με την αποστολή να μελετήσουν το κυρίαρχο εδώ ζώο, τον άνθρωπο. Ενδύονται για καμουφλάζ το ανθρώπινο σώμα κι αρχίζουν την εξερεύνησή τους στην πόλη, έτοιμοι με ευαίσθητους δέκτες να πειραματιστούν με κάθε ανθρώπινη συνήθεια. Μόνο που το ανθρώπινο σώμα, με τις ανάγκες και τις ορέξεις του, κάποια στιγμή τους κυριεύει. Τι έχουν να μάθουν από τον homo sapiens οι δύο διαγαλαξιακοί επισκέπτες; Θα καταφέρουν να αποδράσουν από τις γήινες ορέξεις τους, που ολοένα μεγαλώνουν ή θα μείνουν για πάντα φυλακισμένοι σε ξένη γη;

Στο έργο πρωταγωνιστεί ένας κλασικός, βαθιά χαραγμένος στο συλλογικό υποσυνείδητο, χαρακτήρας του είδους της επιστημονικής φαντασίας, ο Εξωγήινος. Αλλά τι είναι ο εξωγήινος, πέρα από ένα ανεξάντλητο πεδίο όπου προβάλλουμε, άλλοτε με ελπίδα και άλλοτε με φόβο, τα χαρακτηριστικά ενός Άλλου; Οι δυο εξωγήινοι, αντιμετωπίζοντας με αθωότητα μια αυτονόητη για μας καθημερινότητα, τη φωτίζουν διαφορετικά και την επαναπροσδιορίζουν. Μέσα από το βλέμμα αυτών των ξένων, όπως μέσα από έναν παραμορφωτικό καθρέφτη, σκιαγραφείται το πορτρέτο μιας υπερκαταναλωτικής κοινωνίας. Επιπλέον, ο συγγραφέας δεν τοποθετεί τη δράση σε κάποια εξωτική μεγαλούπολη της δύσης ή της ανατολής, αλλά στη Θεσσαλονίκη, που όλοι ξέρουμε και αγαπάμε.

Σαν τους κλόουν ενός διαγαλαξιακού τσίρκου, τα δύο όντα περιπλανιούνται στην πόλη που τους γοητεύει και ταυτόχρονα τους απειλεί. Διερευνώντας παικτικά την ερώτηση τι είναι γήινος και τι εξωγήινος, τι είναι άνθρωπος και τι κάτι άλλο από άνθρωπος, η σκηνοθετική γραμμή αρθρώνεται γύρω από τη σύγκρουση αυτών των δυο κόσμων και αφηγείται με χιούμορ την πορεία των δύο επισκεπτών στον πλανήτη μας ως μια πορεία απώλειας και ενηλικίωσης. Η ιστορία του Κας και της Φος μεταμορφώνεται έτσι στον αρχετυπικό μύθο του άντρα και της γυναίκας που κατοικίζουν τον κόσμο και η αναζήτησή τους αποκτά υπαρξιακές διαστάσεις:

αποκτώντας σώμα και φύλο γνωρίζουν τους φόβους, τις χαρές και τις λύπες του ανθρώπου, τα πειράματά τους μετατρέπονται σε παιχνίδια και μαθήματα προσαρμογής στον κόσμο, ενώ η επιστροφή στον μητρικό τους πλανήτη γίνεται ζήτημα ζωής και θανάτου.

Ανέστης Αζάς

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Ανέστης Αζάς

Σκηνικά: Ελένη Στρούλια

Κοστούμια: Γιάννης Κατρανίτσας

Μουσική: Παναγιώτης Μανουηλίδης

Φωτισμοί: Χρήστος Γιαλαβούζης

Βοηθός σκηνοθέτη: Κίρκη Καραλή

Οργάνωση παραγωγής: Χριστίνα Ζαχαροπούλου

Διανομή με αλφαβητική σειρά

Νεφέλη Ανθοπούλου [Φος], Βάσια Μπακάκου [Παιδί], Δημήτρης Παπιόπουλος [Ζητιάνος], Νικολέτα Ρηγάκη [Ταξιθέτρια θεάτρου], Χρίστος Στυλιανού [Ψαράς], Στέργιος Τζαφέρης [Κας], Κωνσταντίνος Χατζησάββας [Ταφοχτίστης]

Παραστάσεις

Τετάρτη 7μμ., Πέμπτη & Παρασκευή 9 μμ., Σάββατο 6 μμ. & 9 μμ., Κυριακή 7 μμ.

Τιμές Εισιτήριων: Γενική Είσοδος: 10 €

Χώρος: Μικρό Θέατρο, Μονής Λαζαριστών

Πληροφορίες-Κρατήσεις:

Ώρες λειτουργίας ταμείων Βασιλικού Θεάτρου και ΕΜΣ: 9.30 π.μ. έως τις 9.30 μ.μ.

Μονής Λαζαριστών: 9:30π.μ. -1:00μ.μ. & 5:00 μ.μ.  – 9.30μ.μ., Τηλ. κρατήσεων: 2310 288000

«Ρε παιδιά, ακούστε με»

  • «Θα σε πάρει ο δρόμος» από την Πειραματική
  • Δημοσιεύτηκε: Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ
  • ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΝΑΝΟΥ

Για τις στιγμές που νομίζεις ότι ο κόσμος σταματάει να γυρίζει, τις στιγμές που νομίζεις ότι ποτέ πια μετά από αυτές η ζωή σου δε θα είναι η ίδια. Και μετά καταλαβαίνεις ότι κι αυτό θα περάσει, ότι «Θα σε πάρει ο δρόμος», όπως είναι ο τίτλος του καινούργιου θεατρικού του Σάκη Σερέφα, που κάνει πρεμιέρα απόψε (21.00), στο θέατρο «Αμαλία», από την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης».

«Είναι ένα σπονδυλωτό έργο από φαινομενικά αυτόνομες ιστορίες, οι οποίες, όμως, υπογείως συνδέονται μεταξύ τους, ιστορίες ανθρώπων που βγαίνουν στο προσκήνιο και μας τις αφηγούνται. Το χαρακτηριστικό όλων είναι ότι αυτό που τους οδηγεί στην ανάγκη να αφηγηθούν την ιστορία τους και να λυτρωθούν είναι ένα γερό στρίμωγμα που έζησαν σε κάποια στιγμή στη ζωή τους», εξηγεί ο Θεσσαλονικιός συγγραφέας στον «Α». Οπως λέει, η πόλη λειτουργεί σαν σκηνικό των ιστοριών. «Ολα στο έργο πατάνε στη γη, όπως και τα ζόρια των ανθρώπων είναι γερά γειωμένα και έχεις την αίσθηση ότι σαν να τα σπρώχνει κάποιος να φύγουν πάνω από τους ήρωες».

Ο δρόμος είναι πηγή έμπνευσης για τον Σάκη Σερέφα. «Ο καθένας γύρω κουβαλάει μία ιστορία, όλοι είμαστε δίποδες ιστορίες, πηγαινοερχόμαστε και έχουμε ανάγκη να τις εκπέμψουμε», εξηγεί.

Περισσότερο ίσως από ποτέ οι άνθρωποι σήμερα έχουν την ανάγκη να μιλήσουν σε κάποιον – να μιλήσουν πρωτίστως και όχι να ακούσουν. «Πρώτα μας ενδιαφέρει να ικανοποιήσουμε τη δική μας ανάγκη και μετά, αν έχουμε τα ψυχικά αποθέματα, να ακούσουμε, ακόμη και σε ένα δέντρο να έλεγε κανείς την ιστορία του, αν πίστευε ότι θα τον άκουγε, θα την έλεγε», παρατηρεί ο συγγραφέας. Οι αφηγήσεις των ηρώων του επί σκηνής δεν είναι πάντως μονόλογοι. «Είναι δραματοποιημένοι μονόλογοι που ζωντανεύουν με περισσότερα από ένα πρόσωπα, είτε με τη χρήση βίντεο είτε με ζωντανή κάμερα. Ουσιαστικά είναι ένα «πολυμεσικό» ανέβασμα, χάρη στο οποίο δημιουργείται ένα σύμπαν επί σκηνής. Σε κάποιες σκηνές έχει γίνει μία ωραία σκηνοθετική παρέμβαση και όταν κάποιος αφηγείται την ιστορία περνούν από μπροστά οι υπόλοιποι κι, ενώ αυτός προσπαθεί απεγνωσμένα να τους σταματήσει, αυτοί αδιαφορούν. Είναι σαν να θέλει να τους φωνάξει: «Ρε παιδιά, ακούστε με»».

Για να φτάσει στο θέατρο ο Σάκης Σερέφας «τον πήρε ο δρόμος»: Ξεκίνησε πριν από 25 χρόνια με την ποίηση, ακολούθησαν το διήγημα και η εκτενής νουβέλα και στη συνέχεια το σενάριο για τον κινηματογράφο («Ρουλεμάν»). Πριν από τέσσερα χρόνια δοκιμάστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο («Μαμ») και αυτήν τη στιγμή μετράει επτά θεατρικά, δύο εκ των οποίων ολοκαίνουργια: το «Θα σε πάρει ο δρόμος» και το «Αποστολή στη γη», που θα ανεβεί το Φεβρουάριο από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Πώς βλέπει ο ίδιος την πορεία του αυτή; «Υπάρχει μία κλιμάκωση που αποδεικνύεται φυσιολογική: από την ποίηση, τον αφηρημένο λόγο, πέρασα στο διήγημα, τη μικρή φόρμα, στη νουβέλα, μεγαλύτερη φόρμα, στο σενάριο κι από εκεί στο θέατρο». Νιώθει τυχερός που βλέπει τα έργα του να ανεβαίνουν λίγο καιρό αφότου ολοκληρώνει τη συγγραφή. «Αυτό σε εκπαιδεύει σαν συγγραφέα, κλέβεις μυστικά από το σκηνοθέτη, τους ηθοποιούς, βλέπεις τις ανάγκες που έχει ένα κείμενο. Είναι ένα διαρκές feedback, από το οποίο κερδίζεις».

Πιστεύει ότι κάτι καλό συμβαίνει στο ελληνικό θέατρο αυτήν τη στιγμή. «Βγαίνουν πολλά καινούργια έργα, νέων δημιουργών, υπάρχει μία άνθηση που δεν ξέρουμε σε δέκα χρόνια πού θα οδηγήσει. Το πιο ωραίο είναι ότι εφαρμόζεται μία πιο μοντέρνα αντίληψη που απομακρύνεται από το σκληρό ρεαλισμό της δεκαερτίας του ’70 και του ’80».

Η ταυτότητα της παράστασης

Σκηνοθεσία: Ερση Βασιλικιώτη

«Ψηφιακή εικονογραφία» (βίντεο, φωτογραφίες, ζωντανή κάμερα): Λίλα Σωτηρίου

Μουσική: Κώστας Βόμβολος

Οργάνωση σκηνικού χώρου – κοστούμια: Μαρία Καραδελόγλου

Φωτισμοί: Μαρία Αθανασοπούλου

Χειρισμός ψηφιακής εικόνας: Ανέστης Πάτκας

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριέττα Σπηλιοπούλου

Παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί: Εφη Σταμούλη, Νίκος Λύτρας, Ελένη Δημοπούλου, Στάθης Μαυρόπουλος, Κυριάκος Δανιηλίδης, Μάριος Μεβουλιώτης, Μαριέττα Σπηλιοπούλου.

Ανθρωποι που προσπαθούν να επικοινωνήσουν στο έργο «Θα σε πάρει ο δρόμος» που κάνει πρεμιέρα στο «Αμαλία»

Το έργο του Σάκη Σερέφα στο θέατρο «Αμαλία»

Θεσσαλονίκη

Το νέο έργο του Σάκη Σερέφα, «Θα σε πάρει ο δρόμος», ανεβαίνει την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου, στο θέατρο «Αμαλία», από την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης».

Πειραματική Σκηνή

Πειραματική Σκηνή Γραμμένο για τον γνωστό θίασο της Θεσσαλονίκης, το έργο του Σερέφα ανεβάζει στη σκηνή ανώνυμους ανθρώπους της μεγάλης πόλης, που πασχίζουν να επικοινωνήσουν, να πουν επιτέλους την ιστορία τους, χρησιμοποιώντας μια γλώσσα άλλοτε ωμή και άλλοτε εξόχως ποιητική, μέσα σ’ ένα σύμπαν απογειωμένης καθημερινότητας, όπου ο ρεαλισμός υπονομεύεται διαρκώς από το λοξό χιούμορ του συγγραφέα.

Ο ίδιος ο Σερέφας «περιγράφει» το έργο του με το δικό του ύφος: «Είναι ιστορίες δεκαπέντε ανθρώπων που κάποια στιγμή τους «βαράει» στη ζωή τους ένα άγριο ζόρι. Είναι άνθρωποι που τους βασανίζουν πάθη κάθε είδους, και το κοινό τους χαρακτηριστικό είναι ότι δεν το βάζουν κάτω, πέφτουν και σηκώνονται. Δύσκολα, αλλά σηκώνονται. Γιατί είναι άνθρωποι που τους παίρνει ο δρόμος».

Η σκηνοθεσία είναι της Έρσης Βασιλικιώτη και η «ψηφιακή εικονογραφία» (βίντεο, φωτογραφίες, ζωντανή κάμερα) της Λίλας Σωτηρίου. Ο Κώστας Βόμβολος υπογράφει τη μουσική, η Μαρία Καραδελόγλου την οργάνωση του σκηνικού χώρου και τα κοστούμια, η Μαρία Αθανασοπούλου τους φωτισμούς. Χειρισμός ψηφιακής εικόνας: Ανέστης Πάτκας. Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριέττα Σπηλιοπούλου.

Παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί: Έφη Σταμούλη, Νίκος Λύτρας, Ελένη Δημοπούλου, Στάθης Μαυρόπουλος, Κυριάκος Δανιηλίδης, Μάριος Μεβουλιώτης, Μαριέττα Σπηλιοπούλου. enet.gr, 19:26 Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010

Αρουραίοι και η… βλακεία σε μια ώρα. Δύο πρεμιέρες σήμερα στο Φεστιβάλ Αθηνών

Αρουραίοι και η… βλακεία σε μια ώρα
  • Το φημισμένο Deutsches Theater του Βερολίνου παρουσιάζει τη δεύτερη παραγωγή του, αυτή τη φορά στην Πειραιώς 260, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Μίκαελ Ταλχάιμερ. Η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια σοφίτα στο Βερολίνο, όπου μια νεαρή έγκυος υπηρέτρια δέχεται να πουλήσει το ανεπιθύμητο μωρό της σε μια γυναίκα, η οποία έχασε πρόσφατα το δικό της. Η υπηρέτρια όμως αλλάζει γνώμη, η άλλη γυναίκα πανικοβάλλεται και οι συνέπειες είναι τραγικές. Ασκώντας κριτική στις κοινωνικές συνθήκες και συμβάσεις που συνθλίβουν τον άνθρωπο ο Ταλχάιμερ τοποθετεί όλη τη δράση μέσα σε μικρό ξύλινο κύβο, ο οποίος εγκλωβίζει τους ηθοποιούς μέσα σε ελάχιστα τετραγωνικά. Ο σκηνογράφος της παράστασης Ολαφ Αλτμαν αφήνοντας ελάχιστο χώρο στους ηθοποιούς να κινηθούν (καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης βαδίζουν με σκυμμένα τα κεφάλια) δείχνει πόσο στενά είναι τα περιθώρια όχι μόνο στις κινήσεις των χαρακτήρων αλλά και στις αποφάσεις τους, πόσο καταπιεσμένοι είναι κυριολεκτικά και μεταφορικά από τα ίδια τους τα συναισθήματα και τις πράξεις.

«Σεμινάριο βλακείας»

  • Μια παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας και της Εταιρίας Θεάτρου Commedia που ακροβατεί μεταξύ τραγικού και κωμικού, ένας μονόλογος του Σάκη Σερέφα με τη μορφή διάλεξης σε σκηνοθεσία Κατερίνας Πολυχρονοπούλου και ερμηνευτή τον Δημήτρη Πιατά. Στο κολέγιο «Stupidity» παραδίδονται σεμινάρια βλακείας με τον Δ. Πιατά «εισηγητή» να υπερασπίζεται τη βλακεία ως αντίδοτο στην «ευφυΐα» της εποχής μας. «Επιχειρείται μια ιστορική και πολιτισμική καταγραφή της βλακείας από τον Μπαγκς Μπάνι και το Μέγα Ναπολέοντα έως τον Χίτλερ, τον Στάλιν και τον Μπους Τζούνιορ. Στο θέατρο έχω πολλές φορές υποδυθεί βλάκες. Σκέφτηκα λοιπόν ότι θα ήταν ενδιαφέρον να συνοψίσουμε δραματουργικά όλη τη βλακεία σε μία ώρα. Πώς λέμε «ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μία ώρα»; Ε, κάτι ανάλογο», εξηγεί γελώντας ο Δημήτρης Πιατάς. Και συνεχίζει: «Ζούμε μες στη βλακεία. Κολυμπάμε σε αυτήν. Κι ενώ ένας βλάκας μπορεί να είναι κι ένας συμπαθής άνθρωπος, ένας βλάκας εξουσιαστής που διοικεί μια επιχείρηση ή ένα κράτος είναι επικίνδυνος».


Info

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ
– «Οι αρουραίοι». Πειραιώς 260
– «Σεμινάριο βλακείας ή οι βλαβερές συνέπειες της βλακείας». Το Σχολείον
9-10/6 στις 21.00.
Πληροφορίες: Πανεπιστημίου 39, τηλ. 210 3272000, ή στο http://www.greekfestival.gr.

  • ΜΠΛΑΤΣΟΥ ΙΩΑΝΝΑ, Ελεύθερος Τύπος, Τρίτη, 09.06.09

«Λιωμένο Βούτυρο» έως τα μέσα Ιανουαρίου

Η Ελενα Μαυρίδου ως Λούλα κέρδισε το Βραβείο Ερμηνείας στα Θεατρικά Βραβεία Κάρολος Κουν, για την ερμηνεία της στο «Λιωμένο Βούτυρο» του Σάκη Σερέφα. Η παράσταση, μετά την περυσινή της επιτυχία, επαναλαμβάνεται και φέτος στο θέατρο «Χώρα» και λόγω απαίτησης των θεατών -που είναι πολλοί- παίρνει παράταση έως τα μέσα Ιανουαρίου. Η Λούλα θέλει να ξεφύγει από τη ζωή της στο χωριό. Νομίζει ότι ο Τάσος θα τη βοηθήσει. Οταν καταλαβαίνει ότι εκείνος δεν μπορεί να κρατήσει την υπόσχεσή του, τον εγκαταλείπει και κυνηγά μόνη της το όνειρό της στη Θεσσαλονίκη. Ο Τάσος την αναζητά, τη θέλει πίσω, όμως η Λούλα έχει πια φύγει… Σκηνοθετεί ο Σίμος Κακάλας. Παίζουν: Ελενα Μαυρίδου, Μανώλης Μαυροματάκης, Θοδωρής Οικονομίδης.

Ξανά «Λιωμένο βούτυρο» στο θέατρο «Χώρα»

Μετά την επιτυχία της περσινής σεζόν, το «Λιωμένο βούτυρο» του Σάκη Σερέφα φιλοξενείται στο θέατρο «Χώρα» με τους ίδιους συντελεστές, σε μία συμπαραγωγή με το Εθνικό Θέατρο. Όσοι δεν πρόλαβαν να το απολαύσουν πέρυσι, έχουν την ευκαιρία, έως τις 28 Δεκεμβρίου, να το παρακολουθήσουν και φέτος στη σκηνοθεσία του Σίμου Κακάλα και με ερμηνευτές τους Έλενα Μαυρίδου, Μανώλη Μαυροματάκη, Θοδωρή Οικονομίδη.  Με αφορμή ένα πρωτοσέλιδο έγκλημα στη Θεσσαλονίκη τη δεκαετία του 60, (ξανα)γεννιέται μια ιστορία επικίνδυνου ερωτικού πάθους και ακραίων συναισθημάτων. Η Λούλα θέλει να ξεφύγει από τη ζωή της στο χωριό. Νομίζει ότι ο Τάσος θα τη βοηθήσει. Οταν καταλαβαίνει ότι εκείνος δεν μπορεί να κρατήσει την υπόσχεσή του, τον εγκαταλείπει και κυνηγά μόνη της το όνειρό της στη Θεσσαλονίκη. Ο Τάσος την αναζητά, τη θέλει πίσω, όμως η Λούλα έχει πια φύγει. Η ηλεκτρισμένα αυθεντική ατμόσφαιρα της εποχής εισέρχεται αποφασιστικά στο σήμερα…