Category Archives: Ρισπέκτ

«Ρισπέκτ»: Θέατρο αποκλειστικά για εφήβους;

Το Θέατρο Χώρα παρουσιάζει το «Ρισπέκτ»

(Θάβοντας τον αδελφό σου στο πεζοδρόμιο)

του Jack Thorne

γραμμένο στα πλαίσια του προγράμματος του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας

“Connections* 2008”

Θέατρο αποκλειστικά για εφήβους

Το θέατρο Χώρα, για τρίτη χρονιά, και μετά το πολύ επιτυχημένο Chatroom, συνεχίζει έναν εξαιρετικά σημαντικό θεσμό σε όλη την Ευρώπη, το θέατρο αποκλειστικά για εφήβους (και για άλλους περίεργους…) με την παράσταση «Ρισπέκτ».

  • Γιατί θέατρο αποκλειστικά για εφήβους;

Διότι η εφηβεία είναι το δύσκολο και συναρπαστικό πέρασμα από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση και μέχρι πρόσφατα είχε αγνοηθεί από τα θεατρικά δρώμενα. Οι παραστάσεις περιορίζονταν σε αυτές για ενηλίκους και παιδιά. Το θέατρο Χώρα  αναλαμβάνει την πρωτοβουλία και την ευθύνη να επικοινωνήσει με τους νέους, να μιλήσει τη γλώσσα τους, χωρίς σοβαροφάνεια και διδακτισμό, για τα θέματα που τους αφορούν, τους ψυχαγωγούν και ακουμπούν στην δική τους αισθητική.

  • Ποιο είναι το περιεχόμενο του κειμένου και πώς είναι η παράσταση;

Παρακολουθούμε 3 μοναδικές μέρες από την ζωή του 16χρονου Τόμι. Τον συναντάμε να αναρωτιέται με παιδική αφέλεια αν θα μπορούσε να είναι το… σίκουελ του θεανθρώπου… και γινόμαστε μέτοχοι της απότομης ενηλικίωσής του μετά τον βίαιο θάνατο του αδελφού του σε κακόφημη γειτονιά της πόλης.

Απομονωμένος ως τότε στην ασφάλεια του δωματίου του και του υπολογιστή του, αποφασίζει να βγει στην πραγματική ζωή κάνοντας μια ηρωική πράξη, να θάψει τον αδελφό του στο πεζοδρόμιο, στο σημείο που βρέθηκε νεκρός. Η συγκίνηση εναλλάσσεται με το γέλιο, η απόφαση με το δισταγμό, το παρόν με τις αναμνήσεις, οι συζητήσεις με τα τραγούδια σε ένα καταιγισμό απίστευτων συναντήσεων με ανθρώπους που θέλουν να τον αποτρέψουν από το να θάψει τον αδελφό του στο πεζοδρόμιο για να μην χαλάσει την αισθητική και την υγιεινή των κατοίκων ή πολύ απλά γιατί πρέπει να πάρει άδεια από…τον Δήμο.

Όταν ο Τόμι, με την επιμονή του, αρχίζει να γνωρίζει έστω και αργά τον αδελφό του,  μέσα από απανωτές ανατροπές, για το ποιος ήταν πραγματικά και πώς σκοτώθηκε, βρίσκει και την δική του ταυτότητα, και έτσι εφόσον έχει συμφιλιωθεί μαζί του, δεν χρειάζεται πια να τον θάψει στο πεζοδρόμιο.

  • Γιατί να παρακολουθήσει ο έφηβος το Ρισπέκτ;

Διότι Ρισπέκτ σημαίνει:

  • σεβασμός
  • τόλμη
  • εμπιστοσύνη
  • αυτοπεποίθηση
  • ενηλικίωση
  • ελπίδα
  • απόρριψη της βίας
  • αποδοχή της διαφορετικότητας
  • έξοδος από την απομόνωση, την μοναξιά και την εμμονή στο διαδίκτυο
  • βουτιά στον πραγματικό κόσμο
  • επικοινωνία με τα αδέλφια σου, τους γονείς και τους φίλους
  • συνειδητοποίηση της απώλειας
  • γενναιότητα απέναντι στον  θάνατο
  • αναζήτηση της σεξουαλικής ταυτότητας
  • αισιοδοξία και πίστη για τη ζωή
  • Ανακάλυψη του εαυτού σου
  • Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
  • Διασκευή: Αντώνης Γαλέος, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Κατερίνα Μπερδέκα
  • Σκηνοθεσία: Τζωρτζίνα Κακουδάκη
  • Σκηνικά-Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
  • Κίνηση: Πατρίτσια Απέργη
  • Μουσική: Γιαννουλάδης Σταύρος
  • Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
  • Βοηθός σκηνοθέτη: Νεφέλη Μαϊστράλη
  • Παίζουν: Γιώργος Βουβάκης, Απόστολος Κουτσιανικούλης, Γιώργος Ματαράγκας, Μαριάνθη Μπαϊρακτάρη, Αθηνά Μπερδέκα, Κωνσταντίνος Μωραίτης

Παραγωγή: Γιώργος Λυκιαρδόπουλος, Λυκόφως ΑΜΚΕ

  • Δυνατότητα εκπαιδευτικής συνάντησης, μετά την παράσταση, των μαθητών και καθηγητών με την Θεατροπαιδαγωγό Ηρώ Ποταμούση (Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση) αλλά και τους ηθοποιούς της παράστασης.

Υπό την αιγίδα του Πανελλήνιου ΔΙΚΤΥΟΥ για το ΘΕΑΤΡΟ στην ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

*Το Connections είναι ένα ιδιαίτερα πετυχημένο πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας και αποτελεί θεσμό εδώ και 17 χρόνια. Συγγραφείς από όλο τον κόσμο καλούνται για να γράψουν έργα ειδικά για εφήβους τα οποία και παίζονται από νεανικές θεατρικές ομάδες. http://www.nationaltheatre.org.uk/newconnections

  • Connections/ το πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας για τους εφήβους

Το «Ρισπέκτ» (Θάβοντας τον αδελφό σου στο πεζοδρόμιο) του Jack Thorne είναι έργο γραμμένο ειδικά για εφήβους και έχει ξεπηδήσει το 2008 από το πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας Connections. Στο πλαίσιο του πολύ επιτυχημένου αυτού προγράμματος, που διανύει φέτος το 17ο χρόνο ζωής, το Εκπαιδευτικό και Επιμορφωτικό Τμήμα του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας παραγγέλνει σε καταξιωμένους συγγραφείς νέα έργα, με την προϋπόθεση ότι θα παιχτούν από νεανικές ομάδες και θα κεντρίζουν το ενδιαφέρον των εφήβων.

Στο παρελθόν έχουν συμμετάσχει στο Connections αξιόλογοι συγγραφείς της βρετανικής σκηνής, όπως οι Alan Ayckbourn, Mark Ravenhill, Patrick Marber, Philip Ridley, Nick Dear, Abi Morgan, Nicholas Wright, Moira Buffini, Liz Lochhead, Gregory Burke, Timberlake Wertenbaker, Ursula Rani Sarma και Gregory Motton. Στο φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων καινούργια εφηβικά έργα των David Mamet και Anthony Neilson.

Τα έργα που γεννιούνται με αυτόν τον τρόπο διοχετεύονται σε νεανικές θεατρικές ομάδες από όλα τα μήκη και τα πλάτη της Βρετανίας. Η κάθε ομάδα που παίρνει μέρος στο Connections έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει εργαστήρια με την καθοδήγηση του συγγραφέα και να παρουσιάσει τη δουλειά της στην έδρα της. Στη συνέχεια, όσες ομάδες επιλεγούν από ειδική επιτροπή του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας, καλούνται να παίξουν σε ένα από τα περιφερειακά θέατρα που συνεργάζονται με το πρόγραμμα. Τέλος, οι καλύτερες παραστάσεις (μία για κάθε έργο) παρουσιάζονται στο ετήσιο φεστιβάλ που λαμβάνει χώρα στις σκηνές του Εθνικού Θεάτρου στο Λονδίνο κάθε Ιούλιο.

Το Connections είναι αναμφισβήτητα ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα του εφηβικού θεάτρου διεθνώς.

  • Ποια είναι η Τζωρτζίνα Κακουδάκη


Σκηνοθέτης- Θεατροπαιδαγωγός. Απόφοιτος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών (1995), κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος (επιπέδου Μphil) και υποψήφια διδάκτωρ στο ίδιο τμήμα. Υποκριτική στην 3ετή Δραματική Σχολή του Θανάση Παπαγεωργίου (1992- 95), καθώς και συστηματικές σπουδές για την παιδαγωγική του θεάτρου σε βιωματικά σεμινάρια στον Πανελλήνιο Σύλλογο Θεατρικών Σπουδών. Ασχολήθηκε με το θέατρο στην εκπαίδευση ποικιλότροπα. Ως καθηγήτρια (Α βαθμια εκπαιδευση, Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Γέρακα, Λεόντιο Λύκειο Πατησίων κ.ά.), ως συνεργάτης της ομάδας τέχνης Πάροδος, ως επιμορφώτρια καθηγητών σε πλήθος  βιωματικών και θεωρητικών εργαστηρίων για θέματα που σχετίζονται με την τέχνη του θεάτρου και την διδασκαλία του στο σχολείο σε εκπαιδευτικούς  με το Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Έχει διδάξει το μάθημα της Παιδαγωγικής του θέατρου στο Τμήμα θεατρικών Σπουδών Πάτρας για 4 χρόνια και Δραμτουργία Κουκλοθεάτρου στο Πανεπιστήμιο Βόλου και στο Διδασκαλέιο νηπιαγωγών Αθήνας. Ως καθηγήτρια δραμτουργίας και ιστορίας θεάτρου έχει διδάξει σε δραμτικέςς σχολές τα τελευταία 5 χρόνια (Ωδείο Αθηνών, Σχολή Εμπρός- Εργαστήριο, Σχολή πράξη 7- Θ. Γράμψα, Σχολή Τάσου χαλκιά κ.ά.). Έχει εργαστεί στο Εθνικό Θέατρο της Ελλλάδας (1997-2004) όπου οργάνωσε πλήθος εκπαιδευτικών δραστηριότητων (δραμτοποιημένων ξεναγήσεων στην κεντρικΉ Σκηνή του Εθνικού, εκπαιδευτικό πρόγραμμα θεάτρου στην Εθνική Πινακοθήκη). στην οργάνωση και δικτύωση του Eυρωπαϊκού προγράμματος mPact, Μεθοδολογία για μια Παιδαγωγική με κέντρο το μαθητή και τις Παραστατικές Τέχνες (Σωκράτης, Δράση Comenius 2.1, Χώρες : Ελλάδα, Κύπρος, Μ. Βρεττανία, Δανία). Υπεύθυνη των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του θεάτρου Χώρα από το 2007. Ως δραματουργός/θεατρολόγος έχει οργανώσει καλλιτεχνικά  Φεστιβάλ όπως Νέων Δημιουργών- Παραστάσεις Μικρού Μήκους/ Θέατρο του Νέου Κόσμου 2009, το Διεθνές συνέδριο «Νέκταρ και Αμβροσία: η επίδραση της γαστρονονίας στις τέχνες», 2007, 4th Theatre Festival for young people, Αμβέρσα, Βέλγιο-Οργάνωση και παρουσίαση της Ελληνικής συμμετοχής, 2004, Στούντιο Ιλίσια- Τάσος Παπανδρέου, Φεστιβάλ Νέων Δημιουργών, 2003 κτλ. Ως συγγραφέας έχει συμμετάσχει ως κεντρικός συγγραφέας  σε εκδόσεις των εξής βιβλίων: Διαδρομές Βιωματικής Διδασκαλίας, Ευέλικτη ζώνη- Μουσική- Ιστορία για τις Ε και Στ τάξεις του Δημοτικού σχολείου, εκδ. Κέδρος 2010, Θέατρο- Θεατρική Αγωγή, Κέντρο Εκπαίδευσης Ενηλίκων, Ι.Δ.Ε.Κ.Ε, Εκδοτικός οίκος Λιβάνη, 2008,  100 χρόνια Εθνικό Θέατρο, εκδ. Εθνικό Θέατρο -΄Ιδρυμα Λάτση, Αθήνα 2000, Το Ελληνικό Έργο στο Εθνικό Θέατρο, εκδ. Εθνικού Θεάτρου 1997. ΄Αρθρα για το θέατρο και την εκπαίδευση και την θεωρία του θεάτρου στην ετήσια πολιτιστική έκδοση Επίλογος, Περιοδικό Διαβάζω, περιοδικό Κ (Κριτική), Θέματα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και στον περιοδικό τύπο από το 1995. ΄Εχει γράψει κείμενα και επιμεληθεί την ύλη σε πλήθος προγραμμάτων (πάνω από 50)  θιάσων, όπως Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Εθνικό θέατρο, ΚΘΒΕ, ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, ΘΟΚ, Θέατρο Χώρα, Θίασος Σπύρου Παπαδόπουλου, Θέατρο Παλλάς, Θεατρικές Παραγωγές Παρίση, Τεχνοχώρος κτλ. Έχει συμμετάσχει σε πλήθος συνεδρίων ως βασικός ομιλητής σε ζητήματα διάρθρωσης ρεπερτορίου, εκπαιδευτικής πολιτικής,  διαχείρησης των καλλιτεχνικών πόρων καθώς και σε ερευνητικά ζητήματα της θεατρολογίας σε φορείς όπως:  Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πανεπιστήμιο Πάτρας, Πανεπιστήμιο Ναυπλίου και σε διεθνή συνέδρια  όπως IDEA World Congress 2007, plAnting humAn ideAs: glObal visiOn in lOcal knOwledge, Hong- Kong, World Conference on Arts Education, Unesco, Λισαβόνα 2006, Πανεπιστήμιο του ΄Οσναμπρουκ, Λίνγκεν, Γερμανία 2005, Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού Αλεξάνδρειας, Αίγυπτος 2004 κ.ά. Ως ηθοποιός έχει παίξει σε παραστάσεις επαγγελματικού θεάτρου και χορού συστηματικά από το 1994 όπως Λειτουργία 09, σκην. Μιχάλης Γεωργίου, Apolost- χορογραφία Πατρίτσια Απέργη, F*ΑRΤ ,σκην. Poka-Yio, Plastic People, σκην. Βαγγέλης Παπαδάκης, Dance of the Dance, χορογραφία Κώστας Τσιούκας, Secret Location 1, σκην. Peader Kirk, Carbon Copy, χορογραφία Μαριέλα Νέστορα, Βελόνες και πένες και Έχω εύκολον τον χείλο, σκην. Αγγελική Δαρλάση, Μια σειρά από διαφωνίες, σκην. Άννα Τσίχλη, Please kill me, σκην. Γιώργος Κακανάκης , Μ.Μ.Κολτές Ρομπέρτο Τσούκκο, σκην.Γιάννης Κακλέας,  Γιάννη Ξανθούλη Μέσα στο νερό Δασκάλα, σκην. Λήδα Πρωτοψάλτη. Ως δραματουργός έχει συνεργαστεί σε πάνω από 20 παραστάσεις με ομάδες χορού όπως οι Quasi Stellar (Aποστολία Παπαδαμάκη),Yelp (Μαριέλα Νέστορα), Αερίτες (Πατρίσια Απέργη) και σε  παραστάσεις του θεάτρου Χώρα, παραστάσεις του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, της ομάδας θεάτρου  Nova Melagholia κ.ά.

Έχει σκηνοθετήσει την παράσταση για εφήβους  Mετά τον αφρό  με την Ομάδα 4 Frontal

Advertisements

Η γενιά του facebook εισβάλλει στο θέατρο

Το έργο «Ρισπέκτ», με πρωταγωνιστές νεαρούς ηθοποιούς, απευθύνεται με ευθύτητα αλλά και με χιούμορ στα σημερινά παιδιά που πιστεύουν ότι η ζωή αρχίζει και τελειώνει στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή τους

ΑΣΤΕΡΟΠΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ | Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

Ηρωική πράξη από μόνη της για έναν έφηβο να εγκαταλείψει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του, να αποσυνδεθεί από τον χαοτικό μικρόκοσμο του facebook και να μεταφερθεί από την πλούσια περιοχή στην οποία ζει με τους γονείς του στην επικίνδυνη πλευρά της πόλης. Ο Τόμι αναγκάζεται να μεγαλώσει απότομα όταν δολοφονείται ο μεγαλύτερος αδελφός του. Αποφασίζει να τον θάψει στο πεζοδρόμιο, εκεί ακριβώς όπου βρέθηκε νεκρός. Αυτό όμως δεν θα είναι καθόλου εύκολο: οι κάτοικοι θα προσπαθήσουν να τον αποτρέψουν να κόψει τα καλώδια της Νova, ενώ δεν είχε υπολογίσει ότι θα έπρεπε να πάρει άδεια από τον δήμο.

Περνώντας τρία ξεκαρδιστικά και συνάμα τραγικά μερόνυχτα στο πεζοδρόμιο, ο Τόμι θα μεγαλώσει απότομα, συνειδητοποιώντας ότι στην πραγματικότητα ο αδελφός του δεν δολοφονήθηκε, αλλά αυτοκτόνησε. Υπάρχει όμως και ένα καλό στην όλη ιστορία: βγαίνοντας από το σπίτι και τερματίζοντας το ΡC του, άρχισε να ζει πραγματικά. Οι χτύποι της καρδιάς του ακούγονται για πρώτη φορά πιο δυνατά από το πληκτρολόγιο. Βασισμένη στο έργο του Βρετανού Τζακ Θορν, η παράσταση «Ρισπέκτ» (Σεβασμός) μπαίνει στην αρένα του εφηβικού θεάτρου προσκαλώντας μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου να γνωρίσουν συνομήλικο χιούμορ και προβληματισμό. Εξι ηθοποιοί που αποφοίτησαν πρόσφατα από τη Δραματική Σχολή με ηλικίες λίγο μετά τα 20 μιλούν έξω από τα δόντια σε μια γενιά που το έχει ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε.

Ο βρετανός συγγραφέας τοποθετεί τη δράση του «Ρισπέκτ» σε μια κακόφημη γειτονιά του Λονδίνου. Οι συντελεστές της ελληνικής εκδοχής του προτίμησαν την πλατεία Κουμουνδούρου. Εκεί δολοφονείται ο αδελφός του Τόμι και εκεί κατασκηνώνει ο ίδιος, γνωρίζοντας κάθε λογής αλλόκοτα όντα.

«Ο Τζακ Θορν χλευάζει τη βρετανική κυβέρνηση, που όλο υπόσχεται να αναπλάσει κακόφημες περιοχές του Λονδίνου και τελικά δεν γίνεται τίποτε. Ταυτιστήκαμε αμέσως με αυτό και… μετακομίσαμε την πλοκή στην Κουμουνδούρου, όπου για πολλά χρόνια ακούγεται ότι θα επέλθει ανάπλαση. Στην πραγματικότητα είναι μια περιοχή όπου φοβάσαι να περπατήσεις μετά τις 5 το απόγευμα. Αποκλείεται να αφήσει ένας γονιός το παιδί του να πάει εκεί, πόσω μάλλον να του δώσει την άδεια να διανυκτερεύσει εκεί» λέει η Κατερίνα Μπερδέκα, η οποία συνυπογράφει τη διασκευή του έργου. Και συμπληρώνει: «Το εφηβικό θέατρο είναι ένα έδαφος πολύ πρόσφορο, αλλά και αναξιοποίητο στην Ελλάδα. Υπήρχε ένα χάσμα ανάμεσα στα παιδικά και στα ενήλικα θεάματα, οι έφηβοι δεν έβρισκαν κάτι που να μιλά τη γλώσσα τους. Οι νέοι χρειάζονται σκληρά έργα, αν δεν θέλεις να αρχίσουν να σε γιουχάρουν από το πρώτο πεντάλεπτο».

  • ΟΙ ΕΦΗΒΟΙ ΤΟΥ ΡC

Εχοντας αποφοιτήσει πέρυσι από τη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών, ο 26χρονος Απόστολος Κουτσιανικούλης πιστεύει ότι το εφηβικό κοινό είναι ίσως το πιο δύσκολο, καθώς η ίδια η εφηβεία είναι «η πιο συνταρακτική και η πιο κοσμογονική περίοδος της ζωής μας». Οσο για τη μιζέρια της κρίσης που καλύπτει τα νωπά όνειρά του… «δεν χρειάζεται πανικός. Πολλοί λένε ότι αν ο κόσμος δεν έχει να φάει δεν θα πηγαίνει να δει θέατρο. Ο κόσμος όμως έχει εξίσου μεγάλη ανάγκη τα έργα που μιλούν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Θεάματα χωρίς προσωπικότητα που σε κοροϊδεύουν κατάμουτρα δεν θα επιβιώσουν, ενώ άλλα που έχουν κάτι να σου πουν θα αντέξουν». Οσο για τον 24χρονο Γιώργο Βουβάκη που υποδύεται τον κεντρικό ήρωα Τόμι, «όπως εκείνος, έτσι κι εγώ ανήκω στη γενιά των ηλεκτρονικών υπολογιστών, μάθαμε να επικοινωνούμε μέσω facebook και γι΄ αυτό ο έξω κόσμος μοιάζει συχνά με σπαζοκεφαλιά».

ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ

  • Θέατρο Χώρα, Αμοργού 20, Κυψέλη, τηλ. 210 8673.945
  • Πρεμιέρα στις 5/11
  • Παίζουν: Γιώργος Βουβάκης, Απόστολος Κουτσιανικούλης, Γιώργος Ματαράγκας, Μαριάνθη Μπαϊρακτάρη, Αθηνά Μπερδέκα, Κωνσταντίνος Μωραΐτης
  • Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
  • «Οι νέοι σήμερα είναι πιο δραστήριοι από ποτέ»

Η σκηνοθέτις της παράστασης Τζωρτζίνα Κακουδάκη διδάσκει θέατρο σε δραματικές σχολές αλλά και σε σχολεία και παρατηρεί ότι ο αριθμός των παιδιών που στρέφονται στο σανίδι είναι σταθερά υψηλός: «Η ζωή που ζούμε είναι πολύ αβέβαιη. Κανείς δεν εγγυάται σε κάποιον που θα σπουδάσει γιατρός ή δικηγόρος ότι δεν θα χάσει τη δουλειά του ή, ακόμη χειρότερα, ότι θα βρει δουλειά.

Το μυστικό είναι να σκεφτόμαστε ότι πλέον δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Σε τελική ανάλυση, δουλοπάροικοι της Ευρώπης είμαστε. Η Ελλάδα είναι η χώρα της τεμπελιάς κι έτσι όποιος δουλεύει σκληρά δεν χάνεται». Θεωρεί ότι «τώρα με την κρίση γίνονται τα πιο ωραία πράγματα», καθώς «οι νέοι σήμερα είναι πιο δραστήριοι από ποτέ. Παίρνουν πρωτοβουλίες, σχηματίζουν ομάδες, εκφράζονται και μοιάζουν πιο χειραφετημένοι από ποτέ. Καλά κάνουν και έχουν τους ακαταλαβίστικους για εμάς κώδικές τους, την αργκό και τις emo μεταμφιέσεις τους. Εχω μαθητές που μιλούν πέντε γλώσσες, κάνουν αθλητισμό από μικροί, οργώνουν την Αθήνα πάνω στο ποδήλατό τους και ονειρεύονται να φύγουν από το πατρικό τους πολύ πιο γρήγορα από ό,τι το κάναμε όλοι εμείς». Η ίδια θα είναι πολύ ευχαριστημένη με την παράσταση αν, φεύγοντας από το θέατρο, το εφηβικό κοινό θα νιώθει σαν να είδε μια ανεβαστική ροκ συναυλία.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=360799&dt=15/10/2010#ixzz12PveVagB