Category Archives: Ρεπερτόριο

Αν τους αντέξει η σκηνή, θα φανεί στο χειροκρότημα

14 παραστάσεις που ξεχωρίζουν στο φετινό θεατρικό χάρτη

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011

Δύσκολη η χρονιά για τη χώρα, όπως και για το θέατρό της. Η κρίση που έδειξε τα «δόντια» της το καλοκαίρι και η ανασφάλεια, που συνεπακόλουθα προκαλεί, δημιούργησαν στο θεατρικό χάρτη του φθινοπώρου νέες τάσεις, νέες συσπειρώσεις, καταιγιστικές περικοπές και λύσεις «εκ του ασφαλούς», ήτοι πληθώρα επαναλήψεων.

«Γυάλινος Κόσμος» του Τενεσί Ουίλιαμς στη φιλολογικά αρτιότερη εκδοχή της Κατερίνας Ευαγγελάτου, στο «Χορν»

«Γυάλινος Κόσμος» του Τενεσί Ουίλιαμς στη φιλολογικά αρτιότερη εκδοχή της Κατερίνας Ευαγγελάτου, στο «Χορν»

Εν τούτοις, θα υπάρξει και φέτος το νέο και το ιδιαίτερο, που προϊδεάζει ότι θα ζήσουν οι θεατρόφιλοι μεγάλες στιγμές. Οσοι «επιμείνουν», δηλαδή, αν και σπαρασσόμενοι από τα αλλεπάλληλα χαράτσια, να πηγαίνουν στο θέατρο, μολονότι θα συνιστά πολυτέλεια. Ιδού, λοιπόν, μερικές θεατρικές προτάσεις που αξίζουν την προσοχή μας.

Συνέχεια

Ο Οκτώβρης του θεάτρου

Οι πρεμιέρες παίρνουν σειρά
Μυρτώ Λοβέρδου
ΤΟ ΒΗΜΑ:  29/9/2011
Ο Οκτώβρης του θεάτρου
Ο Μάνος Καρατζογιάννης, ο Ενκε Φεζολάρι και η Βασιλική Τρουφάκου προετοιμάζουν την «Παρέλαση» της Λούλας Αναγνωστάκη στο θέατρο του Νέου Κόσμου

Ο Οκτώβριος ανήκει στο θέατρο: Και φέτος μια σειρά από παραστάσεις ξεκινούν με την έλευση του δέκατου μήνα του χρόνου, ενώ ορισμένες έχουν ήδη σηκώσει την αυλαία τους ή τη σηκώνουν, όπως συμβαίνει με το «Τρίτο Στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή που κάνει πρεμιέρα την Τετάρτη (28/9) στο Παλλάς. Σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή και σε διασκευή που μοιράστηκε με τον Θανάση Νιάρχο, το θεατρικό επιστρέφει, μετά από έναν χρόνο, και επαναφέρει στη σκηνή την Εκάβη και τη Νίνα, τη Νένα Μεντή και τηΦιλαρέτη Κομνηνού, μαζί με τον πλούσιο θίασο (Τάνια Τρύπη, Γιάννης Στάνκογλου, Γιάννης Νταλιάνης, Ηρώ Μπέζου κ.ά.). Ανάμεσα σε επαναλήψεις και καινούργιες παραγωγές, το θέατρο ξεκινά τη σεζόν 2011-2012.

Ο Γρηγόρης Βαλτινός μαζί με την Κατερίνα Λέχου προτείνει τον «Φυλακισμένο της διπλανής πόρτας» του Νιλ Σάιμον, ένα έργο που ταιριάζει ιδιαίτερα στις μέρες και την ψυχολογία μας. Μαζί τους στη σκηνή οι Υβόννη Μαλτέζου, Κώστα Φλωκατούλα, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Φωτεινή Ντεμίρη και Στάθη Νικολαϊδη. Η πρεμιέρα είναι προγραμματισμένη για την Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου στο θέατρο Ιλίσια. Το ίδιο βράδυ θα δοθεί και η πρώτη παράσταση για τις «Δούλες» του Ζαν Ζενέ με την Εφη Μουρίκη να σκηνοθετεί και να παίζει μαζί με την Κατερίνα Παπουτσάκη και τη Μάρα Μοτάκη. Το έργο, σε μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ θα παιχθεί στο Νέο Ελληνικό Θέατρο του Γιώργου Αρμένη, στα Εξάρχεια. Μαζί και η πρεμιέρα για τον Πέτρο Φιλιππίδη και τηνΑννα Παναγιωτοπούλου που συνεχίζουν για δεύτερη σεζόν με το τρυφερό έργο Χάρολντ και Μόντ» του Κόλιν Χίγκινς, στο θέατρο Μουσούρη.

Για δεύτερη χρονιά συνεχίζονται τα «Ορφανά» του Ντέννις Κέλλι, στη σκηνοθεσία τουΒαγγέλη Θεοδωρόπουλου, στην παράσταση του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Η μετάφραση είναι της Κοραλίας Σωτηριάδου και παίζουν οι Μαρία ΚίτσουΜιχάλης Οικονόμου και Ομηρος Πουλάκης. Η πρεμιέρα θα δοθεί στις 7 Οκτωβρίου στον Πάνω Χώρο, ενώ ο μέρες νωρίτερα (5/10) θα έχει δοθεί η πρεμιέρα του «Συγγραφέα» από τουςΠαντελή Δεντάκη, Κατερίνα Λυπηρίδου, Μάκη Παπαδημητρίου και Γιάννο Περλέγκα στο Δώμα. Οσο για τον Κάτω Χώρο, εκεί από τις 17 Οκτωβρίου ο Ενκε Φεζολάρι σκηνοθετεί την «Παρέλαση» της Λούλας Αναγνωστάκη με τον Μάνο Καρατζογιάννη και τη Βασιλική Τρουφάκου.

Η Υρώ Μανέ επανέρχεται με τον μονόλογο του «Συμβολαιογράφου», του Νίκου Βασιλειάδη αλλάζοντας όμως χώρο: Σε διασκευή και σκηνοθεσία του Γιώργου Καραμίχου θα παιχθεί από τις 8 Οκτωβρίου στο Θέατρον του Ελληνικού Κόσμου. Περιορισμένες παραστάσεις και για την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή στην παράσταση του θεάτρου «Δρόμος με δένδρα» από τη Μάρθα Φριτζήλα με τη Δέσποινα Αναστάσολγουκαι τη Μαρία Κεχαγιόγλου στους ρόλους της Ηλέκτρας και της Κλυταιμνήστρας.

Μετά την Αυλή (στου Ψυρρή), «Το τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη, μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη. Από τις 13 Οκτωβρίου ο Γιώργος Κάππας και η Νίκος Ορφανός θα παίζουν στο θέατρο Σοφούλη το έργο στο οποίο συνυπογράφουν τη σκηνοθεσία.

Τέλος επανέρχεται για τρίτη χρονιά η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη με τη μεγάλη της επιτυχία, στο έργο «La Chunga» του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας (2010) Μάριο Βάργκας Λιόσα, στο θέατρο Επί Κολωνώ. Σε σκηνοθεσία της Ελένης Σκόττη και μαζί με την ομάδα των Δημήτρη Λάλου, Στάθη Σταμουλακάτου, Γιάννη Λεάκου, Δημήτρη Καπετανάκου και της Ηλιάνας Μαυρομάτη, η παράσταση συνεχίζει από την 1η Οκτωβρίου _και αξίζει να τη δείτε….

Μια ματιά στο θεατρικό ρεπερτόριο του χειμώνα: Ο «σεναριογράφος» και εμείς

  • Πολενάκης Λέανδρος
  • Η ΑΥΓΗ: 19/11/2010

Από μια πρώτη ματιά στον κατάλογο των παραστάσεων που παίζονται αυτή τη στιγμή στα θέατρα της Αθήνας (αφήνω έξω τα καινούργια νεοελληνικά έργα που είναι ευτυχώς, αρκετά, στις λεγόμενες «μικρές σκηνές»), διαπιστώνει κάποιος ότι, πέραν των κλασικών αξιών που εμμένουν παρά τους δύσκολους οικονομικά καιρούς, έχουμε αρκετές απρόσμενες επαναλήψεις παλιών έργων, ελληνικών ή ξένων που είχαν αποτελέσει επιτυχίες πριν από τριάντα ή σαράντα χρόνια. Αλλά και κάτι άλλο: Βρισκόμαστε μπροστά σε μια «εισβολή» στον χώρο του θεάτρου, των θεωρούμενων ως «κλασικών» ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου των δεκαετιών 50, 60. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που πρέπει να να μας προβληματίσει, επειδή στο θέατρο τα πράγματα δεν είναι πάντα «αυτά που φαίνονται» αλλά διαθέτουν μία κρυμμένη «πίσω όψη». Και δεν είναι απαραιτήτως η προσμονή της εμπορικής επιτυχίας που κατευθύνει το ρεπερτόριο. Η νοσταλγία είναι κάποτε πιο δυνατή απ’ την προσμονή του κέρδους. Αλλά τι ακριβώς νοσταλγούμε από τις δεκαετίες των ’70, ’80;

Από το θεατρικό «ρημέικ» των ταινιών του νεοελληνικού κινηματογράφου 50-60 (που ορισμένες είχαν αποτελέσει και θεατρικές επιτυχίες) καταγράφω πρόχειρα: «Ένα βότσαλο στη λίμνη», των Σακελλάριου – Γιαννακόπουλου. «Φωνάζει ο κλέφτης» του Ψαθά. «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» του Γ. Τζαβέλλα, και αρκετά άλλα που μαθαίνω ότι ετοιμάζονται.

Οι λόγοι αυτής της διαφαινόμενης νοσταλγικής θεατρικής επιστροφής σε «σταθερές αξίες» του παρελθόντος που η τηλεόραση διατήρησε ευλαβικά τη μνήμη τους, είναι ίσως πολλοί και σύνθετοι. Βασικότερος από όλους είναι, κατά τη γνώμη μου, η πικρή αλλά συγχρόνως ανακουφιστική διαπίστωση ότι τίποτε δε έχει αλλάξει στον τόπο τα τελευταία πενήντα χρόνια. Εκτός από τη δραχμή, το τραμ και την οκά, όλα τα άλλα είναι ακόμη εκεί, στη θέση τους, στο σημείο ακριβώς όπου τα αφήσαμε. Οι πολιτικοί μας τάζουν τα ίδια, τους πιστεύουμε το ίδιο πρόθυμα, λέμε τα ίδια ψέματα στα παιδιά μας, που μας ανταποδίδουν τα ίσια, τα προβλήματά μας, πραγματικά ή φανταστικά επιμένουν, τα χρέη μας μεγαλώνουν, ενώ τα γνωστά τυποποιημένα «σενάρια» της μιζέριας του νεοελληνικού μας βίου, επαναλαμβάνουν σταθερά τον εαυτό τους: «Ένα βότσαλο στη λίμνη» (που δεν ταράζει τα νερά), «Φωνάζει ο κλέφτης» (και δικαιώνεται), «Ζητείται ψεύτης» (και τον βρίσκουμε), «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» κ.λπ. κ.λπ.

Ο θεατής γνωρίζει εκ των προτέρων το αίσιο τέλος της ιστορίας, με το φτωχοκόριτσο να παντρεύεται τον πλούσιο ή το αντίστροφο, όλα είναι γραμμένα σαν σε ένα προκατασκευασμένο, καθησυχαστικό σενάριο, το «στόρυ» γνωστό, η πλούσια θεία θα μας αφήσει μια κληρονομιά, θα κερδίσουμε το λαχείο, κάτι θα γίνει, δεν έχουμε να σκεφτούμε τίποτε, να ανησυχούμε για τίποτε, τέλος καλό όλα καλά, ο «σεναριογράφος» δεν μας αφήνει ποτέ πικραμένους. Ποιος όμως γράφει για εμάς το «σενάριο» σήμερα;

ΥΓ.: Στο ρεπερτόριο των θιάσων μας δεν βρήκα, για την ώρα το κλασικό: «Οι Γερμανοί ξανάρχονται» του Σακελλάριου. Ίσως γιατί αυτό το έργο, αυτή τη στιγμή παίζεται παντού αλλού, εκτός από τις σκηνές των θεάτρων.

31 θέατρα ανοίγουν αυλαία

Σλουθ: Μαρκουλάκης - Κιμούλης

18 καινούργιες παραγωγές και 13 επαναλήψεις φέρνει ο Οκτώβριος από σήμερα και έως τις 10 του μήνα. Αν σε καιρούς χαλεπούς η τέχνη ανθεί, το θέατρο αποτελεί την έμπρακτη απόδειξη αυτού. Τις πρώτες πρεμιέρες του Οκτωβρίου (από σήμερα έως τις 10 του μήνα) τριάντα συν μία (30+1) αυλαίες ανοίγουν.

Οι καινούργιες παραγωγές είναι 18, ενώ οι επαναλήψεις 13. Κλεισμένη σε ένα θάλαμο ψυχιατρικής κλινικής μια γυναίκα αναπολεί καθημερινά τη ζωή της στο «Αννα, είπα» του Παναγιώτη Μέντη («Στοά»). «Η κόλασή μας είναι οι άλλοι» και το «Κεκλεισμένων των θυρών» του Ζαν-Πολ Σαρτρ μας «ξεναγεί» σε μια ιδιότυπη κόλαση («Νέο Ελληνικό Θέατρο Γιώργου Αρμένη»).

Μιλάει για το σεξ κι επιχειρεί με παιγνιώδη τρόπο να ρίξει φως στα ταμπού που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητά μας και τον καταπιεσμένο ερωτισμό μας το «Δεν μιλάμε γι’ αυτά» των Κ. Γάκη, Πρ. Δοκιμάκη, Λ. Καταχανά, Ν. Μπούκλη και Στ. Νούλη (Θέατρο Νέου Κόσμου). Δύο γυναίκες ταλαιπωρημένες από τους κατ’ εξακολούθησιν άπιστους συζύγους τους συνασπίζονται στο «Οπως η Θέλμα και η Λουίζ» («Νέο Ελληνικό θέατρο Γιώργου Αρμένη»).

Θέλμα και η Λουίζ

Το παρθενικό ταξίδι ενός νεαρού ναυτικού στον Ειρηνικό Ωκεανό καταλήγει στην καταστροφή, περιγράφει η νουβέλα «Τα νιάτα» του Τζόζεφ Κόνραντ. Την παρουσιάζει ο Αρης Μπερλής σε δραματοποιημένο αναλόγιο («Knot Gallery»). Δύο μονόλογοι, δύο ηθοποιοί (Ενκε Φεζολάρι, Βασίλης Κουκαλάνι) και δύο γλώσσες (αλβανικά, περσικά) δημιουργούν εξαρχής την πολικότητα στην «Τέταρτη Διάσταση» του Γιάννη Ρίτσου, μέσα από «Το παράθυρο» και «Οταν έρχεται ο ξένος» («Χώρα» – Β’ Σκηνή).

Σε εννέα μελοδραματικές σκηνικές παραστάσεις παρουσιάζεται το μυθιστόρημα του Γιάννη Πάνου «Ιστορία των Μεταμορφώσεων» («Από Μηχανής Θέατρο»). Δύο διαφορετικοί κόσμοι, αυτοί του ποιητικού λόγου και της εικαστικής εικόνας, μια σκηνική συνάντηση Ρίτσου – Τσαρούχη επιτυγχάνεται στον «Φιλοκτήτη» του Γιάννη Ρίτσου («Θεμέλιο»).

Μια γυναίκα φυλλομετρά τις εμπειρίες της στο «Φύλλα της» του Ανδρέα Φλουράκη («Επί Κολωνώ»). Ενας κινηματογραφικός παραγωγός προσπαθεί να πείσει μία σέξι στάρλετ ότι έχει το σενάριο που θα τους φέρει την επιτυχία – το τέλειο «Προϊόν», όπως τιτλοφορείται το έργο του Μαρκ Ρέιβενχιλ («Bios»). Ενας νεαρός υπάλληλος, ο Νέστορας Βινιάλε, θα πέσει θύμα της εργασιακής βαρεμάρας και θα απουσιάζει από τη δουλειά του κατ’ εξακολούθησιν στο «Βαριέμαι» του Ρικάρντο Ταλεσνίκ («Θέατρο Τέχνης-Υπόγειο»). Γαϊτανάκι πίστης και απιστίας δημιουργείται όταν τέσσερις γυναίκες ξυπνούν χωρίς μνήμη μέσα σε μια αποθήκη στο «Χωρίς τίτλο λόγω αμνησίας» των Σοφίας Παναηλίδου – Μιχαέλας Αντωνίου («Αγγέλων Βήμα»).

Μέσα σε ένα λευκό κουτί, ένα μεγεθυμένο δοχείο εργαστηρίου πειραμάτων, οι πρωταγωνιστές του χοροθεάτρου «Φρανκενστάιν» παραδίδονται στα χέρια του στη σκηνή του «ΠΚ». Το «Εγκλημα στο Νίχαρ» του Κωνσταντίνου Ντέλλα βασίζεται στο έργο του Φ. Γκ. Λόρκα, «Ματωμένος Γάμος» («Παραμυθίας»). Μια φορά κι έναν καιρό ήρθε στον κόσμο ένα κοριτσάκι όμορφο και χαριτωμένο, διηγείται το μουσικό παραμύθι από κλωστή, «Μαλαματένιος αργαλειός και φιλντισένιο χτένι» της Μαρίας Παπαλέξη (ΠΚ).

Ο Σπίθας, η Βιολέτα και ο Αντράλας, τρεις καλοί φίλοι, πηγαίνοντας στο σχολείο, έρχονται αντιμέτωποι με τον σκληρό και παράλογο άρχοντα της περιοχής «Μπαραμπά – Καραμπά» στο «Χρυσό κλειδί» του Κώστα Τσιάνου («Γκλόρια»). Το «Τραγούδι της Γης» των Αννα Παπαμάρκου – Λεωνίδα Ψέλτουρα είναι μια οικολογική θεατρική παράσταση όπου τα παιδιά μαθαίνουν ότι είναι το «Μέλλον της Γης» (Ιδρυμα Μ. Κακογιάννης), ενώ «Πετρόσουπα» μαγειρεύουν οι αδελφοί Γκριμ για μικρά και μεγάλα παιδιά («Εύμαρος»).

Ερχονται από πέρυσι
Μας έρχονται δυναμικά από πέρυσι (κάποιες παραστάσεις κι από πρόπερσι): «Λα Τσούνγκα» και «Ροτβάιλερ» στο «Επί Κολωνώ», «Οι Συμπέθεροι από τα Τίρανα» στο «Λαμπέτη», η «Φουρκέτα» και η «Αττική οδός» στο «Εμπορικόν», «Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν» στο «Ανεσις», το «Σλουθ» στο «Αθηνών», το «Ψηλά απ’ τη γέφυρα» στο «Βρετάνια», «Η πέτρα της υπομονής» στο «Χώρα», το «Stitching» στο «Beton7», η «Φθινοπωρινή ιστορία» στο «Αλμα», η «Μήδεια» στο «Altera Pars», «Αργοναύτες» στο «Προσκήνιο».

  • 100 παραγωγές
    Μια γρήγορη καταμέτρηση μας δείχνει ότι μέσα στον Οκτώβριο περί τις 100 παραγωγές θα σηκώσουν αυλαία! Και έπεται δυναμική συνέχεια!

Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣς, 04/10/2010

Πρόγραμμα Θεάτρου οδού Κεφαλληνίας 2010-2011

To_spiti_tis_Bernarnda_Almpa

H Θεατρική Αστική Εταιρία Πράξη (Μπέττυ Αρβανίτη) για τη χειμερινή περίοδο 2010-2011 θα παρουσιάσει το παρακάτω πρόγραμμα στις δύο σκηνές του θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας.

Α΄ ΣΚΗΝΗ

  • «TΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΜΠΕΡΝΑΡΝΤΑ ΑΛΜΠΑ» του Federico Garcia Lorca
  • ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ : ΤΕΤΑΡΤΗ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Η θεατρική εταιρεία «ΠΡΑΞΗ» (Μπέττυ Αρβανίτη) θα παρουσιάσει στην Α’ ΣΚΗΝΗ του Θεάτρου της «ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ» το αριστούργημα του Federico Garcia Lorca, «TΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΜΠΕΡΝΑΡΝΤΑ ΑΛΜΠΑ», σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού και σε νέα μετάφραση της Έφης Γιαννοπούλου. Στον περίεργο, ποιητικό και σουρεαλιστικό κόσμο του Federico Garcia Lorca η οικογένεια και η κοινωνία τυραννάει όσους το αξίζουν και μόνο λίγοι μπορούν να διεκδικήσουν την ελευθερία και μπορούν να πληρώσουν το τίμημα γι’ αυτήν. Σε ένα πολύ δραματικό, ίσως το καλύτερο έργο του, ο Lorca δημιουργεί πορτρέτα μοναδικών γυναικών. Πέντε κόρες και η μητέρα τους βασανίζονται από ερωτικό πάθος, αντιζηλία και μοναξιά. Στο πρόσωπο των θυγατέρων της καταπιεστικής Μπερνάρντα, ο Lorca αφηγείται μια μοναδική ερωτική ιστορία, μόνο που ο έρωτας μετατρέπεται σε συμφορά, η υπακοή γίνεται συνενοχή και η μητρότητα έγκλημα. «Οι πιο ερωτικοί άνθρωποι κρύβονται» λέει ο Federico Garcia Lorca και είναι πολλές φορές μόνοι και είναι λίγοι εκείνοι που μπορούν να αντισταθούν στη μοναξιά και την καταπίεση.

ΠΑΙΖΟΥΝ :
Μπέττυ Αρβανίτη, Σμαράγδα Σμυρναίου, Αννέζα Παπαδοπούλου, Τζίνη Παπαδοπούλου, Γωγώ Μπρέμπου, Εκάβη Ντούμα, Κόρα Καρβούνη, Λουκία Μιχαλοπούλου,

B΄ ΣΚΗΝΗ

  • «ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ» του Αλέξη Σταμάτη
  • ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ : ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Η θεατρική εταιρεία «ΠΡΑΞΗ» (Μπέττυ Αρβανίτη) θα παρουσιάσει στη Β’ ΣΚΗΝΗ του Θεάτρου της «ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ» το έργο του Αλέξη Σταμάτη «ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ», σε σκηνοθεσία Άρη Τρουπάκη, με το Νίκο Αρβανίτη και τη Δανάη Παπουτσή.

Μέσα από ειδικές συνθήκες, μια νεαρή ζωγράφος βρίσκεται σ’ ένα διαμέρισμα ενός μεσήλικα άντρα στα Εξάρχεια, ο οποίος τα τελευταία χρόνια ζει εγκλωβισμένος στους τέσσερις τοίχους. Μια συνάντηση που αποδεικνύεται καταλυτική και για τους δυο, καθώς το παρελθόν αλλά και ο «έξω κόσμος», εισβάλλουν θραυσματικά ανατρέποντας τις ισορροπίες και θέτοντας διαρκώς ζητήματα. Η σχέση δοκιμάζεται σε πολλά και αναπάντεχα επίπεδα με απρόσμενα αποτελέσματα.

  • «Σόλο Ντουέτο» (Duet for one) Του Tom Kempinski
  • ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ : ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Η θεατρική εταιρεία «ΠΡΑΞΗ» (Μπέττυ Αρβανίτη) θα παρουσιάσει στη Β’ ΣΚΗΝΗ του Θεάτρου της «ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ» το έργο του Tom Kempinski, «ΣΟΛΟ ΝΤΟΥΕΤΟ», σε μετάφραση Γιώργου Βάλαρη, σκηνοθεσία Ελένης Μποζά, με τη Μάνια Παπαδημητρίου και το Νίκο Αρβανίτη.

Δύο ξεχωριστοί άνθρωποι. Μια ιδιαίτερη συνθήκη: Θεραπευτής – Θεραπευόμενος. Από τη δική του θέση ο καθένας, αντιμέτωποι με το ισχυρό συμβάν μιας ανίατης ασθένειας. Το θρίλερ της ανθρώπινης οντότητας μπροστά στη μόνη πραγματικότητα: το ταξίδι στη φθαρτότητα με τελικό προορισμό την ανυπαρξία. Ο Tom Kempinski χρησιμοποιεί ως εφαλτήριο το πλέον προκλητικό θέμα για την αλαζονεία του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού για να θέσει το κυρίαρχο ερώτημα για το ίδιο το φαινόμενο της ζωής: «Πώς μπορείς να ζεις στο εδώ και τώρα και όχι στο πριν και το μετά;» «Μπορείς να αποδεχτείς τον ίδιο σου τον εαυτό; Άρα το πολύτιμο δώρο του να ζεις;».

Πληροφορίες:

  • ΘΕΑΤΡΟ ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ
    Κεφαλληνίας 16, Κυψέλη
    τηλέφωνο : 210-8838727

«Εθνική» γυναικών εν δράσει

  • Της Δάφνης Κοντοδήµα, ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010

Ο Νίκος Καραθάνος σκηνοθετεί τον «Συρανό ντε Μπερζεράκ» του Εντµόν Ροστάν  και ερµηνεύει  τον δεινό ξιφοµάχο µε  την... τεράστια   µύτη στο  Εθνικό  Θέατρο
  • Με µια… θηλυκή «επέλαση», το Εθνικό Θέατρο υποδέχεται το κοινό και την οικονοµική κρίση στη νέα σεζόν, µειώνοντας την τιµή του εισιτηρίου και κλείνοντας δύο σκηνές του. Είκοσι τέσσερις γυναίκες, όσες και οι ραψωδίες της Ιλιάδας.

«Διάδροµο απογείωσης» για τα όνειρα των νέων οµάδων και µεταναστών. Συναυλίες από τη νέα µουσική µπάντα του Εθνικού Θεάτρου στο Κτίριο Τσίλερ. Νέες µατιές πάνω σε έργα των Γκολντόνι, Τσέχωφ και Μάτεσι σε εναλλασσόµενο ρεπερτόριο… Ολα θα χωρέσουν στο φετινό ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου, το οποίο θα περιοριστεί στο Κτίριο Τσίλερ και την Παιδική Σκηνή. Το Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας στο Γκάζι (όπου πέρσι φιλοξενήθηκαν νέες οµάδες), όπως είπε χθες ο καλλιτεχνικός διευθυντής Γιάννης Χουβαρδάς, «θα παραµείνει κλειστό για οικονοµικούς λόγους». Λουκέτο θα µπει και στη Σκηνή Κοτοπούλη «επειδή πρέπει να γίνουν επισκευές». Το κενό καλύπτεται εν µέρει από την Αίθουσα Εκδηλώσεων του Τσίλερ.

Η νέα θεατρική χρονιά αρχίζει σε λίγο «χωρίς επαναλήψεις και µε µειωµένες τιµές κατά 10% (θα ξεκινά από 26 και θα φτάνει στα 13 ευρώ για το φοιτητικό), αλλά και µε σειρά παράλληλων δράσεων µε ελεύθερη ή συµβολική είσοδο», πρόσθεσε ο Γιάννης Χουβαρδάς. «Οι επιχορηγήσεις κατεβαίνουν σταθερά και οι παραγωγές είναι 40% – 50% µειωµένες σε σχέση µε πέρσι». Αν και οι εισπράξεις ήταν κατά 56% αυξηµένες τη σεζόν 2009-2010 σε σχέση µε την προηγούµενη. Τα τελευταία τρία χρόνια δε τα έσοδα είναι κάποιες χιλιάδες ευρώ λιγότερα από τα έξοδα.

Στη «νέα τιµολογιακή πολιτική» του Εθνικού εντάσσεται και ο Νοέµβριος ως µήνας Θεάτρου, κατά τον οποίο οι νέοι έως 23 ετών θα πληρώνουν είσοδο µόνον 10 ευρώ.

Στην Κεντρική Σκηνή, το ποδαρικό κάνει ο Δηµήτρης Μαυρίκιος που σκηνοθετεί τη «Φρεναπάτη» (20/10) του Πιερ Κορνέιγ – για πρώτη φορά στο Εθνικό. Στη διανοµή ξεχωρίζουν οι Γιάννης Βογιατζής, Εύα Κοταµανίδου, Γιώργος Γάλλος, Χρήστος Λούλης. Τη σκυτάλη παίρνει ο Γιάννης Χουβαρδάς, µε τη Θέµιδα Μπαζάκα στην «Εµίλια Γκαλότι» (19/11) του Λέσινγκ. Τον «Συρανό ντε Μπερζεράκ» (17/12) του Εντµόν Ροστάν σκηνοθετεί ο Νίκος Καραθάνος, ο οποίος και πρωταγωνιστεί µε τη Λένα Κιτσοπούλου. «Η τριλογία του παραθερισµού» (4/2) του Κάρλο Γκολντόνι µε τις επίκαιρες αναφορές στην κοινωνία, ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Εθνικό από τον Νίκο Μαστοράκη, µε τον Δηµήτρη Πιατά και τη Μάγια Λυµπεροπούλου. Η «Τρισεύγενη» (11/3), το µοναδικό θεατρικό έργο του Κωστή Παλαµά, παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου, µε τη Στεφανία Γουλιώτη.

Στη Νέα Σκηνή – «Νίκος Κούρκουλος» , η Κατερίνα Ευαγγελάτου αναλαµβάνει το έργο «Ο χρυσός δράκος» (22/10) του Ρόναλντ Σίµελπφενιχ µε θέµα τη µετανάστευση και πρωταγωνιστές τους Φιλαρέτη Κοµνηνού, Νίκο Χατζόπουλο.

Ενώ το «Γλυκό πουλί της νιότης» (15/12) του Τενεσί Ουίλιαµς σκηνοθετεί η Εφη Θεοδώρου. Ο Γιώργος Λάνθιµος, γνωστός από τον κινηµατογραφικό «Κυνόδοντα», σκηνοθετεί τον «Πλατόνοφ» (9/2) του Αντόν Τσέχωφ, µε πρωταγωνιστή τον Αρη Σερβετάλη.

Τέλος, το Εθνικό Θέατρο προσκαλεί τον Σέρβο Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, για να σκηνοθετήσει τη «Μητέρα του σκύλου» (6/4), το βραβευµένο και µεταφρασµένο σε 13 γλώσσες µυθιστόρηµα του Παύλου Μάτεσι. Πρωταγωνιστεί η Θέµις Μπαζάκα.

Στην Παιδική Σκηνή – «Κατίνα Παξινού» ανεβαίνει το «Παραµύθι χωρίς όνοµα» (12/10) της Πηνελόπης Δέλτα σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαµαργιά.Στο Θέατρο Χώρα µετακοµίζει η επιτυχηµένη «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.» της Λένας Κιτσοπούλου, σε συµπαραγωγή του Εθνικού και της εταιρείας Λυκόφως.

Το σύνολο των εσόδων την τριετία 2007-2010 ήταν 39,9 εκατ. ευρώ (10,1 εκατ. από εισιτήρια) και το σύνολο των εξόδων 40,2 εκατ.  Οι εσπράξεις το 2009-2010 ήταν 2,7 εκατ.

  • Ιλιάδα επί 24 και µουσική

Είκοσι τέσσερις ελληνίδες ηθοποιοί, ανταποκρινόµενες στο κάλεσµα του Δηµήτρη Μαρωνίτη, θα ερµηνεύουν κάθε βδοµάδα (από 14/10) από µια ραψωδία της οµηρικής Ιλιάδας, στο κτίριο Τσίλερ. Ο κατάλογος είναι µακρύς: Λυδία Κονιόρδου, Ρένη Πιττακή, Ράνια Οικονοµίδου, Φιλαρέτη Κοµνηνού, Κάτια Δανδουλάκη, Πέµη Ζούνη, Ρούλα Πατεράκη, Λήδα Πρωτοψάλτη, Θέµις Μπαζάκα, Καρυοφυλλιά Καραµπέτη, Μάγια Λυµπεροπούλου, Λυδία Φωτοπούλου, Μαρία Ναυπλιώτου, Δήµητρα Χατούπη… Είναι µια από τις παράλληλες εκδηλώσεις – µοναδικές στη συχνότητά τους – που φέτος καταλαµβάνουν την Αίθουσα Εκδηλώσεων του Τσίλερ. «Με την αφιλοκέρδειά µας καταφέραµε ένα είδος αµοιβαίας γενναιοδωρίας, που είναι σηµαντική σε µίζερους καιρούς», σχολίασε ο Δηµήτρης Μαρωνίτης, που για εξίµισι χρόνια µετέφραζε την Ιλιάδα.

Στην ίδια αίθουσα ο κύκλος του «Μusic Βox» θα φιλοξενεί συναυλίες από τους Γιάννη Μπέζο, Ελένη Κοκκίδου, Αγγελο Παπαδηµητρίου, Μαριάνθη Σοντάκη και την οµάδα Οpero, παρέα µε µια µουσική µπάντα από ηθοποιούς και εργαζοµένους του Εθνικού. Ο «Διάδροµος Απογείωσης», µια νέα πλατφόρµα, θα παρουσιάζει «έργα σε εξέλιξη» των νέων οµάδων Ασίπκα, Οsmosis, Νova Μelancolia, Μkultra (Ιανουάριο). Τέλος, θα οργανωθεί «τριήµερο µεταναστών», µε µουσική, εικαστικά και µικρά θεάµατα τον Μάιο.

Ασκητικό, αλλά αισιόδοξο Εθνικό

  • Ο Γ. ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ ΜΕΙΩΣΕ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΜΟΙΒΕΣ. ΕΚΑΝΕ, ΟΜΩΣ, ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΠΙΟ ΦΤΗΝΑ
  • Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010
  • Υπό τη σκέπη του καβαφικού στίχου «…στις κρίσιμες στιγμές θα ξαναβρίσκω το πνεύμα μου, σαν πριν, ασκητικό» («Τα Επικίνδυνα», 1911), και με τη διευκρίνιση «Ασκητικό πνεύμα, με αισιόδοξη διάθεση», ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θέατρου Γιάννης Χουβαρδάς παρουσίασε χθες τον προγραμματισμό του θεάτρου για τη χειμερινή περίοδο.

Οι δραστηριότητες του Εθνικού Θεάτρου συγκεντρώνονται φέτος, σχεδόν όλες, στο πανέμορφο κτίριο Τσίλερ, που αξιοποιεί πλέον και την πρώην αίθουσα χορού - και νυν εκδηλώσεων

Οι δραστηριότητες του Εθνικού Θεάτρου συγκεντρώνονται φέτος, σχεδόν όλες, στο πανέμορφο κτίριο Τσίλερ, που αξιοποιεί πλέον και την πρώην αίθουσα χορού – και νυν εκδηλώσεων Πρώτη εντύπωση; Η «έκπτωση» (κατά 10%) αφορά μόνο τις τιμές των εισιτηρίων. Κατά τα άλλα, οι αναγκαστικές «περικοπές» σε μισθούς, ρεπερτόριο και χώρους ώθησαν στην εξεύρεση ευφάνταστων εναλλακτικών λύσεων, με γνώμονα την πραγματικότητα και το «περιβάλλον» του Εθνικού.

Το θέατρο διατηρεί τη ματιά του προσανατολισμένη σε μεγάλο βαθμό στους νέους, αλλά ταυτόχρονα τη στρέφει για πρώτη φορά και στην ευπαθή ομάδα των μεταναστών, επιχειρώντας να αντιστρέψει μια δυσάρεστη κατάσταση (αυτήν που ενίσχυε το κλίμα ανασφάλειας στη γειτονιά του Αγίου Κωνσταντίνου) υπέρ μιας φιλικής χειρονομίας. Γι’ αυτό προγραμματίζονται τριήμερο (20-22/5) εκδηλώσεων αφιερωμένων σε καλλιτεχνικές ομάδες μεταναστών, αλλά και συζήτηση για το θέμα της μετανάστευσης, της ξενοφοβίας και του ρατσισμού.

Η μείωση των τιμών σημαίνει ότι τα εισιτήρια θα κυμανθούν μεταξύ 26 (διακεκριμένη ζώνη) και 13 ευρώ (φοιτητικό). Ισχύουν τα 5 ευρώ για άνεργους και μετανάστες. Και ανακηρύσσεται ο Νοέμβριος «Μήνας Θεάτρου για νέους» έως 23 ετών, που θα παρακολουθούν παραστάσεις με αντίτιμο εισιτηρίου σινεμά.

Κατά τα άλλα, «ασκητικό πνεύμα» σημαίνει:

*Περικοπή 10% στις αποδοχές διοικητικών υπαλλήλων και καλλιτεχνικών συντελεστών. «Η παραγωγικότητα και η αποτελεσματικότητα του θεάτρου είναι αποτέλεσμα στήριξης κι αυτοθυσιαστικής διάθεσης των εργαζομένων…» επεσήμανε ο Χουβαρδάς.

*Περιορισμό των σκηνών. «Εξω» είναι το «Ρεξ», «λόγω τεχνικών, λειτουργικών και οικονομικών προβλημάτων», αλλά και το Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας.

*Περιορισμό του ρεπερτορίου «κατά 40-50%. Αλλά η μεγάλη πρόκληση είναι να πείσουμε το κοινό ότι δεν παραδίδουμε τα όπλα». Οι παραγωγές μειώθηκαν σε 10, από 18 πέρυσι.

  • Και είναι…

*Κλασικά αριστουργήματα, όπως η «Φρεναπάτη» του Κορνέιγ, που σε σκηνοθεσία Δ. Μαυρίκιου «κηρύσσει» στις 20 Οκτωβρίου την έναρξη της σεζόν. Ακολουθεί Ροστάν, σε σκηνοθεσία Ν. Καραθάνου (ο Γιάννης Χουβαρδάς τοποθέτησε τον «Σιρανό ντε Μπερζεράκ», «κορυφαίο της πυραμίδας ενός ανοιχτόκαρδου ρεπερτορίου»), Γκολντόνι από τον Ν. Μαστοράκη, Τένεσι Ουίλιαμς σε σκηνοθεσία Εφης Θεοδώρου, Τσέχοφ από τον «κινηματογραφικό» Γ. Λάνθιμο (στη διανομή και η βραβευμένη στη Βενετία, Αριάν Λαμπέντ), Λέσινγκ σε σκηνοθεσία Χουβαρδά.

*Σχεδόν «νεογέννητα» έργα, όπως «Ο Χρυσός Δράκος» του Ρόναλντ Σίμελπφενιχ, σε σκηνοθεσία Κ. Ευαγγελάτου (22/10).

*Δύο ελληνικά: η «Τρισεύγενη» του Παλαμά, σε σκηνοθεσία Λ. Κονιόρδου, και «Η Μητέρα του Σκύλου», του Παύλου Μάτεσι, σε θεατρική «μετασκευή» από τον ίδιο και σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, που επελέγη γιατί θεωρήθηκε ενδιαφέρουσα «η ματιά ενός ξένου σκηνοθέτη, ο οποίος όμως προέρχεται από τη Σερβία, μια χώρα παρόμοιων ιστορικών περιστάσεων».

*Το «Παραμύθι χωρίς Ονομα» της Πηνελόπης Δέλτα, σε σκηνοθεσία Τ. Τζαμαργιά για την Παιδική Σκηνή – μεταφέρεται στη Σκηνή «Κατίνα Παξινού».

*Η «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.» της Λένας Κιτσοπούλου, για 3η χρονιά.

Στα μέτρα τόνωσης της αισιοδοξίας, ας επισημάνουμε τον πολλαπλασιασμό των παράλληλων δράσεων που, με κοινό τίτλο «Η Αλλη Διάσταση» και εστία φιλοξενίας την αίθουσα εκδηλώσεων στο «Τσίλερ», προγραμματίζουν:

*Την ενίσχυση των νέων δημιουργών, που εκφράζεται με την πρόσκληση προς τις ομάδες Ασίπκα, Osmosis, Nova Melancolia, Mkultra, να παρουσιάσουν έργα τους «σε εξέλιξη». Και με την ανάθεση στον Γιάννη Τσίρο της συγγραφής έργου με θέμα «Ο ξένος στην πόλη μας», που θα σκηνοθετήσει ο Γιώργος Παλούμπης για το διεθνές πρόγραμμα «Emergency Entrance» της ΕΘΕ. Σε εξέλιξη βρίσκεται ο διαγωνισμός για συγγραφείς έως 35 ετών, ενώ επανέρχονται τον Μάιο οι «Αναγνώσεις» καινούργιων έργων.

*Τον κύκλο «Αρχαία Κληρονομιά, Νέα Προοπτική», που «αγκαλιάζει» την ανάγνωση των 24 ραψωδιών της ομηρικής «Ιλιάδας» στην ολοκληρωθείσα μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη, από 24 κορυφαίες Ελληνίδες ηθοποιούς, οι οποίες προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς.

*Μουσικές Παρασκευές, με την επιμέλεια των Γ. Μπέζου, Ελ. Κοκκίδου, Αγγ. Παπαδημητρίου, Μ. Σοντάκη και Opero.

Αφιερώματα σε βετεράνους, σπουδαίους ηθοποιούς του Εθνικού. *

Εθνικό Θέατρο: Αυλαία στις 20 Οκτωβρίου

  • Μειωμένο εισιτήριο και μειωμένο -αλλά «δυνατό»- ρεπερτόριο, στο πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου
  • Με μειωμένο αλλά δυναμικό ρεπερτόριο, με τις τρεις από τις έξι σκηνές του σε λειτουργία, και με μειωμένο εισιτήριο κατά 10%, το Εθνικό Θέατρο προσαρμόζει τη χειμερινή του περίοδο στo πλαίσιo που επιβάλλει η οικονομική ύφεση, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα, με τις νέες του παραγωγές και τις παράλληλες εκδηλώσεις που εγκαινιάζει, ότι το Εθνικό Θέατρο της χώρας προχωρά. Η αυλαία των παραστάσεων ανοίγει στις 20 Οκτωβρίου.
  • Αν και δεν θα λειτουργήσει φέτος η Σκηνή Κοτοπούλη Ρεξ, η οποία χρήζει ανακαίνισης ούτε και οι δύο ενοικιαζόμενες αίθουσες του Σύγχρονου Θεάτρου Αθήνας, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Γιάννης Χουβαρδάς «ζωντανεύει» την αίθουσα χορού του κτιρίου Τσίλλερ, ανοίγοντάς την σε νέους κύκλους παράλληλων εκδηλώσεων.
  • Εντάσσει τις αναγνώσεις των 24 ραψωδιών της Ιλιάδας (σε μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη) από 24 γυναίκες ηθοποιούς, όπως η Μάγια Λυμπεροπούλου, η Ράνια Οικονομίδου, η Φιλαρέτη Κομνηνού, η Κάτια Δανδουλάκη, η Μαρία Κεχαγιόγλου, η Θέμις Μπαζάκα κ.ά. Τα δικαιώματα του έργου παραχώρησε αφιλοκερδώς ο Δ. Μαρωνίτης και οι εκδόσεις Άγρα ενώ επίσης αφιλοκερδώς συμμετέχουν όλες οι ηθοποιοί.
  • Εισάγει πέντε Παρασκευές με μουσική και τραγούδια που θα επιλέξουν και θα ερμηνεύσουν γνωστοί Έλληνες καλλιτέχνες, μετά την λήξη των παραστάσεων στο Τσίλλερ. Ανάμεσά τους οι Άγγελος Παπαδημητρίου, Γιάννης Μπέζος, Ελένη Κοκκίδου, Μαριάνθη Σοντάκη και η ομάδα Οpero.
  • Δημιουργεί ένα «διάδρομο απογείωσης» με τέσσερις νεανικές θεατρικές ομάδες, οι οποίες θα παρουσιάσουν την πρώτη εκδοχή της θεατρικής τους πρότασης που έχουν καταθέσει στο Εθνικό και βρίσκεται σε εξέλιξη, σαν μια πρώτη δοκιμή μπροστά στο κοινό.
  • Φιλοξενεί για ένα τριήμερο, καλλιτεχνικές ομάδες μεταναστών, με τα δικά τους μουσικά, εικαστικά και θεατρικά θεάματα.
  • Επίσης, στο Εθνικό Θέατρο θα πραγματοποιηθεί από 5 έως 7 Νοεμβρίου, το τριήμερο συνέδριο της «Ένωσης Θεάτρων της Ευρώπης», με προσωπικότητες από την Ευρώπη και την Ελλάδα που θα συμμετάσχουν και στην συζήτηση «Ο ρόλος του πολιτισμού σε περίοδο κρίσης» καθώς και στο θέμα «Μετανάστευση- Ξενοφοβία- Ρατσισμός: Πώς παρεμβαίνει ο πολιτισμός σήμερα;».
  • Επίσης, μια περιοδεία του Εθνικού σε σχολεία, με μια «ευέλικτη» παράσταση της Αντιγόνης του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα των παράλληλων εκδηλώσεων του Εθνικού Θεάτρου. Όπως και τα αφιερώματα που επιφυλάσσει το Εθνικό σε ηθοποιούς με σημαντική προφορά στο θέατρο.

Το φετινό ρεπερτόριο

  • Σχετικά με το ρεπερτόριο, το οποίο, έχει μειωθεί κατά 40% – 50% από την περσινή χρονιά, είναι «απάντηση στην πρόκληση που έχουμε μπροστά μας να συνεχίσουμε να πείθουμε το κοινό μας ότι το Εθνικό δεν καταθέτει τα όπλα» εξήγησε ο Γιάννης Χουβαρδάς, παρουσιάζοντας το πρόγραμμα. Είναι αποτέλεσμα της στήριξης και της «αυτοθυσιακής» διάθεσης των εργαζομένων και των καλλιτεχνών που βοηθούν το Εθνικό Θέατρο να σταθεί στα πόδια του, συνέχισε, εκφράζοντας τις ευχαριστίες του δημόσια.
  • Η Κεντρική Σκηνή, σηκώνει την αυλαία της στις 20 Οκτωβρίου με την «Φρεναπάτη» του Πιερ Κορνέιγ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαυρίκιου. Στην διανομή, οι Γιάννης Βογιατζής, Εύα Κοταμανίδου, Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη και Χρήστος Λούλης. Το έργο ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Εθνικό και είναι κατά τον σκηνοθέτη, «ένας άμεσος ύμνος για το θέατρο, γραμμένος πιραντελικά 300 χρόνια πριν τον Πιραντέλο».
  • Συνεχίζει, στις 18 Νοεμβρίου με την «Εμίλια Γκαλότι», την μεγάλη αστική τραγωδία του Γκότχολντ Έφρεμ Λέσινγκ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, με τους Μηνά Χατζησάββα, Θέμιδα Μπαζάκα, Ακύλλα Καραζήση, Νίκο Κουρή, Άλκηστη Πουλοπούλου κ.α. Παρουσιάζεται για δεύτερη φορά στο Εθνικό -η πρώτη ήταν το 1944- σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη.
  • Ο δημοφιλής «Συρανό ντε Μπερζεράκ» του Εντμόν Ροστάν, στις 16 Δεκεμβρίου, σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου, με τον ίδιο στον ομώνυμο ρόλο και την Λένα Κιτσοπούλου, Ρωξάννη, «Η τριλογία του παραθερισμού», του Κάρλο Γκολντόνι, στις 3 Φεβρουαρίου του 2011 σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη, με τον Δημήτρη Πιατά, την Μάγια Λυμπεροπούλου, Εύη Σαουλίδου κ.ά
  • Επίσης, η «Τρισεύγενη», το μοναδικό θεατρικό έργο του Κωστή Παλαμά, ανεβαίνει στις 10 Μαρτίου, σε σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου και την Στεφανία Γουλιώτη στον ομώνυμο ρόλο.
  • Στη Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» του Εθνικού Θεάτρου, το πρόσφατο και βραβευμένο έργο «Ο χρυσός δράκος» του Ρόναλντ Σίμελπφενιχ , ανεβαίνει στις 21 Οκτωβρίου σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου, με τους Φιλαρέτη Κομνηνού, Νίκο Χατζόπουλο, Εύη Σαουλίδου, Νικόλα Αγγελή, Δημήτρη Παπανικολάου.
  • Το εύρημα του συγγραφέα, οι ήρωες να υποδύονται πέντε πρόσωπα αντίθετου φύλου και ηλικίας από τους ηθοποιούς που τους ερμηνεύουν, όπως και το θέμα της παράνομης μετανάστευσης, του κοινωνικού αποκλεισμού, επιτρέπουν την ταύτιση του θεατή με τον ήρωα, λέει η σκηνοθέτης. Το Εθνικό θα συμμετάσχει με αυτή την παράσταση στο Φεστιβάλ Nomadeurope της Ένωσης των Θεάτρων Ευρώπης.
  • Ακολουθεί το «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τένεσι Ουίλιαμς, στις 15 Δεκεμβρίου, με την Μαρία Σκουλά στο ρόλο της Αλεξάντρα Ντελ Λάγκο και τον Ανδρέα Κωνσταντίνου Τσανς Γουέιν.
  • Επίσης στην Νέα Σκηνή, «Πλατόνοφ», του Άντον Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου με πρωταγωνιστές τον Άρη Σερβετάλη, την Αγγελική Παπούλια, την βραβευμένη στις Κάννες Αριάν Λαμπέντ, την Μαρία Πρωτόπαππα, ανεβαίνει στις 9 Φεβρουαρίου.
  • Η Νέα Σκηνή, ολοκληρώνει φέτος τις παραστάσεις της, με την εμβληματική «Μητέρα του σκύλου» του Παύλου Μάτεσι, στις 6 Απριλίου, σε σκηνοθεσία του Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, με τους Θέμιδα Μπαζάκα, Θεοδώρα Τζήμου, Υβόννη Μαλτέζου και Αντώνη Φραγκάκη, στην διανομή.
  • «Μετά από δεκαετή εξορία μου επί διεύθυνσης Νίκου Κούρκουλου, επανέρχομαι στο Εθνικό Θέατρο, με αυτή την μετασκευή του μυθιστορήματος, κρατώντας την πλοκή αλλά μετατρέποντας το σε καθαρά θεατρικό έργο» είπε ο Π.Μάτεσις, θυμίζοντας ότι το έργο ανέβηκε πρώτη φορά σε θέατρο της Πράγας σαν μονόπρακτο και προσθέτοντας ότι σκέφτεται να ενδώσει στην «πολιορκία ευρωπαίων κινηματογραφιστών να το μεταφέρουν στην μεγάλη οθόνη».
  • Η περσινή επιτυχία του Εθνικού, ο μονόλογος της Λένας Κιτσοπούλου, Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α., με την Μαρία Πρωτόπαπα ανεβαίνει στο Θέατρο Χώρα και θα παρουσιαστεί επίσης, τον Μάρτιο στο Μιλάνο, στα πλαίσια του Φεστιβάλ «Το Μιλάνο συναντά την Ελλάδα».
Από την παρουσίαση του χειμερινού προγράμματος του Εθνικού (Φωτογραφία: Eurokinissi )

Θεατρική περίοδος 2010-2011: Μια δύσκολη αλλά γεμάτη χρονιά

Η Κ. Καραμπέτη ερμηνεύει για μια ακόμη χρονιά «La Chunga» στο Επί Κολωνώ

Το 2011 θα είναι μια πολύ δύσκολη χρονιά. Αυτήν την παραδοχή, κοινή σε όλους, από τα κυβερνητικά στελέχη μέχρι τον τελευταίο οικογενειάρχη, φαίνεται πως κάνει και το ελληνικό θέατρο. Τον τόνο, άλλωστε, προς αυτήν την κατεύθυνση δίνει και το μότο που επέλεξε για τη φετινή σεζόν το Εθνικό Θέατρο: «…στες κρίσιμες στιγμές θα ξαναβρίσκω το πνεύμα μου, σαν πριν, ασκητικό».

Έμφαση στο κλασικό έργο και τις επαναλήψεις, στροφή στην κωμωδία και τους Έλληνες συγγραφείς τα «όπλα» για την αντιμετώπιση της κρίσης

Έτσι, οι κύριες τάσεις που χαρακτηρίζουν τον προγραμματισμό του γαλαξία σχημάτων που διαμορφώνουν το ελληνικό θεατρικό τοπίο χαρακτηρίζονται από έμφαση στο κλασικό -και δοκιμασμένο- έργο, στις πολλές επαναλήψεις και στα ολιγοπρόσωπα (ή και… μονοπρόσωπα) σχήματα. Η διάθεση για πειραματισμό και νέες αναζητήσεις περιορίζεται και φαίνεται πως οι «παλιοί» επιλέγουν την ασφάλεια των δοκιμασμένων βημάτων, αφήνοντας τους πειραματισμούς για τους νεότερους, που… δεν έχουν και πολλά να χάσουν.

  • (Επι)στροφή στο κλασικό

Από Εθνικού άρξασθαι λοιπόν, καθώς η «ναυαρχίδα» του ελληνικού θεάτρου, με τις επιλογές του καλλιτεχνικού διευθυντή Γιάννη Χουβαρδά, δίνει τον τόνο της συντηρητικής πολιτικής ρεπερτορίου: Κορνέιγ (Φρεναπάτη, σε σκηνοθεσία Δ. Μαυρίκιου, με Χ. Λούλη και Εύα Κοταμανίδου), Λέσινγκ (Εμίλια Γκαλόττι, από τον Γ. Χουβαρδά), Ροστάν (Συρανό ντε Μπερζεράκ, από τον Ν. Καραθάνο), Γκολντόνι (Η τριλογία του παραθερισμού, από τον Ν. Μαστοράκη, με τον Δ. Πιατά και τη Μ. Λυμπεροπούλου) και Παλαμάς (Τρισεύγενη, σκηνοθετεί η Λυδία Κονιόρδου) θα ανέβουν διαδοχικά στην Κεντρική Σκηνή, ενώ και δίπλα, στη Νέα Σκηνή, πλάι στο Γλυκό πουλί της νιότης του Τ. Ουίλιαμς (σκην. Έφης Θεοδώρου) και τον Πλατόνωφ του Τσέχωφ (από τον Γ. Λάνθιμο), θα ανέβουν Ο χρυσός δράκος του σύγχρονου Γερμανού Ρόναλντ Σίμελπφενιχ, σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου, ένα έργο με θέμα τη μετανάστευση, και δραματοποιημένο το βραβευμένο μυθιστόρημα του Παύλου Μάτεσι Η μητέρα του σκύλου, σε σκηνοθεσία του παλιού μας γνώριμου Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, με τη Θέμιδα Μπαζάκα.

Σε ανάλογο μήκος κύματος αναμένεται να κινηθούν και άλλα θεατρικά σχήματα, όπως, για παράδειγμα, το Απλό Θέατρο, όπου ο Αντώνης Αντύπας σκηνοθετεί δύο νομπελίστες: Πίντερ (Ο επιστάτης, με Δ. Καταλειφό και Δ. Παπαδόπουλο) και Μπέκετ (Ευτυχισμένες μέρες, με την Ράνια Οικονομίδου στο ρόλο της Γουίνυ).

Με Ίψεν (Νόρα, από τον Ν. Καμτσή), Στρίντμπεργκ (Μις Τζούλια, σε σκηνοθεσία της Μίνας Αδαμάκη), Κλάιστ (Κάλχαας, από τον Ν. Αλεξίου) και την επανάληψη του περσινού Μπέκετ (Το τέλος του παιχνιδιού) εορτάζει τη συμπλήρωση δέκα χρόνων λειτουργίας του το θέατρο Τόπος Αλλού, προσθέτοντας στη… γενέθλια τούρτα και τα μονόπρακτα του Ντέιβιντ Μάμετ Reunion και Μαύρο πόνυ, σκηνοθετημένα από τον Γρ. Ρέντη, καθώς και το Πέρασμα, της Νοτιοαφρικανής Ρεζά ντε Βετ, σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου.

Έργο του Νορβηγού δραματουργού, το κύκνειο άσμα του Ξύπνημα των νεκρών, παρουσιάζεται και στο Από Μηχανής θέατρο, σε σκηνοθεσία του Λιθουανού Γκίνταρας Βάρνας. Στο ίδιο θέατρο η Ρούλα Πατεράκη σκηνοθετεί τους Εξόριστους του Τζόυς (έργο που η πρεμιέρα του είχε προγραμματιστεί για την περσινή σεζόν), ενώ παράλληλα θα ερμηνεύσει αποσπάσματα από το έργο του πρόωρα χαμένου λογοτέχνη (και συντρόφου της) Γιάννη Πάνου Ιστορία των μεταμορφώσεων. Τον προγραμματισμό της περιόδου ολοκληρώνουν οι κωμωδίες Ο καλύτερος τρόπος για να ζεις, του Νόελ Κάουαρντ και Drunk enough to say I love you? της Κάρυλ Τσέρτσιλ.

Με το κλασικό και δοκιμασμένο Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα του Λόρκα, σε σκηνοθεσία Στ. Λιβαθινού, ξεκινά η Μπέτυ Αρβανίτη στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, όπου επίσης θα παρουσιαστούν τα Δακρυγόνα του Αλέξη Σταμάτη (σκην. Α. Τρουπάκη) και Σόλο ντουέτο του Τ. Κεμπίνσκι, από την Ελένη Μποζά με τους Μάνια Παπαδημητρίου και Ν. Αρβανίτη.

Τέλος, το Νέο Ελληνικό Θέατρο του Γ. Αρμένη κάνει αρχή με Ζ. Π. Σαρτρ (Κεκλεισμένων των θυρών, από την Έφη Μουρίκη), αλλά και τη σύγχρονη κωμωδία του Τζ. Φ. Νούναν Όπως η Θέλμα και η Λουίζ, σε σκηνοθεσία Εμμανουέλας Αλεξίου, καθώς και τον μονόλογο του Ν. Βασιλειάδη Συμβολαιογράφος, που ερμηνεύει η Υρώ Μανέ, ενώ Πιραντέλο και Απόψε αυτοσχεδιάζουμε, σε σκηνοθεσία Π. Μουστάκη, ετοιμάζεται από το θέατρο Άσκηση.

  • Ξανά, ξανά ξανά…

Δοκιμασμένα και σίγουρα… Κι όχι μόνο πέρυσι! Εδώ, στο βασίλειο των επαναλήψεων, τα σκήπτρα κρατά η Ελληνική Θεαμάτων και τα θέατρα που βρίσκονται υπό την ομπρέλα του επιχειρηματικού σχήματος. Ο δεύτερος μεγάλος πόλος της αθηναϊκής σκηνής, που απευθύνεται άλλωστε κυρίως στο «μεγάλο κοινό», επιλέγει την ασφάλεια (και την οικονομία) που προσφέρουν οι επαναλήψεις, ελαχιστοποιώντας τις επενδύσεις σε νέες παραστάσεις.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: Σεσουάρ για δολοφόνους (Αποθήκη) για δωδέκατη (!) χρονιά, Φουρκέτα (Εμπορικόν) και Συμπέθεροι απ’ τα Τίρανα (Λαμπέτη) για τρίτη χρονιά, καθώς επίσης και τα περσινά Αττική Οδός (Εμπορικόν), Mazoo and the Zoo (Αλίκη), Ήρωες (Μικρό Παλλάς), Τι είδε ο μπάτλερ και Το μπουφάν της Χάρλεϊ (Δ. Χορν). Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και ο επιτυχημένος Βασιλιάς Ληρ που σκηνοθέτησε για το ΚΘΒΕ ο Στ. Λιβαθινός, με τον Νικήτα Τσακίρογλου, που θα ανέβει για λίγες παραστάσεις τον Νοέμβριο στο Παλλάς.

Πέραν αυτών, οι καινούργιες παραγωγές περιλαμβάνουν τις κωμωδίες: των Α. Ρήγα – Δ. Αποστόλου Τα κορίτσια με τα μαύρα (Αλίκη), του Θ. Αθερίδη Τυφλοσούρτης (Μ. Παλλάς), των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα Ράους (Πειραιώς 131), καθώς και τον Γ. Μπέζο που σκηνοθετεί την κλασική κωμωδία του Γ. Τζαβέλλα Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα, με τον ίδιο να κρατά το ρόλο του «Αντωνάκη» (Κιβωτός).

Σταθερός συνεργάτης της ΕΛ.ΘΕ. ο Σταμάτης Φασουλής, φέτος σκηνοθετεί τους Κάτια Δανδουλάκη, Γ. Φέρτη, Γ. Βούρο, Κ. Μπαλανίκα στην κωμωδία της Γιασμίν Ρεζά Για όνομα του Θεού! (Κ. Δανδουλάκη), καθώς και το βραβευμένο έργο του σύγχρονου Αμερικανού Τζον Λόγκαν Στο κόκκινο, όπου πρωταγωνιστεί μαζί με τον Οδ. Παπασπηλιόπουλο (Δ. Χορν).

Στο ίδιο κλίμα κινούνται όμως και πολλές άλλες, μικρότερες θεατρικές σκηνές. Στο Μεταξουργείο η Άννα Βαγενά θα επαναλάβει και φέτος τις επιτυχημένες παραστάσεις Γάλα και Μαράν Αθά, καθώς και έναν μονόλογο με αποσπάσματα από τις ημερολογιακές της καταγραφές με τίτλο Το Θεσσαλικό μου Θέατρο, που ερμηνεύει η ίδια.

Για τους «αμελείς» της περσινής (ή και προηγούμενων) χρονιάς φέτος υπάρχουν λοιπόν πολλές δεύτερες ευκαιρίες, που μόνο σταχυολογώντας μπορούμε να αναφέρουμε μερικές όπως Φθινοπωρινή ιστορία και Επικίνδυνες σχέσεις στο Άλμα, Το κολιέ της Ελένης στο Τρένο στο Ρουφ, Μακμπέτ του Ιονέσκο (Studio Μαυρομιχάλη), Η φωνή της Λουντμίλα και οι Θεσσαλονικιοί Αχταρμιξ 3 (Αργώ), Η γυναίκα της Πάτρας και Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου (Βασιλάκου), το Κουρδιστό πορτοκάλι (Άρτι), Το παιχνίδι της μοναξιάς (Ζίνα), Η Αγγλίδα ερωμένη (Σημείο), Η πέτρα της υπομονής (Χώρα), Το όνομά μου είναι Ρέιτσελ Κόρι (Νέου Κόσμου) και πολλά άλλα.

Οι δε πολύ… αμελείς, αλλά και βιαστικοί, μπορούν να παρακολουθήσουν, μετά από 15 σχεδόν χρόνια, την εξωφρενική κωμωδία Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μία ώρα, με σύνθεση ανανεωμένη κατά το ήμισυ, σε σχέση με την παράσταση που είχε παρουσιαστεί τότε στον Εξώστη του Αμόρε (στους Α. Σακελλαρίου και Ναταλία Δραγούμη προστίθενται οι Γ. Γεννατάς και Α. Λουδάρος), στο θέατρο Ροές.

  • Έλληνες συγγραφείς

Σαράντα χρόνια λειτουργίας συμπληρώνει φέτος το θέατρο Στοά, ένα σχήμα που έχει αγκαλιάσει με συνέπεια και συνέχεια το νεοελληνικό έργο. Το ρεπερτόριο της φετινής σεζόν περιλαμβάνει το επιτυχημένο έργο του Παναγιώτη Μέντη Άννα, είπα!, που ανεβάζουν από τον Οκτώβριο η Λήδα Πρωτοψάλτη και ο Θανάσης Παπαγεωργίου, όπως επίσης και τον μονόλογο του Δημήτρη Τσεκούρα Η μπέμπα (με την Ναταλία Στυλιανού) και το 4ever του Γ. Ηλιόπουλου, με τους Ν. Αρβανίτη και Ντίνα Αβαγιανού.

Το ίδιο προσανατολισμένη στην ελληνική παραγωγή και η Θεατρική Σκηνή του Αντώνη Αντωνίου, που φέτος θα παρουσιάσει, σε σκηνοθεσία δική του, την πικρή κωμωδία του Μπάμπη Τσικληρόπουλου Ωχ, τα νεφρά μου!, με τον ίδιο και τους Νατάσα Ασίκη, Τ. Βαμβακίδη και Η. Κατέβα.

«Επιστροφή στις ρίζες» του νεοελληνικού έργου και για τον Θύμιο Καρακατσάνη, που μαζί με τους Γ. Κωνσταντίνου και Τ. Χρυσικάκο ανεβάζει Νταντάδες, το πρώτο έργο του Σκούρτη, που είχε ανέβει στο Θ. Τέχνης (Ζίνα).

Ελληνικά επιμένει και το Θέατρο Τέχνης, καθώς στη σκηνή της οδού Φρυνίχου ο Ν. Μαστοράκης σκηνοθετεί Κυρία Κούλα του Μ. Κουμανταρέα, με τη Λυδία Κονιόρδου, ενώ ο Κ. Καπελώνης επιλέγει αφενός «μια ιστορία του Σταθμού Λαρίσης», γραμμένη από τον Σταύρο Τσιώλη με τίτλο… Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ, αφετέρου το έργο του Γ. Ησαΐα, των αρχών του περασμένου αιώνα, με τίτλο Ο έλεγχος του Διεθνούς Ταμείου, μια…επίκαιρη ιστορία περί δανείων, χρεωκοπίας και διεθνούς οικονομικού ελέγχου! Στο Υπόγειο ο Δ. Χρονόπουλος σκηνοθετεί το Δείπνο της Μόιρα Μπουφίνι (με Δήμητρα Χατούπη και Α. Μυλωνά), η Νικαίτη Κοντούρη το έργο της Πόλα Φόγκελ Εταίρων δράματα ή το αρχαιότερο επάγγελμα, όπου εμφανίζεται η Μάρω Κωντού, καθώς και την Ανώνυμη αγία του Γ. Ρίτσου (σκην. Μαριάννα Κάλμπαρη) και την επιτυχία του ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας Βαριέμαι, του Ρ. Ταλεσνίκ.

  • Οφ, οφ-οφ και… ουφ!

Αν αφήσει κανείς το κέντρο και αρχίσει να κατηφορίζει προς τις «οφ» θεατρικές σκηνές, ακόμη και τις «οφ-οφ», θα συναντήσει μια εικόνα που, εκ πρώτης όψεως, μοιάζει πολύ πιο ανέμελη απέναντι στην κρίση. Πολλές, αλλεπάλληλες και ταυτόχρονες παραγωγές διαμορφώνουν έναν απέραντο γαλαξία, στηριγμένο κυρίως στο μεράκι και στην ανάγκη επικοινωνίας με το (νεανικό, συνήθως) κοινό.

Ξεκινάμε από το πιο κοντινό στο κέντρο Θέατρο Βικτώρια, όπου Γιώργος Παλούμπης και Δημήτρης Κομνηνός σκηνοθετούν δύο έργα ωμού κοινωνικού ρεαλισμού, τις 50 λέξεις του Μαϊκλ Βέλερ και τα Fucking games του Γκ. Κλιου, αντίστοιχα.

Λίγο πιο μακρύτερα, στο θέατρο Επί Κολωνώ, επαναλαμβάνονται οι περσινές επιτυχίες La Chunga, με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, και Rottweiller, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, ενώ θα παρουσιαστούν ακόμη το ιδιαίτερα επίκαιρο Έγκλημα, πρόνοια, τιμωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου του νέου Σουηδού συγγραφέα Mattias Andersson από την Ομάδα ΝΑΜΑ, τα Φύλλα της του Ανδρέα Φλουράκη σε σκηνοθεσία Κ. Αρβανιτάκη, το ψυχολογικό θρίλερ του Στέφεν Κινγκ Το μάθημα (σκην. Ζ. Χαϊτίδης), καθώς και η Εγκατάλειψη της Elena Ferrante, από την Μαρία Τσαρούχα.

Συνεχίζοντας την περιήγηση στις εκτός κέντρου θεατρικές πιάτσες φτάνουμε στο Bios, που γιορτάζει φέτος μια όχι στρογγυλή επέτειο: οκτώ χρόνια θεατρικής λειτουργίας. Έτσι η φετινή σεζόν παίρνει το όνομα 2+ΟΚΤΩ+3, παρουσιάζοντας τις δύο πρώτες σκηνοθεσίες της ομάδας θεάτρου BIOS (Play και Aktion), οκτώ παραγωγές και συνεργασίες με ομάδες (Blitz, Cinemascope 2, Mkultra, Μανιφέστο 1.0, MAG, No, I’m not afraid, Όπερες των ζητιάνων, Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει, Αλέξανδρος Βούλγαρης Πολάνσκι, Χορίαμβος, Μαμ, η νέα stand-up comedy του Δημήτρη Δημόπουλου Υπερπαραγωγή και η καινούρια παράσταση της ομάδας AbOvo), ενώ φιλοξενούνται οι παραγωγές Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες της Εταιρείας Θεάτρου Sforaris, σε σκηνοθεσία Γ. Καλαβριανού, Πελεκάνος [για 2] της ομάδας blue plaque, (σκην. Σύλβια Λιούλιου) και Κατάσταση εξαίρεσης του Falk Richter σε σκηνοθσία Ν. Καμόντου.

Κάνοντας κύκλο και οδεύοντας και πάλι προς το κέντρο, το Θέατρο του Νέου Κόσμου αποτελεί απαραίτητη («must») στάση: Η σεζόν ξεκινά με Τα ορφανά του Ντένις Κέλι, σε σκηνοθεσία του Β. Θεοδωρόπουλου, ενώ στη συνέχεια το ελληνικό έργο θα έχει και εδώ την τιμητική του: Μια τεράστια έκρηξη του Β. Μαυρογεωργίου σε σκηνοθεσία του ίδιου μαζί με τον Κ. Γάκη, ο οποίος μαζί με τον Λ. Καταχανά υπογράφει και το Δεν μιλάμε γι’ αυτά. Παράλληλα, θα φιλοξενηθεί η χορογραφία της Σεσίλ Μικρούτσικου Μη, το Αίνιγμα του Τρουλ της Μαρίας Παπαγιάννη που θα θα πηγαίνει σε νοσοκομεία και ιδρύματα με παιδιά, καθώς και η εφηβική παράσταση DNA του Ντένις Κέλι από την ομάδα Grasshopper. Τέλος η περίφημη Κατσαρίδα του Β. Μαυρογεωργίου θα περιοδεύσει ανά την Ελλάδα, για να καταλήξει και πάλι στην Αθήνα την άνοιξη.

Τελευταίος σταθμός της βόλτας αυτής στα θεατρικά στέκια μια γκαλερί: η Knot Gallery της οδού Μιχαλακοπούλου, που θα φιλοξενήσει τον τσεχοφικό Γλάρο στην παράσταση της Εταιρείας Θεάτρου Pequod, σε σκηνοθεσία Δ. Ξανθόπουλου, τα Νιάτα του Τζ. Κόνραντ και το πρωτοπαρουσιαζόμενο έργο της Μαρίας Ευσταθιάδη Παρείσακτοι (σκην. Θ. Γλυνάτσης), τον Φρανκενστάιν της Μ. Σέλλεϋ με τους Β. Μαυρογεωργίου και Μαρία Φιλίνη, καθώς και Το τέλος του κόσμου, το έργο που συνέθεσε ο Β. Μαυρογεωργίου και σκηνοθέτησε ο Β. Χριστοφιλάκης κατά τη διάρκεια του περσινού 24Hour Plays.

Ουφ! Μια μεγάλη βόλτα ολοκληρώθηκε, χωρίς όμως να συμπεριλάβει πολλά και αξιόλογα θεατρικά δρώμενα που επιφυλάσσει η καινούργια σεζόν. Αλλά θα επανέλθουμε…

Κακουριώτης Σ., Η ΑΥΓΗ: 12/09/2010

Η δολοφονία του Λαμπράκη παράσταση δρόμου

  • ΤΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ
Του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010
  • Τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη θα αναβιώσει το ΚΘΒΕ.

Η δράση «Ζ» θα βασιστεί στο βιβλίο του Β. Βασιλικού

Η δράση «Ζ» θα βασιστεί στο βιβλίο του Β. Βασιλικού

Είναι η δράση «Ζ», βασισμένη στο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού, που περιλαμβάνεται στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα για το 2010-2011. Η συνωμοσία, η δολοφονική επίθεση, η αγρύπνια έξω από το ΑΧΕΠΑ θα αναβιώσουν στους αυθεντικούς χώρους της Θεσσαλονίκης, καθώς η δράση-παράσταση θα περιδιαβαίνει κατά την εξέλιξή της τους χώρους που φέρουν το βάρος της Ιστορίας. «Το ΚΘΒΕ δεν κάνει πολιτική. Θέλουμε όμως να ασχοληθούμε με γεγονότα της πόλης, τα οποία πέρασαν στην τέχνη», δήλωσε χθες ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, Σωτήρης Χατζάκης, κατά την παρουσίαση του καλλιτεχνικού προγράμματος. Δίπλα του βρισκόταν ο πρόεδρος του θεάτρου, Μάκης Τρικούκης, που είχε πάρει μέρος στην πορεία, στα επεισόδια με την αστυνομία, στην αγρύπνια έξω από το νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, εκεί όπου ο Γρ. Λαμπράκης έδινε την τελευταία μάχη.

Το ΚΘΒΕ όμως δεν κοιτάζει μόνο την πόλη, επισημαίνει ο Σ. Χατζάκης. «Βλέπει» και προς τα Βαλκάνια μέσω της «Βαλκανικής Σκηνής», αλλά και προς την υπόλοιπη Ευρώπη μέσω της Ενωσης Θεάτρων της Ευρώπης. Συνεργάζεται με μουσεία, δίνει βήμα στους νέους, τιμά τους παλιούς ηθοποιούς του ΚΘΒΕ, φέρνει δύο ξένους σκηνοθέτες, πηγαίνει σε σπίτια ανήμπορων και σε παιδιατρικές κλινικές και υιοθετεί το πρόγραμμα για παιδιά «Κάνε μια ευχή».

Η ευχή που κάνει για τον εαυτό του το θέατρο είναι… να μειωθεί το χρέος. Από τα 3,5 εκατ. ευρώ όπου το βρήκε ο Σ. Χατζάκης, τώρα είναι στα 3. «Δώσαμε προτεραιότητα στο έλλειμμα προς το ΙΚΑ, που από το 1,3 εκατ. ευρώ έπεσε στις 160.000 ευρώ», τονίζει. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μείνουν απλήρωτοι συντελεστές και προμηθευτές. Από όλους αυτούς ο Σ. Χατζάκης ζήτησε συγγνώμη. Υπογράμμισε ότι τα οικονομικά προβλήματα εντάθηκαν από τη μείωση της επιχορήγησης, αλλά και από το ότι δεν έχει πάρει ακόμα το θέατρο από το Ελληνικό Φεστιβάλ τα έσοδα από τις παραστάσεις στην Επίδαυρο, καθώς ούτε αυτό έχει πάρει την επιχορήγησή του.

«Το ΚΘΒΕ δεν θα εγκαταλείψει κτήρια», διευκρίνισε ο Σ. Χατζάκης, αλλά θα επιδοθεί σε προσπάθεια μείωσης του κόστους. «Και παλιότερα κοστούμια θα μεταποιήσουμε και σκηνικά θα μετατρέψουμε και τα ενοίκια θα προσπαθήσουμε να μειώσουμε και τις απαιτήσεις των συντελεστών να μετριάσουμε, για να μπορέσουμε να μειώσουμε το χρέος», είπε. Το θέατρο αναμένει και τον οικονομικό έλεγχο που γίνεται στην Οπερα Θεσσαλονίκης, με την ευχή να κληρονομήσει τον προϋπολογισμό της, αλλά όχι το χρέος της.

Συνολικά εννέα παραγωγές περιλαμβάνει το ρεπερτόριο του χειμώνα. «Συνυπάρχουν το κλασικό, το λαϊκό και το ρηξικέλευθο», διευκρίνισε ο Σ. Χατζάκης. Η 10η παραγωγή θα είναι όπερα, αναλόγως με το πώς θα λήξει το ζήτημα, ενώ θα ανακοινωθεί εν καιρώ και το πρόγραμμα για τα 50 χρόνια του ΚΘΒΕ. *