Category Archives: Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων

Ποίηση και αστικό θέατρο στο παλαιό νοσοκομείο «Ελπίς»

  • Της Γιωτας Συκκα, Η Καθημερινή, Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Μια νέα παραγωγή στην ανασκαφή φαντασμάτων πολιτισμού στη σύγχρονη πόλη ξεκινάει από σήμερα η ομάδα «Οχι παίζουμε». Στους χώρους του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων, στην οδό Ακαδημίας 50, ξεδιπλώνει την ιστορία του πρώτου Δημοτικού Νοσοκομείου, του «Ελπίς», που για χρόνια εκεί ακριβώς είχε τη βάση του. Μια θεατρικοποιημένη ξενάγηση στην ιστορία του νοσοκομείου, που έβαλε εκεί τον θεμέλιο λίθο του το 1836 και έμεινε ώς το 1971 γιατρεύοντας σώματα και ψυχές. Από τους ανθρώπους του είναι εμπνευσμένη και η ιστορία που θα δούμε για δέκα μόνο παραστάσεις, μαζί με τα γεγονότα που σφράγισαν το «Ελπίς», αλλά με την απαραίτητη μυθοπλασία.

  • Μαθουσάλας

Ο Χρήστος Κανελλόπουλος και ο Γιώργος Σαχίνης συνέθεσαν τον μύθο όπως είχαν κάνει και στην παράσταση για τον Λαπαθιώτη. Ο ήρωάς τους εδώ μοιάζει μαθουσάλας. Ζει εδώ και 170 χρόνια, κουβαλάει κάτι από την επανάσταση του 1821, το Νοσοκομείο «Ελπίς» όπου νοσηλεύθηκε, πίστεψε, πάλεψε για το όραμά του καταφέρνοντας να γίνει και διοικητής του. «Είναι ο τραυματίας τσολιάς που γίνεται διευθυντής του πρώτου Δημοτικού Νοσοκομείου και ύστερα δήμαρχος της πόλης», λέει στην «Κ» ο Γ. Σαχίνης που έκανε και τη σκηνοθεσία με τη χορογράφο Ειρήνη Αλεξίου.

Κι αν τα πράγματα μπλέκονται κάπως, μην ξεχνάτε πως πρόκειται για μυθοπλασία, αλλά και με πολλά αληθινά στοιχεία από τα πολύτιμα αρχεία του νοσοκομείου, με τη βοήθεια του Β. Γκρίνη. Οπως μας θυμίζει άλλωστε ο σκηνοθέτης, επί δημαρχίας του Σπύρου Μερκούρη επεκτάθηκε το «Ελπίς», ενώ ο ίδιος «υπήρξε από τους λαμπρότερους διοικητές του». Στα 60 λεπτά που διαρκεί η παράσταση οι θεατές θα ξεκινούν όρθιοι από τον διάδρομο και θα συνεχίζουν ακολουθώντας τη δράση στην αίθουσα του διοικητικού συμβουλίου και σε εκείνη όπου τελούνται οι πολιτικοί γάμοι. Θα ακουστούν κάποια αποσπάσματα και από τον «Λάμπρο» του Διονυσίου Σολωμού που ανέβηκε το καλοκαίρι στον Πύργο Βαζαίου στη Νάξο.

Λάμπρος είναι και το όνομα του νέου πρωταγωνιστή. Πατέρας δύο παιδιών, τραυματίας πολέμου, γίνεται δήμαρχος εγκαταλείποντας στην πορεία την οικογένειά του για χάρη του νοσοκομείου, του κοινωνικού έργου και της προσωπικής του δόξας. Ο γιος του, που είναι πότης ποιητής σε writer’s block, μας ξεναγεί στην ιστορία, κάνοντας παράλληλα «ανασκαφή» στα ιστορικά αρχεία της εποχής. Αν δεν γνωρίζετε τι ακριβώς κάνει αυτή η ομάδα στην πόλη, συστήνονται: «Συνδέουμε ποιητές με κτίρια». Οσοι έχουν δει τη δουλειά τους μιλούν για ευρηματικές δράσεις στην πόλη και μια άλλη οπτική σε αυτό που αναζητούμε όλοι από το θέατρο;

Στην περίπτωση της ομάδας «Οχι παίζουμε», τα κτίρια γίνονται η αφορμή για την ιστορία που μας διηγούνται. Φωτίζονται με έναν τρόπο διαφορετικό που δεν είχαμε προσέξει στην καθημερινότητά μας και συνδέονται με προσωπικότητες και γεγονότα. Στην περίπτωση του Γ. Σαχίνη, όλες αυτές οι παραστάσεις-ανασκαφές, άλλοτε στον Λαπαθιώτη, τον Χρηστομάνο, τον Ροδοκανάκη, τον Βιζυηνό και στον Σολωμό, είναι ένα τρόπος «να βρω τι σημαίνει το παρελθόν και η συλλογική μνήμη». Η τιμή του εισιτηρίου είναι 10 ευρώ. «Για να υπάρχει ένας αμοιβαίος σεβασμός».

Advertisements