Category Archives: Παρτσαλάκης Γιώργος

Μια ζωή… ντουμάνι

  • Καπνίζει, βήχει, αναπνέει με δυσκολία και μονολογεί: «Τελικά αν αυτό συνεχιστεί σκέπτομαι πολύ σοβαρά ότι θα πρέπει… ν’ αλλάξω μάρκα».
  • Και πιο κάτω: «Ποτέ δεν χρειάστηκα τα τσιγάρα περισσότερο στη ζωή μου απ’ ό,τι τη στιγμή που έμαθα ότι πεθαίνω απ’ αυτά».

Πληροφορούμενος ύστερα από ιατρικές εξετάσεις ότι έχει καρκίνο του πνεύμονα, ένας 70χρονος μανιώδης καπνιστής αναπολεί τη ζωή του. Πρόκειται για το αυτοβιογραφικό έργο του Αγγλου θεατρικού συγγραφέα Σάιμον Γκρέι «Το τελευταίο τσιγάρο», που πρόλαβε να γράψει σε συνεργασία με τον Χιου Γουάιτμορ («έφυγε» τον Αύγουστο του 2008). Παρουσιάζεται στο θέατρο «Ανεσις» κάθε Τετάρτη και Πέμπτη, σε μια ρεαλιστική και ονειρική ατμόσφαιρα, σε σκηνοθεσία Θανάση Θεολόγη και σε στρωτή μετάφραση της Ζάννας Αρμάου.

Ο Γιώργος Παρτσαλάκης σ’ έναν μονόλογο υπαρξιακό, με συγκινητικές και κωμικές πινελιές, δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας αναπλάθοντας την… καπνισμένη ζωή του Γκρέι με γενναιότητα και φόβο, πίκρα και χιούμορ.

Θυμάται τα παιδικά του χρόνια και τη λαθραία απόλαυση του τσιγάρου, την αδυναμία του στην καπνίστρια μητέρα του, την ψυχρή απόσταση που τον χώριζε από τον ερωτύλο κι επίσης καπνιστή πατέρα του (και οι δύο «έφυγαν» σχετικά νωρίς εξαιτίας της βλαβερής αυτής συνήθειας). Τα πρώτα του ερωτικά βήματα, τη σχέση με τη γυναίκα του, το θάνατο του αλκοολικού μικρότερου κι αγαπημένου αδελφού του, το κακό μαντάτο της ασθένειάς του. Οπως επίσης δύο συναντήσεις με τον φίλο του, επιφανή συνάδελφο Χάρολντ Πίντερ, ο οποίος ύστερα από κείνον πέθανε από καρκίνο στον οισοφάγο.

Με τη διαδικασία της μνήμης σε πολλαπλούς ρόλους, είτε ολιγόλογη είτε σιωπηλή, η αρκετά καλή Ιωάννα Δελάκου (μητέρα, θεία, νοσοκόμα, γιατρίνα) που υποδύεται επίσης μια ολόλευκη φιγούρα θανάτου-σόουγουμαν.

«Κάπνιζες δύο πακέτα τη μέρα τα τελευταία πενήντα χρόνια. Τι περίμενες;» του λέει θυμωμένα ένας γιατρός. Αλλά εκείνος, που δεν… μπορούσε να κάνει αλλιώς, σκέφτεται με αγωνιώδη χαρά ύστερα από σχετική εγχείρηση πως έχει τουλάχιστον δύο χρόνια ζωής μπροστά του.

  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2010