Category Archives: Παραμύθια

Παραμύθια από τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο

Τα παραδοσιακά παραμύθια και οι μύθοι των λαών της Βαλκανικής και της Ανατολικής Μεσογείου αποτελούν αστείρευτη πηγή έμπνευσης για τη θεατρική δημιουργία. Μία απόδειξη; Αποτελεί τον φετινό θεματικό άξονα για το Φεστιβάλ Νέων Θεατρίνων που διοργανώνει για πέμπτη συνεχή χρονιά το θέατρο «Τόπος Αλλού», αυτή τη φορά σε συνεργασία με το Κέντρο Σπουδών Λαϊκού Θεάτρου, από την Παρασκευή 23 μέχρι την Κυριακή 25 Απριλίου.

Το Φεστιβάλ αποτελεί μια διοργάνωση που στόχο της έχει την κινητοποίηση νέων ανθρώπων να κάνουν όχι μόνο παραστάσεις αλλά να παρουσιάσουν και νέες ιδέες και προτάσεις σε σχέση με το θέατρο.

Θέμα του φετινού φεστιβάλ θα είναι τα παραμύθια και η αφηγηματική παράδοση και σε αυτό θα λάβουν μέρος το Teatro Inverso από την Μπρέσια της Ιταλίας, τo European Education and Culture Centre Artemis από το Ιάσιο της Ρουμανίας και το Proropi Foundation and Art Centre από τη Βουλγαρία, που θα παρουσιάσουν παραστάσεις αντιπροσωπευτικές, βασισμένες σε λαϊκά παραμύθια της χώρας τους. Τη χώρα μας θα εκπροσωπήσει στη διοργάνωση το Κέντρο Σπουδών Λαϊκού Θεάτρου, που θα παρουσιάσει την παράσταση Παραμύθια για πλάσματα τρυφερά και αθώα.

Όμως το Φεστιβάλ δεν περιορίζεται μονάχα στην επίδειξη της δουλειάς των θιάσων. Η συνεργασία ανάμεσά τους οδήγησε στη δημιουργία μιας κοινής παράστασης, που θα παιχτεί στα αγγλικά, με τον τίτλο Θάλασσα των παραμυθιών, και θα είναι αυτή με την οποία θα ανοίξει η αυλαία του Φεστιβάλ, την Παρασκευή στις 6.30 μ.μ.

Το Σάββατο οι παραστάσεις θα ξεκινήσουν στις 5.00 μ.μ., με τον βουλγαρικό θίασο Proropi να παρουσιάζει ένα θέαμα με κούκλες, πολύ λίγο λόγο και πολλή κίνηση, το βασισμένο σε ένα λαϊκό παραμύθι Δαμάσκηνα σου δίνω, δώσε μου σκουπίδια. Στη συνέχεια, στις 6.30 μ.μ., το ιταλικό Teatro Inverso θα παρουσιάσει το έργο Quelli che catturarano la luna («Αυτοί που πιάσαν το φεγγάρι»), ενώ στις 8.00 μ.μ. θα επαναληφθεί η κοινή παράσταση Θάλασσα των παραμυθιών.

Τέλος, την Κυριακή θα παρουσιαστεί η Νιότη χωρίς γεράματα, έργο βασισμένο σε ένα λαϊκό παραμύθι της βόρειας Ρουμανίας (6.00 μ.μ.), ενώ το τριήμερο θεατρικό φεστιβάλ θα κλείσει με Παραμύθια για πλάσματα τρυφερά και αθώα, που θα παρουσιάσει το θέατρο Αερόπλοιο στις 7.00 μ.μ.

Ας σημειωθεί ότι οι παραστάσεις θα δίνονται στην γλώσσα του κάθε θιάσου και ότι η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό, αλλά θα πρέπει να έχει προηγηθεί κράτηση στα τηλέφωνα του θεάτρου.

  • Σ.Κ.,  Η ΑΥΓΗ: 18/04/2010

<!–

Παραμύθια από τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο

–>

Advertisements

Eχω κάνει το Τέρας πολλές φορές στη σκηνή του σπιτιού μου

  • Ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Λίνα Νικολακοπούλου παρουσιάζουν παράσταση με επτά μουσικά παιδικά παραμύθια

Το αγαπημένο παραμύθι του Σταμάτη Κραουνάκη παραμένει ακόμη και σήμερα «Η Πεντάμορφη και το Τέρας». Θυμάται να το παίζει με τις αδερφές του στο γκαράζ του σπιτιού τους… «Εχω βγάλει χρήματα σαν Τέρας. Το κάναμε με την αδερφή μου κάθε καλοκαίρι θέατρο. Η αδερφή μου έκανε την Πεντάμορφη. Εχω κάνει το Τέρας πολλές φορές…» Εχουν περάσει χρόνια από τότε. Ο Σταμάτης Κραουνάκης με τη Λίνα Νικολακοπούλου ετοιμάζουν τώρα για τις 8 Νοεμβρίου μια παράσταση σε «κανονικό» θέατρο και όχι σε γκαράζ. «Ενα σπίτι παραμύθια». Μια παράσταση για παιδιά «από 1 μέχρι 16 χρόνων», όπως λέει ο ίδιος, στην παιδική σκηνή της μουσικής θεατρικής σκηνής «Αθηναΐδα».

Πρεμιέρα στις 8 Νοεμβρίου. Με επτά μουσικά παιδικά παραμύθια: «Η συναυλία των ζώων», «Η Πεντάμορφη και το Τέρας», «Ο Τζακ κι η φασολιά», «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα», «Η έξυπνη Γκρέτα», «Το πετροκάραβο», «Ενα σπίτι παραμύθια». Σαν ένας πρώτος κύκλος. Γιατί, όπως λένε ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Λίνα Νικολακοπούλου, όταν πρωτοσυναντήθηκαν στο Πάντειο, όταν ήταν ακόμη «παιδιά», από τα πρώτα πράγματα που επιθυμούσαν να δημιουργήσουν μαζί, ήταν παραμύθια για παιδιά. «Μοναδική μας πατρίδα είναι τα παιδικά μας χρόνια…», λένε.

Ο Σταμάτης μελοποιούσε και η Λίνα έγραφε σε έμμετρο λόγο αγαπημένα παραμύθια. Κάπως έτσι προέκυψαν και τα εφτά από τα 47 τραγουδιστά παραμύθια που είχαν φτιάξει από κοινού για μια μικρή ορχήστρα, έναν αφηγητή και τους ήρωες που τα λένε τραγουδιστά. Μια παράσταση σε μορφή τραγουδιού – παιχνιδιού, από τέσσερις νέους ηθοποιούς – τραγουδιστές της ομάδας Σπείρα Σπείρα, με τη συνοδεία δύο μουσικών οργάνων, ακορντεόν και κρουστών αλλά και χάρτινες κούκλες (από τον Βασίλη Βασιλάκη που φτιάχνει κούκλες, παίζει με μαριονέτες και μεταμορφώνει χαρτιά και εφημερίδες επί σκηνής) και κοστούμια (φτιαγμένα από χαρτί και άλλα υλικά, δημιουργίες του εικαστικού καλλιτέχνη Νίκου Φλώρου, που ντύνουν τους ηθοποιούς κατά τη διάρκεια της παράστασης).

Ενα θέαμα για παιδιά, με τη δράση των παραμυθιών να εξελίσσεται αυτόνομη και μοναδικό ενωτικό σημείο τον αφηγηματικό καμβά. Με τους θεατές να συμμετέχουν διαδραστικά στην εξέλιξη και πλοκή των ιστοριών, να παρακολουθούν όλες τις μεταμορφώσεις, τίποτα να μη γίνεται κρυφά από τα παιδιά.

Ο Σταμάτης Κραουνάκης, που υπογράφει την ιδέα και διδασκαλία της παράστασης, μιλάει για το στοίχημα που βάζει κανείς σε μια παράσταση φτιαγμένη για παιδιά. «Το πρώτο πράγμα είναι η μαγεία της παραμυθίας. Αυτό που λείπει από τα σημερινά παιδιά είναι η μαγεία που δημιουργούσε στα αυτιά μας η διήγηση από τις γιαγιάδες. Εδώ έχουμε δύο στοιχεία ακόμη: τη μουσική και το εικαστικό».

Αναρωτιέμαι ποιοι είναι οι πιο «δύσκολοι» θεατές σε μια παιδική παράσταση… «Από την προηγούμενη εμπειρία μου, που ήταν και πιο “δύσκολη”, θυμάμαι γονείς που φεύγουν τρελαμένοι», λέει ο Σταμάτης Κραουνάκης. «Οι πιο φαν ήταν οι γονείς, που κι αυτό έχει σημασία. Οταν μπορείς να αθωώσεις και τους γονείς. Δεν μπορώ αυτό το νιανιά, το τύπου παιδικό. Δεν υπάρχει πιο αντιπαθητικό πράγμα από το να μιλάς σε ένα παιδί σαν… παιδάκι. Αυτός είναι και ο απόλυτος στόχος μας σε σχέση με τους ερμηνευτές. Εκείνο που συνηθίζω να τους λέω είναι να θυμούνται ότι έχουν μπροστά τους το πιο δύσκολο κοινό από όλα».

Ενα σπίτι παραμύθια… Η λογική είναι ότι πολλά από αυτά τα παραμύθια, ή σχεδόν όλα, είναι αναμνήσεις παραμυθιών που κουβαλάμε από μικροί. «Το τραγούδι πάντα είναι παιχνίδι. Το ενδιαφέρον εδώ σε εμάς είναι ότι όπως τραγουδιέται η αφήγηση, δημιουργεί και δράση. Η φύση της αίθουσας μας επιβάλλει στους ηθοποιούς μια απεύθυνση παντού. Μια διαδραστικότητα. Δεν υπάρχει ο τοίχος που μας δημιουργεί την αίσθηση της απόστασης, το backstage. Στην προθέρμανση της παράστασης, οι ηθοποιοί μαθαίνουν στα παιδιά τραγούδια για να πουν στην εξέλιξη της παράστασης».

Ακούγοντας τον Σταμάτη Κραουνάκη και τη Λίνα Νικολακοπούλου να μιλούν για την παιδική παράσταση που έχουν ετοιμάσει, καταλαβαίνει κανείς ότι δεν υπάρχει καθόλου πρόζα, πολύ λίγη πρόζα, το παραμυθένιο σπίτι θυμίζει όπερα.

H Λίνα Νικολακοπούλου, που επιμελείται κείμενα και στίχους, συμπληρώνει: «Η πρώτη συνάντηση που είχε γίνει με τον Σταμάτη στο πανεπιστήμιο είχε τη φρεσκάδα και τη δροσιά αυτής της ηλικίας μας». Κάπως έτσι γεννήθηκαν 8λεπτα και 9λεπτα έμμετρα παραμύθια. «Πηγές κλασικές. Και κάποια όπως τα κουβάλαγα μέσα μου. Είναι αρκετά παρθενική η σχέση μου με αυτό που θα γίνει. Η προηγούμενη εμπειρία μου ήταν στο “Σκλαβί” της Ξένιας Καλογεροπούλου. Και στα πρώτα μας βήματα με τον Σταμάτη, γράφοντας τραγούδια για παιδικό θέατρο για μια ομάδα με έδρα της τα Χανιά».

Η Λίνα Νικολακοπούλου λέει ότι κοιτάζει με γαλήνη αυτά που έχουν γίνει. «Είναι ήσυχη η ματιά μου. Δεν ασχολήθηκα ξανά με τα παραμύθια που γράψαμε τότε. Τα έχω διαβάσει μέσα στα χρόνια που πέρασαν και πάντα μου δημιουργούν χαρά και χαμόγελο. Υπάρχουν πράγματα που με έχουν σημαδέψει σαν παιδί. Υπάρχει κι ένα παραμύθι που έχω γράψει εγώ και μιλάει για ένα πέτρινο καράβι και είναι από τον τόπο καταγωγής μου, τον Σαρωνικό. Το λένε “Πετροκάραβο”».

Τι άλλο να περιμένουμε στο μέλλον; «Αν πετύχει σαν επικοινωνία, μου ανοίγει η όρεξη να γράψω και άλλα πράγματα για παιδιά», λέει η Λίνα Νικολακοπούλου. «Αν βαρεθούν θα βαρεθώ κι εγώ. Αν τα κερδίσω, θα με κερδίσει και μένα. Το παιδικό θέατρο είναι το πιο δύσκολο είδος, μια σοφία ζωής. Είναι σύμβολα που πάνε κι έρχονται. Εάν με διασκεδάσει και μένα, το παιδί που έχω μέσα μου, πάει να πει ότι αξίζει. Επειδή το ζυμάρι το έχουμε δοκιμάσει πολλές φορές από το αλεύρι του Σταμάτη και το νερό το δικό μου. Θα ξαναβγεί το χρώμα».

  • Της Σαντυς Tσαντακη, Η Καθημερινή, 25/10/2009

Ευρωπαίοι παραμυθάδες, ενωθείτε… Στο 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης και Τεχνών του Λόγου που διοργανώνει το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης

  • «Εχουμε ανάγκη να αφήσουμε τις εικόνες σαν όνειρα να ηχήσουν στο μυαλό μας και να μας εμπλουτίσουν. Οι εικόνες: ενός κοριτσιού που κοιμάται μέσα σ’ ένα κάστρο από αγκάθια, ενός πρίγκιπα χαμένου στον βυθό ενός πηγαδιού, ενός αγοριού με ένα χέρι και ένα άσπρο φτερό…», έλεγε η αφηγήτρια παραμυθιών Sally Pomme Clayton σε συνέντευξη που έδωσε πριν από λίγο καιρό στην «Κ». Η γνωστή Αγγλίδα storyteller (της οποίας το βιβλίο «Περσεφόνη. Λατρεμένη Κόρη» μεταφράστηκε πρόσφατα στα ελληνικά από τη Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη για τις εκδόσεις Μεταίχμιο) θα βρίσκεται αύριο το βράδυ στην Κοζάνη για να διηγηθεί στα αγγλικά «Ιστορίες από τις στέπες της Ανατολής»! Δεν είναι η μοναδική ενδιαφέρουσα παρουσία του φετινού 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Αφήγησης και Τεχνών του Λόγου που διοργανώνει το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Στέλιου Πελασγού. Η επίσημη έναρξη πραγματοποιείται απόψε στο Δημοτικό Ωδείο της πόλης με την παράσταση αφήγησης «Τα επτά γλυκύτατα αμαρτήματα» που θα ερμηνεύσουν οι Agnes Chavanon και Cloe Gabrielli, ενώ ο κύκλος των εκδηλώσεων θα διαρκέσει έως τις 3 Μαΐου.
  • Θα υπάρχουν παραστάσεις για ενήλικες, για παιδιά και για όλη την οικογένεια. Ομιλίες για την παράδοση των παραμυθάδων αλλά και τα σύγχρονα ευρωπαϊκά φεστιβάλ τους. Παραστάσεις θεατρικής αφήγησης, ερασιτεχνικές σχολικές ομάδες, κουκλοθέατρο για τα μικρά παιδιά αλλά και ιστορίες τρόμου και Καραγκιόζης μόνο για μεγάλους. Οι μαθητές των σχολείων ήδη συναγωνίζονται ποιος θα γράψει το μεγαλύτερο ψέμα για να βραβευτεί την τελική βραδιά που οι παραμυθάδες (κι όποιος θέλει από το κοινό) θα συναγωνιστούν στα ψέματα. Θα υπάρχει επίσης επιστημονική ημερίδα για ψυχολόγους, γονείς και εκπαιδευτικούς για τη χρήση της αφήγησης στην ψυχοθεραπεία και την παιδαγωγική.
  • Το φεστιβάλ είναι φέτος αφιερωμένο στον Λύκο (στον λύκο των παραμυθιών και στον λύκο της πραγματικότητας) σε συνεργασία με την οργάνωση προστασίας της φύσης «Αρκτούρος». Ο λύκος, άλλωστε, είναι μέρος της κοζανίτικης παράδοσης με ένα σωρό ιστορίες, παροιμίες και φράσεις. Τιμώμενος καλεσμένος είναι ο Robin Gwyndaf, ένας από τους μεγαλύτερους καταγραφείς της λαϊκής παράδοσης της Ευρώπης, ψυχή του Εθνικού Μουσείου της Ουαλλίας. Θα υπάρχει ακόμα σε όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ έκθεση χαρακτικής με τους καλικαντζάρους της Κύπρου. http://www.kozani-festival.gr, τηλ. 24610 24062.
  • Της Σαντρας Bουλγαρη, Η Καθημερινή, 24/04/2009