Category Archives: Παπανδρέου Νικηφόρος

ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ: Με το βλέμμα στην τέταρτη δεκαετία

  • Ο Νικηφόρος Παπανδρέου, ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής του θεατρικού οργανισμού της Θεσσαλονίκης, ο οποίος συμπληρώνει 30 χρόνια λειτουργίας, μιλάει στο «Βήμα» για τον εορταστικού χαρακτήρα προγραμματισμό της νέας σεζόν

Τριάντα χρόνια κλείνει εφέτος η Πειραματική Σκηνή της Τέχνης της Θεσσαλονίκης, η οποία ιδρύθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1979. Και παρά το γεγονός ότι η τρέχουσα σεζόν χαρακτηρίζεται οικονομικώς δυσχερής, εκείνη σκοπεύει να το γιορτάσει. Στο θέατρο «Αμαλία» ο προγραμματισμός είναι έτοιμος. Περιλαμβάνει οκτώ έργα (πέντε νέες παραγωγές και τρεις επαναλήψεις), με το καθένα να δίνει το δικό του στίγμα. Ανάμεσά τους το νέο έργο του Σάκη Σερέφα , γραμμένο ειδικά για τον θίασο, μια γαλλική αστική κωμωδία, ένας Σαίξπηρ πειραματικά δοσμένος και μια μουσική παράσταση βασισμένη σε αρχαία ελληνικά επιγράμματα.

Συγκεκριμένα, θα ανεβεί «Το έξυπνο πουλί» του Ζορζ Φεϊντό σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου, το έργο του Στάθη Μαυρόπουλου «Dracula in Far West» από τη Δήμητρα Χουμέτη (συμπαραγωγή με τη θεατρική ομάδα Jouet), η επανάληψη του λαϊκού σκυριανού παραμυθιού «Σαράντα κλειδιά» σε σκηνοθεσία της Ελένης Δημοπούλου, ενώ συμμετέχοντας στο Ετος Γιάννη Ρίτσου ο θίασος παρουσιάζει τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος» με την Εφη Σταμούλη.

Το νέο έργο του Σάκη Σερέφα «Θα σε πάρει ο δρόμος», με καθημερινές ιστορίες απλών ανθρώπων μέσα στη σύγχρονη πόλη, θα ανέβει στις αρχές του 2010 σε σκηνοθεσία Ερσης Βασιλικιώτη. Ακολουθούν ο σαιξπηρικός «Κυμβελίνος», τα «Ερωτικά», μια παράστασηκολάζ του Νίκου Χουρμουζιάδη, ενώ θα επαναληφθούν «Οι έμποροι» του Πομερά» σε σκηνοθεσία Γιάννη Λεοντάρη. Μαζί με το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, με το οποίο η Πειραματική Σκηνή της Τέχνης συνεργάζεται, θα παρουσιάσουν τη σπονδυλωτή παράσταση «Βορράς» σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη, πάνω σε κείμενα έξι βορειοελλαδιτών συγγραφέων.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης Νικηφόρος Παπανδρέου μιλώντας στο «Βήμα» κάνει έναν μικρό απολογισμό της πορείας του θεάτρου.

– Τι κρατάτε στη μνήμη σας από αυτά τα 30 χρόνια;

«Ξεκινήσαμε στις 18 Οκτωβρίου 1979 ανεβάζοντας το “Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας” στο θέατρο Αδωνις (τώρα είναι σουπερμάρκετ), με τη γενναιόδωρη φιλοξενία της Ρούλας Πατεράκη. Στα 30 χρόνια που ακολούθησαν μετρώ 120 ηθοποιούς, 20 σκηνοθέτες, 25 σκηνογράφους, 10 μουσικούς, οκτώ χορογράφους, πέντε φωτιστές και πάνω από 100 παραγωγές, που άλλες είχαν μεγάλη επιτυχία, άλλες μικρότερη, άλλες καθόλου. Στη μνήμη κρατώ χαρές και δοκιμασίες και κυρίως κάποιες μικρές ανθρώπινες στιγμές που δεν ενδιαφέρουν κανέναν άλλον».

– Με ποια κριτήρια φτιάξατε το ρεπερτόριο της σεζόν 2009-2010;

«Εφέτος το βασικό χαρακτηριστικό είναι η ποικιλία των αντιθέσεων. Ετσι, ο συνδυασμός ενός κλασικού της γαλλικής αστικής κωμωδίας με το σύγχρονο πικρό χιούμορ του Σερέφα, μιας σαιξπηρικής μυθιστορίας με αρχαιοελληνικά ερωτικά επιγράμματα, της εμβληματικής “Σονάτας του Σεληνόφωτος” με ένα σκυριανό λαϊκό παραμύθι, της παρωδίας των κόμικς με την εργατική τραγωδία του Πομερά μάς φάνηκε ένα χαρμάνι ερεθιστικό και για τον θίασο και για το κοινό».

– Τι θα συμβουλεύατε τον καινούργιο υπουργό Πολιτισμού;

«Ελπίζω ότι δεν χρειάζεται συμβουλές. Το μόνο που θέλω να του πω είναι να βιαστεί, γιατί τα θέατρα οδηγούνται σε αδιέξοδο. Είναι αδιανόητο να μην τηρεί η Πολιτεία τις δεσμεύσεις της. Αυτή τη στιγμή δεν έχει καταβληθεί ούτε ένα ευρώ από την επιχορήγηση της προηγούμενης χρονιάς, ενώ για τη σεζόν που ήδη άρχισε δεν έχουν καν ανακοινωθεί οι σχετικές αποφάσεις. Αλλά είναι κρίμα να σταματήσει η θεατρική άνθηση των τελευταίων χρόνων. Για να το πω πιο πεζά, σκέφτηκε κανείς ότι αν αναγκαστούν να σταματήσουν τη λειτουργία τους τα επιχορηγούμενα θέατρα, το ποσόν που θα χρειαστεί για τα επιδόματα ανεργίας θα είναι πολύ μεγαλύτερο από εκείνο των επιχορηγήσεων; Οτι, με δυο λόγια, οι θεατρικές επιχορηγήσεις αποτελούν μια αναπτυξιακή επένδυση με κοινωνική απόσβεση; Διαφορετικά, ας παραδώσουμε και τον σύγχρονο πολιτισμό στην κυριαρχία της αγοράς και ας επιζήσει μόνον ό,τι “πουλάει”».

  • ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009

Η Θεσσαλονίκη… ευγνωμονούσα – ΠΟΙΟΝ; Τον κ. Χάρρυ Κλυνν!

  • Έγραφα, προχτές, για τη θεσσαλονικιώτικη Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης». Που συμπληρώνει τριάντα χρόνια ουσιαστικής προσφοράς στη θεατρική ζωή της πόλης και του τόπου γενικότερα- κι ας είχα αντιρρήσεις για το καλλιτεχνικό αποτέλεσμά της αρκετές φορές. Περιπλανώμενοι, λοιπόν, αρχικά, οι της Πειραματικής κατέληξαν εδώ και αρκετά χρόνια στον εκτός κέντρου κινηματογράφο «Αμαλία». Τον διαμόρφωσαν, όσο και όπως μπορούσαν, σε θέατρο- το μη χείρον…- και παίζουν εκεί με εναλλασσόμενο, παρακαλώ, ρεπερτόριο- είδος σπάνιο εν Ελλάδι. Σε ένα ημιυπόγειο που μόνο τη μελαγχολία προκαλεί. Από το 1997, χρονιά της αμαρτωλής Θεσσαλονίκης- Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, έχουν ζητήσει μία από τις αποθήκες του λιμανιού της πόλης. Να τη διαμορφώσουν με προδιαγραφές κανονικού θεάτρου. Ε, πέρασαν δώδεκα χρόνια, ένας από τους υπουργούς Πολιτισμού αυτής της περιόδου- ο Θόδωρος Πάγκαλος- βγήκε και ανάγγειλε το «γένοιτο» αλλά όσο είδατε θέατρο εσείς, τόσο το είδε και η Πειραματική. Και ξαφνικά διαβάζω πως η Θεσσαλονίκη – ευγνωμονούσα προφανώς την Πειραματική- έδωσε μία από τις αποθήκες που έχει διαμορφωθεί σε αίθουσα για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου στον… Χάρρυ Κλυνν!
  • Για το «Ένας ήρως με παντούφλες» των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου. Κωμικός περφόρμερ ευρείας αποδοχής, Θεσσαλονικιός που έκανε καριέρα στην Αθήνα, ο κ. Κλυνν έχει επιστρέψει τα τελευταία χρόνια στην πόλη, επιχείρησε να εκλεγεί δήμαρχος στην Καλαμαριά- με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας αν δεν κάνω λάθος-, χωρίς επιτυχία και έκτοτε αναπτύσσει εκεί πια τη θεατρική του δραστηριότητα. Δραστηριότητα που πολύ εύκολα, αυτός, επέκτεινε στις αποθήκες του λιμανιού. Η Πειραματική Σκηνή, πάλι, θα γιορτάσει τα τριάντα της στο μίζερο ημιυπόγειο. Προφανώς η εικόνα αυτή απόλυτα δένει με τη σημερινή Θεσσαλονίκη. Του κ. Παπαγεωργόπουλου, του κ. Ψωμιάδη, του κ. Άνθιμου. Μπράβο Θεσσαλονίκη! Διότι αν πω «ντροπή Θεσσαλονίκη», σιγά που θα περονιάσει αυτό κανέναν Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης ή όποιον άλλον αρμόδιο… Αλλά θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη επί του θέματος του υπουργού Πολιτισμού κ. Σαμαρά.

  • Δίκτυο, ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009, Γ.Δ.Κ.Σ.

Κλείνει φέτος τα τριάντα χρόνια από την ίδρυσή της. Η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης».

  • Τριάντα χρόνια μοναξιάς…
  • Γ.Δ.Κ.Σ., ΤΑ ΝΕΑ, 23/02/2009

Είναι πολλά τα τριάντα χρόνια για θεατρικό οργανισμό- να αντέξει. Και μάλιστα αποκλειστικά με ρεπερτόριο. Όταν επιπλέον αυτός ο θεατρικός οργανισμός δημιουργήθηκε- από τον θεατρολόγο και νυν καθηγητή στο Αριστοτέλειο Νικηφόρο Παπανδρέου-, ανδρώθηκε και ωρίμασε στην περιφέρεια και μάλιστα σε μία πόλη που όλα αυτά τα χρόνια, αργά αλλά σταθερά, χάνει την πνευματικότητά της, η συμπλήρωση τριάντα χρόνων ανελλιπούς λειτουργίας θα πρέπει να θεωρηθεί ΑΘΛOΣ. Πόσω μάλλον όταν ο θίασος στηρίχτηκε σε ντόπιες δυνάμεις. Έχυσαν πολύ ιδρώτα οι άνθρωποι της «Πειραματικής», έφαγαν πολλά σκατά, έφτυσαν πολύ αίμα αυτά τα τριάντα χρόνια. Επέμειναν όμως. Όταν τόσα και τόσα πολλά- και ίσως και περισσότερα…- υποσχόμενα θεατρικά σχήματα που εμφανίστηκαν στο μεταξύ στην πόλη δεν άντεξαν και τα έφτυσαν ή οι άνθρωποί τους απαυδισμένοι κατέβηκαν Αθήνα. Γνώρισε η Πειραματική στην Θεσσαλονίκη- και στην Ελλάδα γενικότερα- ένα ευρύτατο δραματολόγιο- πλήθος από άγνωστους συγγραφείς, Έλληνες και ξένους, έργα άπαιχτα στην Ελλάδα… Κάλεσε, έδωσε το βήμα και ανέδειξε νέους σκηνοθέτες- και άλλους συντελεστές. Τροφοδότησε την κεντρική αθηναϊκή σκηνή με άξιους πρωταγωνιστές. Δημιούργησε το φεστιβάλ «Θεατρική Άνοιξη»- που της το ροκάνισαν τελικά…- παρουσιάζοντας ξένες παραστάσεις όταν στην Αθήνα τις βλέπαμε με το κιάλι. Το κράτος αναγνώρισε τη συμβολή του θιάσου με ετήσια επιχορήγηση. Όχι πως έπαιρναν ή παίρνουν τα χρήματα στην ώρα τους… Στον επί τα χείρω εξελισσόμενο τα τελευταία χρόνια γενικό κανόνα «αναμείνατε στο ακουστικό σας» των επιχορηγούμενων υπάγονται. Τι άλλο ζήτησαν; Ένα κεραμίδι να βάλουν από κάτω τα κεφάλια τους. Τι μπορούν σήμερα να περιμένουν; Την ευγνωμοσύνη, υποθέτω, της πόλης τους. Αλλά αναμείνατε αύριο τη συνέχεια. Έχει σασπένς.

Θέατρο εκτός αθηναϊκών τειχών

«Μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες», από την «Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης»»

Η «Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης»» ανέβασε, στο θέατρο «Αμαλία», το έργο του Ξαβιέ Ντιρανζέ «Μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες», σε μετάφραση Νικηφόρου Παπανδρέου, σκηνοθεσία Βίκυς Γεωργιάδου, σκηνικά – κοστούμια Μαρίας Καραδελόγλου, μουσική Κώστα Ανδρέου, φωτισμούς Μελίνας Μάσχα. Παίζουν: Μένη Κυριακόγλου, Ελένη Δημοπούλου, Στάθης Μαυρόπουλος, Νανά Παπαγαβριήλ, Αννα Κυριακίδου, Μάριος Μεβουλιώτης, Κυριάκος Δανιηλίδης, Δημήτρης Βάρκας, Ελένη Βλαχοπούλου. Θέμα του έργου οι ερωτικές σχέσεις, η αναζήτηση και η απώλεια, η συνάντηση και ο χωρισμός, η ελπίδα και η απογοήτευση. Ο κόσμος του έργου είναι πραγματικός, σκληρός, κυνικός. Τα πρόσωπα ρομαντικά και βίαια, φοβισμένα και μαχητικά, με κρυμμένη δίψα για ζωή. Ο Γάλλος συγγραφέας – σκηνοθέτης γράφει για την ομάδα «La Lezarde». Εργα του έχουν παρουσιαστεί σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ στην Ελλάδα μόνο το έργο του «Bal-trap».

  • Το έργο του Ρομπέρ Τομά «Η παγίδα» ανέβασε η Πειραματική Σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, σε ελεύθερη απόδοση Μαρίας Γίτσα, σκηνοθεσία Παναγιώτη Αδάμ – Μαρίας Γίτσα, σκηνικά – κοστούμια Παναγιώτη Αδάμ – Θανάση Πετρόπουλου, μουσική επιμέλεια Σιμόνης Κολέντζου, φωτισμούς Χριστίνας Θανάσουλα και video Γιάννη Σιμόπουλου. Παίζουν: Μάριος Ντερντές, Θανάσης Μιχαηλίδης, Κωνσταντίνος Κακούρης, Ελενα Μόμτσου, Θανάσης Πετρόπουλος, Σιμόνη Κολέντζου. Ενα έργο δράσης και καταστάσεων. Παιχνίδι; Παγίδα; Πλεκτάνη; Ανατροπές, κατηγορούμενοι και κατήγοροι. Καταστάσεις αγωνίας, με καυστικό χιτσκοκικό χιούμορ, στο κλίμα των αστυνομικών μυθιστορημάτων της Αγκάθα Κρίστι. Ενας συνδυασμός κινηματογραφικής και θεατρικής πράξης.
  • Το Θεατρικό Εργαστήρι Νέας Ορεστιάδας «Διόνυσος» παρουσιάζει δύο νέες παραγωγές. Τα έργα «Με δύναμη από την Κηφισιά» των Κεχαΐδη – Χαβιαρά και «Art» της Γιασμίνα Ρεζά, εναλλάσσονται κάθε Κυριακή και Τετάρτη (από 22/2- 12/4) στο Πολιτιστικό Πολύκεντρο Δήμου Ορεστιάδας. Στο «Με δύναμη από την Κηφισιά», τέσσερις γυναίκες επιθυμούν να αλλάξουν τη ζωή τους. Να ξεφύγουν, να ταξιδέψουν, να γελάσουν, να κλάψουν. Να αισιοδοξούν για το αύριο. Το έργο πραγματεύεται τις σχέσεις των δύο φύλων, τον έρωτα, την απομόνωση της σύγχρονης ζωής, τη σχιζοφρένεια της καθημερινότητάς μας. Παίζουν: Αργυρώ Καραβά, Ιωάννα Μουτουσίδου, Ξανθή Εμμανουηλίδου, Αννα Πατούνα. Προσαρμογή – σκηνοθεσία, video, μουσική επιμέλεια Ακη Τσονίδη, σκηνικά Νίκου Πατούνα, κοστούμια της Χρύσας Δαπόντε. Το έργο «Art» μιλά, με αφορμή την αγορά ενός πανάκριβου, ολόλευκου, ανεικονικού πίνακα ζωγραφικής, για τη φιλία τριών ανδρών. Εντάσεις, συγκρούσεις, συναισθηματισμοί, αλήθειες, ψέματα, σχέσεις ισορροπούν σε τεντωμένο σχοινί. Παίζουν: Ακης Τσονίδης, Σαράντης Σαραντίδης, Νίκος Πατούνας. Μετάφραση Σταμάτη Φασουλή, προσαρμογή -σκηνοθεσία – μουσική επιμέλεια Ακη Τσονίδη, σκηνικά – κοστούμια Χρύσας Δαπόντε – Νίκου Πατούνα.
  • Ο θίασος «Μνήμη» των Χανίων παρουσιάζει (έως 8/3, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή) το έργο του Πέτερ Χάντκε «Υπόγειο μπλουζ» (2003), στο θέατρο «Κυδωνία» (Υψηλαντών 12, Χανιά), σε μετάφραση Γιώτας Λαγουδάκου, σκηνοθεσία, εικαστική αντίληψη Μιχάλη Βιρβιδάκη – Μαρίας Μπαλαντίνου, σύνθεση ήχων Δημήτρη Ιατρόπουλου, μουσική επιμέλεια Λίλας Τρουλλινού. Παίζουν: Μιχάλης Βιρβιδάκης, Νίκη Μιχαλούδη και Μαρία Μπαλαντίνου (φωνή που ακούγεται από τα μεγάφωνα των σταθμών). Στις 15/3 ο θίασος θα παρουσιάσει το έργο στο θέατρο «Τεχνοχώρος» της Λεμεσού, προσκεκλημένος της Εταιρείας Θεατρικής Ανάπτυξης Λεμεσού.