Category Archives: Παπαθανασίου Σίσσυ

«Αναγνώσεις» ελληνικές, όχι όμως σοβινιστικές

  • Νέος Σάκης Σερέφας, νέα Λένα Διβάνη, νέος Γιώργος Βέλτσος, νέα Ελενα Πέγκα, νέοι αδελφοί Κούφαλη. Επτά ολοκαίνουργια θεατρικά κείμενα παρουσιάζονται σε πανελλαδική πρώτη στις περίφημες «Αναγνώσεις» ή «Θεατρικά Αναλόγια», που ενεπνεύσθη η Σίσσυ Παπαθανασίου και από πέρυσι εντάχθηκαν στον προγραμματισμό του Εθνικού Θεάτρου.

Σε ένα μεταμοντέρνο, κατακερματισμένο κόσμο θα πρέπει να επιβιώσουν ο Στέφανος-Ομηρος Πουλάκης και ο Δούκας – Χρήστος Πίτσας στην «Πάχνη» (εδώ στις δοκιμές)

  • Η φετινή διοργάνωση του Εθνικού με τις επτά ελληνικές πρωτιές, που σκηνοθετικά επιμελούνται από τον Θοδωρή Αμπατζή και τον Αρη Τρουπάκη μέχρι τη Μαριάννα Κάλμπαρη και την Ελένη Γεωργοπούλου, ξεκινά απόψε στο Σύγχρονο Θέατρο Αθηνών με ερμηνευτές όλων των γενεών: Γιάννης Βογιατζής, Δημήτρης Πιατάς, αλλά και Ομηρος Πουλάκης, Μαρία Τσιμά -και όχι μόνο. Ως και την Κυριακή, οπότε λήγει, μετά από κάθε ανάγνωση θα ακολουθεί συζήτηση με το κοινό (η είσοδος είναι ελέυθερη).
  • Πέρυσι οι Αναγνώσεις έστρεφαν το βλέμμα στην ευρωπαϊκή θεατρική πρωτοπορία. Ο,τι πιο φρέσκο υπήρχε στον έξω κόσμο παρουσιάστηκε με τη μορφή ενός διανθισμένου αναλογίου. Κοιτώντας το φετινό πρόγραμμα, παρ’ όλο που τα ονόματα είναι πρωτοκλασάτα κι «ηχηρά», υπάρχει η αίσθηση της συρρίκνωσης, της εσωστρέφειας, ενδεχομένως της περιχαράκωσης εντός των ελληνικών ορίων.
  • «Η κατεύθυνση φέτος είναι ξεκάθαρη: νέα έργα Ελλήνων συγγραφέων. Επ’ ουδενί λόγω αυτό δεν σηματοδοτεί κάτι αρνητικό, εννοώ μια σοβινιστική ή εθνοκεντρική αντίληψη», ξεκαθαρίζει η Σίσσυ Παπαθανασίου . «Σε κανένα από τα φετινά κείμενα δεν προσδιορίζεται ο τόπος και ο χρόνος δράσης και τα πρόσωπα δεν φέρουν «εθνικά» χαρακτηριστικά, δεν «ορίζονται», δηλαδή, ως Ελληνες. Οι ήρωες είναι νέοι που αγωνιούν για το μέλλον τους, μεσήλικες που αναλογίζονται τη ζωή τους, άνθρωποι που αντιμετωπίζουν με το δικό του τρόπο ο καθένας τον εαυτό τους και τους Αλλους, τη διάσταση ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα. Επόμενες διοργανώσεις μας θα είναι αφιερωμένες σε ξένους συγγραφείς με θεματικούς, γεωγραφικούς και άλλους άξονες. Θα είναι ακόμη και μικτές, με Ελληνες και ξένους».

«Το «Αναλόγιο» δεν είναι λέσχη εξεύρεσης νέων ταλέντων», υποστηρίζει η Σίσσυ Παπαθανασίου
  • Η επιλογή των κειμένων πώς έγινε; Γιατί έπρεπε να επιλεχθούν «φίρμες»; Συνήθως η διοργάνωση στόχευε στην ανάδειξη νέων, ακόμη κι άγνωστων δυνάμεων.
  • «Το Θεατρικό Αναλόγιο-Αναγνώσεις δεν είναι μόνο λέσχη εξεύρεσης νέων ταλέντων. Αποκλειστικά νέους είχαμε σε προηγούμενα έτη. Η φετινή επιλογή έγινε με κριτήριο τη δραματική δομή, την απήχηση του κειμένου αυτού καθ’ εαυτού. Στην Αθήνα παίζονται εκατοντάδες παραστάσεις. Υπάρχει και μια τάση «ελεύθερης» διασκευής των έργων ή και συγγραφής κειμένων προς εξυπηρέτηση μιας συγκεκριμένης παραστασιακής φόρμας και αισθητικής… που δεν πετυχαίνει πάντα».

  • Υπάρχει στις φετινές αναγνώσεις κάποιος συνεκτικός ιστός; Εννοώ υπάρχει κάτι που υπογείως ενώνει τα έργα που επιλέξατε, πέραν της οποιαδήποτε… απήχησής τους;
  • «Ο κοινός ιστός είναι ότι τα συγκεκριμένα έργα θα μπορούσαν να έχουν γραφεί και από ξένους: Γάλλους, Αγγλους, Γερμανούς συγγραφείς. Το ενδιαφέρον -και συγχρόνως πολύ ενδεικτικό για τη σύγχρονη ελληνική δραματουργία- είναι ότι η «σύγκλιση» αυτή προέκυψε χωρίς να έχει υπάρξει a priori στόχευση. Ο λόγος που εκφέρουν είναι συνάρτηση της ηλικίας και της κοινωνικής τους κατάστασης και η γκάμα παίζει από γλώσσα ποιητική έως και αργκό. Ο τόπος και ο χρόνος που επιλέγει να τοποθετήσει κάθε συγγραφέας την πλοκή του έργου του, καθορίζει εν πολλοίς και το ύφος της γλώσσας του». *

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 11/03/2009