Category Archives: Ομάδα Πλεύσις

Μπίχνερ… χωρίς λόγια

Σκηνή από την περφόρμανς της ομάδας Πλεύσις «Υπό τη σκιά του Βόυτσεκ»

Ο Γιόχαν Κρίστιαν Βόυτσεκ, ο εμβληματικός αυτός ήρωας του παγκόσμιου δραματολογίου, αποτελεί έναν από τους αγαπημένους των Ελλήνων σκηνοθετών. Η δραματική του ιστορία, που έκανε γνωστή μέσα από την πένα του ο Καρλ Γκέοργκ Μπύχνερ, στο έργο που φέρει ως τίτλο το επώνυμό του, έχει παρασταθεί στη χώρα μας δεκάδες φορές.

Όμως, τι θα ήταν το έργο του Μπύχνερ χωρίς… λόγια; Η θεατρική ομάδα «Πλεύσις» επιχειρεί να το ανιχνεύσει, προτείνοντας τη δική της «σιωπηλή» εκδοχή της ιστορίας του Βόυτσεκ, του νεαρού στρατιωτικού κουρέα που πάσχει σωματικά και ψυχικά προσπαθώντας να επιβιώσει μέσα στην ταπείνωση και την  καταπίεση που υφίσταται από τον κοινωνικό του περίγυρο. Πίεση που θα τον οδηγήσει στην τρέλα και στο φόνο της αρραβωνιαστικιάς του και, τελικά, στην πλατεία της Λειψίας, όπου θα εκτελεστεί στις 27 Αυγούστου 1824.

Μόνος και αδύναμος στο κέντρο μιας αφήγησης που «πλάθεται» επί σκηνής βρίσκεται και ο  Βόυτσεκ της «Πλεύσις», στο επίκεντρο μιας εικαστικής περφόρμανς για πέντε ερμηνευτές, όπου θέατρο, χορός και μιμική συνυπάρχουν, δημιουργώντας έντονα εικαστικά τοπία πλαισιωμένα από μουσική πρωτότυπη, σαν εξπρεσιονιστική ταινία βωβού κινηματογράφου.

Η σκηνοθεσία της παράστασης Υπό τη σκιά του Βόυτσεκ, που κάνει πρεμιέρα σήμερα στο θέατρο «Άκης Δαβής» (πρώην «Αλκμήνη»), ο Αντώνης Κουτρουμπής, ο οποίος και πρωταγωνιστεί μαζί με τους Όλγα Γερογιαννάκη, Γιώργο Βρόντο, Θένια Κουτρουμπή και Νίκο Τόμπρο. Τη μουσική επιμελείται ο Μηνάς Εμμανουήλ. [Η ΑΥΓΗ: 18/02/2010]

Advertisements

Ταξίδι σημαίνει συνύπαρξη – «Ακίνητοι ταξιδιώτες» στο θέατρο «Φούρνος»

  • Πέντε ταξιδιώτες, τρεις ιστορίες και ένας τοίχος συνθέτουν το σκηνικό της νέας παράστασης της ομάδας «Πλεύσις», που παρουσιάζεται στο θέατρο «Φούρνος» (Μαυρομιχάλη 168). Με αφορμή τις δύο αντίθετες έννοιες του τίτλου της «Ακίνητοι ταξιδιώτες» η παράσταση διερωτάται: «Μπορεί ένας ακίνητος άνθρωπος να ταξιδεύει;» ή και αντίστροφα «Ενας ταξιδιώτης μπορεί να παραμένει ακίνητος;» Τρία διαφορετικά στιγμιότυπα συνθέτουν την παράσταση. Γι’ αυτό και οι πέντε ερμηνευτές (Αντώνης Κουτρουμπής, Ολγα Γερογιαννάκη, Θένια Κουτρουμπή, Γιώργος Βρόντος και Ελευθερία Λάρδα) δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο χαρακτήρα αλλά «είναι απλώς πέντε καθημερινοί άνθρωποι», όπως μας εξήγησε ο σκηνοθέτης της ομάδας Αντώνης Κουτρουμπής.
  • Πρόκειται άλλωστε για μια παράσταση σωματικού θεάτρου. «Υπάρχει φυσικά το σενάριο, με τη διαφορά ότι δηλώνεται αποκλειστικά μέσα από τη στάση και την κίνηση του σώματος», λέει. «Πιστεύουμε πως το σώμα προβάλλει πολύ δυνατή και καθαρή αίσθηση και μπορεί να μεταφέρει με εύληπτο τρόπο αυτό που θέλει. Μια δράση δεν είναι απαραίτητο να υποστηρίζεται από τον λόγο».
  • Στο πρώτο στιγμιότυπο, που θα μπορούσε να έχει τον τίτλο «συνύπαρξη», παρακολουθούμε τα σώματα που συμπιέζονται και παλεύουν να βρουν έναν τρόπο να ζήσουν. Πολλές φορές βγαίνοντας από τα όριά τους, προσπαθούν να βρουν τον χώρο για να συνυπάρξουν. Το καταφέρνουν τελικά; «Απαντάμε ώς ένα σημείο, αλλά αφήνουμε και το περιθώριο στον θεατή να σκεφτεί και να αποφασίσει. Αυτό που μένει σαν νόημα είναι πως γενικώς στις σχέσεις δεν είναι εύκολο να υπάρξεις χωρίς να προσπαθήσεις».
  • Στο δεύτερο περιγράφεται το ταξίδι της αγάπης και η ανατροπή της. Παρακολουθούμε σχέσεις που ανατρέπονται, σώματα που αγαπιούνται, πληγώνονται, ασφυκτιούν, εκρήγνυνται. Στόματα που δεν λένε λέξη με φόντο έναν κόσμο χιλιοειπωμένες κουβέντες.
  • Στο τρίτο, τελικά, στιγμιότυπο βλέπουμε το πραγματικό ταξίδι τους, καθώς παρακολουθούμε μια μετακίνηση της ομάδας μέσα στον χώρο. Οι ερμηνευτές ξεκινούν από την ίδια αποβάθρα με προορισμό ένα κοινό ταξίδι. Τι σημαίνει, όμως, ταξίδι για την ομάδα; «Συνύπαρξη, αγάπη αλλά και στάση που διαμορφώνουμε σε ό,τι μας περιβάλλει ως παρατηρητές αλλά και ως δρώντα πρόσωπα», λέει ο Αντώνης Κουτρουμπής. «Πίσω απ’ όλα αυτά βρίσκεται το εσωτερικό ταξίδι που όλοι μας επιχειρούμε». Αυτό ζητούν και από τους θεατές, «να αναρωτηθούν λίγο για το δικό τους «ταξίδι» και για τη δική τους στάση απέναντι σε αυτό».
  • Η ομάδα, που επιχορηγείται από το ΕΚΕΘΕΧ, φέτος συμπληρώνει 13 χρόνια. Κινείται στα όρια της μιμικής και του σωματικού θεάτρου. Ξεκίνησε ως ανάγκη έκφρασης ανθρώπων που προέρχονταν από το θέατρο, τον χορό και το κουκλοθέατρο για να διαμορφώσουν ένα κοινό στίγμα και στηρίζεται αφ’ ενός στην κίνηση του σώματος και αφ’ ετέρου στο παιχνίδι που γίνεται με τα σκηνικά αντικείμενα που -ανάλογα με το κάθε έργο- εναλλάσσονται και διαμορφώνουν το περιβάλλον της παράστασης.
  • ΕΛΕΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 26/02/2009