Category Archives: Οικονόμου Δημήτρης

Απώλειες θεάτρου: «Εφυγε» ο Δημήτρης Οικονόμου. Κηδεύτηκε και ο Λάκης Μιχαηλίδης

Ο Δ. Οικονόμου, ως «Ζωρζ Νταντέν»

Μαθητής του «Θεάτρου Τέχνης», από τους πολύ καλούς ηθοποιούς της γενιάς του, με ιδιαίτερο κωμικό ταλέντο, ο Δημήτρης Οικονόμου υπέκυψε προχθές, στα 57 του χρόνια, στη μακρόχρονη νόσο που τον βασάνιζε και κηδεύτηκε χθες από το Α’ Νεκροταφείο.Γεννήθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε, με δάσκαλο τον Κ. Κουν, στο «Θέατρο Τέχνης», όπου από σπουδαστής ακόμα έπαιξε σε παραστάσεις και γρήγορα ξεχώρισε. Στη διάρκεια της πορείας του, εκτός του «Θεάτρου Τέχνης», του Εθνικού Θεάτρου, του «Θεσσαλικού Θεάτρου», συνεργάστηκε, παίζοντας βασικούς ρόλους, με σημαντικούς θιάσους – Καλογεροπούλου, Κούρκουλου, Αλεξανδράκη, Διαμαντόπουλου, Λ. Βογιατζή, «Πράξη», «Θέατρο του Νότου», «Καθρέφτης», και τα τελευταία χρόνια με το θίασο «Τόπος αλλού», όπου έπαιξε στα έργα «Περιμένοντας τον Γκοντό» και «Ζωρζ Νταντέν». Στο ενεργητικό του είχε και σκηνοθεσίες, διδασκαλία σε δραματικές σχολές και σε εργαστήρι θεάτρου, που δημιούργησε με μια συνάδελφό του.

  • Κηδεύτηκε χθες ο θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος Λάκης Μιχαηλίδης, που πέθανε ξαφνικά πριν λίγες μέρες στο σπίτι του. Τα τελευταία χρόνια, o Λ. Μιχαηλίδης αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1932, σπούδασε νομικά, οικονομικά και δραματική τέχνη στο Μακεδονικό Ωδείο. Ασχολήθηκε με πολλά χρόνια με τη διαφήμιση, αλλά στη συνέχεια τον κέρδισαν το θέατρο και ο κινηματογράφος. Υπέγραψε περισσότερα από 100 σενάρια ταινιών. Διατέλεσε για πολλά χρόνια πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, ενώ ήταν και μέλος του ΔΣ του Θεατρικού Μουσείου.
  • Advertisements

    «Εφυγε» ο Δημήτρης Οικονόμου. Παιδί του «Τέχνης», «τραγικωμικός» ηθοποιός

    Ο Ζορζ Νταντέν έμελλε να είναι ο τελευταίος ρόλος του Δημήτρη  Οικονόμου

    Ο Ζορζ Νταντέν έμελλε να είναι ο τελευταίος ρόλος του Δημήτρη Οικονόμου

    Φτωχότερο το ελληνικό θέατρο μετά το «φευγιό» του Δημήτρη Οικονόμου (Κουτσογεωργακόπουλος), που έχασε τη μάχη για τη ζωή χθες το βράδυ, νικημένος από την ανίατη ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε χρόνια, σε ηλικία 57 ετών. Η κηδεία του γίνεται σήμερα, στη 1 μ.μ., στο Α΄ Νεκροταφείο. Ηθοποιός ευρείας γκάμας, ανάλαφρος, με χιούμορ, «τραγικωμικός» αλλά και πολύ καλός δάσκαλος, ο Δημήτρης Οικονόμου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953. Παιδί του «Θεάτρου Τέχνης-Κάρολος Κουν» (αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του το 1977), ξεκίνησε την καριέρα του ως μαθητής της σχολής ακόμη, με σκηνοθέτες τον Κάρολο Κουν, τον Γιώργο Λαζάνη και τον Μίμη Κουγιουμτζή.

    Ακολούθησε η συνεργασία του με το «Θεσσαλικό Θέατρο», τους θιάσους Ξένιας Καλογεροπούλου, Αλέκου Αλεξανδράκη, Νίκου Κούρκουλου, τη «Θεατρική Συντεχνία», «Νέα Σκηνή» Λευτέρη Βογιατζή, Βασίλη Διαμαντόπουλο, «Πράξη» της Μπέττυς Αρβανίτη, Μέγαρο Μουσικής, «Θέατρο του Νότου». Το ‘93 επιστρέφει στο «Θέατρο Τέχνης» («Βάτραχοι», «Πλούτος», «Δίδυμοι της Βενετίας», «Βασιλιάς Λιρ»). Παίζει στην Επίδαυρο στον «Ιωνα» (Εθνικό Θέατρο), συνεργάζεται με το «Απλό Θέατρο», ερμηνεύει τον μονόλογο «Η τελευταία Μάρθα» (Πολιτιστική Ολυμπιάδα). Τα τελευταία χρόνια συνεργάστηκε με τον Νίκο Καμτσή στο «Τόπος Αλλού»: «Περιμένοντας τον Γκοντό» και Ζορζ Νταντέν στον ομώνυμο ρόλο, που έμελλε να είναι ο τελευταίος του (2008-2009).

    Το 1981 ίδρυσε με την πρώτη του εξαδέλφη Πέπη Οικονομοπούλου τον θίασο «Καθρέφτης». Είχε κάνει μεταφράσεις, ενώ είχε υπογράψει και αρκετές σκηνοθεσίες. Δίδαξε στις δραματικές σχολές του «Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου» του Ευγένιου Τριβιζά, «Βεάκη» και του «Θεάτρου Τέχνης», στους «Δεσμούς» καθώς και στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών, ενώ τα τελευταία χρόνια είχε δημιουργήσει με την ηθοποιό Ναταλία Στυλιανού εργαστήριο δραματικής τέχνης.

    Αντ. Καρ., ΕΘΝΟΣ, 26/03/2010

    ΠΕΘΑΝΕ Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

    Ο Δημήτρης Οικονόμου όταν ερμήνευσε τον Εστραγκόν, στο έργο του Σάμουελ Μπέκετ, «Περιμένοντας τον Γκοντό», που είχε σκηνοθετήσει  ο Νίκος Καμτσής στο Θέατρο «Τόπος Αλλού» (2008)

    Έκρυβε την τραγικότητα κάτω από τη χαριτωμένη επιφάνεια

    Ο Δημήτρης Οικονόμου Φέστε  στη «Δωδέκατη νύχτα»  («Αμόρε»)

    Ένας από τους πολύ καλούς ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου, ο Δημήτρης Οικονόμου (Κουτσογεωργακόπουλος), έφυγε χτες το βράδυ από τη ζωή στα 57 του χρόνια από ανίατη ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε χρόνια. Κηδεύεται σήμερα στις 13.00 στο Α΄ Νεκροταφείο. «Μαλακός», ανάλαφρος ηθοποιός, «μοτσάρτειος», με χιούμορ αλλά και μια βαθιά τραγικότητα κρυμμένη κάτω από επιφάνεια χαριτωμένη-, ο Δημήτρης Οικονόμου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953. Παιδί του «Θεάτρου Τέχνης»- απόφοιτος της δραματικής σχολής του το 1977-, από το «Θέατρο Τέχνης» ξεκίνησε την καριέρα του, μαθητής ακόμα, για να ξεχωρίσει πολύ γρήγορα.

    Θα συνεργαστεί στη συνέχεια με το «Θεσσαλικό Θέατρο», τους θιάσους Καλογεροπούλου, Αλεξανδράκη, Κούρκουλου, τη «Θεατρική Συντεχνία», «νέα Σκηνή» Λευτέρη Βογιατζή, Βασίλη Διαμαντόπουλο (Μόσκα στον «Βολπόνε»), «Πράξη» της Μπέττυς Αρβανίτη, το Μέγαρο Μουσικής, το «Θέατρο του Νότου». Το ΄93 επιστρέφει στο «Θέατρο Τέχνης»: Ξανθίας στους «Βατράχους», Καρύων στον «Πλούτο», Δίδυμοι στους «Δίδυμους της Βενετίας», Τρελός στον «Βασιλιά Ληρ»… Παίζει στον «Ίωνα» που ανέβασε η Λυδία Κονιόρδου με το Εθνικό Θέατρο, συνεργάζεται με το «Απλό Θέατρο». Τα τελευταία χρόνια συνεργάστηκε με τον Νίκο Καμτσή στο «Τόπος Αλλού»: «Περιμένοντας τον Γκοντό» (εξαιρετικός Εστραγκόν) και «Ζορζ Νταντέν» (στον επώνυμο ρόλο που έμελλε να είναι ο τελευταίος του). Το 1981 ίδρυσε με την Πέπη Οικονομοπούλου τον θίασο «Καθρέφτης»: «Παλιοί καιροί», «Οι εξόριστοι», «Καρτελοθήκη», «Η κυρία του τρένου» (Σκαρίμπας).

    Είχε υπογράψει και αρκετές σκηνοθεσίες – «Φωτιές» του Σέπαρντ, «Ελευθερία στη Βρέμη» του Φασμπίντερ, «Πινακοθήκη ηλιθίων» του Τσιφόρου…- ενώ συνυπέγραψε με τη Λυδία Κονιόρδου την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή στην Επίδαυρο με το Εθνικό Θέατρο. Ο Δημήτρης Οικονόμου δίδαξε σε δραματικές σχολές ενώ τα τελευταία χρόνια είχε δημιουργήσει με την ηθοποιό Ναταλία Στυλιανού εργαστήριο δραματικής τέχνης.

    Θα θυμάμαι πάντα τον συγκλονιστικό ομοφυλόφιλό του στην «Εβριάνα» του Νορέν και τον Τελιέγκιν του στον «Θείο Βάνια» του Λευτέρη Βογιατζή, όπου έδωσε τεράστιες μουσικές διαστάσεις σε ένα ρολάκι. [Γιώργος Δ. Κ. Σαρηγιάννης, ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010]

    //