Category Archives: Ντεντς Τζούντι

The Christmas double issue: Judi Dench and the Stage scholarship winners

  • By Scott Matthewman on December 16, 2010

The Christmas 2010 double issue

This week’s double issue of The Stage – on sale from today – reveals that Dame Judi Dench has won our Greatest Stage Actor poll. In this week’s paper, we reveal how you, our readers, ranked the ten nominees. And Geoffrey Colman, head of acting at Central School of Speech and Drama, reflects on the series and considers what makes the ten artists special, why performers of the past missed out on a place and the importance of versatility.

Pantomime remains hugely popular, says director Steve Marmion (Dick Whittington and His Cat, Lyric Hammersmith) – yet there are those who deride its value. The reality is that the rest of the theatre industry has a lot to learn from its ability to connect with audiences

Meanwhile, writer Mike Kenny tells Kevin Berry why theatre for kids shouldn’t begin and end with pantomime, and John Byrne reflects on some of theatre’s other Christmas traditions

Baywatch and Knight Rider star David Hasselhoff tells Catherine Usher about making his panto debut in Wimbledon, trading insults with Piers Morgan and his plans for a Serge Gainsbourg-inspried duet with his Baywatch co-star Pamela Anderson

We wanna get in touch with her again – my German label said we could have a smash record if I were to do a duet with Pamela Anderson, so I’m trying to convince her to do a song with me. She says she can’t sing, but I said, ‘We can help you with that’. If she could do the rap in the song, that would be pretty cool.

Also in The Stage this week:

With one show running on Broadway and another at London’s Southbank Centre, Kneehigh’s award-winning joint artistic director and chief executive Emma Rice tells Lucy Brown about the challenge of presenting work to a US audience and her latest project adapting the Umbrellas of Cherbourg for its debut at Leicester’s Curve

  • The Christmas TV and radio schedules are previewed by Scott Matthewman and Nick Smurthwaite
  • We showcase some of theatre photographer Tristram Kenton’s shots of the year
  • We celebrate the 15 young people who won Stage scholarships totalling over £110,000 worth of training, thanks to the generosity of our arts partners
  • Natalie Woolman and Matthew Hemley summarise the key stories in the arts and broadcasting world over 2010
  • Our look back at 2010 continues with an appraisal of the West End by Mark Shenton, Fringe theatre by Paul Vale, regional theatre by Anthony Field, Opera by George Hall, Light entertainment by Liz Arratoon, dance by Kevin Berry, television by Harry Venning and radio by Nick Smurthwaite
  • Actress Maria Hodson listens to the British Library’s Voices of the UK CD and visits its Evolving English: One Language, Many Voices exhibition
  • In our second supplement of the year looking at the burgeoning cruise ship sector, we look at the new ships being commissioned and the sort of acts companies are looking to book for them
  • Nick Smurthwaite looks back at 100 years of the London Palladium, as the BFI Southbank prepares for a season of archive film & Tv showing celebrating London’s iconic theatre and entertainment venue

And as it is Christmas, we’ve got some seasonal fun for you. From a backstage quiz (can you tell your bastard prompts from your Baddeley Cakes?) to some fiendishly difficult picture quizzes and a crossword.

The Stage Christmas issue costs £2 and is available from the usual stockists. There will be no issue next week; the next edition will be on sale on December 29.

Η κορυφαία ηθοποιός στα θεατρικά χρονικά


Το αγγλοσαξονικό θέατρο είχε την τιµητική του σε ψηφοφορία που οργάνωσε βρετανικό περιοδικό για το θέατρο. Η ντέιµ Τζούντι Ντεντς είναι η σηµαντικότερη ηθοποιός όλων των εποχών, σύµφωνα µε δηµοψήφισµα ειδικών του θεάτρου και κοινού που πραγµατοποιήθηκε στην Αγγλία. Η 76χρονη ηθοποιός επικράτησε άλλων θεατράνθρωπων της βρετανικής θεατρικής σκηνής, όπως ο σερ Λόρενς Ολίβιε και ο Τζον Γκίλγκουντ.

Το δηµοψήφισµα πραγµατοποίησε το περιοδικό για το θέατρο «Τhe Stage» – θεσµός για τα θεατρικά δρώµενα, τα οποία παρακολουθεί και καταγράφει από το 1880. Σάστισε µε το αποτέλεσµα και την τιµή που της έγινε η ντέιµ Τζούντι Ντεντς.

«∆εν έχω λόγια», έλεγε, «όµως είναι σαν κόλαση για µένα, στην οποία πρέπει να ζήσω στο εξής», εξηγούσε για το βάρος της ευθύνης που απορρέει από τη διάκριση αυτή.

Στη δεύτερη θέση ανέδειξαν – ειδικοί, κριτικοί θεάτρου και κοινό – την επίσης ντέιµ Μάγκι Σµιθ. Την τρίτη θέση κατέλαβε ο Μαρκ Ράιλανς, ονεώτερος ηλικιακά – είναι µόλις 50 ετών – από όλους τους συναδέλφους του που συνθέτουν τη λίστα µε τους δέκα καλύτερους βρετανούς ηθοποιούς όλων των εποχών. Την πεντάδα συµπληρώνουν οι θρύλοι του θεάτρου σερ Ιαν ΜΑΚΚΈΛΕΝ και σερ Λόρενς Ολίβιε που κατέλαβαν, µε τις ψήφους που συγκέντρωσαν, την τέταρτη και πέµπτη θέση αντιστοίχως.

Σύµφωνα µε τα αποτελέσµατα της κάλπης, η λίστα ανδροκρατείται, µε τη Βανέσα Ρεντγκρέιβ στην ένατη θέση να είναι η τρίτη γυναίκα της καλύτερης δεκάδας της βρετανικής θεατρικής σκηνής. Ο κατάλογος θα δηµοσιευτεί στη χριστουγεννιάτικη έκδοση του περιοδικού µαζί µε τη βαθµολογία των συντακτών του εντύπου. Σύµφωνα µε την κρίση και την ψήφο τους, η ντέιµ Τζούντι Ντεντς κατέλαβε την πρώτη θέση, την οποία µοιράστηκε µε τον σερ Λόρενς Ολίβιε, αφήνοντας στο δεύτερο σκαλοπάτι τον Τζον Γκίλγουντ και τον Πολ Σκόφιλντ στην τρίτη θέση. Ωστόσο, άλλοι σπουδαίοι ερµηνευτές δεν πλασαρίστηκαν στη δεκάδα, όπως ο Θέσπις, ο αρχαίος Ελληνας που λογίζεται ως ο πρώτος ηθοποιός, ή ο Ντέρεκ Τζάκοµπι.

Είναι η πρώτη φορά στα 130 χρόνια κυκλοφορίας του που το περιοδικό «The Stage» διοργάνωσε ψηφοφορία. «Ολα αυτά τα χρόνια γράφουµε για τους ανθρώπους που εργάζονται στη θεατρική βιοµηχανία και η έρευνά µας για τον κορυφαίο ηθοποιό όλων των εποχών απαρτίζεται από ταλαντούχους ανθρώπους που κοσµούν το βρετανικό θέατρο», ανέφερε ο διευθυντής σύνταξης Αλιστερ Σµιθ. [Χ.Ν.Ε.Ι., ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010]

ΗΝΤΕΪΜ ΤΖΟΥΝΤΙ ΝΤΕΝΤΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΠΕΡΙΖΗΤΗ: «Δεν θα παραιτηθώ, δεν θα πω «αρκετά»»

    «Εκτιµώ τους ανθρώπους µε καλούς τρόπους. Μισώ εκείνους που σε σκουντάνε στα πεζοδρόµια και δεν ζητούν συγγνώµη» λέει

    Για την αεικίνητη ντέιµ Τζούντι Ντεντς, η ωριµότητα είναι προσόν για µια καριέρα στον κινηµατογράφο. Κάθε φορά που ακούει ηθοποιούς του Χόλιγουντ να παραπονιούνται ότι δεν υπάρχουν καλοί ρόλοι για γυναίκες άνω των 50, η Τζούντι Ντεντς χαµογελάει. Εκείνη είναι 75 και αποτελεί µια από τις πιο περιζήτητες ηθοποιούς σε Βρετανία και Αµερική. Το αποδεικνύει µε τις έξι υποψηφιότητες για Οσκαρ, τις 12 ταινίες και τις θεατρικές παραγωγές στις οποίες έχει συµµετάσχει τα τελευταία 15 χρόνια.

    Αριστοκρατική φυσιογνωµία, ευγενικός άνθρωπος και ακριβής στα λόγια της, η Ντέιµ Τζούντι Ντεντς θα µπορούσε να κατοικεί σε παλάτι. «Εκτιµώ τους ανθρώπους µε καλούς τρόπους. Μισώ εκείνους που σε σκουντάνε στα πεζοδρόµια και δεν ζητούν συγγνώµη» λέει στους «Τimes».

    Την έχουν ταυτίσει µε τη βασίλισσα Βικτωρία που ερµήνευσε στην ταινία «Η Μεγαλειοτάτη Κυρία Μπράουν» (1997) ή µε την Ελισάβετ Α’ στον «Ερωτευµένο Σαίξπηρ» (1998) – για την ολιγόλεπτη αυτή εµφάνισή της κέρδισε Οσκαρ.

    «Δεν µου αρέσουν οι τίτλοι. Ποτέ δεν ήθελα τον τίτλο “ντέιµ”. Τι να τον κάνω; Νιώθω σαν φλιτζάνι πίσω από το τζάµι ενός ντουλαπιού» εξηγεί η βρετανίδα ηθοποιός.

    Η απώλεια του συζύγου της, Μάικλ Γουίλιαµς, άφησε ένα µεγάλο κενό στην Τζούντι Ντεντς. Ηταν παντρεµένοι επί 30 χρόνια ενώ συνεργάστηκαν στην τηλεοπτική σειρά «Α fine romance». «Ο Μάικλ διάβαζε σχολαστικά τα σενάρια που µου πρότειναν. Ηξερε τι θα µου κέντριζε το ενδιαφέρον» λέει η ντέιµ Τζούντι Ντεντς, που έκανε το ντεµπούτο της ως θεατρική ηθοποιός το 1957 στο Οld Vic του Λονδίνου.

    Οσο για τη µέθοδο µε την οποία δουλεύει, δεν θέλει να διαβάζει τα σενάρια πριν ξεκινήσουν οι πρόβες. «Επιλέγω τον επόµενο ρόλο βήµα βήµα µε βάση το ένστικτο. Κάποιες φορές δεν µου βγαίνει σε καλό» σχολιάζει. Αλλες φορές επιλέγει την ταινία µε βάση τη χώρα στην οποία θα γυριστεί. Αποφάσισε, λ.χ., να παίξει στη νέα ταινία «Τhe best exotic marigold hotel» (την οποία θα σκηνοθετήσει ο Τζο Μάντεν, γνωστός από τον «Ερωτευµένο Σαίξπηρ») επειδή «τα γυρίσµατα θα γίνουν στην Ινδία».

    Υπάρχουν και φορές που ερµηνεύει τον ρόλο της χωρίς να καταλαβαίνει καλά καλά τι συµβαίνει. «Στην ταινία του Τζέιµς Μποντ “Quantum of Solace” δεν µπορούσα να καταλάβω τι συµβαίνει. Μπήκα, λοιπόν, είπα το κοµµάτι µου κι έφυγα» λέει η Τζούντι Ντεντς, που ετοιµάζει και τα αποµνηµεύµατά της. [Επιµέλεια: Δάφνη Κοντοδήµα, ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010]

    27 Μαρτίου 2010. To Μήνυμα Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου από την Τζούντι Ντεντς

    Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου (Δ.Ι.Θ.). Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Δ.Ι.Θ. επιλέγει κάθε φορά μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου από μια χώρα-μέλος για να γράψει το μήνυμα το οποίο διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε σε όλον τον κόσμο. Κατά καιρούς μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου έχουν γράψει οι: Ζαν Κοκτώ, Άρθουρ Μίλλερ, Λώρενς Ολίβιε, Ζαν Λουί Μπαρώ, Πήτερ Μπρουκ, Πάμπλο Νερούδα, Ευγένιος Ιονέσκο, Λουκίνο Βισκόντι, Μάρτιν Έσλιν, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Ρομπέρ Λεπάζ, Αουγκούστο Μποάλ κ.ά. Φέτος το μήνυμα έγραψε η βρετανίδα ηθοποιός Dame Τζούντι Ντεντς [Dame Judi Dench]. Το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου είθισται να διαβάζεται σε κάθε θέατρο πριν από την παράσταση της 27ης Μαρτίου.

    Μήνυμα Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου
    Dame Judi Dench

    Η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου αποτελεί ευκαιρία για να γιορτάσουμε το Θέατρο στις τόσες και τόσες μορφές του. Το θέατρο είναι πηγή διασκέδασης και έμπνευσης και έχει τη δυνατότητα να ενώνει τους διαφορετικούς πολιτισμούς και ανθρώπους που υπάρχουν στον κόσμο. Όμως μπορεί να είναι κάτι περισσότερο απ’ αυτό, αφού προσφέρει επίσης ευκαιρίες εκπαίδευσης και ενημέρωσης.

    Σ’ όλο τον κόσμο παίζεται θέατρο και όχι πάντα σε παραδοσιακό θεατρικό περιβάλλον. Παραστάσεις μπορούν να προκύψουν σε ένα μικρό χωριό στην Αφρική, κοντά σε ένα βουνό στην Αρμενία, σε ένα μικρό νησί στον Ειρηνικό. Το μόνο που χρειάζεται, είναι ένας χώρος και ένα κοινό. Το θέατρο έχει τη δυνατότητα να μας κάνει να χαμογελάμε, να μας κάνει να κλαίμε, αλλά πρέπει επίσης να μας κάνει να σκεφτόμαστε και να εκφραζόμαστε.

    Το θέατρο προκύπτει μέσα από την ομαδικότητα. Οι ηθοποιοί είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται στο προσκήνιο, όμως υπάρχει επίσης ένας υπέροχος κόσμος ανθρώπων που βρίσκεται στο παρασκήνιο. Είναι εξίσου σημαντικοί όσο και οι ηθοποιοί και τα διαφορετικής φύσης εξειδικευμένα ταλέντα τους καθιστούν δυνατή την πραγματοποίηση μιας παράστασης. Έχουν κι αυτοί μερίδιο σε όποιο θρίαμβο και επιτυχία προκύψει.

    Η 27η Μαρτίου έχει καθιερωθεί επίσημα ως Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου. Με πολλούς τρόπους θα πρέπει κάθε μέρα να θεωρείται μέρα θεάτρου, καθώς έχουμε την ευθύνη να συνεχίσουμε την παράδοση να ψυχαγωγούμε, να εκπαιδεύουμε και να διαφωτίζουμε το κοινό μας, χωρίς το οποίο δεν θα μπορούσαμε να υπάρξουμε.

    • Dame Judi Dench

    Μια από τις πιο καταξιωμένες και δημοφιλείς ηθοποιούς η Judith Olivia Dench ή Judi Dench, όπως είναι γνωστή, διαπρέπει επί δεκαετίες στο θέατρο, τη μεγάλη οθόνη και την τηλεόραση. Στην Βρετανία η Judi Dench θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες ηθοποιούς της μεταπολεμικής περιόδου, κυρίως λόγω της δουλειάς της στο θέατρο, το οποίο αποτέλεσε και το δυνατό της σημείο κατά τη διάρκεια της καριέρας της. Έχει τιμηθεί από το βρετανικό κράτος για την προσφορά της στο θέατρο και το 1988 της απονεμήθηκε ο τίτλος της Dame.

    Κυρίως σαιξπηρική ηθοποιός, η Judi Dench ξεχώρισε στο θέατρο και συγκεκριμένα στη Royal Shakespeare Company όπου ερμήνευσε πολλούς πρωταγωνιστικούς ρόλους κλασικών, μοντέρνων και κωμικών χαρακτήρων. Η Judi Dench εμφανίστηκε επίσης στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο.

    Γεννημένη στο Γιορκ της Αγγλίας, στις 9 Δεκεμβρίου το 1934 έκανε το ντεμπούτο της ως σαλιγκάρι σε μια σχολική παράσταση στο δημοτικό. Αφού τελείωσε καλλιτεχνικό σχολείο, σπούδασε υποκριτική στη Central School of Speech and Drama του Λονδίνου. Το 1957 έκανε το επαγγελματικό θεατρικό ντεμπούτο της ως Οφηλία στην παράσταση Άμλετ του θιάσου Old Vic στο Λίβερπουλ. Ακολούθησε μια πολύ παραγωγική θεατρική καριέρα με πολλές παραστάσεις με το Royal Shakespeare Company και το Εθνικό Θέατρο της Μ. Βρετανίας.

    Στην τηλεόραση εμφανίστηκε με επιτυχία την ίδια περίοδο στην σειρά A Fine Romance από το 1981 έως το 1984 και από το 1992 συμμετείχε στην τηλεοπτική ρομαντική κωμωδία As Time Goes By. Από το 1995 η Judi Dench έγινε γνωστή σ’ ολόκληρο τον κόσμο ως το αφεντικό «Μ» του πράκτορα James Bond 007. Οι τελευταίες ταινίες του James Bond που συμμετείχε είναι το Casino Royale (2006) και το Quantum of Solace (2008). Τιμήθηκε με αρκετά σημαντικά κινηματογραφικά βραβεία για το ρόλο της ως Βασίλισσα Βικτωρία στην ταινία Κυρία Μπράουν (1997) και έχει αναγνωριστεί για την υποκριτική της σε ταινίες όπως Ερωτευμένος Σαίξπηρ (1998), Chocolat (2000), Iris (2001), Mrs Henderson Presents (2005), και Notes on a Scandal (2006) καθώς και για την τηλεοπτική παραγωγή The Last of the Blonde Bombshells (2001).

    Θεωρείται από τους κριτικούς ως μια από τις μεγαλύτερες ηθοποιούς της μεταπολεμικής περιόδου και συχνά το βρετανικό κοινό της έχει ανακηρύξει καλύτερη Βρετανίδα ηθοποιό. Η Judi Dench υπήρξε πολλές φορές υποψήφια για βραβεία για την ερμηνεία της στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Τα βραβεία που έχει κερδίσει περιλαμβάνουν δέκα Βραβεία BAFTA, επτά Βραβεία Laurence Olivier, δύο βραβεία Screen Actors Guild, δύο Χρυσές Σφαίρες, ένα Όσκαρ, και ένα Βραβείο Tony.

    Μετάφραση για το Ελληνικό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου
    Βίκυ Μαντέλη & Νεόφυτος Παναγιώτου

    Νεράιδα στα 76 της χρόνια

    • Σαν δύο «ευφυείς συζύγους», που λατρεύει ο ένας τον άλλο, διαφωνούν με ήπιο τρόπο για ημερομηνίες, ξεχνούν ονόματα.

    Ωστόσο συμπληρώνει ο ένας στα μισά τη φράση του άλλου κι είναι πραγματικά πανευτυχείς όταν ανακαλούν παιγνιωδώς το παρελθόν τους. Τόσο στενή και οικεία, τόσο ουσιαστική είναι η σχέση του 80χρονου σερ Πίτερ Χολ με την 76χρονη ντέιμ Τζούντι Ντεντς, σύμφωνα με τους «Σάντεϊ Τάιμς».

    Χθες βράδυ, 48 χρόνια μετά, ξαναέδωσαν πνοή στο «Ονειρο θερινής νύχτας». Η Ντεντς είναι στη σκηνή του Rose Theater στο Λονδίνο, όπως και στην παράσταση του Χολ με τη Royal Shakespeare Company στο Στάτφορντ το ’62, η Τιτάνια.

    Πραγματικά είναι αστείο να σκέφτεσαι τον σπουδαίο Βρετανό σκηνοθέτη να διστάζει να της ζητήσει να υποδυθεί ξανά τη βασίλισσα, που ο δαιμόνιος Πουκ μαγεύει για να ερωτευτεί τον λάθος… άνδρα. Τόλμησε και της ξαναπρότεινε ένα ρόλο που στα νιάτα της ερμήνευσε, υπό την καθοδήγησή του, σχεδόν γυμνή, γιατί η νέα του είναι «θέατρο εν θεάτρω». Η Ντεντς είναι η Ελισάβετ Ι, που υποδύεται την Τιτάνια.

    Δεν ήταν μια απόφαση αυθαίρετη. Ο Χολ ανέτρεξε για τη συγκεκριμένη λύση στην ιστορία του «Ονείρου». Η βασίλισσα Ελισάβετ υπήρξε μαικήνας του θεάτρου. Συχνά φιλοξενούσε στο παλάτι της τον θίασο του Σέξπιρ. Υπάρχουν, μάλιστα, μαρτυρίες ότι συχνά η Αυλή συμμετείχε στις παραστάσεις, αναλαμβάνοντας και ρόλους. Γιατί όχι λοιπόν και η ίδια η Ελισάβετ;

    Η Ντεντς έχει παρελθόν με τον απαιτητικό σεξπιρικό ρόλο -τόσο που γνωρίζει απ’ έξω όλα τα λόγια της Τιτάνια. Την πρωτοερμήνευσε παιδούλα σε μαθητική παράσταση στο Γιόοκ. Ακολούθησε η παράσταση του Χολ στο Στάτφορντ αλλά και σε ταινία του το ‘ 68 -τότε εμφανιζόταν σχεδόν ολόγυμνη, αφού ο σκηνοθέτης αποφάσισε ξαφνικά ότι δεν χρειαζόταν το κοστούμι της. Σε ένα θίασο με Ερμία την Ελεν Μίρεν και Ελένη την Ντάιαν Ριγκ, η 33χρονη Ντεντς ήταν η πιο αισθαντική παρουσία.

    Η σχέση της Ντεντς με τη βασίλισσα Ελισάβετ είναι άλλη «ιστορία»: ως μοχθηρή ηλικιωμένη Ελισάβετ στον «Ερωτευμένο Σέξπιρ» του Τζον Μάντεν ,το ’98, κέρδισε ένα Οσκαρ κι ένα Bafta.

    Δεν θα μπορούσε, πάντως, εύκολα να αρνηθεί κάτι στον αγαπημένο της Χολ. Τους συνδέουν εννιά θεατρικές συνεργασίες, απ’ το ’62, οπότε η ηθοποιός συστρατεύτθκε στη Royal Shakespeare Company. Με περισσότερη νοσταλγία και τρυφερότητα δεν ανακαλεί, πάντως, το «Ονειρο θερινής νυκτός», αλλά το «Αντώνιος και Κλεοπάτρα» του ’87 στο Εθνικό Θεάτρο με τον Αντονι Χόπκινς.

    Υπάρχει κι άλλος λόγος, αμιγώς κοινωνικός, για τον οποίο είπε αμέσως «ναι» στην Τιτάνια στα 76 της χρόνια. Ηθελε να βοηθήσει τον σκηνοθέτη στην προσπάθειά του να προσελκύσει κοινό σε ένα τοπικό, περιθωριακό θέατρο του νοτιοδυτικού Λονδίνου, που το Arts Council δεν θεωρεί άξιο επιχορήγησης.

    ΙΩΑΝΝΑ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010

    Συνεχίζει με μπαστούνι η Τζούντι Ντεντς…

    Τζούντι Ντεντς
    • Συνεχίζει με μπαστούνι. Τον αστράγαλό της στραμπούλιξε η Τζούντι Ντεντς, έξω από το θέατρο Wyndham στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου. Η ατυχία της αυτή της κόστισε τέσσερις ημέρες αποχή από την παράσταση «Μadame de Sade» όπου υποδύεται μιαν αριστοκράτισσα, τη Μadame Μontreuil- το θεατρικό έχει γράψει ο Ιάπωνας Γούκιο Μισίμα. Τώρα, για να επιστρέψει όσο πιο γρήγορα γίνεται στη βάση της, πρέπει να χρησιμοποιήσει μπαστούνι την ώρα που παίζει. Ο ρόλος της θα υποστεί κάποιες μικρές τεχνικές αλλαγές (όπως είπε και ο εκπρόσωπος του θιάσου) αλλά αυτό δεν φαίνεται να πτοεί το ηθικό της- οι Βρετανοί μάλιστα την έχουν ψηφίσει ως τη σημαντικότερη ηθοποιό που έχει αναδείξει η χώρα τους μαζί με τον Άντονι Χόπκινς. [ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009]

    Highlights of 2009: Theatre

    Lily Allen’s second album, Jude Law as Hamlet, Michael Sheen as Brian Clough, Martin Amis on feminism – 2009 promises a variety of treats in the arts. Our critics predict what will make waves in the coming months

    By Alice Jones, Tje Independent, Friday, 2 January 2009

    At Wyndham's, the Donmar continues its heavyweight season with Madame de Sade. Risky, perhaps, but the casting ? Judi Dench, Frances Barber and Rosamund Pike ? is solid gold.


    At Wyndham’s, the Donmar continues its heavyweight season with Madame de Sade. Risky, perhaps, but the casting – Judi Dench, Frances Barber and Rosamund Pike – is solid gold.

    The hoary old complaint that there aren’t enough straight plays in the West End should be put firmly to bed in 2009. At Wyndham’s, the Donmar continues its heavyweight season with Madame de Sade. Risky, perhaps, but the casting – Judi Dench, Frances Barber and Rosamund Pike – is solid gold. It will be followed, in June, by Jude Law’s Hamlet. Other upcoming classics include A View from the Bridge, with Ken Stott and Hayley Atwell, and Waiting for Godot with Ian McKellen and Patrick Stewart, while James McAvoy stars in Three Days of Rain at the Apollo in February.

    Elsewhere, Nicholas Hytner directs Helen Mirren and Dominic Cooper in Phaedra at the National in June. And at the Old Vic, Kevin Spacey has programmed a meaty season, starting with Richard Dreyfuss in Complicit, a new political drama. It’s followed by Sam Mendes, as his transatlantic company, including Simon Russell Beale, Rebecca Hall and Ethan Hawke, tackle The Cherry Orchard and The Winter’s Tale.

    As for newer talents, I’m excited by the Royal Court slate, which has new plays from Polly Stenham (That Face) and Marius von Mayenburg (Ugly One). It’s also thrilling to see that experimental experts Complicite, Improbable and Paines Plough are all back soon with, respectively, a Japanese collaboration (Shun-kin, Barbican), a Pan-inspired romp (Panic, Barbican) and a City Boy drama (Roaring Trade, Soho Theatre).

    Outside London, the RSC launches its exciting three-year Russian partnership. Lenny Henry’s debut in the Northern Broadsides’ touring Othello will be worth a look and Leicester’s new Curve hits its stride with The Pillowman and Tim Supple’s As You Like It, a follow-up to his spell-binding A Midsummer Night’s Dream. And musicals are far from dead. Sister Act, Priscilla Queen of the Desert (starring Jason Donovan) and the Broadway hit Spring Awakening are all coming up. But first up is Cameron Mackintosh’s Oliver!. Who could possibly ask for more?

    Theatre: what not to miss in 2009

    Polly Stenham’s Tusk Tusk opens in London in March. Photograph: Sarah Lee/Guardian

    Polly Stenham

    Spring Awakening

    This rock-musical version of Frank Wedekind’s play about teenage sexual angst in 19th-century Germany was a big hit in New York. Now the Atlantic Theater Company production, directed by Michael Mayer and choroegraphed by Bill T Jones, comes to London with a young British cast. Let’s hope it doesn’t shy away from the original play’s controversial scene of communal masturbation.

    • Lyric Theatre, Hammersmith (0871 221 1729), 23 Jan-28 Feb

    The Hounding of David Oluwale

    The stage version of an astonishing book by Kester Aspden, described as «a kind of In Cold Blood set in Leeds». It tells the story of the eponymous hero, whose battered body was found in the river Aire in 1969, and who proved to have been the victim of systematic police brutality. Aspden’s book has been adapted for Eclipse Theatre by Oladipo Agboluaje and is directed by Dawn Walton. Its staging promises to reopen old wounds and ancient scandals.

    • West Yorkshire Playhouse, Leeds (0113 213 7700), 31 Jan-21 Feb, then touring.


    This looks like being the key Shakespeare play of 2009 with two prominent productions on offer. The first of the year, directed by Kathryn Hunter for the RSC, stars the tremendous Patrice Naiambana, who hugely impressed in the Shakespeare history cycle. The second has Shakespeare debutant Lenny Henry as the Moor, in a Northern Broadsides production directed by Barrie Rutter. Since both go on extensive spring tours, they should offer a fascinating chance to contrast and compare.

    • RSC production is at the Arts Centre, Warwick (024 7652 4524) from 30 Jan – 7 Feb, then touring. Northern Broadsides’ production opens at West Yorkshire Playhouse, Leeds (0113 213 7700) from 14 Feb-14 March, then touring.

    England People Very Nice

    Richard Bean addressed the state of the nation in The English Game in 2008. Now he tackles the subject of immigration, from the 17th century to today. In this epic comedy he shows how the French Huguenots, the Irish, the Jews and the Bangladeshis have successively entered the chaotic world of Bethnal Green in east London. Nicholas Hynter, opening a new NT Travelex £10 season, directs a large cast headed by Olivia Colman and Sacha Darwan.

    • Olivier Theatre, London (020-7452 3000), 4 Feb-30 April.

    Madame de Sade

    Judi Dench and Rosamund Pike head an all-star cast, including Frances Barber and Deborah Findlay, for the third play in the Donmar’s sell-out West End season. The play itself, written by Yukio Mishima and translated by Donald Keene, is set in Paris on the eve of revolution and brings to life the story of the Marquis de Sade, through the experience of six remarkable women. Given that director Michael Grandage can seemingly walk on water at the moment, this should be another success.

    • Wyndham’s Theatre, London (0844 482 5120), 13 March-23 May.

    Tusk Tusk

    Polly Stenham won golden opinions, and a shelf-full of awards, for her first play, That Face, in 2007. But the second play is always the real test. Again she turns her attention to a dysfunctional family, starting with three children playing hide and seek and waiting for a mobile phone to come to life. But whose call are they waiting for, and why are they home alone? The answers, one hopes, will be revealed by Jeremy Herrin’s production designed by Robert Innes Hopkins.

    • Royal Court Theatre Upstairs, London (020 7565 5000), 28 March-2 May.

    Waiting For Godot

    Reviled in 1955 for its obscurity, Beckett’s play has now achieved the status of a pop-classic: «the laughter-riot of two continents», it was once dubbed in a New York revival. It now comes to us with Ian McKellen and Patrick Stewart as the two odorous old tramps waiting for the non-arriving Godot. Since both actors are well schooled in the tradition of north-country, music-hall comedy, they should have no difficulty with Beckett’s vaudevillian humour. Sean Mathias directs.

    • Theatre Royal Haymarket, London (0845 481 1870), 30 April-28 June.


    Famed as a novelist, Edna O’Brien is certainly underrated as a playwright. Here, in this brand new play, she returns to her familiar themes of love and betrayal. The story revolves around a middle-aged man, his wife and his passion for a young girl. Brenda Blethyn, who won glowing reviews for her performance in The Glass Menagerie both in Manchester and on tour, stars in this production, and the ever-reliable Braham Murray directs.

    • Royal Exchange, Manchester (0161 833 9833), 13 May-13 June.

    Julius Caesar

    Lucy Bailey, with her productions of Titus Andronicus and Timon of Athens at the Bankside Globe in London, has emerged as one of the best directors of Shakespeare’s more difficult plays. Although this Roman tragedy is always seen as a gilt-edged classic, it rarely lives up to expectations. Can Bailey take the curse of this broken-backed epic? One hopes so, especially as she will be working with the RSC’s newly created three-year ensemble.

    • Courtyard, Stratford-upon-Avon (0844 800 1110), 15 May-2 Oct.

    Everybody Loves a Winner

    Bingo was once seen as theatre’s deadly enemy. Now it takes over the Royal Exchange, with the in-the-round auditorium turned into a bingo parlour, and some of the audience taking part in the action. The play itself, which kicks off the 2009 Manchester International Festival, will be devised by the director, Neil Bartlett, and the cast in rehearsal, so who knows what to expect? An entertaining shambles, or a triumphant full house in which some spectators may actually turn a profit?

    • Royal Exchange, Manchester (0161 833 9833), 1 July-1 Aug.