Category Archives: Νικολαΐδης Βασίλης

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ «Τα ΔΗΠΕΘΕ υπάρχουν για να υπάρχουν»

  • Ο διευθυντής του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Αγρινίου επισημαίνει τα προβλήματα της περιφέρειας

Διανύει την τρίτη του σεζόν στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου. Ο σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαΐδης συνεχίζει να μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στην Αθήνα και στην έδρα του θεάτρου της Αιτωλοακαρνανίας. Για εφέτος έχει ετοιμάσει ένα ποικίλο ρεπερτόριο, ενώ ολοκληρώνει και τη διανομή για την καλοκαιρινή εξόρμηση του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου στην Ελλάδα.

«Τα περισσότερα ΔΗΠΕΘΕ υπολειτουργούν και υπάρχουν μόνο για να υπάρχουν» λέει. «Υπάρχουν ΔΗΠΕΘΕ και ΔΗΠΕΘΕ» προσθέτει, υπερασπιζόμενος τον θεσμό. Ο ίδιος βρίσκεται στην αρχή της τρίτης και εξαιρετικά δύσκολης περιόδου, στην οποία έχει σύμμαχο τη δημοτική αρχή της πόλης. «Μας στέλνουν με μεγάλη καθυστέρηση τα χρήματα, ενώ την πρώτη χρονιά, από τις 200.000 που έπρεπε να μας δώσει το υπουργείο Πολιτισμού, μας έδωσε 93.000!». Συνολικά ο προϋπολογισμός ενός ΔΗΠΕΘΕ ανέρχεται σε 400.000 ευρώ, τα οποία δίνουν το ΥΠΠΟ και ο δήμος- στο Αγρίνιο ο δήμαρχος είναι πρόεδρος του ΔΣ. «Στο Αγρίνιο ο δήμος μάς δίνει περισσότερα, ενώ από πέρυσι έχει αναλάβει το προσωπικό του θεάτρου, πλην δύο- τριών ανθρώπων που αμείβονται από το ΔΗΠΕΘΕ».

Ο ίδιος πιστεύει ότι οι πολλές εναλλαγές υπουργών έχουν φέρει επιπλέον προβλήματα, καθώς η ενημέρωση τρώει χρόνο… «Το θέμα είναι ότι ο κόσμος στην περιφέρεια δεν έχει συνηθίσει να βλέπει θέατρο τον χειμώνα. Γι΄ αυτό και τα περισσότερα ΔΗΠΕΘΕ υπολειτουργούν και ετοιμάζουν την καλοκαιρινή περιοδεία τους». Ετσι, τώρα που άρχισε να «τρέχει» η χειμερινή σεζόν, ο Β. Νικολαΐδης οργανώνει τη θερινή παραγωγή του: Θα ανεβάσει ένα είδος που αγαπά πολύ, το κωμειδύλλιο, και συγκεκριμένα τον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας». Αυτές τις ημέρες κλείνει τον θίασο.

Το ρεπερτόριο της τρέχουσας περιόδου περιλαμβάνει πολλά και διαφορετικά θεάματα- θέατρο, χορό, μουσική, ποίηση… «Πρέπει να δίνουμε ερεθίσματα σε έναν κόσμο που δεν ζει στην Αθήνα, να δίνουμε ευκαιρίες στους θεατές. Γι΄ αυτό προτείνουμε μια μεγάλη γκάμα πραγμάτων. Για να μπει το θέατρο στη ζωή τους πρέπει να τους δώσουμε χρόνο. Τίποτε δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη» εξηγεί.

Τ ο πρόγραμμα ξεκίνησε με την παιδική-νεανική σκηνή και το έργο του Παναγιώτη Λάρκου «Ο βραχνιασμένος φαλτσοτενόρος και οι περιπέτειες της δημοτικής μπάντας». Συνεχίζεται με ρεσιτάλ ινδικού κλασικού χορού της Λήδας Σάνταλα , ενώ θα ακολουθήσει η βασική παραγωγή της Κεντρικής Σκηνής με το «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα» του Γουίλι Ράσελ, σε σκηνοθεσία του Βασίλη Νικολαΐδη και με τους Κάτια Γέρου, Γιάννη Κρανά (πρεμιέρα στις 18 Δεκεμβρίου).

Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται επίσης η stand up comedy «Θέαμα με γκλίτερ και στρας» με τον Γιάννη Δρακόπουλο, το έργο του Στρατή Πανούριου «Delirium Τremens», καθώς και μια μουσικοχορευτική παράσταση με τη Μάνια Παπαδημητρίου . Επίσης, το αφιέρωμα στον Κώστα Γιαννίδη με τον Τάση Χριστογιαννόπουλο και το χοροθέατρο «Νταλίκα» με τις «Ευγενείς αποδράσεις». Τον Φεβρουάριο θα παρουσιασθεί στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου το έργο «Εχθροί εξ αίματος» του Αρκά από το Θέατρο του Νέου Κόσμου, ενώ την 1η Μαρτίου θα δώσει ρεσιτάλ ο Μάριος Φραγκούλης . Η σεζόν θα κλείσει με το αφιέρωμα στον Μπέρτολτ Μπρεχτ και την Εύα Κοταμανίδου .

Παράλληλα έχει ξεκινήσει η λειτουργία της Κινηματογραφικής Λέσχης με προβολές (κάθε Τρίτη και Τετάρτη) σημαντικών ταινιών από την παγκόσμια παραγωγή. Τέλος, ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο, επίτιμο δημότη του Αγρινίου, πραγματοποιήθηκε στις αρχές Νοεμβρίου με τη συμμετοχή των Τζένης Δριβάλα, Εύας Κοταμανίδου, Δημήτρη Μόσχου και Μανώλη Μητσιά. «Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για ένα θέατρο που λειτουργεί το Σαββατοκύριακο » σημειώνει ο Βασίλης Νικολαΐδης. «Μακάρι κάθε φορά να κερδίζουμε και έναν καινούργιο θεατή». Και καταλήγει: «Για μένα ορθώς υπάρχουν τα ΔΗΠΕΘΕ, γιατί συμβάλλουν στην πολιτιστική αποκέντρωση. Και αυτό είναι κάτι που το κατάλαβε πρώτη η Μελίνα Μερκούρη. Απλώς έχει παρεξηγηθεί ο θεσμός. Γι΄ αυτό και ο ρόλος του πρέπει να επαναπροσδιορισθεί» .

  • ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ,  Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009
Advertisements

ΔΗΠΕΘΕ ΑΓΡΙΝΙΟΥ: «Ευριπίδου σπαράγματα»

«Ευριπίδου σπαράγματα» με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου

«Ευριπίδου σπαράγματα» τιτλοφορείται η παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου (σήμερα) στο μικρό θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, σε συμπαραγωγή με το Ελληνικό Φεστιβάλ. Η σκηνοθεσία είναι του Βασίλη Νικολαΐδη. Η παράσταση, που θα παιχθεί και στο φεστιβάλ του Δήμου Χαλανδρίου (6/7 στο θέατρο «Ρεματιά» 9μμ), περιλαμβάνει σωζώμενα αποσπάσματα από τις χαμένες τραγωδίες του Ευριπίδη «Υψιπύλη», «Κρήτες», «Ανδρομέδα», «Φαέθων» και μέρη άλλων τραγωδιών «Τήλεφος», «Οιδίπους», «Βελλεροφόντης», «Μελανίππη» κ.ά. Τη σύνθεση των κειμένων έκανε ο φιλόλογος Γιάννης Λιγνάδης. Σκηνικά – κοστούμια Γιάννη Μετζικώφ, μουσική Πέτρου Ταμπούρη, στίχοι Γιάννη Καλατζόπουλου, χορογραφίες Ερσης Πήττα, φωτισμοί Ελευθερίας Ντεκώ. Παίζουν: Λουκία Πιστιόλα, Γιάννης Κρανάς, Αννα Κουτσαφτίκη, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Θανάσης Κουρλαμπάς, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Μαρία Παρασύρη, Αναστασία Κατσιναβάκη, Παναγιώτης Λάρκου, Βαγγέλης Ψωμάς, Ζαχαρούλα Κλειματσάκη, Βασιλική Κυπραίου.

Ο χαμένος Ευριπίδης στο φως. «ΣΠΑΡΑΓΜΑΤΑ» ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ ΣΤΗ ΜΙΚΡΗ ΕΠΙΔΑΥΡΟ

«Δεν υπάρχει στην παράσταση κάποιος επινοημένος συνδετικός δραματουργικός κρίκος. Απλώς είναι μια ομάδα, μία παρέα, ένας θίασος έντεκα ατόμων που σαν να μας λέει κομμάτια που έχει διαβάσει. Με τον πιο απλό  δυνατό τρόπο», λέει ο σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαΐδης για τον τρόπο  με τον οποίον έστησε την παράσταση «Ευριπίδου σπαράγματα»
«Δεν υπάρχει στην παράσταση κάποιος επινοημένος συνδετικός δραματουργικός κρίκος. Απλώς είναι μια ομάδα, μία παρέα, ένας θίασος έντεκα ατόμων που σαν να μας λέει κομμάτια που έχει διαβάσει. Με τον πιο απλό δυνατό τρόπο», λέει ο σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαΐδης για τον τρόπο με τον οποίον έστησε την παράσταση «Ευριπίδου σπαράγματα»
  • Ο Βασίλης Νικολαΐδης πηγαίνει για πρώτη φορά το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου που διευθύνει στη Μικρή Επίδαυρο με «Ευριπίδου σπαράγματα»
  • «Όταν, το 2004, έκανα στην Επίδαυρο με το Εθνικό τον “Ιππόλυτο” του Ευριπίδη είχα έρθει σε επαφή με τον φιλόλογο Γιάννη Λιγνάδη. Που μου είχε μιλήσει για τα άγνωστα και χαμένα έργα του Ευριπίδη και τα σπαράγματά τους που σώζονται. Είχαμε μάλιστα βάλει στην παράσταση δυο-τρία αποσπασματάκια από τον χαμένο “Ιππόλυτο καλυπτόμενο”. Τότε μου γεννήθηκε η ιδέα μιας παράστασης- σύνθεσης των Ευριπίδειων σπαραγμάτων. Είχα μιλήσει και με τον Νίκο Κούρκουλο αλλά το σχέδιο δεν προχώρησε, έμεινε στο συρτάρι. Τώρα που έχω αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου μίλησα με τον Γιώργο Λούκο για την ιδέα και η πρόταση έγινε αμέσως δεκτή από το Ελληνικό Φεστιβάλ που ανέλαβε τη συμπαραγωγή».
  • Και ο σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαΐδης φέρνει φέτος το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Επιδαύρου- στη Μικρή Επίδαυρο- με την παράσταση «Ευριπίδου σπαράγματα ή Απλά μαθήματα μιας άγνωστης μυθολογίας». Η μετάφραση είναι του Γιάννη Λιγνάδη, ενώ η Αγαθή Δημητρούκα επωμίστηκε τη δραματουργική επεξεργασία και τους στίχους. Την επιμέλεια του σκηνικού χώρου και τον σχεδιασμό των κοστουμιών έχει ο Γιάννης Μετζικώφ, η μουσική είναι του Πέτρου Ταμπούρη, οι χορογραφίες της Έρσης Πήττα και οι φωτισμοί της Ελευθερίας Ντεκώ. Παίζουν: Λουκία Πιστιόλα, Γιάννης Κρανάς, Άννα Κουτσαφτίκη, Θανάσης Κουρλαμπάς, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Μαρία Παρασύρη, Αναστασία Κατσιναβάκη, Παναγιώτης Λάρκου, Βαγγέλης Ψωμάς, Ζαχαρούλα Κληματσάκη, Βασιλική Κυπραίου. «Προσπαθήσαμε να μην υπάρχει τίποτα περιττό. Και καταλήξαμε σε μία παράσταση (σ.σ.: έδωσε την πρεμιέρα της το Σάββατο στο αρχαίο θέατρο Οινιάδων) με επτά ενότητες από τις οποίες οι δύο βασίζονται σε σκόρπια αποσπάσματα και οι άλλες πέντε σε συγκεκριμένα έργα επειδή σώζονται μέρη τους που επέτρεπαν μία δραματουργική συνέχεια.
  • Είναι οι “Κρήτες” από το οποίο σώζεται η απολογία της Πασιφάης στο δικαστήριο των Μυστών, μία αριστουργηματική σκηνή, ο “Φαέθων” από το οποίο σώζονται αποσπασματάκια αλλά από όλο το έργο, η “Ανδρομέδα” από το οποίο έχουν μείνει δύο σκηνές της αρχής και η “Υψιπύλη” από το οποίο σώζονται τα περισσότερα αποσπάσματα από όλα.
  • Στον “Τήλεφο” από σπαράγματα που σώζονται και από τον μύθο η Αγαθή Δημητρούκα δημιούργησε ένα μεγάλο “νούμερο” με πρόζα και τραγούδι». Κάτι ανάλογο, με σωζόμενα αποσπάσματα χαμένων τραγωδιών αλλά του Αισχύλου, είχε επιχειρήσει το 1979 πρώτος ο Σπύρος Ευαγγελάτος με το «Αμφι- Θέατρο».
  • Τα εγχειρήματα αυτά δεν περιορίζονται στο φιλολογικό ενδιαφέρον; Μπορούν να έχουν για το κοινό και ενδιαφέρον θεατρικό;
  • «Βεβαίως, απόλυτα. Εγώ προσωπικά έχω φτιάξει πέντε ατμόσφαιρες, πέντε κόσμους. Ημιτελείς έστω, σπαραγματικούς έστω, αλλά οι οποίοι σου αφήνουν την αίσθηση “γιατί να μην το έχουμε όλο το έργο;”. Σαν “μπουκίτσες”, είναι, όπως είπε η Κάτια Γέρου που είδε μία πρόβα, “από άγνωστους μυθικούς κόσμους”. Και κάθε ένα από τα πέντε βασικά μέρη δεν μοιάζει με το άλλο, είναι σε διαφορετικό κώδικα».

ΙΝFΟ: «Ευριπίδου σπαράγματα» την Παρασκευή και το Σάββατο, στις 21.00, στη Μικρή Επίδαυρο. Τη Δευτέρα στο Θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου. Ακολουθεί περιοδεία.

  • «Τα ΔΗΠΕΘΕ είναι ανεπιθύμητα
  • «Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι τα ΔΗΠΕΘΕ για την Πολιτεία όχι απλώς βρίσκονται σε υποδεέστερη μοίρα αλλά θα μπορούσε κανείς να πει πως είναι και ανεπιθύμητα», λέει ο Βασίλης Νικολαΐδης. «Αλλά η κατάσταση αυτή αρχίζει από τη νοοτροπία των ιθυνόντων των ίδιων των ΔΗΠΕΘΕ. Για τον χειμώνα- που τότε είναι ο ουσιαστικός προορισμός των ΔΗΠΕΘΕ, γιατί τότε είναι που ο κόσμος πρέπει κάτι να έχει να δει στον τόπο του – δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον. Και όλα τα λεφτά τα χρησιμοποιούν το καλοκαίρι, οπότε θα φωνάξουν σταρ και στάρλετ της τηλεόρασης να κάνουν παραστάσεις δεύτερης, κατά τη γνώμη μου, ποιότητας, και θα οργώσουν την αγορά μόνο και μόνο για να λένε πως υπάρχουν.
  • Έτσι άρχισε η παρακμή. Αν δεν επαναπροσδιοριστεί ο ρόλος των ΔΗΠΕΘΕ, δεν έχει νόημα η ύπαρξή τους». Αντιστέκεται στη νοοτροπία αυτή. «Όσο αντέξω. Αλλά ξέρετε πως δεν μας δέχονται σε φεστιβάλ επειδή δεν έχουμε “ονόματα”; Και επειδή δεν είμαστε “εμπορικοί”; Ακόμα και σ΄ αυτό το Φεστιβάλ των Φιλίππων! Μία φεστιβαλική επιλογή που πάει Επίδαυρο δεν είναι επιθυμητή σε ένα φεστιβάλ αρχαίου δράματος; Και δεν μιλάει κανένας! Όχι δεν θέλω να δώσω όλα τα λεφτά σ΄ έναν σταρ! Θεατρική αποκέντρωση δεν είναι το τηλεοπτικό όνομα. Ας μη γελιόμαστε. Άλλο πράγμα είναι…».
  • Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009

ΕΛΕΝ ΜΙΡΕΝ «Πέρσες» και Ευριπίδου σπαράγματα

  • Αρχίζουν την Παρασκευή τα Επιδαύρια 2009. Στο μεγάλο αρχαίο θέατρο με οκτώ πρεμιέρες και 16 παραστάσεις και στο μικρό με δύο θεατρικές και δύο μουσικές παραγωγές

Η Ελεν Μίρεν υποδύεται τη Φαίδρα στην ομώνυμη τραγωδία του Ρακίνα, που ανεβαίνει από το Royal Νational Theatre στην Επίδαυρο στις 10 Ιουλίου

Με το ενδιαφέρον στραμμένο στις ξένες παραγωγές που εφέτος παρουσιάζονται στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, ανοίγουν την προσεχή Παρασκευή τα Επιδαύρια 2009. Ως τις 21 Αυγούστου, θα δοθούν οκτώ πρεμιέρες και συνολικά δεκαέξι παραστάσεις, ενώ παράλληλα αρχίζει και το φεστιβάλ στο θέατρο της Μικρής Επιδαύρου, με τέσσερις παραγωγές, δύο θεατρικές και δύο μουσικές, που διαρκεί ως τις 24 Ιουλίου.

Η εφετινή σεζόν περιλαμβάνει τρεις ξένες παραγωγές πλάι στις τέσσερις ελληνικές και στην κυπριακή, που αποτελεί και την εναρκτήρια. Ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου (ΘΟΚ) κατεβαίνει την Παρασκευή (3-4/7) με τις «Νεφέλες» του Αριστοφάνη, σε μετάφραση Κ. Χ.Μύρη και μουσική Σταμάτη Κραουνάκη . Τη σκηνοθεσία υπογράφει τελικά ο Βαρνάβας Κυριαζής, με ομάδα κυπρίων συνεργατών. Ακολουθεί η «Φαίδρα» του Ρακίνα σε σκηνοθεσία Νίκολας Χάιτνερ, παραγωγή του βρετανικού Royal Νational Τheatre, με την Ελεν Μίρεν στον επώνυμο ρόλο (10-11/7). Με την «Αλκηστη» του Ευριπίδη ο Θωμάς Μοσχόπουλος παίρνει το βάπτισμα της Επιδαύρου, στην πρώτη του συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο και στην πρώτη ουσιαστικά ολοκληρωμένη πρότασή του πάνω στο αρχαίο δράμα. Με τους Μαρία Σκουλά, Χρήστο Λούλη, Αργύρη Ξάφη κ.ά. (17-18/7).

Με τη Ζαν Μορό, ο Αμος Γκιτάι παρουσιάζει στην Επίδαυρο την παράσταση «Ο πόλεμος των υιών του φωτός κατά των υιών του σκότους» ενώ για τη συνέχεια είναι προγραμματισμένη η τραγωδία του Αισχύλου, «Πέρσες» σε σκηνοθεσία του Ντίμιτερ Γκότσεφκαι μετάφραση της Ελένης Βαροπούλου, από το Εθνικό Θέατρο. Στον θίασο η Αμαλία Μουτούση και οι Μηνάς Χατζησάββας, Νίκος Καραθάνος, Νίκος Καραθανος, Στεφανία Γουλιώτη, Λένα Κιτσοπούλου κ.ά. (31/7-1/8). Τον Αύγουστο κατεβαίνει το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος με τις «Τρωάδες» που ανεβάζει η Νικαίτη Κοντούρη- σε μετάφραση Ελένης Βαροπούλου, με τη Λήδα Πρωτοψάλτη στον ρόλο της Εκάβης. Παίζουν: Μαρία Ναυπλιώτου, Λαμπρινή Αγγελίδου, Ιφεγένεια Δεληγιαννίδη, Πηνελόπη Μαρκοπούλου κ.ά. (7-8/8). Ο Σωτήρης Χατζάκης σκηνοθετεί (14-15/8) τους «Ορνιθες» του Αριστοφάνη σε μετάφραση Κ.Χ. Μύρη, με τους Γιώργο Αρμένη, Αλέξανδρο Μυλωνά, Χρύσα Ρώπα, Βασίλη Χαραλαμπόπουλο. Η αυλαία πέφτει με το «Χειμωνιάτικο Παραμύθι» του Σαίξπηρ σε μια συμπαραγωγή του Ολντ Βικ του Λονδίνου και της εταιρείας παραγωγής του σκηνοθέτη Σαμ Μέντες. Με τον Ιθαν Χοκ και τη Ρεμπέλα Χολ (21-22/8).

Στο Φεστιβάλ της Μικρής Επιδαύρου θα εμφανισθούν το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου με τα «Ευριπίδου Σπαράγματα» σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαΐδη (3-4/7), ο Μισέλ Καμίλο που θα δώσει συναυλία (10-11/7) όπως και ο Αλκίνοος Ιωαννίδης (17-18/7) και θα κλείσει με το «Τερατώδες αριστούργημα» του Γιάννη Ρίτσου από τον Δημήτρη Μαυρίκιο.

  • «Φαίδρα» με τη Βασίλισσα

Στιγμιότυπο από τα «Ευριπίδου σπαράγματα» που ανοίγουν το φεστιβάλ στο θέατρο της Μικρής Επιδαύρου

Αποτελεί το πρώτο μεγάλο γεγονός του καλοκαιριού- και ένα από τα σημαντικότερα του Ελληνικού Φεστιβάλ- η άφιξη της Dame Ελεν Μίρεν στην Ελλάδα για να υποδυθεί τη Φαίδρα στην ομώνυμη τραγωδία τουΡακίνα. Και αν όλοι υποκλίθηκαν στην προσωπικότητα και στη λάμψη της και την καταχειροκρότησαν στη βρετανική πρεμιέρα, δεν φαίνεται να ενθουσιάστηκαν με την παράσταση που σκηνοθετεί ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Royal Νational Τheatre Νίκολας Χάιτνερ, που έκανε ήδη πρεμιέρα στο Λονδίνο. Η κριτική στάθηκε στην πρωταγωνίστρια και στην «αργή έκρηξή της», μίλησε ιδιαίτερα για τα χρώματα των κοστουμιών της- και των κοσμημάτων της- ενώ παράλληλα υπογράμμισε ότι το τραγικό στοιχείο της ηρωίδας δεν πέρασε μέσα στη δίωρη παράσταση. Ισως γιατί ο σκηνοθέτης θέλησε να στηριχθεί στη «Βασίλισσα» (η Μίρεν κέρδισε το Οσκαρ υποδυόμενη τη βασίλισσα Ελισάβετ της Αγγλίας, το 2007) και όχι στον Ρακίνα και στο έργο του, με αποτέλεσμα να στήσει μια παράσταση χωρίς τις εντάσεις του πάθους της ώριμης γυναίκας για τον νεαρό γιο του συζύγου της. Μαζί της ο Ντόμινικ Κούπερ – τον γνωρίσαμε ως μέλλοντα γαμπρό της Μέριλ Στριπ στην κινηματογραφική ταινία «Μamma mia»- στον ρόλο του Ιππόλυτου, καθώς και οι ηθοποιοί Τζον Σράπνελ, Μάργκαρετ Τάιζακ, Γουέντι Μόργκαν, Τσίπο Τσουνγκ.

Προσωπική επιλογή της Ελεν Μίρεν, η «Φαίδρα» αποτελούσε όνειρο ζωής για εκείνη από τα νεανικά της χρόνια. Ωστόσο, όπως έγραψε ο «Ιndependent», «γιατί μια ηθοποιός όπως η Μίρεν έπρεπε να παραστήσει τη Φαίδρα της σπουδαίας αυτής τραγωδίας και όχι να είναι η ίδια η Φαίδρα;». Στις 10 Ιουλίου είναι η σειρά του ελληνικού κοινού να κρίνει τη… «Βασίλισσα».

  • Τα χαμένα τού από σκηνής φιλοσόφου

«Υψιπύλη», «Κρήτες», «Ανδρομέδα», «Φαέθων», αλλά και «Τήλεφος», «Οιδίπους», «Βελλερεφόντης», «Μελανίππη»: έργα του Ευριπίδη που δεν σώθηκαν παρά σε σπαράγματα, επέλεξε για την παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου ο καλλιτεχνικός του διευθυντής, σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαΐδης. Η παράσταση, που έκανε πρεμιέρα στις Οινιάδες (27/6), παρουσιάζεται σε συνεργασία με τον φιλόλογο Γιάννη Λιγνάδη, δραματουργική επεξεργασία-στίχους Αγαθής Δημητρούκα, σκηνογραφία Γιάννη Μετζικώφ. Με τον τίτλο «Ευριπίδου σπαράγματα» ή «Απλά μαθήματα μιας άγνωστης μυθολογίας» η παραγωγή κατεβαίνει στο Φεστιβάλ της Μικρής Επιδαύρου- έχει προηγηθεί η πρεμιέρα στις Οινιάδες ενώ θα ακολουθήσει περιοδεία. «Πολλά από αυτά έχουν ηθικοπλαστικό περιεχόμενο, αποτελούν επιγραμματικές ρήσεις ή ψόγο ή εγκώμιο γυναικών και βγήκαν στην επιφάνεια με τις μεγάλες ανασκαφές της Αιγύπτου τον 19ο αιώνα» λέει σχετικά ο Βασίλης Νικολαΐδης, ο οποίος χρησιμοποιεί τον μύθο ως συνδετικό ιστό. Χωρίς σκηνικό αλλά με δώδεκα μεταλλικά σκαμνιά επί σκηνής, οι ηθοποιοί χρησιμοποιούν κομμάτια από ύφασμα. Παίζουν: Λουκία Πιστιόλα, Γιάννης Κρανάς, Αννα Κουτσαφτίκη, Θανάσης Κουρλαμπάς κ.ά.

  • της ΜΥΡΤΩΣ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 28 Ιουνίου 2009

Τα υπόλοιπα του Ευριπίδη

  • Γνωρίζουμε ήδη τις δεκαεννέα τραγωδίες του Ευριπίδη. Κάποιες απ’ αυτές παίζονται συχνά κι άλλες σπανιότερα. Ομως ο πολυγραφότατος ποιητής είχε γράψει πολλά ακόμα έργα, τα οποία δεν διασώθηκαν παρά μόνον αποσπασματικά, εν είδει αποφθεγμάτων, διδαγμάτων, διαλόγων, μονολόγων και χορικών.

Σ’ αυτά τα αποσπάσματα, εκτεταμένα ή μη, από τις χαμένες τραγωδίες του Ευριπίδη είναι βασισμένη η παράσταση «Ευριπίδου σπαράγματα» ή «Απλά μαθήματα μιας άγνωστης μυθολογίας», συμπαραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου και του Ελληνικού Φεστιβάλ, που παρουσιάζεται την Παρασκευή και το Σάββατο στη Μικρή Επίδαυρο.

  • Συμπληρώνοντας τον μύθο

Ενα ενδιαφέρον εγχείρημα από τον σκηνοθέτη Βασίλη Νικολαΐδη, που επιχειρεί να συνθέσει σπαράγματα, χωρίς «λογικό» σύνδεσμο μεταξύ τους, αξιοποιώντας ακριβώς τον κατακερματισμένο τους χαρακτήρα, τονίζοντας επίσης την έννοια των «χαμένων» έργων, των «χαμένων» κόσμων. Τη σύνθεση έκανε ο φιλόλογος Γιάννης Λιγνάδης, που έχει ασχοληθεί ειδικά με τον Ευριπίδη κι έχει ήδη μεταφράσει όλα τα σπαράγματα από τα χαμένα δράματά του. Η δραματουργική επεξεργασία καθώς και η στιχουργική σύνθεση είναι της Αγαθής Δημητρούκα.

Η ανάσυρση του υλικού έγινε μέσα απ’ τη δεξαμενή πολλαπλών ντοκουμέντων. Επιλέχτηκαν τέσσερις τραγωδίες που διασώθηκαν εν μέρει διατηρώντας μια δραματουργική συνέχεια: «Κρήτες», «Φαέθων», «Ανδρομέδα» και «Υψιπύλη». Η διάρκειά τους είναι δέκα λεπτά, εκτός από τη μισάωρη «Υψιπύλη» που μαζί με τον «Φαέθοντα» θεωρούνται τα πιο ολοκληρωμένα έργα.

Ο θεατής διεισδύει στον μύθο, στον κόσμο του κάθε έργου, χωρίς ωστόσο να μπορεί να τον συμπληρώσει ή να τον ολοκληρώσει λογικά. Στις «τρύπες» του κειμένου, όπου κρίνεται αναγκαία μια σύνδεση για τον θεατή, ο ηθοποιός αλλάζει χρόνο και μιλώντας σε τρίτο πρόσωπο συμπληρώνει το κενό αφηγούμενος τον μύθο.

Και τρεις μόνο σωσμένες γραμμές φτιάχνουν ένα θεατρικό δρώμενο επί σκηνής. Αξιοποιούνται ακόμα μισές αράδες ή κάποιες λέξεις που σκορπίζονται στην παράσταση ως συμπληρώματα σκηνών στην αρχαία ελληνική γλώσσα.

«Αυτή η σκηνική λύση με τις λέξεις χρησιμοποιήθηκε σ’ όλο το έργο δημιουργώντας ατμόσφαιρες» λέει ο Β. Νικολαΐδης. «Για παράδειγμα, η Υψιπύλη κατηγορείται ότι άφησε το παιδί απρόσεκτο και το σκότωσε το φίδι. Με τις σωσμένες λέξεις όπως «τροφός», «ωιμέ», δημιουργείται ένα είδος διαλόγου. Δεν έγινε καμιά συμπλήρωση, καμιά παρέμβαση στα αποσπάσματα. Κάποιο φινάλε μένει μετέωρο, αρκετά σημεία στέκουν χωρίς συνέχεια, αλλά η διήγηση του μύθου λειτουργεί ως συνδετικός ιστός».

* Στην «Ανδρομέδα» σώζονται ο μονόλογος της δεμένης στο βράχο καθώς κι ένας διάλογος με τον Περσέα. Η σκηνή που η ηρωίδα περιμένει να την κατασπαράξει το θαλάσσιο κήτος θυμίζει λαϊκό δρώμενο, γι’ αυτό παριστάνεται ως θέατρο σκιών, ως διασκεδαστική παρωδία που παραπέμπει στον Μποστ. Οσο για τον σωτήρα της Περσέα, εμφανίζεται ως Μεγαλέξανδρος.

* Στους «Κρήτες» διασώζεται η απολογία της Πασιφάης (Αννα Κουτσαφτίκη), όταν κατηγορείται για την ερωτική της συνεύρεση με τον ταύρο (Παναγιώτης Λάρκου) απατώντας τον σύζυγό της Μίνωα βασιλιά της Κρήτης. Ακέραιη είναι επίσης η συνομιλία της Τροφού με τον Μίνωα (Θανάσης Κουρλαμπάς), καθώς και η ετυμηγορία του τελευταίου για την καταδίκη της Πασιφάης σε θάνατο. Το κείμενο αντιμετωπίζεται ως αρχαία τελετουργία, με υποχθόνιους ήχους, έμφαση στο χορικό των μυστών καθώς και στην πράξη της ιερογαμίας (από την οποία γεννήθηκε ο Μινώταυρος) με την Πασιφάη να φορά ένα σύγχρονο νυφικό.

* Ο «Φαέθων» (Λευτέρης Ζαμπετάκης) ρέπει προς την αρχαιοπρέπεια και η Υψιπύλη (Λουκία Πιστιόλα), η πιο ολοκληρωμένη τραγωδία, παρουσιάζεται χωρίς στιλιστικές επεμβάσεις. Την πέμπτη ενότητα αποτελεί ο μύθος του Τήλεφου (Γιάννης Κρανάς), του βασιλιά που οδήγησε τους Ελληνες στην Τροία, ένα τραγούδι φτιαγμένο από σπαράγματα σε στίχους της Αγαθής Δημητρούκα. Η παράσταση κλείνει με δύο ακόμα ενότητες: «Ψόγος και Εγκώμιο γυναικών» και «Ρήσεις από σπαράγματα Οξυρύγχου».

  • Μουσικά όργανα επί σκηνής

Το σκηνικό του Γιάννη Μετζικώφ απλό: ένα πανί στο δάπεδο και δώδεκα μεταλλικά σκαμνιά. Οι ηθοποιοί (παίζουν ακόμα οι Μαρία Παρασύρη, Αναστασία Κατσιναβάκη, Βαγγέλης Ψωμάς, Ζαχαρούλα Κλειματσάκη, Βασιλική Κυπραίου), παρόντες διαρκώς στη σκηνή ως χορός, «ξεκολλούν» για τους ρόλους στους οποίους μεταμορφώνονται τυλιγμένοι με άκοπα, χρωματιστά πανιά.

Η μουσική του Πέτρου Ταμπούρη συνδέει τις διάφορες ατμόσφαιρες, δημιουργώντας έναν καμβά, βασισμένο στον αποσπασματικό χαρακτήρα του όλου θέματος. Ακούγονται τραγούδια που ερμηνεύουν οι ηθοποιοί α καπέλα, ενώ παίζουν επίσης διάφορα μουσικά όργανα. *

  • Της ΕΦΗΣ ΜΑΡΙΝΟΥ, Ελευθεροτυπία / Επτά, Κυριακή 28 Ιουνίου 2009

Μουσικοθεατρικό ρεσιτάλ για τον Κούν

  • Λόγος, έκφραση, ποίηση, μουσική, λιτότητα. Ολα στη συσκευασία μίας παράστασης με την υπογραφή του Βασίλη Νικολαΐδη (σύλληψη – σκηνοθεσία) και την Κάτια Γέρου να δίνει ένα μουσικοθεατρικό ρεσιτάλ στο «Υπόγειο» του «Θεάτρου Τέχνης». Ο λόγος για το «Από της ζωής τα μέρη χάθηκαν οι ποιητές», ένα αφιέρωμα στον Κάρολο Κουν για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του, φτιαγμένο «αγνά», θεατρικά, δίχως εντυπωσιασμούς και φανφάρες, αλλά άμεσα και γήινα. Με γνώση και συναίσθημα.

  • Η Κάτια Γέρου, μοναδική και απόλυτη πρωταγωνίστρια της παραγωγής, φέρνει μια «ριψοκίνδυνη» αποστολή σε πέρας που απαιτεί απόλυτη ισορροπία και μέτρο. Δανείζεται ηρωίδες (αλλά και ήρωες) του Ουίλιαμς, του Λόρκα, του Ανούιγ και του Μπρεχτ, τους δίνει σάρκα και οστά με ελάχιστα σκηνικά βοηθήματα. Με ένα καπέλο και μια βαλίτσα γίνεται Μπλανς Ντιμπουά, μια στέκα και στρογγυλά γυαλιά μυωπίας τη μεταμορφώνουν στη Λόρα του «Γυάλινου κόσμου», ένας μαύρος μπερές και μια ζακέτα τη θέλουν «Αντιγόνη» του Ανούιγ, το στρατιωτικό παντελόνι και το αμπέχονο ανήκουν στη Γρούσα, ένα μαύρο μεσοφόρι, δύο κοτσιδάκια, μια τηλεφωνική συσκευή, μια καμπαρντίνα, ένας καθρέφτης, αυτά όλα κι όλα για μια σειρά ρόλων σημαντικών και δύσκολων, από θεατρικά έργα που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα από το «Θέατρο Τέχνης» την περίοδο 1946-1960, μία από τις σημαντικότερες του θεάτρου και του Καρόλου Κουν.
  • Δεν ερμηνεύει μόνο μονολόγους των οικείων ηρωίδων αλλά και ολόκληρες σκηνές, περνώντας από πρόσωπο σε πρόσωπο, έτσι ώστε και ένας αμύητος ακόμη θεατής να έχει την πλήρη εικόνα όλου του έργου. Κι αυτό αποτελεί ένα ακόμη πλεονέκτημα του θεάματος, καθώς και ο τρόπος που έχει γίνει η συρραφή των κειμένων από την Αγαθή Δημητρούκα. Συνοδοιπόρος της οι νότες του πιάνου (και του ακορντεόν) του Θόδωρου Κοτεπάνου μέσα από τραγούδια και μουσική, αποκλειστικά του Μάνου Χατζιδάκι, μόνιμου συνεργάτη τότε του «Θεάτρου Τέχνης». Σε ειδικά γραμμένους από την Αγαθή Δημητρούκα στίχους για την παράσταση ακούγεται, επίσης, το κύριο μουσικό μοτίβο από το «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι». Οι δύο, μάλιστα, πρώτοι στίχοι από το τραγούδι αυτό δίνουν και τον τίτλο στην παράσταση.
  • Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 03/03/2009

Αρχή… και τέλος παραστάσεων

«Το παιχνίδι του έρωτα και της τύχης»
Δύο νέες παραστάσεις ετοιμάζει το «Θέατρο Τέχνης – Κ. Κουν». Στη Φρυνίχου ανεβαίνει (29/1) «Το παιχνίδι του έρωτα και της τύχης» του Μαριβό, σε σκηνοθεσία του Εύη Γαβριηλίδη. Η κωμωδία του Μαριβό δοσμένη με ανάλαφρο τρόπο, «ντύνεται» με 12 χαρούμενα πρωτότυπα τραγούδια, που μαζί με τις απρόσμενες ανατροπές οδηγούν στην ευτυχία των ερωτευμένων. Μετάφραση: Γιάννης Βαρβέρης. Σκηνικά-κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ. Τραγούδια: Κώστας Κακογιάννης. Διδασκαλία τραγουδιών: Μαρίνα Χρονοπούλου. Παίζουν: Νίκος Χαραλάμπους, Νατάσσα Μαρματάκη, Oθων Μεταξάς, Εφη Λογγίνου, Θοδωρής Αντωνιάδης, Στάθης Κόκκορης.

«Από της ζωής τα μέρη χάθηκαν οι ποιητές» τιτλοφορείται το αφιέρωμα στον Κάρολο Κουν, (από 5/2), στο «Υπόγειο». Η Κάτια Γέρου ερμηνεύει αποσπάσματα και τραγούδια θεατρικών έργων που καλύπτουν τα χρόνια 1946 – 1960, από τις σημαντικότερες περιόδους του «Θεάτρου Τέχνης» και του Κουν. Πρόσωπα των Ουίλιαμς, Λόρκα, Ανούιγ, Μπρεχτ, ζωντανεύουν στην παράσταση, μέσα από τραγούδια και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι. Σύλληψη, σκηνοθεσία: Βασίλης Νικολαΐδης. Συρραφή κειμένων, συμπληρωματικοί στίχοι: Αγαθή Δημητρούκα. Σκηνικό – κοστούμια: Γιώργος Ζιάκας. Κίνηση: Εφη Καρακώστα. Μουσική επιμέλεια – πιάνο: Θόδωρος Κοτεπάνος.

Τελευταίες παραστάσεις σε δύο σκηνές του Εθνικού Θεάτρου. «Το Ημέρωμα της στρίγκλας», στο «Κοτοπούλη» θα παίζεται μέχρι τις 25/1 και ο «Ρομπέρτο Τσούκο», στη Νέα Σκηνή – «Νίκος Κούρκουλος» μέχρι 1/2. Το πρώτο έργο παρουσιάζεται σε απόδοση – σκηνοθεσία: Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη, σκηνικά – κοστούμια: Ελένης Μανωλοπούλου, μουσική επιμέλεια: Κώστα Σουρβάνου, κίνηση: Κατερίνας Παπαγεωργίου. Παίζουν: Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Aκης Σακελλαρίου, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Γιάννης Νταλιάνης, Σωκράτης Πατσίκας, Eμιλυ Κολιανδρή, Δημήτρης Μοθωναίος, Βαγγέλης Χατζηνικολάου, Ηλίας Ασπρούδης κ.ά. Το «Ρομπέρτο Τσούκο» του Μπερνάρ – Μαρί Κολτές, παρουσιάζεται σε μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη, σκηνοθεσία Εφης Θεοδώρου, σκηνικά – κοστούμια Εύας Μανιδάκη, μουσική Νίκου Πλάτανου. Παίζουν: Γιάννης Αναστασάκης, Μιχάλης Αφολαγιάν, Γιάννης Βογιατζής, Αγορίτσα Οικονόμου, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιάννος Περλέγκας, Ερατώ Πίσση, Μαρία Πρωτόπαππα, Σοφία Σεϊρλή κ.ά.

Η «αόρατη κληρονομιά» του Δασκάλου Κουν

Η ΚΑΤΙΑ ΓΕΡΟΥ ΣΕ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΤΟΥ

Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2008

Μπλανς από το  «Λεωφορείο ο  Πόθος» και  Γκρούσα από  τον «Κύκλο με  την κιμωλία»  που  αποσπάσματά  τους  περιλαμβάνει  το αφιερωμ�νο  στον Κάρολο  Κουν ρεσιτάλ  της (η  φωτογραφία  του Κωστή  Καπελλώνη)
Η Κάτια Γέρου ερμηνεύει για το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαΐδη αποσπάσματα από έργα που πρωτοανέβασε ο Κάρολος Κουν με τραγούδια Μάνου Χατζιδάκι
Από το «Λεωφορείο ο πόθος» στο «Τριαντάφυλλο στο στήθος», από την «Αντιγόνη» του Ανούιγ στον «Γυάλινο κόσμο», από τον «Ματωμένο γάμο» στο «Γλυκό πουλί της νιότης», από την «Ευρυδίκη» στον «Κύκλο με την κιμωλία» και το «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι»: μεγάλες στιγμές στο Υπόγειο του «Θεάτρου Τέχνης» από το 1946 μέχρι το 1960, μεγάλες στιγμές του Κάρολου Κουν, μεγάλες στιγμές του Μάνου Χατζιδάκι που είχε ντύσει όλες αυτές τις παραστάσεις με μουσικές ανεπανάληπτες ζωντανεύουν στο Αγρίνιο- στο ΔΗΠΕΘΕ της πόλης.

Τις ζωντανεύει μέσα από αποσπάσματα των έργων αυτών ή τραγούδια του Χατζιδάκι η Κάτια Γέρου που επιστρέφει στη γενέθλια πόλη της. Μέσα από την ερμηνεία της σε ένα μουσικοθεατρικό ρεσιτάλ- αφιέρωμα στον Κάρολο Κουν για τα εκατό χρόνια από τη γέννησή του με τον τίτλο «Από της ζωής τα μέρη χάθηκαν οι ποιητές», που η σύλληψη και η σκηνοθεσία του είναι του Βασίλη Νικολαΐδη, καλλιτεχνικού διευθυντή του Θεάτρου, και η συρραφή των κειμένων και οι συμπληρωματικοί στίχοι της Αγαθής Δημητρούκα. Ένα αφιέρωμα πλημμυρισμένο από μουσική και τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι που γράφτηκαν ειδικά για τις παραστάσεις αυτές του Κουν.

«Η ιδέα ξεκίνησε από μία πρόταση της Γυμναστικής Ακαδημίας Αγρινίου για μία συμπαραγωγήαφιέρωμα στον Κάρολο Κουν», λέει ο Βασίλης Νικολαΐδης. «Σκέφτηκα ένα ουαν γούμαν σόου με την Κάτια Γέρου που είναι από το Αγρίνιο αλλά ποτέ δεν είχε παίξει εδώ. Η παράσταση δεν είναι ένας μονόλογος. Ο θεατής παίρνει μία γεύση από το κουκούτσι του κάθε έργου του οποίου δίνουμε αποσπάσματα. Η Κάτια παίζει, δηλαδή, και άλλους ρόλους».

Και η Κάτια Γέρου: «Γνωριζόμαστε με τον Βασίλη Νικολαΐδη από φοιτητές και από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε διευθυντής στο Αγρίνιο, επειδή είμαι και από δω, μου είχε πει πως θέλει να συνεργαστούμε. Όταν μου το πρότεινε είπα “ναι” χωρίς να το σκεφτώ ούτε δύο λεπτά. Στην παράσταση αυτή θέλουμε και ένας θεατής που δεν ξέρει τα έργα που υπάρχουν στην παράσταση να μπορεί να τα παρακολουθήσειγι΄ αυτό δεν είναι απλώς μονόλογοι. Αυτό που προσπαθώ είναι να υπάρχει η στάμπα, τα χαρακτηριστικά των ρόλων και να γίνονται “άκοπα” οι αλλαγές, που σημαίνει μεγάλη ακρίβεια στην κίνηση».

Η παράσταση ανεβαίνει σε σκηνικό χώρο και με κοστούμια Γιώργου Ζιάκα, επιμέλεια κίνησης Έφης Καρακώστα και φωτισμούς Σπύρου Μερεγκλίτση- Δημήτρη Παπαδάκη. Η μουσική επιμέλεια είναι του Θόδωρου Κοτεπάνου, ο οποίος στην παράσταση συνοδεύει στο πιάνο ζωντανά την Κάτια Γέρου.

ΙΝFΟ: Απόψε, αύριο και μεθαύριο, στις 21.00, στο Δημοτικό Θέατρο Αγρινίου. Από τέλος Ιανουαρίου στην Αθήνα, στο «Θέατρο Τέχνης» / Υπόγειο.

Αυτό που έχει μείνει…
Τι έχει μείνει σήμερα από τον Κάρολο Κουν; Ρωτώ και τους δύο.
Βασίλης Νικολαΐδης: «Όλη αυτή η γεύση του θεάτρου που πρωτογνωρίσαμε από το “Θέατρο Τέχνης”, αυτός ο μύθος που τις συνοδεύει. Ο Κουν ήταν ο σκαπανέας του σύγχρονου θεάτρου στην Ελλάδα».
Κάτια Γέρου: «Είναι μία αόρατη κληρονομιά που την κουβαλούν πολλοί: οι καλλιτέχνες που δούλεψαν μαζί του, οι θεατές των παραστάσεών του, οι μαθητές των ηθοποιών του και τα παιδιά των θεατών του- ακόμα κι αν δεν έχουν δει καμιά παράστασή του. Καλλιτέχνες σαν τον Κουν βοηθάνε να εστιάσεις στην αλφαβήτα της ζωής και της τέχνης- στα απαραίτητα. Ο Κουν μοίρασε απλόχερα την ιδιοφυΐα του και βοήθησε να έρθουν οι άνθρωποι κοντά. Επιδίωξε να τονίσουμε αυτά που μας ενώνουν και όχι αυτά που μας χωρίζουν. Κι αυτό, σήμερα, είναι πιο επείγον παρά ποτέ».

Μουσικο- θεατρική παράσταση με την Κάτια Γέρου: Από της ζωής τα μέρη χάθηκαν οι ποιητές

19, 20, 21 Δεκεμβρίου, Δημοτικό Θέατρο Αγρινίου

Το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου σε συμπαραγωγή με τη Γυμναστική Εταιρεία Αγρινίου παρουσιάζουν στην αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου της πόλης, μια μουσικοθεατρική παράσταση – αφιέρωμα στον Κάρολο Κουν, για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του.

Τίτλος της παράστασης «Από της ζωής τα μέρη χάθηκαν οι ποιητές» και περιλαμβάνει αποσπάσματα από θεατρικά έργα των Ζαν Ανούιγ, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Τενεσί Ουίλιαμς, πλημμυρισμένα από μουσική και τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι που γράφτηκαν ειδικά για τα έργα αυτά.

Μοναδική ερμηνεύτρια η πρωταγωνίστρια του Θεάτρου Τέχνης Κάτια Γέρου, που εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ιδιαίτερή πατρίδα της.

Σύλληψη, σκηνοθεσία : Βασίλης Νικολαΐδης
Συρραφή κειμένων – συμπληρωματικοί στίχοι : Αγαθή Δημητρούκα
Σκηνικός χώρος – κοστούμια : Γιώργος Ζιάκας
Επιμέλεια κίνησης : Έφη Καρακώστα
Φωτισμοί : Σπύρος Μερεγκλίτσης – Δημήτρης Παπαδάκης
Μουσική επιμέλεια: Θόδωρος Κοτεπάνος που στην παράσταση θα συνοδεύσει στο πιάνο «ζωντανά» τη Γέρου.

Η παράσταση θα παιχτεί στο Αγρίνιο στις 19, 20 και 21 Δεκεμβρίου στις 9 μ.μ. Η παράσταση θα παρουσιαστεί από τα τέλη Ιανουαρίου και για ένα περίπου μήνα στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης, εκεί όπου οι παραπάνω συγγραφείς πρωτοπαίχτηκαν στην Ελλάδα και πρωτακούστηκαν οι μελωδίες του Χατζιδάκι.

Δημοτικό Θέατρο Αγρινίου, Χ. Τρικούπη 12, τηλ.: 26410 21158
Ώρες ταμείου 11.00 -13.00 & 18.00 – 21.00, τηλ. ταμείου: 26410-56135