Category Archives: Νεανικές ομάδες

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΞΕΝΩΝΑ: Νεανικές «ομάδες κρούσης» στο Εθνικό

Τα ιδρυτικά μέλη των πέντε θεατρικών γκρουπ «Κανιγκούντα», «Βlitz», «Χώρος», «1272», «Vasistas», που  έχουν ξεχωρίσει με τη δουλειά τους τα τελευταία χρόνια, ετοιμάζουν στο Group Ηostel του Εθνικού  Θεάτρου πέντε παραγωγές με την τεχνική του devised theatre (δημιουργία έργων- παραστάσεων κατά τη  διάρκεια των πρόβων)
  • Το Εθνικό Θέατρο δημιουργεί τον πρώτο θεατρικό ξενώνα, το Group Ηostel, και στεγάζει πέντε «ανήσυχες» ομάδες
  • Της Έλενας Δ. Χατζηιωάννου, ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

Eίναι τα «άγρια μωρά» του Εθνικού. Η πιο «ανήσυχη» γενιά που τολμά ανατροπές. «Άστεγοι» μέχρι πρότινος, βρίσκουν τώρα χώρο να εκφραστούν. Είναι πέντε από τα πολλά νεανικά γκρουπάκια τα οποία φιλοξενούνται σε ένα θέατρο, που θα λειτουργεί ως ιδιότυπος, θεατρικός ξενώνας. Θα μοιράζονται τις δύο σκηνές του, θα συναντιούνται, θα ανταλλάσσουν ιδέες και σχέδια. Ή και όχι. Γιατί όπως σε κάθε Ηostel, οι ένοικοι έχουν την ελευθερία να συναντηθούν, να συνομιλήσουν ή να παραμείνουν αυτόνομοι φιλοξενούμενοι.

Η πρωτοβουλία του Γιάννη Χουβαρδά να δημιουργήσει το Group Ηostel στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας στο Γκάζι είναι κίνηση στρατηγικής σημασίας, που δίνει λύση, έστω επί μέρους, στο πρόβλημα επιβίωσης φερέλπιδων ομάδων και μπολιάζει το Εθνικό με νέο πνεύμα. Φέτος, για πρώτη χρονιά επιλέγει πέντε ομάδες (Βlitz, Χώρος, Κανιγκούντα, 1272, Vasistas), οι οποίες ξεχώρισαν τα τελευταία χρόνια με παραστάσεις σε σημαντικά κείμενα του θεάτρου και της λογοτεχνίας, αλλά και με τεχνικές του Devised theatre. Με το Εθνικό ως εργοδότη, οι ομάδες θα λειτουργούν αυτόνομα και «προστατευμένα», συνεχίζοντας τον τρόπο δουλειάς με τον οποίο ξεκίνησαν. Έχοντας στέγη και οικονομική κάλυψη, «κατασκευάζουν» τις καινούργιες τους δουλειές, που θα παρουσιάσουν στις δύο σκηνές του Σύγχρονου Θεάτρου Αθήνας.

Άστεγες και «άπορες», στριμωγμένες στην ελεύθερη θεατρική αγορά, κάνουν παραστάσεις «ιδίοις εξόδοις» και μ΄ έναν αέρα «παρανομίας». Οικονομικά αδιέξοδα, θρίαμβοι και αδικίες, αλέθονται στο μίξερ των ονείρων. Κάποιοι θα αντέξουν και θα συνεχίσουν.

Θά ΄ναι οι ταλαντούχοι με τις καλύτερες ιδέες; Όχι πάντα.

Άλλοι θα διαλυθούν. Σ΄ αυτόν τον αγώνα, η παγκόσμια πρακτική έχει δείξει πως είναι αναγκαίος ένας κρατικός προστατευτισμός- άλλωστε η υποστήριξη δεν έβλαψε ποτέ ένα αναδυόμενο ταλέντο.

Η λειτουργία του Group Ηostel είναι ευαίσθητη, καθώς το συνολικό αποτέλεσμα θα κρίνει τη βιωσιμότητά του. Κι ίσως αποτυπώσει τη φυσιογνωμία της νέας γενιάς σκηνοθετών και ηθοποιών, τις εκλεκτικές συγγένειες, τις νέες προτάσεις. Υπάρχουν; Τι υποχρεώσεις ανέλαβαν δουλεύοντας στο Εθνικό; Τι στόχους έβαλαν; Οι απαντήσεις τους συγκλίνουν στο γεγονός πως συνεχίζουν αυτό που έκαναν, με την ίδια αγωνία, αλλά μεγαλύτερη ελευθερία, αφού όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν τα έξοδα παραγωγής, αλλά δεν χρειάζεται να δουλεύουν κι αλλού για βιοπορισμό. Το αποτέλεσμα μέλλει να δείξει αν η συστέγαση τούς εμπνέει και τους ανανεώνει. «Το πιο σημαντικό είναι να γίνει «διάλογος» μεταξύ μας, ακόμα κι αν προκύψει εκ του αποτελέσματος. Ως πολυπολιτισμική ομάδα που είμαστε, ο διάλογος είναι για μας θέμα ουσίας. Το διαπιστώνουμε κάθε φορά και το επιβεβαιώνουμε και τώρα που δουλεύουμε ομαδικά το θέμα της παράστασής μας με τίτλο «Ρhobia: ένα θέαμα»», λέει η σκηνοθέτης της ομάδας «Vasistas» (= φεγγίτης), Αργυρώ Χιώτη.

Τη σημασία της συνέχειας του Group Ηostel, επισημαίνουν ο σκηνοθέτης Γιάννης Λεοντάρης και μέλη της ομάδας «Κανιγκούντα». «Το να δουλέψουμε όπως δουλεύουμε κι αυτό να γίνεται στο Εθνικό είναι ωραία ευκαιρία. Γιατί είναι σημαντικό να επιβιώνουν οι ομάδες από τη δουλειά τους. Εμείς, από το 2005 κάνουμε διάφορα πράγματα έξω από το θέατρο, για να αντέξουμε οικονομικά. Πόσο όμως αντέχεις; Είναι ψυχοφθόρο. Αξίζει αυτή η πρωτοβουλία να συνεχιστεί, να δώσει ευκαιρία και σ΄ άλλες ομάδες, να μην είναι βραχύβια. Φέτος θελήσαμε να δοκιμάσουμε με τη «Βεγγέρα» του Καπετανάκη, αυτό το είδος της κωμωδίας. Ήταν ανάγκη της ομάδας για αλλαγή κλίματος, μέσα όμως από τον δικό μας τρόπο. Οι ομάδες χρειάζονται χρόνο. Όταν μιλάμε για έρευνα θεατρική, ο χρόνος είναι απαραίτητος».

Ο πυρήνας των «Βlitz» Γιώργος Βαλαής, Αγγελική Παπούλια και Χρήστος Πασσαλής, δεν έχουν αισθανθεί διαφορά στις συνθήκες δουλειάς, στεγασμένοι στον «ξενώνα» του Εθνικού. «Συνήθως στα κρατικά θέατρα η ελευθερία είναι λιγότερη. Αλλά ο τρόπος που δουλεύαμε μόνοι μας έξω δεν διαφέρει με αυτόν τώρα στο Εθνικό. Η παράσταση που ετοιμάζουμε με τίτλο «Guns, guns, guns», βρίσκεται σε εξέλιξη. Ξεκίνησε από τον προβληματισμό μας για την έξαρση της εγκληματικότητας σ΄ έναν κόσμο που αλλάζει».

  • ΙΝFΟ: Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας (Ευμολπιδών 41, Γκάζι, τηλ. 210-3455.020)

«Μιλάμε άμεσα για το τώρα»

Ο Σίμος Κακάλας, ο σκηνοθέτης της ομάδας «Χώρος», που κατέβηκε από τη Θεσσαλονίκη και εντάχθηκε στο φυτώριο του Εθνικού Θεάτρου, συνεχίζει τον τρόπο δουλειάς με τον οποίο ξεχώρισε. «Στην αγκαλιά του ΚΘΒΕ ανατραφήκαμε, οπότε δεν μας είναι ξένος ο τρόπος λειτουργίας μιας κρατικής σκηνής. Όχι, δεν υπάρχει η υποχρέωση του πεντάωρου ή του οκτάωρου με δεδομένα διαλείμματα. Άλλωστε, δεν πιστεύω στις μεγάλες πρόβες. Ο ωφέλιμος χρόνος είναι ένα τρίωρο. Το έργο, με προσωρινό τίτλο «Recycle» γράφεται από εμένα και τη Μαργαρίτα Κρανά και σε δεύτερη φάση θα δουλευτεί από την ομάδα, για να «κατασκευάσουμε» μια παράσταση που θα αφηγείται τις ιστορίες της ανθρωπότητας, όπως ανακυκλώνονται μέσα από τις σχέσεις και τις διαπλοκές. Αυτό προσφέρει το Devised θέατρο. Μιλάμε άμεσα για το τώρα. Είναι μια ανάσα δημιουργίας στη σύγχρονη έκφραση».

Τους ενώνουν τα «φλιπεράκια»

Τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας «1272» (τίτλος βγαλμένος από τους προσωπικούς αριθμούς των ιδρυτικών μελών Γιώργου Γάλλου, Γιάννου Περλέγκα, Σταυρούλας Σιάμου, Μανόλη Μαυροματάκη κι ένα παιχνίδι με τα λεφτά που παίρνουν) δεν αναζητούν κοινά σημεία με τις άλλες ομάδες, γιατί όπως λένε τα έχουν ως γενιά.

«Το κοινό στοιχείο είναι η συγγένεια των γενεών. Είμαστε ίδια θεατρική γενιά. Όταν ρώτησαν τον Τριφό, τι κοινό έχει μα τους κινηματογραφιστές της Νουβέλ Βαγκ, απάντησε: μόνο τα φλιπεράκια.

Τηρουμένων των αναλογιών, οι περισσότεροι που βρισκόμαστε εδώ, έχουμε συναντηθεί, συζητήσει, φάει, βριστεί…. Κατά τα άλλα, η κάθε ομάδα κάνει τη δουλειά της, αυτόνομα. Υπάρχει μιά ελευθερία να πειραματιστούμε. Η δουλειά που κάνουμε πάνω στον “Ερρίκο, Εδουάρδο, Ριχάρδο” πατάει πάνω στις προηγούμενες “Μάκβεθ” και “Μανδραγόρα”».

Το πρόγραμμα

Α΄ Σκηνή «Guns, guns, guns», της ομάδας «Βlitz» (πρεμιέρα 2/12/2009). «Recycle», από την ομάδα «Χώρος» (12/2/2010).

Β΄ Σκηνή «Η βεγγέρα» του Ηλία Καπετανάκη, από την ομάδα «Κανιγκούντα» (20/11/2009).

«Ερρίκος, Εδουάρδος, Ριχάρδος», σύνθεση σαιξπηρικών έργων από την ομάδα «1272» (5/2/2010).

«Ρhobia: ένα θέαμα», από την ομάδα «Vasistas» (5/5/2010).

//

Advertisements