Category Archives: Μποστ

40 χρόνια «Στοά» με αφιέρωμα σε Μποστ

  • ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΕ «ΤΡΩΑΔΕΣ» ΤΟ 1971
  • Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΙΔΑΛΗ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010

«Κάνουμε θέατρο για να δώσουμε λύση στα προβλήματά μας, να απαλλαγούμε από τα φαντάσματα που μας περιτριγυρίζουν, να βγούμε από τον βούρκο της καθημερινότητας, να γλιτώσουμε από το ψέμα, την υποκρισία και την απάτη του «πολιτισμού» μας. Το θέατρο για μας δεν είναι πρόσχημα, είναι τρόπος ζωής».

15 χρόνια κλείνουν φέτος από τον θάνατο του Μποστ και η «Στοά» δεν το ξεχνά

15 χρόνια κλείνουν φέτος από τον θάνατο του Μποστ και η «Στοά» δεν το ξεχνά

Η «Στοά», αυτό το απόκεντρο θέατρο στου Ζωγράφου, αγγίζει τα… 40 ταξιδεύοντας πάντα με την προαναφερθείσα «πυξίδα» του σε σταθερή και αταλάντευτη πορεία, όπως τη χάραξαν οι δύο δημιουργοί – «πλοηγοί» του, ο Θανάσης Παπαγεωργίου και η Λήδα Πρωτοψάλτη.

Στο ελεύθερο θέατρο είναι το μακροβιότερο σε λειτουργία σχήμα μετά το Θέατρο Τέχνης και το σημαντικότερο φυτώριο νεοελληνικού έργου. Είναι φυσικό λοιπόν να γιορτάσει τα 40 του χρόνια τη νέα χειμερινή περίοδο 2010-2011.

Ποιες ήταν οι επιδιώξεις της «Στοάς» όλα αυτά τα χρόνια; Ο Θανάσης Παπαγεωργίου επισημαίνει:

* Να κάνει ένα θέατρο που σέβεται το κοινό. Το πέτυχε και οι δημιουργοί της είναι περήφανοι που έρχονται στις παραστάσεις τους οι φίλοι που παρακολουθούν την πορεία τους από τα χρόνια της δικτατορίας.

* Να προβάλει νέους ανθρώπους και να τροφοδοτήσει το ελληνικό θέατρο με καινούργιο αίμα. Ενα μεγάλο ποσοστό των συνεργατών της αποτελείται από συγγραφείς, σκηνοθέτες, ηθοποιούς, σκηνογράφους, χορογράφους και μουσικούς που έκαναν στη σκηνή της «Στοάς» την πρώτη τους εμφάνιση, προσφέροντας στη συνέχεια πολλά στο θέατρό μας γενικότερα.

Αξίζει ν’ αναφέρουμε Ελληνες συγγραφείς που πέρασαν από τη «Στοά»: Μάριος Ποντίκας, Γιώργος Διαλεγμένος, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Μποστ, Γιώργος Μανιώτης, Δημήτρης Κορδάτος, Μήτσος Ευθυμιάδης, Αντρέας Θωμόπουλος, Γιάννης Χρυσούλης, Γιώργος Παπακυριάκης, Μπάμπης Τσικληρόπουλος, Πέτρος Μάρκαρης, Κωνσταντίνα Βέργου, Βασίλης Ραΐσης, Παναγιώτης Μέντης, Βασίλης Κατσικονούρης, Γιάννης Τσίρος.

* Να αποφύγει κάθε είδους τυποποίηση. Παρουσιάστηκαν έργα από Ευριπίδη, Λόρκα, Πιραντέλο, Στρίντμπεργκ ώς Εντουάρντ Μποντ και Κρίστοφερ Χάμπτον. Το ρεπερτόριό τους -τονίζει- θα ήταν ακόμη πιο πλούσιο αν υπήρχε μεγαλύτερη οικονομοτεχνική δυνατότητα.

Τον Οκτώβριο η «Στοά» θα ξεκινήσει με μια μεγάλη επιτυχία της, το έργο του Παναγιώτη Μέντη «Αννα είπα» (1996), σε σκηνοθεσία Θανάση Παπαγεωργίου, με τη Λήδα Πρωτοψάλτη στον ομώνυμο ρόλο (το ’97 είχε πάρει γι’ αυτή την ερμηνεία της το βραβείο θεατρικών και μουσικών κριτικών). Παίζουν, επίσης οι: Θανάσης Παπαγεωργίου, Νίκη Χαντζίδου, Ευδοκία Σουβατζή, Εύα Καμινάρη, Δημήτρης Θεοδώρου, Βάσω Ορκοπούλου.

Για δύο μήνες (Δευτερότριτα) θα παρουσιάσουν, αντίστοιχα, τις δουλειές τους δύο σχήματα με νεοελληνικά έργα. Από τις 20 Νοεμβρίου θα παίζεται το έργο τού Δημήτρη Τσεκούρα «Η μπέμπα», σε σκηνοθεσία Ορέστη Τάτση, με ερμηνεύτρια τη Ναταλία Στυλιανού. Από τις 14 Φεβρουαρίου θα παρουσιάζεται το έργο του Γιώργου Ηλιόπουλου «Για πάντα – 4 ever», σε σκηνοθεσία Βαρβάρας Δούκα, με τον Νίκο Αρβανίτη και την Ντίνα Αβαγιανού.

Τιμώντας τη μνήμη του αξέχαστου Μποστ, του οποίου έχουν ανεβεί τέσσερα έργα στη «Στοά» (φέτος κλείνουν 15 χρόνια από τον θάνατό του), θα γίνει ένα ειδικό αφιέρωμα στις 14 Δεκεμβρίου.

Τον καινούργιο χρόνο θα κάνει το συγγραφικό του ντεμπούτο στη «Στοά» ο γιος τού Μποστ, ο Κώστας Μποσταντζόγλου, με τη μαύρη κωμωδία του «Ο ελέφας». Το 2011 θα κυκλοφορήσει και το «Ημερολόγιο της Στοάς», ένα βιβλίο που γράφει ο Θανάσης Παπαγεωργίου για τη σαραντάχρονη διαδρομή του θεάτρου, από το 1971 (πρωτοξεκίνησε με τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη) έως το 2011. *

Advertisements

Η «Μήδεια» του Μποστ στο Αττικό Αλσος

  • Μια από τις ωραιότερες κωμωδίες του ελληνικού ρεπερτορίου, η Μήδεια του Μπόστ, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη, αυτό το καλοκαίρι ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα.

Στη Μήδεια, ο Μένης Μποσταντζόγλου (Μπόστ) ξεκίνησε να γράψει ένα έργο βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη και κατέληξε να μιλάει σε δεκαπεντασύλλαβο για μια γυναίκα στυγνή, κακούργα δολοφόνισσα, που έσφαξε τα παιδιά της επειδή ήτανε κάτι παλιόπαιδα που δεν παίρνανε τα γράμματα, ούτε να δουλέψουνε θέλανε, και είχε κι έναν άντρα που την κεράτωνε από πάνω και ήθελε να παντρευτεί την πριγκίπισσα της Κορίνθου!
Ετσι, θολωμένη η Μήδεια από τη ζήλια και όλα τα προβλήματα που την περικυκλώνανε, αρπάει το χασαπομάχαιρο απ’ την κουζίνα και φευ! Αντί να σφάξει τα παιδιά της σκοτώνει κάτι συμμαθητές τους που είχανε πάει στο σπίτι να τα πάρουνε και να γυρίζουνε ποιος ξέρει πού…

Η μοναδικότητα της γραφής του Μπόστ, παρουσιάζει την τραγική ηρωίδα του Ευριπίδη, σε μια κωμικοτραγική φιγούρα. Όλοι οι ήρωες της γνωστής Αρχαίας Τραγωδίας, μεταφέρονται στην σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα με έναν περίτεχνο και Αριστοφανικό τρόπο γραφής.

Η εκδοχή που θα παρουσιάσει ο Πέτρος Φιλιππίδης περιέχει αρκετά στοιχεία που μετατρέπουν το αρχικό κείμενο σε μια ακόμα πιο σύγχρονη κωμωδία που εξακολουθεί να στηρίζεται στη μοναδική σάτιρα βασισμένη στις πιο τραγικές ιστορίες της αρχαίας δραματουργίας.

Αναφορές στα πρόσφατα σκάνδαλα αλλά και σε άλλα σύγχρονα στοιχεία της εποχής μας, προσαρμόζονται στην κωμωδία του Μπόστ και μεταφέρουν την σάτιρα του στο σήμερα, για να αποδείξουν την διαχρονικότητα του κειμένου του.

Το πρώτο ανέβασμα του έργου έγινε το 1993, από το θέατρο ΣΤΟΑ με πρωταγωνίστρια την Λήδα Πρωτοψάλτη. Στην νέα του εκδοχή, το ρόλο της «ιδιόρρυθμης» Μήδειας, αναλαμβάνει η Κάτια Δανδουλάκη. Όπως έλεγε και ο Μπόστ για το έργο, ήθελε να γράψει μια κωμωδία στην οποία «οι θεατές περισσότερο θα χαμογελάνε και λιγότερο θα χαχανίζουν». Όπως ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά πρόκειται για ένα έργο που «επικρίνει τους επικριτάς, προβληματίζει τους κριτάς και ελευθερώνει τους θεατές».

Ο Χρύσανθος (Μέντης) Μποσταντζόγλου, γνωστός περισσότερο με το ψευδώνυμο Μποστ ήταν γνωστός σκιτσογράφος και γελοιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και ζωγράφος. Γεννήθηκε το 1918 στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε το 1995. Το έργο του περιλαμβάνει πολιτικές γελοιογραφίες και χρονογραφήματα, εικονογραφήσεις βιβλίων και περιοδικών, δέκα θεατρικά έργα και πολλές ζωγραφικές συνθέσεις.

Ο Μποστ θεωρείται ότι κατάφερε να δημιουργήσει ένα εντελώς προσωπικό και αναγνωρίσιμο σατιρικό ύφος ως σκιτσογράφος, κειμενογράφος, θεατρικός συγγραφέας, αλλα και ζωγράφος. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του έργου του είναι η γλώσσα του και τα επίτηδες ανορθόγραφα κείμενα. Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, γελοιοποιώντας την καθαρεύουσα πίστευε ότι ίσως μπορέσει να βοηθήσει στην ταχύτερη καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας. Προκειμένου να σατιρίσει την καθαρεύουσα, ανακάτευε λόγιες εκφράσεις με λαϊκές και έγραφε εντελώς ανορθόγραφα, διεκτραγωδώντας τον ημιμαθή Έλληνα, που προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει την καθαρεύουσα, καθώς εκείνη την εποχή η δημοτική θεωρούνταν «ύποπτη», κατά δήλωση του ιδίου του Μποστ. Συχνά με την παραφθορά των λέξεων ή την ανορθόγραφη απόδοση του ήχου της δημιουργούσε εσκεμμένα συνειρμούς, με άλλες έννοιες, τις οποιες διακωμωδεί. Επίσης συχνά, χρησιμοποιούσε μεταφορικές εκφράσεις με την κυριολεκτική τους έννοια.

Πολύπλευρη και ανήσυχη προσωπικότητα, ο Μποστ συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες, περιοδικά και εκδοτικούς οίκους, πραγματοποίησε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και εξέδωσε λευκώματα με τη δουλειά του, από τα οποία σημειώνουμε ενδεικτικά την ιδιαίτερα επιτυχημένη έκδοση Σκίτσα του Μποστ με πρόλογο του Ηλία Πετρόπουλου (1959). Στίχοι του μελοποιήθηκαν από τον Μίκη Θεοδωράκη, σε συνεργασία με τον οποίο ο Μποστ έγραψε και τα κείμενα για την παράσταση Όμορφη Πόλη που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο θέατρο Παρκ το καλοκαίρι του 1962. Είχε προηγηθεί το πρώτο θεατρικό έργο του με τίτλο Δον Κιχώτης (1961). Σταθμός ωστόσο στην πορεία του ως θεατρικού συγγραφέα υπήρξε η Φαύστα ή Η απολεσθείς κόρη (1964). Ο θεατρικός λόγος του Μποστ εκφράζει την αγωνία του για τη σύγχρονη Ελλάδα μέσα από τη δίοδο της ευφυούς σάτιρας και αποτελεί καρπό δημιουργικής αφομοίωσης των διαβασμάτων του συγγραφέα αλλά και της λαϊκής ελληνικής παράδοσης.

Η σάτιρα του στοχεύει κυρίως τον μικροαστό Έλληνα των μεταπολεμικών δεκαετιών, την καθωσπρέπεια, την ημιμάθεια και το νεοπλουτισμό, την ξενομανία, τις έντονες ταξικές αντιθέσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας, καθώς και την ελληνική πολιτική ζωή. Ο Μποστ σατιρίζει ιδιαίτερα την εξάρτηση της Ελλάδας από τον ξένο παράγοντα, την εθνικοφροσύνη των δεξιών κομμάτων και το θεσμό της Βασιλείας, ωστόσο σε πολλά κείμενα διακωμωδεί και την παράταξη της Αριστεράς, στην οποία ανήκε. Σε πολλά από τα κείμενα του, γράφει σε πρώτο πρόσωπο ως αφηγητής, ο οποίος διηγείται κάποια εμπειρία του και σχολιάζει δήθεν με αφέλεια τα γεγονότα.

ΘΙΑΣΟΣ

Κάτια Δανδουλάκη, Γιώργος Γαλίτης, Πάνος Σταθακόπουλος, Γιώργος Ψυχογιός, Θανάσης Τσαλταμπάσης, Μάνος Παπαγιάννης, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Στέλιος Γεράνης, Γιάννης Κοτσαρίνης, Δημήτρης Θεοδώρου, Τάσος Αλατζας, Σπύρος Πάππας, Βασίλης Παπαγεωργίου, Βασίλης Μυλωνάς.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πέτρος Φιλιππίδης

ΣΚΗΝΙΚΑ: Μανόλης Παντελιδάκης

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Κώστας Βελινόπουλος

ΜΟΥΣΙΚΗ: Γιούρι Στουπελ

ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑ: Ελπίδα Νίνου

ΒΟΗΘΟΣ ΧΟΡΟΓΡΑΦΟΥ: Θανάσης Γιαννακόπουλος

ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Αλέκος Αναστασίου

ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Αλίνα Κοτσόβουλου

  • 1 Σεπτεμβρίου, 20:30, Αττικό Αλσος, Αθήνα, Είσοδος ελεύθερη

Θέατρο στη Νίκαια: η «Μήδεια» του Μποστ, και ο «Δον Καμίλο»» του Σωτήρη Πατατζή

  • Δύο παραστάσεις μπορείτε να δείτε αυτή την εβδομάδα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Δήμου Νίκαιας. Στις 4/9, στο Κατράκειο παρουσιάζεται μια από τις ωραιότερες κωμωδίες του ελληνικού ρεπερτορίου, η «Μήδεια» του Μποστ, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη, με την Κάτια Δανδουλάκη στον ομώνυμο ρόλο. Σκηνικά Μανόλης Παντελιδάκης, κοστούμια Κώστας Βελινόπουλος, μουσική Γιούρι Στούπελ, χορογραφία Ελπίδα Νίνου, φωτισμοί Αλέκος Αναστασίου. Παίζουν επίσης: Γιώργος Γαλίτης, Πάνος Σταθακόπουλος, Γιώργος Ψυχογιός, Θανάσης Τσαλταμπάσης, Μάνος Παπαγιάννης, Κώστας Γιαννακόπουλος, Στέλιος Γεράνης, κ.ά.  [στη φωτογραφία, οι συντελεστές της παράστασης]. Στη Μήδεια, ο Μέντης Μποσταντζόγλου (Μποστ) ξεκίνησε να γράψει ένα έργο βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη και κατέληξε να μιλάει σε δεκαπεντασύλλαβο για μια γυναίκα στυγνή, κακούργα δολοφόνισσα, που έσφαξε τα παιδιά της επειδή ήτανε κάτι παλιόπαιδα που δεν παίρνανε τα γράμματα, ούτε να δουλέψουνε θέλανε, και είχε κι έναν άντρα που την κεράτωνε από πάνω και ήθελε να παντρευτεί την πριγκίπισσα της Κορίνθου! Ετσι, θολωμένη η Μήδεια από τη ζήλια και όλα τα προβλήματα που την περικυκλώνανε, αρπάει το χασαπομάχαιρο απ’ την κουζίνα και φευ! Αντί να σφάξει τα παιδιά της σκοτώνει κάτι συμμαθητές τους… (Τιμή εισιτηρίου 22 και 17 ευρώ).
  • Το Σάββατο στο Δημοτικό Κηποθέατρο Νίκαιας με ελεύθερη είσοδο μπορείτε να δείτε τον «Δον Καμίλο» του Σωτήρη Πατατζή από τη Θεατρική Σκηνή «Εκτός Σχεδίου». Ο «Δον Καμίλο» του Σωτήρη Πατατζή είναι μια ελεύθερη θεατροποίηση του μεταπολεμικού ευθυμογραφήματος του Ιταλού συγγραφέα Τζοβανίνο Γκουαρέσκι. Και στην Ιταλία, όπως και στην Ελλάδα, ο λαός έκανε Αντίσταση. Στον αντιφασιστικό αγώνα, συμπαραστάτες και συμμέτοχοι ήταν και αρκετοί λαϊκοί κληρικοί ανεξαρτήτως ιδεολογίας. Το όραμα του απελευθερωτικού αγώνα των λαών, βέβαια, δε δικαιώθηκε. Σε αυτήν τη βάση «πατάει» ο «Δον Καμίλο». Η άρχουσα τάξη μηχανορραφεί για να διατηρήσει την εξουσία της. Συμμέτοχη στις μηχανορραφίες και η ιεραρχία της εκκλησίας. Αλλά και ο λαός έχει τρόπους να καταπολεμήσει τα σχέδιά της… Επιμέλεια σκηνοθεσίας: Σήφης Μανταδάκης. Συνέβαλαν ουσιαστικά η Γεωργία Χαραμαρά και η Ασπασία Μηλιαράκη. Παίζουν: Λευτέρης Γιαννακόπουλος, Κώστας Χατζόπουλος, Δήμητρα Ελευθερίου, Ασπασία Μηλιαράκη, Παναγιώτης Σαρέλλας, Αλέξανδρος Γεροκομής, Κυριάκος Κοσμίδης, Γεωργία Χαραμαρά, Γιώργος Ταρουνάς.

Παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα

Η Μήδεια σφάζει τον… νεοπλουτισμό και την ξενομανία. ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΜΠΟΣΤ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ

Με δόσεις χιούμορ και  ειρωνείας, η  παράσταση της  «Μήδειας» του Μποστ,  με την Κάτια  Δανδουλάκη, σε  σκηνοθεσία Πέτρου  Φιλιππίδη, καταπιάνεται  με τον νεοπλουτισμό

Μια στυγνή, κακούργα μάνα σφάζει τα παιδιά της με ένα χασαπομάχαιρο επειδή ήταν παλιόπαιδα και δεν ήθελαν να δουλέψουν, ενώ ανέχεται έναν άντρα που την κερατώνει με την πριγκίπισσα της Κορίνθου. Είναι η κωμική «Μήδεια» του Μέντη Μποσταντζόγλου (Μποστ), εμπνευσμένη από την ηρωίδα του Ευριπίδη, που φέτος το καλοκαίρι περιοδεύει ανά την Ελλάδα σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη.

Αναφορές στα πρόσφατα σκάνδαλα προσαρμόζονται στην κωμωδία του Μποστ, τη στιγμή που και το ίδιο το κείμενο παρουσιάζει την τραγική ηρωίδα του Ευριπίδη ως μια κωμικοτραγική φιγούρα.

«Δεν κάνουμε θέατρο για να πούμε κάτι σοβαρό απαραίτητα. Κάνουμε θέατρο για να πούμε γενικά κάτι. Αυτό που έχουμε μέσα μας», λέει ο Πέτρος Φιλιππίδης. «Η αδυναμία της επικοινωνίας, ίσως και της επαφής, γίνεται ταλέντο, επιθυμία, ανάγκη, ζωή, πηγή, ανάσα και έτσι παλεύουμε», προσθέτει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης. Το πρώτο ανέβασμα του έργου πραγματοποιήθηκε το 1993 από το θέατρο «Στοά» με πρωταγωνίστρια τη Λήδα Πρωτοψάλτη. Στη νέα εκδοχή του, τον ρόλο της «ιδιόρρυθμης» Μήδειας αναλαμβάνει η Κάτια Δανδουλάκη. Όπως έλεγε και ο Μποστ, πρόκειται για ένα έργο που «επικρίνει τους επικριτάς, προβληματίζει τους κριτάς και ελευθερώνει τους θεατάς».

ΙΝFΟ

Η «Μήδεια» του Μποστ περιοδεύει στον ΠύργοΉλιδα (απόψε), τη Ζάκυνθο (19/7) και την Κεφαλονιά (20/7). Εισιτήρια: 22 και 17 ευρώ.

  • ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 17 Ιουλίου 2009

Η ΜΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΣΤ περιοδεύει…

  • Μια από τις ωραιότερες κωμωδίες του ελληνικού ρεπερτορίου, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη, αυτό το καλοκαίρι θα ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα. Στη Μήδεια, ο Μένης Μποσταντζόγλου (Μπόστ) ξεκίνησε να γράψει ένα έργο βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη και κατέληξε να μιλάει σε δεκαπεντασύλλαβο για μια γυναίκα στυγνή, κακούργα δολοφόνισσα, που έσφαξε τα παιδιά της επειδή ήτανε κάτι παλιόπαιδα που δεν παίρνανε τα γράμματα, ούτε να δουλέψουνε θέλανε, και είχε κι έναν άντρα που την κεράτωνε από πάνω και ήθελε να παντρευτεί την πριγκίπισσα της Κορίνθου!
  • Έτσι, θολωμένη η Μήδεια από τη ζήλια και όλα τα προβλήματα που την περικυκλώνανε, αρπάει το χασαπομάχαιρο απ’ την κουζίνα και φευ! Αντί να σφάξει τα παιδιά της σκοτώνει κάτι συμμαθητές τους που είχανε πάει στο σπίτι να τα πάρουνε και να γυρίζουνε ποιος ξέρει πού… Η μοναδικότητα της γραφής του Μπόστ, παρουσιάζει την τραγική ηρωίδα του Ευριπίδη, σε μια κωμικοτραγική φιγούρα. Όλοι οι ήρωες της γνωστής Αρχαίας Τραγωδίας, μεταφέρονται στην σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα με έναν περίτεχνο και Αριστοφανικό τρόπο γραφής.
  • Η εκδοχή που θα παρουσιάσει ο Πέτρος Φιλιππίδης περιέχει αρκετά στοιχεία που μετατρέπουν το αρχικό κείμενο σε μια ακόμα πιο σύγχρονη κωμωδία που εξακολουθεί να στηρίζεται στη μοναδική σάτιρα βασισμένη στις πιο τραγικές ιστορίες της αρχαίας δραματουργίας. Αναφορές στα πρόσφατα σκάνδαλα αλλά και σε άλλα σύγχρονα στοιχεία της εποχής μας, προσαρμόζονται στην κωμωδία του Μπόστ και μεταφέρουν την σάτιρα του στο σήμερα, για να αποδείξουν την διαχρονικότητα του κειμένου του.
  • Το πρώτο ανέβασμα του έργου έγινε το 1993, από το θέατρο ΣΤΟΑ με πρωταγωνίστρια την Λήδα Πρωτοψάλτη. Στην νέα του εκδοχή, το ρόλο της «ιδιόρρυθμης» Μήδειας, αναλαμβάνει η Κάτια Δανδουλάκη. Όπως έλεγε και ο Μπόστ για το έργο, ήθελε να γράψει μια κωμωδία στην οποία «οι θεατές περισσότερο θα χαμογελάνε και λιγότερο θα χαχανίζουν». Όπως ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά πρόκειται για ένα έργο που «επικρίνει τους επικριτάς, προβληματίζει τους κριτάς και ελευθερώνει τους θεατές».
  • Ο Χρύσανθος (Μέντης) Μποσταντζόγλου, γνωστός περισσότερο με το ψευδώνυμο Μποστ ήταν γνωστός σκιτσογράφος και γελοιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και ζωγράφος. Γεννήθηκε το 1918 στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε το 1995. Το έργο του περιλαμβάνει πολιτικές γελοιογραφίες και χρονογραφήματα, εικονογραφήσεις βιβλίων και περιοδικών, δέκα θεατρικά έργα και πολλές ζωγραφικές συνθέσεις.
  • Ο Μποστ θεωρείται ότι κατάφερε να δημιουργήσει ένα εντελώς προσωπικό και αναγνωρίσιμο σατιρικό ύφος ως σκιτσογράφος, κειμενογράφος, θεατρικός συγγραφέας, αλλα και ζωγράφος. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του έργου του είναι η γλώσσα του και τα επίτηδες ανορθόγραφα κείμενα. Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, γελοιοποιώντας την καθαρεύουσα πίστευε ότι ίσως μπορέσει να βοηθήσει στην ταχύτερη καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας. Προκειμένου να σατιρίσει την καθαρεύουσα, ανακάτευε λόγιες εκφράσεις με λαϊκές και έγραφε εντελώς ανορθόγραφα, διεκτραγωδώντας τον ημιμαθή Έλληνα, που προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει την καθαρεύουσα, καθώς εκείνη την εποχή η δημοτική θεωρούνταν «ύποπτη», κατά δήλωση του ιδίου του Μποστ. Συχνά με την παραφθορά των λέξεων ή την ανορθόγραφη απόδοση του ήχου της δημιουργούσε εσκεμμένα συνειρμούς, με άλλες έννοιες, τις οποιες διακωμωδεί. Επίσης συχνά, χρησιμοποιούσε μεταφορικές εκφράσεις με την κυριολεκτική τους έννοια.
  • Πολύπλευρη και ανήσυχη προσωπικότητα, ο Μποστ συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες, περιοδικά και εκδοτικούς οίκους, πραγματοποίησε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και εξέδωσε λευκώματα με τη δουλειά του, από τα οποία σημειώνουμε ενδεικτικά την ιδιαίτερα επιτυχημένη έκδοση Σκίτσα του Μποστ με πρόλογο του Ηλία Πετρόπουλου (1959). Στίχοι του μελοποιήθηκαν από τον Μίκη Θεοδωράκη, σε συνεργασία με τον οποίο ο Μποστ έγραψε και τα κείμενα για την παράσταση Όμορφη Πόλη που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο θέατρο Παρκ το καλοκαίρι του 1962. Είχε προηγηθεί το πρώτο θεατρικό έργο του με τίτλο Δον Κιχώτης (1961). Σταθμός ωστόσο στην πορεία του ως θεατρικού συγγραφέα υπήρξε η Φαύστα ή Η απολεσθείς κόρη (1964). Ο θεατρικός λόγος του Μποστ εκφράζει την αγωνία του για τη σύγχρονη Ελλάδα μέσα από τη δίοδο της ευφυούς σάτιρας και αποτελεί καρπό δημιουργικής αφομοίωσης των διαβασμάτων του συγγραφέα αλλά και της λαϊκής ελληνικής παράδοσης.
  • Η σάτιρα του στοχεύει κυρίως τον μικροαστό Έλληνα των μεταπολεμικών δεκαετιών, την καθωσπρέπεια, την ημιμάθεια και το νεοπλουτισμό, την ξενομανία, τις έντονες ταξικές αντιθέσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας, καθώς και την ελληνική πολιτική ζωή. Ο Μποστ σατιρίζει ιδιαίτερα την εξάρτηση της Ελλάδας από τον ξένο παράγοντα, την εθνικοφροσύνη των δεξιών κομμάτων και το θεσμό της Βασιλείας, ωστόσο σε πολλά κείμενα διακωμωδεί και την παράταξη της Αριστεράς, στην οποία ανήκε. Σε πολλά από τα κείμενα του, γράφει σε πρώτο πρόσωπο ως αφηγητής, ο οποίος διηγείται κάποια εμπειρία του και σχολιάζει δήθεν με αφέλεια τα γεγονότα.
  • Η πρεμιέρα θα γίνει στην Αθήνα, στο θέατρο Παπάγου, στις 7 και 8 Ιουλίου και αμέσως μετά, στις 9 Ιουλίου, θα πάει Πειραιά, στο Βεάκειο θέατρο, για να συνεχίσει σε όλη την Ελλάδα… Συγκεκριμένα:

ΙΟΥΛΙΟΣ: 7-8/07 ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ-ΑΘΗΝΑ, 9/07 ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ-ΠΕΙΡΑΙΑΣ, 11/07 ΡΕΘΥΜΝΟ, 12-13/07 ΗΡΑΚΛΕΙΟ, 14-15/07 ΧΑΝΙΑ, 18/07 ΠΥΡΓΟΣ – ΙΛΙΔΑ, 19/07 ΖΑΚΥΝΘΟΣ, 20/07 ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ, 22/07 ΛΑΡΙΣΑ-ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΑΖΑΡ, 23/07 ΒΕΡΟΙΑ, 24/07 ΚΟΖΑΝΗ, 25/07 ΚΑΤΕΡΙΝΗ – ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΔΙΟΝ, 27-28/07 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ, 29/07 ΘΗΒΑ, 30/07 ΑΘΗΝΑ-ΘΕΑΤΡΟ ΔΩΡΑ ΣΤΡΑΤΟΥ, 31/07 ΠΑΤΡΑ – ΑΡΧΑΙΟ ΩΔΕΙΟ

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: 01/08 ΔΕΛΦΟΙ, 3/08 ΛΕΥΚΑΔΑ, 20/08 ΤΡΙΚΑΛΑ, 21/08 ΓΙΑΝΝΕΝΑ-ΕΗΜ, 22/08 ΠΡΕΒΕΖΑ, 24/08 ΒΡΙΛΛΗΣΙΑ, 25/08 ΣΑΛΑΜΙΝΑ, 26/08 ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ, 27/08 ΑΘΗΝΑ -ΑΤΤΙΚΟ ΑΛΣΟΣ, 28/08 ΑΙΓΑΛΕΩ, 30/08 ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ, 31/08 ΧΑΛΑΝΔΡΙ

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ: 02/09 ΒΥΡΩΝΑΣ – ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΑΧΩΝ, 05/09 ΡΑΦΗΝΑ, 06/09 ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ, 09/09 ΛΕΙΒΑΔΙΑ, 10/09 ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ

Mideiabost09Συγγραφέας: Μποστ. Σκηνοθεσία: Πέτρος Φιλιππίδης, Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης, Κοστούμια: Κώστας Βελινόπουλος, Μουσική: Γιούρι Στούπελ, Χορογραφία: Ελπίδα Νίνου, Βοηθός Χορογράφου: Θανάσης Γιαννακόπουλος, Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου, Βοηθός σκηνοθέτη: Αλίνα Κοτσοβούλου. Ηθοποιοί: Κάτια Δανδουλάκη, Γιώργος Γαλίτης, Πάνος Σταθακόπουλος, Γιώργος Ψυχογιός, Θανάσης Τσαλταμπάσης, Μάνος Παπαγιάννης, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Στέλιος Γεράνης, Γιάννης Κοτσαρίνης, Δημήτρης Θεοδώρου, Τάσος Αλατζάς, Σπύρος Παππάς, Βασίλης Παπαγεωργίου, Βασίλης Μυλωνάς

Θέατρο: ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ. Διεύθυνση: 6η στάση Παπάγου (Οδό Κορυτσάς) , Παπάγου (Αθήνα). Τηλέφωνο:. Πρεμιέρα: 07/07/2009 +302106540705