Category Archives: ΜΗΔΕΙΑ

«Μήδεια» του Ζαν Ανουίγ στο Θέατρο Altera Pars

Mideia

Ο θεατρικός οργανισμός Altera pars συνεχίζοντας με συνέπεια την παρουσία του στο θεατρικό χώρο, παρουσιάζει για δεύτερη περίοδο την παράσταση ΜΗΔΕΙΑ του γνωστού Γάλλου συγγραφέα Ζαν Ανούιγ, σε σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου από τις 8 Οκτωβρίου. Το έργο παρουσιάστηκε τον προηγούμενο χειμώνα σε συνεργασία με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Βόλου στο θέατρο της Παλαιάς Ηλεκτρικής Βόλου και στον πολυχώρο τέχνης Altera Pars στην Αθήνα και στο φεστιβάλ Ερμουπολείων, στη Σύρο, όπου είχε τη θερμή υποδοχή θεατών και τύπου. Το έργο αντλεί το θέμα του από τον αρχαίο μύθο και εστιάζει στη σχέση Ιάσονα-Μήδειας. Δεν αποτελεί απλή παράθεση ιστορικών γεγονότων, εμβαθύνει στις ανθρώπινες σχέσεις, στα ψυχολογικά κίνητρα των ηρώων, στον έρωτα… Είναι μια παράσταση με σύγχρονη οπτική και σεβασμό στους μεγάλους δραματουργούς.

Παίζουν οι: ΜΙΝΑ ΧΕΙΜΩΝΑ, ΠΕΤΡΟΣ ΝΑΚΟΣ, ΑΛΕΚΑ ΤΟΥΜΑΖΑΤΟΥ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΑΡΜΠΑΤΣΗΣ, ΣΙΜΟΣ ΚΥΠΑΡΙΣΣΟΠΟΥΛΟΣ

Η Μήδεια του Ανούιγ είναι μια γυναίκα που διεκδίκησε το απόλυτο… στη ζωή… στον έρωτα. Υπερέβη την κοινωνική δεοντολογία, υπερέβη τον καθωσπρεπισμό της. Ως γνήσια ηρωίδα το παίρνει πάνω της… αναλαμβάνει, απαιτεί… αρνείται να γεράσει, αρνείται να συμβιβαστεί …να ενταχθεί στον κόσμο των ενηλίκων… Γιατί η Μήδεια είναι πάνω απ’ όλα ένα αθώο κορίτσι, μια μικρή κόρη, αγνή και απαιτητική. Μια γυναίκα που εξακολουθεί να πιστεύει στα παραμύθια. Βιώνει το κοριτσίστικο παραμύθι της , ακολουθεί τον πρίγκιπά της στη δική του εκστρατεία. Για χάρη του πρόδωσε, σκότωσε, έσφαξε… κι αν τη λένε ανυπότακτη, εκείνη είναι δοσμένη ολόψυχα… σύγκορμα… στο μοναδικό ναύτη της δικής της εκστρατείας. Έπρεπε να υπακούει, να χαμογελάει, να στολίζεται για να του αρέσει. Έπρεπε να του δώσει το Χρυσόμαλλο Δέρας που τόσο ήθελε, να τον περιμένει ξαπλωμένη… ορθάνοιχτη. Κι όταν ο πρίγκιπας, ο ξακουστός Ιάσονας, αποφασίζει να γίνει άνθρωπος , να συμβιβαστεί «ταπεινά», όπως έκαναν και οι άλλοι πριν από αυτόν και πιο απλά από αυτόν… όταν την εγκαταλείπει… το αθώο κορίτσι πεθαίνει.

Το απόλυτο γίνεται σχετικό… Ο έρωτας, πορνεία… Τότε η οργή της ξυπνά… Η ηρωίδα μέσα της ξαναγεννιέται… και χτυπά θανάσιμα. Ο Jean Anouilh χρησιμοποιεί το μύθο της βάρβαρης πριγκίπισσας, της «παιδοκτόνου» Μήδειας, για να μας δώσει μέσα σ’ ένα φλογερό και παθιασμένο περιβάλλον… μαθήματα ανθρωπιάς, μαθήματα αξιοπρέπειας, μαθήματα ζωής.

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

  • ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ-ΣΑΒΒΑΤΟ:21.30
  • ΚΥΡΙΑΚΗ: 20.30

Τιμές εισιτηρίων: 20 ευρώ Κανονικό-12 ευρώ φοιτητικό

Altera Pars

  • Μ. Αλεξάνδρου 123-Κεραμεικός (Μετρό Κεραμεικός)
  • τηλ. 210-3410011, fax: 210-3410950

Μήδεια ή το πάντρεμα του έρωτα με την τρέλα

  • Από τον Δήμο Μαρουδή
  • Ευριπίδη, Μήδεια, μτφρ.: Γιώργος Χειμωνάς, εκδόσεις Καστανιώτη, σ. 83, ευρώ 10,55

Τη μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά της Μήδειας του Ευριπίδη διαβάσαμε πρόσφατα. Το κείμενο του Ευριπίδη δεν δείχνει να έχει γεράσει ούτε κατά μία μέρα. Η συγκεκριμένη μετάφραση χαρακτηρίζεται από μια αμεσότητα που ξαφνιάζει· δεν μπορώ να κρύψω το γεγονός πως σε κάποια σημεία έκλεισα το βιβλίο ιντριγκαρισμένος από την ιδιοφυή δραματική βιαιότητα του αρχαίου έλληνα τραγικού. Πέρα από οτιδήποτε άλλο το εν λόγω κείμενο θέτει μία σειρά, όχι μόνον από ερωτήματα, αλλά και από προβλήματα που δεν είναι εύκολο να απαντηθούν κατά τρόπο τελεσίδικο.

Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου. Η Μήδεια είναι κόρη του βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη, εγγονή του Ηλιου και ανιψιά της μάγισσας Κίρκης. Ο Ιάσονας συνάντησε τη Μήδεια κατά τη διάρκεια της αργοναυτικής εκστρατείας, χωρίς τη βοήθεια της οποίας δεν θα είχε σταθεί δυνατό να πάρει το χρυσόμαλλο δέρας. Η Μήδεια για να τον ακολουθήσει και να του δώσει τη νίκη, όχι μόνο πρόδωσε και εγκατέλειψε τον πατέρα της, αλλά πήρε και ως όμηρο τον αδελφό του Αψυρτο, τον οποίο δεν δίστασε να σκοτώσει και να κομματιάσει. Η Μήδεια και ο Ιάσων τελικά πηγαίνουν να ζήσουν στην Κόρινθο και όλα αλλάζουν από τη στιγμή που ο Κρέοντας, ο βασιλιάς της Κορίνθου αποφασίζει να παντρέψει την κόρη του Κρέουσα με τον Ιάσονα. Καθώς η οργή της Μήδειας αρχίζει να εκδηλώνεται, ο Κρέοντας την εξορίζει από την Κόρινθο, εκείνη όμως κατορθώνει να εξασφαλίσει προθεσμία μίας ημέρας. Σαν κίνηση συμφιλίωσης, η Μήδεια στέλνει στην Κρέουσα φόρεμα, στολίδια και κοσμήματα που τα έχει πρωτύτερα βουτήξει στο δηλητήριο, ξεκινώντας μ’ αυτή της την πράξη την εκδίκησή της απέναντι στον Ιάσονα που την έχει απατήσει με την Κρέουσα. Οταν η Κρέουσα παίρνει το δώρο της Μήδειας πεθαίνει με φριχτούς πόνους από το δηλητήριο, μαζί της, δε, πεθαίνει και ο Κρέοντας και το παλάτι παίρνει φωτιά. Επειτα, η Μήδεια σκοτώνει τα παιδιά της πραγματοποιώντας τις εκδικητικές απειλές της απέναντι στον Ιάσονα. Στο τέλος, εμφανίζεται σε ιπτάμενο άρμα με φτερωτά άλογα -δώρα του προπάππου της Ηλιου- και κατευθύνεται προς την Αθήνα.

Η Μήδεια δεν εμφανίζεται μέσα από τον μύθο σαν ένα άτομο σκληρό και άτεγκο. Αναφέρεται, μάλιστα, πως εναντιώνεται στον πατέρα της Αιήτη, όταν εκείνος προσπαθεί να εξαντλήσει τη σκληρότητά του στους ξένους που φτάνουν στον τόπο του. Από την άλλη πλευρά, ο Ευριπίδης, σύμφωνα πάντα με τις αποφάνσεις του Αριστοτέλη στην Ποιητική, εστιάζει στον τόπο και στον χρόνο του δράματος, ξεκόβοντας τη φιγούρα της Μήδειας από το μυθολογικό πλαίσιο. Η Μήδεια του Ευριπίδη είναι μια γυναίκα που ενεργεί υποκινούμενη αποκλειστικά από έρωτα· από τον έρωτά της προς τον Ιάσονα.

Σε αντίθεση με τη φιγούρα της Μήδειας, η οποία είναι εκτενώς και αριστοτεχνικά σχεδιασμένη, για τον Ιάσονα δεν έχουμε, εμφανώς τουλάχιστον, πολλά στοιχεία που να μας πληροφορούν για τον χαρακτήρα του. Εμφανίζεται, πάντως, αναμφίβολα αλαζονικός, τη στιγμή που τον βλέπουμε να λέει στη Μήδεια πως εκείνη θα έπρεπε να τον ευγνωμονεί γιατί την πήρε από τον βαρβαρικό τόπο όπου ανήκε και την έφερε στον πολιτισμό. Αυτά τα λόγια του Ιάσονα, που θίγουν τη Μήδεια ανεπανόρθωτα, φέρνουν στο φως τη σύγκρουση δύο εκ βάθρων διαφορετικών χαρακτήρων. Καθώς ο εγωισμός του Ιάσονα τονίζει με τον ιδανικότερο τρόπο τη γυναικεία προσωπικότητα, που είναι έτοιμη να θυσιάσει ό,τι πιο αγαπητό σ’ αυτήν υποκινούμενη μόνο και μόνο από έρωτα που έχει μετατραπεί σε μίσος, η Μήδεια σκιαγραφείται σαν μια μορφή που εκφράζεται αποκλειστικά σχεδόν μέσα από τον φόνο: παλαιότερα διέπραξε φόνο, θέλοντας να βοηθήσει τον αγαπημένο της σύζυγο, τώρα είναι έτοιμη να σκοτώσει τα ίδια της τα παιδιά -που είναι και παιδιά του Ιάσονα-, έχοντας πρωτύτερα δολοφονήσει την Κρέουσα, με σκοπό να εκδικηθεί τον άνθρωπο που την πλήγωσε τόσο. Εν τούτοις, η Μήδεια δεν είναι με τίποτα η βάρβαρη και σκληρή πριγκίπισσα που πραγματοποιεί αδίστακτα αγριότητες, σύμφωνα με τις πρωτόγονες παραδόσεις του τόπου της, η Μήδεια είναι μια γυναίκα ερωτευμένη και αυτή της η ιδιότητα είναι τόσο ιδιαίτερη που την κάνει να ξεκόβει από το γένος των ανθρώπων.

Κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, ο αυστριακός ψυχίατρος Καρλ Γκουστάβ Γιουνγκ διατύπωσε τη θεωρία του «συλλογικού ασυνείδητου», μια θεώρηση καινοτόμο απέναντι σ’ αυτήν της libido του δασκάλου του Σίγκμουντ Φρόυντ, θεώρηση που, πέρα από οτιδήποτε άλλο, πατά γερά στις ανορθολογικές παραμέτρους της ευρωπαϊκής παράδοσης καθώς και στην κληρονομιά ενός σκοτεινού Μεσαίωνα. Σύμφωνα με τον Γιουνγκ, το κομμάτι της άνιμα (στον ψυχισμό του άνδρα) και του άνιμους (στον ψυχισμό της γυναίκας) δεν εξαντλούν το απύθμενο βάθος, την άβυσσο της ανθρώπινης ψυχής, καθώς υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο μια «σκοτεινή περιοχή», η «σκιά», περιοχή στην οποία οφείλονται όλες οι ακραίες πράξεις του ανθρώπου, καθώς και οι δεύτερες σκέψεις του· καθώς δίπλα στο συνειδητό και ορατό από όλους «Εγώ» υπάρχει ένα δεύτερο «Εγώ», που σκέφτεται «ό,τι πιο πρόστυχο και αηδιαστικό» (Γιουνγκ), ο άνθρωπος είναι ικανός ακόμα και για τις ειδεχθέστερες πράξεις σε περίπτωση που η σκιά αναγκαστεί να εκφραστεί ανεξέλεγκτα.

Αν πούμε πως η Μήδεια, τη στιγμή που σκοτώνει τα αγαπημένα της παιδιά αποκλειστικά και μόνο για να εκδικηθεί τον Ιάσονα, δρα ενεργώντας σύμφωνα με τα προστάγματα τούτου του σκοτεινού κομματιού της ψυχής της, εξαντλούμε άραγε το ερώτημα του πώς κατέστη δυνατή μια τέτοια φρικτή και εξωανθρώπινη πράξη;

Η πραγματικότητα της τρέλας ανέκαθεν υπήρξε για τον άνθρωπο μια συνθήκη που τον σαστίζει, μια πραγματικά «οριακή κατάσταση», όπως θα ‘λεγε ο Γιάσπερς. Η κατάσταση της ψύχωσης -της σχιζοφρένειας, στις ακραίες της μορφές- όπως την κωδικοποιεί η σύγχρονη Ψυχιατρική, είναι μια κατάσταση τόσο ανοίκεια σε όλους μας όσο και οικεία, επίφοβη και συνάμα εξοβιλιστέα από τον πολιτισμένο κόσμο. Είναι παρούσα στην τέχνη όσο και στα θεμέλια της λογοκρατούμενης σκέψης μας – ετούτη η «παρέκκλιση» από το «φυσιολογικό» είναι επίσης παρούσα σε όλες τις ακραίες ανθρώπινες εκδηλώσεις. Τίθεται, λοιπόν, το ερώτημα: Μετέχει της τρέλας η πράξη της Μήδειας να σκοτώσει τα παιδιά της; Το αδιαμφισβήτητο πάντως είναι πως ο έρωτας σ’ αυτήν την περίπτωση «ξεκλειδώνει» την πόρτα για την Αβυσσο, κινητοποιεί και αποκωδικοποιεί εξωανθρώπινα σκοτεινές πραγματικότητες. Ή μήπως πάρα πολύ ανθρώπινες;

Καθώς το μοτίβο της θανάτωσης «του ίδιου του παιδιού» κάποιου ανθρώπου θα ξαναφανεί στις όψιμες Βάκχες, όπου η Αγαύη διαμελίζει τον ίδιο της τον γιο κάτω από το κράτος διονυσιακής μανίας, ο Ευριπίδης εμφανίζεται ως ο κατ’ εξοχήν ανατόμος όσο και χαρτογράφος των ανθρώπινων άδυτων, τη στιγμή που θέτει ρητά την προβληματική του μέσα από τα κριτήρια του «ορίου» αλλά και του «μέτρου», μιλώντας ως τραγικός ποιητής με καθήκον, θα λέγαμε, γιατρού ενός κοινού που θα προβληματιστεί διά μέσου των αιώνων. Μήπως αυτό ακριβώς το τρελό κομμάτι που κάνει τη Μήδεια να υπερβεί τα όρια του ανθρωπίνως ανεκτού, δεν είναι ό,τι την κάνει να μας είναι τόσο οικεία και τελικά τόσο ανθρώπινη;

Ποια είναι τελικά η θέση της τρέλας στην, ούτως ή άλλως, τόσο τρικυμισμένη ανθρώπινη ψυχή; Ποια είναι «η περιοχή» από την οποία μιλά, στην ανθρώπινη πράξη η τρέλα, την κάθε φορά που πραγματοποιείται ένας αποτρόπαιος φόνος;

Η Μήδεια έχοντας περάσει μέσα από όλα τα επίπεδα του τραγικού όσο και από όλα τα στάδια του «ανθρωπίνως ανεκτού», εμφανίζεται, μετά τον φόνο, στον Ιάσονα πάνω σ’ ένα άρμα με ιπτάμενα άλογα -δώρο τούτο του προπάππου της Ηλιου- έχοντας αποσπαστεί για πάντα από τον χώρο των ανθρώπων, δαίμονας μεταξύ των δαιμόνων, αιώνιο σύμβολο της μέχρι θανάτου ερωτευμένης γυναίκας.

  • Βιβλιοθήκη, Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010

Μήδεια στη σπηλιά του Νταβέλη

Μήδεια στη σπηλιά του Νταβέλη

Μία σπουδαία Ελληνίδα ποιήτρια, η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, θα ασχοληθεί με τη Μήδεια. Και μάλιστα, με έναν τρόπο αντισυμβατικό, σε έναν εντελώς αντισυμβατικό χώρο. Εκεί όπου σατανιστικές και άλλες τελετές, καθώς και δραστηριότητες κάθε άλλο παρά θετικές, λαμβάνουν συχνά χώρα: στη σπηλιά του Νταβέλη, στην Πεντέλη. Στην καμένη Πεντέλη, θα έπρεπε να πούμε κανονικά.

Μπορεί να φαίνεται απίστευτο, όμως οι πυρκαγιές έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην επιλογή του βουνού για την παρουσίαση του προγράμματος «Μήδεια» από τον θίασο «Ζου Ντίστρικτ Κόμπανι» του Λος Αντζελες. Η Αθήνα και το Λ.Α. είναι αδελφοποιημένες, εκτός των άλλων και επειδή υποφέρουν από πυρκαγιές. Οσο για τον θίασο, αυτός ψάχνει για χώρους που ποτέ ξανά δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ως θέατρα.

Η άδεια για τις παραστάσεις, που θα δοθούν τον Μάιο του 2011 έφερε το θέμα στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Στη σπηλιά του Νταβέλη υπάρχουν τόσο αρχαία κατάλοιπα λατύπης, δηλαδή θραυσμάτων μαρμάρου (τα κοιτάσματα χρησιμοποιήθηκαν κατά την αρχαιότητα για οικοδόμηση και στην Ακρόπολη ακόμα) όσο και δύο βυζαντινά ναΐδρια.

Η εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας- Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδος ήταν υπέρ της διεξαγωγής των παραστάσεων, παρά τις κάποιες επιφυλάξεις της Β’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Αττικής. «Αυτό το σπήλαιο έχει κακοποιηθεί από σατανιστές, από μοτοσικλετιστές που κάνουν αγώνες, από ό,τι μπορείτε να φανταστείτε» είπε η έφορος Σπηλαιολογίας Νίνα Κυπαρίσση. «Καιρός είναι να του δώσουμε μια άλλη χρήση».

Στην παράσταση θα μετάσχει το Θέατρο Κωφών Ελλάδας. Θα παρουσιάζονται στα αγγλικά αποσπάσματα από τη «Μήδεια» του Ευριπίδη και του Σενέκα για 80-100 θεατές τη φορά.

Ο καθηγητής Μανόλης Κορρές υπενθύμισε ότι στο σπήλαιο είχαν γίνει έργα κατά το παρελθόν, προκειμένου να μετατραπεί σε στρατηγείο του ΝΑΤΟ με τοίχο πάχους 15 μέτρων από μπετό. Για τα έργα αυτά, που δεν ολοκληρώθηκαν, αναμοχλεύτηκαν αρχαία μπάζα και μετακινήθηκε μεγάλο μέρος του υπεδάφους, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σήμερα προβλήματα ολισθηρότητας. Υπενθύμισε επίσης ότι στα αρχαία «μπάζα» υπάρχουν και πολλά ημίεργα, δηλαδή έργα που έμεναν ημιτελή και απορρίφθηκαν επιτόπου.

  • Πάντα ανοιχτά
    Η σπηλιά του Νταβέλη είναι ανοιχτή για όποιον ενδιαφέρεται να μπει, καθώς δεν αποτελεί μνημείο και δεν φυλάσσεται.

Αγγελική Κώττη, ΕΘΝΟΣ,  4/5/2010

Η σπηλιά «Νταβέλη» θα υποδέχεται τη «Μήδεια»

  • Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
  • Ελευθεροτυπία, Τρίτη 4 Μαΐου 2010

Μια μοναδική εμπειρία υπόσχεται η θεατρική ομάδα «Ζοο District Theater Company» από το Λος Αντζελες. Θα παρουσιάσει μέσα στη σπηλιά «Νταβέλη», στην Πεντέλη, τη «Μήδεια» (14 Μαΐου-4 Ιουνίου 2011) με τις ευλογίες του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου παρά τις κάποιες επιφυλάξεις της τοπικής Εφορείας Αρχαιοτήτων λόγω του στενού χωματόδρομου που οδηγεί ώς εκεί και της ολισθηρότητας του εδάφους στα κατώτερα τμήματα του σπηλαίου.

Στο  εσωτερικό της σπηλιάς «Νταβέλη» θα οδηγούνται με μουσικές και χορούς οι  θεατές

Στο εσωτερικό της σπηλιάς «Νταβέλη» θα οδηγούνται με μουσικές και χορούς οι θεατές

Η τραγωδία θα παρουσιασθεί ως θεατρικό δρώμενο με τη χρήση αποσπασμάτων από τη «Μήδεια» του Ευριπίδη αλλά και του Σενέκα στα αγγλικά σε μετάφραση της ποιήτριας Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ.

Η αμερικανική θεατρική ομάδα δραστηριοποιείται τα δώδεκα τελευταία χρόνια σε καλλιτεχνικές δημιουργίες βιωματικού χαρακτήρα και σε χώρους εναλλακτικούς. Γι’ αυτό διάλεξε ένα σπήλαιο όπως αυτό, φορτισμένο και με την ιστορία του αρχαίου λατομείου που πρόσφερε στην κλασική εποχή τα μάρμαρα για τα μνημεία της Ακρόπολης και τα γλυπτά του Παρθενώνα.

Οι θεατές, που δεν θα είναι πάνω από 80 κάθε φορά, θα συγκεντρώνονται στην είσοδο του σπηλαίου και από εκεί, συνοδεία μουσικών και χορευτών, θα οδηγούνται στα ενδότερα για την παράσταση. Η πορεία τους μέσα από τον σκοτεινό διάδρομο ώς τα κατώτερα επίπεδα θα σηματοδοτείται δεξιά κι αριστερά από μικρά αγγεία με φωτιά. Οι παραστάσεις (συνολικά 24) θα δίνονται πρωί-βράδυ για να τις παρακολουθήσουν και μαθητές σχολείων.

Το σπήλαιο έχει στο παρελθόν κακοποιηθεί. Κατά τις δεκαετίες 1970-1980 χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτική βάση, ενώ και σήμερα έχει μετατραπεί σε πίστα μότορ κρος, είπαν μέλη του ΚΑΣ. Η πλατιά είσοδός του αποτελεί ουσιαστικά ράμπα για τα στρατιωτικά φορτηγά, είπε ο καθηγητής Μανώλης Κορρές. Αφαιρέθηκε η αρχαία λατίπη προκαλώντας ολίσθηση και ρηγματώσεις στα παρεκκλήσια του Αγίου Σπυρίδωνα και του Αγίου Νικολάου (οι τοιχογραφίες τους, 13ου αιώνα, συντηρήθηκαν και εκτίθενται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών). «Υπάρχουν όμως εντός του σπηλαίου αρχαία έργα τέχνης. Μια σαρκοφάγος σπασμένη, απορριφθέντα έργα τέχνης, ημίεργα αγαλματίδια κ.ά.», πρόσθεσε ο κ. Κορρές δηλώνοντας πως κάνει συχνές επισκέψεις στο χώρο τις δύο τελευταίες δεκαετίες.

«Αυτό που βλέπετε στην είσοδο και σε ύψος 40 μέτρων είναι μια φλούδα μαρμάρου. Οι αρχαίοι σταματούσαν την εξόρυξη του μαρμάρου 20-30 πόντους πριν από τις φλέβες πράσινου σχιστόλιθου, που υπάρχουν ακριβώς από πίσω. Η λεπτή αυτή φλούδα μαρμάρου είναι εύκολο να σπάσει και να πέσει», είπε, τονίζοντας πως έχει δει στην είσοδο να έχει πέσει μάρμαρο 1.400 κιλών από ύψος 4 μέτρων.

Για τους φόβους αυτούς η Εφορεία Σπηλαιολογίας έστειλε ομάδα γεωλόγων να εξετάσει τη στατική επάρκεια του σπηλαίου, έτσι ώστε να μην υπάρξει υποψία κινδύνου για τους θεατές. Αλλωστε θα είναι παρόντες αρχαιοφύλακες και πρόκειται να περισχοινισθούν τμήματα στα οποία δεν πρέπει να πλησιάσει ο κόσμος.

«Ολη αυτή η φροντίδα από την πλευρά της πολιτείας θα αποβεί τελικά υπέρ του μνημείου», επισήμανε ο αρχαιολόγος Πάνος Βαλαβάνης επικροτώντας την παραχώρησή του για τις θεατρικές αυτές παραστάσεις. Θα δοθούν στα πλαίσια των πολιτιστικών ανταλλαγών των αδελφοποιημένων Δήμων Αθηναίων και Λος Αντζελες, «οι οποίοι αντιμετωπίζουν κοινά προβλήματα, όπως σεισμούς και φωτιές». *

Από το Λος Αντζελες, θέατρο στη Σπηλιά του Νταβέλη

ΚΑΣ. Το όνομά του το πήρε από τον περιβόητο λήσταρχο Νταβέλη που το χρησιμοποιούσε για κρησφύγετο στην Πεντέλη. Στην ουσία το σπήλαιο «Νταβέλη» ή «Σπήλαιο Αμώμων» είναι το στόμιο των αρχαίων λατομείων μαρμάρου της περιοχής. Η μορφή του οφείλεται στη λατόμευση κατά την οποία προκλήθηκε κατάρρευση τμήματος της οροφής του προϋπάρχοντος φυσικού εγκοίλου. Η ύπαρξη στο βάθος του σπηλαίου μικρής υπόγειας δεξαμενής μαρτυρά λατρευτική χρήση του χώρου κατά την αρχαιότητα. Αλλωστε από την πρώιμη βυζαντινή εποχή επιβεβαιώνεται παρουσία ασκητών ενώ τα παρεκκλήσια στην είσοδό του (Αγίου Σπυρίδωνα και Αγίου Νικολάου), χρονολογούνται στις αρχές του 11ου αι.

H φήμη της σπηλιάς, ωστόσο, εξακολουθεί να δημιουργεί έλξη στον κόσμο, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Μια παραφιλολογία για το σπήλαιο των Αγνών, τα παράξενα φώτα και τα μικρά ανθρωποειδή, τον θησαυρό του λήσταρχου, τα περάσματα και τις στοές που έφταναν ώς την Αθήνα και ύστερα η χρήση του από τον στρατό. Η αλήθεια είναι πως τα έργα του υπουργείου Αμυνας τη δεκαετία ’70-’80 αλλοίωσαν το εσωτερικό του σπηλαίου, τον περιβάλλοντα χώρο και επέφεραν ρηγματώσεις στα παρεκκλήσια. Σήμερα τα μνημεία έχουν αναστηλωθεί και συντηρηθεί όσο για τις τοιχογραφίες τους αυτές παρουσιάζονται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών.

Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο θέλοντας να απαλλάξει το σπήλαιο απ’ όλα όσα το συνδέουν αλλά και να το «καθαρίσει» από τη ρετσινιά της μαύρης μαγείας, έδωσε την άδεια να παραχωρηθεί ο χώρος για παραστάσεις την ερχόμενη άνοιξη.

Εκανε δεκτό το αίτημα της μη κερδοσκοπικής εταιρείας καλλιτεχνών «Zoo District Theater Company» για τη παραχώρηση χρήσης του αρχαιολογικού χώρου του σπηλαίου προκειμένου να πραγματοποιηθούν 24 θεατρικές παραστάσεις («Medea Project»), στο πλαίσιο των πολιτιστικών ανταλλαγών των αδελφών Δήμων Αθηναίων και Λος Αντζελες, από 1η Μαΐου έως 7 Ιουνίου 2011. Και παρότι κάποια μέλη όπως ο Μ. Κορρές επέμεναν πως οι μεταβολές δεν είναι σπάνιες και πως πριν από δύο μήνες έπεσε κομμάτι βράχου βάρους 1.500 κιλών στην είσοδο, η εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας – Σπηλαιολογίας θεωρεί πως ο χώρος είναι κατάλληλος να δεχτεί κοινό και θεάματα.

Το σπήλαιο επιλέχθηκε από τον θεατρικό οργανισμό με έδρα το Λ. Αντζελες διότι εξυπηρετεί τους στόχους του που είναι παραστάσεις σε πρωτότυπους χώρους κι όχι συμβατικές σκηνές. Τις δράσεις μάλιστα στην Ελλάδα τις συνδέουν με την επιστροφή των Μαρμάρων.

Σημασία έχει ότι θα δίνουν μια παράσταση την ημέρα στις 8 μ.μ. για 80 άτομα. Το κοινό θα υποδέχονται μουσικοί και χορευτές (αναπαράσταση του γάμου της Μήδειας με τον Ιάσονα).

Οι συντελεστές θα απαγγέλλουν τον Ευριπίδη στα αγγλικά, υπεύθυνη και για τη διασκευή θα είναι η ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ, ενώ στις παραστάσεις θα λάβει μέρος και το θέατρο Κωφών.

Για φωτισμό θα χρησιμοποιηθούν πηγές ήχου και φωτός με μπαταρία, δεν θα υπάρχουν μικρόφωνα, αντιθέτως θα υπάρχει πρόβλεψη για ΑμΕΑ, ξύλινοι πάγκοι για το κοινό, αντιολισθητικός τάπητας και βοηθητική τέντα για τις ανάγκες των ηθοποιών.

  • Πρόβλεψη ασφάλειας

Στα μονοπάτια που θα οδηγούν στο σπήλαιο θα τοποθετηθούν κιγκλιδώματα, θα υπάρχει όχημα της πυροσβεστικής, ενώ η εφορεία Σπηλαιολογίας θα διαθέσει φύλακες για την ασφάλεια του χώρου. Η Β΄ ΕΠΚΑ εξέφρασε επιφυλάξεις όχι για πιθανή βλάβη του μνημείου αλλά για την ασφάλεια του κοινού, η 1η ΕΒΑ επειδή είναι πολύ κοντά τα δύο βυζαντινά παρεκκλήσια. «Ολη αυτή η μέριμνα θα λειτουργήσει υπέρ του μνημείου» υποστήριξε ο Πάνος Βαλαβάνης ενώ η Αικατερίνη Αποστολίκα – Κυπαρρίση θύμισε τη σημερινή του κατάσταση: «κακοποιείται από μοτοσικλετιστές και από περίεργες τελετές που γίνονται ακόμη».

  • Της Γιωτας Συκκα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tρίτη, 4 Mαϊου 2010

Η Μήδεια κρύβεται στη σπηλιά του Νταβέλη

  • Το μυθικό κρησφύγετο στην Πεντέλη γίνεται θεατρική σκηνή για την αμερικανική ομάδα Ζoo District Τheater Company

Η «Μήδεια» του Μποστ στο Αττικό Αλσος

  • Μια από τις ωραιότερες κωμωδίες του ελληνικού ρεπερτορίου, η Μήδεια του Μπόστ, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη, αυτό το καλοκαίρι ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα.

Στη Μήδεια, ο Μένης Μποσταντζόγλου (Μπόστ) ξεκίνησε να γράψει ένα έργο βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη και κατέληξε να μιλάει σε δεκαπεντασύλλαβο για μια γυναίκα στυγνή, κακούργα δολοφόνισσα, που έσφαξε τα παιδιά της επειδή ήτανε κάτι παλιόπαιδα που δεν παίρνανε τα γράμματα, ούτε να δουλέψουνε θέλανε, και είχε κι έναν άντρα που την κεράτωνε από πάνω και ήθελε να παντρευτεί την πριγκίπισσα της Κορίνθου!
Ετσι, θολωμένη η Μήδεια από τη ζήλια και όλα τα προβλήματα που την περικυκλώνανε, αρπάει το χασαπομάχαιρο απ’ την κουζίνα και φευ! Αντί να σφάξει τα παιδιά της σκοτώνει κάτι συμμαθητές τους που είχανε πάει στο σπίτι να τα πάρουνε και να γυρίζουνε ποιος ξέρει πού…

Η μοναδικότητα της γραφής του Μπόστ, παρουσιάζει την τραγική ηρωίδα του Ευριπίδη, σε μια κωμικοτραγική φιγούρα. Όλοι οι ήρωες της γνωστής Αρχαίας Τραγωδίας, μεταφέρονται στην σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα με έναν περίτεχνο και Αριστοφανικό τρόπο γραφής.

Η εκδοχή που θα παρουσιάσει ο Πέτρος Φιλιππίδης περιέχει αρκετά στοιχεία που μετατρέπουν το αρχικό κείμενο σε μια ακόμα πιο σύγχρονη κωμωδία που εξακολουθεί να στηρίζεται στη μοναδική σάτιρα βασισμένη στις πιο τραγικές ιστορίες της αρχαίας δραματουργίας.

Αναφορές στα πρόσφατα σκάνδαλα αλλά και σε άλλα σύγχρονα στοιχεία της εποχής μας, προσαρμόζονται στην κωμωδία του Μπόστ και μεταφέρουν την σάτιρα του στο σήμερα, για να αποδείξουν την διαχρονικότητα του κειμένου του.

Το πρώτο ανέβασμα του έργου έγινε το 1993, από το θέατρο ΣΤΟΑ με πρωταγωνίστρια την Λήδα Πρωτοψάλτη. Στην νέα του εκδοχή, το ρόλο της «ιδιόρρυθμης» Μήδειας, αναλαμβάνει η Κάτια Δανδουλάκη. Όπως έλεγε και ο Μπόστ για το έργο, ήθελε να γράψει μια κωμωδία στην οποία «οι θεατές περισσότερο θα χαμογελάνε και λιγότερο θα χαχανίζουν». Όπως ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά πρόκειται για ένα έργο που «επικρίνει τους επικριτάς, προβληματίζει τους κριτάς και ελευθερώνει τους θεατές».

Ο Χρύσανθος (Μέντης) Μποσταντζόγλου, γνωστός περισσότερο με το ψευδώνυμο Μποστ ήταν γνωστός σκιτσογράφος και γελοιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και ζωγράφος. Γεννήθηκε το 1918 στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε το 1995. Το έργο του περιλαμβάνει πολιτικές γελοιογραφίες και χρονογραφήματα, εικονογραφήσεις βιβλίων και περιοδικών, δέκα θεατρικά έργα και πολλές ζωγραφικές συνθέσεις.

Ο Μποστ θεωρείται ότι κατάφερε να δημιουργήσει ένα εντελώς προσωπικό και αναγνωρίσιμο σατιρικό ύφος ως σκιτσογράφος, κειμενογράφος, θεατρικός συγγραφέας, αλλα και ζωγράφος. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του έργου του είναι η γλώσσα του και τα επίτηδες ανορθόγραφα κείμενα. Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, γελοιοποιώντας την καθαρεύουσα πίστευε ότι ίσως μπορέσει να βοηθήσει στην ταχύτερη καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας. Προκειμένου να σατιρίσει την καθαρεύουσα, ανακάτευε λόγιες εκφράσεις με λαϊκές και έγραφε εντελώς ανορθόγραφα, διεκτραγωδώντας τον ημιμαθή Έλληνα, που προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει την καθαρεύουσα, καθώς εκείνη την εποχή η δημοτική θεωρούνταν «ύποπτη», κατά δήλωση του ιδίου του Μποστ. Συχνά με την παραφθορά των λέξεων ή την ανορθόγραφη απόδοση του ήχου της δημιουργούσε εσκεμμένα συνειρμούς, με άλλες έννοιες, τις οποιες διακωμωδεί. Επίσης συχνά, χρησιμοποιούσε μεταφορικές εκφράσεις με την κυριολεκτική τους έννοια.

Πολύπλευρη και ανήσυχη προσωπικότητα, ο Μποστ συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες, περιοδικά και εκδοτικούς οίκους, πραγματοποίησε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και εξέδωσε λευκώματα με τη δουλειά του, από τα οποία σημειώνουμε ενδεικτικά την ιδιαίτερα επιτυχημένη έκδοση Σκίτσα του Μποστ με πρόλογο του Ηλία Πετρόπουλου (1959). Στίχοι του μελοποιήθηκαν από τον Μίκη Θεοδωράκη, σε συνεργασία με τον οποίο ο Μποστ έγραψε και τα κείμενα για την παράσταση Όμορφη Πόλη που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο θέατρο Παρκ το καλοκαίρι του 1962. Είχε προηγηθεί το πρώτο θεατρικό έργο του με τίτλο Δον Κιχώτης (1961). Σταθμός ωστόσο στην πορεία του ως θεατρικού συγγραφέα υπήρξε η Φαύστα ή Η απολεσθείς κόρη (1964). Ο θεατρικός λόγος του Μποστ εκφράζει την αγωνία του για τη σύγχρονη Ελλάδα μέσα από τη δίοδο της ευφυούς σάτιρας και αποτελεί καρπό δημιουργικής αφομοίωσης των διαβασμάτων του συγγραφέα αλλά και της λαϊκής ελληνικής παράδοσης.

Η σάτιρα του στοχεύει κυρίως τον μικροαστό Έλληνα των μεταπολεμικών δεκαετιών, την καθωσπρέπεια, την ημιμάθεια και το νεοπλουτισμό, την ξενομανία, τις έντονες ταξικές αντιθέσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας, καθώς και την ελληνική πολιτική ζωή. Ο Μποστ σατιρίζει ιδιαίτερα την εξάρτηση της Ελλάδας από τον ξένο παράγοντα, την εθνικοφροσύνη των δεξιών κομμάτων και το θεσμό της Βασιλείας, ωστόσο σε πολλά κείμενα διακωμωδεί και την παράταξη της Αριστεράς, στην οποία ανήκε. Σε πολλά από τα κείμενα του, γράφει σε πρώτο πρόσωπο ως αφηγητής, ο οποίος διηγείται κάποια εμπειρία του και σχολιάζει δήθεν με αφέλεια τα γεγονότα.

ΘΙΑΣΟΣ

Κάτια Δανδουλάκη, Γιώργος Γαλίτης, Πάνος Σταθακόπουλος, Γιώργος Ψυχογιός, Θανάσης Τσαλταμπάσης, Μάνος Παπαγιάννης, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Στέλιος Γεράνης, Γιάννης Κοτσαρίνης, Δημήτρης Θεοδώρου, Τάσος Αλατζας, Σπύρος Πάππας, Βασίλης Παπαγεωργίου, Βασίλης Μυλωνάς.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πέτρος Φιλιππίδης

ΣΚΗΝΙΚΑ: Μανόλης Παντελιδάκης

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Κώστας Βελινόπουλος

ΜΟΥΣΙΚΗ: Γιούρι Στουπελ

ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑ: Ελπίδα Νίνου

ΒΟΗΘΟΣ ΧΟΡΟΓΡΑΦΟΥ: Θανάσης Γιαννακόπουλος

ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Αλέκος Αναστασίου

ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Αλίνα Κοτσόβουλου

  • 1 Σεπτεμβρίου, 20:30, Αττικό Αλσος, Αθήνα, Είσοδος ελεύθερη

Η ΜΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΣΤ περιοδεύει…

  • Μια από τις ωραιότερες κωμωδίες του ελληνικού ρεπερτορίου, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη, αυτό το καλοκαίρι θα ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα. Στη Μήδεια, ο Μένης Μποσταντζόγλου (Μπόστ) ξεκίνησε να γράψει ένα έργο βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη και κατέληξε να μιλάει σε δεκαπεντασύλλαβο για μια γυναίκα στυγνή, κακούργα δολοφόνισσα, που έσφαξε τα παιδιά της επειδή ήτανε κάτι παλιόπαιδα που δεν παίρνανε τα γράμματα, ούτε να δουλέψουνε θέλανε, και είχε κι έναν άντρα που την κεράτωνε από πάνω και ήθελε να παντρευτεί την πριγκίπισσα της Κορίνθου!
  • Έτσι, θολωμένη η Μήδεια από τη ζήλια και όλα τα προβλήματα που την περικυκλώνανε, αρπάει το χασαπομάχαιρο απ’ την κουζίνα και φευ! Αντί να σφάξει τα παιδιά της σκοτώνει κάτι συμμαθητές τους που είχανε πάει στο σπίτι να τα πάρουνε και να γυρίζουνε ποιος ξέρει πού… Η μοναδικότητα της γραφής του Μπόστ, παρουσιάζει την τραγική ηρωίδα του Ευριπίδη, σε μια κωμικοτραγική φιγούρα. Όλοι οι ήρωες της γνωστής Αρχαίας Τραγωδίας, μεταφέρονται στην σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα με έναν περίτεχνο και Αριστοφανικό τρόπο γραφής.
  • Η εκδοχή που θα παρουσιάσει ο Πέτρος Φιλιππίδης περιέχει αρκετά στοιχεία που μετατρέπουν το αρχικό κείμενο σε μια ακόμα πιο σύγχρονη κωμωδία που εξακολουθεί να στηρίζεται στη μοναδική σάτιρα βασισμένη στις πιο τραγικές ιστορίες της αρχαίας δραματουργίας. Αναφορές στα πρόσφατα σκάνδαλα αλλά και σε άλλα σύγχρονα στοιχεία της εποχής μας, προσαρμόζονται στην κωμωδία του Μπόστ και μεταφέρουν την σάτιρα του στο σήμερα, για να αποδείξουν την διαχρονικότητα του κειμένου του.
  • Το πρώτο ανέβασμα του έργου έγινε το 1993, από το θέατρο ΣΤΟΑ με πρωταγωνίστρια την Λήδα Πρωτοψάλτη. Στην νέα του εκδοχή, το ρόλο της «ιδιόρρυθμης» Μήδειας, αναλαμβάνει η Κάτια Δανδουλάκη. Όπως έλεγε και ο Μπόστ για το έργο, ήθελε να γράψει μια κωμωδία στην οποία «οι θεατές περισσότερο θα χαμογελάνε και λιγότερο θα χαχανίζουν». Όπως ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά πρόκειται για ένα έργο που «επικρίνει τους επικριτάς, προβληματίζει τους κριτάς και ελευθερώνει τους θεατές».
  • Ο Χρύσανθος (Μέντης) Μποσταντζόγλου, γνωστός περισσότερο με το ψευδώνυμο Μποστ ήταν γνωστός σκιτσογράφος και γελοιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και ζωγράφος. Γεννήθηκε το 1918 στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε το 1995. Το έργο του περιλαμβάνει πολιτικές γελοιογραφίες και χρονογραφήματα, εικονογραφήσεις βιβλίων και περιοδικών, δέκα θεατρικά έργα και πολλές ζωγραφικές συνθέσεις.
  • Ο Μποστ θεωρείται ότι κατάφερε να δημιουργήσει ένα εντελώς προσωπικό και αναγνωρίσιμο σατιρικό ύφος ως σκιτσογράφος, κειμενογράφος, θεατρικός συγγραφέας, αλλα και ζωγράφος. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του έργου του είναι η γλώσσα του και τα επίτηδες ανορθόγραφα κείμενα. Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, γελοιοποιώντας την καθαρεύουσα πίστευε ότι ίσως μπορέσει να βοηθήσει στην ταχύτερη καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας. Προκειμένου να σατιρίσει την καθαρεύουσα, ανακάτευε λόγιες εκφράσεις με λαϊκές και έγραφε εντελώς ανορθόγραφα, διεκτραγωδώντας τον ημιμαθή Έλληνα, που προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει την καθαρεύουσα, καθώς εκείνη την εποχή η δημοτική θεωρούνταν «ύποπτη», κατά δήλωση του ιδίου του Μποστ. Συχνά με την παραφθορά των λέξεων ή την ανορθόγραφη απόδοση του ήχου της δημιουργούσε εσκεμμένα συνειρμούς, με άλλες έννοιες, τις οποιες διακωμωδεί. Επίσης συχνά, χρησιμοποιούσε μεταφορικές εκφράσεις με την κυριολεκτική τους έννοια.
  • Πολύπλευρη και ανήσυχη προσωπικότητα, ο Μποστ συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες, περιοδικά και εκδοτικούς οίκους, πραγματοποίησε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και εξέδωσε λευκώματα με τη δουλειά του, από τα οποία σημειώνουμε ενδεικτικά την ιδιαίτερα επιτυχημένη έκδοση Σκίτσα του Μποστ με πρόλογο του Ηλία Πετρόπουλου (1959). Στίχοι του μελοποιήθηκαν από τον Μίκη Θεοδωράκη, σε συνεργασία με τον οποίο ο Μποστ έγραψε και τα κείμενα για την παράσταση Όμορφη Πόλη που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο θέατρο Παρκ το καλοκαίρι του 1962. Είχε προηγηθεί το πρώτο θεατρικό έργο του με τίτλο Δον Κιχώτης (1961). Σταθμός ωστόσο στην πορεία του ως θεατρικού συγγραφέα υπήρξε η Φαύστα ή Η απολεσθείς κόρη (1964). Ο θεατρικός λόγος του Μποστ εκφράζει την αγωνία του για τη σύγχρονη Ελλάδα μέσα από τη δίοδο της ευφυούς σάτιρας και αποτελεί καρπό δημιουργικής αφομοίωσης των διαβασμάτων του συγγραφέα αλλά και της λαϊκής ελληνικής παράδοσης.
  • Η σάτιρα του στοχεύει κυρίως τον μικροαστό Έλληνα των μεταπολεμικών δεκαετιών, την καθωσπρέπεια, την ημιμάθεια και το νεοπλουτισμό, την ξενομανία, τις έντονες ταξικές αντιθέσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας, καθώς και την ελληνική πολιτική ζωή. Ο Μποστ σατιρίζει ιδιαίτερα την εξάρτηση της Ελλάδας από τον ξένο παράγοντα, την εθνικοφροσύνη των δεξιών κομμάτων και το θεσμό της Βασιλείας, ωστόσο σε πολλά κείμενα διακωμωδεί και την παράταξη της Αριστεράς, στην οποία ανήκε. Σε πολλά από τα κείμενα του, γράφει σε πρώτο πρόσωπο ως αφηγητής, ο οποίος διηγείται κάποια εμπειρία του και σχολιάζει δήθεν με αφέλεια τα γεγονότα.
  • Η πρεμιέρα θα γίνει στην Αθήνα, στο θέατρο Παπάγου, στις 7 και 8 Ιουλίου και αμέσως μετά, στις 9 Ιουλίου, θα πάει Πειραιά, στο Βεάκειο θέατρο, για να συνεχίσει σε όλη την Ελλάδα… Συγκεκριμένα:

ΙΟΥΛΙΟΣ: 7-8/07 ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ-ΑΘΗΝΑ, 9/07 ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ-ΠΕΙΡΑΙΑΣ, 11/07 ΡΕΘΥΜΝΟ, 12-13/07 ΗΡΑΚΛΕΙΟ, 14-15/07 ΧΑΝΙΑ, 18/07 ΠΥΡΓΟΣ – ΙΛΙΔΑ, 19/07 ΖΑΚΥΝΘΟΣ, 20/07 ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ, 22/07 ΛΑΡΙΣΑ-ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΑΖΑΡ, 23/07 ΒΕΡΟΙΑ, 24/07 ΚΟΖΑΝΗ, 25/07 ΚΑΤΕΡΙΝΗ – ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΔΙΟΝ, 27-28/07 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ, 29/07 ΘΗΒΑ, 30/07 ΑΘΗΝΑ-ΘΕΑΤΡΟ ΔΩΡΑ ΣΤΡΑΤΟΥ, 31/07 ΠΑΤΡΑ – ΑΡΧΑΙΟ ΩΔΕΙΟ

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: 01/08 ΔΕΛΦΟΙ, 3/08 ΛΕΥΚΑΔΑ, 20/08 ΤΡΙΚΑΛΑ, 21/08 ΓΙΑΝΝΕΝΑ-ΕΗΜ, 22/08 ΠΡΕΒΕΖΑ, 24/08 ΒΡΙΛΛΗΣΙΑ, 25/08 ΣΑΛΑΜΙΝΑ, 26/08 ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ, 27/08 ΑΘΗΝΑ -ΑΤΤΙΚΟ ΑΛΣΟΣ, 28/08 ΑΙΓΑΛΕΩ, 30/08 ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ, 31/08 ΧΑΛΑΝΔΡΙ

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ: 02/09 ΒΥΡΩΝΑΣ – ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΑΧΩΝ, 05/09 ΡΑΦΗΝΑ, 06/09 ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ, 09/09 ΛΕΙΒΑΔΙΑ, 10/09 ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ

Mideiabost09Συγγραφέας: Μποστ. Σκηνοθεσία: Πέτρος Φιλιππίδης, Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης, Κοστούμια: Κώστας Βελινόπουλος, Μουσική: Γιούρι Στούπελ, Χορογραφία: Ελπίδα Νίνου, Βοηθός Χορογράφου: Θανάσης Γιαννακόπουλος, Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου, Βοηθός σκηνοθέτη: Αλίνα Κοτσοβούλου. Ηθοποιοί: Κάτια Δανδουλάκη, Γιώργος Γαλίτης, Πάνος Σταθακόπουλος, Γιώργος Ψυχογιός, Θανάσης Τσαλταμπάσης, Μάνος Παπαγιάννης, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Στέλιος Γεράνης, Γιάννης Κοτσαρίνης, Δημήτρης Θεοδώρου, Τάσος Αλατζάς, Σπύρος Παππάς, Βασίλης Παπαγεωργίου, Βασίλης Μυλωνάς

Θέατρο: ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ. Διεύθυνση: 6η στάση Παπάγου (Οδό Κορυτσάς) , Παπάγου (Αθήνα). Τηλέφωνο:. Πρεμιέρα: 07/07/2009 +302106540705

«Μήδεια» η Δανδουλάκη σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη

  • Θα ερμηνεύσει την ηρωίδα του Μποστ με ανδρικό θίασο και σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη. Μπορεί να έχει κάψει πολλά χιλιόμετρα στη σκηνή η Κάτια Δανδουλάκη, ποτέ όμως δεν έχει κάνει περιοδεία ανά την Ελλάδα, αν και το ήθελε πολύ. Όταν λοιπόν ναυάγησε η σκέψη της καλοκαιρινής περιοδείας τού «Παρακαλώ ας μείνει μεταξύ μας» των Ρήγα-Αποστόλου, το οποίο παρουσιάζει επιτυχώς από πέρσι στο θέατρό της, λόγω πολλών τεχνικών προβλημάτων, αναζήτησε το κατάλληλο έργο για να γυρίσει την Ελλάδα.

«Μήδεια» η Δανδουλάκη
  • Οταν την προσέγγισε ο Πέτρος Φιλιππίδης και της πρότεινε να τη σκηνοθετήσει, το χάρηκε ιδιαίτερα, πόσω μάλλον δε που αυτό θα γινόταν με τη δυνατή «Μήδεια» του Μποστ. Λάτρευε και λατρεύει τα έργα του και ήθελε από καιρό να αναμετρηθεί με αυτά, και κυρίως με τη σουρεαλιστική του «Μήδεια», που έχει παιχτεί με τεράστια επιτυχία όσες φορές ανέβηκε – στη «Στοά», με τη Λήδα Πρωτοψάλτη στον ομώνυμο ρόλο, μέχρι και πρόπερσι το καλοκαίρι, σε σκηνοθεσία Φασουλή, με την Ελισάβετ Κωνσταντινίδου στον ρόλο της Μήδειας!
  • Η παράσταση οργανώνεται με ιδιαίτερη προσοχή από τον Πέτρο Φιλιππίδη και απ τον θεατρικό επιχειρηματία Γιώργο Κυπραίο και μαθαίνω ότι κλείνονται οι καλύτεροι συντελεστές για το καλύτερο δυνατό ανέβασμά του: αυτόν τον καιρό ψήνονται ο Γιάννης Μετζικώφ για τα κοστούμια και ο Γιώργος Ανδρέου για τη μουσική, ενώ πέφτουν στο τραπέζι δυνατά ονόματα ηθοποιών. Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι η ανάγνωση του Πέτρου Φιλιππίδη θέλει τη Δανδουλάκη μοναδική γυναίκα στον θίασο και μια ομάδα ανδρών ηθοποιών να αναλαμβάνουν όλους τους υπόλοιπους ανδρικούς αλλά και γυναικείους ρόλους.
  • Τι είναι όμως αυτή η πειραγμένη «Μήδεια»; Μια έμμετρη παρωδία του μύθου της Μήδειας, που σκοτώνει τα παιδιά της, αυτήν τη φορά όχι για να εκδικηθεί τον άπιστο Ιάσονα, αλλά για να τα τιμωρήσει για την κακή σχολική τους επίδοση αλλά και για τις σεξουαλικές τους παρεκτροπές!
  • Πώς πάει το στόρι; Η Μήδεια συναντάει τη μοναχή Πολυξένη (ξένη), η οποία ερωτεύτηκε έναν Κρητικό που ήταν κριτικός θεάτρου, ύστερα έναν παπά που είχε αμνησία και την καλεί να μείνουν μαζί στο παλάτι. Ετσι γίνεται, μα σύντομα ανακαλύπτει ότι ο άντρας της την απατά με εκείνη, ενώ καλά… περνάνε μαζί της και τα παιδιά της που θέλγονται και από έναν παιδεραστή καλόγερο! Για αυτό και τα τιμωρεί λέγοντας το περίφημο «Ενταύθα κόπτεται κιμάς, παρόντος του πελάτη!».
  • ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΖΙΩΤΗΣ, ΕΘΝΟΣ, 23/02/2009

Ξανά η «Μήδεια» του Δημήτρη Παπαϊωάννου!

Τρεις μήνες «τρέχει» με προπωλημένες παραστάσεις αυτή η παραγωγή και το ενδιαφέρον του κοινού διατηρείται αμείωτο. Με προπώληση 90.000 εισιτήρια μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου 2009, η «Μήδεια» του Δημήτρη Παπαϊωάννου παίρνει νέα παράταση παραστάσεων μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου. Εισιτήρια πωλούνται στο ταμείο του Παλλάς, Βουκουρεστίου 5 (τηλ.: 210-3213100), με πιστωτική κάρτα στο τηλ. 210 8108181 ή μέσω Internet στην ιστοσελίδα http://www.ellthea.gr.