Category Archives: Μαρκουλάκης Κωνσταντίνος

Ο «Οιδίποδας» Μαρκουλάκης

  • Ο πιο νέος Οιδίποδας στην ιστορία της Επιδαύρου ξεσήκωσε το κοινό. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης μπορεί φέτος να έγινε 40 ετών, κατάφερε όμως ως ο νεότερος Οιδίποδας να αποσπάσει τις καλύτερες κριτικές. Το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου και η εταιρεία Culture Factory πήραν τη σκυτάλη της Επιδαύρου με ένα από τα πλέον αγαπημένα έργα του αρχαίου θεάτρου, την τραγωδία του Σοφοκλή «Οιδίπους Τύραννος», σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου.

Πρόκειται για μια μεγάλη παραγωγή με πρωταγωνιστές τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη (Οιδίπους) και την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (Ιοκάστη), οι οποίοι πλαισιώνονται από ένα θίασο δεκατεσσάρων καταξιωμένων ηθοποιών.

Πολλοί ήταν οι επώνυμοι που βρέθηκαν την Παρασκευή στην Επίδαυρο για να παρακολουθήσουν τη σπουδαία παράσταση. Ανάμεσά τους, ο Σάκης Ρουβάς με την Κάτια Ζυγούλη, που μετά το τέλος της παράστασης βρέθηκαν στα καμαρίνια προκειμένου να δώσουν συγχαρητήρια στους πρωταγωνιστές και κυρίως στον Μαρκουλάκη, με τον οποίο εδώ και πολλά χρόνια τούς δένει στενή φιλία. Eκεί και ο διευθυντής ψυχαγωγικού προγράμματος του Mega Πέτρος Μπούτος.

Φαν της Επιδαύρου και η Ελενα Κούρκουλα με τον σύζυγό της Διονύση Παναγιωτάκη, αλλά και η ηθοποιός Βίκυ Βολιώτη. Το μοντέλο-ηθοποιός Μάρα Δαρμουσλή εθεάθη με τα μαλλιά της κοτσιδάκια, ενώ εκεί ήταν και ο κολλητός του Μαρκουλάκη, ο επιχειρηματίας Χρύσανθος Πανάς, με τη σύζυγό του Ελενα Σύρακα, όπως και ο βουλευτής Γιάννης Βούρος με τη σύζυγό του Λένα και τον γιο τους.

Ο «Οιδίπους Τύραννος» είναι ίσως το συνταρακτικότερο θεατρικό κείμενο της αρχαιότητας, από όσα μας έχουν διασωθεί. Ο άνθρωπος στέκεται αντιμέτωπος με τη μοίρα, αναμετριέται και συντρίβεται. Ομως η συντριβή του προβάλλει ένα αξεπέραστο μεγαλείο. Αμφισβητείται η αγαθότητα του Θείου και δεσπόζει η αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να δώσει απάντηση στα αιώνια μεταφυσικά ερωτήματα. Επιπλέον είναι ένα κείμενο με συναρπαστική πλοκή και αγωνιώδεις περιπέτειες.

Οι πρωταγωνιστές Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης και Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, με τον σκηνοθέτη Σπύρο Ευαγγελάτο και τον Γιάννη Βούρο.

  • ΣΑΣΑ ΣΤΑΜΑΤΗ, Espresso, Δευτέρα 12/7/10
    Φωτ.: ΗΛΙΑΣ ΚΟΥΤΟΥΛΟΓΕΝΗΣ
Advertisements

Κιμούλης – Μαρκουλάκης: Πινγκ πονγκ εξουσίας… στο «Σλουθ»

Ενα θεατρικό πινγκ πονγκ μπορείτε να απολαύσετε στο θέατρο «Αθηνών» με τον Γιώργο Κιμούλη και τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη. Οι δυο τους «πείραξαν» αρκούντως το «Σλουθ» του Αντονι Σάφερ και το σκηνοθέτησαν μαζί, με όρεξη και ευρηματικότητα. Η παράστασή τους είναι το δίχως άλλο από τις πιο ενδιαφέρουσες της σεζόν.

Εκρηκτικό και απολαυστικό το σμίξιμό τους στο «Σλουθ» του Αντονι Σάφερ.

Εκρηκτικό και απολαυστικό το σμίξιμό τους στο «Σλουθ» του Αντονι Σάφερ.

Στο «δικό» τους «Σλουθ», ο μηχανορράφος Αντριου Γουάικ, είναι ένας έμπειρος δοκιμασμένος ηθοποιός με θέατρο δικό του και ο Μίλον Τιντλ είναι ένας νεαρός ηθοποιός που κάνει τα πρώτα του βήματα στον χώρο. Ο πρώτος θα καλέσει τον δεύτερο στο θέατρό του και θα παίξουν ένα εξοντωτικό και δύσκολο παιχνίδι εξουσιαστή – εξουσιαζόμενου, που θα κόψει την ανάσα?

Εκεί που ο θύτης γίνεται θύμα και εκεί που το θύμα εκδικείται τον θύτη, οι δύο άντρες συναινούν σε ένα ευφυές μεν αλλά σχεδόν αυτοκαταστροφικό παιχνίδι, στο οποίο οι ρόλοι συχνά αντιστρέφονται. Το σασπένς και η αγωνία κορυφώνονται. Διαμάχη και φθόνος αναφύονται και συμπορεύονται ανάμεσα στον ώριμο και τον νεότερο άνδρα. Η μέχρι τελικής πτώσης σύγκρουσή τους, με έντονα στοιχεία χιούμορ, έχει ως στόχο την κατάκτηση μιας γυναίκας και την κοινωνική καταξίωσή τους.

Κιμούλης και Μαρκουλάκης δούλεψαν με οίστρο και τη διασκευή και τη σκηνοθεσία, πετυχαίνοντας ένα αξιοζήλευτο αποτέλεσμα, μια παράσταση εύρυθμη, ατμοσφαιρική, στέρεη. Ο Γιώργος Κιμούλης «κεντά» υποκριτικά και στο πλευρό του ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης πετυχαίνει μία από τις πιο άρτιες ερμηνείες του στο θέατρο. Το «πάντρεμά» τους είναι εκρηκτικό και απολαυστικό. Οι δύο τους «δένουν» εξαιρετικά και η άμιλλα που υπάρχει μεταξύ τους τους οδηγεί σε θαυμάσιες επιδόσεις?

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

  • Θέατρο «Αθηνών», Βουκουρεστίου 10.
    Σάββατο – Κυριακή στις 6.15 μ.μ. και Τετάρτη – Κυριακή στις 9.15 μ.μ.
    Εισιτήρια: € 22-25, € 20 (λαϊκή), € 16 (φοιτ).
    Τηλέφωνο: 210-3312343.

Μια αγάπη για το καλοκαίρι. «Περιοδεία, μια μικρή ιστορία εκπτώσεων»

  • «Θυμάμαι ένα λιμανάκι στον Πόρο που το λένε Λιμανάκι της Αγάπης- ένα όνειρο. Με τα πεύκα να φτάνουν σχεδόν μέχρι τη θάλασσα. Θυμάμαι τον εαυτό μου να είμαι στη βοηθητική βαρκούλα του σκάφους, να δύει ο ήλιος και να πέφτω στο νερό και να βγαίνω και να ξαναπέφτω και μετά να κάθομαι στο κατάστρωμα και να βλέπω τ΄ αστέρια με τον ξάδελφό μου και να είμαι ερωτευμένος με την ξανθιά των ΑΒΒΑ… Αυτά από τα οκτώ μέχρι τα δεκαπέντε περίπου. Από κει και πέρα άρχισαν οι εφηβικές διακοπές και το μικρό σκαφάκι και οι διακοπές με τους γονείς έχασαν τη γοητεία και τον μύθο τους», λέει ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης

  • Για έναν ηθοποιό διακοπές δεν είναι μόνο θάλασσα, μπάνια, νησιά, και σκάφος. Είναι και περιοδεία, μας θυμίζει ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης

«Για έναν ηθοποιό ένας αρκετά ευχάριστος τρόπος να περνάει το καλοκαίρι είναι να κάνει περιοδεία». Έτσι κάποια από τα καλοκαίρια του ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης τα πέρασε με περιοδείες. «Και τα θυμάμαι πολύ γλυκά. Το ωραίο είναι πως βρίσκεσαι συνέχεια σε άλλη πόλη, στήνεις, ξεστήνεις, έχοντας και κάποιον χρόνο να κάνεις τα μπάνια σου, να γνωρίσεις την πόλη. Υπάρχει αυτή η αίσθηση της διαφοράς από μέρα σε μέρα, από πόλη σε πόλη, το πώς υποδέχονται την παράσταση στην τάδε πόλη και πώς, μετά, την υποδέχονται στο δείνα χωριό. Έχω παίξει από μεγάλες πιάτσες ώς τις πιο μικρές- στη Μενδενίτσα ας πούμε.

Συνήθως βολεύει να έχεις το δικό σου μέσον για να μπορείς να έχεις μία αυτονομία. Αν επιλέξεις το πούλμαν της περιοδείας, το πολύ βασικό είναι τον θίασο να τον αποτελούν ενδιαφέροντα άτομα. Οπότε μπορείς να κάνεις παρέα. Αν υπάρχουν και παιδιά νέα- που συνήθως υπάρχουν γιατί το καλοκαίρι οι παραστάσεις είναι αρχαίου δράματος και έχουν Χορό και ο Χορός συνήθως είναι νέοι- έχει πολλή πλάκα. Είναι λίγο σαν την Αλίκη στο «Ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», στην εκδρομή. Πράγμα που δύσκολα μπορεί να βρει ένας ενήλικος στην εργασία του.

Βέβαια πρέπει να ξεχωρίσουμε τις περιοδείες του Εθνικού ή των μεγάλων σχημάτων που είναι σχετικά μικρές από τις περιοδείες ιδιωτικών σχημάτων ή ΔΗΠΕΘΕ που κάνουν και πενήντα παραστάσεις μέσα σε ένα καλοκαίρι. Που σημαίνει πως κάθε μέρα παίζεις αλλού. Που μπορεί και να είναι εξοντωτικό. Αυτό δεν το έχω ζήσει.

Οι εναλλαγές των τόπων από μία άποψη κάνουν καλό στην παράσταση. Της δίνουν τη δυνατότητα να αναβαπτιστεί- δεν αλλάζει μόνο το κοινό. Από την άλλη όμως η παράσταση καθαυτή αλλοιώνεται.

Στις κεντρικές πιάτσες με θέατρα που έχουν δυνατότητες και πρόβα γίνεται και μέρα για πρόβα έχει υπολογιστεί. Από εκεί και πέρα αρχίζουν οι εκπτώσεις… Η πρώτη έκπτωση είναι στο σκηνικό. Το σκηνικό, αν η παράσταση κάνει πρεμιέρα στην Επίδαυρο, δεν χωράει πουθενά αλλού- νομίζω μόνο στο Κατράκειο, στη Νίκαια. Η περιοδεία τελικά είναι μία μικρή ιστορία εκπτώσεων: πώς ξεκινάει μία καλοκαιρινή παράσταση από την Επίδαυρο ή το Ηρώδειο και πώς καταλήγει…».

Τον ρωτώ αν του έτυχε τίποτα «χοντρό» σε περιοδεία.

«Παίζαμε πέρυσι τους «Βατράχους» στην Ελευσίνα και την ώρα που ξεκινούσε η παράσταση εγώ κοιμόμουνα στο σπίτι μου στην Αθήνα… Τους κοψοχόλιασα τους ανθρώπους. Συμβαίνει μερικές φορές να αποκοιμιέμαι πολύ βαθιά. Αλλά το σώσαμε. Ήρθε κάποιος στο σπίτι και με ξύπνησε. Έτρεχα στην Αττική Οδό με 220… Είχε βγάλει ο Λιγνάδης τους ηθοποιούς επί σκηνής και τους έκανε ζέσταμα για να καλύψει τον χρόνο. Αρχίσαμε με μία ώρα καθυστέρηση.

Ενδιαφέρουσα ήταν και η περιοδεία με τον «Εδουάρδο Β΄» του Μάρλοου που είχε ανεβάσει ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος. Το ομοφυλοφιλικό θέμα ήταν πολύ ιδιαίτερο και προκλητικό και η παράσταση περιείχε τα στοιχεία αυτά. Έτσι διαπιστώναμε και τον βαθμό… φιλελευθερισμού των διαφόρων περιοχών της Ελλάδας. Στη Λάρισα, ας πούμε, που παιζότανε, σ΄ ένα θέατρο που έχει πλάι κάτι λοφάκια μου λέει ο Στέλιος ο Μάινας: «Ας μην το δώσουμε το φιλί»- που δίναμε- «Μήπως να κάνουμε μόνο αγκαλίτσες;». Γιατί ήταν πάνω στα βράχια κάποιοι που μας κράζανε… Στα Χανιά, πάλι, ή στο Ρέθυμνο μας αντιμετωπίσανε καλύτερα».

«Στην περιοδεία υπάρχει αυτή η αίσθηση της διαφοράς από μέρα σε μέρα, από πόλη σε πόλη, το πώς υποδέχονται την παράσταση στην τάδε πόλη και πώς, μετά, την υποδέχονται στο δείνα χωριό»

  • «Αγαπώ την ικαριώτικη ραθυμία»
Υπάρχουν, όμως, και τα καλοκαίρια που ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης δεν δουλεύει.

«Καλοκαίρι χωρίς δουλειά σημαίνει για μένα δύο νησιά: το ένα είναι η Πάτμος- όπου πήγαινα, από έφηβος σχεδόν, στο σπίτι του φίλου και συνεργάτη μου, του Γιώργου του Λυκιαρδόπουλου με την παρέα του σχολείου και που είναι ένα νησί το οποίο γνωρίζω και αγαπώ. Το άλλο είναι το νησί του παππού του γιου μου- από τη μητέρα του-, η Ικαρία». Εξ ου και το όνομα του μικρού: Ίκαρος. «Πηγαίνω παραδοσιακά κάθε Δεκαπενταύγουστο. Είναι ένα πολύ μεγάλο νησί, με ορεινούς όγκους και πολλά ορεινά χωριά, με εξαιρετικό φυσικό τοπίο και με διάφορα ιδιαίτερα στοιχεία. Όπως η περίφημη ικαριώτικη ραθυμία που την αντιλαμβάνεσαι αμέσως μόλις φτάσεις. Την πρώτη φορά που πήγα πίναμε φραπέ και παίζαμε τάβλι στις πέντε η ώρα το πρωί στο καφενείο του χωριού, στον Άγιο (Κήρυκο) περιμένοντας να ανοίξει η λεγόμενη ντίσκο- κάτι σαν το «Καπάκι» στην Επίδαυρο, σε πιο χαλαρή εκδοχή…. Που άνοιγε στις έξι! Αυτά σε κάνουν να αισθάνεσαι κάτι από παιδικές διακοπές.

Οι δικές μου παιδικές διακοπές ήταν το σκαφάκι που είχε ο μπαμπάς μου. Μ΄ αυτό το σκαφάκι πηγαίναμε, κυρίως, στα νησιά του Αργοσαρωνικού. Αφότου μπήκα στην εφηβεία δεν το καταδεχόμουνα πια. Για να το «ξαναβρώ» τώρα που μόλις έκλεισα τα τριάντα εννιά. Πήρα κι εγώ ένα σκαφάκι. Και μεταμορφώνομαι, απ΄ ό,τι βλέπω, σιγά σιγά στον μπαμπά μου…».

Το σκάφος είναι ένα ταχύπλοο, φινλανδέζικο, «πολύ καλό σκαρί», 26 πόδια. Το όνομά του: «La Gioia e Sempre in Αltra Riva» από τον Εμπειρίκο.

«Το καθείλκυσα πριν από είκοσι μέρες και πήγα ήδη στις Σπέτσες. Πώς και πώς το περιμένω το επόμενο ταξίδι. Και το ιδανικό είναι να μένεις μέσα στο σκάφος. Να αράζεις σε κολπίσκους φυσικούς το βράδυ, να ανάβεις μία λάμπα θυέλλης, να διαβάζεις το βιβλιαράκι σου…».

Πέντε «κλειδιά» για μια ευχάριστη περιοδεία


● Η σύνθεση του θιάσου.
● Ο αριθμός των παραστάσεων.
● Ο καλός σχεδιασμός της περιοδείας.
● Να μη διαρκεί πολύ η παράσταση.
● Να αποφεύγεις να αγοράσεις τις εφημερίδες με τις κριτικές.

Δίδυμο Κιμούλη – Μαρκουλάκη με… κουμπάρο τον Λαζόπουλο

Δίδυμο Κιμούλη - Μαρκουλάκη με... κουμπάρο τον Λαζόπουλο

Στο θέατρο «Αθηνών» θα παντρέψουν τις δυνάμεις τους τον επόμενο χειμώνα ο Γιώργος Κιμούλης και ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης με κουμπάρο τον Λάκη Λαζόπουλο. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες μας, ο Γιώργος Κιμούλης θα μείνει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο της οδού Βουκουρεστίου μετά το «Πιο κοντά», που παρουσίασε φέτος με καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία σε αυτό. Με τη σύμφωνη γνώμη του Λάκη Λαζόπουλου, που έχει την καλλιτεχνική διεύθυνση του θεάτρου, έκλεισε να ανεβάσει στο εν λόγω θέατρο το αριστουργηματικό έργο του Αντονι Σάφερ «Σλουθ», που μας σύστησε πρώτος ο Δημήτρης Χορν -το είχε ανεβάσει με συμπρωταγωνιστή του τον Αλέκο Αλεξανδράκη.

Δίδυμο Κιμούλη - Μαρκουλάκη με... κουμπάρο τον Λαζόπουλο

Ποιον διάλεξε για παρτενέρ του ο Κιμούλης; Τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, που δεν «χτυπάει» πια στο «Χώρα» που είχε αναλάβει ως παραγωγός από πέρυσι με τον Γιώργο Λυκιαρδόπουλο και είναι πλέον ελεύθερος σκοπευτής! Οσο για το έργο; Εχει να κάνει με το… θανάσιμο παιχνίδι ανάμεσα σε δύο άντρες ερωτευμένους με την ίδια γυναίκα. Ο πάμπλουτος συγγραφέας μυστηρίου ανταγωνίζεται σε ευφυϊα και σε διαστροφή τον φτωχό κομμωτή, επειδή του πήρε τη γυναίκα κι οι καυτές εξελίξεις κεντρίζουν το ενδιαφέρον.

Β. Μπουζιώτης, ΕΘΝΟΣ, 5/5/2009

«Γλυκό πουλί» στην… Αττική οδό

Οι Ρέππας - Παπαθανασίου ετοιμάζουν μια μαύρη εναλλακτική επιθεώρηση και ένα δράμα με τίτλο «Αττική Οδός».

Οι Ρέππας – Παπαθανασίου ετοιμάζουν μια μαύρη εναλλακτική επιθεώρηση και ένα δράμα με τίτλο «Αττική Οδός».
  • Νέα έργα των Ρέππα – Παπαθανασίου, Αλμοδόβαρ, «Ανθρωπος της βροχής»… Τι σχεδιάζουν σκηνοθέτες και πρωταγωνιστές για τη νέα θεατρική περίοδο που ξεκινά τον Οκτώβριο. Οι Ρέππας – Παπαθανασίου ετοιμάζουν δύο νέα έργα τους για τον επόμενο χειμώνα, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ θα μας κατακτήσει και μέσα από τη σκηνή με το «Ολα για τη μητέρα» μου, Σπυρόπουλος -Παπακαλιάτης διεκδικούν τον «Ανθρωπο της βροχής» -που γνωρίσαμε από το σινεμά με τους Ντάστιν Χόφμαν και Τομ Κρουζ-, ο Μαρκουλάκης «συναντά» τον «Θεό του μακελειού» και η Ζωή Λάσκαρη ανεβάζει το «Γλυκό πουλί της νιότης». Αποκλειστικές ειδήσεις από τη μια, μαγειρέματα και ματαιώσεις από την άλλη. Ολα για την επόμενη θεατρική σεζόν. Κι έπονται εξελίξεις…Σε καλλιτεχνικό οργασμό βρίσκονται οι Μιχάλης Ρέππας – Θανάσης Παπαθανασίου, αφού από τη μια θα επαναληφθεί στο «Λαμπέτη» η φετινή εμπορική επιτυχία τους «Συμπέθεροι από τα Τίρανα» -με μικρές αλλαγές στη διανομή- και από την άλλη θα παρουσιάσουν δύο νέα θεατρικά έργα τους.

«Το γλυκό πουλί της νιότης», με παρτενέρ της τον Γιάννη Αϊβάζη, θα ανεβάσει στην «Αθηναΐδα» η Ζωή Λάσκαρη.

«Το γλυκό πουλί της νιότης», με παρτενέρ της τον Γιάννη Αϊβάζη, θα ανεβάσει στην «Αθηναΐδα» η Ζωή Λάσκαρη.
  • Το πρώτο είναι μια μαύρη εναλλακτική επιθεώρηση που θα ανεβεί στο «Πειραιώς 131» σε δική τους σκηνοθεσία και με τον Γιάννη Ζουγανέλη να ηγείται του θιάσου. Το δεύτερο θα είναι δράμα -με κάποιες, ελάχιστες κωμικές «ανάσες»-, το οποίο ακούει στον τίτλο «Αττική Οδός». Για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουν συζητήσει ήδη πολύ θερμά η απούσα από τη σκηνή για καιρό Τζένη Ρουσσέα, η Δάφνη Λαμπρόγιαννη, η Ελένη Γερασιμίδου και ο Γιάννης Τσιμιτσέλης.

Η Τζένη Ρουσσέα σκέφτεται να επιστρέψει στη σκηνή με την «Αττική Οδό» των Ρέππα - Παπαθανασίου.

Η Τζένη Ρουσσέα σκέφτεται να επιστρέψει στη σκηνή με την «Αττική Οδό» των Ρέππα – Παπαθανασίου.
  • Οσο για το πού θα φιλοξενηθεί το συγκεκριμένο έργο; Εγιναν συζητήσεις να παιχτεί στο «Κιβωτός», αλλά δεν ήταν φυσικά καλή ιδέα, αφού ακριβώς δίπλα βρίσκεται το «Πειραιώς 131» που θα φιλοξενεί το άλλο έργο του διδύμου. Μετά έπεσε στο τραπέζι το όνομα του «Χώρα», που φέρεται επικρατέστερο για να «αγκαλιάσει» την παράσταση. Οριστική απόφαση δεν πάρθηκε, αλλά όσοι ξέρουν την ιδέα του νέου έργου του διδύμου λένε ότι είναι τόσο καλό όσο το «Ο Εβρος απέναντι» που είχε ανεβεί σε σκηνοθεσία του Νίκου Μαστοράκη, ο οποίος φερόταν να κουβεντιάζει προκειμένου να αναλάβει και το νέο έργο τους, χωρίς αυτό να ισχύει, αφού τη σκηνοθεσία του θα υπογράψουν οι ίδιοι οι συγγραφείς του. Αλλωστε ο Μαστοράκης έκλεισε να σκηνοθετήσει και το «Σε στενό οικογενειακό κύκλο» στο θέατρο «Βασιλάκου» -με Χαϊκάλη, Καστάνη και Σπύρο Φώτη- και τον «Αμπιγιέρ» στο «Κάππα» – με Κωνσταντίνου και Στέργιογλου.
  • Και ερχόμαστε στο «Κιβωτός». Σε αυτό, σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες μας, θα ανεβεί το «Ολα για τη μητέρα μου» του Πέδρο Αλμοδόβαρ -από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του μετρ του ισπανικού κινηματογράφου- σε θεατρική μεταφορά που έχει ήδη δοκιμαστεί και έχει σπάσει ταμεία στο «Ολντ Βικ» και που στα καθ’ ημάς θα την υπογράψει ο Θοδωρής Πετρόπουλος. Τη σκηνοθεσία της φιλόδοξης αυτής παραγωγής ποιος θα την αναλάβει; Εδώ υπάρχει άλλο παρασκήνιο! Εγινε μια σειρά από συζητήσεις με τον Πέτρο Ζούλια, «έπαιξε» πολύ έντονα και το όνομα του Σταμάτη Φασουλή και τελικά τη σκηνοθεσία την ανέλαβε ο πρώτος, ο οποίος ήταν εκείνος που πρότεινε στην «Ελληνική Θεαμάτων» το ανέβασμα του έργου του Αλμοδόβαρ. Οσο για το ποια θα πρωταγωνιστήσει; Επεσαν στο τραπέζι τα ονόματα της Κάτιας Δανδουλάκη, της Χρύσας Ρώπα, της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη, αλλά κι αυτά της Πέμυς Ζούνη, της Κατιάνας Μπαλανίκα, σε κάποιες από αυτές έγιναν ήδη κρούσεις -η Δανδουλάκη αρνήθηκε- και τα μαγειρέματα συνεχίζονται με πολλή θέρμη.
  • Αλλαγή πλεύσης για το «Αλίκη». Στο θέατρο αυτό της οδού Αμερικής ακουγόταν ότι θα ανέβαινε επιθεωρησιακή δουλειά με τον Θοδωρή Αθερίδη να υπογράφει τη σκηνοθεσία και τον Θοδωρή Πετρόπουλο να έχει το συγγραφικό πρόσταγμα. Ο ίδιος θα έγραφε το μεγαλύτερο μέρος των νούμερων, ενώ «έπαιξαν» πολύ τα ονόματα των Ρέππα – Παπαθανασίου για ένα-δύο νούμερα, της Ελένης Γκασούκα, αλλά και του Παντελή Καναράκη. Γιατί ναυάγησε αυτή η ιδέα; Γιατί δεν μπόρεσε να κλειστεί γερή διανομή, με τα «όχι» δημοφιλών πρωταγωνιστών να δίνουν και να παίρνουν – ανάμεσά τους οι Χατζηπαναγιώτης, Παπακωνσταντίνου, Σταυροπούλου. Ποια παραγωγή θα πάρει τη θέση της; Ο Θοδωρής Πετρόπουλος δουλεύει πάνω σ’ αυτό με προσοχή προκειμένου να βρει την καλύτερη δυνατή λύση.
  • Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης έθεσε εαυτόν εκτός «Χώρας» και συζητά με την «Ελληνική Θεαμάτων» το ανέβασμα του έργου της Γιασμίνα Ρεζά «Ο Θεός του μακελειού» – αρχικά αυτό το έργο σκόπευε να το ανεβάσει ο Φασουλής, αλλά άλλαξε γνώμη στη διαδρομή κι έτσι «πέρασε» στον Μαρκουλάκη.
  • Η Νένα Μεντή «έκλεισε» να παίξει στο «Τρίτο Στεφάνι» που θα ανεβάσει στο Εθνικό ο Σταμάτης Φασουλής -μαζί της και οι Σταθακοπούλου, Τρύπη-, αλλά θα επαναλάβει οπωσδήποτε και την «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» που της έφερε μεγάλη επιτυχία, διθυραμβικές κριτικές και αποθέωση από το κοινό.
  • Μήλον της Εριδος ο «Ανθρωπος της βροχής» που γνωρίσαμε μέσα από το πανί με τους Ντάστιν Χόφμαν – Τομ Κρουζ. Απ’ ό,τι έμαθα το είχε δει στο Λονδίνο ο Κώστας Σπυρόπουλος και είχε ζητήσει τα δικαιώματά του από τη ΣΟΠΕ -η οποία «κλείνει» τα δικαιώματα των ξένων έργων που βλέπουμε-, οι συζητήσεις είχαν προχωρήσει καλά, μέχρι που μπήκε στον χορό κι έτερος «μνηστήρας», που είναι, λέει, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης.
  • Ο Πέτρος Ζούλιας σχεδιάζει να ανεβάσει τις «Επικίνδυνες σχέσεις» του Λακλός στο «Χώρα», αν όμως ανεβεί σε αυτό το νέο έργο των Ρέππα – Παπαθανασίου, θα αναζητηθεί ένας άλλος χώρος για την παράσταση του Ζούλια – να αναφέρω εδώ ότι η φετινή του επιτυχία «Εξι μαθήματα χορού, σε έξι εβδομάδες» θα επαναληφθεί στο «Ιλίσια-Βολανάκης» με τη Ρένη Πιττακή.
  • Η Ζωή Λάσκαρη θα ανεβάσει στην «Αθηναΐδα» το «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τένεσι Ουίλιαμς σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου και με παρτενέρ της τον Γιάννη Αϊβάζη. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι θα γίνουν μικρές «επεμβάσεις» στο κείμενο προκειμένου να αφορά το σήμερα, από τον ίδιο τον Διαμαντόπουλο, και ότι η πρεμιέρα θα γίνει τον Δεκέμβριο…
  • ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΖΙΩΤΗΣ,ΕΘΝΟΣ, 11/04/2009

Ζαν Ντ’ Αρκ με ροκ μπάντα

Η Εβελίνα Παπούλια ερμηνεύει τη Ζαν ντ Αρκ στο ομώνυμο ροκ ορατόριο, που παρουσιάζεται 21 του μήνα στο Μγαρο Μουσικής

Η Εβελίνα Παπούλια ερμηνεύει τη Ζαν ντ Αρκ στο ομώνυμο ροκ ορατόριο, που παρουσιάζεται 21 του μήνα στο Μέγαρο Μουσικής

Παπούλια, Μαρκουλάκης, Τσακίρης και Μιτζέλος συμπράττουν για ένα ορατόριο

«Ζαν Ντ’ Αρκ», μία γυναίκα πρότυπο για τη δύναμη και την αποφασιστικότητά της, σύμβολο της μαχητικότητας, η Αγία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, η αδικοχαμένη μάρτυρας μέσα σε μια εκκλησιαστική, ανδροκρατούμενη κοινωνία. Η ιστορία της, που έχει παραμείνει ζωντανή μέσα στους αιώνες, παρουσιάζεται ως ροκ ορατόριο στις 21 του μήνα στο «Μέγαρο Μουσικής Αθηνών», με την Εβελίνα Παπούλια στον ρόλο της Ζαν Ντ Αρκ και τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη στον διπλό ρόλο του αφηγητή και του βασιλιά.

Το κείμενο και η μουσική σύνθεση της «Ζαν Ντ Αρκ» είναι του Βελισάριου Καπότσι, η σκηνοθεσία του Σταύρου Τσακίρη και η ενορχήστρωση του Αντώνη Μιτζέλου.

Στη σκηνή, μια ροκ μπάντα, τα μηχανήματα, τα καλώδια και ένας ξύλινος «θρόνος» ή ηλεκτρική καρέκλα. Ανάμεσά τους μία γυναίκα σπαράζει, αναρωτιέται, παλεύει με τα φαντάσματά της, τις μνήμες της, αγγέλους και δαίμονες. Στο βάθος μια παιδική χορωδία.

Ο Κ. Μαρκουλάκης με τον Σταύρο Τσακίρη και τον Αντώνη Μιτζλο

Ο Κ. Μαρκουλάκης με τον Σταύρο Τσακίρη και τον Αντώνη Μιτζέλο

Από τον ουρανό άγιοι που ζητούν και βάζουν ερωτηματικά. Ενας «γοτθικός κόσμος». Σήμερα; Χθες; Ποτέ; Μία φαντασία ή ένα μυστικό;

Η παράσταση σε ροκ ρυθμούς και σε κλίμα «γκόθικ» ακολουθεί τα βήματα της ηρωίδας της Γαλλίας, η οποία αποφάσισε να απαρνηθεί την ηρεμία της απλής ζωής και να ντυθεί με πανοπλία στρατιώτη για να διώξει τον κατακτητή.

Οδηγός της η πίστη. Αυτή της η «πίστη» στάθηκε η αφετηρία για τον Βελισάριο Καπότσι για να συνθέσει το ορατόριο «Ζαν Ντ Αρκ», προβάλλοντας την ηρωίδα που «έγινε στάχτη στον βωμό της πίστης της. Της πίστης της στα θαύματα του Θεού, στα θαύματα των ανθρώπων».

«Τι είναι θαύμα; Πιστεύουμε στα θαύματα;», ερωτήματα που τίθενται μέσα από την παράσταση. «Δεν θέλουμε να δείξουμε ποια είναι η Ζαν Ντ Αρκ, αλλά ποιες αιτίες γεννούν τη Ζαν Ντ Αρκ που είναι ζωντανή σήμερα», τονίζει ο Σταύρος Τσακίρης. Γι αυτό επέλεξε και το συγκεκριμένο ύφος. Το έργο εστιάζει στο 1430 και έχει «αισθητική αντιστοιχία με το σήμερα.

Τότε ήταν σκοτεινοί καιροί, σήμερα υπάρχει η γκόθικ κατάσταση. Είναι ένα κίνημα νέων που κοχλάζει. Οι ομάδες γκόθικ ανθούν σε Ευρώπη και Αμερική, ενώ η γερμανική αβάν γκαρντ που έχει σχέση με το γκόθικ εκφράζει μεγάλη μερίδα ανθρώπων οι οποίοι δεν είναι αποκλεισμένοι ή σκλαβωμένοι».

Η Εβελίνα Παπούλια τονίζει ότι ερμηνεύει τη Ζαν Ντ Αρκ «όχι σαν ηρωίδα της Γαλλίας, αλλά σαν έναν άγγελο με φτερά». «Σύγχρονο, μοντέρνο» θέαμα με έναν «ήχο διαφορετικό» χαρακτηρίζει ο Αντώνης Μιτζέλος την παραγωγή, για να καταλήξει ότι «πιστεύει στα θαύματα».

«Δεν πιστεύω στα θαύματα, στον Θεό και στη θεία παρέμβαση», αντιτίθεται ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, που βλέπει την ιστορία της Ζαν Ντ Αρκ ως το μέσο για να «προσεγγίσουμε τη συγκεκριμένη εποχή όσον αφορά τον τρόπο που αντιμετώπιζε το θείο».

Στο ορατόριο «Ζαν Ντ Αρκ» οι ρόλοι των δικαστών και των αγγέλων ερμηνεύονται και από καλλιτέχνες με προβλήματα όρασης (η παράσταση στηρίζεται από το Olimazi.Eu που έχει σκοπό του την προβολή και την προώθηση καλλιτεχνών με αναπηρία).

Την επιμέλεια του κειμένου υπογράφει η Μαρία Κυριάκη, τη χορογραφία-κινησιολογία η Αποστολία Παπαδαμάκη, τα σκηνικά (που προσφέρουν έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο χώρο) και τα κοστούμια η Εύα Νάθενα και τα βίντεο αρτ ο Μάνος Χασάπης.

Πρωταγωνιστούν επίσης: Κώστας Ζαχαράκης, Αγγελική Καθαρίου, Μαργαρίτα Συγγενιώτου. Συμμετέχουν η Παιδική Χορωδία του Ωδείου «Νίκος Σκαλκώτας» και επταμελής ορχήστρα.

Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 14/01/2009