Category Archives: Μίλερ Χάινερ

«Το αύριο δεν θα συντελεστεί πλέον»

Ο Ντίμιτερ Γκότσεφ (με την πλάτη στο φακό, εδώ με την Valery Tscheplanowa) σε μία και μοναδική παράσταση του έργου του Χ. Μύλλερ

Με μια μοναδική παράσταση ανοίγει τη θερινή σεζόν το Εθνικό Θέατρο, στο μεταίχμιο ανάμεσα σε καλοκαίρι και χειμώνα, λόγω της χρήσης της (χειμερινής) Σκηνής Κοτοπούλη του Ρεξ, όπου θα ανέβει σήμερα (και μόνο) η παραγωγή του φημισμένου Deutches Theater του Βερολίνου Μηχανή Άμλετ.

Το κείμενο αυτό του Χάινερ Μύλλερ γράφεται το 1977, παράλληλα με τη μετάφραση του Άμλετ για την παραγωγή του Benno Besson στο Deutsches Theater και εντάσσεται στον μακρόχρονο διάλογο του συγγραφέα με έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Αρχική του πρόθεση ήταν να το εντάξει ως σχόλιο σε αυτήν την παράσταση του Άμλετ. Χωρίς να αντιγράφει τη δράση και τους διαλόγους του κλασικού κειμένου, ο Μύλλερ «δανείζεται» χαρακτήρες και σκηνές από το σαιξπηρικό έργο, για να συνθέσει ένα μυστηριώδες και ανοίκειο θεατρικό κείμενο, μια αλληγορία για το τέλος της σοσιαλιστικής ουτοπίας.

Στο επίκεντρο δεν βρίσκεται πια ένας ευαίσθητος Άμλετ, σύμφωνα με την παράδοση, αλλά  ένας απογοητευμένος στοχαστής, βαθιά απαισιόδοξος, «με την πλάτη στραμμένη στα ερείπια της Ευρώπης».

Τη σκηνοθεσία της Μηχανής Άμλετ και τον κεντρικό ρόλο, στην παράσταση του Deutsches Theater (που πρωτοπαρουσιάστηκε τον Δεκέμβρη του 2007), αναλαμβάνει ο βουλγαρικής καταγωγής Γερμανός σκηνοθέτης Ντίμιτερ Γκότσεφ, από τους εμβριθέστερους γνώστες του έργου του Μύλλερ, ο οποίος υποδύεται έναν ηθοποιός που παίζει τον Άμλετ και την Οφηλία και εμφανίζεται ως στοιχειωμένο φάντασμα ιστορικών προσώπων.

Η παράσταση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της γενικότερης συνεργασίας του Εθνικού με το περίφημο αυτό γερμανικό θέατρο (που ανακηρύχθηκε «Θέατρο της χρονιάς» στις γερμανόφωνες χώρες για το 2008), όπως άλλωστε και η παράσταση των Περσών του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία του Γκότσεφ, που θα παρουσιαστεί στην Επίδαυρο στις 31/7 και 1/8 (με τους Αμαλία Μουτούση, Μηνά Χατζησάββα και Νίκο Καραθάνο). Εκτός από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, στην παράσταση παίρνουν μέρος και οι Alexander Khuon και Valery Tscheplanowa. [Η ΑΥΓΗ: 05/06/2009]

«Μηχανή Άμλετ» από το Deutsches Theater στις 5 Ιουνίου

  • «Μηχανή Άμλετ» (Hamletmachine) του Χάινερ Μίλερ από  το Deutsches Theater στο Εθνικό Θέατρο για μία μοναδική παράσταση στις 5 Ιουνίου
  • Στα πλαίσια της γενικότερης συνεργασίας με το Deutches Theater του Βερολίνου, το περίφημο γερμανικό θέατρο (Θέατρο της Χρονιάς στις γερμανόφωνες χώρες το 2008) θα φιλοξενηθεί  από το Εθνικό Θέατρο σε μία και μοναδική παράσταση του έργου του Χάινερ Μίλερ «Μηχανή Άμλετ» σε σκηνοθεσία Dimiter Gotscheff, που θα δοθεί στη Σκηνή Κοτοπούλη με την σύμπραξη του Ελληνικού Φεστιβάλ.
  • Ο Dimiter Gotscheff μετά το «Germania.Stücke» και τους «Πέρσες», έρχεται αντιμέτωπος, ακόμα μια φορά με ένα κείμενο του Χάινερ Μίλερ, ανεβαίνοντας ο ίδιος στη σκηνή, σε μια παράσταση που πρωτοπαρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στις 8 Δεκεμβρίου 2007 στο Deutsches Theater, στις 5 Ιουνίου στη Σκηνή Κοτοπούλη.
  • Το έργο του Χάινερ Μίλερ «Hamletmachine» εκκινεί από τον μακρόχρονο διάλογο του συγγραφέα με έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Ο Χάινερ Μίλερ έγραψε αυτό το ανοίκειο και μυστηριώδες κείμενο το 1977 παράλληλα με την μετάφραση του Άμλετ για την παραγωγή του Benno Besson στο Deutsches Theater. Συμπεριέλαβε χαρακτήρες και σκηνές – κλειδιά από το έργο του Σαίξπηρ χωρίς όμως να αντιγράφει τη δράση και τους διαλόγους. Ο Άμλετ ή μάλλον ένας ηθοποιός που παίζει τον Άμλετ και την Οφηλία στην μεταφορά του Dimiter Gotscheff για το Deutsches Theater εμφανίζεται ως στοιχειωμένο φάντασμα ιστορικών προσώπων. Σε ένα εφιαλτικό σενάριο, συγκρούονται διαφορετικές και αντιθετικές συλλογικές εμπειρίες και αναδύονται πολλοί συσχετισμοί με την Ευρωπαϊκή ιστορία.

Η ταυτότητα της παράστασης

  • Σκηνοθεσία: Dimiter Gotscheff. Σκηνικά – κοστούμια: Mark Lammert. Δραματολόγος: Bettina Schültke. Φωτισμοί: Henning Streck. Μακιγιάζ: Andreas Müller. Βοηθός σκηνογράφου: Ulrich Belaschk. Βοηθός ενδυματολόγου: Nehle Balkhausen. Βοηθός σκηνοθέτη: Jakob Fedler. Παίζουν: Dimiter Gotscheff, Alexander Khuon, Valery Tscheplanowa
  • Διάρκεια: 1 ώρα

Παρουσίαση του νέου βιβλίου του Θόδωρου Τερζόπουλου στο Βερολίνο

  • «Σε πολλές περιοχές, όπως στη Ρωσία, στη Λατινική Αμερική και στην Αυστραλία, ήμουν ο πρώτος που ανέβασε έργα του Μίλερ» είπε ο Θεόδωρος Τερζόπουλος στην προχθεσινή συνέντευξη Τύπου
  • ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Στην καντίνα του Βerliner Εnsemble, του θεάτρου που ίδρυσε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ αμέσως μετά τον πόλεμο, στο Ανατολικό Βερολίνο, βρίσκονταν ένα πρωινό του 1972 μόνο δύο πελάτες: ο νεαρός τότε συγγραφέας Χάινερ Μίλερ και ο νεότερός του, «μαθητευόμενος» σκηνοθέτης Θεόδωρος Τερζόπουλος. «Πιάσαμε αμέσως κουβέντα. Ο Μίλερ ενδιαφερόταν για καθετί που του έλεγα» θυμάται ο δεύτερος. Οπως για την αρχαία τραγωδία. Ή για τη χούντα των συνταγματαρχών, από την οποία είχε δραπετεύει λίγο νωρίτερα ο ίδιος. «Μέχρι τότε γνώριζα τον Αρθουρ Μίλερ και τον Χένρι Μίλερ, όχι όμως τον Χάινερ» πρόσθεσε. Καθυστερημένη γνωριμία, που έμελλε όμως να αποβεί καθοριστική για το έργο του.
  • Ακολούθησαν αμέτρητες κουβέντες. Το καταστάλαγμά τους παρουσιάζεται τώρα σε ένα βιβλίο στα γερμανικά, υπό τον τίτλο «Στον Λαβύρινθο. Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος συναντά τον Χάινερ Μίλερ». «Πρόκειται για παγκόσμια πρεμιέρα» είπε ο εκδότης Φρανκ Ράντατζ κατά την παρουσίαση του βιβλίου τη νύχτα της Τετάρτης στο Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού, στο Βερολίνο. Ακολούθησε η βράβευση του σκηνοθέτη από την οργάνωση των Φίλων του Ιδρύματος.

  • Το βιβλίο χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Η πρώτη, με τίτλο «Οι Θεοί δεν φορούν μάσκες», είναι μια συζήτηση ανάμεσα στον Ράντατζ και στον σκηνοθέτη για το έργο του Μίλερ. Η δεύτερη περιλαμβάνει «48 αφορισμούς» του γερμανού συγγραφέα, που συνοδεύονται, υπό μορφήν διαλόγου, από σχόλια του Τερζόπουλου. Και η τρίτη («Ταξίδια με τον Μίλερ») αναφέρεται στις παραστάσεις που ανέβασε ο Τερζόπουλος με έργα του Μίλερ σε όλον τον κόσμο. «Σε πολλές περιοχές, όπως στη Ρωσία, στη Λατινική Αμερική και στην Αυστραλία, ήμουν ο πρώτος που ανέβασε έργα του. Ήμουν ο μεσολαβητής του με ολόκληρες ηπείρους» είπε ο σκηνοθέτης. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η πρώτη παρουσίαση της «Μήδειας» του Μίλερ στη Γεωργία, από την οποία κατάγεται, σύμφωνα με τον μύθο, η ομώνυμη ηρωίδα του έργου. «Τρώγαμε μαζί, διασκεδάζαμε μαζί, μαλώναμε μαζί» διηγήθηκε ο Τερζόπουλος. Αυτά όμως πάντα σε πνεύμα σεβασμού. Και με πολύ χιούμορ. «Ο Μίλερ μου έλεγε, όταν σκηνοθετούσα ένα έργο του: “Θεόδωρε, κάθε φορά με προδίδεις. Τα έργα που ανεβάζεις είναι 30% Μίλερ και 70% Τερζόπουλος”. “Χάινερ, κι εσύ προδίδεις συνεχώς τον Ευριπίδη και τον Σαίξπηρ. Τα έργα σου είναι 80% Μίλερ και μόνο 20% τα πρότυπά σου” απαντούσα εγώ».

  • Γ. ΓΑΛΙΑΝΟΣ | ΤΟ ΒΗΜΑ,  Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009