Category Archives: Λεωφορείο ο Πόθος

«Un tramway», στο Παρίσι

  • Παρισι, Odeon-Theatre de l’ Europe
  • www. theatre-odeon. fr

«Un tramway». Το έργο είναι διασκευή του φημισμένου «Λεωφορείον ο πόθος» του Τενεσί Ουίλιαμς, του δόθηκε όμως ο τίτλος «Ενα λεωφορείο» γιατί εκείνοι που διαχειρίζονται τα πνευματικά δικαιώματα του Αμερικανού συγγραφέα επιμένουν να γίνεται σεβαστό το κείμενο κατά γράμμα. Ο Πολωνός σκηνοθέτης Κριστόφ Βαρλινόφσκι έχει κάνει μια τολμηρή διασκευή του έργου, με πολλά ανατρεπτικά στοιχεία, σε μια ακριβή παραγωγή που έγινε εφικτή χάρη στην υποστήριξη της Ιζαμπέλ Ιπέρ (φωτ.). Η κορυφαία Γαλλίδα ηθοποιός ερμηνεύει την Μπλανς Ντιμπουά, για πρώτη φορά στην καριέρα της. Οπως είπε, «ένας μεγάλος ρόλος είναι ζωντανό υλικό, που μεταβάλλεται ανάλογα με τις εποχές και τις ερμηνείες». Μαζί της ο Πολωνός ηθοποιός Αντρέι Κίρα στο ρόλο του Στάνλεϊ Κοβάλσκι, η Φλοράνς Τομασέν (Στέλα) και ο Γιαν Κολέτ (Μιτς). Οι παραστάσεις στο Οντεόν θα συνεχιστούν έως τις 3 Απριλίου και κατόπιν ο θίασος θα ξεκινήσει για μια ευρωπαϊκή περιοδεία.

Un tramway, Odéon-Théâtre de l’Europe, Paris

By Clare Shine

The Financial Times: February 8 2010

Un tramway
One-woman show: Isabelle Huppert in ‘Un Tramway’

Film stars just keep flocking to Tennessee Williams’ A Streetcar Named Desire – in under a year, Cate Blanchett, Rachel Weisz and now Isabelle Huppert have tackled the role of Blanche DuBois. This Parisian bill had theatregoers panting with anticipation, with controversial Polish director Krzysztof Warlikowski in the driving seat and a new translation by gifted playwright Wajdi Mouawad.When expectations run this high, any disappointment is all the more intense. This production triggered a mix of admiration, perplexity and irritation. Last time I looked, the play was not a one-woman show. Yet here we got a reverent showcase for Huppert’s undoubted technical virtuosity that overshadowed the complexity and fragility of the other relationships on stage and crowded out the clash of old and new worlds.

Warlikowski nails his colours firmly to the mast from the stylised opening scene. Every dimension of Blanche’s madness is under the microscope as she writhes in couture underwear with close-ups of her disintegration projected on big screens. Malgorzata Szczesniak’s striking design bisects the stage (a vast bowling alley) with a sliding glass corridor that doubles as psychiatric observation chamber and privacy-free bathroom for the claustrophobic apartment Blanche has invaded. En route, the audience are in effect turned into voyeurs.

Huppert gives a visceral, unflinching portrayal of a flayed individual in full physical and mental meltdown. Yet the fading southern belle is pretty much absent, with the focus firmly on her teetering psyche and extremes of euphoria and exhaustion. Alongside, the other characters feel weirdly ancillary. This is particularly tough on Andrzej Chyra (Stanley), whose skill and sensitivity are damped down with few hints of real danger and erotic fascination.

The staging packs a punch. The adapted text has far less impact. Warlikowski awkwardly incorporates a vein of Greek tragedy, an eclectic set of fragments from Flaubert to Coluche and songs from Pulp to Renaissance courtly chant. Sung by Renate Jett as chorus/onlooker, these break up the already fragmented action and add to the general feeling of sterility and abstraction. The last interminable song tried the audience’s patience to the limits. “Have pity!” called one spectator.

Επανέρχονται!

Επαν�ρχονται

Το «Βίρα τις άγκυρες», αλλά και το «Μπαμπάδες με ρούμι», τις δύο μεγάλες επιτυχίες των Ρέππα – Παπαθανασίου σχεδιάζει να ανεβάσει εκ νέου στο μέλλον η Ελληνική Θεαμάτων. Αρχικά είχε γίνει η σκέψη να παρουσιαστούν οι «Μπαμπάδες» στο «Πειραιώς 131» τον επόμενο χειμώνα. Τελικά όμως επικράτησε η ιδέα να ανέβουν στο μέλλον ή στο «Αλίκη» ή στο «Λαμπέτη».Τη σκηνοθεσία του έργου όταν και όπου αυτό ανέβει θα υπογράψουν οι ίδιοι οι συγγραφείς του -στο πρώτο ανέβασμα που είχε σπάσει τα ταμεία του «Βεάκη» την υπέγραφε ο Σταμάτης Φασουλής. Οσο για το «Πειραιώς 131», θα αγκαλιάσει του χρόνου ένα νέο έργο του διδύμου.

Επαν�ρχονται

Παραμένω στο δίδυμο Ρέππα – Παπαθανασίου για να σας προδώσω ότι η Ελληνική Θεαμάτων θέλει να παρουσιάσει σε μια υπερπαραγωγή το «Βίρα τις άγκυρες» που άφησε εποχή στο πρώτο του συναρπαστικό ανέβασμα στο Εθνικό Θέατρο με τη σκηνοθετική υπογραφή του Φασουλή. Το νέο ανέβασμα θα φιλοξενηθεί, όπως έχει συζητηθεί θερμά, στο θέατρο «Παλλάς», χωρίς να έχει αποφασιστεί το πότε! Κι εκεί τη σκηνοθεσία θα αναλάβουν και πάλι οι συγγραφείς του.

Στο «Λεωφορείο ο Πόθος» ήθελε τον συγγραφέα του έργου παρόντα στη σκηνή με ψηλοτάκουνες γόβες και ρομπ ντε σαμπρ! Της αρέσει να «πειράζει» τα κείμενα και το ίδιο έκανε και πάλι στη «Δεσποινίδα Μαργαρίτα» που ανέβασε στο «Απλό Θέατρο». Για την αιρετική Αντζελα Μπρούσκου ο λόγος, που έκανε πάλι επεμβάσεις στο έργο: σε αναφορά για τα Μαθηματικά έμπλεξε τον τέως υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Αλογοσκούφη, ενώ πάντρεψε την Κάστα Ντίβα με το Καλίνγκα, φορώντας Αρμάνι ζακέτα και κρατώντας τσάντα Λουί Βιτόν, πήχτρα στα καυτά εσώρουχα! Αν ξένισε τους θεατές το τόσο πείραγμα; Οχι, γιατί ήταν χωνεμένο στο πολύ δυνατό αποτέλεσμα! Γι αυτό και στο φινάλε αποθέωσαν -με πέντε αυλαίες παρακαλώ!- τόσο την Μπρούσκου, όσο και την Ολια Λαζαρίδου που κεντάει στη Μαργαρίτα. Βγάλτε από τώρα εισιτήρια! Μυρίζει sold out!

Καλλιτεχνική αλλά και εμπορική επιτυχία γνωρίζει η παράσταση «Η βασίλισσα της ομορφιάς», που φιλοξενείται στο θέατρο «Βικτώρια», γι’ αυτό και υπάρχει σκέψη να συνεχιστεί και του χρόνου. Ο Γιάννης Μπέζος που έχει την παραγωγή της μαζί με τη Ναταλία Τσαλίκη -που πρωταγωνιστεί σ’ αυτή με την Ερση Μαλικένζου- χαίρονται πολύ με τη θερμή υποδοχή που επεφύλαξε το κοινό στην παράσταση και βάζουν πλώρη και για του χρόνου. Οι δουλειές-προτάσεις περνάνε από στόμα σε στόμα και δουλεύουν χωρίς κράχτες και τεχνάσματα προβολής. Μπορεί σε άλλες πρεμιέρες να πέρασε άπαν το τηλεοπτικό σκηνικό, στη δική τους όμως έδωσε το «παρών» του ο αμιγώς θεατρικός κόσμος -με πρώτο τον Λευτέρη Βογιατζή που σπάνια πηγαίνει σε επίσημες πρεμιέρες, ο οποίος ήταν παρέα με τον Μένη Κουμανταρέα. Ακόμα και η πρεμιέρα κάνει τη διαφορά, πώς να το κάνουμε, δηλαδή!

Με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος θα συνεργαστεί τον επόμενο χειμώνα ο Θέμης Μουμουλίδης. Οι πληροφορίες μου τον θέλουν να έχει κλείσει να ανεβάσει την περίφημη «Κυρία του Μαξίμ» του Ζορζ Φεϊντό, χωρίς να έχει προχωρήσει όμως για την ώρα και στη διανομή. Αναμένουμε με ενδιαφέρον.

[ΕΘΝΟΣ, 06/02/2009]

«Λεωφορείο ο Πόθος»: Τελευταίες Παραστάσεις στο ΚΘΒΕ

https://i0.wp.com/www.ntng.gr/UserFiles/Image/media_kit/PP0582/PP0582P0002v01.jpg

Το ταξίδι του ολοκληρώνει μετά την αποθέωση που γνώρισε από το κοινό, η επιτυχημένη παράσταση του ΚΘΒΕ «Λεωφορείο ο Πόθος», στο Θέατρο της Εταιρείας Mακεδονικών Σπουδών, την Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2009.

Το αριστούργημα του Τενεσί Ουίλιαμς σε σκηνοθεσία Αντώνη Καλογρίδη είναι μια παράσταση που άφησε το στίγμα της στο ΚΘΒΕ καθώς πήρε θερμές κριτικές από κοινό και κριτικούς και παίζεται για δεύτερη συνεχή χρονιά στη σκηνή της ΕΜΣ. Μέχρι στιγμής παρακολούθησαν την παράσταση πάνω από 35.000 θεατές,

Το Λεωφορείο ο πόθος είδε για πρώτη φορά το φως της σκηνής στο Ethel Barrymore Theater της Νέας Υόρκης στις 3 Δεκεμβρίου του 1947. Είναι το πρώτο έργο που κερδίζει και τα τρία κορυφαία βραβεία, το Πούλιτζερ, το Βραβείο Κριτικών της Νέας Υόρκης και το Ντόναλντσον. Την ίδια χρονιά ανεβαίνει στο Μπρόντγουεϊ κάτω από τη σκηνοθετική ματιά του Ελία Καζάν με τους Μάρλον Μπράντο και Τζέσικα Τάντι στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, ενώ το 1951 η κινηματογραφική του μεταφορά χαρίζει στη Βίβιαν Λι το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου.

Στο έργο οι ήρωες προέρχονται από δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους: Εκείνη: η Μπλάνς, λεπτεπίλεπτη, ευαίσθητη, ονειροπόλα και υπερβολικά κοκέτα, μια γυναίκα που αναζητά τη μαγεία. Εκείνος: ο Στάνλεϊ, ένας άντρας ρεαλιστής ένας άντρας που αναζητάει την άμεση και απλή απόλαυση της ζωής, και αντιμετωπίζει τη γυναίκα ως τρόπαιο, νιώθει να απειλείται από την έλευση της. Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη και δε θ’ αργήσει να συμβεί…

Κριτικές:

«Ο σκηνοθέτης – σκηνογράφος, Αντώνης Καλογρίδης σε έναν σκηνικό χώρο που λειτούργησε κινηματογραφικά σε τρία επίπεδα, έτσι ώστε η εσωτερική ζωή και το σπίτι, μαζί με το δρόμο, το ξενοδοχείο, το λιμάνι, τα στενοσόκακα……και την καρότσα μιας νταλίκας με την ένδειξη “fragile” να αποτελούν μέρος του ίδιου ψυχικού τοπίου της Μπλανς, ξεδίπλωσε το έργο, χωρίς περικοπές και με στόχο μια καθαρή άμεση μάχη αντιθέτων με αμφιλεγόμενο νικητή» [Εφημερίδα «Ημερησία», 25/11/2008]

«Μια σύγχρονη ματιά σε ένα κλασικό κείμενο, που ενέχει πειραματισμό δίχως να τον διατυμπανίζει. Μια αναπάντεχη παράσταση που ευχαρίστως ξαναβλέπεται» [Εφημερίδα Ελ. Τύπος 14/12/2008].

Συντελεστές παράστασης

Μετάφραση Χρήστος Νικολόπουλος

Σκηνοθεσία Σκηνικά Αντώνης Καλογρίδης

Κοστούμια Κλαίρ Μπρέισγουελ

Μουσική Θοδωρής Οικονόμου

Χορογραφία Τατιάνα Μύρκου

Φωτισμοί Κατερίνα Μαραγκουδάκη

Βοηθός σκηνοθέτη Φώτης Καραλής

Βοηθός σκηνογράφου Δανάη Πανά

Βοηθός ενδυματολόγου Παναγιώτης Λαμπριανίδης

Οργάνωση παραγωγής Ροδή Στεφανίδου

Διανομή

Μπλάνς Ντυμπουά-Πέμυ Ζούνη, Στάνλει Κοβάλσκι-Βασίλης Μπισμπίκης, Στέλλα Κοβάλσκι-Ιωάννα Παγιατάκη, Χάρολντ Μίτσελ-Γιάννης Χαρίσης, Στήβ Χάμπελ-Γιώργος Ζώης, Γιούνις Χάμπελ-Θάλεια Σκαρλάτου, Λούσι-Νοσοκόμα-Μάρα Κουκουλά, Ναύτης-Πάμπλο Γκονζάλες-Απόστολος Κρίτσας, Τζόνι–Γιάννης Παλαμιώτης, Γιατρός-Φώτης Ζήκος, Νέος-Μιχάλης Συριόπουλος, Μεξικάνα-Χρύσα Ιωαννίδου

Περαστικοί-Μνήμες

Ζωή Αλεξούλη, Πέλλα Μακροδημήτρη, Αναστασία Χαριτίδου, Ευστράτιος Ανούδης,Παύλος Μαρωνίδης, Δημήτρης Νικολαϊδης, Γιώργος Παυλίδης, Ιούλιος Τζιάτας, Στέλιος Χατζηαδαμίδης.

Παραστάσεις: Τετάρτη & Σάββατο 6 μ.μ. & 9 μ.μ., Πέμπτη & Παρασκευή 9 μ.μ., Κυριακή 7 μ.μ.

Τιμές εισιτηρίων: Πλατεία-Θεωρεία 22€, Εξώστης 15€, Φοιτητικό(πλατεία) 15€, Φοιτητικό(εξώστης) 12€

Τηλ.Tαμείων: 2310 288.000, Θέατρο Ε.Μ.Σ., Εθνικής Αμύνης 2