Category Archives: Κουκλοθέατρο

Στάθης Μαρκόπουλος… «Κουκλοθέατρο, μια τέχνη για όλους τους ανθρώπους»

Συνέντευξη στον Σπύρο Κακουριώτη, Η ΑΥΓΗ: 18/03/2012

«Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τον θρήνο, τη γεμάτη πόνο πραγματικότητα δυστυχίας και ένδειας που ταλανίζει τον κόσμο, αλλά ακριβώς επειδή δεν θέλουμε να ξεχάσουμε, δίνουμε έμφαση στον εορτασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τον αχόρταγο ζήλο των ανθρώπων να ενδυναμώσουν τη ζωή ενάντια στη δυστυχία και τον θάνατο». Με αυτά τα λόγια ξεκινά το μήνυμα του Καταλανού κουκλοπαίκτη και ζωγράφου Joan Baixas για την φετινή Παγκόσμια Ημέρα Κουκλοθεάτρου, που εορτάζεται σε όλο τον κόσμο στις 21 Μαρτίου. Στη χώρα μας, το Ελληνικό Κέντρο της Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθεάτρου UNIMA συμμετέχει στον εορτασμό διοργανώνοντας μια διήμερη γιορτή, το Σαββατοκύριακο 24 και 25 Μαρτίου, στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων, που θα περιλαμβάνει, από τις 11 το πρωί έως τις 11 το βράδυ, παραστάσεις και εργαστήρια, με ελεύθερη είσοδο για μικρούς και μεγάλους φίλους του θεάτρου της κούκλας. Με την ευκαιρία των εκδηλώσεων αυτών, συνομιλήσαμε με τον Στάθη Μαρκόπουλο, υπεύθυνο του κουκλοθέατρου «Αγιούσαγια!» και πρόεδρο της UNIMA Ελλάς για την τέχνη της κούκλας και τη γοητεία που ασκεί σήμερα στα παιδικά (και όχι μόνο) μάτια… Συνέχεια

Advertisements

Ο «Πετρο-τσουλούφης» για μικρούς και μεγάλους

  • Μια παράσταση με μαριονέτες και μουσική, βασισμένη στο βιβλίο του Δρος Χόφμαν
  • Tης Σαντυς Τσαντακη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Kυριακή, 23 Iανoυαρίου 2011

Αν δεν συμπαθείς ιδιαίτερα τις παραστάσεις κουκλοθέατρου, με κάτι εφιαλτικές κούκλες και αντίστοιχα εκνευριστικές, γλυκανάλατες φωνές, τότε είναι μάλλον ευχάριστη έκπληξη να παρακολουθήσεις ένα θέαμα με τα παιδιά σου, στο οποίο δεν υπάρχει τίποτα στημένο, σε μια αίθουσα-μαύρο κουτί με πρωτότυπες ιστορίες… Κάθε Κυριακή, το Ιδρυμα Κακογιάννη φιλοξενεί παιδικές παραστάσεις με κούκλες. Ο «Πετροτσουλούφης» από την ομάδα Αγιούσαγια είναι μία από αυτές. Μια παράσταση με ξυλόγλυπτες μαριονέτες και ζωντανή μουσική, βασισμένη στο διάσημο βιβλίο του Δρος Χόφμαν, που μπορεί να διαρκεί μόλις 50 λεπτά αλλά προκαλεί. Γέλιο και αγωνία στα παιδιά, αμηχανία, στρες, θυμό, αναστάτωση, στους γονείς.

Ο Στάθης Μαρκόπουλος, υπεύθυνος για τη σκηνοθεσία και ένας από τους κουκλοπαίκτες της παράστασης, όπως και πρόεδρος της Unima Hellas (Διεθνής Ενωση Μαριονέτας), εξηγεί:   «Παρ’ όλο που οι παραστάσεις δεν απευθύνονται μόνο σε παιδιά, αλλά είναι φτιαγμένες για όλους, ο Πετροτσουλούφης επιλέχθηκε για την «παιδική» του θεματολογία, με πρόθεση να αφορά τόσο τους μικρούς ανθρώπους όσο και τους γονείς τους. Οι ιστορίες του Χόφμαν καταπιάνονται με ζητήματα που αφορούν τα παιδιά άμεσα, χωρίς υπεκφυγές και ταυτόχρονα με χιούμορ και σατιρική διάθεση προς όλες τις κατευθύνσεις. Το έγκλημα και η τιμωρία, η παιδική ξεδιάντροπη σκανταλιά, η προκλητικότητα των παιδιών απέναντι στον αυταρχισμό ως μέσον εξερεύνησης των ορίων, τα παθήματα που συχνότατα δεν γίνονται μαθήματα, αλλά και η απερίγραπτη υποκρισία των γονέων, που μέσω των παθημάτων των τέκνων τους αυτοεπιβεβαιώνονται, είναι μερικά από τα πολλά επίπεδα στα οποία κινούνται το βιβλίο και οι μαριονέτες».

Συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις ιστορίες είναι τα παιδιά, τα οποία κάνουν κάποια αταξία και τελικά την πληρώνουν ακριβά. Το ζητούμενο είναι η θεατρική εμπειρία με τελετουργικό τρόπο. Για να συνδιαλλαγούν τα παιδιά με θέματα της ζωής που συνήθως οι μεγάλοι διστάζουμε να θίξουμε ή παρακάμπτουμε, θεωρώντας τα ακατάλληλα γι’ αυτά. «Τα παιδιά δεν ενδιαφέρονται για σαχλές «παιδικές» ιστορίες (εκείνες που έβρισκε και ο Χόφμαν στα βιβλιοπωλεία της εποχής του). Το κουκλοθέατρο είναι ιδανικό μέσο γιατί παρέχει την απαραίτητη ασφάλεια της σύμβασης: όλοι ξέρουν ότι οι κούκλες δεν ζουν «πραγματικά» κι έτσι μπορούν να παίξουν με τα πιο «επικίνδυνα» παιχνίδια». Το συμβατικό πλαίσιο έρχεται να συμπληρώσει η σκηνογραφία του «ανοιχτού παταριού», με όλες τις κούκλες και τους κουκλοπαίκτες ορατούς στο κοινό και τον μουσικό – τραγουδιστή που μεσολαβεί και λέει τις ιστορίες. Δεν υπάρχει σκηνικό ούτε σκηνή, για την απουσία «ρεαλιστικής» ψευδαίσθησης. Μετά την παράσταση, οι θεατές καλούνται να δουν και να αγγίξουν το ξύλο ώστε να μην υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό που είδαν κι έφτιαξαν στο μυαλό τους…

Η αφήγηση συνοδεύεται από ακορντεόν (τη μετάφραση υπογράφει η Τζένη Μαστοράκη), έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα κι έχεις καθήσει στη μέση του δρόμου για να παρακολουθήσεις μια παράσταση χωρίς ενιαίο θέμα, αλλά μικρές, αυθόρμητες ιστορίες που μπορεί να προέκυψαν κι εκείνη τη στιγμή. «Με τις μαριονέτες μας προσπαθήσαμε να πετύχουμε ακριβώς το ίδιο στο οπτικό και δραματουργικό κομμάτι της παράστασης», λέει ο Στάθης Μαρκόπουλος. «Σκληρές» εικόνες και δράσεις συνυπάρχουν με κωμικές κινήσεις».

Οι ακραίες αντιδράσεις είναι μάλλον αναπόφευκτες. Αναρωτιέμαι αν έχουν φύγει θεατές από την αίθουσα, τι λένε μετά την παράσταση παιδιά και γονείς, ποιοι είναι οι πιο «ευαίσθητοι» τελικά… «Ο Πετροτσουλούφης (νομίζω τόσο το βιβλίο όσο και η παράστασή μας) ή αρέσει πολύ ή καθόλου», εξηγεί ο σκηνοθέτης. «Στις παραστάσεις μας έχουμε αντιμετωπίσει από θερμότατα χειροκροτήματα και ειλικρινείς ευχαριστίες έως βίαιες αντιδράσεις γονέων ή εκπαιδευτικών, οι οποίοι είτε πήραν τα παιδιά κι έφυγαν είτε σταμάτησαν την παράσταση, θεωρώντας ότι έτσι θα σώσουν τις παιδικές ψυχές από το «βάναυσο» θέαμα…   Επίσης, έχουμε δεχθεί καταγγελίες στον Tύπο, ακυρώσεις παραστάσεων…».

Τα παιδιά της δικής μας παρέας, πάντως, δέκα στον αριθμό, ηλικίας από 4 έως 11, δεν δυσανασχέτησαν λεπτό.

Πόσο «σπλάτερ», βίαιο, ωμό αντέχει άραγε να είναι ένα θέαμα για παιδιά; Αν ο Ταραντίνο ή ο Ροντρίγκεζ έφτιαχναν παιδικό κουκλοθέατρο, κάπως έτσι θα το φανταζόμουν… «Πιθανόν, διότι οι σκηνοθέτες αυτοί δεν κάνουν μόνο «σπλάτερ», αλλά καταφέρνουν να ποτίζουν τις ταινίες τους με ποίηση, όσο σκληρές κι αν είναι. Το κουκλοθέατρο είναι εκ φύσεως «ωμό», είναι η τέχνη της υλο-ποίησης. Σε κάθε παράσταση, τα άψυχα παίρνουν ζωή και στο τέλος την ξαναχάνουν. Η νεκρανάσταση και όλα τα φαινόμενα που συνδέονται με το μυστήριο της ζωής, για τις κούκλες είναι τετριμμένα πράγματα.»

Το θέατρο σαν κοινωνική τελετουργία και ειδικά το κουκλοθέατρο έχει ειδικές δυνάμεις μαγείας, που οι κούκλες κουβαλούν στο υλικό κατασκευής τους: τον ίδιο τον θεατή. «Αν ο θεατής δεν πιστέψει στη μαγεία, η κούκλα δεν ζει». Τι μπορεί να πάει λάθος σε μια ζωντανή παράσταση για παιδιά; «Στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων που κάτι δεν πάει καλά, το φταίξιμο είναι δικό μας, των παικτών. Οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές, οι ζωές των μαριονετών κρέμονται από κλωστές και τα όρια μεταξύ αστείου και μακάβριου, επίσης εύκολο να χαθούν».

Πόσο εμπορικό είναι το κουκλοθέατρο σήμερα στην Ελλάδα; «Ως επιχειρηματική δραστηριότητα, το κουκλοθέατρο έχει πολλούς τρόπους να γίνεται εμπορικό. Δυστυχώς, δεν τους γνωρίζω. Παρ’ όλα αυτά, εδώ και είκοσι χρόνια ζω αποκλειστικά από αυτό. Δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να περιμένει ότι θα πλουτίσει ως κουκλοπαίκτης, αλλά είναι από τα λίγα καλλιτεχνικά επαγγέλματα που όντως μπορεί να σε θρέψει. Αλλωστε, στην Ελλάδα είμαστε ακόμα σχετικά λίγοι και ο κλάδος δεν μαστίζεται από ανεργία», λέει ο σκηνοθέτης της παράστασης, που σπούδασε στην Τσεχοσλοβακία. «Πήγα στην Τσεχοσλοβακία γιατί το 1989 δεν υπήρχαν και πολλά στην Ελλάδα σχετικά με τη θεατρική κούκλα. Επίσης, με ενδιέφερε η κατάσταση πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών που επικρατούσε εκεί τότε. Το πιο βοηθητικό ήταν οι πάρα πολλές παραστάσεις (καλές και κακές) που είδα. Η σχολή είχε καλή υποδομή και μαστόρους, αλλά για να είμαι ειλικρινής, κουκλοθέατρο άρχισα να μαθαίνω από ένα θίασο στον δρόμο που με υιοθέτησε κι έζησα μαζί τους. Τώρα πια και στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί τρόποι να μπει κανείς στην τέχνη. Ακόμη μαθαίνω συνεχώς».

Αν παρ’ όλ’ αυτά, εσείς διστάζετε ακόμη να πάτε τα παιδιά σας, υπάρχει και κουκλοθέατρο για ενήλικες. Οπως λέει και ο Στάθης Μαρκόπουλος: «Γιατί κι εμείς οι μεγάλοι τρομαγμένα παιδάκια είμαστε, που ψάχνουμε εναγώνια απαντήσεις και διεξόδους, παιχνίδια κι έρωτες με τη ζωή».

Δεν προκαλεί φόβο και αρέσει

Μαρία Καρανίκου, εκπαιδευτικός – κλινική ψυχολόγος: «Είδα την παράσταση με την κόρη μου και μια παρέα παιδιών από διάφορες ηλικιακές ομάδες. Οι αντιδράσεις; Διαφορετικές. Τους άρεσε και μόνο φόβο δεν τους προκάλεσε και όπως μου είπε η κόρη μου, που είχε δει αντίστοιχη παράσταση στο σχολείο, μόνο οι ενήλικες αντιδρούν. Ξαφνικά, ανακαλύψαμε οι μεγάλοι ότι τα παραμύθια είναι ιδιαίτερα βίαια. Τα παιδιά μαγεύονται, όμως, από τον λύκο, τους κακούς, τις μητριές. Οι ιστορίες μιλούν στο ασυνείδητό τους και τους δίνουν τη δυνατότητα να επεξεργαστούν τους δικούς τους φόβους. Πολύ συχνά τα παιδιά έχουν τις δικές τους φαντασιώσεις, που γεννούν ενοχές και φαντάζονται ότι θα πρέπει να τιμωρηθούν γι’ αυτόν τον λόγο. Οπότε απενοχοποιούνται. Γι’ αυτό μαγεύονται όταν υπάρχει η τιμωρία στην παράσταση. Εκτονώνεται ο φόβος, όπως στο αρχαίο δράμα. Οπως και στο παραμύθι, ούτε ο θάνατος ούτε η τιμωρία έχουν διάρκεια στο μυαλό τους. Τα παιδιά είναι κατενθουσιασμένα».

Ηλέκτρα, 8 χρονών: «Μου άρεσε ο Σούλης, που δεν έτρωγε τη σούπα του και γινόταν όλο και πιο αδύνατος, σαν κλαράκι. Ο ράφτης που πετούσε με το τεράστιο ψαλίδι. Γέλασα πολύ με τον Πότη και τον Ζάχο, αλλά και με την ιστορία των μαύρων αγοριών».

Μάνος, 5 χρονών: «Ο κύριος που έπαιζε μουσική ήταν άνθρωπος ή κούκλα; Ηταν αστεία τα μαλλιά του. Εμοιαζε με τον Πετροτσουλούφη. Μου άρεσε και ο Πίπης, που έκανε πιπίλα το δάχτυλό του. Είναι ζωντανές οι κούκλες; Εχουν καρδούλα;»

* Παραστάσεις κουκλοθέατρου στο Ιδρυμα Κακογιάννη, κάθε Πέμπτη βράδυ (9 μ. μ.) για ενήλικες και κάθε Κυριακή (11 π. μ. και 5.30 μ. μ.) για παιδιά.

Οι κούκλες ζωντανεύουν στο Τελλόγλειο

  • Η ομάδα «Hocus Pocus» παρουσιάζει μια ξεχωριστή παράσταση που βασίζεται στις τεχνικές του λεγόμενου «μαύρου θεάτρου».

Μια κουκλοθεατρική παράσταση με τίτλο «Fete de la Musique» θα δοθεί την Κυριακή 9 Ιανουαρίου (12.00) στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του ΑΠΘ. Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό έργο που αποτελείται από έξι μικρές σκηνές, όπου η μουσική «ζωντανεύει» έμψυχα και άψυχα αντικείμενα και οι χορευτές μεταμορφώνονται σε… ψάρια, λουλούδια και πουλιά.

Η κουκλοθεατρική ομάδα μαύρου θεάτρου «Hocus Pocus» που έχει αναλάβει την διοργάνωση, είναι μια από τις ελάχιστες ομάδες στην Ελλάδα που εξασκεί τη συγκεκριμένη τεχνική και η μοναδική μέχρι σήμερα στη Θεσσαλονίκη. Στο σύγχρονο μαύρο θέατρο οι ηθοποιοί – κουκλοπαίχτες, φορώντας ολόσωμες μαύρες στολές, παίζουν σε σκηνή η οποία είναι καλυμμένη με μαύρο ύφασμα. Οι ειδικοί φωτισμοί με λάμπες διαχωρισμού χρωμάτων (black light) τους δίνουν τη δυνατότητα «να εξαφανίζονται», ενώ τα αντικείμενα – κούκλες που παίζουν λαμπυρίζουν στο σκοτάδι. Το παιχνίδι αυτό ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο δημιουργεί ένα συναρπαστικό και μοναδικό θέαμα.

Έκφραση

«Ο λόγος που μας οδήγησε στη δημιουργία αυτής της ομάδας ήταν η ανάγκη μας για έκφραση και δημιουργία και επειδή εντυπωσιαστήκαμε και αγαπήσαμε το «Μαύρο Θέατρο». Βλέποντας λοιπόν ότι η συγκεκριμένη τεχνική δεν είναι πολύ γνωστή και γνωρίζοντας την αγάπη των παιδιών για το κουκλοθέατρο αποφασίσαμε να ασχοληθούμε συστηματικότερα μ’ αυτό το είδος τέχνης. Δημιουργηθήκαμε τον Ιανουάριο του 1997 ως εθελοντική ομάδα της ΧΑΝΘ, η οποία το 2002 μετεξελίχτηκε σε Αστική Εταιρία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Αποκτήσαμε το δικό μας εργαστήριο, όπου κατασκευάζονται οι κούκλες και έχουμε πάρει μέρος σε πολλά φεστιβάλ σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και το εξωτερικό» υποστηρίζουν τα μέλη της ομάδας που αποτελείται από τους Χριστίνα Βασιλείου, Φαίη Βουγίδου, Ναυσικά Κατσικέα, Στέλλα Νέδογλου, Βαγγελιώ Σταμάτη, Θεοδοσία Τουρτόγλου και Αλέγρα Φρανσέ.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει η ομάδα μαύρου θεάτρου «Hocus Pocus» και τις χορογραφίες επιμελήθηκαν οι Βερονίκη Τσουγκράνη και Τατιάνα Μύρκου.

Πληροφορίες: κουκλοθεατρική παράσταση «Fete de la Musique», 9/1 (12:00), Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του ΑΠΘ (Αγίου Δημητρίου 159, 2310991378).

ΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑ

Κούκλες στο σκοτάδι στο Τελλόγλειο

Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Κουκλοθεατρική παράσταση με τίτλο «Fete de la Musique» θα δοθεί την Κυριακή 9 Ιανουαρίου (12.00) στο Τελλόγλειο Ιδρυμα Τεχνών του ΑΠΘ. Η παράσταση είναι σπονδυλωτή και αποτελείται από εξι μικρές σκηνές, όπου η μουσική «ζωντανεύει» έμψυχα και άψυχα αντικείμενα. Ουσιαστικά πρόκειται για χορογραφίες όπου οι χορευτές είναι ψάρια, λουλούδια και πουλιά. Συντελεστές της παράστασης είναι οι: Χριστίνα Βασιλείου, Φαίη Βουγίδου, Ναυσικά Κατσικέα, Στέλλα Νέδογλου, Βαγγελιώ Σταμάτη, Θεοδοσία Τουρτόγλου και Αλέγρα Φρανσέ. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η ομάδα μαύρου θεάτρου «Hocus Pocus» και τις χορογραφίες επιμελήθηκαν οι Βερονίκη Τσουγκράνη και Τατιάνα Μύρκου.

Η κουκλοθεατρική ομάδα μαύρου θεάτρου «Hocus Pocus» είναι μια από τις ελάχιστες ομάδες στην Ελλάδα που εξασκεί τη συγκεκριμένη τεχνική και η μοναδική μέχρι σήμερα στη Θεσσαλονίκη. Στο σύγχρονο μαύρο θέατρο οι ηθοποιοί – κουκλοπαίχτες, φορώντας ολόσωμες μαύρες στολές, παίζουν σε σκηνή η οποία είναι καλυμμένη με μαύρο ύφασμα. Οι ειδικοί φωτισμοί με λάμπες διαχωρισμού χρωμάτων (black light) τους δίνουν τη δυνατότητα «να εξαφανίζονται», ενώ τα αντικείμενα – κούκλες που παίζουν λαμπυρίζουν στο σκοτάδι. Το παιχνίδι αυτό ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο δημιουργεί ένα συναρπαστικό και μοναδικό θέαμα.

Ένα συνέδριο για τις κούκλες

Σε μια παραγνωρισμένη τέχνη, αυτήν του κουκλοθεάτρου, είναι αφιερωμένο το τριήμερο συνέδριο που διοργανώνεται από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, στις 7, 8 και 9 Οκτωβρίου, στο Άργος και το Ναύπλιο, με θέμα του «Κουκλοθέατρο, το θέατρο της εμψύχωσης: Πειραματισμοί με άψυχους πρωταγωνιστές».

Πρόκειται για το δεύτερο σχετικό συνέδριο που διοργανώνει το Τμήμα, με στόχο τη συζήτηση, τον προβληματισμό και την ανάδειξη της τέχνης του κουκλοθεάτρου ως σύγχρονης τέχνης με σημαντική ιστορία και… ακόμη σημαντικότερο μέλλον, καθώς επίσης και ως εργαλείου εκπαίδευσης των παιδιών και ευαισθητοποίησης των ενηλίκων.

Στις εργασίες του παίρνουν μέρος με εισηγήσεις τους παιδαγωγοί, θεατρολόγοι, κοινωνικοί ανθρωπολόγοι και εικαστικοί (σήμερα στις 16.30, στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, στο Ναύπλιο), ενώ την Παρασκευή και το Σάββατο οι Χρήστος Αυτσίδης (Κουκλοθέατρο «Χάρχουτ»), Απόστολος Μαγουλιώτης και Στάθης Μαρκόπουλος (Κουκλοθέατρο «Αγιούσαγια») θα διεξάγουν εργαστήρια σχετικά με τις τεχνικές εμψύχωσης και κατασκευής κουκλών. Παράλληλα, οι προσκεκλημένοι κουκλοπαίκτες τα βράδια της Παρασκευής και του Σαββάτου θα δώσουν παραστάσεις στην Παιδική Νεανική Βιβλιοθήκη του Δήμου Άργους.

H Ψαρόσουπα στο Θέατρο Αργώ

Για δεύτερη συνεχή χρονιά, στο κουκλοθέατρο της Ομάδας Κοκου-Μουκλό στο θέατρο Αργώ, τρεις παμπόνηροι μάγειρες συνεχίζουν την προσπάθεια τους να πετύχουν ένα καταχθόνιο σχέδιο: να μετατρέψουν ένα μικρό παραθαλάσσιο κόλπο σε τεράστια … Ψαρόσουπα; Όταν όμως τα νέα φτάνουν στον πάτο της θάλασσας τα ψάρια προσπαθούν να να σώσουν τον κόσμο τους; Θα τα καταφέρουν και βρεθεί κάποιος να τα βοηθήσει;. Οι απαντήσεις στο πρωτότυπο έργο του νεαρού ταλαντούχου συγγραφέα Γιώργου Λεμπέση, που μεταφέρει μικρούς και μεγάλους θεατές σ’ έναν ονειρικό κόσμο με πολύ χιούμορ.

Ο Γιώργος Λεμπέσης, δημιουργός του κόσμου της Ψαρόσουπας, αγαπάει την περιπέτεια και συνεχίζει να ψάχνει τους ήρωες του στα πιο ασυνήθιστα μέρη. Μάλιστα τον Μάρτιο παρουσίασε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο “Ο κόσμος της Τζίνας” δίνοντας στους φίλους του άλλη μία ευκαιρία να ταξιδέψουν με την φαντασία τους. Το 2011 θα κυκλοφορήσει και το επόμενο βιβλίο του ενώ τα πολυμήχανα σχέδιά του δεν σταματούν εδώ. Κινηματογράφος, παραστάσεις, θέατρο, αυτοσχεδιασμοί, μουσική.. είναι μερικές από τις περιπέτειες που θα μοιραστεί μαζί μας.

Η παράσταση δίνεται στο Θέατρο Αργώ, Ελευσινίων 15 Μεταξουργείο (πλησίον Μετρό) και οι παραστάσεις είναι κάθε Σάββατο στις 17.00, με διάρκεια 1 ώρα. Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ, φοιτητικό 7 ευρώ.

Ιnfo – κρατήσεις: 210.95.32.236 – 693712.60.15

Τη μουσική της παράστασης έγραψε η Σοφία Ταμβακοπούλου, ο σχεδιασμός φωτισμού είναι της Μελίνας Μάσκας, οι κούκλες και τα σκηνικά είναι της Ομάδα Κοκου-Μουκλό και παίζουν Ηρώ Θροδώρου, Βάσω Γιαρένη και Αγγελική Γουναρίδη, Τα κοστούμια είναι της Αγγελικής Μαραβέλια και οι φωτογραφίες του Σπύρου Κάζαγλη.

Κουκλοθέατρο για μεγάλους

Από την παράσταση της ομάδας Κοκουμούκλο «Το όνειρο του Γερο-Ταρκάν» που «ανοίγει» τις «Βραδιές κουκλοθέατρου» στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης

Τη γνωριμία με ένα διαφορετικό είδος θεάτρου δίνει στο ενήλικο αθηναϊκό κοινό το  Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη, το οποίο, σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο της UNIMA (Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθέατρου), διοργανώνει από σήμερα και κάθε Πέμπτη μέχρι τις 25 Μαρτίου, στην αίθουσα Black Box (Πειραιώς 206, Ταύρος), «Βραδιές κουκλοθέατρου». Στόχος της διοργάνωσης και των εναλλασσόμενων παραστάσεων που θα παρουσιαστούν, από διαφορετικό θίασο κάθε φορά, να αποτελέσει έναν πόλο έλξης και σημείο συνάντησης όλων όσοι αγαπούν το είδος αυτό θεατρικής δημιουργίας και ενδιαφέρονται για την ελληνική «κουκλοθεατρική» σκηνή.

Ο κύκλος της συνάντησης κούκλας και ανθρώπου ανοίγει απόψε στις 10 μ.μ. με τρεις διαφορετικές παραστάσεις: «Το όνειρο του Γερο-Ταρκάν» από την ομάδα Κοκουμούκλο, «Το κάδρο» από την  Σ. Κουκλουβελάκου και «Νηματζόρε» από τον Α. Παπαχατζή.

Το κουκλοθέατρο για μεγάλους στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης θα συνεχιστεί στις 25/2 με το Συνεργείο Κουκλοθεάτρου («Λεμονιά» και «Σελίδα 251»), στις 4/3 με τους Φίρδυν-Μίγδην («Φλοξ, το κουτί και τα σύννεφα») και τους Αντάρα («Φασουλής»), ενώ οι Baruti με τις «Στιγμές αγάπης» και ο Παύλος Καββαδίας με τον «Μουστρουφίνο, τον περιπλανώμενο ζωγράφο» θα πάρουν τη σκυτάλη στις 11/3. Οι ParaMana με «Το κορίτσι που ήθελε να αγγίξει το μισοφέγγαρο» (18/3) και η ομάδα Τα φτερά του μύθου με «Το όνειρο του μολυβένιου στρατιώτη» στις 25/3 θα ολοκληρώσουν τον κύκλο των κουκλοθεατρικών παραστάσεων. [Η ΑΥΓΗ: 18/02/2010]

1η Συνάντηση Νέων Ελλήνων Κουκλοπαικτών

  • Το Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου και Παντομίμας Κιλκίς σε συνεργασία με το Ελληνικό παράρτημα της UNIMA προσκαλούν όλους τους νέους Έλληνες κουκλοπαίκτες να συμμετέχουν στην 1η Ελληνική Συνάντηση Νέων Κουκλοπαικτών, που θα πραγματοποιηθεί στις 29 και 30 Σεπτεμβρίου 2009, κατά τη διάρκεια της 11ης οργάνωσης του Φεστιβάλ.
  • Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι κουκλοπαίκτες, όχι όμως οι επαγγελματικοί θίασοι. Μέλη των θιάσων αυτών είναι όμως αποδεκτά. Οι προτάσεις (παραστάσεις) των καλλιτεχνών που θα εκτιμηθούν από την οργάνωση του Φεστιβάλ, πρέπει να είναι έτοιμες και ολοκληρωμένες και να μην έχουν παρουσιασθεί με επαγγελματικό χαρακτήρα, ή με  οικονομικό σκοπό, στο κοινό πριν από την συμμετοχή στη συνάντηση. Οι προτάσεις μπορούν να είναι ατομικές ή ομαδικές.
  • Οι επιτροπή των κριτών του Διεθνούς Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου θα πραγματοποιήσει μια πρώτη επιλογή των προτάσεων, αξιολογώντας το υλικό που στάλθηκε μαζί με την δήλωση συμμετοχής. Η επιλογή αυτή, θα αποτελέσει το πρόγραμμα εμφανίσεων στους επιλεγμένους θεατρικούς χώρους για το διαγωνιστικό πρόγραμμα.
  • Τις επιλεγμένες προτάσεις που θα συμμετάσχουν στο διαγωνισμό, θα αξιολογήσει μια διεθνής ομάδα Κριτών προερχόμενη από το χώρο της τέχνης του κουκλοθέατρου. Μετά την αξιολόγηση τους, θα επιλεχθούν τρεις από το σύνολο των προτάσεων και θα βραβευθούν με τα εξής βραβεία

1. Οικονομική συμμετοχή στο κόστος της ίδιας, ή μιας επόμενης παραγωγής

2. Μια σκηνοθεσία από αναγνωρισμένο σκηνοθέτη

3. Μια συμμετοχή σε φεστιβάλ κουκλοθεάτρου στο εξωτερικό

Μια από τις δραστηριότητες της συνάντησης θα είναι και “Ο Θεατής-Κριτής”. Θα πραγματοποιείται μετά από κάθε παράσταση (αν φυσικά το επιλέξει ο καλλιτέχνης) και θα είναι ένας κριτικός διάλογος μεταξύ θεατών και των κουκλοπαικτών με στόχο να βοηθηθεί ο κουκλοπαίκτης από την άποψη του θεατή. Μετά την επιλογή των υποψηφίων, το Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου και Παντομίμας Κιλκίς, θα καλύψει τις εξής δαπάνες του κάθε συμμετέχοντα:

  • Διαμονή και διατροφή για τις 2 ημέρες της συνάντησης.
  • Μεταφορά μέχρι το Κιλκίς (οδικώς ή με τρένο)
  • 50% έκπτωση στην εγγραφή στα σεμινάρια του Φεστιβάλ.
  • Ελεύθερη είσοδο σε όλες τις παραστάσεις του Φεστιβάλ.
  • Τη δυνατότητα φτηνής διαμονής σε όλη την διάρκεια του φεστιβάλ .

Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να στείλουν με e-mail ή με ταχυδρομείο την αίτηση συμμετοχής σωστά συμπληρωμένη. Και επίσης:

  • Φάκελο με όλες τις πληροφορίες που υπάρχουν για την καλλιτεχνική πρόταση: Περίληψη, φωτογραφίες, DVD, τεχνικές ανάγκες, διάρκεια και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να βοηθήσει στην πρώτη επιλογή.
  • Βιογραφικό του θιάσου

Η οργάνωση θα λάβει υπόψη αιτήσεις που θα σταλθούν στην διεύθυνση του φεστιβάλ μέχρι τις 30 / 06 / 2009.

Η θετική απάντηση θα δοθεί στους θιάσους μέσω e-mail μέχρι τις 31 / 07 / 2009.

Τα ζητούμενα πρέπει να σταλθούν στο:

Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου και Παντομίμας Κιλκίς

«Για την 1η Συνάντηση Νέων Ελλήνων Κουκλοπαιχτών», Δημαρχείο Κιλκίς, Γ. Καπέτα, 17, Τ.Κ. 61100 Κιλκίς

  • Επικοινωνία

Τηλέφωνα 23413- 52 158 και 23413-52 165 & 6977 635 606

e-mail kilkispf@otenet.grinfo@kilkis-festival.gr

Ιστοσελίδα www.kilkis-festival.gr

«Πράσσειν Αλογα» και «Μαγικό ταξίδι στον Ολυμπο»…

Το κουκλοθέατρο «Πράσσειν Αλογα» παρουσιάζει κάθε Σάββατο (17.30), στο θέατρο «Στούντιο Μαυρομιχάλη» τη «Γαϊδουρώ», διασκευή παραμυθιού του Σαρλ Περό. Μια performance για παιδιά και ενηλίκους, με ηθοποιό και κούκλες. Η Εμμανουέλα Καποκάκη συνεχίζοντας την πορεία της στον κόσμο της κούκλας (άρχισε με τη «Λιμνοθάλασσα»), κατασκευάζει, σκηνοθετεί και παίζει, μόνη, με κούκλες. Με αφετηρία το μύθο του Σαρλ Περό, δημιουργήθηκε ένα καινούργιο παραμύθι, που καυτηριάζει την «υπερ-απαιτητικότητα» του κακομαθημένου παιδιού, που στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία αποκτά ανησυχητικές διαστάσεις. Ενας εικαστικός «κόσμος» αφηγείται την ιστορία. Οι κεντρικοί ήρωες είναι πολύχρωμα πιόνια σκακιού και το σκηνικό σκακιέρα. Ο γάιδαρος είναι μια κούκλα μάπετ σόου και τα φουστάνια εντυπωσιακές φανταχτερές κατασκευές. Η νονά και η μητέρα του πρίγκιπα είναι κούκλες – προέκταση του κεφαλιού και της γάμπας της ηθοποιού, αντίστοιχα. Η Γαϊδουρώ, που αποδίδεται από την κούκλα και την ηθοποιό, είναι το κομβικό σημείο για το ξεδίπλωμα του μύθου. Σκηνοθεσία, σκηνογραφία, σενάριο, ερμηνεία, κατασκευή κούκλας – κουστουμιού – σκηνικού: Εμμανουέλα Καποκάκη. Μουσική σύνθεση: Κώστας Μπεβεράτος. Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας.

  • Ξεκίνησαν στο θέατρο «Ακης Δαβής» (πρώην «Αλκμήνη»), οι παραστάσεις του έργου «Μαγικό ταξίδι στον Ολυμπο». Κείμενο – σκηνοθεσία Μανώλης Ιωνάς. Σκηνικά – κοστούμια Νίκος Κασαπάκης. Κίνηση – χορογραφία Μαρία Αγγέλου. Μουσική επιμέλεια Νίκος Αραγιάννης. Παίζουν: Ειρήνη Παπαδημάτου, Γιάννης Μυτιληνός. Δύο μάγοι υποδέχονται τα παιδιά. Αφού τους δώσουν οδηγίες και τους μάθουν την παράξενη κωδικοποιημένη γλώσσα τους, γίνονται οδηγοί τους σε ένα μαγικό ταξίδι στο χρόνο και τον κόσμο των θεών. Αφορμή είναι η φιλονικία Αθηνάς – Ποσειδώνα για το ποιος θα δώσει το όνομά του και τα δώρα του στην πόλη της Κεκροπίας. Η Αθηνά κερδίζει, η πόλη ονομάζεται Αθήνα, και ο Ερμής αναλαμβάνει να ενημερώσει τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, να τους καλέσει στη γιορτή για το νέο όνομα και να καταγράψει τα δώρα που ο καθένας προσφέρει στην πόλη.