Category Archives: Καρακατσάνης Θύμιος

ΘΥΜΙΟΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ Προικισμένος με μια κωμικοτραγική δεινότητα

Στις «Ορνιθες»
«Ο μόνος απολογισμός που μ’ ενδιαφέρει είναι ο απολογισμός της ηθικής μου απέναντι στο λειτούργημά μου» – είχε πει σε συνέντευξή του στο «Ρ» ο δημοφιλής ηθοποιός Θύμιος Καρακατσάνης με αφορμή τον εορτασμό των 45 χρόνων (2004), στο θέατρο. «Και ευτυχώς αυτός δεν έχει να φοβηθεί. Δεν έχω κάνει ποτέ κάτι που δεν το πίστευα. Κι όταν έτυχε μια φορά να το κάνω, έφυγα στον ενάμιση μήνα. Γιατί υπήρχε μια ανηθικότητα που δεν την άντεχα κι έφυγα. Μπορώ να τελειώσω έχοντας ήσυχη τη συνείδησή μου ότι δεν έκανα κάτι που να ντρέπομαι».
  • Γεννημένος μεγάλος θεατρίνος

Ο Θύμιος Καρακατσάνης, γεννημένος μεγάλος θεατρίνος, αλλά και «βαφτισμένος» στο επαγγελματικό του ξεκίνημα και αναβαπτιζόμενος σε όλη τη διαδρομή του στον -παντοτινά αστείρευτο- «ποταμό» της αριστοφανικής κωμωδίας, διήνυσε μια πορεία γόνιμη, δημιουργική, πορεία προσφοράς και διαλόγου με το θεατρόφιλο κοινό που τον αγκάλιασε με μια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και αλληλοσεβασμού. Γι’ αυτό και κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Συνέχεια

Advertisements

ΘΥΜΙΟΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ Ο Αριστοφάνης τον ακολουθούσε

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης πέθανε το Σάββατο σε ηλικία 72 ετών, έπειτα από πολυετή μάχη με τον καρκίνο και περιπέτειες υγείας που επιβαρύνθηκαν από το σάκχαρο 

Της Δάφνης Κοντοδήμα
ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 02 Ιουλίου 2012
Αριστοφανικός ηθοποιός, εκρηκτικό ταλέντο και άνθρωπος με αυθορμητισμό, άποψη και λόγο, που δεν χωράει σε καλούπια. Ο λόγος για τον Θύμιο Καρακατσάνη, ο οποίος διέγραψε μια 50ετή πορεία, αφήνοντας πίσω του ένα μεγάλο κεφάλαιο, κυρίως μέσα από αριστοφανικούς ρόλους και ελληνικά έργα, προς μελέτη για τις επόμενες γενιές. Ηθοποιός ενστίκτου, ο οποίος αρεσκόταν στον αυτοσχεδιασμό, μη αντέχοντας την αφοσίωση στην τεχνική, δήλωνε εδώ και μήνες ότι έχει αποσυρθεί από το θέατρο. Τελευταία του εμφάνιση ήταν ως αριστοφανική Λυσιστράτη, με την οποία περιόδευσε πέρυσι το καλοκαίρι, πλάι στους Βασίλη Τσιβιλίκα, Κώστα Βουτσά και Βάσια Τριφύλλη. Ρόλος που είχε ερμηνεύσει στην Επίδαυρο το 1993 με το Νέο Ελληνικό Θέατρο. Από τις τελευταίες του δουλειές ήταν και «Ο θάνατος του εμποράκου» του Αρθουρ Μίλερ, όπου πρωταγωνίστησε το 2008 στο θέατρο Ζίνα. Συνέχεια

«Ιππής» του Αριστοφάνη το καλοκαίρι με Θύμιο Καρακατσάνη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη

  • ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ – ΘΥΜΙΟΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ
  • Οι «Ιππής» του Αριστοφάνη είναι αφορμή για την συνάντηση σταθμό του φετινού καλοκαιριού.
  • Δυο ξεχωριστές προσωπικότητες ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Θύμιος Καρακατσάνης παρέα με τον εξαιρετικό Βασίλη Τσιβιλίκα αναμένεται να ταράξουν τα θεατρικά δρώμενα. Οι «Ιππής» του Αριστοφάνη πρόκειται να παρουσιαστούν σε όλα Φεστιβάλ  καθώς και σε 80 πόλεις ανά την Ελλάδα. Την μετάφραση των κειμένων έχει επιμεληθεί ο Γιώργος Σκούρτης, την σκηνοθεσία ο Θύμιος Καρακατσάνης. Η  μουσική  είναι του Μίκη Θεοδωράκη, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Ρένας Γεωργιάδου και οι χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου. Ο Θύμιος Καρακατσάνης και ο Βασίλης Τσιβιλίκας είναι βέβαιο ότι θα καθηλώσουν το θεατρικό κοινό με τις ερμηνείες τους. Τους πρωταγωνιστές πλαισιώνει 20 μελής θίασος.
  • * Οι « Ιππής»  του Αριστοφάνη (452-385 π.Χ.) είναι η δεύτερη από τις τέσσερις πολιτικές κωμωδίες (έντεκα συνολικά τα έργα του που σώθηκαν ) που έγραψε ο μεγάλος κωμωδοποιός . Γραμμένη το 425 π.Χ. με αφορμή την εμμονή του δημαγωγού Κλέωνα να μη συνάψει ειρήνη με τους Σπαρτιάτες στη διάρκεια του πελοποννησιακού  Πολέμου γεγονός που οδήγησε στην καταστροφή της Αθηναϊκής Πολιτείας.
  • Η χαρισματική μουσική που  έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης σε (20 χορικά) ακούστηκε  για  πρώτη  φόρα  στην παράσταση του θεάτρου Τέχνης που δόθηκε στα πλαίσια  του Φεστιβαλ Επιδαύρου το 1979 , σε σκηνοθεσία του Γ. Λαζάνη και μετάφραση του Γ. Σκούρτη.

Μαζί Καρακατσάνης – Ψάλτης

  • Ο Θύμιος Καρακατσάνης θα «παντρέψει» τις δυνάμεις του με τον Στάθη Ψάλτη το καλοκαίρι. Σύμφωνα με πληροφορίες μας, πρόκειται να ανεβάσει τη «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη και να ερμηνεύσει τον ομώνυμο ρόλο, έχοντας στο πλάι του στον ρόλο του Κινησία τον Στάθη Ψάλτη! Ο Θύμιος Καρακατσάνης είχε ανεβάσει χρόνια πριν την αριστοφανική κωμωδία και είχε πάρει διθυραμβικές κριτικές παίζοντας τη Λυσιστράτη, τώρα όμως θέλει να επιστρέψει σ’ αυτή για να φωτίσει ξεχωριστά το διαχρονικό της μήνυμα κατά του πολέμου. Ετοιμάζει μια ανανεωμένη εκδοχή. Η παράσταση θα περιοδεύσει ανά την Ελλάδα και θα φιλοξενηθεί σε μεγάλα θεατρικά φεστιβάλ.

  • Μετά τον Τένεσι Ουίλιαμς, που ανέβηκε στη σκηνή μέσα από το «πειραγμένο» ανέβασμα που έκανε στο «Λεωφορείο ο πόθος» η Αντζελα Μπρούσκου, τώρα ετοιμάζεται να ανέβει σε αυτή και ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα! Σύμφωνα με πληροφορίες μας, ο Γιάννης Ιορδανίδης αποφάσισε να εμφανίσει τον μεγάλο ποιητή στην παράσταση του έργου του «Ματωμένος γάμος», που ανεβάζει σήμερα το βράδυ στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και είναι ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Καϊκής που θα τον υποδυθεί στη δουλειά που περιμένουμε με ενδιαφέρον, μια και ο σκηνοθέτης φέρεται να έχει επέμβει πολύ στο κείμενο. Ραντεβού στη Θεσσαλονίκη και στο ΚΘΒΕ. Να παραμείνω στον Γιάννη Ιορδανίδη, γιατί σήμερα έχει διπλή χαρά. Πέραν της πρεμιέρας του, πρόκειται να τιμηθεί από τον Δήμο Θεσσαλονίκης για τα είκοσι πέντε χρόνια προσφοράς και δημιουργίας του τόσο γενικότερα στα θεατρικά μας πράγματα όσο και ειδικότερα στα θεατρικά δρώμενα της Θεσσαλονίκης. Ακάματος αλλά κι ευφάνταστος σκηνοθέτης, δεν επαναπαύεται στις δάφνες του, μα προχωρεί ακάθεκτος για νέα «στοιχήματα» και καινούργιες «νίκες», χωρίς να θορυβεί. Μιλά πάντα μέσα από τη δουλειά του και μόνο και αυτό είναι αξιέπαινο.
  • Συνένωση ισχυρών θεατρικών δυνάμεων στον «Κουρέα της Σεβίλλης» του Μπομαρσέ, που θα δούμε το καλοκαίρι από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο της Κρήτης. Ο Γιώργος Παρτσαλάκης και ο Τάσος Παλαντζίδης ενώνουν τις δυνάμεις τους για το ανέβασμα, στο οποίο θα έχουν πλάι τους τον Νίκο Δαδινόπουλο και τη Θάλεια Προκοπίου. Κουρέας 2. Στην ίδια διανομή έκλεισε ο -έκπληξη!- Γιάννης Αϊβάζης που έχει ελάχιστη θεατρική εμπειρία -κρατούσε έναν μικρό ρόλο στο «Μπαμπά μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή» των Ρήγα – Αποστόλου πέρυσι τον χειμώνα και δεν είχε κάνει τίποτα πριν, αλλά ούτε και έπειτα από αυτό. Το όνομα πουλάει πάντα. Μπορεί να υπάρχει δυναμικό καστ έμπειρων ηθοποιών, αλλά ένα όνομα-κράχτης κάνει τη δουλειά του. Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε, που έλεγε και ο Σαίξπηρ. [ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΖΙΩΤΗΣ, ΕΘΝΟΣ, 06/03/2009]

Ενας οικείος …Εμποράκος

Θύμιος Καρακατσάνης, Αφροδίτη Γρηγοριάδου στον «Θάνατο του Εμποράκου»

Θύμιος Καρακατσάνης, Αφροδίτη Γρηγοριάδου στον «Θάνατο του Εμποράκου»

Με υπόγεια δύναμη ο Θύμιος Καρακατσάνης συναντά ξανά στο θέατρο «Ζίνα» τον ήρωά του Γουίλι Λόμαν

Ο Θύμιος Καρακατσάνης συναντιέται ξανά με έναν από τους αγαπημένους του ρόλους, αυτόν του Γουίλι Λόμαν, στον «Θάνατο του Εμποράκου» του Αρθουρ Μίλερ.

Με την παράσταση, σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη, εγκαινιάζεται το θέατρο «Ζίνα» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας – ο ιστορικός κινηματογράφος ανακαινίστηκε σε θεατρική σκηνή, σύγχρονη και φιλόξενη, ένα θέατρο που βρίσκεται σε μια «ευαίσθητη» περιοχή λόγω των φετινών γεγονότων.

Ολα αυτά που βιώνει ο σύγχρονος κόσμος κάνουν το έργο, εξήντα χρόνια μετά τη συγγραφή του, να παραμένει επίκαιρο, αφού το ποσοστό της φτώχειας σε παγκόσμια κλίμακα ακολουθεί σήμερα ανοδική πορεία και αποτελεί πλέον εν δυνάμει απειλή.

Πηγή έμπνευσής του στάθηκε για τον Μίλερ ο πατέρας του που ήταν εμποράκος. Πωλούσε γυναικεία ρούχα στη Νέα Υόρκη. Στη μεγάλη οικονομική ύφεση στην Αμερική το 1929 καταστράφηκε. Από εκείνη την ημέρα έπαψε να κοιτάει τον γιο του στα μάτια. Και έτσι, ντροπιασμένος, πέθανε.

Ο Γουίλι Λόμαν, ο εμποράκος της ιστορίας, ζει την τελευταία ημέρα της ζωής του. Χωρίς δουλειά, χωρίς όνειρα και με τον τρόμο ότι στα μάτια των άλλων θα είναι ένας αποτυχημένος.

Ο Θύμιος Καρακατσάνης σκιαγραφεί άμεσα, οικεία, με δύναμη υπόγεια, με λεπτομέρειες εκφραστικές αλλά και συγκινησιακές, το τραγικό πορτρέτο του ηλικιωμένου αποτυχημένου πωλητή, ενός ανθρώπου που πίστεψε πως εκείνος μόνο δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει τα κριτήρια που έθεσαν για όλη την ανθρωπότητα κάποιοι «ευυπόληπτοι» κύριοι που παροικούν σήμερα την κορυφή της πολιτικής και του επιχειρηματικού κόσμου.

Ο Λόμαν έφαγε τα πόδια του στον δρόμο και τώρα είναι άχρηστος. Πάντα υπήρχε κάτι το «ασταθές» στη δουλειά του. Αλλά τώρα ξαφνικά αυτή η «μη σταθερότητα» γίνεται καθολική και τον συντρίβει. Οταν ήταν νέος, ήταν ορμητικός, ευχαριστιόταν τη συναναστροφή με τους άλλους ανθρώπους – το αστείο, το πείραγμα, τη δουλειά.

Στις αρχές των εξήντα του χρόνων ξέρει τη δουλειά του καλύτερα από ποτέ. Αλλά εκείνα τα «μη σταθερά» πράγματα έγιναν αποφασιστικά. Το ζωηρό βήμα έφυγε και μαζί το χαμόγελο από το πρόσωπό του και η εγκάρδια ζεστασιά από την προσωπικότητά του. Είναι τελειωμένος. Η ζωή του στοίχειωσε και τον πρόλαβε. Ξαφνικά δεν είναι τίποτα.

Ο συγγραφέας μεταφέρει την τραγωδία στα όρια των απλών πραγμάτων.

Η πίστη και η κατανόηση της γυναίκας του εμποράκου (η Αφροδίτη Γρηγοριάδου ταιριαστά αφοσιωμένη σύζυγος), η εγωιστική έλλειψη φροντίδας των δύο γιων του, που εμφανίζονται νέοι, καυχησιάρηδες, μπερδεμένοι (Μιχάλης Μαρκάτης, Γρηγόρης Σταμούλης), η συμπαθητική αφοσίωση του γείτονα (ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και καίρια η παρουσία του Χάρη Εμμανουήλ), η ψυχρότητα του γιου του παλιού του αφεντικού (Κωνσταντίνος Καρβέλης) γίνονται τα «κλειδιά» για να ξεκλειδώσει κανείς το έργο.

Λάθος συνταγές
Και ύστερα οι λογαριασμοί, το αυτοκίνητο, τα μερεμέτια του σπιτιού… μα πάνω απ όλα η ψευδαίσθηση που πάνω της στήριξε τη ζωή του ο Λόμαν – ευκαιρίες που χάθηκαν, λάθος συνταγές επιτυχίας, μοιραία έλλειψη κατανόησης για τη θέση του στη διάταξη των πραγμάτων.

Η συνισταμένη όλων των παραπάνω αποτέλεσε τη σκηνοθετική γραμμή που ακολούθησε ο Γιάννης Ιορδανίδης (υπεύθυνος και για τη δραματουργική επεξεργασία), στήνοντας μια παράσταση ρέουσα και καλοζυγισμένη.

Εξαιρετική η ιδέα του Γιώργου Πάτσα με τη γεμάτη βαλίτσες «ράμπα», για το καλαίσθητο και ατμοσφαιρικό σκηνικό. Στα συν η μετάφραση του Αλέξανδρου Κοέν, η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου και οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου.

Παίζουν επίσης: Στάθης Κακαβάς, Ελευθερία Ρήγου, Γιώργος Ρούφας. Ωραία παρουσία η νεαρή Ελευθερία Ευθυμιάτου. «Εγραψε» ως δροσερή και πολλά υποσχόμενη Δεσποινίς Φορσάιθ.

Αντιγόνη Καράλη