Category Archives: Καλατζόπουλος Γιάννης

Ο πάλαι ποτέ Γιαννάκης μεγαλώνει αλλά ακούραστος παραμένει…

  • Το τέταρτο κουδούνι
  • Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ, 29/10/2009
Φωτογραφία
Psomiades for Ρresident!
Τον είδατε; Που ξεντύθηκε από Ζορό και ντύθηκε- στου Αυτιά πρώτα πρώτα- σοβαρός διεκδικητής της προεδρίας του κόμματος; Μωρέ, εγώ πολύ θα ΄θελα να ΄ρθουν τα πάνω κάτω- και μην τολμήσετε να μου μιλήσετε περί σοβαρού πολιτικού λόγου που αρθρώνεται…- και να τον εκλέξουνyes, they can!- τον Ψωμιάδη. Να γίνει η Νέα Δημοκρατία νούμερο επιθεώρησης. Και να περνάμε καλά και τα κανάλια καλύτερα. (Όχι, δε φοράω στρινγκάκι, δε βρίσκω στο νούμερό μου).
Γιάννης Καλατζόπουλος (φωτογραφία) παντού! Ο πάλαι ποτέ Γιαννάκης μεγαλώνει αλλά ακούραστος παραμένει. Φέτος «παίζει» από Βορρά μέχρι Νότου. Μ΄ όλες του τις βασικές ιδιότητες: ηθοποιός, συγγραφέας- διασκευαστής, σκηνοθέτης. Έχουμε και λέμε:
Στο «Θέατρο Κάτω απ΄ τη Γέφυρα»του Νίκου Δαφνή ανεβάζει την Κυριακή τον «Δον Κιχώτη» του- διασκευή για παιδιά απ΄ το μυθιστόρημα του Θερβάντες που πρωτοπαίχτηκε τη σεζόν 1999- 2000 στο «Αλίκη». Στον επώνυμο ρόλο ο Μανώλης Δεστούνης- κλασική κοψιά Δον Κιχώτη- και Σάντσο ο Γιάννης Τσικής.
Στο θέατρο «Σοφούλη» της Θεσσαλονίκης έχει ήδη ανεβάσει την «Σολομώντεια λύση», διασκευή- επίσης δική τουτου «Κύκλου με την κιμωλία» του Κινέζου Λι Ξινγκντάο απ΄ τον μακρινό 13ο αιώνα, που ο Μπρεχτ μετέτρεψε στον δικό του «Καυκασιανό κύκλο με την κιμωλία»στον ρόλο του Παππού, παλιού ηθοποιού που διηγείται ένα δήθεν όνειρο στα εγγόνια του, ο Κώστας Γακίδης.
Στην Παιδική Σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας η Αννέτα Παπαθανασίου θα σκηνοθετήσει το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα- Σαν το σκύλο με τη γάτα», πανέξυπνη διασκευή του απ΄ τη σαιξπηρική τραγωδία.
Στο ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Οδυσσέας Γωνιάδης θ΄ ανεβάσει το καινούργιο έργο για παιδιά του Γιάννη Καλατζόπουλου «Το παραμύθι που δεν το ΄λεγε κα νείς», παραγγελία του Θεάτρου, εμπνευσμένο απ΄ τις «Τέσσερις εποχές» του Βιβάλντι.
Στις 21 Νοεμβρίου στην Κεντρική Σκηνή του ίδιου ΔΗΠΕΘΕ κάνει πρεμιέρα το ενδιαφέρον έργο του Μιχάλη Κόκκορη «Γιατί η Μαντόνα κι όχι εγώ»- Α΄ Κρατικό Βραβείο Θεάτρου για Νέους Θεατρικούς Συγγραφείς το 2005- που ΄χει πρωτοανεβάσει σε μια πολύ καλή παράσταση ο Λευτέρης Γιοβανίδης το 2007- 2008 στο ΚΘΒΕ. Τώρα σκηνοθετεί ο Γιάννης Καλατζόπουλος που θα παίξει και το ρόλο του Αγησίλαου- μαζί του, Γιώργος Νάκος, Βιολέττα Γύρα, Ασαντούρ Γουντικιάν.
Ο Γιάννης Καλατζόπουλος θα παίξει και στα δυο επόμενα έργα που ΄χει προγραμματίσει για τη φετινή σεζόν το ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας: «Οι σιδεράδες» του Μίλος Νίκολιτς σε σκηνοθεσία Γιώργου Νάκου και το άπαιχτο «Στην υγειά των χαμένων» της πρόσφατα χαμένης Θεσσαλονικιάς Στέλλας Βογιατζόγλου – θα το ανεβάσει η κόρη της, Χριστίνα Χατζηβασιλείου.
Έγραφα στο «Τέταρτο Κουδούνι» της περασμένης Πέμπτης για μια… βαρέων βαρών «Τουραντότ» που ΄δα στην τηλεόραση- απ΄ το κανάλι της Βουλής. Κι έριχνα και μια σπόντα για την κρατική- pardon, «δημόσια» απαιτεί η πολιτική ορθότητα να την αποκαλώ…- ΕΡΤ που την έχει σουτάρει για τα καλά την όπερα.

Φωτογραφία

Άμεση η αντίδραση – το ξέρω πως στον χώρο της ΕΡΤ κουρνιάζουν και μερικοί αξιόλογοι άνθρωποι που γνωρίζουν, τουλάχιστον, ανάγνωση και γραφή… Ο κ. Δημήτρης Τρίκας, επικεφαλής του ψηφιακού «σινέ +» της ΕΡΤ μου ΄στειλε mail με το οποίο με ενημερώνει- και τον ευχαριστώ- πως «το σινε + της Ψηφιακής ΕΡΤ αγαπάει την όπερα».
Και πως «οι φίλοι του μελοδράματος» (σ.σ.: ε, ειδικά εν Ελλάδι, δεν είμαστε και πολλοί αλλά και οι μειονότητες έχουν ψυχή…) «μπορούν να παρακολουθήσουν σημαντικές και το κυριότερο σύγχρονες παραστάσεις» κάθε Παρασκευή απόγευμα ή κάθε Κυριακή πρωί οπότε και επαναλαμβάνεται η παράσταση της Παρασκευής.
Και μου συνάπτει έναν κατάλογο παραστάσεων όπερας που ΄ναι προγραμματισμένες για την περίοδο 2009/ 2010- από «Σιρανό ντε Μπερζεράκ» του Αλφάνο και «Ντον Τζοβάνι» του Μότσαρτ σε σκηνοθεσία του αιρετικού Πίτερ Σέλαρς (φωτογραφία) μέχρι την «καταραμένη», λόγω κυνηγητού, «Λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ» του Σοστακόβιτς και τον (κινηματογραφικό) «Ντον Τζοβάνι» του Λόουζι.
Τώρα, επομένως, ξέρω και ξέρετε. Δεν υπάρχει… ελαφρυντικό.
«Προεβλεπόντουσαν». «Προσάχτηκαν». Αλήθεια μήπως ξέρει κανείς τι τύποι ποιανών ρημάτων είναι αυτά που άκουσα πρόσφατα να εκστομίζονται; Και μάλιστα δι΄ υπουργικών χειλέων;
Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Πρώτα μας έταζαν «πλούσιο μπουφέ» αν πηγαίναμε στις λεγόμενες «συνεντεύξεις Τύπου» που κάνουν κάποια θέατρα. Τώρα διαβάζω σε πρόσκληση για «επίσημη» πρεμιέρα: «Θα ακολουθήσει κλήρωση ταξιδιού για 2 άτομα στη Βουδαπέστη». Δεν βρίσκω λόγια να σχολιάσω…
Καλλιτεχνικό διευθυντή έχει το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας- τον Γιάννη Βόγλη πια. Ο οποίος διαδέχεται την Λυδία Κονιόρδου. Θέατρα δεν έχει- από τρία που ΄χε και που και τα τρία είναι μεταξύ επικινδυνότητας και γκρεμίδια. Μήπως επέστη ο χρόνος να αποκτήσει;
Γιατί δείχνουν τόσο πολύ τα βυζιά και τους κώλους τους αυτές στα κανάλια; Για να πετύχουν καλύτερες τιμές;
Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… «Η εκατομμυριούχος» στο Μέγαρο σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη με Νόνικα Γαληνέα. «Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν» στον «Ορφέα» σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά με τη Βάσια Παναγοπούλου. Να που ξαναθυμήθηκε τον Τζορτζ Μπέρναρντ Σο φέτος το ελληνικό θέατρο.
Είδα, που λέτε, και την Βίκυ Καγιά (φωτογραφία) σε εξώφυλλο, υπέροχη, ντυμένη με τη γαλανόλευκη- ή, τέλος πάντων, με κάτι που φέρνει προς ελληνική σημαία χωρίς τον σταυρό, εκτός κι αν το ύφασμα στο μοντελάκι είναι έτσι κομμένο που ο σταυρός να πέφτει στον κώλο, η φωτογραφία είναι μόνο ανφάς. Κι αναρωτήθηκα: της κάνουνε και έπαρση και υποστολή της Βίκυς Καγιά σ΄ αυτό το καινούργιο ριάλιτι για μοντέλα; Διότι, ναι, περί διαφήμισης νέας εκπομπής πρόκειται.

Φωτογραφία
Ακόμα να βρεθεί κανένας heavy metal εθνικόφρων να τους σφυρίξει καμιά μήνυση για προσβολή εθνικού συμβόλου, να γίνει τζέρτζελο; Άντε, βρε! Διότι αυτό είναι που εναγωνίως περιμένει, υποθέτω, καθότι και τσάμπα, το promotion…

Φωτογραφία

Μα τον ίδιο στυλίστα έχουν; Ο Μουαμάρ Καντάφι κι ο Γιώργος Μάγγας- ο βιρτουόζος κλαριντζής της δημοτικής μας μουσικής; Μόλις που δω τον Λίβυο ηγέτη αυτομάτως τον συνειρμό αυτό κάνω…