Category Archives: Κίνηση Μαβίλη

Συμβολική κατάληψη του θεάτρου «Εμπρός» από την Κίνηση Μαβίλη

Προτείνουν 12ήμερη πιλοτική χρήση του με μαθήματα και συναντήσεις
Συμβολική κατάληψη του θεάτρου «Εμπρός» από την Κίνηση Μαβίλη

 Στην κατάληψη του ιστορικού θεάτρου «Εμπρός» με σκοπό την «ενεργοποίησή του» προχώρησε η «Κίνηση Μαβίλη», την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου, προσπαθώντας να προωθήσει μια πιλοτική πρόταση ενός «εναλλακτικού» μοντέλου λειτουργίας πολιτιστικού χώρου.

Με αυτήν την κίνηση πολιτιστικού ακτιβισμού, η «Κίνηση Μαβίλη» –  συσπείρωση νέων, κυρίως, σκηνοθετών και ηθοποιών του θεάτρου – επιχειρεί να καταδείξει έναν εναλλακτικό και αυτοοργανωμένο τρόπο δράσης απέναντι στην «απουσία ενός χώρου για τις παραστατικές τέχνες, που να προτείνει νέα μοντέλα δημιουργίας, έρευνας και ανταλλαγής, απεγκλωβισμένου από τις αναγκαιότητες της αγοράς και τους συνεπαγόμενους συμβιβασμούς που ορίζουν το καλλιτεχνικό τοπίο».  Συνέχεια

Advertisements

Η μικρή Βουλή του Πολιτισμού

  • Ηθοποιοί, σκηνοθέτες και εκπρόσωποι του υπουργείου προβληματίζονται για το θέατρο
  • Tης Oλγας Σελλα, Η Καθημερινή, Kυριακή, 16 Iανoυαρίου 2011

Mια προσομοίωση της Bουλής και των διαδικασιών της, με κανένα όμως από τα χαρακτηριστικά των συζητήσεων που συνηθίζουν τα μέλη της εθνικής αντιπροσωπείας, στήθηκε για μερικές ώρες, την περασμένη εβδομάδα, στο θεατράκι του Bios, στην οδό Πειραιώς. Nέοι ηθοποιοί, σκηνοθέτες, παραγωγοί, περφόρμερ, αλλά και εκπρόσωποι του υπουργείου Πολιτισμού, ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση της «Kίνησης Mαβίλη» για να τοποθετηθούν και συζητήσουν πάνω στο θέμα «H πολιτιστική πολιτική και το σύγχρονο θέατρο στην Eλλάδα». Συμφωνώντας κατ’ αρχήν στο ότι «η πολιτιστική πολιτική ξεκινάει με την παραδοχή ότι ο πολιτισμός είναι απαραίτητος, κι ότι είναι σημαντική η ενίσχυση της τέχνης σε καιρούς κρίσης».

Ποια είναι όμως η «Kίνηση Mαβίλη»; Oι ίδιοι αυτοσυστήνονται ως «αυθόρμητη συνάντηση καλλιτεχνών» που κυρίως ασχολούνται με το ερευνητικό ή το πειραματικό θέατρο – «το θέατρο που περιέχει έναν προβληματισμό για το ίδιο το θέατρο». H πρώτη τους συνάντηση έγινε στο σπίτι ενός μέλους της ομάδας, στην πλατεία Mαβίλη, εξ ου και το όνομα της Kίνησης και συντονιστές ανέλαβαν οι σκηνοθέτες Aνέστης Aζάς και Γεωργία Mαυραγάνη. Aπό τότε, στο blog που έχουν ήδη στήσει, δημοσιεύουν κείμενα παρέμβασης και τις απόψεις τους για τη σύγχρονη πολιτιστική πολιτική που σχετίζεται με τις παραστατικές τέχνες. Aναζητώντας όμως την προσωπική επαφή, έξω από τα όρια του απρόσωπου διαδικτύου, διοργάνωσαν μια ημερίδα. Για να γνωρίσουν και να γνωριστούν με τους συναδέλφους τους, για ν’ ακούσουν περισσότερες απόψεις, για να οργανώσουν όλοι τη σκέψη τους. Xωρίς την έπαρση του ειδήμονα, αλλά με το πάθος των ανθρώπων που αγωνιούν πολύ για την τέχνη τους. «Στόχος μας είναι αυτή η συνάντηση να φέρει κοντά δημιουργούς, παραγωγούς, καλλιτέχνες. Mιλάμε για θέματα που μας απασχολούν χωρίς να είμαστε ειδικοί», είπε στην αρχή της ημερίδας η θεωρητικός των παραστατικών τεχνών Γκίγκη Aργυροπούλου.

Zητούμενο, το πώς θα συνδεθεί η πολιτιστική πολιτική με τη σύγχρονη παραγωγή. Kαι άρχισαν οι τοποθετήσεις, με αξιοθαύμαστη τήρηση της τάξης, του σεβασμού των συνομιλητών, της αποδοχής των διαφορετικών απόψεων. Στο αυτοσχέδιο βήμα αυτής της ημερίδας ανέβηκαν άνθρωποι με πάθος, με όραμα, με ανησυχίες, με ερωτήματα, και με παιδεία. Oι ομιλητές δεν έμειναν σε αριθμούς ή στείρα αιτήματα. Eδωσαν και στοιχεία για την κατάσταση των παραστατικών τεχνών σήμερα, την άνθησή τους την τελευταία δεκαετία. Kαι συμφώνησαν όλοι στην «πρωτοφανή ανάπτυξη της θεατρικής παραγωγής, τα τελευταία χρόνια, και την άνθηση μιας νέας γενιάς δημιουργών που μοιράζονται κοινές αισθητικές απόψεις».

Δεν έμειναν μόνο στα εντυπωσιακά στοιχεία αυτής της άνθησης. Kατέγραψαν και τις αρνητικές της όψεις: το αποπροσανατολισμένο κοινό, τις αποσπασματικές καλλιτεχνικές προτάσεις, τα φεστιβάλ που διαρκώς ξεφυτρώνουν, αλλά χωρίς άξονα. Στη διάρκεια της ημερίδας έθεσαν ερωτήματα όπως: μπορεί το θέατρο να αλλάξει τον κόσμο; Ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης δίπλα στον κλασικό πολιτισμό, και αυτοσαρκάστηκαν: «Eρευνητικό είναι το θέατρο που πάντα ψάχνει να βρει λεφτά, χώρο, θεατές».

Tα μέλη της «Kίνησης Mαβίλη» έχουν στείλει στο υπουργείο Πολιτισμού μια επιστολή, την οποία μέχρι στιγμής έχουν υπογράψει 329 καλλιτέχνες και δημιουργοί. «Πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίο να υπάρχει μια ανεξάρτητη αρχή για το θέατρο, όπως ισχύει για τον κινηματογράφο (EKK) και για το βιβλίο (EKEBI), η οποία θα απαρτίζεται από ειδικούς του θεάτρου που θα έχουν και την ευθύνη χάραξης πολιτικής για το θέατρο στην Eλλάδα. Aισθανόμαστε ότι με την κατάργηση, αντί της εξυγίανσης, του EKEΘEX κάναμε ένα βήμα πίσω», σημειώνουν. Kαι από τις προτάσεις που ακούστηκαν, καταγράψαμε μερικές: κοινό γραφείο Τύπου που θα αναλύει τις πειραματικές παραστάσεις, φεστιβάλ ερευνητικού θεάτρου, στήριξη των ομάδων από το Eθνικό Θέατρο.

Στο θεατράκι του Bios σχηματοποιήθηκε -άσχετα από το πόσο θα κρατήσει- μια κοινότητα νέων ανθρώπων, με αγωνίες, αναζητήσεις και οράματα για την τέχνη. Παραδέχτηκαν ότι αυτό ήταν το κατ’ αρχήν ζητούμενο: η αναζήτηση συλλογικότητας και ομαδικής διαδρομής. Σε εποχές που οι ατομικές επιλογές και διαδρομές γίνονται ολοένα και περισσότερο πρότυπο δράσης και συμπεριφοράς, τα μέλη της «Kίνησης Mαβίλη» ξαναθύμισαν, στους εαυτούς τους και στους άλλους, ότι υπάρχει και ο δρόμος της συλλογικότητας και του διαλόγου.

Το ερευνητικό θέατρο απαιτεί μια θέση στον ήλιο

  • ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ «ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ» ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ «ΚΙΝΗΣΗ ΜΑΒΙΛΗ»
  • Της ΕΛΕΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Εικόνα πρώτη: η πρόσφατα βραβευμένη στη Βενετία Αριάν Λαμπέντ είναι συνιδρύτρια μαζί με την Αργυρώ Χιώτη της θεατρικής ομάδας Vasistas. Η περσινή πειραματική παράστασή τους «phobia. ένα θέαμα» φιλοξενήθηκε στο Group Hostel του Εθνικού Θεάτρου. Γεμάτη φρεσκάδα και προβληματισμό, άφησε πολλές υποσχέσεις. Κι όμως η αίτηση της ομάδας για επιχορήγηση απορρίφθηκε εξαιτίας του «ημιεπαγγελματικού χαρακτήρα» της (!).

Η Αριάν Λαμπέντ ανάμεσα στους Πέτρο Σταθακόπουλο και Ευθύμη Θέου, σε σκηνή από το «phobia. ένα θέαμα» της ομάδας της Vasistas, που έμεινε έξω από τις περσινές επιχορηγήσεις

Η Αριάν Λαμπέντ ανάμεσα στους Πέτρο Σταθακόπουλο και Ευθύμη Θέου, σε σκηνή από το «phobia. ένα θέαμα» της ομάδας της Vasistas, που έμεινε έξω από τις περσινές επιχορηγήσεις

Εικόνα δεύτερη: ουρές σχημάτιζαν οι ανήσυχοι θεατρόφιλοι έξω από τον πολυχώρο Bios τον περασμένο Ιούνιο, για να δουν τη νέα παράσταση των Blitz, «Cinemascope». Κι όμως η περσινή Γνωμοδοτική Επιτροπή έκρινε πως η ομάδα δεν αξίζει να επιχορηγηθεί ούτε με ένα ευρώ, επειδή «εγκλωβίζονται σε θεωρητικά σχήματα και πρακτικές που επαναλαμβάνονται».

Δεν έχει και άδικο, λοιπόν, το νέο αίμα του θεάτρου μας, το αυτοαποκαλούμενο «ερευνητικό», που ανησυχεί για το μέλλον του. Υπογράφοντας ως «Κίνηση Μαβίλη» και με την επισήμανση πως πρόκειται για μια αυθόρμητη κίνηση καλλιτεχνών, οι σκηνοθέτες Ανέστης Αζάς, Γκίγκη Αργυροπούλου της ομάδας Mkultra, Κώστας Κουτσολέλος της ομάδας Mag, Γεωργία Μαυραγάνη και οι Βασίλης Νούλας και Μανώλης Τσίπος της ομάδας Nova Melancholia απευθύνουν έκκληση στον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλο Γερουλάνο, να αναλάβει δράση για το πιο ζωντανό, αλλά και τελικά πιο ευάλωτο κομμάτι του θεάτρου μας, ξεκινώντας έναν εποικοδομητικό διάλογο για το ακανθώδες ζήτημα των επιχορηγήσεων.

Την ανοιχτή επιστολή προσυπογράφουν 99 ονόματα, από ηθοποιούς και σκηνοθέτες μέχρι θεατρολόγους, χορογράφους και εικαστικούς του θεάτρου μας.

Η ομάδα Blitz προσυπογράφει σύσσωμη την επιστολή. Το «Cinemascope» τους απορρίφθηκε πέρυσι

Η ομάδα Blitz προσυπογράφει σύσσωμη την επιστολή. Το «Cinemascope» τους απορρίφθηκε πέρυσι

Ο Μηνάς Χατζησάββας, οι Blitz (ήτοι Γιώργος Βαλαής, Αγγελική Παπούλια, Χρήστος Πασσαλής), οι σκηνοθέτες Αγγελος Φραντζής, Αργυρώ Χιώτη των Vasistas, Γιάννης Καλαβριανός των Sforaris, Μαρία-Λουίζα Παπαδοπούλου, Εκτορας Λυγίζος, Μαρία Σάββα, Περικλής Μουστάκης, Γιολάντα Μαρκοπούλου του «Συνεργείου», αλλά και οι Μαριέλα Νέστορα (yelp) και Μαρία Γοργία (Αμάλγαμα) από τον χορό και οι Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Δημήτρης Φοινίτσης και Ξένια Αηδονοπούλου, από τους θεατρολόγους, είναι μερικά μόνο από τα ονόματα της λίστας.

  • Αποκλεισμός και εσωστρέφεια

Τα πρόσωπα, δηλαδή, του πιο ζωντανού και δημιουργικού μέρους του θεάτρου μας -ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως «οπτικές και αισθητικές του ερευνητικού θεάτρου, που κάποτε έμοιαζαν ακατανόητες ή σκανδαλώδεις, σήμερα είναι πλήρως ενσωματωμένες στις πιο κλασικές φόρμες», όπως μας υπενθυμίζουν οι ίδιοι- αισθάνονται πως οδηγούνται σε μια φάση εσωστρέφειας και αποκλεισμού και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, δηλώνοντας «εξαιρετικά ανήσυχοι και εξαιρετικά απαισιόδοξοι».

Επισημαίνουν το πάγιο πρόβλημα της έλλειψης μιας ενιαίας και μακρόχρονης πολιτιστικής πολιτικής στη χώρα μας, σύμπτωμα του οποίου είναι και η έλλειψη παράδοσης πειραματικού θεάτρου στην Ελλάδα. Και καλούν την ηγεσία του ΥΠΠΟΤ να αποσαφηνίσει δημοσίως τα χαρακτηριστικά της πολιτιστικής πολιτικής που θέλει να χαράξει.

Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά το ακανθώδες ζήτημα των επιχορηγήσεων, ζητούν:

* Δημοσιοποίηση της διαδικασίας επιλογής των μελών της Γνωμοδοτικής Επιτροπής.

* Θέσπιση δημόσιας ετήσιας έκθεσης, στην οποία η Επιτροπή να αναλύει πλήρως το σκεπτικό και τα κριτήρια που έθεσε τόσο για τις ομάδες που εγκρίνονται όσο και γι’ αυτές που απορρίπτονται, αλλά και για τα ποσά και τις τυχόν αυξομειώσεις τους. Ζητούν ακόμα τα κριτήρια να αφορούν το κατά πόσον προάγεται κάτι νέο στη φόρμα ή την παράδοση του εκάστοτε θεατρικού είδους και να μην αφορούν το προσωπικό γούστο της Επιτροπής.

  • Χρειαζόταν το ΕΚΕΘΕΧ

Δίνουν έμφαση στην ανάγκη διαχωρισμού των χρηματοδοτήσεων θιάσων και θεατρικών χώρων, αλλά και να δίνονται τα χρήματα πριν από την πραγματοποίηση των προτεινόμενων παραγωγών. Τέλος, τονίζουν την ανάγκη ύπαρξης μιας ανεξάρτητης αρχής για το θέατρο, όπως συμβαίνει με τους χώρους του κινηματογράφου (ΕΚΚ) και του βιβλίου (ΕΚΕΒΙ). «Αυτό που χρειαζόταν το ΕΚΕΘΕΧ ήταν εξυγίανση και όχι κατάργηση, πράγμα που μας πάει «ένα βήμα πίσω»», λένε.

Θυμίζουμε πως μετά την κατάργηση του ΕΚΕΘΕΧ, στις αρχές του καλοκαιριού, το θέατρο και ο χορός εντάχθηκαν σε έναν νέο θεσμό, το Μητρώο Επιχορηγούμενων. Παρ’ όλα αυτά, πρόκειται να ακολουθηθεί η παλιά διαδικασία, που περιλαμβάνει την Προκήρυξη και τη Σύσταση Γνωμοδοτικής Επιτροπής. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Ε», το ΥΠΠΟΤ προτίθεται να δημοσιοποιήσει τα μέλη της Επιτροπής και υπόσχεται ότι αυτή τη φορά τα κριτήρια, η στόχευση και η φιλοσοφία, με τα οποία θα δοθούν οι επιχορηγήσεις, θα είναι ξεκάθαρα. *

  • Σ’ ένα σπίτι της Μαβίλη σχεδιάζουν το μέλλον

«Αρχίζαμε να νιώθουμε πως πνιγόμαστε», μας εξηγεί η Γεωργία Μαυραγάνη τους λόγους που οδήγησαν στη σύσταση της «Κίνησης Μαβίλη».

Το όνομά της οφείλεται στον χώρο συγκέντρωσής τους, το σπίτι της απέναντι από την πλατεία Μαβίλη. «Φοβόμαστε πως η οικονομική κρίση και η μείωση του προϋπολογισμού που συνεπάγεται, θα οδηγήσει σε πολύ συντηρητικές επιλογές στις επιχορηγήσεις», μας εξομολογείται και ο Ανέστης Αζάς. «Μόνο οι μεγάλοι θεατρικοί επιχειρηματίες θα καταφέρουν να επιβιώσουν σε ένα τέτοιο τοπίο», συμπληρώνει.

«Το ερευνητικό θέατρο είναι το πρώτο που θα έπρεπε να στηρίζεται. Αντ’ αυτού είναι το πιο παραγκωνισμένο, τόσο από οικονομική ανταπόκριση όσο και στη συνείδηση του πολύ κόσμου», συμπληρώνει η Γεωργία Μαυραγάνη. «Εάν όντως στόχος του υπουργείου είναι να προαχθεί ο Πολιτισμός, θα πρέπει οπωσδήποτε να λάβει υπ’ όψιν του το ερευνητικό κομμάτι του θεάτρου».

«Αρχικά, ο λόγος που συγκεντρωθήκαμε ήταν ανθρώπινος», ξεκαθαρίζει πάντως ο Κώστας Κουτσολέλος. «Θέλαμε να μοιραστούμε τις αγωνίες μας, μιας και ποτέ δεν έτυχε κάποιος φορέας, όπως το Ελληνικό Κέντρο τού Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, να συγκεντρώσει όλους εμάς που ανήκουμε στο ερευνητικό θέατρο ώστε να συναντηθούμε, να γνωριστούμε και να δούμε πώς μπορούμε να δράσουμε συλλογικά, αλλά και να αλληλεπιδράσουμε καλλιτεχνικά».

Είναι κάτι που απ’ ό,τι μας εκμυστηρεύτηκαν οι νεαροί σκηνοθέτες σίγουρα θα πρέπει να περιμένουμε στο μέλλον. «Ο λόγος της συσπείρωσής μας δεν ήταν μόνο η σύσταση και η αποστολή μιας επιστολής. Ούτε θέλουμε να συνδεθούμε με σκοπό μόνο την γκρίνια, αλλά και με κάτι πιο δημιουργικό», καταλήγει.