Category Archives: Θέατρο Χώρα

Εφηβοι της… διπλανής πόρτας

Οι πρωταγωνιστς του «Chatroom», Σοφία Γεωργοβασίλη, Γιώργος Σπάνιας, Μαρία Γεωργιάδου (πάνω), Παναγιώτης Εξαρχας, Θύμιος Κούκος, Αρτεμις Φλσσα (κάτω), που παρουσιάζεται στο θατρο «Χώρα»

Οι πρωταγωνιστές του «Chatroom», Σοφία Γεωργοβασίλη, Γιώργος Σπάνιας, Μαρία Γεωργιάδου (πάνω), Παναγιώτης Εξαρχέας, Θύμιος Κούκος, Αρτεμις Φλέσσα (κάτω), που παρουσιάζεται στο θέατρο «Χώρα»

Ρεαλισμός, χιούμορ και τρυφερότητα σε ένα σκηνικό… πληκτρολόγιο, στο «Chatroom», που παρουσιάζεται στο θέατρο «Χώρα», σε σκηνοθεσία Σοφίας Βγενοπούλου και πλαισιωμένο με νεανική μουσική. Μία παράσταση για εφήβους; Η πρώτη αντίδραση έχει να κάνει με ένα αίσθημα υπερβολής. Τόσα θέατρα, τόσες παραστάσεις, μοντέρνες, κλασικές, σύγχρονες, αποδομημένες, τι καινούργιο μπορεί να προσφέρει το «Chatroom» του Εντα Γουόλς στο θέατρο «Χώρα» (παραγωγή της εταιρείας θεάτρου «CoΥoΤ»); Το αποτέλεσμα διέψευσε τις όποιες αμφιβολίες κι αντιρρήσεις.

Το εφηβικό έργο του Ιρλανδού συγγραφέα, που ξεπήδησε το 2005 από το πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας «Connections» (στο πλαίσιο του οποίου επαγγελματίες συγγραφείς συνεργάζονται με εφηβικές θεατρικές ομάδες προκειμένου να παρουσιάσουν ολοκληρωμένες θεατρικές παραστάσεις), έχει πολλά να πει.

Υλοποιημένη από μια ομάδα νέων καλλιτεχνών και λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες του υποψιασμένου εφήβου, του σαστισμένου γονιού και του νέου τύπου εκπαιδευτικού του 20ού αιώνα, η παράσταση φιλοδοξεί να αποτελέσει μια πρόταση στο ελληνικό θεατρικό τοπίο.

  • Ξεκάθαρος λόγος

Το «Chatroom» είναι ένα έργο σύγχρονο, γραμμένο σε μια γλώσσα τόσο άμεση και ξεκάθαρη (μετάφραση Εκτορας Λυγίζος – Σοφία Βγενοπούλου), που στο φινάλε ο θεατής αναρωτιέται αν παρακολούθησε θέατρο ή μια σκηνή ρεαλιστική βγαλμένη από τη ζωή.

Περιμένει «τα παιδιά» του έργου να φορέσουν τις κουκούλες τους, να πάρουν τα σκέιτ τους και να βγουν στον δρόμο. Ή απλώς να αλλάξουν chatroom στο διαδίκτυο.

Γιατί το «Chatroom» αποτελεί μια ιστορία εφηβικής περιπλάνησης στον ανεξερεύνητο όσο και γοητευτικό κόσμο του διαδικτύου.

Με χιούμορ και τρυφερότητα και πλαισιωμένο με νεανική μουσική (Δημήτρης Καμαρωτός) φέρνει επί σκηνής ανθρώπινες σχέσεις, δυνατές φιλίες αλλά και σφοδρές συγκρούσεις.

Εξι άγνωστοι μεταξύ τους νέοι έρχονται σε επαφή αποκλειστικά μέσω των διαδικτυακών chatrooms, όπου δεν υπάρχουν σύνορα και οι ταυτότητες είναι επινοημένες. Ο Γουίλιαμ, η Εμιλυ, η Εύα, η Λώρα, ο Τζακ και ο Τζιμ είναι οι διαδικτυακές περσόνες που χρησιμοποιούν οι ήρωες του chatroom για να φλερτάρουν, να μιλήσουν για τα αγαπημένα τους βιβλία και ταινίες, να σχολιάσουν τα νεανικά τους είδωλα, να μοιραστούν τα προβλήματά τους, να εκφράσουν την οργή τους για τον κόσμο των μεγάλων και να «ταρακουνήσουν τον κόσμο».

Ανταλλάσσουν απόψεις, λένε τα προβλήματά τους, ζητούν και δίνουν βοήθεια, πέφτουν στις «παγίδες», συγκρούονται, αναζητούν επαφή, βγάζουν θυμό, οργή, μοναξιά.

Το έργο κερδίζει τους θεατές κάθε ηλικίας, καθώς πραγματεύεται με μαεστρία και διεισδυτικότητα μια βασική ανθρώπινη κατάσταση: τις δυσκολίες και το μεγαλείο των ανθρώπινων σχέσεων. Γι αυτό απευθύνεται τόσο στο εφηβικό κοινό όσο και σε όλους όσοι χρειάζονται αισιοδοξία, ελπίδα, πίστη στα όνειρά τους.

Η παράσταση ανεβασμένη λιτά από τη σκηνοθέτιδα Σοφία Βγενοπούλου, με σημερινούς θεατρικούς κώδικες, με τη χρήση βιντεοκάμερας σε ορισμένες σκηνές της, έχει κατέβει στην πλατεία του θεάτρου και παίζεται μπροστά στους θεατές στο έξυπνο σκηνικό-πληκτρολόγιο (σκηνικά-κοστούμια Γιάννης Σκουρλέτης).

Οι νέοι ηθοποιοί (Γιώργος Σπάνιας, Σοφία Γεωργοβασίλη, Μαρία Γεωργιάδου, Θύμιος Κούκιος, Παναγιώτης Εξαρχέας, Αρτεμις Φλέσσα) που ερμηνεύουν τους «εγκλωβισμένους» εφήβους κάνουν εξαιρετική δουλειά, δίνοντας στον κάθε ήρωα, μέσα σε σύντομα χρονικά όρια, τα χαρακτηριστικά που τον διακρίνουν (οι παραστάσεις διαρκούν έως τις 12 Απριλίου).

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 02/02/2009

Ξανά «Λιωμένο βούτυρο» στο θέατρο «Χώρα»

Μετά την επιτυχία της περσινής σεζόν, το «Λιωμένο βούτυρο» του Σάκη Σερέφα φιλοξενείται στο θέατρο «Χώρα» με τους ίδιους συντελεστές, σε μία συμπαραγωγή με το Εθνικό Θέατρο. Όσοι δεν πρόλαβαν να το απολαύσουν πέρυσι, έχουν την ευκαιρία, έως τις 28 Δεκεμβρίου, να το παρακολουθήσουν και φέτος στη σκηνοθεσία του Σίμου Κακάλα και με ερμηνευτές τους Έλενα Μαυρίδου, Μανώλη Μαυροματάκη, Θοδωρή Οικονομίδη.  Με αφορμή ένα πρωτοσέλιδο έγκλημα στη Θεσσαλονίκη τη δεκαετία του 60, (ξανα)γεννιέται μια ιστορία επικίνδυνου ερωτικού πάθους και ακραίων συναισθημάτων. Η Λούλα θέλει να ξεφύγει από τη ζωή της στο χωριό. Νομίζει ότι ο Τάσος θα τη βοηθήσει. Οταν καταλαβαίνει ότι εκείνος δεν μπορεί να κρατήσει την υπόσχεσή του, τον εγκαταλείπει και κυνηγά μόνη της το όνειρό της στη Θεσσαλονίκη. Ο Τάσος την αναζητά, τη θέλει πίσω, όμως η Λούλα έχει πια φύγει. Η ηλεκτρισμένα αυθεντική ατμόσφαιρα της εποχής εισέρχεται αποφασιστικά στο σήμερα…

Τέσσερα θέατρα δίνουν παραστάσεις τα μεσημέρια του Σαββατοκύριακου


Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΑΦΚΟΥ
Κυριακάτικα μεσημέρια με ήλιο και ενώ τα μαγαζιά στου Ψυρρή και στην Καισαριανή γεμίζουν, κάποιοι Αθηναίοι επιλέγουν διαφορετικά και κλείνονται σε σκοτεινές αίθουσες για να δουν θέατρο. Κι όμως: ένας θεσμός που πάντα λειτουργεί στην Ευρώπη και κάποτε υπήρχε και στη χώρα μας, επανέρχεται και μάλιστα επιτυχημένα.

«ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ, ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ»

Είναι ο θεσμός των «ματινέ», των μεσημβρινών παραστάσεων δηλαδή ή, για να το πούμε καλύτερα, εκείνων που αρχίζουν τις πρώτες απογευματινές ώρες.

Πριν από δεκαετίες, όταν τα αθηναϊκά θέατρα έδιναν τρεις παραστάσεις την ημέρα, όντως υπήρχε κοινό το οποίο πήγαινε στο θέατρο νωρίς το απόγευμα. Μετά, οι συνθήκες εργασίας των ηθοποιών έγιναν καλύτερες, οι παραστάσεις μειώθηκαν σε οκτώ ή και σε εφτά την εβδομάδα και η μόνη παραχώρηση εκτός ωραρίου ήρθε με τις μεταμεσονύκτιες, που στον καιρό τους γνώρισαν κι αυτές την επιτυχία. Είναι τέσσερα τα θέατρα στα οποία αυτή τη στιγμή δίνουν τις Κυριακές «ματινέ»: το «Μεταξουργείο» με το «Ενας ήρωας, το καμάρι της Δύσης» του Τζον Μίλιγκτον Σινγκ, σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού. Η «Σχεδία» με το «Η άνοδος και η πτώση του Αρτούρο Ούι» του Μπρεχτ σε σκηνοθεσία Βασίλη Κανελόπουλου. Το «Βεάκη», όπου ο Δήμος Αβδελιώδης υπογράφει την παράσταση που βασίζεται στον Καραγκιόζη με τίτλο «Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος δράκος». Στη διάρκεια της εβδομάδας δίνουν κανονικά και τις βραδινές τους παραστάσεις.

Υπάρχει, όμως, και το «Χώρα» με το «Τα λέμε στο διάλειμμα» των Γρηγόρη Χατζάκη και Βύρωνα Ταμπάσκου σε σκηνοθεσία του πρώτου, που παίζεται μόνο κάθε Σάββατο στις 12.30 μετά τα μεσάνυχτα και στις 2.30 το μεσημέρι της Κυριακής.

  • Θεσμός στην Ευρώπη

* Το θεσμό επανέφερε ο Λιβαθινός το 2004 στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού με το «Αυτό που δεν τελειώνει». Ακολούθησε ο «Ηλίθιος» του Ντοστογιέφσκι. Τα δύο του μέρη παίζονταν από τις 3 το απόγευμα μέχρι τις 9 το βράδυ μ’ ένα διάλειμμα μισής ώρας.

Το έργο παίχτηκε σε γεμάτη αίθουσα επί δύο σεζόν. «Το κοινό που ερχόταν και που εξακολουθεί να μας παρακολουθεί δεν εντάσσει το θέατρο στις βραδινές του εξόδους, αλλά το βλέπει ως αυτοσκοπό», λέει ο σκηνοθέτης επισημαίνοντας πως δεν είναι οι νεότεροι αλλά μάλλον οι μεγαλύτερες ηλικίες που προτιμούν τις πρώτες απογευματινές ώρες.

Τις Κυριακές, η παράσταση ανεβαίνει στις 2.30 το μεσημέρι και στις 6.30 το απόγευμα. Συνυπολογίστε πως ο συγγραφέας τού «Ενας ήρωας, το καμάρι της Δύσης» είναι ο κορυφαίος Ιρλανδός και πως πρόκειται για τραγικομωδία. Με λίγα λόγια ένας νεαρός βρίσκει καταφύγιο σ’ ένα χωριό, δηλώνει πως σκότωσε τον πατέρα του, γίνεται ο ήρωας των κατοίκων μέχρι που εν τέλει ο πατέρας κάποια στιγμή εμφανίζεται ολοζώντανος.

«Στην Ευρώπη οι ματινέ παραστάσεις είναι θεσμός», επισημαίνει ο σκηνοθέτης, «νομίζω πως σύντομα ως τέτοιον θα τις αντιμετωπίζουμε και στην Ελλάδα».

* Ο Βασίλης Κανελόπουλος και οι συνεργάτες του στη «Σχεδία» στο Γκάζι πρωτοτυπούν ακόμα περισσότερο: ενώ παίζουν στις κανονικές ώρες παραστάσεων στη διάρκεια της εβδομάδας, προτείνουν βραδινή τη Δευτέρα και ματινέ στις 4 το απόγευμα της Κυριακής… δωρεάν!

«Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΤΟΥΡΟ ΟΥΙ»

«Την Κυριακή ο κόσμος είναι αγχωμένος, αφού τη Δευτέρα θα πάει στη δουλειά», λέει ο σκηνοθέτης. «Χρειάζεται χρόνο να σκεφτεί, να ξεκουραστεί ψυχικά ώστε να αντιμετωπίσει την εβδομάδα που έρχεται. Αυτό μας οδήγησε στο να βάλουμε νωρίς την παράσταση. Κι ύστερα είναι κοινός τόπος πια, ότι οι γυναίκες αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του θεατρόφιλου κοινού. Ε, την ώρα που οι σύζυγοι ετοιμάζονται για το ποδόσφαιρο, αυτές μπορούν να ετοιμάζονται αντίστοιχα για το θέατρο».

Εχει ανεβάσει ένα κατ’ εξοχήν πολιτικό έργο, όπου ο Μπρεχτ παραλλήλιζε την άνοδο (και την πτώση) ενός γκάνγκστερ με εκείνη του Χίτλερ.

«Στην παράσταση κρατήσαμε τους βασικούς ρόλους, τη ραχοκοκαλιά του έργου. Και ξεκινήσαμε με τη βασική αρχή πως, ενώ η Δημοκρατία συνήθως βασίζεται σε πρόσωπα, πρέπει αντιθέτως να βασίζεται σε θεσμούς. Κι ακόμα προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι η Πολιτεία δεν είναι επιχείρηση κι έτσι ο βασικός της στόχος δεν μπορεί να είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων και η μεγιστοποίηση του κέρδους».

Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι τού Οδ. Καψάλεω, και παίζουν οι Λένα Μακρή, Ντίνος Ποντικόπουλος, Χ. Κασαρτζιάν, Αν. Αβδελιώτη, Τζίνα Αποστολοπούλου, Μαρ. Νατσιώτη κ.ά.

Ο Β. Κανελόπουλος ευελπιστεί και αυτός στις παραστάσεις που δίνονται νωρίς το απόγευμα και που εξανθρωπίζουν τη ζωή ηθοποιών και κοινού και επιμένει πως εν τέλει είναι πολιτική πράξη το να βλέπει κανείς ζωντανό θέαμα ή να κάνει έναν περίπατο αντί να σκλαβώνεται στην τηλεόραση, όπως και πολιτική πράξη είναι να θέλει να ζήσει κανείς με αξιοπρέπεια, ενώ η περιρρέουσα κατάσταση δεν διευκολύνει καθόλου.

  • Καραγκιόζης για όλους

* Ο Δ. Αβδελιώδης επιμένει πως η παράστασή του απευθύνεται σε παιδιά από 4 ώς… 104 χρόνων.

«Εχω δει πολύ Καραγκιόζη ως παιδί, και βεβαίως έχω παίξει. Εχω δει, ακόμα, τις σχετικές παραστάσεις του Κουν και του Σπαθάρη, που επίσης ανέβασε Θέατρο Σκιών με ηθοποιούς. Στην παράστασή μας η προσπάθεια μας ήταν να αποφύγουμε το φολκλόρ, να γδύσουμε τον Καραγκιόζη από κάθε μουσειακό στοιχείο», λέει. Και αμέσως μεταφέρει μια μνήμη του, όταν πιτσιρικάς, παρακολουθώντας τα παθήματα του λαϊκού ήρωα και ενώ όλοι γύρω του γελούσαν, αυτός είχε μείνει άλαλος, γοητευμένος. Ολα αυτά επανέρχονται τώρα.

«Χρησιμοποίησα στοιχεία του μύθου και τον μετέτρεψα σε αλληγορία. Το θέμα μας είναι η παγκοσμιοποίηση, η έλλειψη τροφής και νερού, όμως πιο πολύ μ’ ενδιέφερε να βγάλω αισθήματα παρά συνθήματα. Πιστεύω ότι το έργο είναι γραμμένο για ευφυές κοινό, εκείνοι όμως που εκπλήσσονται ιδιαίτερα είναι οι ενήλικες, που από τη μια βλέπουν πόσο άλλαξαν οι καιροί και από την άλλη δεν αναγνωρίζουν τον Καραγκιόζη που ήξεραν», συνεχίζει. Το έργο παίζεται σε μουσική Β. Γιαννάκη, σκηνικά Ε. Χρήστου, Κοστούμια Μ. Πασσαλή και με τους ηθοποιούς Κων. Πασσά, Θ. Ζέρβα, Μ. Γεωργαλά, Φ. Μάγιου, Α. Δημητροκάλη κ.ά.

Ο σκηνοθέτης βλέπει πως οι ματινέ έχουν επιτυχία, αφού μέχρι σήμερα έχουν δει την παράσταση στην Πάτρα όπου πρωτοπαίχτηκε αλλά και στην Αθήνα περί τους 20.000 θεατές, εκ των οποίων το 80% είναι παιδιά. Παλεύει άρα δε διπλό μέτωπο: και να μπάσει τους μεγαλύτερους, ώστε να παρακολουθήσουν «αυτό το λαϊκό μιούζικαλ, στο οποίο συμμετέχουν πέντε ηθοποιοί και τέσσερις μουσικοί» αλλά και να αλλάξει τις ώρες που το κοινό είναι συνήθως μαθημένο να βλέπει θέατρο.

* «Είπαμε ότι αφού το θέμα είναι παράξενο και η παράσταση σουρεαλιστική, όφειλε να παίζεται και σε περίεργες ώρες», λέει, με τη σειρά του, ο Γρηγόρης Χατζάκης. Οχι απλώς παίζει το «Τι λέμε στο διάλειμμα» στις 12.30 το ξημέρωμα της Κυριακής και στις 2.30 το μεσημέρι της ίδιας μέρας, αλλά τοποθετεί τους ηθοποιούς στην πλατεία και τους θεατές στη σκηνή. Αυτό είναι άλλωστε το θέμα: οι συζητήσεις των θεατών στο διάλειμμα.

*Εκεί λοιπόν που αρχικά τα κατάφερε ο Λιβαθινός μένει να αποδειχτεί αν θα μπορέσουν και άλλοι. Ισως χαθεί μια δυο φορές η κυριακάτικη ραστώνη, θα αντικατασταθεί όμως με κάτι απείρως σημαντικότερο.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / 7 – 30/11/2008

Ενα best seller στο σανίδι του θεάτρου «Χώρα»

Ενα best seller στο σανίδι

Ένα αυτοκινητικό ατύχημα γίνεται η αφορμή για την απρόβλεπτη συνάντηση του Πολ Σέλντον, επιτυχημένου συγγραφέα σειράς ρομαντικών μυθιστορημάτων με ηρωίδα τη Μίζερι, με την ψυχικά διαταραγμένη Ανι Γουίλκς, φανατική θαυμάστριά του. Η Ανι περιθάλπει τον τραυματισμένο Πολ στο σπίτι της. Όταν ανακαλύπτει ότι ο αγαπημένος της συγγραφέας στο τελευταίο του βιβλίο σκοτώνει τη λατρεμένη της ηρωίδα, Μίζερι, η Ανι εξοργίζεται, αποφασίζει να επέμβει δυναμικά και χάνει τον έλεγχο. Η Μίζερι πρέπει να ζήσει πάση θυσία, ακόμα κι αν πεθάνει ο ίδιος ο δημιουργός της. Ο Πέτρος Ζούλιας, ο οποίος βρίσκεται και φέτος σε σκηνοθετικό οίστρο («Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου», «Εξι μαθήματα χορού»), ανεβάζει για δεύτερη χρονιά το αριστούργημα του αναγνωρισμένου παγκοσμίως μετρ της σύγχρονης λογοτεχνίας τρόμου και φαντασίας, Στίβεν Κινγκ, «Misery». Γεμίζει τον εξώστη του θεάτρου Χώρα με δόσεις τρόμου και σασπένς και μας μεταφέρει στην απομονωμένη φάρμα της ψυχικά διαταραγμένης Ανι.

Ενα τρίμηνο πέρασε ο σκηνοθέτης ψάχνοντας την ιδανική Ανι. «Είναι ένας ρόλος πολύπλοκος, πολυσύνθετος, που απαιτεί άνεση και προσαρμογή στις εκάστοτε ψυχολογικές μεταπτώσεις της ηρωίδας και έχει στιγματιστεί από τη μεγαλειώδη ερμηνεία της Κάθι Μπέιτς. Η Αννέζα Παπαδοπούλου όμως κάνει τη διαφορά. Εμφανίζεται εξ αρχής παράλογη και επικίνδυνη. Παρουσιάζει μια Ανι που δεν θυμίζει σε τίποτα την κινηματογραφική εκδοχή της Μπέιτς».

Οπως αναφέρει ο Πέτρος Ζούλιας, «το “Misery” είναι ένα υπαρξιακό θρίλερ, ένα εγκεφαλικό παιχνίδι για την τρέλα της συγγραφής, τη σχέση του κοινού με το συγγραφέα και την έμπνευση. Ενας κύκλος παράνοιας που ξεκινάει και καταλήγει στο δημιουργό». Εχει θεωρηθεί από κριτικούς ως το έργο που ο συγγραφέας μπαίνει βαθύτερα στο λαβύρινθο της ανθρώπινης ψυχής. Κι όχι αδίκως… «Ο ίδιος ο Στίβεν Κινγκ κρύβεται πίσω από τον Πολ. Μέσα από το μυθιστόρημα πραγματοποιεί μια εκ βαθέων εξομολόγηση. Αποτυπώνεται η μεγάλη κρίση που περνούσε όταν έγραφε το “Misery” (θλίψη, μιζέρια). Για να μας αφήσει στο φινάλε με τη γλυκόπικρη γεύση ότι τελικά όλα είναι ένα παιχνίδι μεταξύ λογικής και φαντασίας».

Θέατρο Χώρα (εξώστης – Ενδοχώρα):
Αμοργού 20, Κυψέλη, τηλ.: 210-8673945
Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας. Παίζουν: Νίκος Ψαράς, Αννέζα Παπαδοπούλου.
Παραστάσεις: Δευτέρα, Τρίτη στις 21.15, Παρασκευή στις 00.00 (μεταμεσονύχτια)

ΦΑΡΑΖΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, AGENDA, Σάββατο, 22.11.08