Category Archives: Θέατρο Τόπος Αλλού

Η Τζούλια μετά τον πόλεμο στο θέατρο «Τόπος αλλού»

Καθώς οι περισσότερες θεατρικές σκηνές ετοιμάζονται να κατεβάσουν την αυλαία αυτήν την Κυριακή, σε άλλες η αυλαία μόλις σηκώθηκε… Έτσι, στο θέατρο «Τόπος Αλλού» παρουσιάζεται από την προηγούμενη Παρασκευή η Δεσποινίς Τζούλι, το γνωστό κλασικό έργο του Στρίντμπεργκ, στη διασκευή του Βρετανού Πάτρικ Μάρμπερ.
Ο συγγραφέας, γνωστός στο ελληνικό κοινό από τα έργα του Closer και Δον Ζουάν στο Σόχο, διατηρεί τα πρόσωπα και την πλοκή της τραγωδίας του Σουηδού δραματουργού, μονάχα που μεταφέρει την κουζίνα όπου διαδραματίζεται το έργο σε μια αριστοκρατική έπαυλη στα περίχωρα του Λονδίνου, τη βραδιά της 26ης Ιουλίου 1945, όταν οι Άγγλοι Εργατικοί σημείωσαν μια ιστορική νίκη, κερδίζοντας με μεγάλη διαφορά τις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές. Σε αυτό το περιβάλλον, ο ανελέητος και λυσσαλέος πόλεμος των φύλων φωτίζεται από ένα διαφορετικό φως, αυτό που δημιουργεί η εκρηκτική ατμόσφαιρα μιας εποχής έντονων κοινωνικοπολιτικών συγκρούσεων και ριζικών αλλαγών.Τη μετάφραση και τη σκηνοθεσία του έργου του Μάρμπερ έκανε η Μίνα Αδαμάκη, ενώ τους τρεις ρόλους του έργου ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Μαρία Σολωμού, Μάξιμος Μουμούρης και Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου.

Τόπος Αλλού: «Πέρασμα», Αλκυονίς: «Ο επιθεωρητής» του Γκόγκολ, Δίπυλον: «Ολα είναι πόλεμος»

«Πέρασμα» στο «Τόπος Αλλού»

Ξεκίνησαν στο Θέατρο «Αλκυονίς», οι παραστάσεις του έργου «Ο επιθεωρητής» του Νικολάι Γκόγκολ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μεσσάλα και σε μετάφραση – ελεύθερη απόδοση Ντένης Θεμελή. Στο κλασικό αριστούργημα του κορυφαίου Ρώσου δραματουργού, που πρωτοπαίχτηκε στην Αγία Πετρούπολη το 1836, και αποτέλεσε μια άγρια σάτιρα του τσαρικού γραφειοκρατικού απολυταρχισμού. Σε μια επαρχιακή πόλη στα βάθη της Ρωσίας, οι αρχές του τόπου νομίζουν από παρεξήγηση πως ο νεαρός Χλιεστακόφ είναι ο αναμενόμενος κρατικός Επιθεωρητής από την πρωτεύουσα. Οταν τον επισκέπτονται αρχίζουν να επιδίδονται σε ένα πρωτοφανές πανδαιμόνιο από κολακείες, αλληλοκατηγορίες και αυτοεξευτελισμούς. Στην καλοκουρδισμένη αυτή φάρσα στηλιτεύεται η διαφθορά του λαού από την Εξουσία και δείχνεται πως, όσο μεγαλώνει η κρατική απολυταρχία, τόσο μικραίνει η συνείδηση του ανθρώπου. Σκηνικά: Βασίλης Τσιντσικώφ. Κοστούμια: Γιώργος Μεσσάλας. Φωτισμοί: Σοκόλ Τομτσίνι. Παίζουν: Γιώργος Μεσσάλας, Ντένη Θεμελή, Πάνος Χατζηκουτσέλης, Μαρία Διακουμάκου, Στέργιος Αποστολίνας και Σωτήρης Βάγιας.

  • Ο Θεατρικός Οργανισμός «ΑΙ-ΩΡΕΣ» παρουσιάζει από τις 10/1, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στην κεντρική Σκηνή του θεάτρου «Τόπος Αλλού» το έργο «Πέρασμα» της Ρεζά ντε Βετ, σε μετάφραση-σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου. Σκηνικά: Δημήτρης Μπογδάνος. Κοστούμια: DuyguOzturk. Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη. Παίζουν: Χαρά Κονταξάκη, Βίκυ Κυριακίδη, Θανάσης Κουρλαμπάς, Εφη Κόντα.
  • Στο «ΔΙΠΥΛΟΝ» παρουσιάζεται η παράσταση «Ολα είναι πόλεμος» βασισμένο στο έργο «Τρωίλος και Χρυσηίδα» του Σαίξπηρ. Μία μαύρη σάτιρα με καυστικό χιούμορ που ξεκινάει και κατεδαφίζει τα πάντα στο πέρασμά της, πολιτικούς, στρατηγούς, ήρωες, φιλίες και φυσικά έρωτες. Στην παράσταση βλέπουμε έξι στρατιώτες να βάζουν μπουρλότο με την εφευρετικότητά τους στην έννοια του πολέμου. Σκηνοθεσία – Εικαστική διαμόρφωση: Ράια Μουζενίδου. Μουσική: Μάριος Στρόφαλης. Παίζουν: Πάνης Καλοφωλιάς, Θόδωρος Κανδηλιώτης, Μιχάλης Κωνσταντινίδης, Σαράντος Κωτσιόπουλος, Θανάσης Μπουρλιάσκος, Παναγιώτης Σούλης.

Τι απέγινε η «Νόρα»

  • Μια νέα παράσταση ακολουθεί τα βήματα της ηρωίδας του Ιψεν
  • Της ΕΦΗΣ ΜΑΡΙΝΟΥ, Επτά, Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010

Κανείς δεν έμαθε τι απέγινε η Νόρα εκείνο το βράδυ που βρόντηξε την πόρτα του «Κουκλόσπιτού» της εγκαταλείποντας σύζυγο, παιδιά και κοινωνικές προκαταλήψεις για να βγει ολομόναχη έξω, στο παγωμένο πουθενά.

Τι απέγινε εκείνη η πρώιμη αγωνίστρια του Ιψεν, πώς κατέληξε η επανάστασή της; Μια παράσταση την ανακαλύπτει κι ακολουθεί τα βήματά της στην ερημιά της σημερινής «απελευθερωμένης» και «δημοκρατικής» Δύσης. Το ανατρεπτικό έργο του Ιψεν, «Νόρα» ανεβαίνει την Παρασκευή στο θέατρο «Τόπος Αλλού» με μια καινούρια ματιά και τίτλο «Η Νόρα… μετά».

Συναντούμε τη Νόρα (Μαρλέν Σαίτη) όπως την επινόησαν στο κείμενο αυτής της ιδιαίτερης παράστασης ο σουηδός ποιητής Ερικ Λάρσον (με διατριβή πάνω στη «Νόρα») και ο σκηνοθέτης Νίκος Καμτσής, κάπου σε μια μεγαλούπολη, σ’ ένα ερείπιο σκηνικού-σπιτιού, παραλογισμένη έτσι όπως το λογικό ενός ανθρώπου που καίγεται και θρυμματίζεται όταν επωμίζεται την ευθύνη του απονενοημένου, της επανάστασης ενάντια στο παλιό, το υπόδουλο στη σύμβαση και την υποκρισία.

Δίπλα της κινούνται όλα τα πρόσωπα του έργου, συμπρωταγωνιστές στη νεύρωσή της, οι ίδιοι ρόλοι μέσα στον εφιάλτη της, αφού το έργο ξαναπαίζεται: Νίκος Αλεξίου (Χέλμερ), Γιώργος Κροντήρης (Κρόγκσταντ), Πολύκαρπος Πολυκάρπου (Ρανκ), Γεωργία Μαυρογιώργη (Λίντε).

Τα κοστούμια (Μίκα Πανάγου), το σκηνικό (Βασίλι Ροκομάνοφ-Νίκος Καμτσής), οι φωτισμοί, δημιουργούνται μπροστά στα μάτια των θεατών. Τα ρούχα μεταφέρουν συναισθήματα από τον ψυχικό κόσμο των ηρώων: ρομαντικά στοιχεία εποχής στο κοστούμι της Νόρας, αλλά με κυρίαρχο το κουρέλι της ήττας της μέσα στο χρόνο.

Οταν το 1879 ο Ιψεν δημιουργούσε τη Νόρα, έβλεπε την επανάσταση και την απελευθέρωση που ερχόταν στην κοινωνία, στη θέση της γυναίκας, στην επιστήμη. Το έργο του προκάλεσε διεθνή σάλο, θεατρικό και κοινωνικό. Αλλά το «Κουκλόσπιτο» της παράστασης του Ν. Καμτσή παραπέμπει κριτικά στον σημερινό κόσμο, στο οικοδόμημα που προέκυψε απ’ όλες τις επαναστάσεις, δικαιωμένες και αδικαίωτες, σχολιάζοντας πεσιμιστικά τη ριζοσπαστική πράξη της Νόρας. Αντιμετωπίζει την ηρωίδα ως την ίδια την επανάσταση, ως οικουμενικό ον που περιδιαβαίνει τους αιώνες, σαν τον «Ορλάντο» της Βιρτζίνια Γουλφ, με λόγο, σάρκα και οστά, αλλά αποτυγχάνει.

«Ο σημερινός άνθρωπος βιώνοντας συνεχείς και διαδοχικές επαναστατικές αποτυχίες, προδοσίες, κοινωνικές και υπαρξιακές απογοητεύσεις, δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίσει τη Νόρα με τη ρομαντική διάθεση άλλων καιρών, ούτε με την παιδαριώδη αισιοδοξία του σοσιαλιστικού ρεαλισμού «θα νικήσουμε»», λέει ο σκηνοθέτης. «Το γεγονός της διεφθαρμένης εξουσίας, όπως διαιωνίζεται μέσα στο χρόνο, περνώντας από γενιά σε γενιά, από χώρα σε χώρα, λειτουργεί ως πυρήνας προβληματισμού στο θέατρο. Τα γεγονότα της εξέγερσης των νέων δεν μας άφησαν ασυγκίνητους… Σε μια εποχή έκπτωσης, οποιαδήποτε μορφή επανάστασης δυσκολεύεται να στοχεύσει στο κέντρο. Η αλλοτρίωση μας έχει διαποτίσει όλους».*

Η Νόρα μετά την επανάσταση…

Την πορεία της ιψενικής Νόρας αναζητά ο Ν. Καμτσής στο «Τόπος αλλού»

Με αφορμή το γόνιμο ερώτημα «Τι απέγινε η ιψενική Νόρα μετά την επανάστασή της» ο σκηνοθέτης Νίκος Καμτσής επιχειρεί να φέρει την ηρωίδα του Νορβηγού δραματουργού από τα τέλη του 19ου στις αρχές του 21ου αιώνα. Βασισμένος στο κείμενο του Κουκλόσπιτου, επιχειρεί να δει τη Νόρα… μετά, μετά τις διαδοχικές επαναστατικές αποτυχίες, τις προδοσίες, τις κοινωνικές και υπαρξιακές απογοητεύσεις. Η Νόρα του 21ου αιώνα περιφέρεται στην απέραντη ερημιά της σύγχρονης κοινωνικής Βαβέλ. Και ο τρόπος που την βλέπουμε σήμερα δεν μπορεί παρά να είναι απαλλαγμένος από την ειδυλλιακή αισιοδοξία ή τον ρομαντισμό της εποχής της. Αυτή τη σύγχρονη ματιά, που παρουσιάζεται από σήμερα στο θέατρο «Τόπος αλλού», υπηρετούν η Μαρλέν Σαΐτη στον ομώνυμο ρόλο, και οι Νίκος Αλεξίου (Χέλμερ), Πολύκαρπος Πολυκάρπου (Ρανκ), Γιώργος Κροντήρης (Κρογκσταντ), καθώς και η Γεωργία Μαυρογεώργη στον ρόλο της Κριστίνε Λίντε. Τα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης επιμελείται η Μίκα Πανάγου και τη μουσική ο Χρήστος Ξενάκης.

…και Pόσμερσχoλμ στο «Θ. Ελπίδος»

Επτά χρόνια και τρία έργα αργότερα, ο Ίψεν παρουσιάζει το 1886 το Ρόσμερσχολμ, μιαν ακόμη σύγκρουση δύο κόσμων, αυτού της παλιάς ηθικής και εκείνου της απελευθερωμένης συνείδησης, στα πρόσωπα του ζεύγους Ρόσμερ και Ρεβέκκας, που μέσα από τον αγώνα για την ακεραιότητά τους, για να μην παραβούν τις αρχές τους, οδηγούνται στην ήττα και στην καταστροφή.

Η ιψενική τραγωδία παρουσιάζεται σήμερα από τον θίασο «Συνθήκη» στο Θέατρο της οδού Ελπίδος, σε σκηνοθεσία Kωστή Kαπελώνη, και σε αυτήν παίρνουν μέρος οι Μαρία Μακρή, Δέσποινα Πόγκα, Βασίλης Βλάχος, Αντώνης Ραμπαούνης και Σπύρος Μπιμπίλας.

Μάμετ από παλιά στο «Τόπος Αλλού»

Γ. Κοκιασμένος και Κ. Γκουλιώνη, πατέρας και κόρη στο «Reunion» του Μάμετ

Με τη βοήθεια ενός αγαπημένου από την ελληνική θεατρική σκηνή συγγραφέα, αλλά και σεναριογράφου και σκηνοθέτη, του Ντέιβιντ Μάμετ, κάνουν το πέρασμά τους από το χώρο του κινηματογράφου σε αυτόν του θεάτρου τόσο ο νεαρός σκηνοθέτης Γρηγόρης Ρέντης (βραβευμένος για τη μικρού μήκους ταινία του Η Δύση), όσο και ο ηθοποιός Γιάννης Κοκιασμένος (που θαυμάσαμε στη Στρέλλα), που κάνει το θεατρικό του ντεμπούτο. Αλλά και την συμπρωταγωνίστριά του Κάτια Γκουλιώνη θα δούμε φέτος στην ταινία του Άγγελου Φραντζή Μέσα στο δάσος.

Το έργο που φέρνει τους τρεις τους στη θεατρική σκηνή είναι τα μονόπρακτα του Μάμετ Reunion και Μαύρο πόνυ, έργα που παρουσιάστηκαν μαζί το 1976, αμέσως μετά τη μεγάλη του επιτυχία, τον Αμερικάνικο βούβαλο.

Ένας πρώην αλκοολικός πατέρας και μια κόρη που έχει να τη δει απ’ όταν ήταν τεσσάρων ετών είναι οι δύο ήρωες αυτής της «επανασύνδεσης», που και οι δύο αποδέχονται προκειμένου η μεν να βρει λύση στην αδιέξοδη ζωή της ο δε να περισώσει ότι αξίζει να περισωθεί από το διαλυμένο παρελθόν του. Μέσα στο απόγευμα που διαρκεί η συνάντησή τους θα επιχειρήσουν να αρπάξουν την τελευταία ευκαιρία για να διεκδικήσουν μια σχέση που και οι δυο έχουν ανάγκη.

Σε μια εποχή που την Αμερική στοιχειώνει ο πόλεμος στο Βιετνάμ και οι ανατροπές που επέφερε σε όλα τα επίπεδα της καθημερινής ζωής, ο Ντέιβιντ Μάμετ «επιλέγει να περιγράψει μια σχέση θεμελιώδη», που οι ήρωές του θεωρούσαν πολυτέλεια. Όμως, όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης, «σχέσεις που θεωρούμε δεδομένες κοστίζουν το περισσότερο αν χαθούν».

Η παράσταση Reunion παρουσιάζεται από σήμερα στις 11.00 μ.μ. στη Σκηνή Στάθης Σύρος του θεάτρου Τόπος Αλλού.

Reunion: δύο μονόπρακτα του David Mamet

Το θέατρο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟΥ παρουσιάζει στη σκηνή ΣΤΑΘΗΣ ΣΥΡΟΣ από την Παρασκευή 22 Οκτωβρίου δύο μονόπρακτα του David Mamet με τον γενικό τίτλο «REUNION», σε σκηνοθεσία του νεαρού σκηνοθέτη Γρηγόρη Ρέντη. Μία Κυριακή του 1973, η εικοσιτετράχρονη Κάρολ επισκέπτεται τον πατέρα της, Μπέρνι, στο διαμέρισμά του. Έχουν να βρεθούν 20 χρόνια από τότε που ο Μπέρνι χώρισε με την μητέρα της. Εκείνη έχει έρθει να βρει λύση στην αδιέξοδη ζωή της. Εκείνος τη δέχεται για να περισώσει ότι αξίζει από το τσαλακωμένο παρελθόν του. Στην διάρκεια ενός απογεύματος θα προσπαθήσουν να παραδεχθούν τα λάθη τους με την ελπίδα ότι θα έχουν ένα κοινό μέλλον.

  • Μετάφραση: Παναγιώτης Ευαγγελίδης
  • Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Ρέντης
  • Δραματουργός: Αρασέλη Λαιμού
  • Σκηνικά: Καλλιόπη Ανδρεάδη
  • Κοστούμια: Αρασέλη Λαιμού
  • Φωτισμοί: Σοφία Αδαμοπούλου
  • Παίζουν : Γιάννης Κοκιασμένος, Κάτια Γκουλιώνη

Θέατρο Τόπος Αλλού
Κεφαλληνίας 17 & Κυκλάδων, Αθήνα (Κυψέλη)   Τηλ: +302108656004

  • Από  22/10/2010 έως  19/12/2010

Τριήμερο φεστιβάλ νέων θεατρίνων διοργανώνεται από την Παρασκευή στο θέατρο «Τόπος Αλλού»

  • Παραμύθια και αφηγηματική παράδοση

Το πέμπτο φεστιβάλ νέων θεατρίνων διοργανώνει στο θέατρο «Τόπος Αλλού» από την Παρασκευή (23/4) έως και την Κυριακή (25/4) το Κέντρο Σπουδών Λαϊκού Θεάτρου. Με τίτλο «Παραμύθια και αφηγηματική παράδοση» και θέμα τα παραδοσιακά παραμύθια και τους μύθους,, το φεστιβάλ θα συγκεντρώσει θεατρικές ομάδες από την Ευρώπη και θα παρουσιάσει τις επί μέρους παραστάσεις τους αλλά και μια κοινή με τίτλο «Θάλασσα των παραμυθιών».

Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει το έργο του Teatro Inverso από την Μπρέσια της Ιταλίας, το European Education and Culture Centre Artemis από το ιστορικό Ιάσιο της Ρουμανίας και το Proropi Foundation & Art Centre από τη Νότια Βουλγαρία. Την Ελλάδα θα εκπροσωπήσει η θεατρική ομάδα για παιδιά «Αερόπλοιο».

Η έναρξη θα γίνει την Παρασκευή το απόγευμα στις 6.30 μ.μ. με την κοινή παράσταση των ομάδων, ενώ το Σάββατο (24/4) οι θεατές θα μπορούν να παρακολουθήσουν τρεις διαφορετικές παραστάσεις. Στις 5 μ.μ., το έργο «Δαμάσκηνα σου δίνω, δώσε μου σκουπίδια» από το Proropi Foundation & Art Centre, έργο βασισμένο σε ένα λαϊκό παραμύθι από τη Βουλγαρία με κούκλες, πολύ λίγο λόγο και πολλή κίνηση, στις 6,30 μ.μ. το έργο «Αυτοί που ’πιάσαν το φεγγάρι» από το ιταλικό θέατρο «Inverso» και, τέλος, στις 8 μ.μ. τη «Θάλασσα των παραμυθιών». Τέλος, την Κυριακή (25/4) θα παρουσιαστεί η παράσταση «Νιότη χωρίς γεράματα» από το European Education & Culture Centre Artemis βασισμένο πάνω σε ένα λαϊκό παραμύθι της Βόρειας Ρουμανίας (6 μ.μ.) και τα «Παραμύθια για πλάσματα τρυφερά και αθώα» από το «Αερόπλοιο» (7 μ.μ.). Η είσοδος για τις παραστάσεις του φεστιβάλ «Παραμύθια και αφηγηματική παράδοση» είναι ελεύθερη, όμως για την καλύτερη εξυπηρέτηση των θεατών θα προηγηθεί κράτηση.

Ιστορία μιας βλασφημίας

Το τέλος του κόσμου ήρθε. Το σύμπαν έχει νεκρωθεί όπως και η ανθρώπινη ύπαρξη. Ο ήλιος πεθαίνει. Αδεια γη, άδειος ουρανός, άδεια θάλασσα. Ο Κλοβ και ο Χαμ συνεχίζουν να παίζουν το παιχνίδι, σαν να πρόκειται να μην τελειώσει ποτέ.

Το αριστούργημα του Σάμιουελ Μπέκετ «Τέλος του παιχνιδιού» παίζεται στο θέατρο «Τόπος Αλλού» σε σκηνοθεσία Νίκου Καμτσή, σκηνικό-κοστούμια Μίκας Πανάγου και μουσική Κώστα Χαριτάτου.

Ο Χαμ (Πολύκαρπος Πολυκάρπου) και ο Κλοβ (Νίκος Αλεξίου) είναι κλεισμένοι μέσα σ’ ένα γκρίζο δωμάτιο με δύο φεγγίτες. Ο πρώτος, τυφλός και παράλυτος, είναι καρφωμένος σε μια αναπηρική πολυθρόνα. Τριγύρω του περπατάει αδιάκοπα ο Κλοβ, δούλος ή παραγιός του. Ο ένας δεν μπορεί να κουνηθεί καθόλου, ο άλλος δεν μπορεί να σταματήσει να κινείται… Σε μια γωνιά, μέσα σε σκουπιδοντενεκέδες, κατοικούν οι γεννήτορες του Χαμ, ο Ναγκ (Πάνος Ροκίδης) και η Νελ (Ναταλία Στυλιανού), χωρίς πόδια, τα έχουν χάσει σε …ποδηλατικό ατύχημα. Κατά καιρούς βγάζουν το κεφάλι έξω παρακαλώντας για ένα μπισκότο.

Αν ο Βλαντιμίρ και ο Εστραγκόν ήλπιζαν σε κάτι περιμένοντας τον Γκοντό, τα πρόσωπα στο «Τέλος του παιχνιδιού» δεν έχουν διέξοδο. Αλλωστε, όπως λέει ο Μπέκετ διά στόματος Κλοβ, ο θεός έχει πεθάνει. Είναι το σημείο της «προσευχής» για το οποίο ο συγγραφέας δέχτηκε το πλήγμα της λογοκρισίας στην αγγλόφωνη παραγωγή του έργου του το 1968. Ο Χαμ διατάζει τον Κλοβ και τον Ναγκ να προσευχηθούν στο θεό. Κι όταν βλέπει ότι Εκείνος δεν ανταποκρίνεται, συμπεραίνει: «Α, τον μπάσταρδο! Δεν υπάρχει!».

  • Ο «μπάσταρδος» και το «γουρούνι»

Ο άγγλος λογοκριτής αρνήθηκε να περάσει την επίμαχη σκηνή. Ο λόρδος Τσάμπερλεν τη θεώρησε βλάσφημη και ζήτησε περικοπή έντεκα αράδων. Ο Μπέκετ αρνήθηκε σθεναρά ακόμα κι όταν του πρότειναν οι φράσεις να παιχτούν στα γαλλικά: «Αυτό θα απομόνωνε τα εννέα δέκατα του κοινού. Αλλωστε, η παράγραφος είναι περισσότερο βλάσφημη από το «Θεέ μου, θεέ μου, ίνα τι με εγκατέλειπες;»».

Επειτα από μήνες ο λόρδος Τσάμπερλεν υπαινίχτηκε ότι αν αλλάξει η λέξη «μπάσταρδος» θα μπορούσε να δώσει την άδεια. Ο Μπέκετ αρνούμενος «να παίξει κι άλλο με τους μπακάληδες της λογοκρισίας» υποχωρεί προτείνοντας τη λέξη «γουρούνι», τονίζοντας όμως ότι πρόκειται για την οριστική, την τελευταία προσφορά του… Το γουρούνι επικράτησε, η παράσταση ανέβηκε κι ο Μπέκετ σχολίαζε ειρωνικά: «Ελπίζω ν’ αρέσει στον θεό να τον αποκαλούν «γουρούνι». Πάντως, εγώ θα ένιωθα πολύ λιγότερο προσβεβλημένος αν με αποκαλούσαν μπάσταρδο»…*

  • Της ΕΦΗΣ ΜΑΡΙΝΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Επτά, Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009
  • Γιορτάζει δέκα χρόνια με Μπέκετ

    • Δέκα χρόνια συμπλήρωσε κιόλας το θέατρο «Τόπος Αλλού» (Κεφαλληνίας 17 & Κυκλάδων) και θα το γιορτάσει φέτος με τρεις νέες παραγωγές, μία επανάληψη και το καθιερωμένο του φεστιβάλ «Νέων Θεατρίνων» την άνοιξη.
    • * «Το τέλος του παιχνιδιού», το εμβληματικό έργο του Σάμιουελ Μπέκετ, θα είναι φέτος η κεντρική μεγάλη παραγωγή του. Σε μετάφραση Κωστή Σκαλιώρα, σκηνοθεσία και σκηνικά Νίκου Καμτσή, μουσική Κώστα Χαριτάτου, τους τέσσερις ήρωες τού έργου θα ερμηνεύσουν οι ηθοποιοί Πολύκαρπος Πολυκάρπου, Κώστας Μπάρας, Ναταλία Στυλιανού και Πάνος Ροκίδης. Κλεισμένοι σε ένα ασφυκτικό δωμάτιο-φυλακή, οι αιώνιοι ήρωες του Μπέκετ περιμένουν. Τι, δεν μπορούν ούτε και οι ίδιοι να ορίσουν. Βλέπουν από ένα μικρό παράθυρο τον έξω κόσμο έντρομοι. Μας αφήνουν έτσι ελεύθερους να υποθέσουμε ότι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτε άλλο από το θάνατο. Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα στις 10 Δεκεμβρίου.
    • * Προηγουμένως, όμως, θα έχουμε την ευκαιρία να ξαναδούμε το «Φεγγάρι που ματώνει» του Νίκολας Καζάν (γιου του Ηλία). Παρουσιάστηκε πέρυσι για ένα μόνο μήνα στο τέλος της σεζόν. Ηρωίδα του έργου είναι η Νεοϋορκέζα Μάνια (Μαρλέν Σαΐτη), μια λαμπερή, έξυπνη, όμορφη κοπέλα. Επισκέπτεται με το θείο της έναν φίλο του. Η φαινομενικά αθώα επίσκεψη καταλήγει στον στυγνό βιασμό της. Παίζουν ακόμη οι Λευτέρης Ζαμπετάκης, Δημήτρης Κανέλλος. Τη μετάφραση έκανε η Γωγώ Αντζολετάκη, τη σκηνοθεσία ο Νίκος Καμτσής. (Από 26 Σεπτεμβρίου).
    • * Την άνοιξη, το θέατρο θα παρουσιάσει τα «59 φλιτζάνια» του Αλι Τέιλορ με θέμα μια τρυφερή σχέση που αναπτύσσεται στο βίαιο περιβάλλον των φυλακών. Αλλά και το έργο της Θεοδώρας Κατσίφη «Ασπρη Εύα, μαύρη Εύα», για τις αγωνίες και τα υπαρξιακά άγχη των γυναικών. Και τα δύο τα σκηνοθετεί ο Νίκος Καμτσής.
    • * Για τους μικρούς του φίλους ετοιμάζει «Παραμύθια για πλάσματα τρυφερά και αθώα», ένα έργο βασισμένο σε αυθεντικά λαϊκά παραμύθια της ελληνικής παράδοσης.
    • Το 5ο Φεστιβάλ Νέων Θεατρίνων θα ξεκινήσει στις 12 Απριλίου, με κεντρικό θέμα «Μύθος και παραμύθι». Φέτος για πρώτη φορά θα προσκληθούν και ξένα θεατρικά σχήματα. Το θέατρο «Τόπος Αλλού» θα συστήσει και φέτος, όπως συνηθίζει, δύο νέα θεατρικά σχήματα: την ομάδα G και το έργο «Ο Ελβις ζει» του Γιώργου Αμυρά σε σκηνοθεσία Ζωής Ρηγοπούλου και την ομάδα Τέχνης Λόγος με το «Ποίος ήτο ο φονεύς του αδελφού μου» του Γ. Βιζυηνού σε σκηνοθεσία Πέτρου Πετράκη. [Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 31 Αυγούστου 2009]

    Από τον Μπέκετ ώς τον Έλβις. ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟΥ»


    Πολύκαρπος  Πολυκάρπου,  Ναταλία  Στυλιανού,  Κώστας  Μπάρας, Πάνος  Ροκίδης: οι  τέσσερις  πρωταγωνιστές  στο «Τέλος του  παιχνιδιού» που  θα ανεβάσει  αυτή τη φορά ο  Νίκος Καμτσής
    • Το «Τέλος του παιχνιδιού» του Μπέκετ θα είναι η κεντρική παραγωγή στο πλούσιο ρεπερτόριο- επτά έργα- που θα παρουσιάσει τον χειμώνα το θέατρο «Τόπος Αλλού»
    • Το «Τέλος του παιχνιδιού» του Σάμουελ Μπέκετ, από τα κορυφαία επιτεύγματα του θεάτρου τον 20ό αιώνα, θα είναι η κορυφή του ρεπερτορίου που θα παρουσιάσει τον χειμώνα ο Νίκος Καμτσής, γιορτάζοντας τα δέκα χρόνια από την εγκατάσταση στο «Τόπος Αλλού», το κομψό θεατράκι με τις δύο Σκηνές της Κυψέλης, του θεατρικού σχήματος που είχε δημιουργήσει αρκετά χρόνια πριν.

    • «Πρόκειται για την προσέγγιση της συνείδησής μας και του εσώτερου εαυτού μας σε έναν χρόνο “μετά”» λέει ο και σκηνοθέτης της παράστασης. «Μοναχικοί και αιώνιοι οι ήρωες του Μπέκετ είναι κλεισμένοι σε ένα ασφυκτικό αδιέξοδο δωμάτιο-φυλακή. Περιμένουν. Αλλά ούτε και αυτοί μπορούν να συγκεκριμενοποιήσουν και να ορίσουν το τι περιμένουν. Μας αφήνουν έτσι ελεύθερους να υποθέσουμε ότι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα άλλο από τον θάνατο».
    • Το έργο ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή στη μετάφραση του Κωστή Σκαλιόρα, με σκηνικό του σκηνοθέτη, κοστούμια Μίκας Πανάγου και μουσική Κώστα Χαριτάτου. Τους ρόλους ερμηνεύουν οι: Πολύκαρπος Πολυκάρπου, Κώστας Μπάρας, Ναταλία Στυλιανού, Πάνος Ροκίδης. Η σεζόν στο «Τόπος Αλλού» θα ανοίξει στην ίδια Σκηνή με την επανάληψη του έργου του Νίκολας Καζάν «Το φεγγάρι που ματώνει», που ανέβηκε πέρσι σε μετάφραση Γωγώς Ατζολετάκη, σκηνοθεσία Νίκου Καμτσή και με τους Λευτέρη Ζαμπετάκη, Μαρλέν Σαΐτη, Δημήτρη Κανέλλο.
    • Την άνοιξη ο Νίκος Καμτσής θα ανεβάσει το έργο του Άλι Τέιλορ «Μόνο 59 σερβίτσια»- «μια τρυφερή σχέση μέσα σε ένα βίαιο περιβάλλον». Θα παίξουν: Γιώργος Κροντήρης, Κώστας Βογιατζόγλου, Αχιλλέας Βατρικάς κ.ά.
    • Στη Σκηνή «Στάθης Σύρος» θα φιλοξενηθούν κατ΄ αρχάς δύο συμπαραγωγές. Με την Ομάδα «G» που θα ανεβάσει το έργο του Γιώργου Αμυρά «Ο Έλβις ζει» σε σκηνοθεσία Ζωής Ρηγοπούλου και με την Ομάδα Τέχνης «Λόγος», η οποία θα παρουσιάσει το «Ποίος ήτο ο φονεύς του αδελφού μου» του Γεωργίου Βιζυηνού σε σκηνοθεσία Πέτρου Πετράκη.
    • Η σεζόν θα κλείσει με ένα ακόμα ελληνικό έργο: «Άσπρη Εύα, μαύρη Εύα» της Θεοδώρας Κατσιφή«οι αγωνίες και το υπαρξιακό άγχος, ο φόβος του θανάτου και η μοναξιά ιδωμένη μέσα από το βλέμμα μιας γυναίκας». Η σκηνοθεσία, και πάλι του Νίκου Καμτσή.
    • Η Σκηνή για παιδιά του θεάτρου, το «Αερόπλοιο», θα παρουσιάσει φέτος τη βασισμένη σε ελληνικά λαϊκά παραμύθια παράσταση «Παραμύθια για πλάσματα τρυφερά και αθώα». Το κείμενο και η σκηνοθεσία θα είναι του Νίκου Καμτσή. Παίζουν: Ειρήνη Καζάκου, Ράνια Φουρλάνου.
    • Το θέατρο «Τόπος Αλλού» θα οργανώσει επίσης- για πέμπτη χρονιά και με θέμα «Μύθος και παραμύθι» – το Φεστιβάλ Νέων Θεατρίνων. Στο οποίο φέτος θα προσκαλέσει και ξένα θεατρικά σχήματα.


    ΙΝFΟ

    Στο θέατρο «Τόπος Αλλού» (Κεφαλληνίας 17- Κυκλάδων, τηλ. 210-
    8254.600, http://www. Τopos-allou.gr, toposallou@marinet.gr).

    Κεντρική Σκηνή: «Το φεγγάρι που ματώνει» από 26 Σεπτεμβρίου έως 2 Νοεμβρίου, «Τέλος του παιχνιδιού» από 10 Δεκεμβρίου, «Μόνο 59 σερβίτσια» από 1 Μαρτίου έως 20 Απριλίου.

    Σκηνή «Στάθης Σύρος»: «Ο Έλβις ζει» από 5 Οκτωβρίου, «Ποίος ήτο ο φονεύς του αδελφού μου» από 4 Ιανουαρίου, «Άσπρη Εύα, μαύρη Εύα» της Θεοδώρας Κατσιφή από 29 Απριλίου.

    «Αερόπλοιο»: «Παραμύθια για πλάσματα τρυφερά και αθώα» από 8 Νοεμβρίου 2009.

    5ο Φεστιβάλ Νέων Θεατρίνων από 12 Απριλίου.

    • Γιώργος Δ. Κ. Σαρηγιάννης, ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 27 Αυγούστου 2009