Category Archives: Θέατρο Θησείον

«Συνάντηση» Ρίτσου – Στρίντμπεργκ

Στο θέατρο «Θησείον» (Τουρναβίτου 7, Ψυρρή, τηλ. κρατήσεων: 210 32 55.444) θα «συναντηθούν» (30, 31/3, 1/4, 9 μ.μ.) ο Γιάννης Ρίτσος και ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ. Αναφερόμαστε στη θεατρική απόδοση δύο σπουδαίων κειμένων, σε σκηνοθεσία δύο κινηματογραφιστών. Στο διήγημα του ποιητή της Ρωμιοσύνης, Γ. Ρίτσου «Το παράθυρο» και το κείμενο «μανιφέστο» του, μυημένου στο σοσιαλισμό, δραματουργού Α. Στρίντμπεργκ «Μικρή κατήχηση για τις κατώτερες τάξεις» – καυστικό «κατηγορώ» για την εκμεταλλευτική αστική τάξη.

Το κείμενο του Ρίτσου, σε σκηνοθεσία Ελένης Αγγελοπούλου, κοστούμι Θεοδώρας Προβοπούλου, θα αποδοθεί (στα αλβανικά, σε μετάφραση Φρίντα Μπεντάι) από τον Αλβανό – ελληνικής υπηκοότητας ηθοποιό Ενκε Φεζολλάρι. Το κείμενο του Στρίντμπεργκ, σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Αβρανά, θα αποδοθεί (στα ελληνικά, σε μετάφραση Α. Φιλιππάτου), σκηνικό – κοστούμι Ασης Δημητροπούλου, μουσική Κ. Βήττα, βίντεο Αννας Πίγκου – Ρεπούση, φωτισμούς Ηλία Κωνσταντακόπουλου.

Advertisements

Το θεραπευτικό ντιμπέιτ Μπρόιερ-Νίτσε στη σκηνή

«ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ» ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΘΗΣΕΙΟΝ»

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011

Ακόμη ένα μπεστ σέλερ βρίσκει το δρόμο για τη σκηνή. Το μοσχοπουλημένο στην Ελλάδα «Οταν έκλαψε ο Νίτσε» του Ιρβινγκ Γιάλομ (εκδόσεις «Αγρα») κάνει πρεμιέρα στις 2 Νοεμβρίου στο θέατρο «Θησείον».

«Δεν μπήκα ποτέ στην περιπέτεια της ψυχοθεραπείας», εξομολογείται ο Ακύλλας Καραζήσης.«Ετσι κι αλλιώς, δεν εξυμνούμε στην παράσταση την ψυχοθεραπεία», προσθέτει ο Ν. Χατζόπουλος

«Δεν μπήκα ποτέ στην περιπέτεια της ψυχοθεραπείας», εξομολογείται ο Ακύλλας Καραζήσης.«Ετσι κι αλλιώς, δεν εξυμνούμε στην παράσταση την ψυχοθεραπεία», προσθέτει ο Ν. Χατζόπουλος

Κι ενώ «όλη η Ελλάδα το έχει διαβάσει», όπως παραδέχονται οι δύο πρωταγωνιστές και σκηνοθέτες της παράστασης, Ακύλλας Καραζήσης (Μπρόιερ) και ο Νίκος Χατζόπουλος (Νίτσε), οι ίδιοι από άποψη δεν μπήκαν στον κόπο να κάνουν το ίδιο. Παρ’ όλ’ αυτά όταν ήλθε ουρανοκατέβατη η πρόταση της αβανταδόρικης δουλειάς από τον παραγωγό Γιώργο Λυκιαρδόπουλο και τη μεταφράστρια – διασκευάστρια Ευαγγελία Ανδριτσάνου είπαν στον Γιάλομ χωρίς να το πολυσκεφτούν αμέσως «ναι».

Δεν τίθεται ζήτημα ασυνέπειας. «Το κυρίαρχο ήταν ότι θέλαμε να κάνουμε κάτι οι δυο μας», λένε οι ηθοποιοί που έχουν ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν από το «Αμόρε» έως το Εθνικό Θέατρο. Διαβάζοντας πια το κείμενο του Γιάλομ τούς «κέντρισε» «η πορεία της σχέσης των δύο βασικών προσώπων. Το θεραπευτικό debate μεταξύ τους». Για το λόγο αυτό η παράστασή τους εστιάζεται αποκλειστικά στην εξιστόρηση της φανταστικής σχέσης Μπρόιερ-Νίτσε. Φυσικά, υπάρχει και ο τρίτος της παρέας, ο νεαρός Χάρης Φραγκούλης (Φρόιντ), που επωμίζεται ισομερώς το κομμάτι της αφήγησης. Συνέχεια

Cockoρομαχίες μεταξύ φύλων

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011
  • «Γκέι, στρέιτ, λέξεις από τη δεκαετία του ’60. Ακούγονται τόσο παλιές και φριχτές… Γιατί μου λες πως το με τι φύλο κοιμάμαι, είναι πιο σημαντικό από το με ποιον άνθρωπο κοιμάμαι!».

Ιωάννα Παππά, Δημήτρης Μοθωναίος, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιώργος Κοτανίδης, «γυμνοί» στο «Cock»

Ιωάννα Παππά, Δημήτρης Μοθωναίος, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιώργος Κοτανίδης, «γυμνοί» στο «Cock»

Μπορεί το «Cock» (ελληνιστί, κοκόρι αλλά και ανδρικό μόριο) να είναι εκ προοιμίου ένας προκλητικός τίτλος, όμως το θεατρικό έργο του Μάικ Μπάρτλετ, που ανεβαίνει την Πέμπτη στο «Θησείον» (Τουρναβίτου 7) σε σκηνοθεσία και μετάφραση Κατερίνας Ευαγγελάτου, στο βάθος, πίσω από το παράδοξο πρωταγωνιστικό τρίγωνο, που παραπαίει ανάμεσα στην ομοφυλοφιλία και την ετεροφυλοφιλία, βάζει τη «φιτιλιά» για έναν βαθύτερο πολιτικοκοινωνικό προβληματισμό.

Μήλον της Εριδος στο κέντρο ενός τριγώνου, που γίνεται το όχημα για μια σοβαρή συζήτηση για τις σχέσεις και τη συντροφικότητα σε ένα κόσμο χωρίς αξίες και ηθική, είναι ένας νέος άνδρας. Ο Τζον (Δημήτρης Μοθωναίος). Αντεραστές, από τη μία ο σταθερός εραστής του, ο Α (Μάκης Παπαδημητρίου) και, από την άλλη, μια γοητευτική νέα κοπέλα, η Γ (Ιωάννα Παππά) που, στα καλά καθούμενα, ο Τζον ερωτεύτηκε παράφορα.

Η «κοκορομαχία» κορυφώνεται στο δείπνο στο οποίο ο Α καλεί τη Γ για να λυθούν οι διαφορές και μαζί το μεγάλο… πρόβλημα. Ο αμφίθυμος, μπερδεμένος Τζον εκβιάζεται, με το όπλο στον κρόταφο και την επιστράτευση ακόμη και του πατέρα τού Α, του Π (Γιώργος Κοτανίδης), να αποφασίσει τι θέλει. Το κορίτσι και μια ζωή «κανονική» με γάμο και παιδιά; Ή τον άνδρα σε μια συμβίωση συντροφική; Ο ήρωας μπλέχτηκε για πρώτη φορά με μια γυναίκα επειδή περνά μια «κρίση αυτοπεποίθησης»; Επειδή ξαφνικά θέλησε «να γίνει πιο κανονικός»; Ή, τα πράγματα, είναι σοβαρότερα;

Στον λεκτικά ελλειπτικό μικρόκοσμο των ερωτευμένων και των απατημένων, που στήνει παραδειγματικά ο ταλαντούχος Μπάρτλετ, ο Π βάζει τις άμεσες πινελιές πολιτικής σκέψης, φέρνοντας μέσα στο ιδιωτικό δράμα, την τραγωδία τού έξω κόσμου: «Είδα στην τηλεόραση εκείνα τα παιδιά στο Μπαγκλαντές ή όπου ήταν η πλημμύρα. Ξέρεις, δεν έχουν φαΐ, ούτε νερό. Είναι καλό να θυμόμαστε πόσο τυχεροί είμαστε», είναι το συμπέρασμα του ώριμου πατέρα, στο αμήχανο, ατυχέστατο τραπέζωμα, όπου οι σπόντες εκτοξεύονται σαν τα στιλέτα.

Ο προοδευτικός άλλωστε Π, που έχει ξεπεράσει προ πολλού την ομοφοβία του, για το χατίρι του γκέι γιόκα του, κάνει τα πάντα για να γύρει η πλάστιγγα υπέρ του παιδιού του. Σήμερα πια, όπως εκμυστηρεύεται στο τραπέζι, έχει εκτιμήσει «πόσο τυχερός» είναι ως γονιός που το παιδί του, αν και ομοφυλόφιλος είναι ευτυχισμένο.

Στο αιχμηρό έργο του Μπάρτλετ, που πρωτοανέβηκε το 2009 στο Royal Court Theatre, δημιουργώντας αίσθηση, τίθεται ευθέως το ερώτημα: «Κάποια πράγματα είναι στο DNA, όπως η φαλάκρα, το ύψος και οι σεξουαλικές προτιμήσεις;». Πολλή συζήτηση, πολλά επιχειρήματα.

  • Ενας συνειδητοποιημένος ομοφυλόφιλος

«Το έργο μιλά γι’ αυτό που είναι δίπλα μας. Αντικατοπτρίζει 100% τα προβλήματα των σημερινών σχέσεων», υποστηρίζει ο Μάκης Παπαδημητρίου που υποδύεται τον Α. «Ισως είναι ο καλύτερος ρόλος που έχω κάνει», εξομολογείται, έχοντας ήδη μια θητεία 7 ετών στη σκηνή, με «γαλόνια» υπέροχων χαρακτήρων. «Είναι ένας «φτιαγμένος» χρηματιστής, συνειδητοποιημένος γκέι και όχι μια ταραγμένη «αδελφή». Η επιλογή του είναι συνειδητή. Εχει μια σχέση που προσπαθεί να στηρίξει στην ειλικρίνεια. Επειδή ο εραστής του είναι νεότερος, έχει μια ανασφάλεια. Οντως οι λέξεις γκέι και στρέιτ δημιουργήθηκαν για να διεκδικηθούν κάποια δικαιώματα. Ενώ το ζητούμενο είναι όχι με τι φύλο, αλλά με ποιον κοιμάσαι τελικά», τονίζει ο ηθοποιός.

Η μάχη του γκέι εναντίον μιας θηλυκής αντίζηλης είναι δυσκολότερη απ’ ό,τι θα ήταν εναντίον ενός άνδρα; «Το ίδιο ερώτημα τέθηκε και στις πρόβες. Αλλά κανένας μας δεν μπόρεσε να απαντήσει», παραδέχεται ο Μάκης Παπαδημητρίου.

Το κοινό περισσότερο θα γελάει ή θα προβληματίζεται; «Θα γελάει και θα κλαίει», απαντά. «Το «Cock» έχει κομμάτια πάρα πολύ αστεία και κομμάτια εξαιρετικά συγκινητικά. Αν έρθει να δει κάποιος τις τρελές «αδελφές» επί σκηνής, θα απογοητευτεί». *

Μάκης Παπαδημητρίου: «Στο «Cock» όλοι λένε αλήθειες»

ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011  [ 18:04 ]

Ο Μάκης Παπαδημητρίου και ο Δημήτρης Μωθοναίος σε σκηνή από το βραβευμένο έργο «Cock» του Μάικ Μπάρλτερ που θα ξεκινήσεις παραστάσεις στο θέατρο Θησείον σε σκηνοθεσία της Κατερίνα Ευαγγελάτου

«Κατάλαβα ότι πρόκειται για ένα πολύ ωραίο έργο», λέει εξαρχής ο Μάκης Παπαδημητρίου, ανασύροντας από τη μνήμη του τις πρώτες εντυπώσεις που του προκάλεσε το «Cock» (= πέος) του Μάικ Μπάρτλετ, που του πρότεινε η Κατερίνα Ευαγγελάτου.

«Μιλάει για τη σχέση τεσσάρων ανθρώπων, χωρίς να μένει στην επιφάνεια _εμβαθύνει, γιατί τελικά, όλοι λένε αλήθειες μέσα στο «Cock»», προσθέτει, αναφερόμενος στην πλοκή ενός πραγματικά πρωτότυπου αλλά και προκλητικού, ίσως, έργου. Θέμα του, ο προσωπικός διχασμός ενός νέου άνδρα που επί σειρά ετών διατηρούσε σταθερό δεσμό με έναν ερωτικό σύντροφο, ώσπου μια γυναίκα μπήκε και αναστάτωσε τη ζωή του. Εκτός από τους δύο νέους άνδρες και την νεαρή γυναίκα, εμφανίζεται και ο πατέρας του ενός, ο οποίος επεμβαίνει με σκοπό να βγάλει τη γυναίκα από τη μέση και να επανενώσει το ζευγάρι.

«Στην ουσία το έργο αφορά στη διεκδίκηση του ενός από τον άλλον, και όχι στο αν είναι ή όχι ομοφυλόφιλοι», λέει μια που άλλωστε ο Μάκης Παπαδημητρίου πιστεύει ότι σήμερα η κοινωνία μας αντέχει μια τέτοια θεματολογία, «γιατί οι δυσκολίες πια έχουν ξεπερασθεί. Το κοινό έχει εξοικειωθεί με θέματα που ως πρόσφατα θεωρούσε ακραία». Γι΄αυτό και επανέρχεται στην ίδια την ιστορία του Μπάρτλετ, και τον ήρωά του, «που έχει χιούμορ, πάθος, ευστροφία, ευθύτητα, παράπονο. Δεν είναι όμως η καρικατούρα ενός γκέι… Αυτό που κάνει είναι να διεκδικεί με πάθος αυτός που αγαπάει και δεν δίνει σημασία στις λέξεις…».

Το έργο που πρωτοπαρουσιάστηκε το 2009 στο Royal Court Theatre του Λονδίνου αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές, απέσπασε το βραβείο Olivier της χρονιάς. Ο συγγραφέας του, Μαρκ Μπάρτλετ, είναι σήμερα τριάντα χρόνων.

Ταλαντούχος, με ένα βραβείο Χορν ήδη στο ενεργητικό του, το 2009, για την εξαιρετική ερμηνεία του αυτιστικού στο «Motortown», ο Μάκης Παπαδημητρίου ανήκει στα «παιδιά» του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου και το Θεάτρου του Νέου Κόσμου, απ΄ όπου έφυγε για να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό στο Εθνικό, ενώ τώρα, βγαίνει στο ελεύθερο θέατρο _προτού επιστρέψει στο «σπίτι» του, το θέατρο του Νέου Κόσμου και πάλι….

Από το 2002 που βγήκε στο θέατρο _με μοναδική διακοπή την μονοετή θητεία του, δεν άργησε να ξεχωρίσει. Ανάμεσα στους ενδιαφέροντες θεατρικούς ρόλους του προστέθηκε και η επιτυχημένη του συμμετοχή στα τηλεοπτικά «Μαύρα Μεσάνυχτα» . Δεν συνέχισε όμως στη μικρή οθόνη γιατί, όπως επισημαίνει, «δεν ήθελα να εξαργυρώσω την επιτυχία μου με ένα ακόμα ρόλο στην τηλεόραση».

Μετρημένος και χαμηλών τόνων, ο Μάκης Παπαδημητρίου, θέλει να κάνει προσεκτικά βήματα, αφήνοντας τον εαυτό του να τον οδηγεί με ελευθερία σε νέες επιλογές ή και προκλήσεις. Κι απ΄ ό,τι φαίνεται τα πάει μια χαρά….

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=377907&dt=13/01/2011#ixzz1B0xOK1F2

Μοναχικά καρτούν στο «Θησείον»

Μια σουρεαλιστική μαύρη κωμωδία για μεγάλους, ένα έργο σκληρό «όσο και η ζωή», το Lonely Tunes, με «χάρτινους» ήρωες που δραπετεύουν από το χαρτί για να βιώσουν τη δική τους μοναχική αλήθεια, παρουσιάζει από σήμερα και κάθε Παρασκευή και Σάββατο τα μεσάνυχτα, για δέκα παραστάσεις, ο Νικόλας Στραβοπόδης, σε χορογραφία του Κωνσταντίνου Ρήγου, στο θέατρο «Θησείον». Η παράσταση, που είχε παρουσιαστεί πέρυσι τον Φεβρουάριο στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης, θέτει επί σκηνής τους χάρτινους ήρωες της παιδικής μας ηλικίας, τον Λούκυ Λουκ και τον Αστερίξ, τον Δρακουμέλ και τον αστυνόμο Σαΐνη, μόνο που… τα χρόνια έχουν περάσει. Επιστρέφουν στο σήμερα με σάρκα και οστά, γερασμένοι, μόνοι, δυστυχισμένοι όσο ποτέ. Πιο κυνικοί, λιγότερο αθώοι, σε κρίση μέσης ηλικίας, όπως περίπου όλοι γύρω μας… Τους χάρτινους μοναχικούς ήρωες ενσαρκώνουν οι: Μαριέτα Βέττα, Σοφία Γεωργοβασίλη, Ζωή Καραβασίλη, Δημήτρης Σαμόλης και ο σκηνοθέτης, ενώ τη μουσική φροντίζει ο Δημοσθένης Γρίβας.

  • Siren Song στο «Ονειροδρόμιο»

Μια «ζωντανή εγκατάσταση», εμπνευσμένη από τη Μεταμόρφωση του Φραντς Κάφκα και το Μπίλλυ Μπαντ του Χέρμαν Μέλβιλ παρουσιάζει η νεοσύστατη φοιτητική ομάδα «Ιππόκαμπος», με τον γενικό τίτλο Siren Song. Σε αυτούς τους παράλληλους κόσμους, όπου ο Γκρέγκορ Σάμσα, μεταμορφωμένος σε κατσαρίδα, ανατέμνει τις σχέσεις του με τα υπόλοιπα μέλη της μεσοαστικής οικογένειας του και ο ορφανός ναυτικός Μπίλλυ Μπαντ ανακαλύπτει, στο κατάστρωμα του «Αδάμαστος», ένα πατρικό υποκατάστατο στο πρόσωπο του καπετάνιου, θα ξεναγήσουν τους θεατές οι ηθοποιοί (Έλενα Βασιλοπούλου, Παναγιώτης Λαμπής, Παναγιώτης Λογοθέτης, Τάσος Μαλλής, Νίκη Νίκα, Ντιάνα Παπαναγιωτάκη, Μαρία Ραυτοπούλου, Μπέττυ Σαράντη, Δημήτρης Τσάλτας) αυτής της ημιδιαδραστικής σύνθετης παράστασης. Η ομάδα «Ιππόκαμπος» και ο σκηνοθέτης Γιώργος Σίμωνας προτείνουν, με αυτήν την παράσταση, που θα πραγματοποιηθεί στο «Ονειροδρόμιο» (Αγαθάρχου 4-6, Ψυρρή) στις 29/11-1/12 και 6-8/12, έναν διαφορετικό τρόπο θέασης, όπου θα έχει την ευκαιρία να συνυπάρξει μέσα στην ατμόσφαιρα του έργου και να μοιραστεί την εμπειρία της πραγμάτωσής του.

  • «Φτου κακά!» στην Κυψέλη

Έναν σκληρό κωμικό, αλλά ταυτόχρονα πολύ τρυφερό μονόλογο, παρουσιάζει από σήμερα τα μεσάνυχτα στο Studio Κυψέλης ο Γιάννης Τραμπίδης, συγγραφέας και σκηνοθέτης της παράστασης Φτου κακά! Πρωταγωνίστριά της μια καθημερινή μεσόκοπη γυναίκα (που ενσαρκώνει η Λαμπρινή Λίβα), που βιώνει τα αδιέξοδα της σύγχρονης ζωής, επιχειρώντας να ξεχαστεί χωρίς… να ξεχάσει. Τα σκηνικά σχεδίασε η Ζωή Γεωργίου και τα κοστούμια ο Νίκος Καλαϊτζίδης, ενώ τη μουσική επιμελήθηκε η Up Team.

Ερωτας στο τρένο

  • Ιστορίες ιδανικής αγάπης, γεµάτες περιπέτειες, ροµαντισµό, ασυγκράτητα πάθη εκτυλίσσονται στις «Αισθηµατικές νουβέλες δρχ. 35» που παρουσιάζονται στο 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης των Εκδόσεων Καστανιώτη (Θεµιστοκλέους 104, Εξάρχεια, τηλ.210-3826.185) στις 21.30. Με τους Γεωργία Τσαγκαράκη, Αγγελίτα Τσούγκου, Κωνσταντίνο Κακούρη.

* «Ακρόπολις, Reconstruction», µία παράσταση βασισµένη στο έργο του Στανίσλαβ Βισπιάνσκι που κάνει πρεµιέρα στο Θησείον, Ενα Θέατρο για τις Τέχνες (Τουρναβί του 7, τηλ. 210-3255.444) στις 20.30. Η σκηνοθεσία και η δραµατουργική επεξεργασία είναι του Μιχαήλ Μαρµαρινού. Παίζουν: Θεοδώρα Τζήµου, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Αγγελική Δηµητρακοπούλου, Λάµπρος Φιλίππου, Τατιάνα Πίττα, Γιώργος Κριθάρας, Γιώργος Χριστοδούλου.
* Ολοκληρώνονται (στις 16 Μαΐου) οι παραστάσεις του έργου «Το κολιέ της Ελένης» στο Τρένο στο Ρουφ (Σιδηροδροµικός Σταθµός Ρουφ, οδός Κωνσταντινουπόλεως, τηλ. 210-5298.922) στις 21.00. Σκηνοθετεί και παίζει η Τατιάνα Λύγαρη. Μαζί της εµφανίζονται οι Βαγγέλης Ρόκκος, Ανατολή Αθανασιάδου.
* Οι παραστάσεις του έργου «L’ Αmante Αnglaise» («Η αγγλίδα ερωµένη») της Μαργκερίτ Ντιράς συνεχίζονται στο Θέατρο Σηµείο (Χαριλάου Τρικούπη 10, όπισθεν Παντείου Πανεπιστηµίου, τηλ. 210-9229.579). Σκηνοθετεί και παίζει ο Νίκος Διαµαντής. Μαζί του εµφανίζονται οι Ιωάννα Μακρή, Γεράσιµος Δεστούνης.
* «Το σπίτι της κούκλας» του Ερρίκου Ίψεν παρουσιάζεται στο Studio Μαυροµιχάλη (Μαυροµιχάλη 134, τηλ. 210-6453.330) σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη. Παίζουν: Μαρία Μακρή, Δέσποινα Πόγκα, Λεωνίδας Χρυσοµάλλης, Αντώνης Ραµπαούνης, Βασίλης Βλάχος.

«Βίοι Αγίων» στο θέατρο «Θησείον» – του Μιχαήλ Μαρμαρινού…

«Βίοι ανθρώπων», στο «Θησείον»

Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός στο θέατρο «Θησείον» στις 22/2 ανεβάζει το β΄ μέρος της παράστασης «Βίοι Αγίων». Η ησυχία και η μουσική του σιωπηλού α΄ μέρους, που παρουσιάστηκε σαν «προσευχή», σαν «άσκηση» στο παραμικρό των αισθήσεων, «κοινώνησαν» στους θεατές μια αμυδρή υποψία για τις εικόνες που σεβαστικά ακολουθούν. Στο β΄ μέρος, με τίτλο «Βίοι (Ζωές) Αγίων», γύρω από ένα τραπέζι κάθονται άνθρωποι που δεν είναι ούτε άγιοι. Δεν έχει σημασία ποιοι είναι. Ούτε γιατί ήρθαν. Ούτε πού πάνε. Δεν έχουν ονόματα. Ολα τα πρόσωπα είναι φωνές ή αναμνήσεις. Είναι βίοι, ζωές, παραδείγματα ανθρώπων. Ιδέα, σύλληψη, σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινός. Δραματουργική επεξεργασία Μιχαήλ Μαρμαρινός – Μυρτώ Περβολαράκη, σε συνεργασία με τον ποιητή Νίκο Παναγιωτόπουλο. Μουσική σύνθεση Δημήτρης Καμαρωτός. Σκηνογραφία Kenny MacLellan. Κοστούμια Ντόρα Λελούδα. Φωτισμοί Γιάννης Δρακουλαράκος. Παίζουν: Μελίνα Αποστολίδου, Σμαρώ Γαϊτανίδου, Γιώργος Κριθάρας, Αλεξάνδρα Παυλίδου, Θοδωρής Πολυζώνης, Αλκυόνη Πολυζώνη, Θεοδώρα Τζήμου.