Category Archives: Θέατρο Αλκυονίς

Κάθε παράσταση είναι ένα διαφορετικό στοίχημα

  • «Χορηγός μας είναι μόνο το κοινό και επιχορήγησή μας το εισιτήριό του. Με τη γυναίκα μου σφίγγουμε τα δόντια στις δυσκολίες και συνεχίζουμε. Η αγάπη του κόσμου είναι αυτή που μας εμψυχώνει»!

Mετράει σαράντα χρόνια στο σανίδι, ενώ τα μισά από αυτά τα έχει περάσει στην «έδρα» του, το θέατρο «Aλκυονίς», σκηνοθετώντας και πρωταγωνιστώντας σε έργα του κλασικού αλλά και του σύγχρονου ρεπερτορίου που έχουν κερδίσει κοινό και ειδήμονες. O Γιώργος Mεσσάλας φέτος τον χειμώνα «χτυπά» με τρεις παραγωγές στο εν λόγω θέατρο, που είναι το δεύτερο σπιτικό του.

Κάθε παράσταση είναι ένα διαφορετικό στοίχημα

«Μπορεί οι καιροί να είναι πλέον πολύ δύσκολοι, μα πιστεύω ότι δεν πρέπει να κάνει εκπτώσεις κανείς αλλά να δίνει στο κοινό ό,τι περισσότερο μπορεί. Eτσι, παρουσιάζουμε τον «Eπιθεωρητή» του Γκόγκολ, το «Kάτω από τη σκάλα» του Nτάιερ και για 11η χρονιά το «Hμερολόγιο ενός τρελού» του Γκόγκολ. Δεν νομίζεις ότι πρέπει να μπω στο βιβλίο Γκίνες για το ότι παρουσιάζω έντεκα χρόνια έναν μονόλογο με τόση επιτυχία;».

Γελά κι ας κουβαλά μια πίκρα βαθιά για το ότι δεν έχει την παραμικρή βοήθεια από την πολιτεία. «Xορηγός μας είναι μόνο το κοινό και επιχορήγησή μας το εισιτήριό του. Mε τη γυναίκα μου, την καλή ηθοποιό Nτένη Θεμελή, σφίγγουμε τα δόντια στις τόσες δυσκολίες και συνεχίζουμε ακάθεκτοι με αγάπη μεγάλη για το θέατρο. Yπάρχουν φορές που νιώθουμε να μην αντέχουμε πια, που κουραζόμαστε, αλλά η αγάπη του κόσμου είναι που μας εμψυχώνει και μας γεμίζει με δύναμη! Φεύγοντας από το θέατρο διαβάζουμε στο βιβλίο θεατών τα όσα υπέροχα μας γράφουν και παίρνουμε μεγάλο κουράγιο…».

Eχει μόνο ένα ρεπό την εβδομάδα, κάθε Tετάρτη, αλλά και τη μέρα αυτή ασχολείται με τα του θεάτρου. Mπορεί να βρίσκεται κοντά στα σαράντα χρόνια στο σανίδι, δεν σταματάει όμως να κάνει σχέδια και να ονειρεύεται ρόλους. «Θέλω να παίξω τον «Bασιλιά Ληρ» του Σαίξπηρ -αυτό είναι ένα μεγάλο όνειρο ζωής- και θέλω να του δώσω σάρκα και οστά. Aρκεί να βρεθούν τα χρήματα και να έχω δύναμη…».

O γιος του, Aλέξανδρος, όταν τον ακούει να γκρινιάζει για το βάρος που φέρει, του λέει: «Σε βλέπω και πετάς, άστα αυτά».Tι απαντά ο ίδιος; «Eίναι αλήθεια ότι στη σκηνή «πετάω». Ξεχνώ και την κούραση και την απογοήτευση που ο κόσμος δεν έχει πια λεφτά για να έρθει στο θέατρο όπως παλιά».

Ποια η θέση του πάνω στο ερώτημα-σίριαλ «είναι ή όχι ηθοποιός η Ζέτα Mακρυπούλια»; «Eίναι αναιδείς οι επιθέσεις που της έγιναν. Aκομψες αλλά και άδικες. Eίναι ένα πανέμορφο πλάσμα, με λάμψη και με προσόντα και στέκεται μια χαρά στη σκηνή, γιατί να της κάνουν τέτοιες επιθέσεις; Γιατί έκανε φωτογραφήσεις με μαγιό; Γιατί γδύνεται; Γιατί δεν γδύνεται σε κάθε του παράσταση ο Xρήστος Λούλης; Kαι εγώ γδύνομαι στον «Tρελό» μου, μήπως δεν είμαι και εγώ… ηθοποιός»;

Φροντίζει τα πάντα και τα ελέγχει με προσοχή. Tο τηλέφωνο, το ταμείο και την καθαριότητα, το βεστιάριο, και περιμένει τους ηθοποιούς του για μία ακόμα παράσταση. «Κάθε παράσταση είναι και ένα διαφορετικό «στοίχημα» και όσα χρόνια και αν περάσουν με αφορά και με κεντρίζει να τα κερδίζω και να βάζω καινούργια, ανεβάζοντας ψηλότερα τον πήχη».

Και η τηλεόραση; «Αχ αυτή η τηλεόραση, που μετατρέπει τα τίποτα σε κάτι! Βλέπεις διάττοντες αστέρες να έρχονται, να κάνουν εξώφυλλα, να θορυβούν και την επόμενη χρονιά δεν υπάρχουν καν. Πόσα τίποτα έχουν μαζευτεί στην τηλεόραση! Σε όλες τις ζώνες δε, όχι μόνο στη μεσημεριανή, όπως παλιότερα. Είναι επικίνδυνη η τηλεόραση.Τον τρελαίνει τον κόσμο (της). Ακόμα και τους δημοσιογράφους- παρουσιαστές των δελτίων. Αν δεν τους πεις αυτό που θέλουν, χάθηκες. Σε…εξαφανίζουν»!

Από τς ελάχιστες τηλεοπτικές παραγωγές που παρακολουθεί είναι «Το Νησί». «Το βλέπω με μεγάλο ενδιαφέρον κι είναι από τις λίγες σειρές που μπορώ να δω. Εχει γερό σενάριο,καλή σκηνοθεσία, εξαιρετικούς ηθοποιούς και, κυρίως, δεν προσβάλλει τον κόσμο, όπως πολλά άλλα κατασκευάσματα και υποπροϊόντα που κατέκλυσαν το γυαλί. «Το Νησί» σέβεται τον θεατή και αυτό το νιώθει αυτός, εξού και το αγκαλιάζει με τόσο μεγάλη θέρμη».

Οσο για τις τούρκικες σειρές… «Δεν μπορώ, δεν αντέχω. Εχουν μια αισθητική, ωραίες φάτσες, αλλά δεν μπορώ με τίποτα να ακούω αυτήν τη γλώσσα. Στην Ελλάδα είμαστε κι αντί να ακούμε ελληνικά, ακούμε τούρκικα!» Πιστεύει ότι τα κανάλια πρέπει να στραφούν και πάλι στις ελληνικές σειρές. Του αρέσουν πολύ «Τα Μυστικά της Εδέμ».

Ο ίδιος έχει να κάνει χρόνια τηλεόραση, από την καθημερινή σειρά του Mega «Χαραυγή». Θα επέστρεφε σε αυτήν μόνο αν του γινόταν μια πρόταση δελεαστική. «Αλλιώς γιατί να γυρίσω; Για να πω ότι είμαι και εγώ στην τηλεόραση;Είμαι στο θέατρο,στο δεύτερο σπιτικό μου κι αυτό μου αρκεί. Αν έρθει μια πολύ καλή πρόταση για το γυαλί θα ενδώσω, αλλά μόνο τότε και όχι για κάποια που δεν με αφορά.

  • Επί σκηνής
  • Τρεις παραστασεις παρουσιάζει ο Γιώργος Μεσσάλας στο θέατρο «Αλκυονίς». Την καυστική σάτιρα «Ο Επιθεωρητής» του Γκόγκολ κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, το «Κάτω από τη σκάλα» του Ντάιερ τις Τρίτες και για 11η χρονιά το «Ημερολόγιο ενός τρελού» του Γκόγκολ κάθε Πέμπτη.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΖΙΩΤΗΣ, ΕΘΝΟΣ, 22/02/2011

Advertisements

Τόπος Αλλού: «Πέρασμα», Αλκυονίς: «Ο επιθεωρητής» του Γκόγκολ, Δίπυλον: «Ολα είναι πόλεμος»

«Πέρασμα» στο «Τόπος Αλλού»

Ξεκίνησαν στο Θέατρο «Αλκυονίς», οι παραστάσεις του έργου «Ο επιθεωρητής» του Νικολάι Γκόγκολ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μεσσάλα και σε μετάφραση – ελεύθερη απόδοση Ντένης Θεμελή. Στο κλασικό αριστούργημα του κορυφαίου Ρώσου δραματουργού, που πρωτοπαίχτηκε στην Αγία Πετρούπολη το 1836, και αποτέλεσε μια άγρια σάτιρα του τσαρικού γραφειοκρατικού απολυταρχισμού. Σε μια επαρχιακή πόλη στα βάθη της Ρωσίας, οι αρχές του τόπου νομίζουν από παρεξήγηση πως ο νεαρός Χλιεστακόφ είναι ο αναμενόμενος κρατικός Επιθεωρητής από την πρωτεύουσα. Οταν τον επισκέπτονται αρχίζουν να επιδίδονται σε ένα πρωτοφανές πανδαιμόνιο από κολακείες, αλληλοκατηγορίες και αυτοεξευτελισμούς. Στην καλοκουρδισμένη αυτή φάρσα στηλιτεύεται η διαφθορά του λαού από την Εξουσία και δείχνεται πως, όσο μεγαλώνει η κρατική απολυταρχία, τόσο μικραίνει η συνείδηση του ανθρώπου. Σκηνικά: Βασίλης Τσιντσικώφ. Κοστούμια: Γιώργος Μεσσάλας. Φωτισμοί: Σοκόλ Τομτσίνι. Παίζουν: Γιώργος Μεσσάλας, Ντένη Θεμελή, Πάνος Χατζηκουτσέλης, Μαρία Διακουμάκου, Στέργιος Αποστολίνας και Σωτήρης Βάγιας.

  • Ο Θεατρικός Οργανισμός «ΑΙ-ΩΡΕΣ» παρουσιάζει από τις 10/1, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στην κεντρική Σκηνή του θεάτρου «Τόπος Αλλού» το έργο «Πέρασμα» της Ρεζά ντε Βετ, σε μετάφραση-σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου. Σκηνικά: Δημήτρης Μπογδάνος. Κοστούμια: DuyguOzturk. Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη. Παίζουν: Χαρά Κονταξάκη, Βίκυ Κυριακίδη, Θανάσης Κουρλαμπάς, Εφη Κόντα.
  • Στο «ΔΙΠΥΛΟΝ» παρουσιάζεται η παράσταση «Ολα είναι πόλεμος» βασισμένο στο έργο «Τρωίλος και Χρυσηίδα» του Σαίξπηρ. Μία μαύρη σάτιρα με καυστικό χιούμορ που ξεκινάει και κατεδαφίζει τα πάντα στο πέρασμά της, πολιτικούς, στρατηγούς, ήρωες, φιλίες και φυσικά έρωτες. Στην παράσταση βλέπουμε έξι στρατιώτες να βάζουν μπουρλότο με την εφευρετικότητά τους στην έννοια του πολέμου. Σκηνοθεσία – Εικαστική διαμόρφωση: Ράια Μουζενίδου. Μουσική: Μάριος Στρόφαλης. Παίζουν: Πάνης Καλοφωλιάς, Θόδωρος Κανδηλιώτης, Μιχάλης Κωνσταντινίδης, Σαράντος Κωτσιόπουλος, Θανάσης Μπουρλιάσκος, Παναγιώτης Σούλης.

Γιώργος Μεσσάλας: «Ο Εμπορος της Βενετίας» του Σέξπιρ, «Ο τρελός» του Γκόγκολ

Δύο έργα, μια σκηνή
Της ΕΦΗΣ ΜΑΡΙΝΟΥ
Επί εννέα συναπτά έτη ο Γιώργος Μεσσάλας υποδύεται τον τρελό… Και δεν φτάνει «Ο τρελός» του Νικολάι Γκόγκολ, αλλά στο ρεπερτόριο του θεάτρου «Αλκυονίς» έχει εντάξει κι ένα έργο του Σέξπιρ. Ο ίδιος σκηνοθετεί και παίζει τον «Εμπορο της Βενετίας», σε μετάφραση Τάσου Ρούσσου. Μαζί του στη σκηνή οι Ν. Θεμελή, Π. Σπιλιόπουλος, Σ. Βάγιας, Μ. Διακουμάκου, Γ. Τριβέλλας, Σ. Αποστολίνας, Β. Κυρίτση, Γ. Λιακάκος.
Η υπόθεση, καθόλου τυχαία, διαδραματίζεται στη Βενετία, έναν τόπο μυθικό για τους Ελισαβετιανούς του 1600. Μια πόλη χτισμένη πάνω στο νερό, γεμάτη θέλγητρα και ξέγνοιαστη ζωή. Στο ξακουστό λιμάνι της καράβια από τα πέρατα του κόσμου πάνε κι έρχονται φορτωμένα χιλιάδες εμπορεύματα. Οι απελευθερωμένοι Βενετσιάνοι διασκεδάζουν, ερωτεύονται και μεταμφιέζονται σ’ ένα ασταμάτητο καρναβάλι.

Μέσα σ’ αυτό το τοπίο η Πόρσια αποφασίζει ποιος θα είναι ο σύζυγός της δοκιμάζοντας τους υποψηφίους σ’ ένα παράξενο παιχνίδι με τρία μυστηριώδη κουτιά. Ο Βασάνιο αναζητεί δανεικά, που βρίσκει χάρη στη μεσολάβηση του επιστήθιου φίλου του. Ο Σάιλοκ, ένας εβραίος έμπορος, χωρίς δικαίωμα αγοράς γης και με