Category Archives: Θέατρο Αγγέλων Βήμα

Stephen Temperley «Μαντάμ Φλο»

«Μαντάμ Φλο», στο «Αγγέλων Βήμα»

Το έργο του Stephen Temperley «Μαντάμ Φλο», παρουσιάζει το «Αγγέλων βήμα», σε μετάφραση Μαργαρίτας Δαλαμάγκα – Καλογήρου. Παίζουν: Αντιγόνη Βαλάκου, Γιώργος Χρανιώτης. Σκηνοθεσία: Γιώργος Καραμίχος. Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης. Κοστούμια: Ελενα Παπανικολάου. Μουσική διδασκαλία – Πιάνο: Μάτα Κατσούλη. Τα ρεσιτάλ της, όλα sold-out. Η ίδια, γυναίκα – θρύλος. Είχε πλούτη, κοινωνική θέση και μια τρελή επιθυμία να διακριθεί στο κλασικό τραγούδι. Είχε και τον νεαρό πιστό της ακομπανιατέρ και φύλακα – άγγελό της. Τα είχε όλα. Εκτός από φωνή… Η ιστορία πέρα για πέρα αληθινή. Νέα Υόρκη, 1934. Η εξηνταπεντάχρονη κυρία Florence Foster Jenkins, αλλιώς «Madame Flo», «η πιο παράφωνη γυναίκα στον κόσμο», προσλαμβάνει τον τριαντάχρονο πιανίστα και συνθέτη, μεξικανικής καταγωγής, για να την ακομπανιάρει στα φιλανθρωπικά ρεσιτάλ της, ενώπιον της υψηλής κοινωνίας της μεγαλούπολης. Ετσι ξεκινάει μια τρικυμιώδης, τραγελαφική, κωμικοτραγική συνεργασία, που κρατάει δώδεκα ολόκληρα χρόνια, μέχρι το θάνατό της. Σ’ αυτό το διάστημα, η μεν Μαντάμ Φλο δεν παύει να πιστεύει ακράδαντα ότι είναι μια εξαίρετη και επιτυχημένη αοιδός, ο δε συνθέτης δεν παύει να αγωνίζεται για να την κρατήσει μακριά από την αλήθεια, ότι, δηλαδή, οι ακροατές και τα πλήθη που αγοράζουν τους δίσκους της απλώς γελάνε μαζί της.

Advertisements

Μια γηραιά κυρία, σύγχρονο τέρας…

«ΕΝΑΤΟΣ ΓΑΜΟΣ» ΣΤΟ «ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ»

Μαύρη φάρσα για την κοινωνική διαφθορά και την απληστία είναι το έργο της Λείας Βιτάλη, που συνομιλεί με το αριστούργημα του Ντίρενματ

Η Μαίρη Νάνου υποδύεται την Κλάρα Τσαχανασιάν, στον «Ενατο γάμο»

Η Μαίρη Νάνου υποδύεται την Κλάρα Τσαχανασιάν, στον «Ενατο γάμο»

Ξέρετε γιατί πτωχεύσαμε; Γιατί πίσω από αυτό κρύβεται η Κλάρα Τσαχανασιάν! Το σύγχρονο τέρας. Μια γυναίκα 115 ετών, που έχει την εξουσία όλου του κόσμου στα χέρια της. Ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις, εξαγοράζει τράπεζες, διαχειρίζεται τα πετρέλαια, αγοράζει χώρες, δολοφονεί συζύγους και εραστές. Και την ίδια στιγμή ετοιμάζει με τρυφερότητα τον «Ενατο Γάμο» της με έναν… νεκρό! Ο «Ενατος Γάμος» αποτελεί μια συνομιλία με το αριστούργημα του Φρίντριχ Ντίρενματ «Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας».

Η συγγραφέας του έργου, Λεία Βιτάλη, παίρνει την ηρωίδα Κλάρα Τσαχανασιάν από εκεί που την άφησε ο Ντίρενματ, για να τη φέρει στη σημερινή πραγματικότητα και να συνεχίσει την επικίνδυνη πορεία της δημιουργώντας μια μαύρη φάρσα για τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα του άκρατου καταναλωτισμού, της κοινωνικής διαφθοράς και της απληστίας. Συνέχεια

Η Αυλή

Κάποιοι άνθρωποι ζούνε έξω απ’ την Αυλή. Ζούνε έξω απ’ τον ‘παράδεισο’, στα πέριξ, στα απόβλητα. Είτε από επιλογή τους, είτε γιατί εκδιώχθηκαν. Εκτός της οργανωμένης κοινωνίας όπου τα πάντα ελέγχονται. Ζούνε στα περίχωρα ενός παντοδύναμου κράτους που αστυνομεύει τα πάντα σαρκάζοντας τη ζωή, χωρίς ίχνος σεβασμού στο διαφορετικό, στην ετερότητα, θάβοντας κάθε ελευθερία σκέψης και δράσης, παραπλανώντας με ψεύτικες ανάγκες και χρωματιστά περιτυλίγματα την ατομική αυτοδιαχείριση, μετατρέποντας τήν προσωπική ευθύνη κάθε ατόμου σε συλλογική ανευθυνότητα.

Έξω, λοιπόν, απ’ την Αυλή. Έξω απ’ αυτόν τον περιχαρακωμένο τόπο εγκλεισμού, μακριά ακόμα κι απ’ τα περίχωρά της, στο απώτατο σημείο της που κι η ίδια η πόλη δεν θέλει να ξέρει, στα σκουπίδια της, βιώνουν την ελευθερία τους ο Πέπε και ο Θάνος, τα δύο απ’ τα τρία πρόσωπα του έργου. Ζουν με τα απαραίτητα, έχουν περιορίσει τις ανάγκες τους στο ελάχιστο, τρώνε ό,τι βρούνε, μετρούν και ξαναμετρούν τις ημέρες ειρήνης, ψάχνουν να βρούν τις Κυριακές που έχουν καταργηθεί, αναρωτιούνται αν μπορούν να κάνουν έρωτα ή αν ακόμα απαγορεύεται και σχολιάζουν περιπαικτικά τις κάθε είδους απαγορεύσεις που τους έχει επιβάλλει, ακόμα και εδώ, εκτός Αυλής, στο περιθώριο, η κρατική εξουσία. Μέχρι που εμφανίζεται το τρίτο πρόσωπο του έργου, ξεθάβεται κάτω απ’ τα βουνά των σκουπιδιών, αυτός που δεν έχει όνομα, αυτός που τον φωνάζουν, ο Ένας. Εκδιωχθείς βίαια απ’ την Αυλή ως μη αναγκαίος και παραγωγικός, προσπαθεί με κάθε τρόπο να προκαλέσει τον οίκτο. Παγιδευμένος στην αυτολύπηση, αλλά και χρησιμοποιώντας την με τρόπους πονηρούς, φαινομενικά κερδίζει, ουσιαστικά τού χαρίζεται γενναιόδωρα, ένα κομμάτι ψωμί κάθε φορά.

Μακριά από κάθε είδους ένταξη, ο Πέπε, ο Θάνος και ο Ένας, ζούνε ανάμεσα στα απόβλητα της κοινωνίας, εν δυνάμει ελεύθεροι, μέσα στην ατελείωτη σκουπιδοπαραγωγή της, εκεί που τις περισσότερες φορές, αν αφουγκραστεί κανείς, αν θέλει να δει προσεχτικά, βρίσκει ανάμεσα στους τόνους σκουπιδιών και ένα σωρό πεταμένους ανθρώπους.

Η «Αυλή» είναι το τέταρτο κατά σειρά έργο του Spiro Scimone. Το 2004 βραβεύτηκε με το βραβείο «Ubu», καλύτερου ιταλικού νέου έργου. Στην Ελλάδα ανεβαίνει για πρώτη φορά. Πρόκειται για ένα κείμενο μεγάλης αλήθειας και ταυτόχρονα απόλυτου σουρεαλισμού. Η υπόκωφη μουσικότητα των διαλόγων του Ιταλού συγγραφέα από τη Μεσσήνη έχει ξεκάθαρη αναφορά στην παρούσα πολιτική κατάσταση. Απογυμνώνει ολοκληρωτικά τα θύματά της, επιτρέποντάς τους μόνο την ελπίδα στην αντίσταση. Γελάει κανείς μα δεν παύει να σκέφτεται.

Συντελεστές:

  • Μετάφραση: Πέτρος Νάκος
  • Σκηνοθεσία – Σκηνικά – Κοστούμια: Κοραής Δαμάτης
  • Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα
  • Παίζουν οι: Κοραής Δαμάτης, Όθωνας Μεταξάς, Γιάννης Δρίτσας
  • Για τις ανάγκες της παράστασης, έχουν προστεθεί κείμενα του Κοραή Δαμάτη.

Αγγέλων Βήμα

  • Σατωβριάνδου 36, Αθήνα (Ομόνοια)   Τηλ: +302105242211

Τιμές: Είσοδος 10 – 20 ευρώ

Ζωζώ Σαπουντζάκη: «Εχω πολύ μέλλον ακόμη»

  • Βγαίνει σήμερα στη σκηνή με εντυπωσιακά φορέματα- πάντα με σκίσιμο στο πόδι- και ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει… πού; Στη δεκαετία του ΄50, του ΄60, του ΄70; Η «βασίλισσα της νύχτας» αφηγείται τραγουδιστά μια «Ζωή σαν παραμύθι»

«Βάλτε φωτογραφίες μου απ΄ το τώρα. Αν είναι να βάλετε παλιές, καλύτερα να μην κάνουμε συνέντευξη», διευκρινίζει η Ζωζώ Σαπουντζάκη στον νεαρό συντάκτη λάιφσταϊλ περιοδικού λίγο μετά την πιο ιδιαίτερη συνέντευξη Τύπου που έχω ποτέ παρακολουθήσει.

Η «Βασίλισσα της νύχτας» έχει δίκιο. Ετσι κι αλλιώς, δεν αποτελεί ρετρό ηρωίδα της χρυσής εποχής της Finos Films και των θρυλικών κέντρων τύπου «Κομπαρσίτα», αλλά ζωντανή φιγούρα και της σημερινής νύχτας με επιλεγμένες εμφανίσεις, όπως αυτές που ξεκίνησε, υπό τον τίτλο «Ζωζώ… Ζωή σαν παραμύθι»- σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαλισσόβα.

Οδός Σατωβριάνδου, μεσημέρι. Το νεοκλασικό στο νούμερο 36 στεγάζει τον πολιτιστικό χώρο «Αγγέλων Βήμα». Εκεί είναι που τρυπώνει με μαύρο γυαλί, η γυναίκα που μεσουράνησε στο καλλιτεχνικό στερέωμα της Ελλάδας για πολλές δεκαετίες.

«Γεια σου, βασίλισσα!», φωνάζει με ενθουσιασμό ο τηλεοπτικός ρεπόρτερ μόλις η Ζωζώ Σαπουντζάκη εμφανίζεται για την ιδιαίτερη παρουσίαση-σόου.

Μαζί της η αχώριστη αδελφή της Βάσω. Πάντα στο πλευρό της. Μαζί ξεκίνησαν απ΄ τη Θεσσαλονίκη, αφού ήταν τα περίφημα Σαπουντζάκια, μετά κατέβηκαν στην Αθήνα, στην «Οαση» του Ζαππείου, και το νερό κύλησε στο αυλάκι της καλλιτεχνικής πορείας της Ζωζώς- νωρίτερα η αδελφή της τα παράτησε αφιερώνοντας τη ζωή της στον άντρα της πιλότο της Αεροπορίας.

Η παρουσίαση της Ζωζώς θυμίζει τελετουργία. Το πιάνο κάνει την εισαγωγή, τα φώτα χαμηλώνουν- αν και μεσημεράκι- και η ντίβα κάνει την εμφάνισή της με δαντέλα φόρεμα και πράσινο γουνάκι. Σε κάθε πρόζα εκείνη κοιτάει στα μάτια την αδελφή της που κάθεται στο πρώτο τραπέζι και ξετυλίγει κομμάτι- κομμάτι έναν περιπετειώδη βίο γεμάτο με συγκινήσεις και αποθέωση. Οι «Μοίρες» του Κραουνάκη, μια ρούμπα – με το απαραίτητο μπρίο- και κίνηση με το αθάνατο σχίσιμο στο πόδι τραβούν τα βλέμματα και τα φλας.

Ο κόσμος χειροκροτάει και η Ζωζώ ύστερα από μικρό διάλειμμα αλλάζει ρούχα. «Εχω κρατήσει όλη την γκαρνταρόμπα μου», μου λέει και φοράει κόκκινο γουνάκι και μαύρο φόρεμα. Ξεδιπλώνει την πιο λαϊκή πλευρά του ρεπερτορίου της- έχει τραγουδήσει από Σουγιούλ μέχρι Ζαμπέτα-, ενώ τα τραγούδια είναι λίγο πιο παραπονιάρικα, όπως το περίφημο «Το δικό σου αμάρτημα» του Γιάννη Πάριου. Σε υποφωτισμένο περιβάλλον, με πιάνο (ο Βασίλης Τσαντής) και στο μπουζούκι τον Στέλιο Τζανετή.

Το μίνι σόου τελειώνει και η Ζωζώ παίρνει θέση στο πιάνο. Περιοδικά, μεσημεριανάδικα, ρεπόρτερ τη ρωτούν για μια πορεία που ξεπερνάει τα 50 χρόνια και έχει ως σημείο εκκίνησης τη Θεσσαλονίκη στα τέλη του ΄40. «Τη στηρίξαμε όλη η οικογένεια απ΄ την αρχή», μου λέει η αδελφή της Βάσω, που μαζί τρύπωναν όταν ήταν παιδάκια από μια ξύλινη καγκελόπορτα και ξεσήκωναν τις κινήσεις του θιάσου των Παρασκευά Οικονόμου και Ζωζώς Νταλμάς στη Θεσσαλονίκη.

Αφήνεται να θυμηθεί την πολυετή πορεία της σε κέντρα, θέατρο, σινεμά, εξωτερικό, δισκογραφία που συνόψισαν και οι δύο βιογραφίες της- «Μια ζωή Ζωζώ» (Εκδ. Ορφέας) και «Βασίλισσα της νύχτας» (Εκδ. Λιβάνης). Που και οι δύο αποφεύγουν να αναφερθούν στο ζήτημα για το οποίο έγινε γνωστή- πέρα από τις παραστάσεις της- η Ζωζώ Σαπου ντζάκη: τη βίλα της Κινέτας και την «υπόθεση Πειραϊκή Πατραϊκή»…

Ξεκινάει σαν χείμαρρος: «Η ζωή μου είναι σαν παραμύθι, βγήκα πολύ μικρή και σε δύσκολα χρόνια, μόνο το ραδιόφωνο υπήρχε. Τότε έπρεπε να αξίζεις για να κρατηθείς. Και σήμερα δεν μπορεί να υπάρχω και να με χαίρεται ο κόσμος και να μην υπάρχει κάποιος λόγος γι΄ αυτό».

«Αν όλες οι γυναίκες ήταν σαν εσάς, θα είχε κλείσει ο “Ηondos”», της λέει ο οπερατέρ και εκείνη ξεσπάει σε γέλια. Κάθεται στο πιάνο σταυροπόδι. «Η ενέργεια δεν διδάσκεται», απα ντάει βαθαίνοντας- με το γνωστό της στυλ- τη φωνή της.

Σαν να κάνει φλας μπακ, αναπολεί: «Ξενύχτησα… Ομως η ζωή μου ήταν ήσυχη. Ζω στην Κινέτα (σ.σ. υπάρχει και οδός με το όνομά της), κολυμπώ πάντα, δεν καπνίζω, δεν πίνω, μόνο κανένα κρασάκι με φίλους. Το πρωί βγαίνω άβαφη, χαιρετάω τους γείτονες . Αυτή είναι η Ζωζώ».

Σας αντιστάθηκε κάποιος άντρας που να τον θέλατε; τη ρωτάμε.

«Δεν υπήρξε άντρας που να τον ήθελα και να μην υπέκυψε», έρχεται ακαριαία, με νάζι, η απάντηση. «Αν και οι περιπέτειες στη ζωή μου ήταν λίγες», προσθέτει. Ποιοι σας άρεσαν;

«Μου άρεσε ο Κούρκουλος, ο Φούντας… Σήμερα σπανίζουν οι άντρες».

Από τους νέους ηθοποιούς υπάρχει κάποιος που να σας αρέσει; «Μου αρέσει ο Γκιρ, ο Ρίτσαρντ, από ηθοποιούς» (σ.σ. πάντως ο Γκιρ γεννήθηκε το 1949…).

Γελάει πλατιά. Πάντα με νάζι: «Το ωραιότερο φλερτ που μου έκαναν; Κάποιος μου έστελνε κάθε μέρα λουλούδια και υπέγραφε ως Γιάννης Μ.. Κοιμόταν έξω απ΄ το σπίτι μου. Μια φορά ένα δαχτυλίδι το επέστρεψα σε έναν Αραβα. Δεν αγοράζεις μια γυναίκα».

  • «Το πόδι, κούκλα μου, ή το ΄χεις ή δεν το ΄χεις»

Τηλεοπτική ρεπόρτερ, όχι πάνω από 25 ετών, την πλησιάζει: «Θα ήθελα να φτάσω στην ηλικία σας και να έχω τέτοιο πόδι».

«Το πόδι, κούκλα μου, ή το ΄χεις ή δεν το ΄χεις. Δεν έχει να κάνει με την ηλικία». Πληρωμένη απάντηση.

«Δεν έχω κανένα μυστικό για την ομορφιά», συνεχίζει προς την ομήγυρη. «Κινούμαι πάντως πολύ».

Και πάλι αναμνήσεις: «Αγαπούσα τον Ντίνο Ηλιόπουλο και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο, ήταν τζέντλεμεν.

Οταν πέθανε ο άντρας μου, ο Ντίνος καθόταν στην άκρη της κουίντας και ντρεπόταν να με συλλυπηθεί».

Πίσω στην ντίβα Ζωζώ: «Ημουν το πρώτο μεροκάματο.

Εφυγα για Αμερική από μια μεγάλη ερωτική απογοήτευση και για να εκδικηθώ. Εκανα καριέρα και εκεί. “Τhis is Ζozo!”, έλεγαν στον δρόμο, έγινα γνωστή».

Κι έπειτα πάλι χείμαρρος:
«Ζω με την εποχή, μ΄ αρέσουν οι νέοι».

«Οι εποχές άλλαξαν. Μια φορά χόρευα στην “Αθηναία” απ΄ τις 3.00 έως τις 7.00 με έναν άνθρωπο και δεν τον ξαναείδα την επόμενη ημέρα. Αυτό δεν υπάρχει σήμερα».

«Αγάπησα πολύ τον δεύτερο άντρα μου, τον Ανδρέα. Εκανα δύο γάμους».

«Θα έπρεπε να ανοίξω σχολή επιθεώρησης και κίνησης. Εχω πολύ μέλλον ακόμη».

Μετά τη συνάντηση, δίπλα στο πιάνο:
Πώς χωράει σε ένα πρόγραμμα όλη η ζωή σας;

«Δεν χωράνε όλα. Ξεκίνησα από μικρή, δεν ήξερε κανείς ότι έχω τόσο μεγάλο ρεπερτόριο (έχω πει και Σουγιούλ, Μουζάκη, Πλέσσα, Ζαμπέτα, Κατσαρό, Ζακ Ιακωβίδη). Το “Αγάπη, που ΄γινες δίκοπο μαχαίρι” το πρωτοδισκογράφησα εγώ. Θα πω κάτι σε σένα και πρώτη φορά: κάποτε θέλω να ανεβάσω μια θεατρική παράσταση με όλα μου τα νούμερα απ΄ τις επιθεωρήσεις που έχω παίξει και με όλη μου την γκαρνταρόμπα».

Πού πιστεύετε ότι πρωτοτυπήσατε στη νύχτα;
«Εκανα μόδα την κίνηση με το μικρόφωνο μέσα στον κόσμο. Δεν υπήρχε ως τότε, οι τραγουδίστριες έστεκαν σαν κολόνες. Εγώ έκανα σόου πριν ανακαλυφθεί το σόου».

Και στην Αμερική;
«Και στην Αμερική μπορεί να υπήρχαν μεγάλες τραγουδίστριες, αλλά δεν υπήρχε το γκελ και η ζεστασιά. Αυτό που είχα εγώ και τους αναστάτωνα».

Ποιον θυμάστε από τότε;
«Γνώρισα τον Κάρι Γκραντ. Περπατούσε στην 5η Λεωφόρο με λευκό κοστούμι, εγώ είχα βγει απ΄ το “Ρlaza”, από μια συνάντηση με τον μεγάλο ατζέντη Τζον Γουντ και τον Φρανκ Σινάτρα. Εφυγα εγώ απ΄ το δωμάτιο. Ο Κάρι ήταν τόσο όμορφος, μαυρισμένος. Μου σφύριξε και μου φώναξε: “Very beautiful!”. Ντράπηκα, φορούσα ένα άσπρο ταγεράκι και πήγα δίπλα στο ξενοδοχείo “St Μoritz” όπου έμενα. Μου έχει μείνει η εικόνα του. Απ΄ το Λονδίνο μού έχει μείνει και ο Ρότζερ Μουρ. Χορέψαμε τσάμικο, ήταν γλυκύτατος και ευγενέστατος. Μου είπε πως τα μάτια μου μοιάζουν με αυτά της Νάταλι Γουντ».

Π οια η διαφορά της νύχτας τότε και σήμερα;
«Η μέρα με τη νύχτα. Ακόμη και ο κόσμος έχει αλλάξει.

Πάντως υπάρχουν ωραίες φωνές, όπως η Βίσση ή ο Ρουβάς, αλλά πολύ θόρυβος, βρε παιδάκι μου, δεν μπορείς να μιλήσεις, να απολαύσεις τον τραγουδιστή!» Και η κρίση;
«Μπορούν να έλθουν εδώ οι νέοι, δεν είναι ακριβά…

Ανησυχώ για τον κόσμο που ζει με 500 ευρώ. Είναι δράμα. Δεν πάμε καλά».

  • Του Δημήτρη Ν. Μανιάτη, ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010

info

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 23.30 και κάθε Κυριακή στις 22.00 μέχρι και τις 2 Ιανουαρίου η παράσταση «Ζωζώ… Ζωή σαν παραμύθι» στο «Αγγέλων Βήμα» (Σατωβριάνδου 36, τηλ. 210-5242.211).
Είσοδος: 20 ευρώ με ποτό

Επί σκηνής η ζωή της Ζωζώς Σαπουντζάκη


Την αυτοβιογραφική της μουσική παράσταση με τίτλο «Ζωζώ… Ζωή σαν παραμύθι», θα παρουσιάζει έως και τη δεύτερη μέρα του νέου χρόνου, η αιώνια ντίβα του ελληνικού κινηματογράφου, Ζωζώ Σαπουντζάκη. Η τραγουδίστρια – ηθοποιός παρουσίασε το μεσημέρι μικρό δείγμα της παράστασης, που θα «ανεβαίνει» κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, στο νεοκλασικό κτήριο της οδού Σατωβριάνδου (Αθήνα), «Αγγέλων Βήμα», έως και τις 2 Ιανουαρίου. Η αφήγηση επί σκηνής ξεκινά από τα παιδικά χρόνια τής καλλιτέχνιδας και βήμα – βήμα ξεδιπλώνει στιγμές από τη ζωή και την καριέρα της. Με συντροφιά της ένα πιάνο και ένα μπουζούκι, η αποκαλούμενη «βασίλισσα της νύχτας», Ζωζώ Σαπουντζάκη, διηγείται σε μία σπάνια προσωπική εξομολόγηση τις αναμνήσεις της και αποκαλύπτει σημαντικές στιγμές της καριέρας της με θεατρικά νούμερα και τραγούδια, που την καθιέρωσαν στο καλλιτεχνικό στερέωμα, επιδιώκοντας να παρασύρει το κοινό στα χνάρια των συναντήσεών της με όλες τις διασημότητες εκείνης της εποχής. Τη σύλληψη της ιδέας είχε ο Δημήτρης Μαλισσόβας, ο οποίος σκηνοθέτησε την παράσταση και τα κείμενα υπογράφουν ο ίδιος με τον Πάνο Μπρατάκο. Όπως δήλωσε η κ. Σαπουντζάκη, πήρε την παρότρυνση για την παράσταση, από τους θαυμαστές της, που επιθυμούσαν να τη δουν και πάλι στη σκηνή.

«Καρέκλες» για μάνα και κόρη

  • Μια πολυγραφότατη αλλά άγνωστη στην ελληνική σκηνή Βρετανίδα συγγραφέα, την Jean McConnell, προτείνει στο θεατρόφιλο κοινό ο Κοραής Δαμάτης, στην πρώτη φετινή του σκηνοθεσία στο «Αγγέλων Βήμα».

Επέλεξε γι’ αυτό τις Καρέκλες καταστρώματος, μια σειρά από μικρά θεατρικά έργα που τα συνδέει ο τόπος (διαδραματίζονται όλα σε κάποια παραθαλάσσια αγγλική λουτρόπολη) και οι πρωταγωνίστριές τους, δύο γυναίκες κάθε φορά, τις σχέσεις των οποίων διερευνά η συγγραφέας με ανατρεπτική δήθεν αφέλεια και σπαρταριστό χιούμορ.

Δέκα γυναικείοι χαρακτήρες, που κινούνται σε πολλαπλά επίπεδα και συγκρούονται μεταξύ τους, σχηματίζουν τα πέντε ντουέτα που θα καθίσουν κάθε φορά στις Καρέκλες καταστρώματος, ένα από τα οποία φέρνει επί σκηνής τη σχέση μάνας και κόρης: μιας μάνας καταπιεστικής (που θα ερμηνεύσει η Κάρμεν Ρουγγέρη) που, από ένα τυχαίο περιστατικό, αποκαλύπτεται ότι μεθοδευμένα στέρησε από την κόρη της (την οποία υποδύεται η Χριστίνα Κουλουμπή) τον μοναδικό άντρα που είχε αγαπήσει, προκειμένου να μείνει μαζί της και να την υπηρετεί. Η θυελλώδης συζήτηση των δύο γυναικών, μέσα από την οποία σταδιακά βγαίνει στο φως η αλήθεια, θα οδηγηθεί έτσι στη ρήξη, διαλύοντας τη νοσηρή ισορροπία της σχέσης τους.

Το ντουέτο αυτό δίνει την ευκαιρία στις δύο ηθοποιούς να υποδυθούν ένα ρόλο (μάνας και κόρης αντίστοιχα) που παίζουν και στην πραγματική ζωή, χωρίς ωστόσο μέχρι σήμερα να έχουν βρεθεί μαζί στη σκηνή, μολονότι και οι δύο έχουν πίσω τους μια πολύχρονη και επιτυχημένη πορεία στο θέατρο.

Στις Καρέκλες, που κάνουν πρεμιέρα αύριο το βράδυ στο «Αγγέλων Βήμα», θα καθίσουν ακόμη οι η Όλγα Τουρνάκη και η Χαρά Κεφαλά, ενώ ο Κωστής Τζανοκωστάκης ερμηνεύει έναν πλανόδιο ακορντεονίστα που, παρατηρώντας και σχολιάζοντας τα ζευγάρια των γυναικών λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος στις σκηνές του έργου.