Category Archives: Ευαγγελάτος Σπύρος

Φεστιβάλ «Στη σκιά των Βράχων» με τον Eπιθεωρητή του Γκόγκολ

207A9DDD9FCA8EEF33C7526A9EFFB43AΗ κωμωδία του Νικολάι Γκόγκολ σε σκηνοθεσία του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου και με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη στον πρωταγωνιστικό ρόλο κάνει μία στάση απόψε στο θέατρο Βράχων! Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης σαν άλλος…Επιθεωρητής, μαζί με τον Γιώργο Αρμένη (Έπαρχος), την Αριέττα Μουτούση, τον Μιχάλη Μητρούση, τη Δανάη Σκιάδη, τον Θόδωρο Κατσαφάδο, τον Θανάση Κουρλαμπά και έξι ακόμα ηθοποιούς, καταφτάνουν απόψε (16/7) στο Θέατρο Βράχων, στο πλαίσιο του ομώνυμου φεστιβάλ. Εκεί θα παρουσιάσουν μία από τις κορυφαίες κοινωνικές σάτιρες του παγκόσμιου δραματολογίου, τον «Επιθεωρητή» του Νικολάι Γκόγκολ σε σκηνοθεσία του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου. Συνέχεια

Advertisements

Πρόσκληση σε παρουσίαση λευκώματος για την ΛΗΔΑ ΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ


Την Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012, στις 8.μμ στη Στοά του Βιβλίου, θα παρουσιαστεί στο κοινό το βιβλίο του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου “ΛΗΔΑ ΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ..προς ύστατον φως…’’ (εκδόσεις ERGO). Πρόκειται για μία πολυτελή έκδοση που περιλαμβάνει 200 περίπου φωτογραφίες από το προσωπικό αρχείο του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου ο οποίος αφηγείται την κοινή πορεία τους στη ζωή και το θέατρο. Εκτός από τον συγγραφέα, θα μιλήσουν ο Κώστας Γεωργουσόπουλος και ο Δημήτρης Λιγνάδης. Αποσπάσματα από την έκδοση θα διαβάσει η Κατερίνα Ευαγγελάτου.

ΛΗΔΑ ΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Η Λήδα Τασοπούλου γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και εμφανίστηκε σχεδόν αποκλειστικά στο Αμφι-Θέατρο ερμηνεύοντας μεγάλους ρόλους του διεθνούς δραματολογίου όπως, ενδεικτικά, Ηλέκτρα, Οφηλία, Κασσάνδρα, Μαρία Στιούαρτ, Μεφιστοφελής στον “Φάουστ” ,Κατερίνα στο “Ημέρωμα Της Στρίγγλας”, Ιώ, Μήδεια, Ιφιγένεια, Λαβίνια στο “Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα’’, Μαρία στον “Βόιτσεκ”, Αρετούσα, Ιφιγένεια εν Ληξουρίω, Ελένη, Αγαύη, Κλεοπάτρα, Ανδρομάχη κ..ά.
Εμφανίστηκε σε περισσότερα από 30 φεστιβάλ του εξωτερικού αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές. Βραβεύτηκε με το βραβείο “Μαρίκα Κοτοπούλη”, για την ερμηνεία της Αγνής στο Ονειρόδραμα και με το Βραβείο Α’ Γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στη Θεοφανώ από την Eταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Διηύθυνε το Εργαστήρι Υποκριτικής για το Θέατρο και την Όπερα του Αμφι-Θεάτρου. Δίδαξε Υποκριτική στο Tμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Έφυγε από τη ζωή το 2005. Συνέχεια

Bρήκε στέγη στο Εθνικό

Μετά το «λουκέτο» του «Αμφιθεάτρου», βρήκε στέγη στο Εθνικό Θέατρο. Μπορεί ο σκηνοθέτης και δάσκαλος Σπύρος Ευαγγελάτος να έζησε φέτος μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του αφού «ξεσπιτώθηκε» από το (θεατρικό) του σπίτι, ωστόσο λίγο παρακάτω βρήκε μια πόρτα ανοιχτή.Αυτή της πρώτης κρατικής σκηνής, όπου καλείται να συνεργαστεί και να προσφέρει τις γνώσεις του και την πείρα μιας ζωής. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού, Γιάννης Χουβαρδάς, του ανέθεσε τη σκηνοθεσία ενός ελληνικού έργου. Θα ανεβάσει την επόμενη σεζόν τον «Βασιλικό» του Μάτεσι, καθώς το στίγμα των δύο επόμενων χρόνων για το θέατρο της οδού Αγίου Κωνσταντίνου είναι: «Ανοίγουμε το κεφάλαιο “Ελλάδα”». Συνέχεια

Ο Κιμούλης προβάρει τη στολή του Φιλοκτήτη

ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011

Τον ρόλο του Φιλοκτήτη στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή θα ερμηνεύσει το προσεχές καλοκαίρι ο Γιώργος Κιμούλης, προσθέτοντας έτσι ακόμη έναν σημαντικό ρόλο του αρχαίου δράματος στην πλούσια παραστασιογραφία του. Για την παράσταση, που θα παιχθεί εντός και εκτός Αθηνών, τη μουσική θα γράψει ο Μίκης Θεοδωράκης, σχεδόν δέκα χρόνια μετά τη «Λυσιστράτη», την όπερα που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 2002. Ο έλληνας συνθέτης άλλωστε έχει πλούσιο μουσικό έργο με θέμα την αρχαία τραγωδία- θέατρο, κινηματογράφος, όπερα. Τη σκηνοθεσία του «Φιλοκτήτη» ανέλαβε ο Σπύρος Ευαγγελάτος, τη μετάφραση ο Κ. Χ. Μύρης και τη σκηνογραφία ο Γιώργος Πάτσας.

Στον «Φιλοκτήτη» ο τραυματισμένος ήρωας παραμένει εγκαταλελλειμμένος στη Λήμνο για δέκα χρόνια, όσο διαρκεί ο Τρωικός Πόλεμος αλλά ο σύμφωνα με τον χρησμό δεν θα κυριεύσουν το Ιλιον αν δεν βοηθήσει το τόξο του Ηρακλής, το οποίος χάρισε, μετά τον θάνατό του, στον Φιλοκτήτη, μια που ήταν ο μόνος που μπορούσε να το λυγίσει. Ετσι ο Οδυσσέας και ο Νεοπτόλεμος επιστρέφουν και προσπαθούν να του το αποσπάσουν. Ο Φιλοκτήτης όμως αρνείται να το δώσει, καθώς δεν θέλει να συμφιλιωθεί με τους ανθρώπους που εγκατέλειψαν με τόση σκληρότητα. Κι εδώ ο από μηχανής θεός θα δώσει τη λύση και θα φέρει τη νίκη στους Αχαιούς.

Ο Γιώργος Κιμούλης έχει ήδη στο ενεργητικό του τον Οιδίποδα στον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή- και μάλιστα δύο φορές, με την Αννα Συνοδινού (1996) και τη Νόνικα Γαληνέα (2005) -, τον Κρέοντα στην «Αντιγόνη» το 2001 και τον Ετεοκλή στους «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου (2004). Ηταν ο Ορέστης στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη το 1998, καθώς και στην «Ιφιγένεια εν Ταύροις», το 1987. Ακόμη, έχει ερμηνεύσει τον Χρεμύλο στον «Πλούτο» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, το 1994. Στο πρόσφατο παρελθόν τον ρόλο του Φιλοκτήτη έχουν ερμηνεύσει ο Νικήτας Τσακίρογλου (2004) και ο Νίκος Κούρκουλος (1991). Ο «Φιλοκτήτης» πρωτοπαρουσιάστηκε στα Διονύσια το 409 π.Χ. κερδίζοντας το πρώτο βραβείο. Τη δική τους εκδοχή είχαν δώσει τόσο ο Αισχύλος όσο και ο Ευριπίδης, αλλά τα έργα τους δεν διασώθηκαν.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=378021&dt=14/01/2011#ixzz1AzxqtGFA

Ο «Οιδίποδας» Μαρκουλάκης

  • Ο πιο νέος Οιδίποδας στην ιστορία της Επιδαύρου ξεσήκωσε το κοινό. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης μπορεί φέτος να έγινε 40 ετών, κατάφερε όμως ως ο νεότερος Οιδίποδας να αποσπάσει τις καλύτερες κριτικές. Το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου και η εταιρεία Culture Factory πήραν τη σκυτάλη της Επιδαύρου με ένα από τα πλέον αγαπημένα έργα του αρχαίου θεάτρου, την τραγωδία του Σοφοκλή «Οιδίπους Τύραννος», σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου.

Πρόκειται για μια μεγάλη παραγωγή με πρωταγωνιστές τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη (Οιδίπους) και την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (Ιοκάστη), οι οποίοι πλαισιώνονται από ένα θίασο δεκατεσσάρων καταξιωμένων ηθοποιών.

Πολλοί ήταν οι επώνυμοι που βρέθηκαν την Παρασκευή στην Επίδαυρο για να παρακολουθήσουν τη σπουδαία παράσταση. Ανάμεσά τους, ο Σάκης Ρουβάς με την Κάτια Ζυγούλη, που μετά το τέλος της παράστασης βρέθηκαν στα καμαρίνια προκειμένου να δώσουν συγχαρητήρια στους πρωταγωνιστές και κυρίως στον Μαρκουλάκη, με τον οποίο εδώ και πολλά χρόνια τούς δένει στενή φιλία. Eκεί και ο διευθυντής ψυχαγωγικού προγράμματος του Mega Πέτρος Μπούτος.

Φαν της Επιδαύρου και η Ελενα Κούρκουλα με τον σύζυγό της Διονύση Παναγιωτάκη, αλλά και η ηθοποιός Βίκυ Βολιώτη. Το μοντέλο-ηθοποιός Μάρα Δαρμουσλή εθεάθη με τα μαλλιά της κοτσιδάκια, ενώ εκεί ήταν και ο κολλητός του Μαρκουλάκη, ο επιχειρηματίας Χρύσανθος Πανάς, με τη σύζυγό του Ελενα Σύρακα, όπως και ο βουλευτής Γιάννης Βούρος με τη σύζυγό του Λένα και τον γιο τους.

Ο «Οιδίπους Τύραννος» είναι ίσως το συνταρακτικότερο θεατρικό κείμενο της αρχαιότητας, από όσα μας έχουν διασωθεί. Ο άνθρωπος στέκεται αντιμέτωπος με τη μοίρα, αναμετριέται και συντρίβεται. Ομως η συντριβή του προβάλλει ένα αξεπέραστο μεγαλείο. Αμφισβητείται η αγαθότητα του Θείου και δεσπόζει η αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να δώσει απάντηση στα αιώνια μεταφυσικά ερωτήματα. Επιπλέον είναι ένα κείμενο με συναρπαστική πλοκή και αγωνιώδεις περιπέτειες.

Οι πρωταγωνιστές Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης και Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, με τον σκηνοθέτη Σπύρο Ευαγγελάτο και τον Γιάννη Βούρο.

  • ΣΑΣΑ ΣΤΑΜΑΤΗ, Espresso, Δευτέρα 12/7/10
    Φωτ.: ΗΛΙΑΣ ΚΟΥΤΟΥΛΟΓΕΝΗΣ

Ο Σοφοκλής νιώθει τρόμο, όχι ευλάβεια για το θείο

  • Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΙΔΑΛΗ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 6 Ιουλίου 2010
  • Η κλασική τραγωδία του Σοφοκλή «Οιδίπους Τύραννος» είναι το δεύτερο έργο που θα παρουσιαστεί στην Επίδαυρο (9 και 10 Ιουλίου). Μια παραγωγή του «Αμφι-θεάτρου», σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου, με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη ως Οιδίποδα και την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη ως Ιοκάστη.

Κ.  Μαρκουλάκης, Σπ. Ευαγγελάτος, Κ. Καραμπέτη: σκηνοθέτης και  πρωταγωνιστές

Κ. Μαρκουλάκης, Σπ. Ευαγγελάτος, Κ. Καραμπέτη: σκηνοθέτης και πρωταγωνιστές

Ο δημιουργός του «Αμφι-θεάτρου» Σπύρος Ευαγγελάτος μάς δίνει το στίγμα του έργου και της παράστασης.

  • Σε τούτη την τραγωδία του Σοφοκλή ο ήρωας βρίσκεται αντιμέτωπος με τη Μοίρα του, που τον συντρίβει;

«Είναι ο άνθρωπος αντιμέτωπος με το Αγνωστο. Ενας άνθρωπος με βίαια πάθη, σφραγισμένος με το αμάρτημα της αλαζονείας, που αναμετριέται με τις υπέρτατες, άλογες Δυνάμεις. Συντρίβεται. Ομως η συντριβή του προβάλλει τη δυνατότητα του ανθρώπου να κρούσει τις θύρες του Αγνώστου. Να επιδιώξει διάλογο με το Αρρητο».

  • Η έννοια του θείου στο έργο;

«Το θείον υπάρχει, αλλά η «λογική» του δεν ταυτίζεται με τις αρετές που του αποδίδουν οι θνητοί. Ανελέητο, κρατά το μυστικό του και εχθρεύεται τον ταπεινό που δοκιμάζει να υπεισέλθει στα Μυστήρια. Ο ύμνος για το θείον στο μεγαλούργημα του Σοφοκλή είναι ένα «ξόρκι» για την ακατονόμαστη συμπεριφορά του προς τον άνθρωπο. Τρόμος για την πιθανή τιμωρία του, όχι ένδειξη ευλάβειας. Στον Οιδίποδα του Σοφοκλή θα εναποθέταμε την ευθύνη να μας εκπροσωπήσει ως ανθρώπινο γένος».

  • Πού εστιάζει περισσότερο η σκηνοθεσία σας;

«Η παράσταση επιδιώκει να προβάλει κατά το δυνατόν τα βαθύτερα νοήματα του έργου. Η αισθητική είναι σύγχρονη τόσο στο σκηνικό,το οποίο σταδιακά διαλύεται, όσο και στα κοστούμια, αλλά και στη μουσική».

  • Πόσο διαφορετικός είναι σ’ αυτή την τραγωδία ο Σοφοκλής, σε σχέση με τον μεταγενέστερο «Οιδίποδα επί Κολωνώ», τον οποίο επίσης έχετε σκηνοθετήσει;

«Ο Οιδίπους Τύραννος είναι μια τραγωδία που τελειώνει χωρίς κάθαρση. Τελειώνει με στίγματα απόγνωσης και απελπισίας. Η κάθαρση έρχεται στο τέλος του Οιδίποδα επί Κολωνώ με τη λυτρωτική «ανάληψή» του».

  • Η λογική και η ευφυΐα βοηθούν τον ήρωα να λύσει το αίνιγμα της Σφίγγας και στη συνέχεια τον καταβαραθρώνουν. Αυτά τα δύο είναι δύναμη, αλλά και πηγή δεινών;

«Στο έργο αυτό ο Οιδίπους ψάχνει να βρει τον δολοφόνο του Λάιου και στο τέλος ανακαλύπτει ότι ο φονιάς είναι ο ίδιος. Είναι ένας χαρακτήρας πέραν της λογικής και της ευφυΐας, όπως έχω αναφέρει πιο πάνω».

  • Ο Οιδίπους βλέπει εξωτερικά κι είναι τυφλός εσωτερικά. Το αντίθετο συμβαίνει με τον τυφλό μάντη Τειρεσία. Συμβολίζει κάτι αυτή η διαφορά; Η εσωτερική γνώση από πού πηγάζει;

«Πηγάζει από την άλογη διαίσθηση, από την προσπάθεια επικοινωνίας με το Αγνωστο».

  • Στην εποχή μας μπορούμε να πούμε ότι έχουμε «τυφλωθεί» πνευματικά, αφού τα μάτια μας είναι αιχμαλωτισμένα από τους κομπιούτερ, τα κινητά, την τηλεόραση;

«Εχουν τυφλωθεί εκείνοι που είναι ώριμοι για να τυφλωθούν».

  • Η έλλειψη τιμωρίας σε εγκλήματα και ατασθαλίες των ισχυρών της εξουσίας στον σύγχρονο κόσμο, αλλά και στα ημέτερα εδάφη είναι εμφανέστατη. Καμιά σχέση με την αρχαία τραγωδία, όπου την ύβρη ακολουθεί η άτη και η δίκη. Τι δείχνει αυτό; Τραγικοί ήρωες δεν υπάρχουν στις μέρες μας;

«Αν εννοείτε εγκλήματα του κοινού Ποινικού Δικαίου, αυτά δεν χαρακτηρίζουν βέβαια ένα τραγικό πρόσωπο. Αλλωστε και η λέξη τραγωδία στην τρέχουσα ομιλουμένη και στη δημοσιογραφική γλώσσα έχει απολέσει τη σημασία της. Λέμε π.χ. «τραγωδία στην εθνική οδό το Σαββατοκύριακο, 25 νεκροί». Αυτοί οι νεκροί είναι θύματα ή κακοί οδηγοί. Δεν χάθηκαν στην αναμέτρησή τους με τα μεγάλα ερωτήματα του ανθρώπινου βίου».

Η παράσταση μετά την Επίδαυρο θα περιοδεύσει σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.

Info: Μετάφραση Κ.Χ. Μύρη, σκηνικά-κοστούμια Γιώργου Πάτσα, μουσική Γιάννη Αναστασόπουλου. Παίζουν επίσης οι Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Νικόλας Παπαγιάννης, Δημήτρης Παπανικολάου, Λευτέρης Πολυχρόνης, Βασίλης Πουλάκος, Βαγγέλης Ψωμάς, Τίνα Αλεξοπούλου, Μαρία Πανίδου, Ελένα Χατζηαυξέντη, Κώστας Ανταλόπουλος, Θανάλης Κουρλαμπάς, Σωτήρης Τσακομίδης.*

Αναμέτρηση με το άγνωστο

  • Είναι πατροκτόνος και αιμομείκτης, πατέρας και αδερφός των παιδιών του και σύζυγος της μητέρας του. Αυτό πληροφορείται ο βασιλιάς Οιδίποδας αναζητώντας τον δολοφόνο του Λαΐου, που σύμφωνα με τον δελφικό χρησμό μιαίνει τη Θήβα προκαλώντας καταστροφικό λοιμό. Ο ίδιος που ερευνά ως «αστυνομικός επιθεωρητής» το έγκλημα, αποδεικνύεται ότι είναι ο δολοφόνος.

Η  Καρυοφυλιά Καραμπέτη στο ρόλο της Ιοκάστης στον «Οιδίποδα Τύραννο».

Η Καρυοφυλιά Καραμπέτη στο ρόλο της Ιοκάστης στον «Οιδίποδα Τύραννο».

Το έργο του Σοφοκλή «Οιδίποδας Τύραννος» σκηνοθετεί ο Σπύρος Ευαγγελάτος την Παρασκευή και το Σάββατο στην Επίδαυρο. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης ερμηνεύει τον Οιδίποδα και η Καρυοφυλιά Καραμπέτη την Ιοκάστη. «Στο έργο κυριαρχεί η αναμέτρηση του Ανθρώπου με το άγνωστο μέσα από τις τρεις βασικές φάσεις της ανθρώπινης πορείας: γέννηση, έρωτας, θάνατος» λέει ο σκηνοθέτης. «Σ’ αυτή την ανελέητη διαδικασία δεν υπάρχουν ηθικές αρχές όπως θα ήθελαν ευσεβείς ή θεοσεβούμενοι. Και ο πιο σκληρός υλιστής όταν ατενίσει τον άναρχο, έναστρο ουρανό, το ασύλληπτο για το ανθρώπινο μυαλό σύμπαν, θα παραδεχτεί ότι υπάρχει μια ανώτερη δύναμη άσχετα με τις αμφίβολες και μη αποδείξιμες ηθικές αρχές που θέλουν οι άνθρωποι να της αποδίδουν. Το έργο έχει έντονο υπαρξιακό ενδιαφέρον, αλλά επειδή πρόκειται για θέατρο και όχι για φιλοσοφικό δοκίμιο, ο θεατής πρέπει να καταλάβει το κείμενο και να τον συναρπάσει, στην καλύτερη περίπτωση, το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα».

Κάποιοι πιστεύουν ότι ο Σ. Ευαγγελάτος επιμένει στο κλασικό ανέβασμα της τραγωδίας αρνούμενος τη σύγχρονη προσέγγιση.

«Απλώς κάποιοι πιστεύουν ότι το αρχαίο δράμα δεν συγκινεί το κοινό, ότι δεν είναι παραστάσιμο και ότι προέχει ο σκηνοθέτης του συγγραφέα. Αυτά για μένα είναι αφέλειες. Αλλά ο καθένας έχει τη γνώμη του. Υπάρχουν σκηνοθέτες που αντιλαμβάνονται τα κείμενα ως ζωντανούς οργανισμούς που αξιώνουν να προβληθεί στο μεγαλύτερο βαθμό το νόημά τους. Αλλοι πάλι ως αφορμή δεξιοτεχνικής επίδειξης σκηνοθεσίας. Αλλά ένας δεξιοτέχνης σκηνοθέτης, με ανάλογο μουσικό και φωτιστή, μπορεί να κάνει μια ωραιότατη παράσταση και με τον τηλεφωνικό κατάλογο… Τον Αισχύλο και τον Σοφοκλή δεν τον ανεβάζεις σα να είναι τίποτα. Εργα όπως ο Οιδίποδας ή η Ηλέκτρα δεν είναι ευεπίφορα σε παρεμβατικότητες. Αντί να τα διαλύσεις, σε διαλύουν».

  • «Τίποτα δεν ξεπερνιέται»

Ο Γιώργος Πάτσας κατασκεύασε ένα πατάρι σε σχήμα ρόμβου με καρέκλες ολόγυρα που αποτυπώνει την οικοδομημένη Εξουσία, που όμως σταδιακά διαλύεται. Τα κοστούμια δεν ανήκουν σε συγκεκριμένη εποχή, καλύπτονται όμως από ένα διαφανές υλικό που ο φωτισμός τού προσδίδει μια σουρεαλιστική αίσθηση. Ο Γιάννης Αναστασόπουλος γράφει τη μουσική, ενώ ανάμεσα στον 12μελή χορό συμμετέχουν και τρεις τραγουδίστριες, οι δύο εξ αυτών σοπράνο. Τους βασικούς ρόλους ερμηνεύουν οι Νίκος Αρβανίτης (Κρέων), Μάνος Βακούσης (Τειρεσίας), Νικόλας Παπαγιάννης (Ιερέας), Θανάσης Κουρλαμπάς (Εξάγγελος) και Σωτήρης Τσακομίδης και Κώστας Ανταλόπουλος (Βοσκοί).

Συνήθως τον Οιδίποδα ερμηνεύει ηθοποιός μεγαλύτερης ηλικίας από τον Μαρκουλάκη. «Είναι περίπου 40 χρόνων όπως προκύπτει από τα γεγονότα», απαντά ο Σ. Ευαγγελάτος. «Αρα η, ακόμα και τώρα, ερωτική σχέση με την Ιοκάστη γίνεται αποδεκτή. Στο έργο υπάρχουν λογικά κενά, στοιχεία που δεν ερμηνεύονται, όπως π.χ. η ημέρα της δολοφονίας του Λαΐου. Είναι σαν τις μουσικές αποκλίσεις του Μπετόβεν στα τελευταία κουαρτέτα. Αλλά αυτά δεν ενδιαφέρουν τον Σοφοκλή, όπως και τη μοντέρνα ποίηση ή ζωγραφική. Κανείς δεν νοιάζεται γιατί κρέμονται ρολόγια στο πιάνο του Νταλί ή γιατί επάνω του βρίσκονται κεράκια με τον Λένιν»…

Η παράσταση θα περιοδεύσει σε 40 πόλεις -πρωτοφανές για το Αμφιθέατρο- και είναι συμπαραγωγή με την εταιρεία «Πολιτισμός-Επικοινωνία» των Σάκη Μανάφη-Νότας Χριστοδούλου. Ο Σ. Ευαγγελάτος θα ακολουθήσει τον «Οιδίποδα» στη Θεσσαλονίκη, τους Φιλίππους, τη Λήμνο, την Πάτρα, την Κρήτη, την Κύπρο.

Πέντε χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον θάνατο της συντρόφου του Λήδας Τασοπούλου, αλλά ο Σ. Ευαγγελάτος δεν συνήθισε την απουσία της στη ζωή, ούτε στη σκηνή. Σα να μην έφτανε αυτό, πριν από λίγους μήνες έχασε και το γιο τους, Αντίοχο: «Ή θα έπρεπε να έχω διαλυθεί ή ν’ αντισταθώ δουλεύοντας και να επιζήσω. Διάλεξα το δεύτερο. Αλλά τίποτα δεν ξεπερνιέται»… *

  • Της ΕΦΗΣ ΜΑΡΙΝΟΥ, Επτά, Κυριακή 4 Ιουλίου 2010

Oιδίπους Tύραννος, ετών 40…

  • O Σπύρος Eυαγγελάτος σκηνοθετεί στην Eπίδαυρο την τραγωδία του Σοφοκλή
  • Tης Oλγας Σελλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Σάββατο, 3 Iουλίου 2010

Oύτε μία, oύτε δύο, αλλά τριάντα πέντε σκηνοθεσίες αρχαίας τραγωδίας έχει υπογράψει ο ακαδημαϊκός και σκηνοθέτης Σπύρος Eυαγγελάτος. Ποτέ όμως, μέχρι τώρα, δεν είχε σκηνοθετήσει τον «Oιδίποδα τύραννο» του Σοφοκλή, παρότι είναι μια τραγωδία που μελετάει από τα νεανικά του χρόνια. O λόγος; «Δεν είχα βρει τον πρωταγωνιστή, αφού είχα εξαρχής την πεποίθηση ότι τον Oιδίποδα πρέπει να τον παίξει νέος πρωταγωνιστής, κάτω των 40» λέει στην «K» ο σκηνοθέτης της παράστασης -δεύτερης στο Φεστιβάλ Eπιδαύρου- που θα παρουσιαστεί στο Aρχαίο Θέατρο Eπιδαύρου την ερχόμενη εβδομάδα, στις 9 και 10 Iουλίου. Tον βρήκε στο πρόσωπο του ηθοποιού Kωνσταντίνου Mαρκουλάκη. «Aφού παντρεύεται τη μητέρα του και κάνουν μαζί τέσσερα παιδιά, δεν μπορεί να είναι μεγάλος. Mέχρι σήμερα, κανείς Oιδίπους δεν ήταν νέος».

Δεν είναι η μόνη νέα «ανάγνωση» και ματιά σ’ αυτό το παλιό κείμενο. O Σπύρος Eυαγγελάτος πιστεύει ότι η τραγωδία αυτή του Σοφοκλή είναι ένα από τα πιο πρώιμα αστυνομικά κείμενα της διεθνούς γραμματείας. Eχει έντονη αστυνομική πλοκή, αφού υπάρχει ένας φόνος και αναζητείται ο δολοφόνος. Tα σκηνικά και τα κοστούμια του Γιώργου Πάτσα -που δίνουν μια αίσθηση μυστηρίου- υπερτονίζουν αυτό το στοιχείο του κειμένου. Oπως και η μουσική του Γιάννη Aναστασόπουλου «που θα σας καταπλήξει».

Eλειψε δυο χρόνια το Aμφι-Θέατρο και ο Σπύρος Eυαγγελάτος από την Eπίδαυρο, που όμως αισθάνεται ένα με τα χώματα του αρχαίου θεάτρου. Eπιστρέφει και σκηνοθετεί τη διαδρομή του νεαρού Oιδίποδα, γιο του Λάιου, βασιλιά της Θήβας, που ο χρησμός έλεγε ότι θα σκοτώσει τον πατέρα του και θα παντρευτεί τη μητέρα του, την Iοκάστη. O διωγμός του από το παλάτι δεν ανατρέπει τα παιχνίδια της μοίρας. Oλα γίνονται όπως τα είχε προβλέψει ο χρησμός του Mαντείου των Δελφών, και τίποτα δεν ξεφεύγει από την αναμέτρηση του ανθρώπου με το πεπρωμένο του.

– «Oιδίπους Tύραννος» του Σοφοκλή, αρχαίο Θέατρο Eπιδαύρου, 9 και 10 Iουλίου. Σκηνοθεσία: Σπύρος Eυαγγελάτος, μετάφραση: K. X. Mύρης, σκηνικά-κοστούμια: Γιώργος Πάτσας, μουσική: Γιάννης Aναστασόπουλος. Παίζουν: Kωνσταντίνος Mαρκουλάκης (Oιδίπους), Kαρυοφυλλιά Kαραμπέτη (Iοκάστη), Nίκος Aρβανίτης (Kρέων), Mάνος Bακούσης (Tειρεσίας), Θανάσης Kουρλαμπάς (Eξάγγελος), Nικόλας Παπαγιάννης (Iερεύς), Kώστας Aνταλόπουλος (Aγγελος), Σωτήρης Tσακομίδης (Θεράπων) και ο χορός.

«Οιδίπους Τύραννος» στα Επιδαύρια από το Αμφι-Θέατρο του Σπ.Ευαγγελάτου

  • Με Μαρκουλάκη-Καραμπέτη
(Φωτογραφία:  Ελληνικό Φεστιβάλ )

Τον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή παρουσιάζει στις 9 και 10 Ιουλίου στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου το Αμφι-Θέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου. Πρόκειται για μία μεγάλη παραγωγή με πρωταγωνιστές τους Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη (Οιδίπους) και Καρυοφιλλιά Καραμπέτη (Ιοκάστη).

Πρόκειται ίσως για το συνταρακτικότερο θεατρικό κείμενο της αρχαιότητας, από όσα έχουν διασωθεί. Ο άνθρωπος στέκεται αντιμέτωπος με τη Μοίρα, αναμετριέται και συντρίβεται. Όμως η συντριβή του προβάλλει ένα αξεπέραστο μεγαλείο. Αμφισβητείται η αγαθότης του Θείου και δεσπόζει η αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να δώσει απάντηση στα αιώνια μεταφυσικά Ερωτήματα. Επιπλέον είναι ένα κείμενο με συναρπαστική πλοκή και αγωνιώδεις περιπέτειες.

Ο Λάιος, βασιλιάς της Θήβας, είχε πάρει χρησμό πως το παιδί που θα γεννούσε με την Ιοκάστη, θα σκότωνε τον πατέρα του και θα παντρευόταν τη μητέρα του. Έτσι, όταν ο γιος τους γεννήθηκε, τρύπησαν τα πόδια του και τον έδωσαν σ’ έναν υπηρέτη του παλατιού (βοσκό) για να τον αφήσει έκθετο στον Κιθαιρώνα. Αυτός έσωσε το βρέφος και το έδωσε σε άλλο βοσκό, που το παρέδωσε στον αφέντη του, τον βασιλιά της Κορίνθου. Αυτός το ανέθρεψε σαν παιδί του. Όταν ο Οιδίπους μεγάλωσε, αμφιβάλλοντας για την καταγωγή του, πήγε στο μαντείο των Δελφών, όπου πληροφορήθηκε πως υπήρχε χρησμός, σύμφωνα με τον οποίο έμελλε να σκοτώσει τον πατέρα του και να παντρευτεί τη μητέρα του.

Θέλοντας να αποφύγει την πραγματοποίηση του φοβερού αυτού χρησμού, δεν επιστρέφει στην Κόρινθο και σε εκείνους που θεωρούσε γονείς του. Στο δρόμο του όμως συνάντησε και αμυνόμενος σκότωσε τον Λάιο, αγνοώντας πως είναι πατέρας του. Όταν έφτασε στη Θήβα, έλυσε το αίνιγμα της Σφίγγας και κέρδισε την βασιλεία της πόλης, παίρνοντας την Ιοκάστη γυναίκα του και αποκτώντας μαζί της τέσσερα παιδιά.

Τη Θήβα έπληξε όμως νέος φοβερός λοιμός, υπεύθυνος για τον οποίο είναι ο δολοφόνος του Λαΐου. Ο Οιδίπους αναλαμβάνει να τον βρει και να σώσει την πόλη. Στην πορεία της αναζήτησης του δολοφόνου, ο ήρωας ανακαλύπτει πως είναι πραγματικά ο ίδιος. Όχι μόνο ο φονιάς του προηγούμενου βασιλιά της Θήβας, αλλά και φονιάς του πατέρα του και σύζυγος της μητέρας του. Ύστερα από την αποκάλυψη της τραγικής αλήθειας η Ιοκάστη απαγχονίζεται και ο Οιδίπους αυτοτυφλώνεται, εκλιπαρώντας για εξορία και ανησυχώντας για την τύχη των παιδιών του.

Ο Οιδίπους, ο τραγικός εστεμμένος της Θήβας, τολμάει να συγκρουστεί με τη μοίρα, η οποία θα έλεγε κανείς ότι τον διάλεξε επίτηδες για να παίξει μαζί του τα αποτρόπαια παιχνίδια της. Ο ήρωας βέβαια στο τέλος είναι αναπόφευκτο να πέσει και να συντριβεί. Ωστόσο και στην πτώση του ακόμα βγαίνει νικητής και αποβαίνει το αιώνιο σύμβολο του αγωνιζόμενου ανθρώπου, που προχωράει απτόητος στο τραχύ μονοπάτι της γνώσης, που είναι γεμάτο αινίγματα και παγίδες.

  • Οι συντελεστές

Η μετάφραση είναι του Κ. Χ. Μύρη, η σκηνοθεσία του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου, τα σκηνικά-κοστούμια του Γιώργου Πάτσα και η μουσική του Γιάννη Αναστασόπουλου.

Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Αρβανίτης (Κρέων), Μάνος Βακούσης (Τειρεσίας), Θανάσης Κουρλαμπάς (Εξάγγελος), Νικόλας Παπαγιάννης (Ιερεύς), Κώστας Ανταλόπουλος (Άγγελος) και Σωτήρης Τσακομίδης (Θεράπων).

Χορός: Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Νικόλας Παπαγιάννης, Δημήτρης Παπανικολάου, Λευτέρης Πολυχρόνης, Βασίλης Πουλάκος, Βαγγέλης Ψωμάς, Τίνα Αλεξοπούλου, Μαρία Πανίδου, Έλενα Χατζηαυξέντη, Κώστας Ανταλόπουλος, Θανάσης Κουρλαμπάς, Σωτήρης Τσακομίδης.

Εισιτήρια προπωλούνται έναντι 50 ευρώ (διακεκριμένη ζώνη), 40 ευρώ (ζώνη Α’), 30 ευρώ (ζώνη Β’), 20 ευρώ (άνω διάζωμα), 15 ευρώ (μειωμένο) και 10 ευρώ (Φοιτητικό, ΑΜΕΑ).

Τραγικό σκεύος εκλογής

  • Του Κώστα Γεωργουσόπουλου, TA NEA, Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος έχει ανεβάσει στην Επίδαυρο όλες τις τραγωδίες του Αισχύλου (μερικές δύο φορές), έξι από τις επτά τραγωδίες του Σοφοκλή και δώδεκα τραγωδίες του Ευριπίδη, σύνολο είκοσι πέντε τραγικά θέματα. Περισσότερα από όλους τους Έλληνες και ξένους βέβαια διεθνώς συναδέλφους του. Αλλά φαίνεται πως η μούσα της τραγωδίας δεν χόρτασε.

Χρειαζόταν κι άλλο δράμα, κι άλλο κλάμα κι άλλα μοιρολόγια. Και τον διάλεξε ως σύζυγο και πατέρα για να τον καταστήσει ζωντανό τραγικό πρόσωπο.

Ήρωα τραγωδίας. Ποια ήταν τάχα η Ύβρις του; Το ταλέντο του το σκηνοθετικό, μεταφραστικό, μουσικό, επιστημονικό. Η πλησίστια πορεία του μέσα στις αντιξοότητες μιας ανώριμης κοινωνίας με τις σπουδές του, τη σπάνια γλωσσομάθειά του (πεντάγλωσσος!), την πρωτοπόρα ερευνητική του δεινότητα στα μεγάλα και σκοτεινά προβλήματα της κρητικής και της επτανησιακής λογοτεχνικής και θεατρικής παραγωγής, η μαγεία του πανεπιστημιακού δασκάλου, η θεατρική του πρωτοπορία όταν όλα σ΄ αυτόν τον τόπο περί άλλα τυρβάζονταν («Ερωτόκριτος», «Γκάσπαρ», «Πείνα και δίψα», «Ιφιγένεια εν Ληξουρίω», «Ηλέκτρα», «Επιτρέποντες», «Ψυχοστασία», η πρώτη μεταμοντέρνα πραγματικά παράσταση στη χώρα: «Η Λυσιστράτη»), ο χαριτωμένος άνθρωπος με το κεφαλονίτικο χιούμορ και την κρητική ευθύτητα. Παλαιότερα μιλούσαν για «βλάσφημο μοίρα».

Δεν μπορώ τίποτε άλλο να σκεφτώ αλλά η θεά της τραγωδίας φαίνεται πως κρατάει την αρχαία παράδοση: χτυπάει τις κορυφές, δοκιμάζει τους γενναίους και όσους παρεκκλίνουν από τον κανόνα της μετριότητας. Όσοι αγαπούν το θέατρο και την επιστήμη σ΄ αυτόν τον τόπο σφίγγουν σήμερα το χέρι του Ευαγγελάτου, της ταλαντούχας κόρης του και εύχονται, μαζί του, την εξ ύψους παρηγοριά και τη μόνη παρηγοριά πέρα από κείνη που είναι «νάρκης του άλγους δοκιμές»: εν Φαντασία και Λόγω.