Category Archives: Ετιαρίδου Αννα

Επίκαιρες σκηνικές αναγνώσεις

«Alpenstock» στο θέατρο «Πορεία»

Τη μαύρη κωμωδία «Alpenstock» του Rmi de Vos θα παρουσιάσει (από 15/12, κάθε Δευτέρα και Τρίτη) το «Πορεία». Η Γαλλομεξικάνα Esther Andre Gonzalez σκηνοθετεί για έκτη φορά παράσταση στην Ελλάδα, παρουσιάζοντας το πρώτο έργο του Rmi de Vos που μεταφράζεται στη γλώσσα μας. Μετάφραση Μπουμπουλίνα Νικάκη. Σκηνικά – κοστούμια Χρήστος Κωνσταντέλλος. Μουσική Επιμέλεια Ορέστης Καμπερίδης. Παίζουν: Αγγελική Δημητρακοπούλου, Νέστωρ Κοψιδάς, Δημήτρης Λιόλιος.«Εδώ και ένα χρόνο» – σημειώνει η σκηνοθέτης – «προσπαθούσα να ανεβάσω το «Alpenstock» στην Αθήνα. Σ’ έναν τοίχο, διαβάζουμε αυτά τα σοφά λόγια: «Είμαστε όλοι μετανάστες». Ισως το γεγονός ότι κατάγομαι από μια γη τόσο ξεχασμένη από το Θεό και τόσο κοντά στις ΗΠΑ, τροφοδότησε το πάθος μου γι’ αυτό το έργο. Από τα παιδικά μου χρόνια άκουγα ιστορίες για σύνορα. Μεγάλο κομμάτι της ζωής μου το έζησα ως μετανάστρια στην Ευρώπη. Σήμερα είμαι Γαλλίδα υπήκοος. Η νίκη του Σαρκοζί σήμανε συναγερμό μέσα μου, λόγω των δηλώσεων και της πρακτικής του και νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ τα γεμάτα διαύγεια λόγια αυτής της μαύρης κωμωδίας».

  • Η «Πλάνη» παρουσιάζει κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο «Σημείο», το έργο του Λουίτζι Πιραντέλο «Ο άνθρωπος με το λουλούδι στο στόμα», σε μετάφραση – σκηνοθεσία Άννας Ετιαρίδου. Παίζουν: Κώστας Δελακούρας, Μιχάλης Γκίνος. Η υπόθεση του έργου διαδραματίζεται ένα καλοκαιρινό βράδυ στο καφενείο ενός σιδηροδρομικού σταθμού. Ένας φιλήσυχος οικογενειάρχης χάνει το τελευταίο τρένο και αναγκάζεται να περάσει τη νύχτα του στο καφενείο του σταθμού. Και εκεί που όλα δείχνουν πως θα είναι μία αργή και βαρετή νύχτα, εμφανίζεται ένας ευγενικός κύριος.
Advertisements

Στο Θέατρο Σημείο: Επικίνδυνο μυστικό

Ξ. Μ., Η Ναυτεμπορική, 29/11/2008

Οι δύο πρωταγωνιστές του έργου Μιχάλης Γκίνος (αριστερά) και Κώστας Δελακούρας.

Επικίνδυνο μυστικό

«O άνθρωπος με το λουλούδι στο στόμα» κάθε Δευτέρα και Τρίτη κάνει μια στάση στο Θέατρο Σημείο. Στο λιγότερο γνωστό αυτό έργο του Λουΐτζι Πιραντέλο, η υπόθεση διαδραματίζεται ένα καλοκαιρινό βράδυ στο καφενείο ενός σιδηροδρομικού σταθμού. Ενας φιλήσυχος οικογενειάρχης χάνει το τελευταίο τρένο και αναγκάζεται να περάσει τη νύχτα του στο καφενείο του σταθμού. Και εκεί που όλα δείχνουν πως θα είναι μία αργή και βαρετή νύχτα, εμφανίζεται ένας ευγενικός κύριος και πιάνοντάς του την κουβέντα του διηγείται την πιο παράξενη ιστορία και του μιλάει για ένα επικίνδυνο μυστικό που κρύβει. Η μετάφραση και η σκηνοθεσία είναι της Αννας Ετιαρίδου. Παίζουν οι Κώστας Δελακούρας και Μιχάλης Γκίνος. Η μουσική επιμέλεια είναι της Αννας Ετιαρίδου.

Η πρεμιέρα θα δοθεί την 1η Δεκεμβρίου (Χαριλάου Τρικούπη 10 πίσω από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, τηλ. 210-9229579. Τιμή εισιτηρίου 15 και 12 ευρώ).

Biography

Luigi Pirandello

Luigi Pirandello(1867-1936) was born in Girgenti, Sicily. He studied philology at Rome and at Bonn and wrote a dissertation on the dialect of his native town (1891). From 1897 to 1922 he was professor of aesthetics and stylistics at the Real Istituto di Magistere Femminile at Rome. Pirandello’s work is impressive by its sheer volume. He wrote a great number of novellas which were collected under the title Novelle per un anno (15 vols., 1922-37). Of his six novels the best known are Il fu Mattia Pascal (1904) [The Late Mattia Pascal], I vecchi e i giovani (1913) [The Old and the Young], Si gira (1916) | [Shoot!], and Uno, nessuno e centomila (1926) [One, None, and a Hundred thousand].

But Pirandello’s greatest achievement is in his plays. He wrote a large number of dramas which were published, between 1918 and 1935, under the collective title of Maschere nude [Naked Masks]. The title is programmatic. Pirandello is always preoccupied with the problem of identity. The self exists to him only in relation to others; it consists of changing facets that hide an inscrutable abyss. In a play like Cosí é (se vi pare) (1918) [Right You Are (If You Think You Are)], two people hold contradictory notions about the identity of a third person. The protagonist in Vestire gli ignudi (1923) [To Clothe the Naked] tries to establish her individuality by assuming various identities, which are successively stripped from her; she gradually realizes her true position in the social order and in the end dies «naked», without a social mask, in both her own and her friends’ eyes. Similarly in Enrico IV (1922) [Henry IV] a man supposedly mad imagines that he is a medieval emperor, and his imagination and reality are strangely confused. The conflict between illusion and reality is central in La vita che ti diedi (1924) [The Life I Gave You] in which Anna’s long-lost son returns home and contradicts her mental conception of him. However, his death resolves Anna’s conflict; she clings to illusion rather than to reality. The analysis and dissolution of a unified self are carried to an extreme in Sei personaggi in cerca d’autore (1921) [Six Characters in Search of An Author] where the stage itself, the symbol of appearance versus reality, becomes the setting of the play.

The attitudes expressed in L’Umorismo [Humour], an early essay (1908), are fundamental to all of Pirandello’s plays. His characters attempt to fulfil their self-seeking roles and are defeated by life itself which, always changing, enables them to see their perversity. This is Pirandello’s humour, an irony which arises from the contradictions inherent in life.

From Nobel Lectures, Literature 1901-1967, Editor Horst Frenz, Elsevier Publishing Company, Amsterdam, 1969

This autobiography/biography was first published in the book series Les Prix Nobel. It was later edited and republished in Nobel Lectures. To cite this document, always state the source as shown above.

Luigi Pirandello died on December 10, 1936.