Category Archives: Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί

Συν(εργασία) – Επι(τυχία)

  • Της ΕΛΕΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010
  • Βραδιές σολντ άουτ και λίστες αναμονής ημερών, παραστάσεις που γίνονται talk of the town, ιδιότυπες καλλιτεχνικές συμπράξεις αλλά και σπουδαία έργα ρεπερτορίου σε πρώτη παρουσίαση.

Γιάννης Παπαδόπουλος, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου και Ακις Βλουτής συνιστούν το ερωτικό τρίγωνο των «Εξόριστων» του Τζ. Τζόις

Γιάννης Παπαδόπουλος, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου και Ακις Βλουτής συνιστούν το ερωτικό τρίγωνο των «Εξόριστων» του Τζ. Τζόις

Ο απολογισμός της εταιρείας θεάτρου Συν-Επί (+, x) που στα δύο μόλις χρόνια παρουσίας της, έχει καταφέρει να γίνει μια υπολογίσιμη θεατρική δύναμη, είναι ανέλπιστα θετικός. Το επιβεβαιώνει και ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Ακις Βλουτής· «Δεν θα μπορούσαμε να πάμε καλύτερα. Και το διάστημα είναι πάρα πολύ μικρό και οι εποχές πάρα πολύ δύσκολες».

Παρ’ όλα αυτά, η ενέργειά του είναι προσανατολισμένη στο ρεπερτόριο της επόμενης θεατρικής σεζόν που μόλις ολοκληρώθηκε και μας ανακοινώνει. Και τα τέσσερα έργα παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

* Στην κεντρική σκηνή του θεάτρου «Από Μηχανής» στο Μεταξουργείο -έδρα της εταιρείας θεάτρου- η αρχή γίνεται (από 5 Νοεμβρίου) με το μοναδικό θεατρικό κείμενο του σπουδαίου Ιρλανδού λογοτέχνη Τζέιμς Τζόις, τους «Εξόριστους», σε σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη που δεν κατάφεραν για λόγους υγείας να παρουσιάσουν τη σεζόν που μας πέρασε, όπως αρχικά είχε προγραμματιστεί. Πρόκειται για ένα αινιγματικό έργο με κυρίαρχο θέμα του την εξορία, έναν ύμνο στην ελευθερία του πνεύματος και του σώματος από τον συγγραφέα του «Οδυσσέα».

* Στη συνέχεια (από 25 Φεβρουαρίου) παρουσιάζεται το κύκνειο άσμα του Χένρικ Ιψεν, «Το ξύπνημα των νεκρών», από το οποίο μάλιστα ο Τζόις εμπνεύστηκε τους «Εξόριστους». Η σκηνοθεσία ανήκει στον 49χρονου Λιθουανό Γκίνταρας Βάρνας – από τους σημαντικότερους ανανεωτές του Θεάτρου στην πατρίδα του. Η μετάφραση είναι της Ρούλας Πατεράκη που πρωταγωνιστεί μαζί με τους: Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Ακι Βλουτή, Περικλή Μουστάκη, Γιάννη Παπαδόπουλο και Τασία Σοφιανίδου. Πρόκειται ίσως για ένα από τα σημαντικότερα έργα του σπουδαίου Νορβηγού θεατρικού συγγραφέα, στο οποίο ώριμος πια συνδυάζει αλχημικά το οικογενειακό δράμα, τον νατουραλισμό, με την οριακή ποιητικότητα και τα ριζοσπαστικά «ονειρικά δράματα».

**Η Β’ Σκηνή που έπειτα από πολλές δυσκολίες ανακαινίστηκε πλήρως και άνοιξε φέτος προς το τέλος της χρονιάς -φιλοξένησε πρώτα το επιτυχημένο «Βουνσκόνσερτ»- θα παρουσιάσει (από 21 Νοεμβρίου) την υψηλή κωμωδία του Νόελ Κάουαρντ «Ο καλύτερος τρόπος να ζεις», σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αντώνη Γαλέου. Πρωταγωνιστεί ένας θίασος ταλαντούχων νέων ηθοποιών: Φαίη Ξυλά, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Νέστωρ Κοψιδάς και Δημήτρης Μακαλιάς. Τέσσερις άνθρωποι έχουν μπλεχτεί ανεπανόρθωτα σε μια ξέφρενη κούρσα ερωτικού πάθους που θα σωθούν μόνο καταργώντας κάθε ηθικό κανόνα.

* Σκυτάλη θα πάρει (από 6 Μαρτίου) η αναρχική κομεντί «Drunk Enough to say Ι love you?» της Κάριλ Τσέρτσιλ, σε μετάφραση επίσης Αντώνη Γαλέου και σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Μπερδεκέα με τους Κωνσταντίνο Γαβαλά και Γιώργο Ντούση. Η σημαντικότερη θεατρική συγγραφέας των ημερών μας στο τελευταίο της έργο χρησιμοποιεί την ερωτική ιστορία δύο αντρών για να μιλήσει σε λιγότερο από μια ώρα για τον έρωτα, την υποταγή, τη δημοκρατία, τον πόλεμο, την τρομοκρατία, την οικολογία, τα οικονομικά συμφέροντα, το μίσος και την αγάπη.

Οι αρχικοί στόχοι, η ολοκλήρωση, δηλαδή, της ανακαίνισης του θεάτρου καθώς «το είχαμε παραλάβει σε πολύ άσχημη κατάσταση δύο χρόνια πριν», η δημιουργία ενός ρεύματος «να με πιστέψουν και να με ακολουθήσουν κάποιοι άνθρωποι», αλλά και η καθιέρωση ενός νέου τόπου θεατρικής συνάντησης, πέτυχαν. Και τώρα πια «το ρεπερτόριο είναι αυτό που ξεκαθαρίζει το τοπίο».

Γνώμονας για την επιλογή, στάθηκε αυτή τη φορά το ιστορικό νήμα που συνδέει τις οριακές ιστορικές χρονικές στιγμές που γράφτηκαν τα έργα, όπως μας εξήγησε ο εισηγητής του. Από την πίεση του τέλους τού 19ου αιώνα (Ιψεν, 1899), στις ζυμώσεις πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο («Εξόριστοι» 1914-5) και την κορύφωση του οικονομικού Κραχ («Ο καλύτερος τρόπος να ζεις» 1932), φτάνοντας στην ισοπέδωση του μεταμοντέρνου φιλελευθερισμού και στην κατάρρευση του καπιταλιστικού ονείρου (Drunk enough, 2006).

«Η δική μας εποχή είναι εξίσου οριακή», εκτιμά ο ίδιος. «Δεν είναι τυχαίο, όμως, το γεγονός ότι σε αυτές τις εποχές γεννιούνται σημαντικές καλλιτεχνικές πραγματικότητες και τα μεγάλα κείμενα». Οσο για το ελληνικό έργο; Φέτος εντάσσεται στο πλαίσιο των Αναγνώσεων. Σε συνεργασία με το Δραματικό Θέατρο της Ρούλας Πατεράκη και σε έντεκα σκηνικές παρουσιάσεις μετά μουσικής, θα παρουσιαστεί το σπουδαίο μυθιστόρημα του συζύγου της Γιάννη Πάνου «Ιστορία μεταμορφώσεων» (Καστανιώτης, 1998).

Στην οικονομική κρίση, απαντούν με καθιέρωση εισόδου δύο ατόμων με ένα εισιτήριο κάθε Τρίτη και Πέμπτη. Ενώ, όσον αφορά τις δυσκολίες της γειτονιάς τού Μεταξουργείου; Ο Βλουτής διαβεβαιώνει πως η κατάσταση δεν είναι τόσο άσχημη όσο ακούγεται. «Ξέρουμε πως υπάρχουν κρούσματα στις γύρω περιοχές, αλλά από τους θεατές μας δεν έχει διαμαρτυρηθεί κανείς. Κάναμε μεγάλο αγώνα, φωτίσαμε τον δρόμο μέχρι την Πειραιώς και βλέπουμε πως και ο κόσμος δεν πτοείται». * Ακαδήμου 13.