Category Archives: Εγώ ελπίζω να τη βολέψω

Πρεμιέρα στο «Εγνατία». «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω» στο Εγνατία

Η οικογένεια, η κοινωνία, η πατρίδα, οι άλλες χώρες, η ιστορία, τα θρησκευτικά, η επικαιρότητα. Και όλα αυτά ειδωμένα μέσα από τα παιδικά μάτια και αποτυπωμένα στις… εκθέσεις τους. Είναι το υλικό το οποίο συγκέντρωσε και έχει εκδώσει ο Μαρτσέλο Ντ’ Ορτα, δάσκαλος στο Αρζάνο της νότιας Ιταλίας και στο οποίο είναι βασισμένη η παράσταση «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω» που ανεβαίνει από την Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Εγνατία (Π. Ιωακείμ 1 – Πλ. Αγίας Σοφίας, τηλ. 231.0.428007). Ο δημιουργός της «Κατσαρίδας», Βασίλης Μαυρογεωργίου σκηνοθετεί το έργο, που παρουσιάζει το μοναδικό τρόπο με τον οποίο τα παιδιά σχολιάζουν όλα όσα συμβαίνουν γύρω τους. Η επιμέλεια κίνησης είναι της Αγγελικής Στελλάτου, τα σκηνικά και κοστούμια της Δήμητρας Χίου, η μουσική του Λαέρτη Μαλκότση. Παίζουν οι Φώτης Καραμπάς, Σωτήρης Μετζέλος, Αννα Παπαϊωάννου, Πέτρος Σπυρόπουλος και Λυδία Τζανουδάκη. Παραστάσεις δίνονται Τετάρτη έως Σάββατο στις 21:30 και Κυριακή στις 19:00 & 21:30. [ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ: Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009, 18:35]

Advertisements

«Εγώ ελπίζω να τη βολέψω» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

Στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου» άρχισαν οι παραστάσεις του έργου «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω», βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Μαρτσέλο Ντ’ Ορτα. Ο συγγραφέας, δάσκαλος στο Αρζάνο της Νότιας Ιταλίας, εξέδωσε εκθέσεις μαθητών του, στις οποίες τα παιδιά σχολιάζουν τις οικογένειες, το περιβάλλον, την πατρίδα τους και άλλες χώρες, την Ιστορία, τα Θρησκευτικά, την επικαιρότητα. Οι εκθέσεις τους γίνονται «καθρέφτης» όλου του κόσμου. Τίποτα δεν ξεφεύγει από την αντίληψη των παιδιών. Σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου, κίνηση Αγγελικής Στελλάτου, σκηνικά – κοστούμια Δήμητρας Χίου, μουσική Λαέρτη Μαλκότση, φωτισμοί Γιώργου Φακούρα. Παίζουν: Κατερίνα Μαυρογεώργη, Στέργιος Νένες, Θοδωρής Πετρόπουλος, Σεραφείμ Ράδης, Μαρία Φιλίνη. (Παραστάσεις: Τετάρτη έως Σάββατο 21.15. Κυριακή 19.30).

  • Παρατείνεται (έως 7/4) η βραβευμένη παράσταση του θιάσου «Πόλις» με το έργο «Κοραή 4 – Προσβάσιμος χώρος Ιστορικής Μνήμης 1941-1944», (πρώην Κρατητήρια της Κομαντατούρ, Κοραή 4). Παραστάσεις: Δευτέρα, Τρίτη (9.15μμ). Εισιτήριο 15 ευρώ, φοιτητικό 10 ευρώ. Κρατήσεις θέσεων: Κοραή 4: 210-3243581 και 6974316537 (καθημερινά 10πμ-2μμ, 6-9μμ).
  • Παρατείνονται (έως 1/3) και οι παραστάσεις του θιάσου «Δόλιχος», με τις «Βάκχες» του Ευριπίδη, στο θέατρο «Πορεία». Η μόνη αλλαγή στην παράσταση είναι η αντικατάσταση, για λόγους υγείας, του 75χρονου Jrgen Stssinger (που θα ερμηνεύει το ρόλο του Τειρεσία μέχρι τις 8/2), από τον Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη.

Νέες αυλαίες

«Από μακριά» στο «Μικρό Παλλάς»

«Από μακριά» τιτλοφορείται το νέο έργο του Θοδωρή Αθερίδη, σε σκηνοθεσία του ίδιου, που ανεβάζει (29/1) το «Μικρό Παλλάς», με σκηνικά – κοστούμια Μανόλη Παντελιδάκη. Παίζουν: Θοδωρής Αθερίδης, Μένια Αναγνωστοπούλου, Βίκυ Βολιώτη, Γιώργος Καπουτζίδης, Σμαράγδα Καρύδη, Γιώργος Κορμανός, Ανδρέας Νάτσιος, Χρήστος Σαπουτζής. Υπάρχει άλλος τρόπος να γυρίσεις το χρόνο πίσω, εκτός από τα Botox; Μπορείς να συγκινηθείς από το δράμα της αγέννητης κόρης σου; Πώς αντιδρά ένας σκηνοθέτης όταν δεν αναγνωρίζει την παράστασή του; Πού θα φυλάνε τα «μαύρα» χρήματά τους οι υπεραθλητές του μέλλοντος; Είναι σωστή η άποψη του Αϊνστάιν για την πραγματικότητα ή οι ποιητές μπορούν να δουν πιο μακριά στο μέλλον; Πού μπορεί να έχει πάει κάποιος όταν έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης; Σ’ αυτά τα ερωτήματα και πολλά άλλα προσπαθεί να απαντήσει το έργο.

  • Στο Δώμα του «Θεάτρου του Νέου Κόσμου» παρουσιάζεται η παράσταση «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Μαρτσέλο Ντ’ Ορτα, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου. Ο Μαρτσέλο Ντ’ Ορτα, δάσκαλος στο Αρζάνο της Νότιας Ιταλίας, είχε την ιδέα να συγκεντρώσει και να εκδώσει τις εκθέσεις των μαθητών του. Σ’ αυτές, τα παιδιά σχολιάζουν τις οικογένειές τους, τους γύρω τους, την πατρίδα τους αλλά και άλλες χώρες, την Ιστορία, τα Θρησκευτικά, την επικαιρότητα. Τα γραπτά τους γίνονται ένας ολοκάθαρος καθρέφτης για όλον τον κόσμο. Τίποτα δεν ξεφεύγει από την αντίληψη των μικρών μαθητών. Και ο αφελής και ξεκαρδιστικός τρόπος με τον οποίο περιγράφουν ό,τι συμβαίνει γύρω τους, είναι συχνά πιο εύγλωττος και πιο ξεκάθαρος από πολλών μεγάλων. Διαμόρφωση κειμένου: ο θίασος. Επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου. Σκηνικά – Κοστούμια: Δήμητρα Χίου. Μουσική: Λαέρτης Μαλκότσης. Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Φακούρας. Παίζουν: Κατερίνα Μαυρογεώργη, Στέργιος Νένες, Θοδωρής Πετρόπουλος, Σεραφείμ Ράδης, Μαρία Φιλίνη.
ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

«…και μετά ο Θεός θα πει: Βγάλτε το σκασμό όλοι!»

Βγάλτε το σκασμό όλοι!»

Στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου πέντε νεαροί ηθοποιοί στο ρόλο των μαθητών Δημοτικού σχολείου μας ταξιδεύουν από την ξεκαρδιστική αφέλεια των παιδικών τους χρόνων στην ακόμα πιο ξεκαρδιστική (;) ενηλικίωσή τους. Ο Ιταλός δάσκαλος Μαρτσέλο Ντ’ Ορτα ανθολογεί στο βιβλίο του εξήντα εκθέσεις παιδιών, οι οποίες υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Βασίλη Μαυρογεωργίου μετατρέπονται στην παράσταση «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω».

Ο Ντ’ Ορτα αποκαλύπτει παιδικά σχολικά όνειρα, τις ανησυχίες, τη βαρεμάρα, την ανεμελιά, τους καβγάδες και τις αγνές φιλίες που γεννιούνται μέσα στη μικρή κοινωνία της σχολικής τάξης. «Μιας τάξης παιδιών, που σ’ αυτή την τρυφερή ηλικία βιώνουν στο πετσί τους τη φτώχεια, τα ναρκωτικά και τη μαφία που κατακλύζουν τη νότια Ιταλία. Ονειρό τους να απαλλαγούν όχι μόνο τα ίδια και οι οικογένειές τους από την ένδεια, αλλά και ολόκληρη η πόλη του Αρζάνο. Ονειρεύονται να ζουν σε έναν κόσμο δίκαιο, χωρίς ανισότητες και βία», εξηγεί η Μαρία Φιλίνη, η «σαραβαλιασμένη» Τομασίνα. Μέσα από τις εκθέσεις, όπως τονίζει ο Στέργιος Νένες, ο Εντζο που δουλεύει σε συνεργείο, «αποκαλύπτεται η καθαρότητα της σκέψης των παιδιών. Μπορεί να μοιάζει με αφέλεια αλλά είναι αγνότητα».

Η ζωντάνια και η αμεσότητα των κειμένων μετέφερε τους πέντε πρωταγωνιστές σε έναν κόσμο που είχαν καιρό να επισκεφθούν. «Γίναμε ξανά παιδιά και θυμηθήκαμε όνειρα που είχαμε λησμονήσει», λέει η Κατερίνα Μαυρογεώργη, η περήφανη και φαντασιόπληκτη Φλώρα. «Τα συναισθήματά μας τότε δεν πέρναγαν από φίλτρο λογικής. Ηταν απόλυτα ειλικρινή», συμπληρώνει ο Σεραφείμ Ράδης, ο ρομαντικός και ονειροπαρμένος Τζουζέπε. Ο Θοδωρής Πετρόπουλος, ο δημοφιλής της τάξης Μιμούτσο, θυμάται το δικό του «τρελό» όνειρο: «να γελάμε και τίποτα να μη μαυρίζει την ψυχή μας. Σήμερα αυτό θα ακουγόταν όχι απλά παιδικό, αλλά χαζό, ουτοπικό! Κι όμως, το κυνηγάω ακόμα…».

Αραγε τα παιδιά, μεγαλώνοντας και ταξιδεύοντας μέσα στη ζωή, μένουν πιστά στα πρώτα «συνθήματα» που κάποτε χάραξαν δειλά στα θρανία; «Στη σύγχρονη υλιστική εποχή που ζούμε δυστυχώς όσο μεγαλώνουμε τα πάντα μας απομακρύνουν… μας αλλοτριώνουν», απαντά η Κατερίνα, για να καταλήξει ο Στέργιος στο συμπέρασμα ότι «όσες εμπειρίες κι αν αποκτούμε ωριμάζοντας, όσο “ξύλο” κι αν τρώμε καθημερινά, όση φθορά κι αν υφιστάμεθα από την κυνική γκρίζα κοινωνία μας, πάντα θα κουβαλάμε στην ψυχή μας τα παιδικά μας όνειρα. Γιατί είναι εκείνα που μας διαμορφώνουν και μας δίνουν ελπίδα για κάτι καλύτερο».

Info

«Εγώ ελπίζω να τη βολέψω»
– Θέατρο του Νέου Κόσμου
(Αντισθένους 7 & Θαρύπου, ΦΙΞ, τηλ. 210-9212900)
– Παραστάσεις: Τετ. – Σάβ. 21:15, Κυρ. 19:30

ΦΑΡΑΖΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, Ελεύθερος Τύπος, Τετάρτη, 21.01.09