Category Archives: Εβίτα

Μια «Εβίτα» του καιρού μας

  • Στην Αθήνα, το αναβαπτισμένο διάσημο μιούζικαλ

  • Του Νικου Βατοπουλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 08/05/2010

Με ανάμεικτα αισθήματα, ομολογώ, μπήκα στο Gaiety Theatre του Δουβλίνου για να παρακολουθήσω την «Εβίτα», στην εκδοχή που θα δούμε και στην Αθήνα (Θέατρο Μπάντμιντον, 11-30 Μαΐου). Ο λόγος ήταν το ίδιο το έργο, χιλιοακουσμένο και ίσως κουρασμένο από τις πολλές προσεγγίσεις. Don’t Cry For Me Argentina, το θυμάμαι ως μεγάλη επιτυχία όταν ο Αντριου Λόιντ Γουέμπερ και ο Τιμ Ράις ως στιχουργός είχαν δημιουργήσει την απόλυτη επιτυχία. Από το 1978 ώς το 1986, η «Εβίτα» ήταν η εγγυημένη θεατρική παράσταση στο Prince Edward Theatre στο Λονδίνο.

  • Γεμάτο χορό

Σήμερα, η «Εβίτα» δοκιμάζεται πάλι, πλήρως ανανεωμένη, διαφορετική αλλά με τη σφραγίδα πάντα του Αντριου Λόιντ Γουέμπερ, που, ακούραστος, παρακολουθεί τα πάντα στην κάθε λεπτομέρεια. Ατελείωτη ήταν η διαδικασία επιλογής της «Εβίτας» (και των λοιπών πρωταγωνιστών) και όπως κάνει, τώρα, στην τηλεόραση, καθώς αναζητεί την Ντόροθι για τον «Μάγο του Οζ», έτσι έκανε και ακόμη πιο πολύ για να βρει την τέλεια Εβίτα και να την λανσάρει και πάλι για το κοινό του σήμερα. Η νέα θεατρική Εβίτα είναι η Abigail Jaye, μία ηθοποιός που μεταμορφώνεται στη σκηνή, καθώς ξεχνάς το μάλλον συνηθισμένο παρουσιαστικό της και βλέπεις μία καλλιτέχνιδα πρώτης γραμμής, με εκπληκτική φωνή και μοναδική χορευτική ικανότητα. Ναι, η νέα «Εβίτα» είναι ένα non-stop μουσικοχορευτικό show, υψηλότατης αισθητικής, με τις μοναδικές χορογραφίες του Bill Deamer.

«Εχουμε χορογραφήσει ακόμη και backstage», μας έλεγε μετά ο Deamer. «Είναι τόσο μεγάλο το καστ και πρέπει να γίνουν όλα με τέτοια ταχύτητα και ακρίβεια ώστε οι ηθοποιοί ακολουθούν χορογραφία ακόμη κι εκτός σκηνής για να μη χάνουν το τέμπο τους». Ο επαγγελματισμός στο απόγειό του. Η Εβίτα αλλάζει φόρεμα επί σκηνής σε μετρημένο χρόνο 4.2 δευτερολέπτων. Δεν υπάρχει παρέκκλιση.

Ο σκηνοθέτης Bob Tomson προσφέρει ένα υπερθέαμα στην πιο «σφιχτή», χωρίς κοιλιές, παράσταση. Ομολογώ, με αιφνιδίασε το γεγονός ότι παρ’ ότι η μουσική είναι ούτως ή άλλως υπέροχη, όπως και οι στίχοι (η χορογραφία στήθηκε πάνω στους στίχους), το θεατρικό θέαμα ξεφεύγει από τα χιλιοειπωμένα και γίνεται ένα κράμα πολιτικού έπους και λυρικής ιστορίας.

Βέβαια, η Εβίτα Περόν, ένα icon του 20ού αιώνα, όπως η Μαρία Κάλλας, η Τζάκι Κένεντι Ωνάση ή η πριγκίπισσα Νταϊάνα, είναι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα στη Νότια Αμερική. Αγαπήθηκε σαν «αγία» στα τέλη του ’40 και στις αρχές του ’50 και ο πρόωρος θάνατός της στα 33 της χρόνια την εξωράισε. Ηθοποιός και ίνδαλμα, αναρριχάται στην εξουσία με την ερωτική σχέση της με τον Περόν, τον δικτάτορα και αναμορφωτή της Αργεντινής. Γυναίκα ευφυής και με μεγάλη ακτινοβολία, η Εβίτα ενσάρκωσε μία εικόνα. Αγαπήθηκε και μισήθηκε.

Η Abigail Jaye είναι Εβίτα με λάμψη, χωρίς μεγάλη ομορφιά, αλλά με εκπληκτικό ταλέντο. Οταν βγαίνει στο μπαλκόνι και τραγουδάει το κλασικό τραγούδι, ελέγχει το θέατρο. Στο Δουβλίνο, στο υπέρκομψο εδουαρδιανό Gaiety Theatre, η σκηνή είναι μικρή και η παράσταση που παρουσιάστηκε εκεί ήταν προσαρμοσμένη ανάλογα. Αλλά στο Θέατρο Badminton (όπως και στις λοιπές χώρες όπου θα περιοδεύσει, Γερμανία, Ελβετία, Ιταλία, Απω Ανατολή) θα ξεδιπλωθεί σε όλο το σκηνικό μεγαλείο της.

Εντυπωσιάζει η επιλογή των ηθοποιών, που όλοι, φυσικά, τραγουδούν και χορεύουν μοναδικά. Ο Τσε, που λειτουργεί ως γωνία ενός «τριγώνου», σχολιαστής, παρατηρητής, κάτι σαν χορός σε ελληνική τραγωδία, είναι εκπληκτικός στην άρθρωση και στη δύναμη (Mark Powell). Στον ρόλο του Περόν, ο Αμερικανός Mark Heenehan είναι αυτό που πρέπει. Αλλά αυτός που προσωπικά με εντυπωσίασε περισσότερο είναι ο ηθοποιός Stephen Carlile (στον ρόλο του Magaldi), ο οποίος έχει μία φωνή και σκηνική παρουσία που εκπέμπει μεγάλη δύναμη. Η Εβίτα στην αρχή της παράστασης, πριν γίνει Περόν, είναι καστανή (όπως και η Αbigail Jaye στην πραγματικότητα) και τα κοστούμια (Matthew Wright) είναι το απαύγασμα του στυλ εποχής 1945 – 1952. Θα το χαρείτε.

Είναι ευκαιρία να ξεχαστούμε για λίγο σε ένα παραμύθι, έστω και για δύο, μόνο, ώρες.

Διασκεδάζω που διατάζω επί σκηνής

  • Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΥ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 7 Μαΐου 2010

Η Αμπιγκεϊλ Τζέι είναι η Εβίτα. Η θρυλική γυναίκα που έπλασαν ο σερ Αντριου Λόιντ Βέμπερ και ο Τιμ Ράις και θα δούμε στο θέατρο Μπάντμιντον από τις 11 ώς τις 30 Μαΐου. Με υπέροχη όψη και ακόμα πιο εντυπωσιακή φωνή, κέρδισε εύκολα κοινό και κριτικούς.

«Σπάνια έχεις την ευκαιρία να παίξεις τόσο δυνατές γυναίκες σε  μιούζικαλ», ομολογεί για την Εβίτα η Αμπιγκεϊλ Τζέι

«Σπάνια έχεις την ευκαιρία να παίξεις τόσο δυνατές γυναίκες σε μιούζικαλ», ομολογεί για την Εβίτα η Αμπιγκεϊλ Τζέι

  • Εχει ερμηνεύσει ρόλους όπως της Εμα Φέρφαξ στο «Dr. Dolittle» με συμπρωταγωνιστή τον Τόμι Στιλ, της Miss Iceland στο «Eurobeat – Almost Eurovision», της Ιζαμπελ στον «Σκρουτζ» με τον Τόμι Στιλ στο London Palladium. Καθώς η παράσταση ετοιμάζει τις βαλίτσες της για Αθήνα -όπου θα είναι δυστυχώς επίκαιρη- μας μιλάει για την Εβίτα και τη σχέση της με αυτή.
  • Αλήθεια, πώς είναι μέσα στο πετσί της Εβίτας;

«Φανταστικά! Σπάνια έχεις την ευκαιρία να παίξεις δυνατές, πανίσχυρες γυναίκες στο μιούζικαλ και η Εβα Περόν είναι σίγουρα μία από τις ισχυρότερες. Είναι το άκρως αντίθετο από μένα σαν χαρακτήρας και έτσι διασκεδάζω που πρέπει να είμαι επιθετική και να διατάζω τους πάντες επί σκηνής».

  • Τι ήταν το πρώτο που σκεφτήκατε όταν σας πρότειναν τον ρόλο;

«Αρχικά ενθουσιάστηκα γιατί είναι ένας ρόλος όνειρο για κάθε γυναίκα. Μετά συνειδητοποίησα το μέγεθος της δουλειάς σε μια διεθνή τουρνέ, για την οποία θα έπρεπε να αφήσω οικογένεια και φίλους για μήνες και να στριμώξω όλη την προσωπική ζωή μου σε μια βαλίτσα. Συνειδητοποίησα ακόμα πόση έρευνα και προετοιμασία χρειαζόταν, αλλά απολαμβάνω το διάβασμα και το να «μπω» στον ρόλο μού ξανάφερε τον αρχικό ενθουσιασμό».

  • Τώρα που τη μελετήσατε πώς τη βλέπετε σαν άνθρωπο;

«Τη συμπαθώ. Πιστεύω πως ήταν μια δυνατή, αποφασισμένη γυναίκα που είχε μοχθηρούς εχθρούς. Διάβασα πολλές βιογραφίες της και κατάλαβα πως δεν υπάρχει μία «σωστή», οπότε δεν μπορώ να πω σίγουρα πώς ήταν. Πιστεύω όμως πως ήταν φιλόδοξη και όπως πολλές γυναίκες -ακόμα και σήμερα-δυσκολευόταν να αποκτήσει σεβασμό και να κρατήσει τη θέση εξουσίας της χωρίς κάποιοι να προσπαθήσουν να την καταστρέψουν».

  • Ποιο είναι για σας το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της; Τι την έκανε «εικόνα»;

«Η αποφασιστικότητά της. Οι γυναίκες στην εξουσία ήταν ελάχιστες και σπάνια με τη δική της μόρφωση και καταγωγή. Πάλεψε κόντρα σε τρομερούς αντιπάλους αλλά παρέμεινε δυνατή και στο τέλος πήρε αυτό που ήθελε. Και οι αγώνες της για τους φτωχούς ντεκαμισάδος τη μετέτρεψαν σε εικόνα. Η πλειοψηφία των Αργεντινών, που ήταν φτωχοί και ανίσχυροι, κουβάλησαν την κληρονομιά της τόσα χρόνια».

  • Αν έπρεπε να ξεχωρίσετε το καλύτερο στοιχείο σε αυτή την παραγωγή, ποιο θα ήταν;

«Το καστ της. Εχουμε ένα φανταστικά δυνατό κόρους, από καλλιτέχνες με χρόνια εμπειρίας. Παρ’ ότι οι Περόν και ο Τσε μονοπωλούν το μεγαλύτερο μέρος της παράστασης, θα δείτε πολλά από τα αστέρια της να λάμπουν στο βάθος της σκηνής».

  • Αλήθεια πώς είναι οι αντιδράσεις του κοινού μέχρι τώρα;

«Εχουμε πάρει καταπληκτικές κριτικές από τον Τύπο. Κάθε βράδυ για τρεις βδομάδες στο Δουβλίνο το κοινό χειροκροτούσε όρθιο, σε βαθμό που μου έκοβε την ανάσα. Τις προάλλες μου έγραψε μια γιαγιά 75 χρόνων πως της άρεσε τόσο πολύ η παράσταση που ήθελε να μας υιοθετήσει όλους!».

  • Ποιο σημείο του έργου είναι το συναισθηματικό του απόγειο;

«Για μένα η ώρα που ακούγεται το «You Must Love Me». Σε αυτό το σημείο είμαι στο νοσοκομείο και συγκρούομαι με τον Περόν γιατί είμαι αποφασισμένη να σταθώ πλάι του ως αντιπρόεδρος παρά την αρρώστια μου. Απελπισμένος μού λέει πως δεν γίνεται, γιατί πεθαίνω. Το άκουσμα αυτών των λέξεων, μαζί με τον πόνο που νιώθει, κάνουν την Εύα να σπάσει και τραγουδάει το «You Must Love Me» καθιστή σε μια καρέκλα με το κεφάλι του Περόν ακουμπισμένο στην ποδιά της. Ο πρώτος στίχος «Where do we go from here?» (Πού θα πάμε από δω;) με κάνει να κλαίω κάθε βράδυ. Η σκέψη πως η γυναίκα αυτή αντιλαμβάνεται πως τέλειωσαν όλα, πως δεν θα κάνει ποτέ παιδιά και δεν θα πετύχει ποτέ τους στόχους της είναι τόσο θλιβερή. Και ότι δεν καταλαβαίνει την κληρονομιά που θα αφήσει πίσω της, τυλιγμένη στο μυστήριο…».

  • info: εισιτήρια από 20 ευρώ έως 75 ευρώ .
  • Πληροφορίες- κρατήσεις: http://www.ticketnet.gr, 210-8840600.
  • Παραστάσεις: κάθε βράδυ (εκτός Δευτέρας), στις 9 μ.μ., Σαββατοκύριακο και στις 5 μ.μ.

Οχι δάκρυα για την Εβίτα

  • Η ΔΙΑΣΗΜΗ ΡΟΚ ΟΠΕΡΑ ΤΩΝ ΓΟΥΕΜΠΕΡ – ΡΑΪΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΠΑΝΤΜΙΝΤΟΝ

  • Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

Σάντα Εβίτα! Παρά τρίχα να αγιοποιηθεί! Η Εύα Ντουάρτε Περόν µετά τον θάνατό της. Το προσπάθησε µε ολόκληρη εκστρατεία ο σύζυγός της Χουάν Περόν, πρόεδρος της Αργεντινής. Δεν τα κατάφερε να πείσει την Καθολική Εκκλησία. Η Εβίτα όµως επρόκειτο να «αγιοποιηθεί» καµιά εικοσιπενταριά χρόνια αργότερα. Μέσα από µια ροκ όπερα, από τις πιο επιτυχηµένες στην ιστορία του µουσικού θεάτρου _ ποιος δεν έχει σιγοτραγουδήσει ή δεν ξέρει το «Don’t Cry for Μe Αrgentina» («Μην κλαις για µένα Αργεντινή»): την «Εβίτα» που υπογράφει το δίδυµο των µεγάλων επιτυχιών («Jesus Christ Superstar») Αντριου Λόιντ Γουέµπερ (µουσική) και Τιµ Ράις (στίχοι). Και που θα δούµε _ µε ζωντανή ορχήστρα _ σε λίγες µέρες για πρώτη φορά στην Αθήνα στο πρωτότυπο, σε µία αγγλική παραγωγή η οποία περιόδευσε στην Βρετανία την περίοδο 2008 – 2009.

Γεννηµένη το 1919, εξώγαµο, από φτωχή οικογένεια, η Εύα Ντουάρτε, που κατάφερε να γίνει ηθοποιός και από το 1939 να κάνει όνοµα µέσα από το ραδιόφωνο _ στις δόξες του τότε _, συνδέθηκε ερωτικά από το 1944 µε τον συνταγµατάρχη Περόν, ηγετικό στέλεχος της χούντας που κυβερνούσε την Αργεντινή, για να τον παντρευτεί την επόµενη χρονιά. Το ’46 ο Περόν θα εκλεγεί Πρόεδρος και η Εβίτα, Πρώτη Κυρία πλέον, θα αγωνιστεί µε λαϊκίστικο πάθος να δηµιουργήσει, πέρα από το εντυπωσιακό προφίλ της σταρ, και κοινωνικό προφίλ _ µια αγία των φτωχών. Συντελώντας αποφασιστικά στη δηµιουργία ενός τε ράστιου πλέγµατος υποστήριξης του Περόν που εξελίχθηκε σε κίνηµα υπόπτων διασυνδέσεων µε φασιστικά καθεστώτα _ τον περονισµό.

Ο Περόν θα εκλεγεί για δεύτερη φορά το 1951 αλλά η αµφιλεγόµενη Εβίτα θα πεθάνει από καρκίνο τον επόµενο χρόνο σε ηλικία 33 ετών. Ο θάνατός της θα χρησιµοποιηθεί πολιτικά από τον Περόν ο οποίος όµως θα ανατραπεί από πραξικόπηµα και η σορός της Εβίτα θα… εξαφανιστεί για δεκάξι χρόνια. Θαµµένη στο Μιλάνο µε ψευδώνυµο, θα µεταφερθεί το 1971 στην Ισπανία όπου ο εξόριστος Περόν είχε βρει φιλόξενο άσυλο από τον Φράνκο ωσότου το 1973 επέστρεψε στην Αργεντινή για να εκλεγεί για τρίτη φορά πρόεδρος. Το 1974, όταν πεθάνει, θα τον διαδεχτεί ως αντιπρόεδρος η τρίτη σύζυγός του Ιζαµπέλ, _ ανατράπηκε το 1976 _ χάρη στην οποία η σορός της Εβίτα θα επιστρέψει στην πατρίδα της για να ταφεί αρχικά πλάι στον Περόν και κατόπιν στον οικογενειακό τάφο των Ντουάρτε.

Ο Αντριου Λόιντ Γουέµπερ και ο Τιµ Ράις έγραψαν την ροκ όπερά τους για την περιπετειώδη ζωή της Εβίτα που είχε γίνει πια λαϊκός θρύλος, αντιπαραθέτοντας στο έργο, για να ισορροπήσουν τα πράγµατα, στον ρόλο της τον ρόλο ως σχολιαστή του Τσε Γκεβάρα, και την ηχογράφησαν αρχικά το 1976 σε δίσκο. Του οποίου η επιτυχία ήταν τόση ώστε το έργο να ανεβεί πια στη σκηνή το 1978 στο Λονδίνο, στο Γουέστ Εντ, και τον επόµενο χρόνο στη Νέα Υόρκη, στο Μπρόντγουεϊ. Το 1996, τιµηµένο µε πολλά βραβεία, µεταφέρθηκε εξαιρετικά στον κινηµατογράφο από τον Αλαν Πάρκερ µε τη Μαντόνα στον επώνυµο ρόλο, Τσε τον Αντόνιο Μπαντέρας και Περόν τον Τζόναθαν Πράις.

  • Την «Εβίτα» πρωτοπαρουσίασε στην Ελλάδα, στο θέατρο «Αλίκη», κρατώντας τον επώνυµο ρόλο, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, σε σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάµπους, µε Τσε τον Βλάση Μπονάτσο και Περόν τον Δηµήτρη Μαλαβέτα _ κανείς τους δεν ζει πια

ΙΝFΟ

  • Από 11 έως 30 Μαΐου, στο θέατρο «Βadminton».
  • Με ελληνικούς υπέρτιτλους.
  • Εισιτήρια: 20 έως 75 ευρώ. Πληροφορίες – κρατήσεις:
  • http://www.ticketnet.gr, τηλ. 210.8840600.

Η «αγία» της Αργεντινής κατευθείαν από Λονδίνο

  • Εχει χαρακτηριστεί ένα από τα συναρπαστικότερα μιούζικαλ όλων των εποχών και σύντομα θα το απολαύσουμε στην Αθήνα. Η θρυλική «Εβίτα», με τη μορφή που της έδωσαν ο σερ Αντριου Λόιντ Βέμπερ και ο Τιμ Ράις, θα ανεβεί στη σκηνή του θεάτρου Badminton από τις 11 ώς τις 30 Μαΐου.

Η  Αμπιγκέιλ Τζέι, «Εβίτα» της παράστασης

Η Αμπιγκέιλ Τζέι, «Εβίτα» της παράστασης

Το έργο έχει αρκετές φορές στο παρελθόν ανεβεί σχεδόν παντού στον πλανήτη και «σπάσει τα ταμεία» τόσο στο Μπρόντγουεϊ όσο και στο Γουέστ Εντ. Στην Ελλάδα την έχουμε δει, βέβαια, με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, αλλά είναι η πρώτη φορά που το μιούζικαλ μας έρχεται στην πρωτότυπη μορφή του από το Γουέστ Εντ του Λονδίνου.

Η Εβίτα ξεκίνησε ως ηθοποιός του θεάτρου και του ραδιοφώνου στην Αργεντινή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά έγινε διάσημη ως η δεύτερη σύζυγος του προέδρου της Αργεντινής, Χουάν Ντομίνγκο Περόν. Εγραψε ιστορία ως μια πολυδιάστατη, «αγία» για κάποιους και αδίστακτη για κάποιους άλλους, γυναίκα και έζησε την απόλυτη αποθέωση αλλά και την παρακμή μέχρι τον πρόωρο θάνατό της, μόλις 33 ετών.

Το φαινόμενο της «αγιοποιημένης» πια Εβίτα, συμβόλου στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, πήρε νέες μυθικές διαστάσεις και έγινε ποπ εικόνα όταν στα τέλη των 7ο’s οι Βέμπερ και Ράις είπαν την ιστορία της σε ένα μουσικό κόνσεπτ άλμπουμ, η επιτυχία του οποίου γέννησε αυτόματα την ομώνυμη θεατρική παράσταση.

Η πρώτη μεταφορά της εκπληκτικής ιστορίας στη σκηνή έκανε πρεμιέρα στο λονδρέζικο Prince Edward Theatre στις 21 Ιουνίου του 1978 με την Ιλέιν Πέιτζ στον πρωταγωνιστικό ρόλο και τον Τζος Οκλαντ ως Χουάν Περόν. Το λαμπερό θέαμα «εξαργύρωσε» αμέσως την επιτυχία του άλμπουμ και του τραγουδιού «Don’t Cry for Me Argentina» και κατέβηκε στις 8 Φεβρουαρίου του 1986, έπειτα από 2.900 παραστάσεις.

Κοινό και κριτικοί αποθέωσαν την παράσταση με αποτέλεσμα να μετακομίσει στις 25 Σεπτεμβρίου του 1979 και στο Broadway Theatre της Νέας Υόρκης, σημειώνοντας ρεκόρ 1.576 παραστάσεων, ξεπερνώντας ακόμη και τον αριθμό εισιτηρίων του Jesus Christ Superstar και κερδίζοντας τον εντυπωσιακό αριθμό των επτά Tony, μεταξύ των οποίων για καλύτερο σενάριο, καλύτερο λιμπρέτο και καλύτερο μιούζικαλ.

Το 1981 το ηχογραφημένο άλμπουμ της παράστασης κέρδισε βραβείο Γκράμι και το 1996 είδαμε τη Μαντόνα ως Εβίτα στη μεγάλη οθόνη σε σκηνοθεσία Αλαν Πάρκερ, με τον Αντόνιο Μπαντέρας στον ρόλο του Τσε. Η ταινία έγινε παγκόσμια επιτυχία, με πέντε υποψηφιότητες για Οσκαρ, κερδίζοντας μόνο στην κατηγορία «καλύτερου τραγουδιού». Κέρδισε, όμως, τρεις Χρυσές Σφαίρες: καλύτερου μιούζικαλ, καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού με το ολοκαίνουργιο «You Must Love Me» και καλύτερης ηθοποιού για τη Μαντόνα.

Την παραγωγή που έρχεται στο θέατρο Badminton -με ζωντανή ορχήστρα και ελληνικούς υπέρτιτλους- υπογράφει ο κορυφαίος παραγωγός του Γουέστ Εντ, Μπιλ Κενράιτ, σε συνεργασία με την εταιρεία παραγωγής του Αντριου Λόιντ Βέμπερ, «Really Useful Group». Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο ίδιος ο Μπιλ Κενράιτ μαζί με τον Μπομπ Τόμσον. Στον ρόλο της Εβίτα θα δούμε την Αμπιγκέιλ Τζέι, του Περόν τον Μαρκ Χίνεχαν και του Τσε τον Μαρκ Πάουελ.

Info: Θέατρο Badminton 11-30 Μαΐου, εισιτήρια από 20 ? έως 75 ?. Πληροφορίες-κρατήσεις: http://www.ticketnet.gr, 210 8840600.

Παραστάσεις: κάθε βραδυ (εκτός Δευτέρας), στις 9 μ.μ., Σαββατοκύριακο και στις 5 μ.μ.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ, Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 22 Απριλίου 2010

Ο… Περόν μιλάει για την «Εβίτα»

  • «Είναι πολύ δύσκολο κάποιο σημερινό πολιτικό πρόσωπο να εμπνεύσει» λέει ο Μαρκ Χίιαν, που υποδύεται τον Αργεντινό πρόεδρο στο διάσημο μιούζικαλ των Βέμπερ – Ράις

Το «Don’t cry for me Argentina» (Μην κλαις για μένα Αργεντινή) είναι συνώνυμο του Εβίτα Περόν. Το τραγούδι-λόγος της Εβίτα από το μπαλκόνι του προεδρικού μεγάρου προς τα πλήθη έχει γνωρίσει δεκάδες εκτελέσεις. Στη χώρα μας θα το ακούσουμε ζωντανά στο πλαίσιο του μιούζικαλ «Εβίτα» των Αντριου Λόιντ Βέμπερ και Τιμ Ράις, που θα παρουσιαστεί 11 έως 30 Μαΐου στο θέατρο Μπάντμιντον, με ζωντανή ορχήστρα. Ενας ιδιαίτερα απαιτητικός ρόλος, μια παράσταση γεμάτη θέαμα και συγκίνηση έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στην πρωτότυπη μορφή της, απευθείας από το Γουέστ Εντ και τη βρετανική περιοδεία της.

Ο... Περόν μιλάει για την «Εβίτα»

Το έργο ζωντανεύει τη δυναμική προσωπικότητα της Εβίτα Περόν. Η Εβίτα, ως δεύτερη σύζυγος του προέδρου της Αργεντινής, Χουάν Ντομίνγκο Περόν, έγραψε ιστορία ως μια πολυδιάστατη, «αγία» για κάποιους και αδίστακτη για κάποιους άλλους, γυναίκα, η οποία έζησε την απόλυτη αποθέωση, αλλά και την παρακμή μέχρι τον πρόωρο θάνατό της, μόλις 33 ετών. Το φαινόμενο «Εβίτα», ένα αγιοποιημένο όνομα-σύμβολο στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, πήρε νέες μυθικές διαστάσεις και κολύμπησε στη χρυσόσκονη της ποπ κουλτούρας, όταν στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 οι Αντριου Λόιντ Βέμπερ (μουσική) και Τιμ Ράις (στίχοι) δημιούργησαν ένα άλμπουμ (το οποίο έγινε χρυσό) που αφηγούνταν με μουσική και τραγούδια την ιστορία της. Αμέσως μετά προχώρησαν στη θεατρική του παρουσίαση.

Ο... Περόν μιλάει για την «Εβίτα»

Παραστάσεις της «Εβίτα» έχουν δοθεί σε όλο τον κόσμο, από την Αυστρία έως την Ισπανία και από το Μεξικό έως τη Νότιο Αφρική. Στην αθηναϊκή παράσταση, σε σκηνοθεσία Μπομπ Τόμσον, τον ρόλο της Εβίτα ερμηνεύει η Αμπιγκέιλ Τζέι και του Περόν ο Μαρκ Χίιαν. Ο τελευταίος μιλάει για τον ρόλο του, για το έργο αλλά και για το αν κάποιο σημερινό πολιτικό πρόσωπο μπορεί να εμπνεύσει κάποιον συγγραφέα, όπως συνέβη με την Εβίτα.

Πώς αισθάνεστε που υποδύεστε ένα τόσο αμφιλεγόμενο πολιτικό πρόσωπο, κε Χίιαν;

Ο Περόν ήταν ένας πολιτικός με πολλούς εχθρούς αλλά και πολλούς φίλους. Και σίγουρα αποτελεί ένα αμφιλεγόμενο πολιτικό πρόσωπο. Ομως στην ερμηνεία του ρόλου τα πράγματα είναι πολύ πιο ξεκάθαρα. Γιατί η κρίση για τον πολιτικό Περόν και την προσωπικότητά του έχει ήδη γίνει από τους συγγραφείς. Η δική μου ευθύνη ήταν πολύ μικρότερη. Να αποδώσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την άποψη των ίδιων. Παρ’ όλα αυτά είναι πραγματικά δύσκολο να κατανοήσεις ποια ήταν η προσωπικότητα του Περόν, μια και οι αντιφάσεις της προσωπικής και πολιτικής ζωής του ήταν μεγάλες.

Ποιος είναι ο ρόλος της γυναίκας δίπλα σε έναν τόσο σημαντικό άντρα, και μάλιστα μιας εξίσου σημαντικής γυναίκας, όπως η Εβίτα;

Ο ρόλος της γυναίκας είναι πάντα σημαντικός δίπλα σε κάθε άντρα. Είτε αυτός είναι ένας ηγέτης είτε ένας απλός άνθρωπος. Πάντα οι γυναίκες καθορίζουν κατά ένα πολύ μεγάλο μέρος τις κινήσεις των συζύγων, φανερά ή μη. Οταν μάλιστα η γυναίκα είναι η Εβίτα, τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Είναι η εξουσία που καθορίζει την ίδια την εξουσία.

Τι είναι για εσάς μεγαλύτερη ευθύνη: η ενσάρκωση ενός πραγματικού προσώπου ή η απόδοση ενός έργου των Βέμπερ – Ράις;

Και τα δύο. Το καθένα έχει τη δική του δυσκολία. Είναι μεγάλη ευθύνη να συνεργάζεσαι και να ερμηνεύεις έργα των Βέμπερ – Ράις. Είναι όμως επίσης δύσκολο να ενσαρκώσεις ένα τόσο γνωστό πολιτικό πρόσωπο.

Αυτό όμως που ίσως γίνεται πιο πιεστικό για εμάς είναι ότι το κοινό έρχεται πάντα έχοντας τη δική του άποψη και γνώμη, τόσο για το έργο έπειτα από τόσα χρόνια επιτυχίας όσο και για τον ίδιο τον Περόν.

Πιστεύετε ότι κάποιο σημερινό πολιτικό πρόσωπο μπορεί να εμπνεύσει συγγραφείς και μουσικούς να γράψουν έργο γι’ αυτό;

Νομίζω πως είναι πολύ δύσκολο. Στη σημερινή εποχή με τη δύναμη της τηλεόρασης, την ευρεία χρήση του Ιντερνετ και γενικά την ταχεία κυκλοφορία της πληροφορίας οποιοδήποτε πολιτικό πρόσωπο ή οποιαδήποτε ενέργεια πολιτικού προσώπου έχει ήδη μυθοποιηθεί ή απομυθοποιηθεί πριν ακόμα γραφτεί κάτι γι’ αυτό.

Η καριέρα σας περιλαμβάνει μια διαδρομή από θέατρα οφ Μπρόντγουεϊ στο Γουέστ Εντ…

Είναι αλήθεια. Η διαδρομή από τα οφ Μπρόντγουεϊ θέατρα στο Γουέστ Εντ είναι η διαδρομή της καριέρας μου έως τώρα. Δεν θα μπορούσα να διαλέξω ένα από τα δύο. Στα μικρά θέατρα δοκιμάζεις τις δυνάμεις σου, πειραματίζεσαι και αποκτάς τη χρήσιμη και απαραίτητη εμπειρία για να κάνεις το άλλο βήμα. Στα μεγάλα θέατρα του Γουέστ Εντ έχεις την ευκαιρία να αναμετρηθείς με μεγάλους ρόλους, να συνεργαστείς με μεγάλους δημιουργούς και να αποκομίσεις τη μεγαλύτερη εμπειρία που μπορεί να έχει ένας ηθοποιός στη θεατρική καριέρα του.

  • Διαχρονικό

Τι είναι αυτό που κάνει διαχρονικό το έργο;

Το ότι περιγράφεται η Ιστορία της Αργεντινής αφενός και αφετέρου η ανάγκη του κόσμου για είδωλα. Αναμφισβήτητα, βέβαια, ο Βέμπερ και ο Ράις έχουν γράψει ένα σπουδαίο έργο, μουσικά και στιχουργικά, που δεν έχει ημερομηνία λήξης. Και φυσικά σκιαγράφησαν με μοναδικό τρόπο τις ιστορικές προσωπικότητες της Εβίτα, του Τσε και του Περόν.

  • Η ταυτότητα

«Εβίτα» των Αντριου Λόιντ Βέμπερ – Τιμ Ράις, σε σκηνοθεσία Μπομπ Τόμσον στο Μπάντμιντον. Τιμές εισιτηρίων: από 75 € έως 20 €. Πληροφορίες-κρατήσεις: www.ticketnet.gr , 210-8840600.

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τρ., Τε., Πέ., Πα., Σά., Κυ. 9.00 μ.μ., Σά., Κυ. 5.00 μ.μ.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 18/04/2010