Category Archives: Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Η Καλαμάτα χορεύει στους ρυθμούς της κρίσης

  • Πανανθρώπινα και πολιτικά ζητήματα εμπνέουν τις παραγωγές στο 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού
Η Καλαμάτα χορεύει στους ρυθμούς της κρίσης
Στιγμιότυπο από την παράσταση Eastman του Σίντι Λάρμπι Τσερκάουι

Εξι παραγωγές που παρουσιάζουν σχήματα και χορογράφοι από πέντε χώρες (Γαλλία, Βρετανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ελλάδα) περιλαμβάνει το εφετινό 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας το οποίο θα διεξαχθεί από τις 14-21 Ιουλίου στη μεσσηνιακή πρωτεύουσα. Για μία ακόμη χρονιά η διοργάνωση – την οποία διευθύνει καλλιτεχνικά η Βίκυ Μαραγκοπούλου – περιλαμβάνει πέρα από αυτές καθευατές τις παραστάσεις, εκπαιδευτικές δραστηριότητες (σεμινάρια, εργαστήρια) αλλά και παράλληλες δράσεις στην πόλη. Σε ό, τι αφορά τη φυσιογνωμία της εφετινής διοργάνωσης θα μπορούσε να συμπυκνωθεί σε μια φράση: πανανθρώπινα και πολιτικά ζητήματα. Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, στο πνεύμα της εποχής κρίσης που ζούμε, επέλεξε να παρουσιάσει αναγνωρισμένους χορογράφους (Σίντι Λάρμπι Τσερκάουι, Χόφες Σέχτερ, Κριστιάν Ριζό) οι οποίοι συμμετέχουν με έργα τους τα οποία διακρίνονται για τον προβληματισμό, την καλλιτεχνική ωριμότητα και την αγάπη προς τον άνθρωπο. Παράλληλα, επέλεξε δημιουργούς από την πιο ερευνητική κατεύθυνση του χορού (Ιβάλα Μίλερ) ενώ σε ό, τι αφορά τις ελληνικές συμμετοχές, το τοπίο παρουσιάζεται πολυσυλλεκτικό (Sinequanon, Πατρίτσια Απέργη). Συνέχεια

Από τις 14 έως τις 21 Ιουλίου το 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

  • Στο επίκεντρο τα σεμινάρια-εργαστήρια
H Λάουρα Αρις Αλβαρεζ θα διδάξει στο Σεμινάριο Σύγχρονου Χορού με τίτλο «Πηγές ενέργειας»
H Λάουρα Αρις Αλβαρεζ θα διδάξει στο Σεμινάριο Σύγχρονου Χορού με τίτλο «Πηγές ενέργειας»  

Στα σεμινάρια-εργαστήρια για επαγγελματίες του χορού, προχωρημένους σπουδαστές αλλά και χορογράφους, ερμηνευτές, ηθοποιούς, δίνει ιδιαίτερο βάρος το φετινό 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, που θα διεξαχθεί από τις 14 έως τις 21 Ιουλίου 2011. Ιδιαίτερη πρόταση αποτελεί ένα εργαστήριο συλλογικής χορογραφικής δημιουργίας που καταλήγει σε μία παράσταση.

H Λάουρα Αρις Αλβαρεζ, η ξεχωριστή ερμηνεύτρια της ομάδας χορού Ultima Vez/Wim Vandekeybus, θα διδάξει φέτος στο Σεμινάριο Σύγχρονου Χορού με τίτλο «Πηγές ενέργειας» (13.7–21.7).

Η Λάουρα Αρις Αλβαρεζ, που έχει διδάξει και σε μερικά από τα πιο σημαντικά φεστιβάλ και σχολές χορού, θα επικεντρωθεί στον τρόπο συνεχούς ανατροφοδότησης της ενέργειας ενός ερμηνευτή, ώστε με ασφάλεια να ωθεί το σώμα του στα κινητικά του όρια και παράλληλα στη χρήση θεατρικών στοιχείων για τη νοηματοδότηση της κίνησης. Συνέχεια

Η συναρπαστική έναρξη της Καλαμάτας

  • Αποκάλυψη η περφόρμανς/εγκατάσταση «Park» της Ιταλίδας χορογράφου Claudia Triozzi

ΧΟΡΟΣ. Μια γυναίκα καθισμένη, με το πρόσωπό της κρυμμένο πίσω από μια κατασκευή με σειρές από λουκάνικα Φρανκφούρτης, γαβγίζει ακατάπαυστα. Εχει αφήσει αναμμένο το γκάζι το οποίο έχει αρχίσει να καίγεται, ενώ από τα παπούτσια της τα οποία λειτουργούν και ως πεντάλ ακούμε τον ήχο του κουδουνιού μιας πόρτας που χτυπάει…Η περφόρμανς/εγκατάσταση «Park» («Πάρκο») της Ιταλίδας χορογράφου Claudia Triozzi που παρουσιάστηκε το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε στο πλαίσιο του φετινού 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας ήταν μια αποκάλυψη. Και δεν ήταν μόνο το φαινόμενο να βλέπεις μια ομάδα ανθρώπων συγκεντρωμένη ευλαβικά στο Γυμνάσιο Παραλίας της πόλης (πρώτη φορά φέτος που χρησιμοποιείται ο συγκεκριμένος χώρος) να παρακολουθούν με προσήλωση (όρθιοι για πενήντα λεπτά!) το έργο μιας από τις πλέον πρωτοποριακές Ευρωπαίες περφόρμερ. Μια νοικοκυρά τραγουδάει άριες σέρνοντας με θόρυβο το καλάθι των πιάτων, καπνίζει ξαπλωμένη σε ένα χαλί/κήπο ακούγοντας Βιβάλντι, βγάζει έρρινους ήχους εκπνέοντας τον καπνό και κόβει ένα κέικ από το οποίο ξεθάβει διάφορα αντικείμενα μεταξύ των οποίων τη μινιατούρα ενός ζευγαριού από γαμήλια τούρτα. Στην πορεία, οι πρώτες αντιδράσεις που σε κάνουν να θέλεις να γελάσεις ή να ουρλιάξεις δίνουν τη θέση τους σε μια απόλυτη ταύτιση με τη γυναίκα που περιπλανιέται ανάμεσα στο κοινό, βάζει κάτι σαν χώμα/παγωτό σε μπολάκια που πέφτουν το ένα μετά το άλλο στο πάτωμα και μπαίνει μέσα στο καλάθι του μπάσκετ, καθώς ένας προβολέας και η αργή, κυκλική μεταφορά του σώματός της αφήνουν τους θεατές γεμάτους σκέψεις και αισθήσεις.

Η πρεμιέρα

Σε εντελώς διαφορετική ατμόσφαιρα, στο οικείο και πολυαγαπημένο αμφιθέατρο του Κάστρου της Καλαμάτας παρουσιάστηκε την Πέμπτη (ημέρα της πρεμιέρας του Φεστιβάλ) και την Παρασκευή (16/7) το Μπαλέτο της Λωρραίνης με τρία έργα του Γουίλιαμ Φορσάιθ και το εξαιρετικό ντουέτο της Μαγκί Μαρέν «Duo d’ Eden» (οι πρωτόπλαστοι χορεύουν υπό τους ήχους της βροχής, μαγικό…). Ολα τους παλαιότερες χορογραφίες που με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολούθησε το κοινό το οποίο γέμισε το θέατρο και στις δύο παραστάσεις. Νωρίτερα, στο Δημοτικό Θέατρο της Καλαμάτας τρεις νέοι χορογράφοι, η Λία Χαράκη από την Κύπρο, η Ζωή Δημητρίου η οποία ζει και εργάζεται στο Λονδίνο και οι Ισπανοί La Macana ανέβασαν τις δουλειές τους (με πολλά τεχνικά προβλήματα η πρώτη παράσταση, με την παρουσία του υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλου Γερουλάνου η δεύτερη) στο πλαίσιο της ενότητας «Fresh! Νέοι χορογράφοι».

Ο Γιαν Φαμπρ

Ηταν η δεύτερη φορά που παρουσίασε έργο του στο Φεστιβάλ ο γνωστός Βέλγος καλλιτέχνης και φέτος είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε την Ελληνίδα χορεύτρια Αρτεμις Σταυρίδη (καλυμμένη με κάρβουνο στο τέλος του έργου!) στο εξουθενωτικό από κάθε άποψη «Another Sleepy Dusty Delta Day» (16, 17/7, Γυμναστήριο Πολυκλαδικού Λυκείου). Πολλοί λυπήθηκαν τα καναρίνια σε κλουβιά (μέρος του σκηνικού) τα οποία δέχτηκαν αρκετούς «βανδαλισμούς» κατά τη διάρκεια της παράστασης…Πάντως, το χειροκρότημα για ένα έργο τόσο προσωπικό, που δημιούργησε ο Φαμπρ ύστερα από τον θάνατο της μητέρας του, ήταν πολύ, πολύ θερμό.

Οι εκδηλώσεις του 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας ολοκληρώνονται την Πέμπτη (22/7). Πληροφορίες: τηλ. 27210 -83.086.

Της Σαντρας Bουλγαρη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 20-07-10

Ποπ ή πειραματικό είναι το νέο αίμα του χορού

  • Η παράσταση «Fresh! Νέοι Χορογράφοι» στο 16ο Φεστιβάλ Καλαμάτας
  • Της ΕΛΕΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010
  • Βρίσκονται στην κορυφή της νέας γενιάς χορογράφων στην Ευρώπη. Διακρίθηκαν στο διεθνές δίκτυο Aerowaves, στο οποίο 32 ειδικοί από ισάριθμες χώρες επιλέγουν τις 10 κορυφαίες χορογραφίες, ανάμεσα σε περισσότερες από 300 αιτήσεις!

Η  Ελεάνα Αλεξάνδρου ερμηνεύει το αυτοβιογραφικό «Giraffe» που ανήκει στο  «Stand-up PerformDance», είδος που εφηύρε η Λία Χαράκη

Η Ελεάνα Αλεξάνδρου ερμηνεύει το αυτοβιογραφικό «Giraffe» που ανήκει στο «Stand-up PerformDance», είδος που εφηύρε η Λία Χαράκη

Η Λία Χαράκη, η Ζωή Δημητρίου, αλλά και το χορογραφικό δίδυμο των Αλέξις Φερνάντες και Κατερίνα Βαρέλα είναι το νέο αίμα της σημερινής χορογραφίας, που παρουσιάζει φρέσκια και δυναμική δουλειά στο 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, σε μια ενιαία παράσταση υπό τον εύγλωττο τίτλο «Fresh! Νέοι Χορογράφοι».

Η Λία Χαράκη ύστερα από σπουδές στο Λάμπαν Σέντερ του Λονδίνου, υποτροφίες, διακρίσεις και παρουσία σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ, από το 2003 επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα της, την Κύπρο. Μέσω της ομάδας της «.pelma.lia haraki» συμβάλλει καθοριστικά στην εξέλιξη του χορού στο νησί, ενώ διδάσκει και στο Πανεπιστήμιο της Λευκωσίας. Είναι παλιά γνώριμη του Φεστιβάλ Καλαμάτας, ενώ πέρσι, στο Φεστιβάλ Αθηνών, άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις με το «Party animals», που θα παρουσιάσει τον Οκτώβριο στο θέατρο της Ουνέσκο στο Παρίσι.

Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της βρίσκεται σταθερά η ανθρώπινη επικοινωνία. Αυτός είναι και ο ευρύτερος θεματικός άξονας του νέου της έργου, της «Καμηλοπάρδαλης» ή αλλιώς «Giraffe». Πρόκειται για ένα καθαρά αυτοβιογραφικό σόλο της περφόρμερ Ελεάνας Αλεξάνδρου. Προέκυψε ακριβώς «από την περιέργειά μου να τη γνωρίσω καλύτερα», όπως μας λέει η χορογράφος. Τον παιχνιδιάρικο τίτλο τον οφείλει στο παρατσούκλι που είχαν κολλήσει στην Αλεξάνδρου από μικρή ηλικία, λόγω του ύψους της. Το έργο μιλά για την ταυτότητά μας και το πώς αυτή διαμορφώνεται μέσα από τη ματιά των άλλων. «Μας καθορίζει; Αν την απεκδυθούμε θα μπορούμε να είμαστε ακόμα εμείς;» διερωτάται η χορογράφος.

  • Ν’ απελευθερωθούμε από τον εαυτό μας

«Αλλες φορές το ύψος της περφόρμερ τής είναι ένα βάρος και άλλοτε το αποδέχεται ως μέρος της ταυτότητάς της», εξηγεί. Η παράσταση ισορροπεί μεταξύ κωμικού και τραγικού. Ανήκει, επιπλέον, στην κατηγορία της «Stand-up PerformDance», την οποία η οξυδερκής χορογράφος έχει εφεύρει και καλλιεργεί τα τελευταία χρόνια. Το ιδιότυπο αυτό είδος διατηρεί από τη σταντ απ κόμεντι την άμεση επικοινωνία και την οικειότητα με το κοινό, από τον χορό την κίνηση και από την περφόρμανς την απρόβλεπτη έκβαση και τον αυτοσχεδιασμό.

Η  Ζωή Δημητρίου και ο Ben Mc Eween είναι τα δύο σώματα που πάλλονται από  το ηχητικό περιβάλλον του «In the process of...»

Η Ζωή Δημητρίου και ο Ben Mc Eween είναι τα δύο σώματα που πάλλονται από το ηχητικό περιβάλλον του «In the process of…»

Στην παράσταση υπάρχει και λόγος και μάλιστα στην κυπριακή διάλεκτο. Ενώ και το τραγούδι έχει θέση. Η Ελεάνα τραγουδά το «Redemption Song» του Μπομπ Μάρλεϊ με αλλαγμένους στίχους. «Είναι ένα δυνατό και συμβολικό τραγούδι που μιλά για τον ρατσισμό. Στη λέξη freedom, που κυριαρχεί, έχουμε δώσει την έννοια της ελευθερίας του εαυτού μας από τον ίδιο μας τον εαυτό».

Το χορογραφικό της έργο μοιάζει περισσότερο φωτεινό και ελκυστικό για ένα ευρύτερο κοινό. Η ίδια, πάντως, λέει: «Δεν ξέρω αν με ενδιαφέρει το ευρύτερο κοινό. Με ενδιαφέρει σίγουρα η επικοινωνία και το να υπάρξει μια μερίδα θεατών που να ταυτιστεί και να έχουμε έναν διάλογο. Η αλήθεια είναι ότι παίζουμε σε γεμάτα θέατρα. Το ποπ δεν νομίζω πως είναι ταυτόσημο με το δημοφιλές».

  • Ντουέτο για… πέντε

Η Ζωή Δημητρίου ζει και εργάζεται στο Λονδίνο. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην ΚΣΟΤ, μαθήτευσε δίπλα στην Τρίσα Μπράουν στη Νέα Υόρκη, αλλά και στο Λάμπαν Σέντερ, στο οποίο σήμερα διδάσκει. Ο χορός έχει ήδη δεχτεί τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. «Εχουν μειωθεί κατά 50% οι επιδοτήσεις. Και έχει επίσης παρατηρηθεί μικρότερη προσέλευση του κοινού στα θέατρα. Το τοπίο δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα. Είναι όμως καιρός να βρούμε διαφορετικούς τρόπους λειτουργίας», εκτιμά.

Είναι η τέταρτη φορά που παρακολουθούμε δουλειά της στην Ελλάδα. Είχε προηγηθεί το «Can u see me?» το 2006 στην Καλαμάτα, αλλά και το «Θεότητες στην εξορία» το 2008 στο Φεστιβάλ Αθηνών. Το «In the process of…» είναι ένα ντουέτο -παρ’ όλο που έχει… πέντε ερμηνευτές- που μιλά αποσπασματικά για τις σχέσεις και κυρίως για τα διάφορα πιθανά φινάλε τους. Η ίδια μαζί με τον χορευτή Ben Mc Eween είναι το ζευγάρι, ενώ οι Maisie Whitehead, Νατάσα Αρέθα, Νίκος Δραγώνας χειρίζονται τα ξύλινα στεφάνια ρυθμικής γυμναστικής που παρεμβαίνουν στη δράση, άλλοτε βοηθώντας και άλλοτε δυσχεραίνοντας τη θέση τους.

Η Ζωή Δημητρίου επιμένει να δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην έρευνα. Για τη δημιουργία του συγκεκριμένου έργου, καταλυτικές στάθηκαν οι συνθετικές δομές του ιδιοφυούς μουσικού Conlon Nancarrow, αλλά και μια θεωρία που συνδέει την κίνηση με το φιλμ. Η ίδια ξεκαθαρίζει πάντως πως δεν ενδιαφέρεται για συγκεκριμένη αφήγηση. Τα δυο σώματα απλώς πάλλονται στις αντηχήσεις του ηχητικού περιβάλλοντος. Στην Καλαμάτα θα δούμε το 20λεπτο πρώτο χορογραφικό αποτέλεσμα, που τιμήθηκε με το βραβείο «bonnie bird award 2009». Αμέσως μετά, το έργο θα παρουσιαστεί στην ωριαία ολοκληρωμένη του μορφή στο Λάμπαν στο Λονδίνο.

*Σήμερα και αύριο στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας

Με σταρ και φθηνά εισιτήρια

  • Γιώργος Δ. Κ. Σαρηγιάννης, ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010

  • Δέκα παραγωγές από επτά χώρες θα φιλοξενήσει το ελαφρώς συρρικνωµένο λόγω οικονοµικής κρίσης φετινό Διεθνές Φεστιβάλ Καλαµάτας

Ο Γιαν Φαµπρ και το συγκρότηµα «Les Βallets C de la Β» είναι οι «σταρ» του φετινού 16oυ Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαµάτας, το πρόγραµµα του οποίου λόγω οικονοµικής κρίσης συρρικνώνεται κατά τρεις µέρες – οκτώ από τις συνήθεις ένδεκα – αλλά χωρίς καµία έκπτωση στην ποιότητά του. Παράλληλα, το Φεστιβάλ που οργανώνεται από το Διεθνές Κέντρο Χορού, µε καλλιτεχνική διευθύντρια την ακάµατη Βίκυ Μαραγκοπούλου, µειώνει στο πνεύµα των καιρών τις τιµές των εισιτηρίων καθιερώνοντας ειδικές κατηγορίες εκπτώσεων για τις δέκα παραγωγές γνωστών και έµπειρων χορογράφων και σχηµάτων αλλά και νέων δηµιουργών από επτά διαφορετικές χώρες που θα φιλοξενήσει.

«Σε εποχές κρίσης», λέει η κ. Μαραγκοπούλου, «ο πολιτισµός συµβάλλει στην ανάκαµψη διαµορφώνοντας πολίτες µε συνείδηση, ενδυναµώνοντας την εθνική ταυτότητα και την κοινωνική συνοχή και ενισχύοντας την ευρωπαϊκή προοπτική».

Το 16ο Φεστιβάλ ανοίγει µε το Μπαλέτο της Λωραίνης (15, 16/7) που θα παρουσιάσει τρεις αντιπροσωπευτικές χορογραφίες του Γουίλιαµ Φορσάιθ («Steptext», «Τhe Vile Ρarody of Αddress», «Τhe Vertiginous Τhrill of Εxactitude) και την παλαιότερη της Μαγκί Μαρέν «Duo d’ Εden». Ακολουθούν η βραδιά νέων, πολλά υποσχόµενων χορογράφων µε την «Καµηλοπάρδαλη» της Λίας Χαράκη, το «Ιn the Ρrocess of…» της Ζωής Δηµητρίου και το «Ven» των Αλέξις Φερνάντεζ και Κατερίνα Βαρέλα (16, 17/7), το σόλο «Αnother Sleepy Dusty Delta Day» χορογραφηµένο από τον Γιαν Φαµπρ (16, 17/7) και η εγκατάσταση – περφόρµανς «Ρark» της Κλάουντια Τριότσι (17, 18/7).

Τo συγκρότηµα «Les Βallets C de la Β» επανέρχεται (18/7) στην Καλαµάτα µε το «Οut of Context» του Αλέν Πλατέλ.

Τη σκυτάλη παίρνουν η Αλεξάνδρα Βάγερσταλ (18, 19/7) µε το «Τomorrow in Ρresent Τense» και η οµάδα «Lemurius» µε τους Γιάννη Μανταφούνη, Κατερίνα Σκιαδά, Νίκο Δραγώνα και Ολια Λυδάκη να χορογραφούν από κοινού το «Crosstalk» (19/7). Το Φεστιβάλ κλείνει (21, 22/7) µε την παραγωγή «Romιos et Juliettes» του Τhιβtre de Suresnes «Jean Vilar» σε χορογραφία Σεµπαστιάν Λεφρανσουά.

Το πρόγραµµα συµπληρώνουν το σεµινάριο «Παίζοντας στα άκρα» του Μπρούνο Καβέρνα (14 – 22 /7), το εργαστήρι για επαγγελµατίες των παραστατικών τεχνών «Stand-up ΡerformDance» από τους Γκι Κουλς και Λία Χαράκη (17 – 19/7) και παράλληλες εκδηλώσεις (κινηµατογραφικά αφιερώµατα στον Μερς Κάνινγχαµ και την Πίνα Μπάους που χάθηκαν την περασµένη χρονιά, ξενάγηση στoν αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης από τον αρχαιολόγο Πέτρο Θέµελη που την έφερε στο φως, µαζί µε ρεσιτάλ, στον ίδιο χώρο, µε έργα Σοπέν της Ντόρας Μπακοπούλου και µια σύντοµη χορογραφία της Ζουζούς Νικολούδη σε µουσική Σοπέν, έκθεση µε φωτογραφίες του Αλέξανδρου Νιάγκου από παραστάσεις χορού και διαλέξεις).

ΙΝFΟ

  • Από 15 έως 22 Ιουλίου.
  • Πληροφορίες: τηλ. 27210-25190, 27210-25434,
  • http: //www.kalamatadance festival.gr

16ο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Το 16ο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας ανοίγει τις πύλες του από τις 15-22 Ιουλίου, προβάλλοντας το έργο καταξιωμένων χορογράφων από το εξωτερικό αλλά και ανερχόμενων Ελλήνων καλλιτεχνών, πολλοί από τους οποίους διαπρέπουν και εκτός συνόρων.

Η οικονομική κρίση δεν μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη τη φετινή διοργάνωση: το Φεστιβάλ διαρκεί τρεις μέρες λιγότερo σε σχέση με πέρυσι, ενώ οι τιμές των εισιτηρίων μειώνονται αισθητά. Οι φίλοι του χορού θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν ένα εξαιρετικά πυκνό πρόγραμμα, καθώς ο αριθμός των παραστάσεων παραμένει ο ίδιος.

Παράλληλα θα πραγματοποιηθούν τα καθιερωμένα σεμινάρια χορού, διαλέξεις, εκθέσεις φωτογραφίας αλλά και μεγάλο κινηματογραφικό αφιέρωμα σε δύο μεγάλους δημιουργούς του σύγχρονου χορού, την Πίνα Μπάους και τον Μερς Κάνινχαμ.

Στις πιο ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις συγκαταλέγεται η ξενάγηση που θα πραγματοποιηθεί στις 20 Ιουλίου στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης, από τον γνωστό αρχαιολόγο Πέτρο Θέμελη που θα καταλήξει στο Εκκλησιαστήριο του Ασκλιπιείου. Σε αυτόν τον υποβλητικό χώρο η Ντόρα Μπακοπούλου θα δώσει ρεσιτάλ πιάνου με έργα του Σοπέν, ενώ η Αλεξάνδρα Ραγκόφσκα θα ερμηνεύσει μια σύντομη χορογραφία της Ζουζούς Νικολούδη (σε διδασκαλία της Γιάννς Φιλιπποπούλου).


  • Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ

Το 16ο Φεστιβάλ θα ξεκινήσει με το Μπαλέτο της Λορραίνης (15/7) που θα παρουσιάσει τρεις αντιπροσωπευτικές χορογραφίες της πορείας του Ουίλλιαμ Φορσάιθ, της διάνοιας που ανέτρεψε τα δεδομένα του σύγχρονου χορού στον 20ό αιώνα κατά τις πρώτες δεκαετίες της καριέρας του: το «Steptext» (1985), κριτική των μηχανισμών του θεάματος και εκ νέου χρήση τους για τη δημιουργία νέων κωδίκων, την ιδιοφυή μετάφραση μιας φούγκας σε σύγχρονο χορό «The Vile Parody of Address « (1988) –και τα δύο σε μουσική Μπαχ– και το «The Vertiginous Thrill of exactitude» (1996), σε μουσική Σούμπερτ, στο οποίο η κληρονομιά του κλασικού χορού, και ιδιαίτερα των Πετιπά και Μπαλανσίν, γίνεται αντικείμενο αναστοχασμού, με χιούμορ και ευρηματικότητα. Στο ίδιο πρόγραμμα περιλαμβάνεται και η παλαιότερη χορογραφία της Μαγκύ Μαρέν, «Duo d’ Eden» (1986).

Στις 16/7 σε ένα ενιαίο πρόγραμμα συγκεντρώνονται τρεις χορογραφικές δημιουργίες νέων, πολλά υποσχόμενων καλλιτεχνών, που διακρίθηκαν στο δίκτυο Aerowaves –από τα πιο σημαντικά δίκτυα ανάδειξης της χορογραφικής δημιουργίας. Η κύπρια χορογράφος Λία Χαράκη, αντλώντας ερμηνευτικά στοιχεία από τη stand-up comedy, επιχειρεί ν’ αντιμετωπίσει με χιούμορ το σοβαρό ζήτημα της διαμόρφωσης της ταυτότητας μέσα από το βλέμμα των άλλων στο έργο της «Giraffe».Την αστεία, απρόσμενη και τρυφερή «Καμηλοπάρδαλή» της ερμηνεύει η Ελεάνα Αλεξάνδρου.

Η Ζωή Δημητρίου, ανερχόμενη χορογράφος που ζει στη Βρετανία και διακρίνεται για την έμφαση που δίνει στην έρευνα, παρουσιάζει το In the process of…, μια διαδικασία τέλους… χωρίς τέλος (17/7). Το ζευγάρι της σκηνής ζει τις πολλαπλές εκδοχές του τέλους της σχέσης του, όπως προκύπτουν μέσα από τη διαρκή κατάτμηση των λέξεων, των κινήσεων, των φράσεων, ενώ μια βροχή από στεφάνια ρυθμικής παίζει το ρόλο του συναισθηματικού βαρόμετρου.

Η ομάδα «La Macana» από την Ισπανία, εμφανίζεται με το ντούο «Ven», μια χορογραφική πρόταση για τη δυαδικότητα (στις 16 και 17/7).

Στις 16 και 17/7, ο Γιαν Φαμπρ στο έργο του «Another Sleepy Dusty Delta Day», με μια γραφή που θυμίζει τον αποκαλυπτικό κινηματογράφο του Λαρς Φον Τρίερ, συνθέτει μια ωδή πάνω στην ελευθερία της επιλογής του θανάτου και στον έρωτα, την οποία ερμηνεύει h Άρτεμις Σταυρίδη.

Η Κλάουντια Τριότσι, ιταλίδα περφόρμερ αναβιώνει ένα παλιότερο έργο της, την εγκατάσταση-περφόρμανς «Park» (1998), στην οποία επιτρέπει στο κοινό να εισχωρήσει στο σπίτι μιας νοικοκυράς-μηχανής (στις 17/7).

Η ομάδα «les ballets C de la B» επανέρχεται στην Καλαμάτα, με το έργο « Out of Conteχt» του Αλαίν Πλατέλ, που είναι αφιερωμένο στην Πίνα Μπάους (18/7).

Η Αλεξάνδρα Βάγερσταλ, κύπρια χορογράφος που ζει και διακρίνεται στη Γερμανία, έρχεται για δεύτερη φορά στο Φεστιβάλ , με το «Tomorrow in present tense», μια παράσταση για τα εσωτερικά σύνορα (18/7).

Τη σκυτάλη παίρνει η ομάδα «Lemurius» (στις 19/7), που συγκεντρώνει τέσσερις γνωστούς χορευτές (Γιάννης Μανταφούνης, Κατερίνα Σκιαδά, Νίκος Δραγώνας, Όλια Λυδάκη). Mε ερευνητική διάθεση χορογραφούν από κοινού μια παράσταση πάνω στο χρόνο με τίτλο « Crosstalk».

Το Φεστιβάλ κλείνει με την παράσταση «Roméos et Juliettes» παραγωγή του «Théâtre de Suresnes Jean Vilar» σε χορογραφία του Σεμπαστιάν Λεφρανσουά από τη Γαλλία. Ο Λεφρανσουά κλείνει το μάτι στον Σαίξπηρ για να συνδέσει θέατρο και χορό μέσα από ριψοκίνδυνες φιγούρες χιπ-χοπ. Οι νεαροί Ρωμαίοι και Ιουλιέττες του Λεφρανσουά μας ταξιδεύουν στα προάστια των μεγαλουπόλεων, όπου οι νέοι ζουν τις δικές τους ιστορίες αθωότητας και αντιπαλότητας.

Πληροφορίες: Διεθνές Κέντρο Χορού Καλαμάτας, τηλ. 27210 83086 και 90886, Φαξ: 27210 26966.

  • NAFTEMPORIKI.GR Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Η Καλαμάτα γίνεται και πάλι πόλη του χορού

  • Το 16ο Διεθνές Φεστιβάλ με πολλά σημαντικά ονόματα

  • Της Σαντρας Bουλγαρη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tρίτη, 15 Iουνίου 2010

ΧΟΡΟΣ. «Η πεποίθησή μας πως ο πολιτισμός είναι το αντίδοτο σε αυτή τη δύσκολη εποχή που ζούμε, η ευκαιρία να στοχαστούμε πάνω στη σχέση του καθενός με την κοινωνία. Αυτό είναι το πάθος που ζει ακλόνητο μέσα μας…». Στο κέντρο του τραπεζιού της χθεσινής συνέντευξης Τύπου που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την ανακοίνωση του προγράμματος του φετινού 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας (15-22/7), καθόταν η καλλιτεχνική διευθύντρια Βίκυ Μαραγκοπούλου. Αν και σαράντα λεπτά καθυστερημένος ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος εμφανίστηκε και κάθησε αθόρυβα δίπλα της.

Ηταν εκείνος που πρώτος πήρε τον λόγο, αναφερόμενος στο Φεστιβάλ από τα μοναδικά, αν όχι το μοναδικό που έχει ξεχωρίσει στην τελευταία δεκαπενταετία. «Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας είναι ένα από τα λίγα που φέρνει Ελληνες και ξένους καλλιτέχνες, διδάσκει νέους, συνεργάζεται με ξένα πανεπιστήμια και έχει μετατρέψει την πόλη του σε διεθνή προορισμό.

Μας έδωσε νέα κριτήρια για να βλέπουμε τέτοιες προσπάθειες αυτός ο απλός αλλά δυσεύρετος συνδυασμός του πάθους για τον χορό, του πάθους των ανθρώπων που εμπλέκονται σε αυτό και του πάθους για την πόλη», είπε από την πλευρά του ο Παύλος Γερουλάνος. Πράγματι στη συγκεκριμένη περίπτωση της Καλαμάτας, η λέξη πάθος τα λέει όλα.

Ακόμη κι αν τα προβλήματα της κρίσης οδήγησαν τους διοργανωτές του Φεστιβάλ Χορού να μειώσουν το πρόγραμμα των εκδηλώσεων από έντεκα σε οχτώ ημέρες (φέτος ο προϋπολογισμός είναι μειωμένος κατά 10%) και να περικόψουν την τιμή των εισιτηρίων για να μπορέσει το κοινό να παρακολουθήσει τις παραστάσεις. «Η μείωση των τριών ημερών ουδεμία σχέση έχει με την πίστη ότι η ποιότητα αποτελεί τον καθοριστικό στόχο», τόνισε η Βίκυ Μαραγκοπούλου η οποία μίλησε παράλληλα για ένα άλλο εξίσου σημαντικό γεγονός, την ίδρυση του Μεγάρου Χορού Καλαμάτας που βρίσκεται στο τελικό στάδιο ολοκλήρωσής του, σχεδιασμένο με ειδικές προδιαγραφές για τον χορό. «Ελπίζουμε να πετύχει ένα δύσκολο στοίχημα που θα μπορούσε να γίνει σημείο αναφοράς τοπικό και διεθνές. Το έργο μας χρειάζεται ένα ευέλικτο, ευφάνταστο και ασφαλές νομικό πλαίσιο που θα επιτρέψει την εκτόξευση της ανάπτυξής του. Περιμένουμε ένα νομοσχέδιο που θα μας δίνει αυτή τη δυνατότητα».

Πολυσύνθετο και ποικιλόμορφο το πρόγραμμα του 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας περιλαμβάνει φέτος παραστάσεις νεοκλασικές, αφαιρετικού χορού, περφόρμανς, stand up comedy και χιπ χοπ. Η αρχή θα γίνει με το Μπαλέτο της Λωρραίνης (15,16/7) που θα παρουσιάσει υπό τη διεύθυνση του Didier Deschamps τρεις χορογραφίες αντιπροσωπευτικές της πορείας του Ουίλιαμ Φόρσαϊθ, της διάνοιας που ανέτρεψε τα δεδομένα του σύγχρονου χορού στον 20ό αιώνα: τα «Steptext», «The Vile Parody of Address» και το «The Vertiginous Thrill of Exactitude» ενώ για φινάλε θα δούμε μια παλαιότερη χορογραφία της Μαγκί Μαρέν, τη γεμάτη καθαρότητα σύνθεση πάνω στην παραδείσια ένωση με τίτλο «Duo d’ Eden».

Τις επόμενες μέρες ακολουθούν η επανεμφάνιση της ομάδας του Γιαν Φαμπρ με το σόλο του «Another Sleepy Dusty Delta Day» που θα ερμηνεύσει η Αρτεμις Σταυρίδη (16, 17/7), δύο βραδιές νέων καλλιτεχνών (Λία Χαράκη, Ζωή Δημητρίου, ομάδα «La Macana», 16, 17/7), οι παραστάσεις της Ιταλίδας περφόρμερ Claudia Triozzi, (17, 18/7) της Αλεξάνδρας Βάγιερσταλ, Κύπριας χορογράφου που ζει στο εξωτερικό (18, 19/7), το αφιέρωμα στην Πίνα Μπάους του Alain Platel («Out of Context-for Pina», «Les Ballets C de la B», 18/7), οι Ελληνες «Lemurius» (19/7) και το έργο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» σε χιπ χοπ από το γαλλικό συγκρότημα «Theatre de Suresnes Jean Vilar» (21, 22/7). Με ενδιαφέρον αναμένονται και οι παράλληλες εκδηλώσεις μεταξύ των οποίων η ξενάγηση του Πέτρου Θέμελη και το ρεσιτάλ πιάνου της Ντόρας Μπακοπούλου (αφιέρωμα στα διακόσια χρόνια Σοπέν) που θα πραγματοποιηθεί αμέσως μετά το ηλιοβασίλεμα στο Εκκλησιαστήριο του Ασκληπιείου της Αρχαίας Μεσσήνης (20/7).

Οκτώ μέρες με 10 παραγωγές και… μειώσεις

Η ομάδα «Les ballets C de la B» έρχεται στην Καλαμάτα για το  διεθνές φεστιβάλ χορού

Η ομάδα «Les ballets C de la B» έρχεται στην Καλαμάτα για το διεθνές φεστιβάλ χορού

  • Με κριτήριο την αυθεντικότητα της δημιουργίας και την προσωπική καλλιτεχνική γραφή, το «16ο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας» φιλοξενεί γνωστούς και έμπειρους χορογράφους και σχήματα, αλλά και νέους δημιουργούς από διαφορετικές χώρες.

Στο πρόγραμμά του, από σήμερα έως τις 22 Ιουλίου, με καλλιτεχνική διευθύντρια τη Βίκυ Μαραγκοπούλου, περιλαμβάνει δέκα παραγωγές, τις οποίες παρουσιάζουν σχήματα και δημιουργοί από διαφορετικές χώρες: Γαλλία, Βρετανία, Ιταλία, Βέλγιο, Κύπρο, Ισπανία και Ελλάδα, με διοργανωτή το «Διεθνές Κέντρο Χορού».

Η οικονομική κρίση έχει, όπως είναι φυσικό, αντίκτυπο και στον προϋπολογισμό του Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, οδηγώντας στις αναγκαίες περικοπές, με προϋπολογισμό 70.000 ευρώ.

Συγχρόνως, λαμβάνοντας υπόψη τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες, εφαρμόζει φέτος μία πολιτική διευκόλυνσης του κοινού, μειώνοντας την τιμή των εισιτηρίων, καθιερώνοντας ειδικές κατηγορίες εκπτώσεων στα εισιτήρια και συμπυκνώνοντας το πρόγραμμα των παραστάσεων σε οκτώ μέρες αντί για τις συνήθεις έντεκα. Ωστόσο, «παραμένει σταθερά προσανατολισμένο σ’ έναν προγραμματισμό υψηλών προδιαγραφών», όπως εξηγεί η Βίκυ Μαραγκοπούλου.

Το Φεστιβάλ ανοίγει με την παράσταση μίας από τις πιο σημαντικές ομάδες χορού στην Ευρώπη, του Μπαλέτου της Λορένης, γνωστού για τους εξαιρετικούς χορευτές του. Ακολουθούν οι ομάδες «La Macana», Association DAM-CESPI / Κλάουντια Τριότσι και το Theatre de Suresnes Jean Vilar /Σεμπαστιάν Λεφρανσουά (εμφανίζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα), οι Γιαν Φαμπρ, «les ballets C de la B», Αλεξάνδρα Βάγερσταλ και Λία Χαράκη.

Το κοινό του Φεστιβάλ θα έχει φέτος την ευκαιρία να ζήσει μία πολιτιστική εμπειρία με δύο αλληλοδιαδεχόμενες πτυχές, στις 20 Ιουλίου. Λίγο πριν από το ηλιοβασίλεμα, θα ξεναγηθεί στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης από τον αρχαιολόγο Πέτρο Θέμελη, για να καταλήξει στο Εκκλησιαστήριο του Ασκληπιείου, όπου η Ντόρα Μπακοπούλου θα δώσει ρεσιτάλ με έργα Σοπέν.

  • Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 15/06/2010

Με πάθος, αλλά και… περικοπές

Από την παράσταση των Μπαλέτων της Λορένης που θα ανοίξει το φετινό Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας

«Η τέχνη αποτελεί αντίδοτο σε ό,τι καταθλιπτικό μας συμβαίνει, μας κάνει πιο δυνατούς». Με αυτήν την αποστροφή που παραπέμπει στην οικονομική κρίση -και, μέσω αυτής, στο γνωστό στίχο «ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό»- παρουσιάστηκε χθες το πρόγραμμα του 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στην Καλαμάτα, από τις 15 έως και τις 22 Ιουλίου.

Την παρουσίαση άνοιξε (σε «ώρα ΠΑΣΟΚ»: με 40 λεπτά καθυστέρηση…) ο υπουργός Πολιτισμού Π. Γερουλάνος, ο οποίος, αφού είπε ότι το Φεστιβάλ της Καλαμάτας είναι ένα από τα λίγα που ξεχώρισαν, δημιουργώντας τις συνθήκες για την ανάπτυξη ενός διαλόγου ανάμεσα σε ξένους και Έλληνες καλλιτέχνες και μετατρέποντας την πόλη σε διεθνή προορισμό, απέδωσε την επιτυχία του στο πάθος που χαρακτηρίζει τους διοργανωτές: πάθος για το χορό, πάθος για τους ανθρώπους του χορού και πάθος για την πόλη τους…

Από τη μεριά του, ο δήμαρχος της πόλης Παναγιώτης Νίκας, αφού χαρακτήρισε το φεστιβάλ «αναντικατάστατο περιουσιακό στοιχείο» της πόλης, το οποίο μάλιστα έχει «εξαιρετικά περιορισμένες απαιτήσεις» από το ΥΠΠΟ (όπως είπε, η επιχορήγησή του ανέρχεται σε μόνο 70.000 ευρώ, το ένα δέκατο του προϋπολογισμού του), εξέφρασε τη λύπη του που και η φετινή διοργάνωση δεν θα μπορέσει να εγκαινιάσει το Μέγαρο Χορού της πόλης, το οποίο όμως διαβεβαίωσε ότι βρίσκεται πολύ κοντά στο στάδιο της ολοκλήρωσής του – η ηλικία της προετοιμασίας του άλλωστε ταυτίζεται με αυτήν του φεστιβάλ…

Στη συνέχεια, και στο ίδιο κλίμα, η «ψυχή» του Φεστιβάλ, η καλλιτεχνική του διευθύντρια Βίκυ Μαραγκοπούλου, αναφέρθηκε εν πρώτοις στις προσπάθειες περικοπής δαπανών: μπορεί ο αριθμός παραστάσεων να παραμένει ο ίδιος, όμως η διάρκεια της διοργάνωσης συντομεύεται κατά τρεις ημέρες. Σε αντιστάθμισμα, ακολουθείται πολιτική φθηνότερων και περισσότερο ευέλικτων τιμών εισιτηρίων, που απευθύνονται σε κατηγορίες του κοινού που πλήττονται περισσότερο από την οικονομική στενότητα: νέους, ανέργους κ.λπ.

Περισσότερο ευρωκεντρικό φέτος το πρόγραμμα του φεστιβάλ, συγκεντρώνει παραστάσεις που αποτυπώνουν τις τάσεις του σύγχρονου χορού (Les ballets C de la B, Αλεξάνδρα Βάγερσταλ, Theatre de Suresnes Jean Vilar) αλλά και τη διερεύνηση των πηγών του, με την αναβίωση σημαντικών έργων ρεπερτορίου χορογράφων που σημάδεψαν την εξέλιξή του στα τέλη του προηγούμενου αιώνα (Μπαλέτο της Λορένης).

Ταυτόχρονα, μέσα από τις φετινές του εκδηλώσεις, το φεστιβάλ επιδιώκει να προβάλει το έργο σημαντικών Ελλήνων χορευτών που ζουν και εργάζονται τόσο στην Ελλάδα (όπως η ομάδα Lemurius με τους Νίκο Δραγώνα, Όλια Λυδάκη, Γιάννη Μανταφούνη, Κατερίνα Σκιαδά) όσο και στο εξωτερικό και συνεργάζονται με τα σπουδαιότερα ονόματα του χορού διεθνώς (όπως η χορογράφος Ζωή Δημητρίου ή η Άρτεμις Σταυρίδη, που θα ερμηνεύσει το σόλο Another Sleepy Dusty Delta Day του Γιαν Φαμπρ). Μιλώντας ειδικά γι’ αυτούς τους καλλιτέχνες που κάνουν διεθνή καριέρα, η Β. Μαραγκοπούλου τόνισε, απεθυνόμενη με νόημα προς τον υπουργό Πολιτισμού: «Ένας καλλιτέχνης πρέπει να είναι κοσμοπολίτης, αλλά αυτό πρέπει να το διαλέγει ο ίδιος»…

  • Η ΑΥΓΗ: 15/06/2010

Με υπουργικούς ύμνους χορός δεν γίνεται

  • 16ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΧΟΡΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ: 15-22 ΙΟΥΛΙΟΥ

  • Αργησε (σαράντα λεπτά) ο υπουργός Πολιτισμού, Παύλος Γερουλάνος, στη συνέντευξη Τύπου του 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας (15-22 Ιουλίου).

Η  Ευαγγελία Ράντου και ο Χρήστος Παπαδόπουλος εκτελούν το «Tomorrow in  present tense» της Αλεξάνδρας Βάγερσταλ

Η Ευαγγελία Ράντου και ο Χρήστος Παπαδόπουλος εκτελούν το «Tomorrow in present tense» της Αλεξάνδρας Βάγερσταλ

Αλλά ο καλός του λόγος, που αποθέωσε το Φεστιβάλ, αποζημίωσε για την καθυστέρηση. «Το ΥΠΠΟ χρηματοδοτεί πολλά φεστιβάλ. Υπάρχουν φορές που τα λεφτά δεν πιάνουν τόπο», ξεκίνησε. «Ορισμένα φεστιβάλ της περιφέρειας είχαν αμφίβολο κίνητρο, που σε πολλές περιπτώσεις είναι η προσωπική προβολή και η ψηφοθηρία. Λίγα ξεχώρισαν. Το Φεστιβάλ της Καλαμάτας είναι ένα από αυτά», είπε. Και έκανε περήφανη την καλλιτεχνική του διευθύντρια, Βίκυ Μαραγκοπούλου. Την επιτυχία του θεσμού άλλωστε εντόπισε -πέρα από τα καλλιτεχνικά επιτεύγματα- και στο δικό της πάθος.

Κρίμα που ο υπουργός Πολιτισμού έφυγε σφαίρα με το που τελείωσε η συνέντευξη Τύπου. Μας άφησε με μία απορία: το ακριβές ποσό της φετινής επιχορήγησης. Το ΥΠΠΟ υπέγραψε επιχορήγηση ύψους 300.000 ευρώ. Τα 230.000 ευρώ, όμως, είναι οι περσινές οφειλές, που είχε υπογράψει ο προκάτοχος του κ. Γερουλάνου, Αντώνης Σαμαράς. Αυτό σημαίνει ότι η φετινή επιχορήγηση είναι 70.000 ευρώ, δηλαδή ψίχουλα. Να θυμίσουμε ότι ο Δήμος Καλαμάτας δίνει 250.000 ευρώ. Να σημαίνει άραγε η διαβεβαίωση του κ. Γερουλάνου ότι θα στηρίξει το φεστιβάλ, ότι θα ακολουθήσει και δεύτερο πακέτο επιχορήγησης;

Παρά τις περικοπές που αναγκάστηκε να κάνει η Βίκυ Μαραγκοπούλου, σε κόστος (10% λιγότερο από πέρυσι και με πτωτική τάση) και σε διάρκεια (8 αντί 11 ημερών) δεν έκανε καμία έκπτωση στην ποιότητα των παραστάσεων, που παραμένει υψηλή. Το αποδεικνύει το πρόγραμμα:

* Ανοίγει με το φημισμένο Μπαλέτο της Λορένης, που έχει καλλιτεχνικό διευθυντή τον Ντιντιέ Ντεσάν. Θα παρουσιαστούν τρεις χορογραφίες της πρώιμης περιόδου του Ουίλιαμ Φορσάιθ («Steptext», «The vile parody of address», «The vertiginous Thrill of exactitude») και μία παλιότερη της Μαγκί Μαρέν («Duo d’ Eden») (15 & 16/7).

* Σε ενιαίο πρόγραμμα παρουσιάζονται χορογραφίες νέων δημιουργών. Της Κύπριας Λίας Χαράκη (η «Καμηλοπάρδαλή» της είναι εμπνευσμένη μέχρι και από stand-up comedy), της Ελληνίδας Ζωής Δημητρίου, που ζει στη Βρετανία («In the process of…») και της ισπανικής ομάδας «La Macana» («Ven») (16 & 17/7).

* Για τον Γιαν Φαμπρ τα λόγια είναι περιττά. Η είδηση είναι ότι το έργο του «Another sleepy dusty delta day» -θυμίζει το σινεμά του Λαρς Φον Τρίερ- ερμηνεύει η Ελληνίδα Αρτεμις Σταυρίδη (16 & 17/7).

* Νεορεαλιστικό ιταλικό κινηματογράφο θυμίζει η εγκατάσταση-περφόρμανς «Park» της Ιταλίδας περφόρμερ Κλάουντια Τριότσι (17 & 18/7).

* Η ομάδα «Les ballets C de la Β», που έχει γράψει ιστορία στην Καλαμάτα, επανέρχεται με το «Out of context». Ο Αλέν Πλατέλ το αφιερώνει στην Πίνα Μπάους (18/7).

* Η Αλεξάνδρα Βάγερσταλ, Κύπρια χορογράφος που την κέρδισε η Γερμανία, επιστρέφει στην Καλαμάτα με το «Tomorrow in present tense», που ερμηνεύουν οι Ευαγγελία Ράντου και Χρήστος Παπαδόπουλος (18 & 19/7).

* Στο «Crosstalk» διασταυρώνονται τέσσερις χορογράφοι: Γιάννης Μανταφούνης, Κατερίνα Σκιαδά, Νίκος Δραγώνας, Ολια Λυδάκη, που αποτελούν την ομάδα «Lemurius» (19/7).

* Το Φεστιβάλ κλείνει με ένα γερό χαρτί του γαλλικού χορού. Ο Σεμπαστιάν Λεφρανσουά χορογραφεί το «Romeos et Juliettes», παραγωγή του Theatre de Suresnes Jean Vilar. Κλείνει το μάτι στον Σέξπιρ, αλλά τοποθετεί τους ήρωές του στα προάστια των μεγαλουπόλεων, υπό τους ήχους του χιπ χοπ (21 & 22/7).

Το Φεστιβάλ τιμά δύο σημαντικές προσωπικότητες του χορού, που έφυγαν από τη ζωή. Τον Μερς Κάνιγχαμ και την Πίνα Μπάους. Θα προβληθούν κινηματογραφημένες παραστάσεις τους, ντοκιμαντέρ, αλλά και έργα που κινηματογράφησαν οι ίδιοι, όπως το «Παράπονο της αυτοκράτειρας» της Πίνα Μπάους (15 έως 22/7). Στο πρόγραμμα προβλέπεται και ξενάγηση στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης, από τον αρχαιολόγο που την έφερε στο φως, τον Πέτρο Θέμελη. Θα ξεκινήσει λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα και θα καταλήξει στο Εκκλησιαστήριο του Ασκληπιείου, όπου η Ντόρα Μπακοπούλου θα δώσει ρεσιτάλ με έργα Σοπέν (20/7). Σεμινάρια θα δώσουν ο Βραζιλιάνος Μπρούνο Καβέρνα αλλά και ο Βέλγος δραματουργός και κριτικός χορού, Γκι Κουλς, με τη Λία Χαράκη. *

Της ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 15 Ιουνίου 2010